എറിക് ബി. ഹെയർ

സംഗ്രഹം

പടിഞ്ഞാറൻ ബർമ്മയിലെ കരേൻ ജനതയിലേക്കുള്ള സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് മിഷനറിയുടെ വഴികാട്ടിയും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അഡ്വെന്റിസത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കഥാകാരന്മാരിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു എറിക് ബേൺഹാം ഹെയർ. 1894 ഒക്ടോബർ 12-ന് ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ വിക്ടോറിയയിലുള്ള ഹോത്ത്‌കോണിൽ, ഓസ്‌ട്രേലിയൻ-അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് പയനിയർ പാസ്റ്ററായ റോബർട്ട് ഹെയറിന്റെയും ഭാര്യ ഹെൻറിയറ്റയുടെയും രണ്ടാമത്തെ മകനായി ജനിച്ച എറിക്, അവോൺ‌ഡേലിൽ വിദ്യാഭ്യാസം നേടുകയും, 1915 ജൂൺ 24-ന് പയനിയർ മിഷനറിയായ ജെ. ഇ. ഫുൾട്ടന്റെ മകളായ ആഗ്നസ് ഫുൾട്ടനെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും, മൂന്ന് മാസത്തിന് ശേഷം ബർമ്മയിലേക്ക് കപ്പൽയാത്ര ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. 1915 മുതൽ 1934 വരെ - വീണ്ടും 1941-1942-ൽ ഹരേ ദമ്പതികൾ സൽവീൻ നദിയിലെ കമാമാങ്ങിൽ കരേൻ ജനതയുടെ ഇടയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. മുൻപൊരിക്കലും ഒരു പരീക്ഷകനും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത തലത്തിൽ അവർ കരേൻ ഭാഷ പഠിക്കുകയും, കരേൻ ആൺകുട്ടികളുടെ ഒരു ബ്രാസ് ബാൻഡ് സ്ഥാപിക്കുകയും, ഡിസ്പെൻസറികൾ സ്ഥാപിക്കുകയും, ആദ്യത്തെ കരേൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ക്രിസ്ത്യാനികൾ ജ്ഞാനസ്നാനം ചെയ്യുന്നത് കാണുകയും ചെയ്തു. 1946 മുതൽ 1962 വരെ എറിക് ജനറൽ കോൺഫറൻസ് സബത്ത് സ്കൂൾ ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയും, കുട്ടികളുടെ ആത്മീയ ശുശ്രൂഷയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. തൻ്റെ എൺപത്തിയെട്ടാം വയസ്സിൽ, 1982 ജൂൺ 1-ന് വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സി.യിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.

ഹോത്ത്‌ഓണിൽ നിന്ന് അവോൺഡേലിലേക്ക് (1894–1915)

എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്സിൽ ലെസ്റ്റർ ഡിവൈൻ എഴുതിയ ലേഖനമനുസരിച്ച്, പാസ്റ്റർ റോബർട്ട് ഹെയറിന്റെയും ഭാര്യ ഹെൻറിയറ്റയുടെയും രണ്ടാമത്തെ മകനായി എറിക് ബേൺഹാം ഹെയർ 1894 ഒക്ടോബർ 12-ന് ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ വിക്ടോറിയയിലുള്ള ഹോത്ത്‌ഓണിൽ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വിദ്യാഭ്യാസം മെൽബണിലെ ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയ് സ്കൂളിലായിരുന്നു, അവിടെ വെച്ച് റോയ് അലൻ ആൻഡേഴ്സണുമായി അദ്ദേഹം ആജീവനാന്ത സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു. 1911-ൽ അദ്ദേഹം അവോൺഡേലിലെ മിഷനറി കോഴ്സിൽ നിന്നും 1913-ൽ ബൈബിൾ-അക്കാദമിക് കോഴ്സിൽ നിന്നും ബിരുദം നേടി. 1911-ൽ പോർട്ട് പൈറിയിൽ വെച്ച് ഇ. ബി. റഡ്ജിനും ഹരോൾഡ് ലൂക്കൻസിനും വേണ്ടി ടെന്റ്മാസ്റ്ററായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു, തുടർന്ന് റിച്ച്മണ്ടിൽ നടന്ന ഒരു ടെന്റ് കാമ്പെയ്‌നിൽ ജെ. ഡബ്ല്യു. കെന്റിനും ജെ. എച്ച്. വുഡ്‌സിനും ഒപ്പം ചേർന്നു. 1914 ജൂണോടെ അദ്ദേഹം സിഡ്നി സാനിറ്റോറിയത്തിലെ നഴ്സിംഗ് കോഴ്സിൽ ചേർന്നു. 1915 ജൂൺ 8 മുതൽ 22 വരെ നടന്ന ഓസ്‌ട്രലേഷ്യൻ യൂണിയൻ കോൺഫറൻസ് കമ്മിറ്റിയുടെ ഒരു പ്രത്യേക സമ്മേളനത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തെ ബർമ്മയിലേക്കുള്ള മിഷനറിയായി നിയമിച്ചു. 1915 ജൂൺ 24-ന് — നിയമനം ലഭിച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ — സൗത്ത് പസഫിക്കിലെയും ഏഷ്യയിലെയും ആദ്യകാല മിഷനറിയായ ജെ. ഇ. ഫുൾട്ടന്റെ മകൾ ആഗ്നസ് ഫുൾട്ടനെ അദ്ദേഹം വിവാഹം കഴിച്ചു. 1893 നവംബർ 9-ന് കാലിഫോർണിയയിലെ ബിഷപ്പിലായിരുന്നു ആഗ്നസിന്റെ ജനനം.

സാൽവീനിലെ കരനുകൾക്ക് (1915–1934)

1915 സെപ്റ്റംബർ 23 വ്യാഴാഴ്ച ഹെയർ ദമ്പതികൾ സിഡ്‌നി വിട്ട് ബർമ്മയിലേക്ക് പോയി, അവിടെയെത്തിയ ശേഷം അവരുടെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് വർഷം ഭാഷാ പഠനത്തിനും ചികിത്സാ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി നീക്കിവച്ചു. ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ കണക്കനുസരിച്ച്, ഇരുവരും അവരുടെ കരൻ ഭാഷാ പരീക്ഷകളിൽ തൊണ്ണൂറ് ശതമാനത്തിൽ കൂടുതൽ മാർക്ക് നേടി; താൻ ഇതുവരെ പരീക്ഷിച്ച മിഷനറിമാരിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന മാർക്ക് ലഭിച്ചത് എറിക്കിനാണെന്ന് പരീക്ഷകൻ പറഞ്ഞു. കഴിവുറ്റ ഒരു സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന എറിക്, ഓസ്‌ട്രേലിയയിലുടനീളവും ന്യൂസിലൻഡിലുമുള്ള പള്ളികളിലെ സന്ദർശനങ്ങളിൽ വെண்கല വാദ്യോപകരണങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയും, മിഷന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഒരു പ്രധാന മുഖലക്ഷണമായി മാറിയ ഒരു കരൻ വെண்கല വാദ്യസംഘം രൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഹെയർ ദമ്പതികൾ വടക്കുകിഴക്കൻ ബർമ്മയിലെ സൽവീൻ നദിക്കരയിലുള്ള കമാമാങ്ങിൽ, സിയാമുമായി (തായ്‌ലൻഡ്) അടുത്തുള്ള അതിർത്തിയിൽ താമസമാക്കി. ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ കണക്കനുസരിച്ച്, അവരുടെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വർഷങ്ങൾ കടുത്ത നിരാശ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു, ഒരു മാമ്മോദീസ പോലും നടന്നില്ല; നാലാം വർഷത്തിൽ ആദ്യത്തെ കരൻ മതം മാറിയ വ്യക്തിക്ക് മാമ്മോദീസ മുക്കിയതിന് ശേഷം, പ്രവർത്തനങ്ങൾ ക്രമാനുഗതമായി വളർന്നു. അവരുടെ മൂത്ത കുട്ടി റോസലിൻഡ് ആഗ്നസ്, ജനിച്ച് പത്തൊൻപത് ദിവസത്തിന് ശേഷം, 1917 ജൂൺ 23-ന് മരിച്ചു, റംഗൂണിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സെമിത്തേരിയിൽ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ബർമ്മയിൽ വെച്ച് അവർക്ക് എലീൻ നീറ്റ, ലിയോനാർഡ്, വെർണ മേ, പീറ്റർ എന്നിങ്ങനെ നാല് കുട്ടികൾ കൂടി ജനിച്ചു. 1919-ൽ ഇന്ത്യയിലെ റാഞ്ചിയിൽ നടന്ന ഡിവിഷൻ മീറ്റിംഗിൽ വെച്ച്, അന്നത്തെ സതേൺ ഏഷ്യ ഡിവിഷൻ പ്രസിഡൻ്റായിരുന്ന ആഗ്നസിൻ്റെ പിതാവ് ജെ. ഇ. ഫുൾട്ടൻ എറിക്കിനെ സുവിശേഷ ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് അഭിഷേകം ചെയ്തു.

ബാ ട്വെ — പ്രാർത്ഥിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ച കരൻ യുവാവ്

എ. ഡബ്ല്യു. സ്പാൽഡിംഗിന്റെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, ഹെയറിന്റെ ഏറ്റവും അവിസ്മരണീയരായ കരൻ മതംമാറ്റങ്ങളിലൊന്നിന്റെ കഥ സംരക്ഷിക്കുന്നു - ബാ ട്വെ എന്ന പേരുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതംമാറ്റം സഭ തലമുറകളോളം ഓർത്തിരുന്നു. സ്പാൽഡിംഗിന്റെ ആമുഖ ഖണ്ഡിക: "ഇന്ത്യയ്ക്ക് സമീപം, സമുദ്രത്തിന് അക്കരെ ദൂരെയുള്ള ബർമ്മയിൽ ഒരു കരൻ ആൺകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ ആൺകുട്ടിയുടെ പേര് ബാ ട്വെ എന്നായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ ആളുകളോടൊപ്പം കാട്ടിനുള്ളിൽ താമസിച്ചിരുന്നു, അവന് യേശുവിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ സമുദ്രത്തിന് അക്കരെ, ഇന്ത്യയ്ക്ക് സമീപമുള്ള ബർമ്മ എന്ന ദേശത്ത് ഒരു കൂട്ടം മിഷനറിമാർ വരികയും, ഓൺ ഡോവിൽ വെച്ച് കരൻ ആൺകുട്ടികൾക്കും പെൺകുട്ടികൾക്കും യുവാക്കൾക്കുമായി ഒരു സ്കൂൾ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ബാ ട്വെയുടെ അച്ഛൻ അവനെ ഈ സ്കൂളിലേക്ക് അയച്ചു" (സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, പേജ് 109, ഖണ്ഡിക 1).

സ്പാൽഡിംഗിന്റെ വിവരണം പ്രകാരം, ബാ ട്വെ തുടക്കത്തിൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയെന്നോ ബുദ്ധമതക്കാരനെന്നോ സ്വയം അടയാളപ്പെടുത്താൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല, അതിനാൽ അവൻ സ്വയം ഒരു അവിശ്വാസി എന്ന് മാത്രം വിളിച്ചു - അവൻ ശബ്ബത്ത് സ്നേഹിക്കാനും യേശുവിൻ്റെ ഗീതങ്ങൾ പാടാനും ബൈബിൾ വാക്യങ്ങൾ പഠിക്കാനും തുടങ്ങിയതിനു ശേഷവും. പിന്നീട് ഒരു വേനൽക്കാലത്ത് വീട്ടിൽ, അച്ഛൻ്റെ രണ്ട് കാളകളെ മേയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ, അവൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി, കാളകൾ അലഞ്ഞുപോയി, അവയെ കണ്ടെത്താനായി അവൻ ഒരു മരത്തിൽ കയറി. അവിടെ ഒരു ചെറിയ ശബ്ദം (സ്പാൽഡിംഗിന്റെ വിവരണത്തിൽ) അവയെ കണ്ടെത്താൻ ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു. സ്വയവുമുള്ള ഒരു മല്ലിന് ശേഷം അവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു; അവന്റെ മരത്തിനടിയിൽ കാളകൾ മുരണ്ടുകൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ മാറ്റം പൂർണ്ണമായിരുന്നു. സ്പോൾഡിംഗിന്റെ രേഖയിൽ അദ്ദേഹം സ്കൂളിലേക്ക് മടങ്ങിയത് ഇങ്ങനെയാണ്: "അങ്ങനെ ബാ ട്വെ സ്കൂളിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി. ഇപ്പോൾ അവൻ ബ്രദർ ഹെയറിനോടും, എല്ലാ അധ്യാപകരോടും, എല്ലാ വിദ്യാർത്ഥികളോടും താൻ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു, കാരണം ദൈവം അവനോട് സംസാരിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു. അവൻ ജ്ഞാനത്തിലും വളർച്ചയിലും ദൈവത്തിൻ്റെയും മനുഷ്യൻ്റെയും പ്രീതിയിലും യേശുവിൻ്റെ കുട്ടിയെപ്പോലെ വളർന്നു. അവൻ പഠനം പൂർത്തിയാക്കുന്നതുവരെ സ്കൂളിൽ തുടർന്നു, ഇപ്പോൾ അവൻ പതിനഞ്ചോ അതിൽ കൂടുതലോ വയസ്സുള്ള, ഉയരമുള്ള ഒരു വലിയ ആൺകുട്ടിയായിരുന്നു" (സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, പേജ് 111, ഖണ്ഡിക 4).

സ്പാൾഡിംഗിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ബാ ട്വീ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, കുന്നിൻപ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് പോയി കാറൻ വന്യജനതയ്ക്ക് യേശുവിനെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം അച്ഛന്റെ അനുവാദം ചോദിച്ചു, അച്ഛൻ അത് അനുവദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്പാൾഡിംഗിന്റെ വിവരണം: "ബാ ട്വീ തോളിൽ ഒരു ചാക്കു നെല്ല് തൂക്കിവെച്ചു, പുറത്ത് ലളിതമായ മരുന്നുകളുടെ ഒരു കെട്ടും വെച്ചു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം കാറൻ ജനതയുടെ കുന്നിൻപ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് പോയി. കുറേക്കാലത്തേക്ക് അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ആരും ഒന്നും കേട്ടില്ല" (സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, പേജ് 111, ഖണ്ഡിക 7). ഒടുവിൽ, അദ്ദേഹത്തെ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ മൂത്ത സഹോദരൻ പോയപ്പോൾ, ബാ ട്വീ രോഗങ്ങളെ സൗഖ്യമാക്കുകയും, ആളുകളെ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുകയും, തൻ്റെ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് കുട്ടികൾക്ക് ചിത്രങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും കഥകൾ പറയുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന റിപ്പോർട്ടുമായാണ് സഹോദരൻ മടങ്ങിവന്നത്.

അവധിയും മടങ്ങിവരവും (1934–1942)

ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ (ESDA) അനുസരിച്ച്, സൽവീനിലെ പതിനെട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം 1934-ൽ ഹെയർ ദമ്പതികളെ നോർത്തേൺ കാലിഫോർണിയ കോൺഫറൻസിലേക്ക് താമസം മാറാൻ ക്ഷണിച്ചു; കടുത്ത കേൾവിക്കുറവുള്ള അവരുടെ മകൾ വെർണ മേയ്ക്ക് സഹായം ആവശ്യമായിരുന്നത് ഈ മാറ്റത്തിന് ഒരു കാരണമായിരുന്നു. 1934 ഏപ്രിൽ 12-ന് അവർ ബർമ്മ വിട്ടു, 122 അംഗങ്ങളുള്ള ഒരു സ്ഥാപിത കരൻ സഭയും, ആകെ 340 അംഗങ്ങളുള്ള എട്ട് സബ്ബത്ത് സ്കൂളുകളും പിന്നിൽ ഉപേക്ഷിച്ചാണ് അവർ പോയത്. എറിക് വടക്കൻ കാലിഫോർണിയയിൽ മിഷനറി വോളണ്ടിയറായും സബ്ബത്ത് സ്കൂൾ സെക്രട്ടറിയായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു, തുടർന്ന് ഗ്ലെൻഡെയിലിലെ സതേൺ കാലിഫോർണിയ കോൺഫറൻസിൻ്റെ സബ്ബത്ത് സ്കൂൾ സെക്രട്ടറിയായി.

1941-ൽ, പസഫിക് മേഖലയിൽ യുദ്ധം ആഞ്ഞടിക്കുന്നതിന് മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ഹെയർ ദമ്പതികൾ ബർമ്മയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു, ഇത്തവണ റംഗൂണിലായിരുന്നു അത്. 1942-ലെ ബർമ്മയിലെ ജാപ്പനീസ് അധിനിവേശം അവരെ ഒഴിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കി: ആഗ്നസും കുട്ടികളും കപ്പലിൽ ഇന്ത്യയിലേക്ക് പോയി, അതേസമയം എറിക്കും ഏതാനും സഹപ്രവർത്തകരും ശത്രുനാടുകളിലൂടെ കരയിലൂടെ രക്ഷപ്പെട്ടു. "ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്" എന്നതും അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ഓർമ്മകളും "നിരവധി അപകടങ്ങളും അത്ഭുതകരമായ രക്ഷപ്പെടലുകളും" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അദ്ദേഹം തൻ്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ചേരുകയും ഹെയർ ദമ്പതികൾ അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

ജനറൽ കോൺഫറൻസ് വർഷങ്ങൾ (1946–1982)

ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ (ESDA) അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം, എറിക്ക് സതേൺ കാലിഫോർണിയ കോൺഫറൻസിൻ്റെ യൂത്ത് ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റ് നേതാവായും, പിന്നീട് പസഫിക് യൂണിയൻ കോൺഫറൻസിൻ്റെ സബത്ത് സ്കൂൾ ഡയറക്ടറായും നിയമിതനായി. 1946-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് സെഷനിൽ, അദ്ദേഹത്തെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് സബത്ത് സ്കൂൾ ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൻ്റെ അസോസിയേറ്റ് സെക്രട്ടറിയായി നിയമിച്ചു — ഈ പദവി അദ്ദേഹം 1962-ൽ വിരമിക്കുന്നതുവരെ വഹിച്ചു. ഈ വർഷങ്ങളിൽ, കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയിലും ക്രിസ്തീയ രൂപീകരണത്തിലും സബ്ബത്ത് സ്കൂളിന്റെ പങ്കിന് അദ്ദേഹം പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നൽകി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം ആധുനിക ചിൽഡ്രൻസ് മിനിസ്ട്രീസ് ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റിന്റെ ഒരു മുന്നോടിയായിരുന്നു. നിയമനം ലഭിച്ചതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും മൂത്ത മകൾ ഐലീൻ, ഭർത്താവ് ഐവാൻ ഹിഗിൻസിനും അവരുടെ രണ്ട് പെൺമക്കൾക്കുമൊപ്പം ഇന്ത്യയിലെ മിഷനറി സേവനത്തിൽ നിന്ന് അവധിയിൽ നാട്ടിലെത്തിയിരിക്കുമ്പോൾ, ടെക്സസിലെ വാൻ ഹോണിൽ വെച്ച് ഒരു റോഡ് അപകടത്തിൽ മരണപ്പെട്ടു.

മരണം (1982) ಮತ್ತು പാരമ്പര്യം

എറിക് ഹെയർ 1982 ജൂൺ 1-ന്, തൻ്റെ എഴുപത്തിയേഴാം വയസ്സിൽ വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സി.യിൽ വെച്ച് അന്തരിച്ചു. അഗ്നസ് 1983 ഏപ്രിൽ 25-ന്, തൻ്റെ തൊണ്ണൂറാം വയസ്സിൽ മിഷിഗണിലെ ബെറിയൻ സ്പ്രിംഗ്സിൽ വെച്ച് അന്തരിച്ചു. ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ കണക്കനുസരിച്ച്, എറിക് ഹെയർ പതിമൂന്ന് പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതി — ജംഗിൾ സ്റ്റോറീസ്, ട്രഷർ ഫ്രം ദി ഹോണ്ടഡ് പഗോഡ, ഫസ്സി വസ്സി ടെയ്ൽസ്, മേക്ക് ഗോഡ് ഫസ്റ്റ്, സ്കൈസ്ക്രെപ്പേഴ്സ്, കർസ്-പ്രൂഫ്, ക്ലിവർ ക്വീൻ എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, സൽവീനിലെ കാരെൻ കുട്ടികൾക്ക് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി പ്രസംഗിച്ച പാഠങ്ങളിലൂടെ രണ്ട് തലമുറ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് കുട്ടികളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ നൂറുകണക്കിന് കുട്ടിക്കഥകളും അദ്ദേഹം റെക്കോർഡ് ചെയ്തു.