ஜான் என். ஆண்ட்ரூஸ்

சுருக்கம்

ஜான் நெவின்ஸ் ஆண்ட்ரூஸ் ஒரு முன்னோடி அட்வென்டிஸ்ட் அறிஞர், நற்செய்தியாளர், ஆசிரியர் மற்றும் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையின் முதல் அதிகாரப்பூர்வ வெளிநாட்டு மதபோதகர் ஆவார். ஜூலை 22, 1829 அன்று மைனின் போலந்தில் பிறந்த அவர், 1845 இல் ஒரு பதின்ம வயதினராக ஏழாம் நாள் சபத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். மேலும், ஜேம்ஸ் மற்றும் எலன் வைட் மற்றும் ஜோசப் பேட்ஸ் ஆகியோருடன் சேர்ந்து சப்தாரியன் அட்வென்டிசத்தின் மைய முன்னோடிகளில் ஒருவராக உருவெடுத்தார். 'சப்தாத்தின் வரலாறு மற்றும் வாரத்தின் முதல் நாள்' (1859, விரிவாக்கப்பட்டது 1873) என்ற புகழ்பெற்ற நூலின் ஆசிரியரான இவர், பொது மாநாட்டு நிர்வாகக் குழுவில் மூன்று தனித்தனி காலகட்டங்களில் பணியாற்றினார், பொது மாநாட்டின் தலைவராக (1867–1869) இருந்தார், 'ரिव்யூ அண்ட் ஹெரால்ட்' இதழைத் தொகுத்தார், மேலும் 1874-ல் சபையின் முதல் அதிகாரப்பூர்வ மிஷனரியாக சுவிட்சர்லாந்துக்கு அனுப்பப்பட்டார். அக்டோபர் 21, 1883 அன்று சுவிட்சர்லாந்தின் பேசலில் காசநோயால் அவர் இறந்தார்.

ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் மனமாற்றம் (1829–1844)

ஸ்டீன்வேக், 'லெஸ்ட் வி ஃபர்கெட்' நூலில், அதன் அடிப்படைக் கோலத்தை இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்: "ஆண்ட்ரூஸ் ஜூலை 22, 1829 அன்று பிறந்தார், மேலும் தனது குழந்தைப்பருவத்தையும் இளமைப் பருவத்தையும் மெய்னில் உள்ள பாரிஸில் தனது பெற்றோர் மற்றும் சகோதரர் வில்லியமுடன் அமைதியாகக் கழித்தார்" ('லெஸ்ட் வி ஃபர்கெட்', அத்தியாயம் 135, பக்கம் 259, ¶ 13). மேலும் அவரது ஆரம்பகால மெதடிஸ்ட் போதனை: "அவரது ஆன்மீகப் பயிற்சியில் மெதடிஸ்ட் கூட்டங்களுக்கு விசுவாசமாகக் கலந்துகொள்வதும் அடங்கும்." (Lest We Forget, ch. 135, ப. 259, ¶ 14).

ஸ்டெய்ன்வெக் மில்லரிஸ்ட் இயக்கத்தில் நுழைந்ததையும் அதிருப்தியையும் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்: "1843 ஆம் ஆண்டின் ஜனவரியில், ஆண்ட்ரூஸ் ஒரு கிறிஸ்தவரானார் மற்றும் ஆவிக்குரிய வருகைச் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டார். பூமியைத் தூய்மைப்படுத்த கிறிஸ்து வருவார் என்ற மில்லரிஸ்ட் போதனையில் அவரது குடும்பம் விரைவில் ஈர்க்கப்பட்டது. அவர்கள் நம்பியபடி, கிறிஸ்து அக்டோபர் 22, 1844 அன்று பூமிக்குத் திரும்பாதபோது, அவர்களும் மிகவும் மனச்சோர்வடைந்தனர். 1845-ல், பிரெபிளின் சப்தா பற்றிய ஆய்வுரையைப் படித்த பிறகு, ஆண்ட்ரூஸ் ஏழாம் நாள் சப்தாவைக் கடைப்பிடிக்கத் தொடங்கினார்" (நாம் மறந்துவிடக் கூடாது, அத்தியாயம் 135, பக்கம் 260, ¶ 16).

தேதியின் அடிப்படையில் யூகிக்கப்படும், 1844-ஆம் ஆண்டில் நடந்த ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சம்பவத்தையும் ஸ்டெய்ன்வெக் பாதுகாக்கிறார், அப்போது பதினான்கு வயதான ஆண்ட்ரூஸ், பாரிஸ் பாலத்தில் கோபமான கும்பலிடமிருந்து ஒரு சகோதரரைப் பாதுகாத்தார். இந்தக் கதை நாடகೀಯ வடிவில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது, ஆண்ட்ரூஸின் பதிவுசெய்யப்பட்ட பதிலுடன்: "நாம் ஒருவருக்கொருவர் சுமைகளைச் சுமக்கக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளோம். நீங்கள் சகோதரர் டேவிஸை கசட்டினால், நீங்களும் என்னைக் கசட்ட வேண்டும்." (நாம் மறந்துவிடக் கூடாது, அத்தியாயம் 135, ப. 259, ¶ 8).

ஆரம்பகால ஊழியம் (1850–1859)

ஸ்டெய்ன்வெக், 'தி பிரசென்ட் ட்ரூத்' இதழில் ஆண்ட்ரூஸின் முதல் எழுத்துகளையும், வெளியீட்டுக் குழுவில் அவர் நியமிக்கப்பட்டதையும் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்: "ஆண்ட்ரூஸ் முதலில் 'தி பிரசென்ட் ட்ரூத்' இதழில் எழுதத் தொடங்கினார். 1850-ஆம் ஆண்டின் இலையுதிர்காலத்தில், அவர் ஆசிரியர், மூப்பர் ஜேம்ஸ் வைட்டை ஆதரித்த வெளியீட்டுக் குழுவிற்கு நியமிக்கப்பட்டார். மே, 1851-ஆம் ஆண்டின் ரிவ்யூ இதழில், வெளிப்படுத்தினுள் பதிமூன்றாம் அதிகாரம் குறித்த ஐந்து பக்க வர்ணனையை ஆண்ட்ரூஸ் வெளியிட்டார், அதில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் இரண்டுகொம்புள்ள மிருகம் என்று முதன்முதலில் அடையாளம் காட்டப்பட்டது" (Lest We Forget, ch. 135, p. 261, ¶ 19).

இரண்டு கொம்புள்ள மிருகம் குறித்த மே 1851 கட்டுரையையும் அது வாதிட்டதையும் லஃபோரோ உறுதிப்படுத்துகிறது: "இந்த நேரத்தில், மைனேவில் உள்ள பாரிஸில் வசித்த ஜே. என். ஆண்ட்ரூஸ், ஒரு நற்செய்தி ஊழியராகவும் மத விஷயங்களில் எழுதும் எழுத்தாளராகவும் தனது பொதுப் பணிகளைத் தொடங்கினார். மே 1851-இன் ரிவ்யூவில், மூன்று செய்திகள் என்ற தலைப்பில் ஐந்து பக்கங்களுக்கு மேலாக ஒரு கட்டுரை அவருக்கு இருந்தது. இதில் அவர், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13-இல் உள்ள இரண்டு கொம்புள்ள மிருகத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தை அமெரிக்காவிற்குப் பயன்படுத்தினார். அந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே, இந்த நாட்டில் திருச்சபையும் அரசும் இணைவதற்கான இறுதிப் புள்ளி, சனிக்கிழமையை ஓய்வு நாளாகக் கடைப்பிடிப்பதை அமல்படுத்துவதாக இருக்கும் என்ற நிலைப்பாட்டை எடுத்தார்" (தி கிரேட் செகண்ட் அட்வென்ட் மூவ்மென்ட், ப. 284, ப. 2).

ஃப்ரம், இரண்டு கொம்புள்ள மிருக விளக்கத்தை வளர்த்தெடுத்தவர்களின் பின்னணியில் ஆண்ட்ரூஸை வைக்கிறார்: "ஓய்வுநாளின் அட்வென்டிஸ்ட் வரலாற்றாசிரியரான ஜான் என். ஆண்ட்ரூஸ், இந்த நேரத்தில், இந்த விளக்கத்தை முழுமையான வடிவில் உருவாக்கிய முதல்வர்களில் ஒருவராக இருந்தார். முதலில் ஆண்ட்ரூஸைக் கருத்தில் கொண்டு, பின்னர் இந்த சுவாரஸ்யமான சின்னத்தை நோக்குவோம்" (தி ப்ராஃபெடிக் ஃபேத் ஆஃப் அவர் ஃபாதர்ஸ், தொகுதி 4, ப. 1093, பத்தி 1).

ஸ்டெய்ன்வெக், சாமுவேல் ரோட்ஸுடன் தனது ஆரம்பகாலப் பயணங்களையும், அவரது நியமனத்தையும் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்: "டிசம்பர் 1851-ல், தனது இருபது ஒன்றாவது வயதில், ஆண்ட்ரூஸ் சாமுவேல் ரோட்ஸுடன் ஒரு பயணப் பிரசங்கியாராகப் பணியாற்றினார்." (Lest We Forget, ch. 135, p. 261, ¶ 20). அதே பத்தி தொடர்கிறது: "ஜான் என். லஃபோரோ, 1852-ல் நியூயார்க்கின் ரோசெஸ்டரில் ஆண்ட்ரூஸ் நடத்திய தொடர் மாநாடுகளில் கலந்துகொண்டு, அங்கே 'தற்போதைய சத்தியத்தை' அறிந்து ஏற்றுக்கொண்டார். 1853-ல், ஆண்ட்ரூஸ் மூப்பர் வைட்டினால் நியமிக்கப்பட்டார்" (Lest We Forget, ch. 135, p. 261, ¶ 20).

ஸ்டீன்வெக், ஆண்ட்ரூஸின் முதல் மூன்று ஆண்டுகால உழைப்பால் அவரது ஆரோக்கியத்திற்கு ஏற்பட்ட பாதிப்பைப் பதிவு செய்கிறார்: "1855-ஆம் ஆண்டிற்குள் ஆண்ட்ரூஸ் உடல் ரீதியாக மிகவும் சோர்வடைந்திருந்தார்" (Lest We Forget, ch. 135, p. 261, ¶ 21).

ஏமாற்ற அறிக்கை மற்றும் பரிசுத்தஸ்தலம் (1844–1851)

லஃபோப்ரோ, அக்டோபர் 22, 1844 அன்று ஆண்ட்ரூஸின் முதல்-நபர் அறிக்கைக்கு ஒரு அறிமுக சொற்றொடரைப் பாதுகாக்கிறது: "1844-ல் இந்த அனுபவத்தை கடந்து சென்ற எல்டர் ஜே. என். ஆண்ட்ரூஸ், இந்த ஏமாற்றத்தைப் பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார்" (தி கிரேட் செகண்ட் அட்வென்ட் மூவ்மென்ட், ப. 196, ப. 1).

1844-க்குப் பிந்தைய பரிசுத்தஸ்தலக் கோட்பாடு குறித்த ஆண்ட்ரூஸின் சொந்த அறிக்கை, லஃபோரோவில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளபடி: தேவாலயத்தில் உள்ள அனைத்திலும் பரிசுத்தமான இடத்தின் திறப்பு, அதன் மூலம் பெட்டகம் காணப்படும் நிகழ்வு, ஏழாவது தூதரின் சத்தமிடுவதன் கீழ் நடைபெறும் ஒரு நிகழ்வாகும். மேலும், எங்கள் பெரிய தலைமை ஆசாரியரின் ஊழியம் இருநூற்று முப்பது நாட்களின் முடிவில் அந்த அறைக்கு மாற்றப்படுவதால், தேவாலயத்தின் திறப்பு, முதல் தூதரின் பிரகடனத்தால் குறிப்பிடப்படும் அந்தக் காலத்தின் முடிவால் குறிக்கப்படுகிறது என்பதை நாங்கள் புரிந்துகொள்கிறோம். நமது பிரதான ஆசாரியர் தேவனுடைய பெட்டிகைக்கு முன்பாக ஊழியம் செய்ய, பரிசுத்தமிகு இடத்திற்குள் நுழைவது, திருச்சபையின் கவனத்தை அந்தப் பெட்டிகையில் அடங்கியுள்ள தேவனுடைய கற்பனைகளின் பக்கம் ஈர்க்கிறது. அந்த நேரத்திலிருந்து தேவனுடைய கற்பனைகள் பரலோக பரிசுத்தஸ்தலத்திலிருந்து பிரகாசித்து வருகின்றன." (தி கிரேட் செகண்ட் அட்வென்ட் மூவ்மென்ட், ப. 248, ப. 1).

லௌபோரோ, மேன் மாநிலத்தில் உள்ள பாரிஸில் நடந்த 'மூடப்பட்ட கதவு' வெறித்தனத்திற்கு எலன் ஹார்மனின் பங்கு குறித்த ஆண்ட்ரூஸின் நேரில் கண்ட சாட்சிய அறிக்கையையும் (அவரது செப்டம்பர் 1874 கடிதத்திலிருந்து) பாதுகாக்கிறது: "1844 மற்றும் 1845-ல் மைனின் பாரிஸில் வசித்தவரும், அங்கே இருந்த மக்களின் போக்குகளையும், பாவிகளுக்கு இனி இரக்கம் இல்லை என்று போதித்த ஜோசப் டர்னரின் போக்கையும் நன்கு அறிந்திருந்த ஜே. என். ஆண்ட்ரூஸ், அந்த நேரத்தில் இளம் பெண்ணாகிய ஹார்மனின் நிலைப்பாட்டைப் பற்றி கூறுகிறார்" (தி கிரேட் செகண்ட் அட்வென்ட் மூவ்மென்ட், ப. 222, ப. 2).

முதல் வெளிநாட்டு மிஷனரி (1874)

ஸ்பால்டிங், 'தி ஸ்டோரி ஆஃப் அட்வென்டிஸ்ட் லைட்' நூலில், கிறிஸ்தவ ஐக்கியத்திற்குள் ஈர்க்கப்பட்ட ஆரம்பகால வட்டத்தின் தலைவராக ஆண்ட்ரூஸைக் குறிப்பிடுகிறார்: "அவர்களின் கோட்பாட்டுக் கருத்துக்கள் ஒன்றிப்போனதால், அவர்கள் ஜோசப் பேட்ஸுடன் கைகோர்த்தனர்; மேலும், மைனைச் சேர்ந்த ஜான் என். ஆண்ட்ரூஸ், கனெக்டிகட்டைச் சேர்ந்த ஜார்ஜ் ஹோல்ட், மற்றும் நியூயார்க்கைச் சேர்ந்த ஜான் என். லஃபோரோ போன்ற இளம் மற்றும் திறமையான ஊழியர்களை ஊழியத்தில் நுழைய அவர்கள் ஊக்குவித்தனர்" (தி ஸ்டோரி ஆஃப் அட்வென்டிஸ்ட் லைட், ப. 35, ப. 2).

முதல் வெளிநாட்டு ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் மிஷனரியாக ஆண்ட்ரூஸ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதை ஃப்ரம் பதிவு செய்கிறார்: "புதிய கண்டங்களுக்கு இடையேயான இரயில் பாதை திறக்கப்பட்டபோது, திருச்சபையின் பணியை மேற்குக் கடற்கரைக்கு விரிவுபடுத்த அவர் வாதிட்டார். அவர் 1852-ல் முதல் சப்தாம் நாள் பள்ளி பாடங்களை எழுதினார். அவர் சபையின் முதல் வெளிநாட்டுப் பரலோக ஊழியத் திட்டத்தை ஊக்குவித்தார்—1874-ல் ஜான் என். ஆண்ட்ரூஸை ஐரோப்பாவிற்கு அனுப்பியது—இன்று அட்வென்டிஸ்டுகள் உலகின் மிக விரிவான வெளிநாட்டுப் பரலோக நிறுவனங்களில் ஒன்றை நடத்துகிறார்கள்." (நமது பிதாக்களின் தீர்க்கதரிசன விசுவாசம், தொகுதி 4, ப. 1060, பத்தி 2).

மரணம் (1883)

ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகளின் கலைக்களஞ்சியம் (கில்பர்ட் எம். வேலன்டைன்) கூறுவதாவது: ஆண்ட்ரூஸ், ஐரோப்பாவில் பதிப்பகப் பணியை நிறுவிய பின்னர் மற்றும் முதல் ஐரோப்பிய முகாம் கூட்டங்களைக் கண்ட பின்னர், சுவிட்சர்லாந்திற்கு வந்த ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1883 அக்டோபர் 21 அன்று, சுவிட்சர்லாந்தின் பேசலில் காசநோயால் இறந்தார். ஸ்பால்டிங்கின் 'தி ஸ்டோரி ஆஃப் அட்வென்டிஸ்ட் லைட்' நூல், ஆரம்பகால அட்வென்டிஸ்ட் இயக்கத்தின் இந்த இழப்பை இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறது: "1883-ல், ஐரோப்பாவில் வளர்ந்து வந்த நமது இயக்கத்திற்காகத் தைரியமாக உழைத்த ஜான் என். ஆண்ட்ரூஸ், தன் உயிரைத் தியாகம் செய்தார். அவருக்குப் பதிலாக வந்த ஜோசப் எச். வாகனர், ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு காலமானார்." (தி ஸ்டோரி ஆஃப் அட்வென்டிஸ்ட் லைட், ப. 79, ப. 1).