Özet
Georgia Burrus Burgess, Hint yarımadasına gönderilen ilk Yedinci Gün Adventisti misyoneri ve Hristiyan olmayan bir ülkeye gönderilen ilk bekar Adventist kadındı. 19 Temmuz 1866'da Kaliforniya'da doğan Burgess, ailesinin karşı çıkmasına rağmen on altı yaşında Adventist oldu, Healdsburg Koleji ve Oakland İncil Eğitim Okulu'nda eğitim gördü ve yirmi sekiz yaşında, Aralık 1894'te SS Bengal gemisiyle tek başına Hindistan'a yelken açarak 23 Ocak 1895'te Kalküta'ya vardı. Sonraki otuz dokuz yıl boyunca Bengalce, Hindustani ve Khasi dillerini öğrendi; tanıklığı sayesinde Hindistan'da ilk iki vaftiz gerçekleşti (Kheroda Bose ve Nanibala); 1902'de Luther J. Burgess ile evlendi; ve onunla birlikte Bengal, Himalayaların etekleri, Pencap ve Meghalaya'nın Khasi Tepeleri'nde Adventist çalışmalarının öncülüğünü yaptı. 'daki sağlık sorunları nedeniyle 1934'te Kaliforniya'ya kalıcı olarak geri döndüler ve 25 Eylül 1948'de National City'de vefat etti.
Kaliforniya'dan Kalküta'ya (1866–1895)
Gordon E. Christo’nun Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi’ndeki makalesine göre, Georgia Anna Burrus 19 Temmuz 1866’da doğdu. Ailesinin muhalefetine rağmen on altı yaşında Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi’ne katıldı, Healdsburg Koleji’nde okudu, Oakland’daki İncil Eğitim Okulu’nda öğretmenlik yaptı ve 1893’te Genel Konferans tarafından Myrtle Griffis ile birlikte Hindistan’a gönderilmek üzere seçildi. Yol arkadaşının sağlığının bozulması Griffis’in yolculuğa çıkmasını engelledi, ancak Georgia kendisi de geçirdiği sağlık sorunundan kurtuldu ve bu iyileşmeyi Rab’bin çağrısının bir işareti olarak gördü. St. Helena’daki hemşirelik kursuna ve Battle Creek’teki yurtdışı misyon hizmeti için özel bir sınıfa kaydoldu, ardından Aralık 1894’te SS Bengal gemisiyle tek başına yola çıktı ve 23 Ocak 1895’te Kalküta’ya vardı.
Ella May White Robinson’ın Over My Shoulder adlı kitabında 1894’teki ilk atama şöyle kaydedilmiştir: “1894 baharında, California Konferansı’nda ev ev dolaşarak İncil dersi veren Georgia Burrus ile Oakland Şehir Misyonu’ndan Myrtle Griffis adlı iki genç kadın, Hindistan’a gidip kadınlar arasında öncü çalışmalar başlatmak üzere atandılar” (Over My Shoulder, s. 43, 4. paragraf).
Loughborough’un The Great Second Advent Movement adlı kitabında, onun varışı ve hemen ardından dil çalışmalarına başlaması şöyle kaydedilmiştir: “1895’te Bayan Georgia Burrus, Kaliforniya’dan Hindistan’a gitti. Oraya vardığında hemen Bengalce öğrenmeye başladı ve kısa süre sonra misyon çalışmalarına başladı” (The Great Second Advent Movement, s. 439, par. 1). Aynı paragraf, ilk meyveleri de kaydetmektedir: “1896 yılına kadar, birkaç kişi çalışanlarımızla olan ilişkileri sayesinde Rab’bin Şabatını kutlamaya başlamıştı” (The Great Second Advent Movement, s. 439, par. 1).
Bengal’deki Öncü Çalışmalar (1895–1902)
Loughborough’un The Great Second Advent Movement adlı kitabında, 1896’da takviye kuvvetlerin gelişi şöyle kaydedilmiştir: “1896’da sahada çalışanlar, Yaşlı D. A. Robinson ve eşiydi. Bayan May Taylor ve Bayan Georgia Burrus İncil çalışanlarıydı” (The Great Second Advent Movement, s. 439, par. 2). Aynı paragraf, ardından gelen acıyı şöyle kaydetmektedir: “Hem o hem de D. A. Robinson, 1899 yılının Aralık ayı sonunda Hindistan’ın Bengal bölgesindeki Karmatar’da vefat ettiler” (The Great Second Advent Movement, s. 439, par. 2).
ESDA’ya göre, Georgia ve Martha May Taylor Hindistan’daki ilk Adventist okulunu kurdular. Okulda Georgia’ya öğretmenlikte eşlik eden Kheroda Bose, SDA Kilisesi’nde vaftiz edilen ilk Hintli din değiştiren kişi oldu; Georgia’nın evinde düzenli olarak ziyaret ettiği genç bir Bengalili kadın olan Nanibala ise Hindistan’da vaftiz edilen ilk Hıristiyan olmayan din değiştiren kişi oldu. Her iki vaftiz de doğrudan Georgia’nın kişisel evden eve çalışmasının bir sonucu olarak gerçekleşti.
1901 Genel Konferans Bülteni, onun zenana çalışmalarının uzun süren izolasyonunu şöyle kaydetmektedir: “Hindistan’da sadece zenana çalışmalarıyla ulaşılabilecek milyonlarca eve bakın. Çoğu zaman bu iş için elimizde sadece halkın arasına girip çıkan Kardeş Burrus var. Çalışmaları istatistiklerde pek göze çarpmıyor, ancak sosyal yasalar ve kast sistemi ile tuhaf bir tür ev hayatı tarafından bağlanmış olsalar da, sakinleri neredeyse inanan olan birçok evi biliyor” (Genel Konferans Bülteni, 16 Nisan 1901, s. 258, par. 2).
Bir hafta sonra, aynı Bülten, bu alanın kapsamını ve onun Chandernagore’a transferini şöyle kaydetti: “Hindistan’daki kadınlar, evleri ya da zenanaları, bizim için muazzam bir alan oluşturuyor” (Genel Konferans Bülteni, 23 Nisan 1901, s. 435, par. 4).
Evlilik ve Sahaya Dönüş (1902–1906)
ESDA’ya göre, 1902’de Georgia, bir önceki yıl Hindistan Misyonu Sekreteri ve Saymanı olarak gönderilmiş olan Luther J. Burgess ile Kalküta’daki Free School Caddesi’ndeki Adventist kilisesinde J. L. Shaw’un yönettiği sade bir törenle evlendi. Ertesi yıl Luther idari görevinden ayrıldı ve çift, oradaki okul ve yetimhanenin yönetimini üstlenmek üzere Karmatar’a taşındı. Sağlık sorunları nedeniyle 1904 ortasında Amerika’ya dönmek zorunda kaldılar; Misyon Kurulu’nun dönüş yolculuğu için yeterli parası olmadığı için, dönüş masraflarını karşılamak üzere Bible Training School dergisinin yirmi bin kopyasını on sentten satmaya karar verdiler ve nihayet 1906’da gemiyle geri döndüler.
Kuzey Hindistan Bölgesinde Öncü Çalışmalar (1906–1934)
1909 Genel Konferans Bülteni, Hindustani çalışmalarının başlatılmasını şöyle kaydetmektedir: “Seksen milyondan fazla nüfusa sahip Hindustani halkı arasındaki çalışmalarımız, Kardeş L. J. Burgess ve eşi Hindistan’a döndüklerinde, dört yıldan biraz daha az bir süre önce başladı” (Genel Konferans Bülteni, 2 Haziran 1909, s. 273, par. 3).
Aynı Bülten’de, dil öğrenimlerine yönelik övgü aynı paragrafta şöyle devam ediyor: “Haskell ve eşi ile Amerika’daki diğer iyi dostlarının çabaları sayesinde, Burgess kardeşler tüm zamanlarını Hintçe’yi, ardından da Urduca’yı öğrenmeye ayırdılar; bu diller Hint-Hindustani dilinin iki koludur. Bu çalışanlar halk arasında sessizce emek verirken, Tanrı’nın lütfu çok belirgin bir şekilde üzerlerine indi” (Genel Konferans Bülteni, 2 Haziran 1909, s. 273, 3. paragraf).
1913 Genel Konferans Bülteni, 1910’da kurdukları Garhwal endüstri okulunu şöyle kaydetmektedir: “Yaklaşık üç yıl önce, Burgess Kardeş ve Kardeşi, Garhwal dağlarında bir endüstri okulu açtı. Yüce Himalaya Dağları arasında güzel bir yer bulundu. Bir okul binası, misyon evi, iki yatakhane ve diğer küçük binalar inşa edildi” (Genel Konferans Bülteni, 28 Mayıs 1913, s. 170, par. 15).
Aynı oturumda, onlar bu alandaki kıdemli misyonerler olarak resmen karşılandılar: “Son yedi buçuk yıldır Kuzey Hindistan’daki Hint halkı arasında öncü olarak çalışan Kardeş ve Kardeş L. J. Burgess, bu Konferans’ta bulunuyorlar” (Genel Konferans Bülteni, 28 Mayıs 1913, s. 170, par. 13).
Aynı konferansta Bayan Burgess, öğretmeninin soyadını alan Bengalili yeni iman eden Bayan Nonibala Burrus’u kürsüye çağırdı ve onu topluluğa tanıttı: “O, Hindistan’da putperestlikten inancımıza geçen ilk kişidir. Bu ülkede tıbbi çalışmalar yapıyor ve kendi halkı için çalışmaya geri dönmeye hazırlanıyor. 1897’de gerçeği benimsedi” (Genel Konferans Bülteni, 29 Mayıs 1913, s. 187, par. 7).
Ellen White’ın Kişisel Teşviki (1906)
Ellen White’ın Ekim 1906’da W. C. White’a yazdığı mektup, Burgess’in raporlarından aldığı cesareti kayda geçirir: “İlginç mektubunuzu ve Burgess kardeşin eklerini aldık ve okuduk. Bu yazışmaları gönderdiğiniz için teşekkür ederiz. Anlattıkları deneyimler çok cesaret verici” (Mektuplar ve El Yazmaları, cilt 21, Mektup 192, 1906, par. 1).
Bir yıl sonra, Ellen White’ın Ekim 1907 tarihli mektubunda da aynı şey kaydedilmiştir: “Haskell Kardeş’ten az önce aldığım, Burgess Kardeş ve Kardeş’in Hindistan’daki çalışmalarını anlatan mektubun bir kopyasını sana gönderiyorum” (Mektuplar ve El Yazmaları, cilt 22, Mektup 282, 1907, par. 7).
Son Yıllar ve Ölüm (1914–1948)
ESDA’ya göre, Georgia’nın sağlığı nedeniyle 1914’te kısa bir süreliğine Kaliforniya’ya dönmek zorunda kalmış; Hindistan’a döndüklerinde o ve Luther Kalküta’ya yeniden atandılar; burada Luther Bengal Misyonu’nun müdürü olarak atandı ve Georgia bir Bengal Kız Okulu kurdu. 1919'da, Georgia'nın daha önce Kalküta'da kazandığı Hardinge ailesinin davetiyle, Khasi Tepeleri'ndeki (yaklaşık 5.000 fit yükseklikte) Shillong'da müjdeleme toplantıları düzenlediler. 1920'ler boyunca Ranchi ve Hazaribagh'ın açılmasına yardımcı oldular, ardından Meghalaya'nın Khasi dilini konuşan halkı arasında Adventist çalışmalarının öncülüğünü yapmak üzere Shillong'a yerleştiler. Sağlık sorunları nedeniyle 1934'te nihayet Amerika Birleşik Devletleri'ne kalıcı olarak dönmek zorunda kaldılar ve Kaliforniya'nın National City kentindeki Paradise Valley Sanitarium yakınlarına yerleştiler. Georgia Burgess, 25 Eylül 1948'de National City'de 82 yaşında vefat etti.
Bugün Bangladeş olarak bilinen bölgedeki ilk din değiştirme olayları, Georgia'nın Kalküta tren istasyonunda dağıttığı bir broşüre kadar uzanır; Hardinge ailesinin din değiştirmesi, onun vejetaryen yemek tarifleri kitabının etkisiyle gerçekleşti; ve onun on yıllar boyunca sabırla zenana ziyaretleri, dil çalışmaları ve okulda öğretmenlik yapması, Hindistan, Pakistan, Bangladeş ve Meghalaya'daki Adventist Kilisesi'nin temellerini attı.