Adventist Pioneer
Library
aplib.orgપુસ્તકાલય
વિષયસૂચિ
10 / 29
10 / 29

અધ્યાય ૯ — વિલંબનો સમય

John Norton Loughborough

GSAM 148.1“તો સ્વર્ગનું રાજ્ય દસ કુમારિકાઓ જેવું છે, જેઓ પોતાની મશાલો લઈને વરરાજાને મળવા સારુ બહાર ગઈ. તેઓમાંની પાંચ મૂર્ખ હતી અને પાંચ બુદ્ધિમાન હતી. મૂર્ખ કુમારિકાઓએ પોતાની મશાલો લીધી ખરી, પણ તેઓએ સાથે તેલ લીધું નહિ; પણ બુદ્ધિવંતીઓએ પોતાની મશાલો સાથે કુપ્પીમાં તેલ લીધું. વરરાજાને આવતાં વાર લાગી એટલામાં તેઓ સર્વ ઝોકાં ખાઈને નિદ્રાવશ થઈ.”1

GSAM 148.2કથામાં વરદેવ એટલે ખ્રિસ્ત છે.2 વરદેવને મળવા માટે નીકળવું એટલે પ્રભુના લોકોની એવી ચળવળ કે જેમાં તેઓ ખ્રિસ્તના આગમન સમયે તેમને મળવા નીકળે, કારણ કે માથ્થી 24 અને 25માં ચર્ચાનો વિષય પ્રભુનું આગમન છે. પ્રભુનું વચન જ દીવો છે.3 બધી કન્યાઓએ પોતાના દીવાઓ લીધા. કન્યાઓના એક ભાગની મૂર્ખતા એ હતી કે તેમણે માત્ર સત્યનો સિદ્ધાંત જ લીધો, પરંતુ પ્રભુને સમર્પિત થવાની ગંભીરતા વિના, જે વિશ્વાસુના હૃદયમાં પવિત્ર આત્માની કૃપાઓ વિકસાવે. આ કાર્ય ઉપમામાં “કુપ્પીમાં તેલ” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. વરરાજાના વિલંબે પ્રભુને મળવાની અપેક્ષા રાખીને આગળ વધનારા લોકોમાં કોઈ નિરાશા દર્શાવવી જોઈએ.

GSAM 148જે સમયે ઉપમા લાગુ પડે છે

GSAM 148.3“ત્યારે” શબ્દ, જેનાથી ઉપમાની શરૂઆત થાય છે, અમને તેના લાગુ પડવાના સમય અંગે એક સંકેત આપે છે. તે અગાઉના અધ્યાયમાં જણાવેલ બાબતોના તરત પછી આવે છે, પ્રભુના બીજા આગમન પછી નહીં, પરંતુ અંજિરના ઝાડની ઉપમા ઘોષિત થયા પછી, જેમાં જાહેર કરવામાં આવ્યું હતું કે ખ્રિસ્તનું આગમન “દ્વાર પર” છે, અને એવી પેઢી આવી છે જે ખ્રિસ્ત પોતે સ્વર્ગના વાદળોમાં દેખાય ત્યાં સુધી પસાર નહીં થાય. આ ઉપમા એવા સમયે પણ લાગુ પડે છે જ્યારે સંદેશ આપતા દાસોમાંનો કોઈ પોતાના હૃદયમાં કહે કે, “‘મારા માલિકને આવવાની વાર છે;’ અને તે બીજા દાસોને મારવા તથા છાકટાઓની સાથે ખાવાપીવા લાગે”.

GSAM 149તેમના સહકર્મી દાસોને મારવું

GSAM 149.1આ લોકો “સાથી સેવકો” હતા, જેઓ સુમેળથી એક જ સંદેશ ફેલાવતા; પરંતુ હવે તેઓમાંથી કેટલાક પોતાના શીખવેલા સિદ્ધાંતોથી વળી ગયા છે અને “સમયસર ખાવાનું” આપતા તેમના સાથી સેવકોને “મારે” છે—જેઓ ટૂંક સમયમાં આવનારા પ્રભુને મળવા માટે જરૂરી તૈયારીઓની ઘોષણા કરે છે. તેઓ એ જ રીતે “મારે” છે જેમ યર્મિયાને મારવાની યોજના બનાવવામાં આવી હતી. લોકોએ કહ્યું, “ચાલો, આપણે જીભથી તેને મારીએ, અને તેના કોઈપણ શબ્દોને ધ્યાન ન આપીએ”.4 એ જ રીતે આ દાસોએ “વિશ્વાસુ” દાસોના કાર્યમાં અવરોધ લાવવા માટે એવી રીતે શિક્ષણ આપવાનું શરૂ કર્યું. આ જ વર્ગને આ રીતે સંબોધવામાં આવે છે, “માટે તને જે મળ્યું, તેં જે સાંભળ્યું છે, તેને યાદ કર અને ધ્યાનમાં રાખ, અને પસ્તાવો કર. કેમ કે જો તું જાગૃત નહિ રહે તો હું ચોરની માફક આવીશ, અને કઈ ઘડીએ હું તારા પર આવીશ તેની તને ખબર નહિ પડે.”5

GSAM 149.2કન્યાઓની ઉપમા એ સમયે લાગુ પડે છે જ્યારે “સાથી સેવકો” પ્રભુના નજીકના આગમનના સંદેશથી વિમુખ થઈ રહ્યા છે અને “મારવા” લાગે છે. તેઓ બીજું પણ કરવા લાગે છે—“છાકટાઓની સાથે” ખાવા-પીવાનું. તેઓ એવા લોકો સાથે ભોજનમાં જોડાય છે, જેઓ માત્ર પોતાની ઇચ્છાઓને તૃપ્ત કરવા માંગે છે. સુલેમાને આવા લોકો વિશે કહ્યું છે, “દ્રાક્ષારસ પીનારાઓની અથવા માંસના ખાઉધરાની સોબત ન કર. કારણ કે દ્રાક્ષારસ પીનારાઓ તથા ખાઉધરાઓ કંગાલવસ્થામાં આવશે”.6

GSAM 149પ્રથમ નિરાશા

GSAM 149.3હવે આ પ્રશ્ન ઊઠશે, “આગમનના અનુભવમાં એવું શું હતું જે આ નિવેદનોને અનુરૂપ હોય?” એવી ચળવળો હતી જે ભવિષ્યવાણી સાથે સંપૂર્ણપણે સુસંગત હતી. એપ્રિલ, 1844 સુધી સંદેશ આપનારાઓએ ચર્ચોમાં પરિશ્રમ કર્યો, અને વિવિધ ચર્ચોના પાદરીઓ તેમના પ્રયત્નોમાં જોડાયા. આ રીતે તેઓ “સાથી સેવકો” હતા.

GSAM 150.1સંદેશ આપનારાઓએ શીખવ્યું કે દાનિયેલ 8:14માં ઉલ્લેખિત બે હજાર ત્રણસો દિવસ યહૂદી વર્ષ 1843ના અંતે સમાપ્ત થશે, જે આપણા વર્ષમાં 1844માં આવશે. તેમણે જાહેર કર્યું કે આ સમયગાળાના અંતે ઈશ્વરના ન્યાયનો સમય આવશે. તે સમયે દેશમાં દરેક સંપ્રદાય માનતો હતો કે ન્યાયદિવસ અમારા પ્રભુના બીજા આગમનથી શરૂ થશે. આથી સ્પષ્ટ થાય છે કે એડવેન્ટિસ્ટો માનતા હતા કે ભવિષ્યવાણીના આ સમયગાળાના અંતે પ્રભુ આવશે. તેઓએ કહ્યું, “આ સમયગાળો 1843ના કુદરતી યહૂદી વર્ષના છેલ્લા મહિને, 21 માર્ચ, 1844ના રોજ સમાપ્ત થઈ શકે છે.” તેથી તેઓએ 1844ના માર્ચના અંતે અથવા એપ્રિલની શરૂઆતમાં ઉદ્ધારકના આગમનની આશા રાખી.

GSAM 150દુષ્ટ સેવકો વિકસ્યા

GSAM 150.2જ્યારે માર્ચનો અંત આવ્યો અને પસાર થઈ ગયો, અને પ્રભુ આવ્યા નહીં, ત્યારે જેઓ અગાઉ પ્રભુના દૂતો સાથે મહેનત કરતા હતા, પરંતુ તેમણે સંદેશ માટે પોતાના જીવનને હૃદયથી સંપૂર્ણપણે સમર્પિત કર્યું નહોતું, તેઓ તેના વિરુદ્ધ વળ્યા, કાર્યનો વિરોધ કરવા લાગ્યા, અને તેમની શક્તિ પ્રમાણે બધું કર્યું જેથી તેઓ એવા લોકોનો માર્ગ અટકાવી શકે જેઓ હજુ પણ પ્રભુના નજીકના આગમનનો સિદ્ધાંત અને ન્યાયના સમયનો સંદેશ શીખવતા રહ્યા. “પોતાના મનમાં” તેઓ કહેતા, “મારા માલિકને આવવાની વાર છે.” તેઓ પોતાના હોઠોથી હવે શીખવતા કે પ્રભુના આગમન પહેલાં આખું વિશ્વ ધર્મપરિવર્તિત થવું જોઈએ; કે બધા યહૂદીઓએ પેલેસ્ટાઇન પરત ફરવું અને યરુશાલેમમાં પોતાની મંદિર સેવા સ્થાપિત કરવી જોઈએ, ત્યારબાદ જ મસીહા આવશે. કેટલાક તો એ પણ શીખવતા કે ખ્રિસ્તનું આગમન એક “આધ્યાત્મિક આગમન” છે, જે ધર્મપરિવર્તન સમયે અને તેના લોકોના મૃત્યુ સમયે થાય છે.

GSAM 151“સમયસર ખાવાનું” આપવું

GSAM 151.1જ્યારે આ લોકો પોતાના સહકર્મીઓ વિરુદ્ધ વળ્યા, ત્યારે જે લોકો હજુ પણ વિશ્વાસમાં અડગ રહ્યા, તેઓ વિશ્વાસીઓને હોલો અને વનમાં એકત્ર કરીને “સમયસર ખાવાનું” આપતા—તેઓને બતાવી રહ્યા હતા કે સમયનાં સંકેતો અને પૂર્ણ થયેલી ભવિષ્યવાણીઓ, તેમની નિરાશા પહેલાંની જેમ, ઘોષણા કરે છે કે ખ્રિસ્તનું આગમન “પાસે એટલે બારણા આગળ જ” છે.

GSAM 151ચર્ચમાં ભોજનસમારંભ

GSAM 151.2જ્યારે તેઓ આ કરી રહ્યા હતા, ત્યારે પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચોમાં પહેલાં અજાણી એક પ્રથા શરૂ થઈ—લોકોને ચર્ચમાં ભોજન માટે અને “મનોરંજન” માટે એકત્રિત કરવાની. જે કોઈ પણ આવવા ઇચ્છતા, તેમને તેમની સ્વાદિષ્ટ વાનગીઓમાં ભાગ લેવા આમંત્રણ આપવામાં આવ્યું.

GSAM 151.3અમેરિકામાં આ પ્રકારની કોઈપણ પ્રથમ ઘટના અમે મે, 1844માં, નિરાશા પછી તરત જ સાંભળી. આ પ્રમાણે હતું: જ્યારે વિલિયમ મિલર રોચેસ્ટર, ન્યુ યોર્કમાં એક હોલમાં સેંકડો એડવેન્ટિસ્ટોને શિક્ષણ અને ઉપદેશ આપી રહ્યા હતા, તેમને કહી રહ્યા હતા, “અમે માથ્થી ૨૫ના વિલંબ સમયમાં છીએ; તમારા વિશ્વાસને મજબૂત રાખો; આ મુદ્દે અમને ટૂંક સમયમાં વધુ પ્રકાશ મળશે,” ત્યારે રોચેસ્ટરના સૌથી મોટા સભા-ઘરોમાંના એકના નીચલા માળે “એક ઉત્સવ” નક્કી કરવામાં આવ્યો હતો. ચર્ચના સભ્યો અને અવિશ્વાસીઓ બંને એકઠા થયા, અને જ્યારે એક ધાર્મિક કોલેજના પ્રમુખે વિલિયમ મિલરનો ઉપહાસ કરીને ભીડને મનોરંજન આપ્યું, ત્યારે તેમણે લોકોને ઓયસ્ટર્સ, આઈસક્રીમ, મીઠાઈઓ અને 25 સેન્ટમાં આ વ્યક્તિએ તૈયાર કરેલી એક નાની પુસ્તિકા વેચી. તે પુસ્તિકાનું નામ “An Exposé of Millerism” હતું.

GSAM 151.4તે સમયથી બે અઠવાડિયાની અંદર, તે જ શહેરમાં બીજા એક સંપ્રદાયે જાહેર હોલમાં “એક ઉત્સવ” નક્કી કર્યો, પ્રવેશ માટે પચ્ચીસ સેન્ટ વસૂલ્યા, અને જે કોઈ પણ આવવા ઇચ્છે તેમને તેમની ઓયસ્ટર્સ, આઈસક્રીમ, કેક અને મીઠાઈઓ સાથે ભાગ લેવા આમંત્રણ આપ્યું. પછી ત્યાં ચર્ચોમાં આ આધુનિક ભોજન-મેળાવડાની શરૂઆત થઈ, જે “ક્રેઝી સોશિયલ્સ,” “ગ્રેબ બેગ્સ,” “ફિશ પોન્ડ્સ,” “કિસિંગ બીઝ,” વગેરેમાં વિકસી ગઈ છે. ચર્ચોમાં ભોજન-મેળાવડાની આ વિશેષતા એટલી વધી ગઈ છે કે હવે કોઈ પણ આધુનિક ચર્ચનું નિર્માણ તેના રસોડા, ભંડાર અને ભોજનકક્ષ વિના પૂર્ણ ગણાતું નથી. આ પરિસ્થિતિ એ જ છે જે “વિલંબના સમય”માં શરૂ થઈ, જેમ કે ઉપમામાં નિર્દેશિત છે.

GSAM 152.1વિલિયમ મિલર પોતે રોચેસ્ટરમાં થયેલી આ ઘટના વિશે નીચેના શબ્દોમાં કહે છે:

GSAM 152.1“રોચેસ્ટરના એક ડી.ડી.એ, શ્રી _____, _____ ચર્ચના, મિલરવાદ વિરુદ્ધ એક પંફ્લેટ લખ્યો, તેમણે પોતાના લર્ડ્સ અને લેડીઝને પ્રભુના ઘરમાં બોલાવ્યા, ઓયસ્ટર્સ અને અન્ય ‘પિકનિક્સ’ની એક મોટી ભોજનની મહેફિલનું આયોજન કર્યું, બેલશાઝારની જેમ, તેમણે તેમની કોફી-ચા પીધી, તેમની મૂલ્યવાન વાનગીઓ ખાધી, તેમની આઈસક્રીમ-મીઠાઈઓ વેચી, અને તેમના પ્રિય ઉદ્ધારકના દ્વિતીય આગમન વિરુદ્ધનું પોતાનું પમ્ફ્લેટ પણ વેચી નાખ્યું.
GSAM 152.2“મારા જવાના એક રાત્રિ પહેલાં, બીજા એક પૂજનીય મહાશયે એક જાહેર મકાન કે હોલમાં પિકનિક ભોજનનું આયોજન કર્યું, અને ઉપરોક્ત પ્રમાણે પોતાની ટિકિટો, આઈસક્રીમ અને મીઠાઈઓ વેચી. મને આનંદ થયો કે વિવિધ સંપ્રદાયોની કેટલીક ચર્ચોએ આવા બબેલોનિયન ભોજનમેળાઓને મંજૂરી ન આપી; અને હું આત્માથી આશા રાખું છું કે જ્યારે ખ્રિસ્ત આવશે ત્યારે આ સંપ્રદાયવાદી ચર્ચોમાંથી બધી જ ‘છાકટાઓની સાથે’ ખાતી-પીતી ન મળે. હું આશ્ચર્યચકિત છું કે આ પૂજનીય મહાશયો પોતાને ઈશ્વરના વચનના દર્પણમાં કેમ નથી જોઈ શકતા; અને હું તેમને લૂક 14:12-14; માથ્થી 24:48-51; લૂક 13:25-28; 2 પિતર 2:13; યહૂદા 10-21 વાંચવાની ભલામણ કરું છું. નિશ્ચિતપણે આ અંતિમ સમય છે.”

GSAM 152.3જો પાસ્ટર મિલરે ચર્ચોએ ત્યારથી તેમના દાન સમારોહોમાં “રિંગ ગેસ-કેક્સ, દસ સેન્ટના ચુંબન મેળા, ગધેડા પ્રદર્શન, પાગલ સામાજિક સભાઓ, પવિત્ર લોટરીઓ” અને અન્ય નસીબ પર આધારિત રમતોની વ્યવસ્થાઓમાં પ્રવેશ કર્યો છે તે જોયું હોત, તો તે પવિત્ર ભયથી પાછા હટી ગયા હોત.

GSAM 152વિલંબનો સમય

GSAM 152.4એડવેન્ટિસ્ટોને શાસ્ત્રગત સત્યમાં આશ્વાસન મળ્યું કે જ્યારે પ્રભુના નજીક આવવાની ઘોષણા કરવામાં આવશે, ત્યારે તેની સાથે એક “વિલંબ સમય” જોડાયેલો રહેશે. આ તેઓએ અમારા ઉદ્ધારકના શબ્દોમાં (માથ્થી 25:5, 6) અને હબાક્કુક 2:1-3 માં જોયું.

GSAM 153.11844ની વસંતમાં તેમની દૃષ્ટિ અંગે, અમે 9 મે, 1844ના Midnight Cryમાંથી ઉદ્ધૃત કરીએ છીએ:—

GSAM 153.2“જ્યારે આપણે ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાના દેખાવતા સમાપ્તિના બિંદુને પાર કરી ગયા છીએ, ત્યારે અમે એવી સ્થિતિમાં મુકાયા છીએ જેમાં ઈશ્વરે પોતાના બાળકોને દૃષ્ટિના અંતે મુકવામાં આવશે તે પૂર્વેથી જ જાણી લીધું હતું; અને જે માટે તેમણે હબાકુક પ્રબોધક દ્વારા વ્યવસ્થા કરી, જ્યારે તે કહે છે, ‘હું મારી ચોકી પર ઊભો રહીશ, અને હું બુરજ પર ઊભો રહીને ધ્યાનથી જોયા કરીશ કે તે મારી સાથે શું બોલે છે અને જ્યારે મને ઠપકો આપવામાં આવે ત્યારે હું શો જવાબ આપીશ’, અથવા જેમ કે માર્જિનમાં લખાયું છે, ‘જ્યારે મારી સાથે વાદવિવાદ કરવામાં આવે ત્યારે.’ ‘યહોવાહે મને જવાબ આપીને કહ્યું, “આ દર્શનને લખ, તેને પાટીઓ પર એવી રીતે લખ કે જે વાંચે તે દોડે. કેમ કે સંદર્શન ભવિષ્ય માટે છે અને તે [ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાના અંતે] પૂર્ણ થવાને ઉતાવળું થઈ રહ્યું છે અને તે ખોટું પડશે નહિ. જો તે [તેમની દેખાતી સમાપ્તિ પછી] વધારે સમય લે તોપણ તેની રાહ જો! કેમ કે તે વિલંબ કર્યા વિના નિશ્ચે આવશે અને [ભવિષ્યવાણીના સમયની પૂર્ણતામાં, જેના પછી] થોભશે નહિ.’7
GSAM 153.3“આ ચેતવણી વર્તમાન સમય સાથે સંબંધિત છે, તે હિબ્રૂઓ 10:36-39માં પાઉલ દ્વારા ઉદ્ધૃત થયેલા શબ્દો પરથી સ્પષ્ટ થાય છે: ‘કેમ કે ઈશ્વરની ઇચ્છા પ્રમાણે વર્ત્યા પછી તમને આશાવચનનું ફળ મળે, માટે તમારે ધીરજ રાખવાની જરૂર છે. કેમ કે જે આવવાના છે, તે તદ્દન થોડીવારમાં જ આવશે અને વિલંબ કરશે નહિ. પણ મારો ન્યાયી સેવક વિશ્વાસથી જીવશે; જો તે પાછો હટે, તો તેનામાં મારા જીવને આનંદ થશે નહિ. પણ આપણે પાછા હઠીને નાશ પામનારા નથી, પણ જીવના ઉદ્ધારને અર્થે વિશ્વાસ કરનારા છીએ.’
GSAM 153.4“અમે માનીએ છીએ કે અમે તે સમયગાળામાં છીએ જેના વિશે મુક્તિકારકે કહ્યું છે, જ્યારે વર વિલંબ કરે છે (માથ્થી 25:5)—જેને સ્વર્ગનું રાજ્ય સમાનરૂપે દર્શાવવામાં આવવું જોઈએ,—જ્યારે તે ‘દુષ્ટ ચાકર [સમયમાં દેખીતી નિષ્ફળતા બાદ] પોતાના મનમાં કહે કે, “મારા માલિકને આવવાની વાર છે;” અને તે બીજા દાસોને મારવા તથા છાકટાઓની સાથે ખાવાપીવા લાગે,’ અને પ્રભુ ‘જે દિવસે તે તેની રાહ જોતો નહિ હોય’ તે દિવસે આવશે.
GSAM 154.1“અમે માનીએ છીએ કે અમે હવે તે સમયગાળામાં છીએ જેના વિશે પિતરે કહ્યું છે, જ્યારે ‘તેઓને માટે અગાઉથી ઠરાવેલી સજામાં વિલંબ કે તેઓના નાશમાં ઢીલ થશે નહિ;’ જ્યાં તેઓ ‘ગુપ્ત રીતે નાશકારક પાખંડી મતો ફેલાવશે.’8 પિતર કહે છે કે આવા ખોટા ઉપદેશકો આવવાના હતા, જેમ શાસ્ત્રો લખાયા ત્યારે ખોટા પ્રબોધકો હતા. જેમ ઇઝરાયલના ઘરના લોકોએ કહ્યું, ‘દિવસોને વિલંબ લાગે છે અને દરેક સંદર્શન નિષ્ફળ થાય છે,’9 તેમ એક સમય આવવાનો જ હતો જ્યારે સમય પસાર થતો દેખાતો, જેથી 2 પિતર 3:4ના ઉપહાસકો પૂછે, ‘તેમના ઈસુના આગમનનું આશાવચન ક્યાં છે?’ અને પોતાને મનાવે કે ‘ઉત્પત્તિના આરંભમાં સઘળું જેવું હતું તેવું જ રહ્યું છે.’
GSAM 154.2“અમે માનીએ છીએ કે દૃષ્ટિના આવા વિલંબને ધ્યાનમાં રાખીને જ પ્રેરિત યાકૂબે કહ્યું, ‘ભાઈઓ, પ્રભુના આવતાં સુધી તમે ધીરજ રાખો;’ ‘તમે પણ, ધીરજ રાખો અને મન દ્રઢ રાખો, કેમ કે પ્રભુનું આગમન હાથવેંતમાં છે.’ અને, ‘જુઓ, ન્યાયાધીશ બારણા આગળ ઊભા છે.’
GSAM 154.3“અને અમે માનીએ છીએ કે અપેક્ષિત સમય પસાર થવાની આગાહીમાં, અમારા ઉદ્ધારકે લૂકના બારમા અધ્યાયમાં અમને ઉપદેશ આપ્યો, ‘તમારી કમરો બાંધેલી તથા તમારો દીવો સળગેલો રાખો; અને જે માણસો પોતાનો માલિક લગ્નમાંથી ક્યારે પાછો આવે તેની વાટ જુએ છે, એ માટે કે તે આવીને ખટખટાવે કે તત્કાળ તેઓ તેને સારુ દ્વાર ઉધાડે, તેઓના જેવો તમે થાઓ.’10 રાહ જોવી એ સૂચવે છે કે નિર્ધારિત સમય પસાર થઈ ગયો છે, કારણ કે તે સમય સુધી આપણે રાહ નથી જોતા. તેથી અમારા પ્રભુએ ઉમેર્યું, ‘જે દાસોને માલિક આવીને જાગતા જોશે તેઓ આશીર્વાદિત છે.’
GSAM 154.4“અમે, ઈશ્વરની ઇચ્છાથી, જાહેર કરતા રહીશું, ‘જુઓ, વરરાજા આવ્યો છે! તેને મળવાને નીકળો;’ અને, ‘તેમના ન્યાયકરણનો સમય આવ્યો છે.’ અને અમે વિશ્વાસ રાખીએ છીએ કે અમે વિશ્વ અને ચર્ચને ઊંચા અવાજે ચીસ પાડતા રહીશું, તેમને ‘શાંતિ’ના ગીતોમાંથી જાગૃત કરીને ઈશ્વરની દયાની ઓફરો સાંભળવા માટે. અમે પ્રભુના આગમન માટે રાહ જોવા અને જાગૃત રહેવાનું ચાલુ રાખવાનો ઇરાદો રાખીએ છીએ, કારણ કે તે અમારી નજીક જ છે.”

GSAM 155તેમના કાર્યનું સમર્થન

GSAM 155.121 માર્ચ, 1844 પહેલાં અને ત્યારબાદ તરત જ એડવેન્ટિસ્ટોએ તેમના કાર્યને કેવી રીતે જોયું, તે અંગેની સારી સમજ નીચેના ઉદ્ધરણમાંથી મળી શકે છે, જે J. V. Himes, S. Bliss, અને A. Hale દ્વારા પ્રકાશિત 13 નવેમ્બર, 1844ના Advent Heraldમાં “સમર્થન” શીર્ષક હેઠળના લેખમાંથી લેવામાં આવ્યું છે:—

GSAM 155.2“અમે અમારા મત અપનાવવામાં ઉતાવળ કરી નહોતી. અમે માનીએ છીએ કે અમે સત્યની શોધમાં ઈમાનદાર અને નિષ્ઠાવાન હતા. અમે અમારા ઉદ્ધારકની આજ્ઞાનું પાલન કરીને શાસ્ત્રોની તપાસ કરી. અમે પોતાની બુદ્ધિ પર આધાર રાખ્યો નહોતો; પરંતુ માર્ગદર્શન માટે ઈશ્વર તરફ નજર કરી અને પોતાને તેની વેદી પર અર્પણ કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો, વિશ્વાસ રાખીને કે તે અમારા પગલાંને યોગ્ય દિશામાં દોરી દેશે. અમે અમારી વિરુદ્ધ રજૂ થયેલી તમામ દલીલોની નિષ્ઠાપૂર્વક તપાસ કરી, સત્ય જાણવાની અને ભૂલથી દૂર રહેવાની ઈચ્છા સાથે; પરંતુ અમારે સ્વીકારવું પડે છે કે અમારા વિરોધીઓની વિવિધ અને બહુરૂપ દલીલોએ ફક્ત અમારા દૃષ્ટિકોણને વધુ મજબૂત બનાવ્યું. અમે જોયું કે, ભલે અમે સાચા હોઈએ કે ખોટા, અમારા વિરોધીઓ સાચા હોઈ શકે નહોતા; અને તેઓ પોતે-પોતે સંમત નહોતા. દરેકની દલીલો એટલી નબળી અને બાળસમાન હતી કે તેમને સતત પોતાનું જ કરેલું પાછું ખેંચવું પડતું; અને તેમના વિરુદ્ધ અને વિસંગત દૃષ્ટિકોણો દ્વારા તેમણે સાબિત કર્યું કે, તેઓ અમારી રાયોને કેવી પણ નજરે જોતા હોય, તેમને એકબીજાની રાયોમાં કોઈ વિશ્વાસ નહોતો. અને, વધુમાં, અમારી સમગ્ર સ્થિતિમાં કોઈ પણ મુખ્ય મુદ્દો એવો નહોતો જેમાં પ્રભુના તાત્કાલિક આગમનને ખંડવા માટે પ્રયત્ન કરતા એક કે વધુ લોકોએ અમારું સમર્થન ન કર્યું હોય. જ્યારે અમારી પાસે શાસ્ત્રોના શાબ્દિક અનુવાદનો આધાર હતો, ત્યારે અમારા વિરોધીઓ નિષ્ફળતાપૂર્વક સાબિત કરવાનો પ્રયાસ કરતા કે શાસ્ત્રોને શાબ્દિક રીતે સમજવું યોગ્ય નથી, જ્યારે કે પૂર્ણ થયેલી દરેક ભવિષ્યવાણી તેની સૌથી નાની શાબ્દિક વિગતોમાં પણ એ રીતે જ પૂર્ણ થઈ છે.

GSAM 156નિરાશાનું સ્પષ્ટીકરણ

GSAM 156.1“પરંતુ સમય—1843નું વર્ષ, યહૂદી વર્ષ—પસાર થઈ ગયું, અને અમે રાજાને તેમની સુંદરતામાં ન જોઈ શકતા નિરાશ થયા. અને અમારા વિરોધીઓએ નિષ્ઠાપૂર્વક માન્યું કે અમારા વિશ્વાસનું દરેક વિશિષ્ટ લક્ષણ ખોટું સાબિત થઈ ગયું છે; અને એમણે માન્યું કે અમે, ઈમાનદાર લોકો તરીકે, અમારી આખી સ્થિતિ છોડી દઈશું. તેથી તેઓ આશ્ચર્યથી અમને હજી પણ અમારી આશાને પકડી રાખેલા અને હજી પણ અમારા રાજાની રાહ જોઈ રહેલા જોતા હતા.
GSAM 156.2“અમે, તેમ છતાં, અમારી નિરાશામાં નિરાશ થવાનું કોઈ કારણ જોયું નહોતું. અમે જોયું કે શાસ્ત્રોએ સૂચવ્યું હતું કે વિલંબનો સમય હોવો જ જોઈએ, અને જ્યારે દૃષ્ટિ વિલંબિત હોય ત્યારે અમારે તેની રાહ જોવી જોઈએ. અમે એ પણ જોયું કે વર્ષના અંતે આ સમયગાળો સંપૂર્ણપણે સમાપ્ત થઈ શકતો નહોતો, એમ માન્યે પણ કે અમારી સમયગણના સાચી હતી; અને તે ફક્ત વર્તમાન વર્ષમાં જ ક્યારેક પૂર્ણ થઈ શકે; અને છતાં અમે વિશ્વ સામે નિખાલસપણે અને સંપૂર્ણપણે સ્વીકાર્યું કે અમે તે નિશ્ચિત સમય વિશે ભૂલ્યા હતા, જેના પર અમે એટલો વિશ્વાસ કર્યો હતો; પરંતુ જ્યારે અમે આ રીતે ભૂલ્યા હતા, ત્યારે અમે આ બાબતમાં ઈશ્વરનો હાથ જોઈ શકીએ છીએ. અમે જોઈ શકીએ છીએ કે તેમણે તે ઘોષણાને વિશ્વ માટે ચેતવણી અને ચર્ચ માટે પરીક્ષા તરીકે ઉપયોગમાં લીધું છે. તેણે પોતાના લોકોમાં અપેક્ષાની ભાવના જગાવી. તેણે તેના નામ માટે દુઃખ સહન કરવા તૈયાર લોકોને બહાર લાવ્યા. તેણે દર્શાવ્યું કે પ્રભુના આગમનની ઘોષણા કોને માટે મહાન આનંદની ખુશખબર હતી અને કોને માટે તે કાનમાં અપ્રિય અવાજ હતો. તેણે સમગ્ર બ્રહ્માંડને બતાવી દીધું કે કોણ પ્રભુની વાપસીનું સ્વાગત કરશે અને કોણ તેમને તેમના બીજા આગમન સમયે નકારી દેશે, જેમ યહૂદીઓએ તેમના પ્રથમ આગમન સમયે કર્યું હતું. અને અમે તેને ઈશ્વરના હેતુની પૂર્તિમાં એક પગલું માનીએ છીએ, આ તેમની ‘તૈયારીના દિવસે’, જેથી તેઓ એવા લોકોને આગળ લઈ જઈ શકે જેઓ માત્ર પ્રભુની ઇચ્છા શોધે, જેથી તેઓ તેમના આગમન માટે તૈયાર થઈ શકે.”

GSAM 157માર્ચ, 1844 પછીની ચળવળનો ઇતિહાસ

GSAM 157.121 માર્ચ, 1844 પછીની આગમન ચળવળનો સંક્ષિપ્ત ઇતિહાસ નીચે આપવામાં આવ્યો છે, જે Signs of the Times, 31 ઓક્ટોબર, 1844માંથી લેવામાં આવ્યો છે:—

GSAM 157.2“1843—યહૂદી વર્ષ—પસાર થયા પછી, એડવેન્ટિસ્ટોના મોટા ભાગે એ માન્યતા સ્વીકારી કે હવે આપણે કોઈ પણ ચોક્કસ સમયગણના પર કોઈ પણ જાતની નિશ્ચિતતા સાથે વિશ્વાસ કરી શકીએ નહીં. તેઓ માનતા હતા કે અમે એ સ્થિતિમાં છીએ જ્યાં અમારી સમયગણના બધા દૈવી આગાહીકાળોના અંતે દર્શાવે છે, જ્યાં આગમનની અપેક્ષા છે; અને જ્યારે અમારી સમયગણના ઈશ્વરના સમયથી જેટલી ભિન્ન હોય તેટલો થોડો જ સમય અમારે રાહ જોવી પડે, ત્યારે પણ તેઓ માનતા હતા કે અમને ચોક્કસ સમય માટે કોઈ સંકેત મળી શકે નહીં. બધા પોતાના દીવા લઈને વરરાજાને મળવા નીકળ્યા; પરંતુ વરરાજા 1843માં, જ્યારે તેની અપેક્ષા હતી, તે સમયે આવ્યા નહોતા. આ દૃષ્ટિના વિલંબ દરમિયાન, એવું લાગતું હતું કે બધાએ તેની રાહ જોવાનું નક્કી કર્યું હતું, એ માનતા કે તે વિલંબિત થઈ શકે નહીં, અને તે કોઈ પણ ક્ષણે અપેક્ષિત હોઈ શકે. તેમ છતાં, ટૂંક સમયમાં જ સ્પષ્ટ થઈ ગયું કે અનેક લોકો ભવિષ્ય માટે યોજનાઓ બનાવી રહ્યા હતા, જે તેઓ નહીં બનાવતા જો તેઓ માનતા કે પ્રભુ આ વર્ષે આવશે; અને તેઓ પ્રભુના તાત્કાલિક પ્રગટ થવાની વાસ્તવિક અનુભૂતિમાં નિદ્રાવશ થઈ ગયા હતા. અન્ય શબ્દોમાં, તેઓ માનતા હતા કે તે કોઈ પણ દિવસે આવી શકે છે, અથવા થોડીવાર માટે વિલંબ થઈ શકે છે, જે દરમિયાન તેઓ તાજગીભર્યું વિરામ માણી શકે. સારું, જેમ આપણા મુક્તિકારકે કહ્યું હતું તેમ, ‘વરરાજાને આવતાં વાર લાગી એટલામાં તેઓ સર્વ ઝોકાં ખાઈને નિદ્રાવશ થઈ.’

GSAM 1571844ની શરદઋતુ તરફ ધ્યાન દોરવામાં આવ્યું

GSAM 157.3“મે, 1843માં જ, ભાઈ મિલરે યહૂદી પવિત્ર વર્ષના સાતમા મહિના તરફ આપણું ધ્યાન દોર્યું હતું, કારણ કે તે તે પ્રતીકાત્મક વિધિઓનું પાલન કરવાનો સમય છે જે બીજા આગમન તરફ સંકેત કરે છે; અને ગઈ શરદઋતુમાં અમે તે સમયબિંદુને ખૂબ રસથી જોયું. તે પસાર થયા પછી, ભાઈ એસ. એસ. સ્નોએ સંપૂર્ણપણે એ મત અપનાવ્યો કે, પ્રતીકો અનુસાર, પ્રભુનું આગમન, જ્યારે તે થાય, ત્યારે તે સાતમા મહિનાના દસમા દિવસે જ થવું જોઈએ; પરંતુ તે વર્ષ અંગે તે નિશ્ચિત નહોતો. બાદમાં તેમણે જોયું કે ભવિષ્યવાણીના સમયગાળા વાસ્તવમાં વર્તમાન વર્ષ, 1844, સુધી પૂરાં થતા નથી; પછી તેણે આ દલીલ પર અડગ રહીને કહ્યું કે આ વર્તમાન વર્ષની 22મી ઓક્ટોબરની આસપાસ—સાતમા મહિનાના દસમા દિવસે—અમે મહિમાના પ્રભુના આગમનના સાક્ષી બનશું. આ ઉપદેશ તેણે ગયા વસંત અને ઉનાળામાં ન્યુ યોર્ક, ફિલાડેલ્ફિયા અને અન્ય સ્થળોએ કર્યો; અને જ્યારે ઘણા લોકોએ તેના દૃષ્ટિકોણને અપનાવ્યો, ત્યારે પણ તેના પ્રભાવની કોઈ વિશેષ પ્રગટાવટ લગભગ જુલાઈ સુધી જોવા મળી નહોતી.

GSAM 158ખેતરોમાં રહી ગયેલા પાક

GSAM 158.1“ઋતુના શરૂઆતના ભાગમાં, ન્યૂ હેમ્પશાયરનાં ઉત્તર ભાગમાં રહેલા અમારા કેટલાક ભાઈઓ એ માન્યતાથી એટલા પ્રભાવિત થયા હતા કે પ્રભુ બીજા શિયાળા પહેલાં આવશે, કે તેમણે પોતાના ખેતરોમાં ખેતી ન કરી. જુલાઈના મધ્યમાં—જે યહૂદી દિવસ-વર્ષની મધ્યરાત્રિની સાંજ હતી (એપ્રિલના નવા ચંદ્રથી ગણાયેલી સાંજ-સવારની ગણતરી મુજબ, આ યહૂદી વર્ષની શરૂઆત)—બીજા, જેમણે પોતાના ખેતરોમાં વાવણી અને રોપણી કરી હતી, તેઓ પ્રભુના તાત્કાલિક પ્રગટાવનાની અનુભૂતિથી એટલા પ્રભાવિત થયા કે તેઓ પોતાના વિશ્વાસને અનુરૂપ પોતાના પાકની કાપણી કરી શક્યા નહોતા. કેટલાંક લોકો જ્યારે પોતાના ખેતરમાં ઘાસ કાપવા ગયા, ત્યારે તેઓ સંપૂર્ણપણે આગળ વધી શક્યા નહોતા, અને પોતાની ફરજની લાગણીને અનુસરીને, પોતાના ખેતરમાં પાક ઊભો જ છોડી દીધો, જેથી તેઓ પોતાના કાર્યો દ્વારા પોતાની શ્રદ્ધા દર્શાવી શકે અને આ રીતે દુનિયાને દોષી ઠેરવી શકે. આ પ્રથા ન્યૂ ઇંગ્લેન્ડના ઉત્તર ભાગમાં ઝડપથી ફેલાઈ.

GSAM 158આગમન પહેલાંનો ન્યાય

GSAM 158.2“તે જ સમયે મેનેમાં અમારા ભાઈઓએ એ દૃષ્ટિકોણ અપનાવ્યો હતો કે ન્યાય આવવાની ઘટના પહેલાં થવો જોઈએ; કે તે પાકની કાપણી સાથે સમકાલીન છે, અને માત્ર વિશ્વના અંતે જ નહીં, પરંતુ અંત પહેલાં તરત જ આવતો સમયગાળો આવરી લે છે. આ દૃષ્ટિકોણ અનુસાર, તેઓ માનતા હતા કે અમે ન્યાયકાળમાં છીએ, વિભાજન રેખા દોરાઈ રહી છે, અને ઈશ્વરના સેવકોના કપાળ પર મહોર લગાડવામાં આવી રહી છે, જે પૂર્ણ થતાં જ પૃથ્વીના ચાર પવનોને પકડી રાખનારા ચાર દૂતો (પ્રકટીકરણ 7:1) તેમને છોડી દેશે.

GSAM 159અર્ધરાત્રિનું જાગરણ

GSAM 159.1“જુલાઈના મધ્યમાં, સમયની ઘોષણામાં ઈશ્વરનો આશીર્વાદ પાછળ પડી ગયેલા લોકોને પાછા લાવવામાં જોવા મળવા લાગ્યો, અને જેમણે ઉપરોક્ત દૃષ્ટિકોણોમાંની કોઈ એક અપનાવી, તેમણે તેમના વર્તનમાં સ્પષ્ટ ફેરફાર દર્શાવ્યો અને જેમ આગાહી કરવામાં આવી હતી તેમ અચાનક ઊંઘમાંથી જાગી ઊઠ્યા. ‘મધરાતે જાહેરાત થઈ કે, જુઓ, વરરાજા આવ્યો છે! તેને મળવાને નીકળો. ત્યારે તે સર્વ કુમારિકાઓએ ઊઠીને પોતાની મશાલો તૈયાર કરી.’ જુલાઈથી આ ચળવળો ન્યૂ ઇંગ્લેન્ડના વિવિધ ભાગોમાં, એકબીજાથી અલગ, ચાલી; પરંતુ તે બધામાં ઈશ્વરનો આશીર્વાદ હતો, જેમાં ઘણા લોકો, જેમના દીવાઓ લગભગ બુઝાઈ ગયા હતા, તેમને પાછા ફરવામાં અને તેના સંતોના પવિત્રકરણમાં મદદ મળી. એક્સેટર કેમ્પ-મીટિંગમાં, આ બધા પ્રભાવો મળી એક મોટી ચળવળમાં ગૂંથાઈ ગયા અને દેશના તમામ આગમનના વિશ્વાસીઓના સમૂહોમાં ઝડપથી ફેલાઈ ગયા.”

પાદટીપો

  1. માથ્થી 25:1-5. ↩
  2. માર્ક 2:18-20. ↩
  3. ગીતશાસ્ત્ર 119:105. ↩
  4. યર્મિયા 18:18. ↩
  5. પ્રકટીકરણ 3:3. ↩
  6. નીતિવચનો 23:20, 21. ↩
  7. હબાક્કુક 2:1-3. ↩
  8. 2 પિતર 2:1, 3. ↩
  9. હઝકિયેલ 12:22. ↩
  10. લૂક 12:35, 36. ↩

પાદટીપ

પાછા