Adventist Pioneer
Library
aplib.orgપુસ્તકાલય
વિષયસૂચિ
13 / 29
13 / 29

અધ્યાય 12 — નિરાશા—કડવી પુસ્તિકા

John Norton Loughborough

GSAM 185.1“સ્વર્ગદૂતના હાથમાંથી નાનું ઓળિયું લઈને હું તેને ખાઈ ગયો અને તે મારા મોમાં મધ જેવું મીઠું લાગ્યું પણ તેને ખાધા પછી તે મને કડવું લાગ્યું. પછી મને એવું કહેવામાં આવ્યું કે ઘણાં પ્રજાઓ, દેશો, ભાષાઓ તથા રાજાઓ વિષે તારે પ્રબોધ કરવો જોઈએ.”’ લાકડી જેવી એક માપપટ્ટી મને અપાઈ અને કહેવામાં આવ્યું કે ‘તું ઊઠ, ઈશ્વરના ભક્તિસ્થાન તથા યજ્ઞવેદીનું માપ લે તથા ત્યાંના ભજન કરનારાઓની ગણતરી કર.”1

GSAM 185.2શાસ્ત્રીય ભાષામાં, એક પુસ્તકનું “ખાવું” એ સત્યને સ્વીકારવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેથી તેને બીજાઓ સુધી પહોંચાડી શકાય, જેમ કે હઝકિયેલમાં જોવા મળે છે, જ્યાં પ્રબોધકને “એક પુસ્તકનું ઓળિયું” બતાવવામાં આવ્યું હતું, અને તેને કહેવામાં આવ્યું, “આ ઓળિયું ખા, પછી જઈને ઇઝરાયલી લોકો સાથે વાત કર.” ઓળિયું ખાધા પછી, તે કહે છે, “મેં તે ખાધું અને તે મારા મુખમાં મધ જેવું મીઠું લાગ્યું.”2

GSAM 185.3પ્રબોધક યર્મિયા આ જ ઉપમાનો ઉપયોગ કરે છે: “તમારાં વચનો મને પ્રાપ્ત થયા, મેં તે ખાધાં. અને તેથી મારા હૃદયમાં હર્ષ તથા આનંદ ઉત્પન્ન થયો.”3 આ ભાષાથી આપણે શીખીએ છીએ કે પુસ્તકની “મીઠાશ” તેને ખાવાથી પ્રભુના વચન પર આહાર કરનારા લોકો જે આનંદ અને સંતોષ અનુભવે છે, તેનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

GSAM 185પુસ્તક મીઠું, પછી કડવું

GSAM 185.4પ્રકટીકરણ 10માં ઉલ્લેખિત એ પુસ્તક, જેને ખાનારને મધ જેટલું મીઠું લાગે, પરંતુ ખાધા પછી તરત જ “કડવું” (કેટલાક અનુવાદોમાં “જેમ જ મેં તેને પચાવી લીધું, મારા પેટમાં તે પિક્રા બની ગયું”4) બની જાય, એ એ જ પુસ્તક હતું જેમાંથી દેવદૂતે, સ્વર્ગ, પૃથ્વી અને સમુદ્ર સર્જનારાની સત્તાથી, “હવે પછી સમય રહેશે નહિ” એવી ઘોષણા કરી. આથી, આ પુસ્તકને ખાવું સમયની ઘોષણાના આનંદપૂર્વકના સ્વીકારને દર્શાવે છે. જેમણે આ પુસ્તક ખાધું, તેમને માટે આ ટુકડાની અચાનક કડવાશ એ દુઃખદ વિરોધાભાસ દર્શાવે છે, જ્યારે પુસ્તકમાં નિર્ધારિત સમય પૂરો થાય છે અને તેઓ પોતાની અપેક્ષાઓમાં ભારે નિરાશ અનુભવે છે.

GSAM 186સમયની ઘોષણા એક મીઠો ટુકડો

GSAM 186.11844માં સમયની ઘોષણા ખરેખર વિશ્વાસુઓ માટે આનંદદાયક સમાચાર હતા, અને તેઓ નિઃસંદેહ આ પાપી વિશ્વની તમામ દુઃખ, કષ્ટ અને શોકોથી ટૂંક સમયમાં શાશ્વત મુક્તિની અપેક્ષા રાખતા હતા. થોડા અઠવાડિયામાં તેઓ મહિમાવાન, અમર અને તેમના રાજા સાથે ઈશ્વરના સુવર્ણ નગરમાં હશે, એ વિચાર ખરેખર આત્માને પ્રેરણાદાયક હતો. જેમણે તે અનુભવ કર્યો હતો, તેમણે કહ્યું છે, “જેઓ ખરેખર ઈસુને પ્રેમ કરે છે, તેઓ તેમના ઉદ્ધારકના આગમન માટે અત્યંત ઉત્સુકતાથી રાહ જોતા લોકોની લાગણીઓને સમજી શકે છે.... અમે શાંત ગંભીરતાથી આ ક્ષણની નજીક આવ્યા. સાચા વિશ્વાસીઓ ઈશ્વર સાથે મીઠા સંવાદમાં વિરામ કરતા, તે તેજસ્વી ભવિષ્યમાં તેમના માટે રહેનારી શાંતિની ખાતરીરૂપે. જેમણે આ આશા અને વિશ્વાસનો અનુભવ કર્યો છે, તેઓ રાહ જોવાની તે અમૂલ્ય ક્ષણોને ક્યારેય ભૂલી શકતા નથી.”

GSAM 186.2જેઓ સાતમા મહિનાના એકાદશમા દિવસે પણ આ પરીક્ષા અને પ્રલોભનની અંધારી દુનિયામાં હતા, અને જેમણે થોડા કલાકો પહેલાં જ પોતાના પ્રભુને મળવા માટે તૈયાર થવાનું અન્ય લોકોને આહ્વાન કર્યું હતું, તેમને હવે તેમના તિરસ્કાર, ઉપહાસ અને નિંદાનો સામનો કરવો પડતો હતો, એવી તેમની અનોખી કઠિન પરિસ્થિતિનું યોગ્ય ઉદાહરણ મરિયમની સ્થિતિમાં જોવા મળે છે, જ્યારે તે “બહાર કબરની પાસે રડતી ઊભી રહી;” અને જ્યારે દૂતોએ “બહેન, તું કેમ રડે છે?” એ પ્રશ્ન પૂછ્યો, ત્યારે તેમણે જવાબ આપ્યો, “તેઓ મારા પ્રભુને લઈ ગયા છે અને તેઓએ તેમને ક્યાં મૂક્યા છે તે હું જાણતી નથી.”5

GSAM 187નિરાશ, પરંતુ હિંમત હાર્યા નહીં

GSAM 187.1જેઓ આ પરીક્ષણભર્યા દૃશ્યમાંથી પસાર થયા, તેમણે તેના વિશે કહ્યું:

GSAM 187.1“અમે ગૂંચવણમાં અને નિરાશામાં હતા, છતાં અમે અમારા વિશ્વાસનો ત્યાગ કર્યો નહોતો. અમને લાગ્યું કે અમે અમારું કર્તવ્ય નિભાવ્યું છે; અમે અમારા અમૂલ્ય વિશ્વાસ પ્રમાણે જીવ્યા છીએ; અમે નિરાશ થયા, પરંતુ હિંમત હાર્યા નહોતા. અમને અપરિમિત ધીરજની જરૂર હતી, કારણ કે ઉપહાસ કરનારા ઘણા હતા. અમને વારંવાર અમારી અગાઉની નિરાશાના તિરસ્કારભર્યા સંદર્ભોથી સંબોધવામાં આવતું. ‘તમે હજી સુધી ઉપર નથી ગયા; તમે ક્યારે જવાના છો?’ અને એવા જ અન્ય વ્યંગ્યો ઘણીવાર અમારા પર અમારા દુન્યવી ઓળખાણવાળાઓ દ્વારા, અને કેટલાક સ્વઘોષિત ખ્રિસ્તીઓ દ્વારા પણ ઉડાડવામાં આવતા, જેઓ બાઇબલને સ્વીકારતા હતા, પરંતુ તેની મહાન અને મહત્વપૂર્ણ સત્યતાઓ શીખી શક્યા નહોતા. મરણશીલતા હજી પણ અમારી સાથે ચોંટી હતી; શાપના પ્રભાવો અમારી આસપાસ સર્વત્ર હતા. જીવનની પરેશાન કરતી ચિંતાઓને ફરીથી ઉઠાવવી મુશ્કેલ હતી, જેને અમે કાયમ માટે છોડી દેવામાં આવી છે એમ માનતા હતા.”

GSAM 187નિરાશ થયેલા શિષ્યોની તુલનામાં

GSAM 187.2જ્યારે આ લાગણીઓની તુલના થોડા કલાકો પહેલાંના તેમના આનંદ-ઉલ્લાસ સાથે કરવામાં આવે, ત્યારે તે તેમને પિક્રાની તીવ્ર કડવાશ જેવી લાગી હશે. આસપાસની દુનિયાએ, જેમ કે નિઃસંદેહ ખ્રિસ્તને વધસ્તંભ પર ચઢાવ્યા પછી લોકોએ માન્યું, એવું માન્યું કે વિશ્વાસીઓ હવે પોતાનો વિશ્વાસ ત્યજીને પોતાની કલ્પિત મૂર્ખતા પર ઉપહાસમાં જોડાશે. તેમને ટૂંક સમયમાં આશ્ચર્ય સાથે ખબર પડી કે પ્રભુના પ્રગટ થવાની આતુરતા એવા લોકોના હૃદયમાંથી સરળતાથી દૂર કરી શકાતી નહોતી, જેમણે ખરેખર પોતાને ઈશ્વરને સમર્પિત કર્યું હતું.

GSAM 187“મજાક ઉડાવનારાઓ સાથે બેઠા નહિ”

GSAM 187.3જે માર્ગ આ ઉત્સાહી લોકોએ અપનાવ્યો, અને તેમની લાગણીઓ, તે યર્મિયા પ્રબોધકના શબ્દોમાં સારી રીતે વર્ણવાયેલ છે, જ્યાં તે કહે છે,

GSAM 187.3“તમારાં વચનો મને પ્રાપ્ત થયા, મેં તે ખાધાં. અને તેથી મારા હૃદયમાં હર્ષ તથા આનંદ ઉત્પન્ન થયો. કેમ કે હે સૈન્યોના ઈશ્વર, યહોવાહ, તમારા નામથી હું ઓળખાઉ છું. મોજમજા કરનારાઓની સંગતમાં હું બેઠો નહિ કે હરખાયો નહિ. મારા પરના તારા હાથને લીધે હું એકલો બેઠો. તમે મને ક્રોધથી ભરપૂર કર્યો છે. મને નિરંતર કેમ દુઃખ થાય છે. અને મારો ઘા સારો થતો નથી કે રુઝાતો કેમ નથી? તમે મારા પ્રત્યે કપટી વહેળાના પાણી જેવા થશો શું?”6

GSAM 188નિરાશા અંગે જેમ્સ વ્હાઈટ

GSAM 188.1આ નિરાશ, છતાં આશાવાદી લોકોમાંથી કેટલાક સંક્ષિપ્ત ઉદ્ધરણો પરિસ્થિતિની સારી સમજ આપે છે. પ્રથમ ઉદ્ધરણ પાસ્ટર જેમ્સ વ્હાઈટનું છે, જેમણે 1843 અને 1844માં ખૂબ સફળતાપૂર્વક સેવા કરી. તેઓ કહે છે:—

GSAM 188.2“સમય પસાર થવાને કારણે થયેલી નિરાશા ખૂબ કડવી હતી. સાચા વિશ્વાસીઓએ ખ્રિસ્ત માટે બધું છોડી દીધું હતું, અને તેમની હાજરીનો એવો અનુભવ કર્યો હતો જે પહેલાં ક્યારેય કર્યો નહોતો. તેમણે, જેમ તેઓ માનતા હતા, દુનિયાને તેમની છેલ્લી ચેતવણી આપી દીધી હતી, અને પોતાને અવિશ્વાસી, ઉપહાસ કરતી ભીડથી ઓછા કે વધુ અલગ કરી લીધા હતા. અને તેમના પર દૈવી આશીર્વાદ વરસતાં, તેઓ જે લોકોથી તેઓ અલગ થયા હતા તે લોકો કરતાં પોતાના ટૂંક સમયમાં આવનારા સ્વામી અને પવિત્ર દૂતો સાથે જોડાવા વધુ ઇચ્છતા હતા. ઈસુનો પ્રેમ આત્માને ભરી રહ્યો હતો અને દરેક ચહેરા પર ઝળહળતો હતો, અને અણવર્ણનીય ઇચ્છાઓ સાથે તેઓ પ્રાર્થના કરતા, ‘આવો, પ્રભુ ઈસુ, અને ઝડપથી આવો,’ પરંતુ તે આવ્યો નહીં.
GSAM 188.3“પરંતુ ઈશ્વરે પોતાના લોકોને છોડ્યા નહોતા.... અને હિબ્રૂઓને લખેલા પત્રમાંથી નીચેના જેવા અંશો ખાસ શક્તિ અને આરામ સાથે આ પરીક્ષિત, રાહ જોઈ રહેલા લોકોના મન અને હૃદયમાં ઘૂસી આવ્યા: ‘એ માટે તમારો વિશ્વાસ નાખી ન દો, જેનો મોટો બદલો મળવાનો છે. કેમ કે ઈશ્વરની ઇચ્છા પ્રમાણે વર્ત્યા પછી તમને આશાવચનનું ફળ મળે, માટે તમારે ધીરજ રાખવાની જરૂર છે. કેમ કે જે આવવાના છે, તે તદ્દન થોડીવારમાં જ આવશે અને વિલંબ કરશે નહિ. પણ મારો ન્યાયી સેવક વિશ્વાસથી જીવશે; જો તે પાછો હટે, તો તેનામાં મારા જીવને આનંદ થશે નહિ. પણ આપણે પાછા હઠીને નાશ પામનારા નથી, પણ જીવના ઉદ્ધારને અર્થે વિશ્વાસ કરનારા છીએ.’ 7આ શાસ્ત્રના ભાગમાં રસપ્રદ મુદ્દાઓ આ પ્રમાણે છે:—
GSAM 188.4“1. જેમને સંબોધવામાં આવ્યું છે, તેઓ એ બાબતમાં પોતાનો વિશ્વાસ ગુમાવી દેવાના જોખમમાં છે, જેમાં તેમણે યોગ્ય રીતે વર્ત્યું છે.
GSAM 189.1“2. તેમણે ઈશ્વરની ઇચ્છા પૂર્ણ કરી હતી અને તેમને એવા પરીક્ષણની સ્થિતિમાં લાવવામાં આવ્યા જ્યાં ધીરજ જરૂરી હતી.
GSAM 189.2“3. આ સમયે ધર્મીઓને વિશ્વાસ દ્વારા જીવવું હતું, ઈશ્વરની ઇચ્છા પૂર્ણ કરી છે કે નહીં તે અંગે શંકા રાખીને નહીં, પરંતુ તેમાં વિશ્વાસ રાખીને જેમાં તેમણે ઈશ્વરની ઇચ્છા પૂર્ણ કરી હતી.
GSAM 189.3“4. જેઓ વિશ્વાસની કસોટી સહન નહીં કરે, પરંતુ જે કાર્યમાં તેમણે ઈશ્વરની ઇચ્છાનું પાલન કર્યું હતું તેમાંનો વિશ્વાસ છોડીને પાછા ફરશે, તેઓ વિનાશ તરફ સીધો માર્ગ અપનાવશે.”8

GSAM 189એન. સાઉથાર્ડ, Midnight Cryના સંપાદક તરફથી

GSAM 189.4૩૧ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના Midnight Cryમાં, બે હજાર ત્રણસો દિવસો પૂરા થયા પછી આશરે દસ દિવસો બાદ, સંપાદકની કલમમાંથી નીચે મુજબ પ્રકાશિત થયું:—

GSAM 189.5“આ ચળવળ સાથે સંકળાયેલ તમામ પરિસ્થિતિઓ, ઈશ્વરના બાળકોના મન પર તેના આશીર્વાદરૂપ પ્રભાવો, અને તેના શત્રુઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલ દ્વેષ અને દુષ્મનીને ધ્યાનમાં લઈને, આપણે તેને સાચો ‘મધ્યરાત્રિનો પોકાર’ માનવું જોઈએ. અને જો અમારી પાસે અમારા વિશ્વાસની કસોટી માટે થોડા દિવસો હોય, તો પણ તે દસ કન્યાઓની ઉપમા અનુસાર જ છે; કારણ કે જ્યારે તેઓ બધી ઊઠી અને તેમણે પોતાના દીવાઓ સજાવ્યા, ત્યારે પણ એક સમય આવવાનો હતો જ્યારે મૂર્ખ કન્યાઓના દીવાઓ બુઝાઈ જાય. તે દસમો દિવસ પસાર થયા વિના શક્ય નહોતું; કારણ કે ત્યાં સુધી તેમના દીવાઓ બળતા રહેતા. તેથી, મૂર્ખોને તેમનો વિશ્વાસ છોડવા માટે તે દિવસ પસાર થવો જ જોઈએ, જેમ વિલંબનો સમય આવવા માટે 1843નું વર્ષ પસાર થવું જરૂરી હતું. થોડો વિલંબ નિરાશા માટે કોઈ કારણ નથી, પરંતુ તે દર્શાવે છે કે ઈશ્વર તેના વચનની પૂર્તિમાં કેટલો ચોક્કસ છે. તેથી, આપણે આશાની કરેલી કબૂલાતમાં દ્રઢ રહીએ, કેમ કે જેમણે આશાવચન આપ્યું તે વિશ્વાસપાત્ર છે.”

GSAM 189Voice of Truthના સંપાદક, જોસેફ માર્શ તરફથી

GSAM 189.67 નવેમ્બર, 1844ના Voice of Truthમાં, આપણે વાંચીએ છીએ:—

GSAM 189.7“અમે ખુશીથી સ્વીકારીએ છીએ કે અમે સાતમા મહિનાના દસમા દિવસે બનવાની અપેક્ષા રાખેલી ઘટનાની પ્રકૃતિ અંગે ભૂલ કરી હતી; પરંતુ અમે હજી પણ એ સ્વીકારી શકતા નથી કે અમારા મહાન મહાપુરોહિતે તે દિવસે તે બધું પૂર્ણ નહોતું કર્યું, જેના માટે પ્રતીક અમને અપેક્ષા રાખવાનો અધિકાર આપે છે. હવે અમે માનીએ છીએ કે તેમણે કર્યું.”

GSAM 190.1એડવેન્ટિસ્ટોએ આશા રાખી હતી કે 1844માં સાતમા મહિનાના દસમા દિવસે 2300 દિવસો પૂરા થશે અને તે દિવસે ખ્રિસ્ત પોતાનું યાજક કાર્ય પૂર્ણ કરીને પોતાના લોકોને આશીર્વાદ આપવા પૃથ્વી પર આવશે. પછીની તપાસમાં સ્પષ્ટ થયું કે તે દિવસે સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનના શુદ્ધિકરણ કાર્યની શરૂઆત થઈ હતી, યાજક તરીકેના કાર્યની પૂર્ણતા નહીં.9 પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિને ખ્રિસ્તના પુરોહિત કાર્યનો કોઈ ભાગ માનવાને બદલે, દાવો કરવામાં આવ્યો કે પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિ એ ખ્રિસ્તના આગમન સમયે આગ દ્વારા પૃથ્વીની શુદ્ધિ છે. જો આખું નહીં, તો ઓછામાં ઓછું કનાનની ભૂમિ તે સમયે શુદ્ધ કરવામાં આવશે.

GSAM 190પવિત્રસ્થાનને પૃથ્વી માનવાની માન્યતા

GSAM 190.2આ વિચાર Geo. Storrs દ્વારા 25 એપ્રિલ, 1844ના Midnight Cryમાં પ્રકાશિત એક લેખમાં રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. તેણે પૂછ્યું, “શુદ્ધ કરવા માટેનું પવિત્રસ્થાન કયું છે? મારા અગાઉના દૃષ્ટિકોણ મુજબ તે આખી જ પૃથ્વી હતી. તે પૃથ્વીનો એક ભાગ છે એ હું હજુ પણ માનું છું. પરંતુ કયો ભાગ? એ જ પ્રશ્ન છે, જેનો જવાબ આપવા હું પ્રયત્ન કરીશ.”

GSAM 190.3તે ઇબ્રાહિમ માટેના વચન, ઇસહાક માટે તેની સ્થાપના અને યાકૂબ માટે તેના પુનઃનવીકરણનો ઉલ્લેખ કરે છે, અને પછી લાલ સમુદ્ર પાર કર્યા પછી મીરિયમે રચેલા મૂસાના ગીતનો ઉલ્લેખ કરે છે, જેમાં તેઓએ ગાયું: “હે પ્રભુ જયાં તમારો આવાસ છે અને જે પવિત્રસ્થાન તમે સ્થાપિત કર્યું છે; એટલે તમારા પવિત્ર પર્વતમાં તેઓને લાવીને તમે તેઓને ત્યાં સ્થાયી વસાવવાના છો.”10

GSAM 190.4જો વાચક ઉપરોક્ત લખાણની સરખામણી ભજનકાર દ્વારા તેની પૂર્તિના રેકોર્ડ સાથે ધ્યાનથી કરશે, તો તે જોશે કે તેમાં એ નથી જણાવાયું કે પેલેસ્ટાઇનની જમીન પણ પવિત્રસ્થાન છે. દાઉદ કહે છે, જ્યારે તે પ્રભુ દ્વારા ઇઝરાયલના બાળકોને નેતૃત્વ આપવાનું વર્ણન કરે છે: “તેમણે તેઓને તેની પવિત્ર ભૂમિમાં, એટલે તેમને જમણે હાથે ખરીદાયેલા આ પહાડી દેશમાં પોતાના લોકોને લાવ્યા.”.11 લાલ સમુદ્રના ગીતમાં કનાનની ભૂમિ વિશે કહેવામાં આવ્યું છે કે તે એ સ્થળ હતું જેને તેણે “પવિત્રસ્થાનમાં વસવાટ કરવા માટે” બનાવ્યું હતું. તો આ ભજનમાંથી લીધેલા ઉદ્ધરણમાં, જ્યાં પવિત્રસ્થાન બાંધવામાં આવ્યું હતું તે મોરિયા પર્વતને ફક્ત “તેના પવિત્રસ્થાનની સરહદ” કહેવામાં આવ્યું છે. પરંતુ એ જ ભજનમાં કહેવામાં આવ્યું છે, “તેમણે યહૂદાના કુળને અને પોતાના પ્રિય સિયોન પર્વતને, પસંદ કર્યા. તેમણે પર્વત જેવું ઉન્નત અને સદા માટે સ્થાપન કરેલી પૃથ્વી જેવું અચળ પોતાનું પવિત્રસ્થાન બાંધ્યું.”12

GSAM 191પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિને પૃથ્વીની શુદ્ધિ સમજવું

GSAM 191.1ઉપરોક્ત લેખમાં, પૃથ્વી, અથવા ઓછામાં ઓછું પેલેસ્ટાઇનની જમીન, પવિત્રસ્થાન હોવાના કહેવાતા પુરાવાને ઉદ્ધૃત કર્યા પછી, પાસ્ટર આગળ પૂછે છે, “પવિત્રસ્થાન કેવી રીતે શુદ્ધ કરવામાં આવશે?” પ્રબોધક મીખાહના શબ્દોમાં, તે જવાબ આપે છે, “જુઓ, યહોવાહ પોતાના સ્થાનમાંથી આવે છે; તે નીચે ઊતરીને પૃથ્વીનાં ઉચ્ચસ્થાનો પર ચાલે છે. તેમના પગ નીચે, પર્વતો મીણની જેમ ઓગળે છે, અને ઢોળાવવાળી જગ્યા ઉપરથી વહી જતાં પાણીના ધોધની જેમ, ખીણો ફાટી જાય છે.”13

GSAM 191.2તે સમયે સામાન્ય રીતે સ્વીકારવામાં આવેલી ધારણા મુજબ કે પૃથ્વી જ પવિત્રસ્થાન છે, વાચક સરળતાથી સમજી શકે છે કે તેઓ નિઃસંદેહ કેમ માનતા હતા કે બે હજાર ત્રણસો દિવસોના અંતે પ્રભુ આવશે અને મીખાહે વર્ણવેલી રીતે પૃથ્વીને શુદ્ધ કરશે. એડવેન્ટિસ્ટોના વિરોધમાં ઊઠેલા તમામ વિરોધોમાં, એક પણ વિરોધીએ એવો સંકેત પણ આપ્યો નહોતો કે આગ દ્વારા પૃથ્વીની શુદ્ધિ, બે હજાર ત્રણસો દિવસોના અંતે પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિ તરીકે થનારી ઘટના નથી.

GSAM 191પ્રેરિતો નિરાશ, છતાં ધર્મગ્રંથ પૂર્ણ થયો

GSAM 191.3આ એકમાત્ર ઉદાહરણ નથી જ્યાં લોકોએ પ્રભુની ઇચ્છા પ્રમાણે કાર્ય કર્યું, શાસ્ત્રને પૂર્ણ કર્યું, અને છતાં તેઓ તેમની અપેક્ષાઓમાં નિરાશ થયા, ફક્ત એટલા માટે કે તેઓ ઘટનાની પ્રકૃતિને સમજી શક્યા નહોતા. એ જ રીતે ખ્રિસ્તના પ્રેરિતો સાથે પણ થયું. જ્યારે તે ગધેડીના વછેરા પર બેસીને યરુશાલેમમાં પ્રવેશી રહ્યો હતો, ત્યારે તેઓએ પ્રબોધકના શબ્દો યાદ કરીને ઉત્સાહથી નારા લગાવ્યા:14 “હે યરુશાલેમની દીકરી હર્ષનાદ કર. જો, તારો રાજા તારી પાસે ન્યાયીપણા સાથે આવે છે તે તારણ લાવે છે. તે નમ્ર છે અને ગધેડાં પર એટલે ગધેડીના વછેરા પર સવારી કરીને આવે છે.”15 તે પ્રસંગે એટલી ઉત્સુકતાભરી ચીસો કરવાની જરૂર હતી કે જો તેઓ મૌન રહેતા, તો પથ્થરો પણ ચીસ મારતા.16 શિષ્યોએ માન્યું કે ખ્રિસ્ત તે જ ઘડીએ ત્યાં જ દાઉદના સિંહાસન પર રાજકીય રાજા તરીકે આરોહણ કરવા જઈ રહ્યા છે (“અમે આશા રાખતા હતા કે, ઇઝરાયલને જે ઉદ્ધાર આપવાના હતા તે એ છે”17), અને એટલે તેઓ ચીસ્યા, “આપણા પિતા દાઉદનું રાજ્ય જે આવે છે, તે આશીર્વાદિત છે.”18 જો તેમને ખબર હોત કે એક અઠવાડિયામાં જ ખ્રિસ્ત મૃત્યુ પામીને યોસેફની કબરમાં, રોમન ચોકીદારોથી ઘેરાયેલા હશે, તો તે પ્રસંગે તેઓ કેટલી ચીસ પાડતા? 1844માં એડવેન્ટિસ્ટોમાં, જો તેમને સમજાયું હોત કે બધા ભવિષ્યવાણી સમયના અંતે મંદિરની શુદ્ધિ માટે અનેક વર્ષો લાગશે અને ત્યારબાદ જ પ્રભુ આવશે, તો તેઓ ઈશ્વરને “મહિમા” આપવા અને પવિત્રતા માટે કેટલું સમર્પણ કરતા?

GSAM 192૨૩૦૦ દિવસોની ગણતરીમાં કોઈ ભૂલ નહોતી

GSAM 192.1જ્યારે આ લોકોએ કાળગણતરીની તેમની ગણતરી પર ધ્યાનપૂર્વક નજર કરી, ત્યારે તેમને તેમાં કોઈ ખામી મળી નહોતી; પરંતુ પ્રભુ આવ્યા નહોતા, અને પૃથ્વી આગથી શુદ્ધ પણ થઈ નહોતી. તેનો શું અર્થ હતો? નિશ્ચિતપણે તેઓ જાણતા હતા કે પ્રભુ મહાન ચળવળમાં તેમની સાથે રહ્યા હતા; પરંતુ હવે તેઓ અનિશ્ચિતતામાં હતા. પ્રભુમાં તેમનો વિશ્વાસ અડગ હતો. તેઓ જાણતા હતા કે તે તેમને છોડશે નહીં. પ્રકાશ કોઈ સ્ત્રોતમાંથી આવશે. તેમના સામે ઊભો થયેલો પડકારજનક પ્રશ્ન યર્મિયાના પહેલેથી ઉલ્લેખિત શબ્દોમાં રજૂ થાય છે, “તમે મારા પ્રત્યે કપટી વહેળાના પાણી જેવા થશો શું?” વિશ્વાસે આ શંકાને પોષ્યું નહોતું, કારણ કે દ્રષ્ટિ વિશે હબાકુક પ્રબોધક દ્વારા પ્રભુના શબ્દો તેમના મનમાં આવ્યા, “તે પૂર્ણ થવાને ઉતાવળું થઈ રહ્યું છે અને તે ખોટું પડશે નહિ.”19 Voice of Truth ના સંપાદક પાસેથી પહેલેથી ઉદ્ધૃત થયેલું આ વાક્ય તેમની સ્થિતિને સારી રીતે રજૂ કરે છે: “અમે હજી સ્વીકારી શકતા નથી કે અમારા મહાન મહાપુરોહિતે તે જ દિવસે તે બધું પૂર્ણ ન કર્યું, જેના માટે પ્રતીકે અમને અપેક્ષા રાખવા યોગ્ય ઠેરવ્યું હતું.”

GSAM 193મંદિર પર પ્રકાશ શોધાયો

GSAM 193.1પોર્ટ ગિબ્સન, ન્યુ યોર્કના હિરામ એડસને મને કહ્યું કે 1844માં નિર્ધારિત સમય પસાર થયા પછીના દિવસે, જ્યારે તે ખેતરમાં મકાઈના ઢગલા પાછળ પ્રાર્થના કરી રહ્યો હતો, ત્યારે ઈશ્વરનો આત્મા એટલી શક્તિશાળી રીતે તેના પર ઉતર્યો કે તે લગભગ જમીન પર પટકાઈ ગયો, અને સાથે જ એક છાપ આવી, “જે પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ થવાનું છે તે સ્વર્ગમાં છે.” તેણે આ વિચાર ઓ. આર. એલ. ક્રોસિયરને જણાવ્યો, અને બંનેએ મળીને આ વિષયની કાળજીપૂર્વક તપાસ કરી. 1846ની શરૂઆતમાં, શ્રી ક્રોસિયર દ્વારા લખાયેલું બાઇબલના દૃષ્ટિકોણથી મંદિર પ્રશ્નનું વિગતવાર વિવેચન Day Star નામની પત્રિકામાં છપાયું, જે તે સમયે સિનસિનાટી, ઓહાયોમાં પ્રકાશિત થતી હતી. આ લાંબા નિબંધમાં એવું રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું કે પવિત્રસ્થાનના શુદ્ધિકરણની કૃતિ આપણા મહાયાજક તરીકે ખ્રિસ્તનું અંતિમ કાર્ય છે, જે 1844માં શરૂ થાય છે અને જ્યારે તે ખરેખર સ્વર્ગના વાદળોમાં રાજાઓના રાજા અને પ્રભુઓના પ્રભુ તરીકે ફરી આવે છે, તેના થોડા સમય પહેલાં પૂર્ણ થાય છે.

GSAM 193ગુમ થયેલા સભ્યોની શોધમાં ચર્ચો

GSAM 193.2સાતમા મહિનાનો દસમો દિવસ પસાર થઈ ગયો હતો, અને ચર્ચોએ વિચાર્યું હતું કે “મધ્યરાત્રિના પોકાર” અને બીજા દૂતના સંદેશા હેઠળ ચર્ચોથી છૂટા પડેલા ગુમ થયેલા સભ્યોને પાછા મેળવવું સરળ રહેશે; પરંતુ આમાં તેઓને ભારે નિરાશા મળી, જેમ કે 26 ડિસેમ્બર, 1844ના Midnight Cryમાં તેમની જૂની સંસ્થાઓમાં પાછા ફરવા માટેની વિનંતીઓ પર આપવામાં આવેલા નીચેના જવાબથી સ્પષ્ટ થાય છે:—

GSAM 193.3“પણ તથ્યો શું છે? તેઓ સારી રીતે જાણે છે કે આ ચર્ચોના મોટાભાગમાં મુખ્ય વિષયો છે, ‘વિશ્વનું ધર્મપરિવર્તન,’ ‘હજાર વર્ષનો યુગ’, અને ‘યહૂદીઓનું પેલેસ્ટાઇન પરત ફરવું,’ ઉદ્ધારકના વ્યક્તિગત આગમન પહેલાં. જે લોકો પાછા જઈને એવા અશાસ્ત્રીય, અતર્ક્ય સિદ્ધાંતોનાં શાંતિકારક ગીતો હેઠળ બેસે છે, તેઓ આંખો ખુલ્લી રાખીને જ આવું કરે છે; અને ખરેખર, એમનું આ વર્તન ‘પાછું જવું’ જ છે.
GSAM 194.1“શાસ્ત્રાર્થમાં ‘મુક્ત’ બન્યા પછી, ‘પાછા જવું’ કે ‘પાછું ખેંચાવા’ કરતાં ‘આગળ ધપવું’ ઘણું વધુ સુરક્ષિત છે, ખાસ કરીને આ સમયે, જ્યારે ખ્રિસ્ત ઈસુમાં વિશ્વાસુઓને મહિમાનો તાજ ટૂંક સમયમાં આપવામાં આવશે.”

GSAM 194.2ઉપરોક્ત અશાસ્ત્રીય સિદ્ધાંતોના સમર્થન દ્વારા પ્રભુના આગમનને પાછળ ધકેલતા ચર્ચોના આ વર્તનથી એડવેન્ટિસ્ટોને હઝકિયેલ પ્રબોધકના આ શબ્દો યાદ આવ્યા: “હે મનુષ્યપુત્ર, જો! ઇઝરાયલી લોકો કહે છે કે, તને જે સંદર્શન થયું છે તે તો હમણાંથી ઘણા દિવસો પછીના વખતનું છે, તે ઘણા દૂરના સમયો વિષે ભવિષ્ય કહે છે.” તે જ સંદર્ભમાં એ જવાબ મળે છે જેનો ઉપયોગ એડવેન્ટિસ્ટોએ કર્યો: “તેથી તેઓને કહે કે, ‘પ્રભુ યહોવાહ કહે છે: મારાં વચનો પૂરાં કરવામાં વિલંબ થશે નહિ, પણ દરેક વચન જે હું બોલ્યો છું તે ફળીભૂત થશે.’ આ પ્રભુ યહોવાહનું વચન છે.”20

GSAM 194“તારે ફરીથી ભવિષ્યવાણી કરવી પડશે”

GSAM 194.3જેઓએ “પુસ્તક ખાધું” અને “સમય”ની ઘોષણા કરી, તેમણે માન્યું કે વિશ્વ માટે તેમનું કાર્ય પૂર્ણ થઈ ગયું છે; તેથી જાહેરાત કરવામાં આવી કે તેમને ફરીથી રાષ્ટ્રો, ભાષાઓ અને રાજાઓને શિક્ષિત કરવું પડશે. કાર્યનો બીજો ભાગ, જે અત્યાર સુધી અદૃશ્ય રહ્યો છે, હવે પૂર્ણ થવો જોઈએ—લોકોને સ્વર્ગમાં આવેલા ઈશ્વરના મંદિર અને તેની વેદી સેવાનું સાચું સ્વરૂપ રજૂ કરવાનો. મંદિરને માપવાની આજ્ઞા21 જરૂરી છે જેથી ભવિષ્યવાણીના સમયના અંતે થનારી ઘટનાની પ્રકૃતિ અંગે જ્ઞાન મેળવી શકાય, અને આ રીતે “ત્યાર પછી પવિત્રસ્થાનને શુદ્ધ કરાશે” એ શબ્દોની વ્યાખ્યા આપી શકાય.

GSAM 194.4ધ્યાન આપો કે આ સમયની ઘોષણાનો દૂત સ્વર્ગમાંથી આવ્યો હતો, અને તેનું કાર્ય પૂર્ણ થવા પહેલાં જ તે લોકોને ફરીથી શિક્ષિત કરવાની જવાબદારી સોંપે છે. તો, સંદેશ, જે પવિત્રસ્થાન પ્રશ્નની સમજૂતી આપે, નિરાશ થયેલાઓમાં વિશ્વાસ જગાવે, અને સાથે જ તેમને એક “માપપટ્ટી,” અથવા “દંડ,” અથવા નિયમ આપે, જેના દ્વારા ઈશ્વરના લોકો તેમની તેની સામેની નૈતિક સ્થિતિની કસોટી કરી શકે, તેમાં સ્પષ્ટ ચિહ્નો હોવા જોઈએ કે તે સ્વર્ગજન્મિત છે, અને માનવ સર્જનનું નથી.

GSAM 195પક્ષપાતે લોકો સુધી પહોંચવાના માર્ગમાં અવરોધ ઊભો કર્યો

GSAM 195.1આગમન સિદ્ધાંત વિરુદ્ધનો હાજર પૂર્વગ્રહ લોકો માટે લગભગ પાર ન કરી શકાય એવા અવરોધરૂપ હતો; અને નિરાશાના કારણ અંગે સ્પષ્ટ અને સકારાત્મક પ્રકાશ વિના તેમને ફરીથી શીખવવાનો પ્રયાસ નિષ્ફળ રહેતો. એડવેન્ટિસ્ટ વિશ્વાસીઓને જ લોકોને યોગ્ય રીતે શીખવવા પહેલાં પોતાના આત્માને સ્વર્ગીય આદેશથી ફરીથી પ્રેરિત કરવાની જરૂર હતી; અને આ કેવી રીતે શક્ય બને? શું માત્ર માનવ બુદ્ધિથી જ આ શક્ય હતું? અથવા, જેમણે ગયા આંદોલન દરમિયાન ઈશ્વરના આત્માના ઊંડા કાર્યનો અનુભવ કર્યો હતો, તેઓ શું માત્ર માનવ તર્કથી સંતોષી રહેશે? “ત્રીજા દૂતના સંદેશા” જેવા કાર્ય સિવાય22 બીજું કંઈ તેમને તેમની ગૂંચવણોમાંથી બહાર લાવી શકે તેમ નહોતું; અને જેમ જેમ તેઓ તેને સ્વીકારી શકતા, તેમ તે કાર્યનો પગલે-પગલે યોગ્ય રીતે પ્રારંભ કરવામાં આવ્યો, જેમાં સ્વર્ગીય મૂળના અત્યંત મનાવનારા પુરાવા હતા.

GSAM 195પાળક વગરનાં ઘેટાંની જેમ

GSAM 195.2અહીં એક રીતે મહાન આગમનના વિશ્વાસીઓનો સમૂહ હતો, જેમાં પાળક વગરનાં ઘેટાં સમાન લોકો હતા, જેમાંથી હજારોએ માત્ર થોડા અઠવાડિયા પહેલાં જ તમામ ચર્ચો અને ધર્મસૂત્રોથી પોતાને અલગ કરી લીધું હતું, અને તેમના આધ્યાત્મિક કલ્યાણ માટે કોઈ માનવ સંસ્થા જવાબદાર નહોતી. તેમને વિશ્વસવા માટે કોઈ પૃથ્વી પરના સલાહકારો નહોતા; તેમનો વિશ્વાસ માત્ર ઈશ્વરમાં જ હતો.

GSAM 195.3તેમ છતાં તેઓ એક બાબતમાં નિશ્ચિત હતાં, અને આ તેમના માટે એક લંગર સમાન હતું—સમયની ઘોષણા સાચી હતી.23 પરંતુ એક પ્રજા તરીકે તેઓ એવી સ્થિતિમાં હતાં કે, જો ઈશ્વર તેમને માર્ગદર્શન ન આપે અને તેમને સંભાળે નહીં, તો તેઓ ખોટા સ્પષ્ટીકરણો સ્વીકારી શકે, અથવા “ધૈર્ય” ગુમાવી શકે અને તેમના ભૂતકાળના અનુભવમાંનો વિશ્વાસ ગુમાવી શકે. કેટલાકે આવું કર્યું; જ્યારે બીજાઓ, તેમના આત્માઓ જેને પ્રેમ કરતા હતા, તેના પર વિશ્વાસની નજર ટકાવીને ઉત્સુકતાપૂર્વક પૂછતા, “‘હે ચોકીદાર, રાત કેટલી ગઈ? હે ચોકીદાર, રાત કેટલી ગઈ?’ ચોકીદારે કહ્યું, ‘સવાર થાય છે અને રાત પણ આવે છે, જો તમારે પૂછવું હોય તો પૂછો; ફરી પાછા આવો.’”24

GSAM 196જે. એન. એન્ડ્રૂઝ નિરાશા વિશે

GSAM 196.1પાસ્ટર જે. એન. એન્ડ્રૂઝ, જેઓ 1844માં આ અનુભવમાંથી પસાર થયા, નિરાશા વિશે આ રીતે કહે છે:—

GSAM 196.2“જેઓ 1843 અને 1844માં પ્રભુની રાહ જોઈ રહ્યા હતા, તેઓ નિરાશ થયા. ઘણા લોકો માટે આ પૂરતું કારણ છે કે તેઓ આ મામલે આપવામાં આવેલી તમામ સાક્ષીને નકારી કાઢે. અમે આ નિરાશાને સ્વીકારીએ છીએ, પરંતુ એ સ્વીકારી શકતા નથી કે આ ઘટનાએ આ કાર્યમાં ઈશ્વરના હાથને નકારવા માટે કોઈ યોગ્ય કારણ પૂરું પાડ્યું છે. યોહાન બાપ્તિસ્માદાતાના કાર્યના અંતે, જ્યારે ઈસુએ પોતે વચન મુજબનો મેસિયા હોવાનું રજૂ કર્યું, ત્યારે યહૂદી ચર્ચ નિરાશ થયું હતું. અને વિશ્વાસુ શિષ્યોએ સૌથી વધુ દુઃખદ નિરાશા અનુભવી, જ્યારે જેની પાસેથી તેઓ ઇઝરાયલને મુક્ત કરવાની અપેક્ષા રાખતા હતા, તે દુષ્ટ હાથોથી પકડાઈને મારી નાખવામાં આવ્યો. અને તેમના પુનરુત્થાન પછી, જ્યારે તેઓએ ઇઝરાયલમાં ફરીથી રાજ્ય સ્થાપવાની અપેક્ષા રાખી, ત્યારે તેઓ નિરાશ થયા, જ્યારે તેમને સમજાયું કે તેઓ તેમના પિતા પાસે જઈ રહ્યા છે અને તેમને લાંબા સમય સુધી સંકટ અને પીડામાં છોડી દેવામાં આવશે. પરંતુ નિરાશા એ સાબિત કરતી નથી કે ઈશ્વર તેના લોકોના માર્ગદર્શનમાં હાથ નથી ધરતા. તે તેમને તેમની ભૂલો સુધારવા માટે પ્રેરિત કરે, પરંતુ ઈશ્વરમાંનો વિશ્વાસ છોડવા માટે નહીં. ઇઝરાયલના બાળકો અરણ્યમાં નિરાશ થયા હોવાથી, તેમણે ઘણીવાર દૈવી માર્ગદર્શનનો ઇનકાર કર્યો. તેમને આપણાં માટે એક ચેતવણીરૂપે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે, જેથી અમે અવિશ્વાસના એ જ ઉદાહરણને અનુસરીને ન પડીએ.”25

GSAM 196સત્યને અપ્રિયતાનું બાપ્તિસ્મા મળે છે

GSAM 196.3એવું લાગે છે કે પ્રભુની યોજના છે કે મહત્વપૂર્ણ સત્યોને એક અપ્રિય માધ્યમમાં મૂકવામાં આવે, જ્યાં તેમને સ્વીકારવું અને આજ્ઞા પાલન કરવું એક વધસ્તંભ બનશે26. આ ખાસ કરીને આ છેલ્લાં દિવસોમાં સાચું છે. પિતર, તે સમયની વાત કરતાં જ્યારે બધી બાબતોનો અંત “પાસે આવ્યો છે”, અને જ્યારે “ન્યાયચૂકાદાનો આરંભ ઈશ્વરના પરિવારમાં થવાનો” સમય આવશે, કહે છે, “વહાલાઓ, તમારી કસોટી કરવાને માટે તમારા પર જે અગ્નિરૂપી દુઃખ પડે છે, તેમાં તમને કંઈ વિચિત્ર થયું હોય તેમ સમજીને આશ્ચર્ય ન પામો. પણ ખ્રિસ્તનાં દુઃખોમાં તમે ભાગીદાર થાઓ છો, તેને લીધે આનંદ કરો; કે જેથી તેમનો મહિમા પ્રગટ થાય ત્યારે પણ તમે બહુ ઉલ્લાસથી આનંદ કરો. જો ખ્રિસ્તનાં નામને કારણે તમારી નિંદા થતી હોય, તો તમે આશીર્વાદિત છો, કેમ કે મહિમાનો તથા ઈશ્વરનો આત્મા તમારા પર રહે છે.”27

GSAM 197.1જ્યારે સત્યએ અપ્રિયતાનું બાપ્તિસ્મા સ્વીકારી લીધું હોય, ત્યારે તેને સ્વીકારવું માત્ર ભીડની શ્રદ્ધાનું અનુસરણ કરવાની તુલનામાં વધુ કૃપા માંગે છે. કપટી દાવેદારો એવા સત્યને સ્વીકારવા માટે કોઈ મોટી પ્રેરણા જોતા નથી, જેને માટે કાર્ય કરવાની જરૂર હોય, જેમ કે “પવન અને પ્રવાહ વિરુદ્ધ” નદીમાં ઉપરવાસ તરફ હોડી હંકારવી. આ રીતે સત્ય વફાદાર, ઈમાનદાર, નિષ્ઠાવાન અને વિવેકશીલ લોકો માટે એક પરીક્ષા બની જાય છે.

GSAM 197.2અમે પહેલેથી જ દર્શાવ્યું છે કે આગમન ચળવળની ભવિષ્યવાણી નિરાશાની માંગણી કરે છે. તે નિરાશા આવી; અને આ રીતે, ઈશ્વરના પ્રબંધમાં, તે સંદેશાને સ્વીકારવામાં પોતાનો વધસ્તંભ હતો.

પાદટીપો

  1. પ્રકટીકરણ 10:10, 11; 11:1. ↩
  2. હઝકિયેલ 3:1-3. ↩
  3. યર્મિયા 15:16. ↩
  4. પિક્રા—દારૂ, કુંવારપાઠાના સૂકવેલા રસ અને બોળની અત્યંત અપ્રિય, કડવી તૈયારી. ↩
  5. યોહાન 20:13. ↩
  6. યર્મિયા 15:16-18. ↩
  7. હિબ્રૂઓ 10:35-39. ↩
  8. Life Sketches of Ellen G. White, પૃ. 107-109. ↩
  9. તે સમયે કોઈને પણ સ્વર્ગમાં એક પવિત્રસ્થાન હોવાની કોઈ કલ્પના નહોતી. ↩
  10. નિર્ગમન 15:17. ↩
  11. ગીતશાસ્ત્ર 78:54. ↩
  12. ગીતશાસ્ત્ર 78:68, 69. ↩
  13. મીખાહ 1:3, 4. ↩
  14. યોહાન 12:16. ↩
  15. ઝખાર્યા 9:9. ↩
  16. લૂક 19:40. ↩
  17. લૂક 24:21. ↩
  18. માર્ક 11:10. ↩
  19. હબાક્કુક 2:3. ↩
  20. હઝકિયેલ 12:27, 28. ↩
  21. એક માપમાં જ્યાં પરિણામ તરીકે કોઈ આંકડા આપવામાં આવ્યા નથી, ત્યારે તેમાં પરિમાણો નહીં, પરંતુ સ્વભાવ સંલગ્ન હોય છે. ↩
  22. પ્રકટીકરણ 14:9-12. ↩
  23. 2300 દિવસોની ગણતરીની સૌથી કાળજીપૂર્વકની સમીક્ષા કર્યા પછી, તેઓ કોઈ ભૂલ શોધી શક્યા નહોતા, અને હજી પણ કોઈ ભૂલ મળી શકતી નથી. ↩
  24. યશાયા 21:11, 12. ↩
  25. The Three Messages of Revelation 14:6-12, પૃ. 33. ↩
  26. માથ્થી 16:24. ↩
  27. 1 પિતર 4:7, 17, 12-14. ↩

પાદટીપ

પાછા