അലോൺസോ ടി. ജോൺസ്

സംഗ്രഹം

1888-ലെ മിനിയാപൊളിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ വെച്ച് വിശ്വാസത്താലുള്ള നീതിയുടെ സന്ദേശം സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയ്ക്ക് നൽകുന്നതിനായി ദൈവം ഉയർത്തിയ രണ്ട് ദൂതന്മാരിൽ ഒരാൾ എലെറ്റ് ജെ. വാഗ്നറിനൊപ്പം അലോൺസോ ട്രെവിയർ ജോൺസും ആയിരുന്നു. 1874-ൽ വാഷിംഗ്ടണിലെ വാലാ വാലയിൽ വെച്ച് ജ്ഞാനസ്നാനം ചെയ്യപ്പെട്ട, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ആർമി സർജന്റായിരുന്ന ജോൺസ്, ഒരു സുവിശേഷകനും, അമേരിക്കൻ സെന്റിനലിന്റെ എഡിറ്ററും, റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡിന്റെ (1897–1901) എഡിറ്ററും, ആദ്യകാല അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് മതസ്വാതന്ത്ര്യ പ്രവർത്തകനും, പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള പ്രസംഗകരിൽ ഒരാളുമായി മാറി. മൂന്നാം ദൂതന്റെ "സ്വർഗ്ഗീയ സന്ദേശം" വഹിക്കുന്നവനെന്നും "ഏറ്റവും അമൂല്യമായ സന്ദേശം" എന്ന് എല്ലൻ വൈറ്റ് ആവർത്തിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ പ്രതിരോധിച്ചു. 1923-ൽ തൊണ്ണൂറ്റിയൊമ്പത് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.

സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് സബത്തിലേക്ക് (1850–1875)

സ്റ്റെയിൻവെഗിന്റെ 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' ജോൺസിന്റെ ജനനത്തെയും സൈനിക വർഷങ്ങളെയും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "ജോൺസ് 1850 ഏപ്രിൽ 21-ന് ഒഹായോയിൽ ജനിച്ചു (ചില എഴുത്തുകാർ ഏപ്രിൽ 26 എന്നാണ് പറയുന്നത്)." (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 159, പേജ് 326, ¶ 3). അതേ ഖണ്ഡികയിൽ ഇങ്ങനെ ചേർക്കുന്നു: "അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാല്യകാലവും യൗവ്വനവും ഏതാണ്ട് അജ്ഞാതമാണ്. വാഷിംഗ്ടണിലെ ഫോർട്ട് വാല വാലയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന സമയത്ത് ജോൺസിന് സംഭവിച്ച ഒരു സംഭവകഥയോടെയാണ് ഈ ജീവചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത്" (Lest We Forget, ch. 159, p. 326, ¶ 3). സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: "അലോൺസോ ടി. ജോൺസ് അഞ്ച് വർഷം അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. അദ്ദേഹം തൻ്റെ ഒഴിവുസമയങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും മതപരമായ പുസ്തകങ്ങളും ബൈബിളും പഠിക്കുന്നതിനായി ചെലവഴിച്ചു. അദ്ദേഹം സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെൻ്റിസ്റ്റ് പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ നേടുകയും, ഒറിഗോണിൽ അടുത്തിടെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ച എൽഡർ ഐസക് വാൻ ഹോൺ നടത്തിയ സുവിശേഷ യോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനായി കോട്ടയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരികയും ചെയ്തു" (Lest We Forget, ch. 159, p. 326, ¶ 5).

ജോൺസിൻ്റെ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്റ്റെയിൻവെഗ് ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "1874 ഓഗസ്റ്റ് 8-ന്, ആ പ്രദേശത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പട്ടണമായ വാഷിംഗ്ടണിലെ വാലാ വാലയിൽ വെച്ച്, അദ്ദേഹം ജ്ഞാനസ്നാനത്തിലൂടെ തൻ്റെ പ്രഭുവിന് കീഴടങ്ങി" (Lest We Forget, ch. 159, p. 326, ¶ 6). അതേ ഖണ്ഡികയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന മിസിസ് അഡെലിയ വാൻ ഹോണിന്റെ വിവരണത്തിൽ, പുതുതായി മതം മാറിയയാളുടെ ഈ ആഹ്വാനം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: "ലോകത്തിനു മരിച്ചു, എൻ്റെ ദൈവമേ, നിനക്ക് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു!" (Lest We Forget, ch. 159, p. 326, ¶ 6).

വിവാഹം, ശുശ്രൂഷ, എഡിറ്റർ പദവി (1877–1887)

സ്റ്റെയിൻവെഗ് അടുത്ത ഘട്ടം ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "ജോൺസ്, എൽഡർ വാൻ ഹോണിന്റെ ഭാര്യാസഹോദരിയായ മിസ് ഫ്രാൻസെസ് ഇ. പാറ്റണെ കണ്ടുമുട്ടുകയും അവരുമായി ഒരു പ്രത്യേക സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. 1877 ഏപ്രിൽ 15-ന് അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസെസിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു." (Lest We Forget, ch. 159, p. 327, ¶ 8).

1877 ഒക്ടോബറിൽ നോർത്ത് പസഫിക് കോൺഫറൻസ് രൂപീകരിച്ചു. ജോൺസ് ഖജാൻജിയായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു; അടുത്ത വർഷം ഒറിഗോണിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് അഭിഷിക്തനായി. 1880-ഓടെ അദ്ദേഹം പുതുതായി രൂപീകരിച്ച അപ്പർ കൊളംബിയ കോൺഫറൻസിൻ്റെ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു. 1885-ൽ, ജെ. എച്ച്. വാഗണർ അദ്ദേഹത്തെ കാലിഫോർണിയയിലെ ഓക്ക്ലാൻഡിലുള്ള പസഫിക് പ്രസ്സിലേക്ക് 'സൈൻസ് ഓഫ് ദി ടൈംസി'ൻ്റെ അസിസ്റ്റൻ്റ് എഡിറ്ററായി കൊണ്ടുവന്നു.

1888-ലെ മിനിയാപൊളിസ് കോൺഫറൻസും വിശ്വാസത്താൽ നീതി എന്ന സന്ദേശവും

1888 ഒക്ടോബറിൽ മിനിയാപൊളിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസ് സമ്മേളിച്ചു. അവിടെ ജോൺസ് — ഇ. ജെ. വാഗ്നറിനൊപ്പം — വിശ്വാസത്താൽ നീതിയുടെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചു. ആ സന്ദേശത്തിന്റെ അർത്ഥത്തെയും ഉറവിടത്തെയും കുറിച്ചുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ സാക്ഷ്യം, അവരുടെ 1888-ലെ മെറ്റീരിയൽസിലും പിന്നീടുള്ള മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ് റിലീസുകളിലും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1888 മെറ്റീരിയൽസിൽ നിന്ന് (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ് എന്നതിൽ സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് അവ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ): "പ്രീസബിറ്ററന്മാരായ ജോൺസും വാഗണറും ജനങ്ങൾക്ക് അമൂല്യമായ വെളിച്ചം നൽകി, എന്നാൽ മുൻവിധിയും അവിശ്വാസവും അസൂയയും ദുഷിച്ച ഊഹങ്ങളും ഈ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നുള്ളതൊന്നും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞു" (Lest We Forget, ch. 168, p. 376, ¶ 5).

സന്ദേശത്തിന്റെ ഉറവിടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ സ്വന്തം പ്രഥമകാല സാക്ഷ്യത്തിൽ അവർ തുടരുന്നു: "സഹോദരൻ വാഗ്നർ മിനിയാപൊളിസിൽ ഈ ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, എന്റെയും ഭർത്താവിന്റെയും ഇടയിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ ഒഴികെ, ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യന്റെ അധരത്തിൽ നിന്ന് ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ട ആദ്യത്തെ വ്യക്തമായ പഠിപ്പിക്കലായിരുന്നു അത്. ദൈവം എനിക്കൊരു ദർശനത്തിൽ ഇത് കാണിച്ചുതന്നതുകൊണ്ടാണ് എനിക്കിത് ഇത്ര വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നത്, എന്നാൽ അവർക്ക് അത് എനിക്കു ലഭിച്ചതുപോലെ ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവർക്ക് ഇത് കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മറ്റൊരാൾ അത് അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, എൻ്റെ ഹൃദയത്തിലെ ഓരോ നാരും ആമ്മേൻ എന്ന് പറഞ്ഞു" (Lest We Forget, ch. 168, p. 376, ¶ 6).

മിനിയാപൊളിസിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയുള്ള ജോൺസിൻ്റെ സ്വന്തം പ്രയത്നങ്ങളെ സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. എല്ലൻ വൈറ്റിൻ്റെ അതേ രേഖകളിൽ നിന്ന്: "എൽഡർ ജോൺസ് ബോസ്റ്റണിൽ നിന്ന് വരികയും, ദിവസത്തിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ സംസാരിച്ച് ജനങ്ങൾക്കായി വളരെ തീവ്രമായി പ്രയത്നിക്കുകയും ചെയ്തു. ദൈവത്തിന്റെ ഇടയക്കൂട്ടത്തിന് ആത്മാവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ആഹാരം നൽകപ്പെട്ടു. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ജനങ്ങളിലേക്ക് കർത്താവ് അയച്ച അതേ സന്ദേശം പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു" (Lest We Forget, ch. 168, p. 376, ¶ 3).

ജോൺസിന് തൻ്റെ പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കാനുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിൻ്റെ പ്രത്യേക ആഹ്വാനം ഇപ്രകാരമാണ്: "എൽഡർ എ. ടി. ജോൺസ് നമ്മുടെ വലിയ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗുകളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും, നമ്മുടെ ജനങ്ങൾക്കും അന്യർക്കും വിശ്വാസത്തിൻ്റെയും ക്രിസ്തുവിൻ്റെ നീതിയുടെയും അമൂല്യമായ വിഷയം നൽകുകയും വേണം. ഈ വിഷയത്തിൽ വെളിച്ചത്തിൻ്റെ ഒരു പ്രവാഹമുണ്ട്" (Lest We Forget, ch. 168, p. 376, ¶ 4).

ജോൺസിന്റെയും വാഗ്നറുടെയും പേരിലുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ പ്രതിരോധം (1892–1895)

1892 സെപ്റ്റംബർ 19-ന് ഉരിയാ സ്മിത്തിന് എഴുതിയ ഒരു കത്തിൽ എല്ലൻ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിച്ചു: "ദൈവം ഈ യുവാക്കളായ എൽഡർമാർ ജോൺസിനെയും വാഗ്നറിനെയും തങ്ങൾക്കായി ഒരു പ്രത്യേക സന്ദേശം എത്തിക്കാൻ അയച്ചുവെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല" (Lest We Forget, ch. 168, p. 377, ¶ 9).

അതേ കത്തിൽ, സന്ദേശകരുടെ എന്തെങ്കിലും വീഴ്ചയുടെ പേരിൽ സന്ദേശത്തെ തള്ളിക്കളയുക എന്ന ഭാവിയിലെ തെറ്റായ വാദത്തെ അവർ മുൻകൂട്ടി കാണുകയും ശാസിക്കുകയും ചെയ്തു: "ശത്രുവിൻ്റെ പ്രലോഭനങ്ങളാൽ എൽഡർ ജോൺസിനെയോ വാഗണറെയോ തകർക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്; എന്നാൽ അങ്ങനെ സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവർക്ക് ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സന്ദേശം ലഭിച്ചിട്ടില്ലെന്നോ, അവർ ചെയ്ത പ്രവൃത്തി മുഴുവൻ ഒരു തെറ്റായിരുന്നു എന്നോ അത് തെളിയിക്കില്ല" (Lest We Forget, ch. 168, p. 377, ¶ 10).

സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ വിലയിരുത്തൽ വ്യക്തമാണ്: "എ. ടി. ജോൺസും ഇ. ജെ. വാഗണറും നമുക്ക് നൽകിയ സന്ദേശം ലാവോദീക്കയ സഭയ്ക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശമാണ്, സത്യം വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും എന്നാൽ ദൈവം നൽകിയ പ്രകാശരശ്മികൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് പകർന്നു നൽകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏതൊരാൾക്കും അയ്യോ കഷ്ടം!" (Lest We Forget, ch. 168, p. 377, ¶ 11).

ഏകദേശം 1893-ൽ റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ് ഓഫീസിലേക്കുള്ള ഒരു കത്തിൽ അവർ പറഞ്ഞു: "ദൈവദിനത്തിൽ നിലകൊള്ളാൻ ഒരു ജനതയെ ഒരുക്കുന്നതിനായി ലോകത്തിന് ഒരു സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുവാൻ കർത്താവ് സഹോദരൻ ജോൺസിനെയും സഹോദരൻ വാഗ്നറിനെയും എഴുന്നേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു." (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അദ്ധ്യായം 168, പേജ് 378, ¶ 13).

1893 ജനുവരി 9-ന് ഡബ്ല്യു. ഇംഗ്‌സിന് എഴുതിയ ഒരു കത്തിൽ, ജോൺസിൻ്റെ പ്രയത്നങ്ങളുടെ സ്വാധീനം അവർ സംഗ്രഹിച്ചു: "സഹോദരൻ ജോൺസ് ഈ കാലത്തിനായുള്ള സന്ദേശം നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് നമുക്കറിയാം—ദൈവത്തിൻ്റെ വിശന്നുവലഞ്ഞ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന് കൃത്യസമയത്തുള്ള ആഹാരം. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നയച്ച ഈ സന്ദേശത്തിന് മുന്നിൽ മുൻവിധികൾക്കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിന് തടസ്സമുണ്ടാക്കാത്തവർക്ക്, സത്യത്തിൻ്റെ ആത്മാവും ശക്തിയും അനുഭവിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. സഹോദരൻ ജോൺസ് സഭയിൽ നിന്ന് സഭയിലേക്കും സംസ്ഥാനത്ത് നിന്ന് സംസ്ഥാനത്തേക്കും ഈ സന്ദേശം വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോയി; വെളിച്ചവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ വർഷിക്കലും ആ വചനത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു" (Lest We Forget, ch. 168, p. 378, ¶ 14).

1895 മെയ് 1-ന് ഒ. എ. ഓൾസന് എഴുതിയ ഒരു കത്തിൽ, അവർ വീണ്ടും സംഗ്രഹിച്ചു: "കർത്താവ് തൻ്റെ മഹത്തായ കരുണയിൽ, എൽഡർമാരായ വാഗ്നറിലൂടെയും ജോൺസിലൂടെയും തൻ്റെ ജനത്തിന് ഏറ്റവും അമൂല്യമായ ഒരു സന്ദേശം അയച്ചു." (Lest We Forget, ch. 168, p. 378, ¶ 15). അതേ ഖണ്ഡികയിൽ അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു: "ലോകത്തിന് നൽകാൻ ദൈവം കൽപ്പിച്ച സന്ദേശമാണിത്. ഇത് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്, അത് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പ്രഘോഷിക്കപ്പെടേണ്ടതും, അവിടുത്തെ ആത്മാവിന്റെ വലിയ അളവിലുള്ള വർഷവുമായി കൂടെയുള്ളതുമാണ്" (Lest We Forget, ch. 168, p. 378, ¶ 15).

മതസ്വാതന്ത്ര്യവും അമേരിക്കൻ സെന്റിനലും

1887-ൽ ജോൺസും വാഗണറും ചേർന്ന്, മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ്റെ കാര്യത്തിലുള്ള സഭയുടെ പ്രധാന ജേണലായ അമേരിക്കൻ സെൻ്റിനൽ എഡിറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "1889-ൽ ജോൺസ് എല്ലെൻ വൈറ്റിനൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുകയും ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗുകളിലും മിനിസ്ട്രിയൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടുകളിലും പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തു. സഭയും ഭരണകൂടവും വേർതിരിക്കണമെന്ന ആവശ്യത്തിനായി ഡബ്ല്യു. ഡി. സി.യിലെ നിയമനിർമ്മാതാക്കൾക്ക് മുന്നിൽ ജെ. ഒ. കോർലിസിനൊപ്പം സംസാരിച്ച ആദ്യത്തെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് അദ്ദേഹമായിരുന്നു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 159, പേജ് 328, ¶ 16).

ജോൺസിൻ്റെ "യേശുവിൻ്റെ വിശ്വാസം" എന്ന പ്രസംഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' എന്ന അധ്യായത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ 1888-ലെ ലഘുലേഖയായ 'ദി അബൈഡിംഗ് സാബത്ത് ആൻഡ് ദി ലോർഡ്സ് ഡേ' എന്നതിൽ നിന്നുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ തനതായ വാദം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു: "ദൈവം ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിൻ്റെ കൽപ്പനകളും യേശുവിൻ്റെ വിശ്വാസവും പാലിക്കുന്ന ഒരു ജനതയെ വിളിച്ചുകൂട്ടുകയാണ്. അതിനല്ലാതെ മറ്റൊന്നും പ്രതികൂലിക്കില്ല." (Lest We Forget, അദ്ധ്യായം 161, പേജ് 335, ¶ 3). വിശ്വാസവും അനുസരണവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ തനതായ പ്രേരണയും ഇതിൽ കാണാം: "നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുമോ? ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും നിങ്ങൾ പാലിക്കുമോ?" (Lest We Forget, അദ്ധ്യായം 161, പേജ് 335, ¶ 3).

അദ്ദേഹത്തിന്റെ 1891-ലെ 'ടു റിപ്പബ്ലിക്സ്' എന്ന ഗ്രന്ഥം ദൈവത്തിന്റെ ധാർമ്മികതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ദീർഘമായ ധ്യാനം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു: "ക്രിസ്തുവിന്റെ ധാർമ്മികതയാൽ മാത്രമേ മനുഷ്യരെ ധാർമ്മികരാക്കാൻ കഴിയൂ. ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ഈ ധാർമ്മികത ദൈവത്തിൻ്റെ ധാർമ്മികതയാണ്, അത് ക്രിസ്തുവിൻ്റെ നിമിത്തം നമുക്ക് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; വിശ്വാസത്തിൻ്റെ ആരംഭകനും പൂർത്തിയാക്കുന്നവനുമായ അവിടുത്തെമേലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ നാം അത് സ്വീകരിക്കുന്നു" (Lest We Forget, ch. 161, p. 335, ¶ 6).

റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡിന്റെ എഡിറ്റർ (1897–1901)

സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "1897-ൽ ജോൺസിനെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് കമ്മിറ്റിയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുത്തു. അദ്ദേഹത്തെ റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡിന്റെ എഡിറ്ററായും നിയമിച്ചു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അദ്ധ്യായം 159, പേജ് 329, ¶ 19). 1901 വരെ അദ്ദേഹം ആ സ്ഥാനം വഹിച്ചു, അപ്പോൾ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരവും സഭയുടെ അനുമതിയോടെയും, അദ്ദേഹം പ്രചാരണ ശുശ്രൂഷയിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി.

പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളും മരണവും (1901–1923)

1901-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസിൻ്റെ സംഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങളെ ജോൺസ് പിന്തുണയ്ക്കുകയും, കാലിഫോർണിയ കോൺഫറൻസിൻ്റെ പ്രസിഡൻ്റ് സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുകയും, തൻ്റെ മതസ്വാതന്ത്ര്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടരുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിലൂടെ ദൈവവചനമായി എല്ലെൻ വൈറ്റ് സംരക്ഷിച്ച സന്ദേശം — വിശ്വാസത്താൽ നീതിയുടെ സുവിശേഷം — അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതാവസാനം വരെ പ്രസംഗത്തിൻ്റെ പ്രധാന ഉള്ളടക്കമായി തുടർന്നു.

എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്സ് (ജെഫ്രി റൊസാരിയോ) അനുസരിച്ച്, 1923-ൽ തൊണ്ണൂറ്റിയൊമ്പത് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ജോൺസ് അന്തരിച്ചു.