അന്ന നൈറ്റ്

സംഗ്രഹം

റേച്ചൽ "അന്ന" നൈറ്റ് ഒരു ആഫ്രിക്കൻ-അമേരിക്കൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് മിഷനറി നഴ്‌സ്, അധ്യാപിക, കോൾപോർട്ടർ, ബൈബിൾ വർക്കർ, കോൺഫറൻസ് ഉദ്യോഗസ്ഥ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നു. 1874 മാർച്ച് 4-ന് മിസിസിപ്പിയിലെ ജാസ്പർ കൗണ്ടിയിൽ ജനിച്ച അവരുടെ തൊണ്ണൂറ്റിയെട്ട് വർഷത്തെ ജീവിതം — 1972 ജൂൺ 3-ന് അന്തരിച്ചതുവരെ — പുനർനിർമ്മാണ കാലഘട്ടത്തെയും പൗരാവകാശ പ്രസ്ഥാന കാലഘട്ടത്തെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു. അവർ ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള (1901–1907) ആദ്യത്തെ കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരിയായ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് വനിതാ മിഷനറി, ഓക്ക്വുഡിലെയും യസൂവിലെയും (മിസിസിപ്പി) സ്കൂളുകളിലെ ഒരു മുൻനിര വിദ്യാഭ്യാസ വിചക്ഷണ, സൗത്ത് അറ്റ്ലാന്റിക്, സതേൺ യൂണിയൻ കോൺഫറൻസുകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സെക്രട്ടറി, ജിം ക്രോ കാലഘട്ടത്തിലെ ദക്ഷിണാഞ്ചലത്തിൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ നിർഭയയായ സാക്ഷി എന്നിവയായിരുന്നു. എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്സ് (ഡോറോത്തി നൈറ്റ് മാർഷ്) അനുസരിച്ച് — അവരെ അറിയാമായിരുന്ന ഒരു പേരക്കുട്ടിയാണ് — അവരുടെ സ്വന്തം ആത്മകഥ, മരണത്തിന് ഇരുപത് വർഷം മുൻപ്, 1952-ൽ സതേൺ പബ്ലിഷിംഗ് അസോസിയേഷൻ 'മിസിസിപ്പി ഗേൾ' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

ആദ്യകാല ജീവിതവും മാനസാന്തരവും (1874–1898)

എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്സ് അനുസരിച്ച്, 1874 മാർച്ച് 4-ന് മിസിസിപ്പിയിലെ ജാസ്പർ കൗണ്ടിയിൽ വെച്ച്, ഒരു വെള്ളക്കാരനായ മിസിസിപ്പി കർഷകനും മുൻ കോൺഫെഡറേറ്റ് സൈനികനുമായ ന്യൂട്ടൺ നൈറ്റിന്റെയും, അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട, മിശ്രവർഗ്ഗ പാരമ്പര്യമുള്ള ജോർജ്ജ്ജാനിന്റെയും മകളായിട്ടാണ് അന്ന ജനിച്ചത്. അവരുടെ സഹോദരിമാരായ ലെസ്സിയും ഗ്രേസും സഹോദരൻ ഹോവാർഡിനുമൊപ്പം, ലോറലിൽ നിന്ന് ഏകദേശം പത്ത് മൈൽ വടക്ക്, ജാസ്പർ കൗണ്ടിയുടെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തിയിലുള്ള നൈറ്റ് കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അവർ അമ്മയോടും ബന്ധുക്കളോടുമൊപ്പം താമസിച്ചു.

ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ (ESDA) അഭിപ്രായത്തിൽ, തനിക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ അയച്ചുനൽകിയിരുന്ന വടക്കൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുമായുള്ള കത്തിടപാടുകളിലൂടെയാണ് അന്ന വായന പഠിച്ചത്. അവർ ഒരു സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റായി ജ്ഞാനസ്നാനം ചെയ്യുകയും, ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ തൻ്റെ സമൂഹത്തിൽ മൂന്നാം ദൂതൻ്റെ സന്ദേശത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

അവരുടെ ആത്മകഥയായ 'മിസിസിപ്പി ഗേൾ' എന്നതിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ അവരുടെ സ്വന്തം വിവരണം, ഭീഷണികൾക്കിടയിലും അവർ എങ്ങനെ ഏകാകിയായി ശബ്ബത്ത് പാലിച്ചു എന്ന് വിവരിക്കുന്നു: "ശബ്ബത്ത് പാലിക്കാൻ പോകാവുന്ന ഒരു വീടും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട്, ആ ദിവസം കാട്ടിൽ ചെലവഴിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. എൻ്റെ ദൈനംദിന ജോലിയായ കുടുംബത്തിന് പ്രഭാതഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുകയും വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്ത ശേഷം, ഞാൻ എൻ്റെ ബൈബിൾ, സാബത്ത് സ്കൂൾ വർക്കർ, ക്വാർട്ടർലി, റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ഇൻസ്ട്രക്ടർ എന്നിവയും എൻ്റെ റിവോൾവറും എടുത്ത് കാട്ടിലേക്ക് പോയി, അവിടെയാണ് ഞാൻ ആ ദിവസം ചെലവഴിച്ചത്" (പയനിയർ പിക്റ്റോറിയൽ പ്രൊഫൈൽസ്, പേജ് 133, ഖണ്ഡിക 2).

അവൾ തുടരുന്നു, മിസിസിപ്പി ഗേൾ എന്നതിൽ നിന്ന്: "ദിവസം മുഴുവൻ ഞാൻ സബത്ത് സ്കൂൾ പാഠം മനഃപാഠമാക്കുകയും, കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പത്രങ്ങൾ മുഴുവനായി വായിക്കുകയും ചെയ്തു. അതേസമയം എൻ്റെ വിശ്വസ്തനായ നായ അടുത്തുതന്നെ കാവൽ നിൽക്കുകയും, ഒരു പന്നിയെയോ പശുവിനെയോ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ അനുവദിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ കുരച്ചില്ല, പക്ഷേ ആരെങ്കിലും അടുത്തേക്ക് വന്നാൽ നിശ്ശബ്ദമായി എഴുന്നേറ്റ് അവയെ ഓടിച്ചുകളയുമായിരുന്നു. മഴ പെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ കളപ്പുരയിലേക്ക് പോയി വൈക്കോൽമേടയിൽ സമയം ചെലവഴിക്കുമായിരുന്നു" (പയനിയർ പിക്ചോറിയൽ പ്രൊഫൈൽസ്, പേജ് 133, ഖണ്ഡിക 3).

ഭീഷണികളെക്കുറിച്ചും അതിനോടുള്ള തൻ്റെ പ്രതികരണത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള അവരുടെ സ്വന്തം വിവരണം: "കഠിനമായ പലതും പറഞ്ഞു, ഭീഷണികൾ പോലും മുഴക്കി, എന്നാൽ ഞാൻ എൻ്റെ തീരുമാനം എല്ലാവരെയും അറിയിച്ചു. ഞാൻ കാട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോൾ എൻ്റെ റിവോൾവർ കൂടെയെടുത്തു; എനിക്ക് നേരെ വെടിവെക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കർത്താവ് എനിക്കൊരു ദോഷവും സംഭവിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല" (പയനിയർ പിക്റ്റോറിയൽ പ്രൊഫൈൽസ്, പേജ് 133, ഖണ്ഡിക 4).

ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള ദൗത്യം (1901–1907)

എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്സ് അനുസരിച്ച്, അന്ന നൈറ്റ് ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള ആദ്യത്തെ കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരിയായ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് വനിതാ മിഷനറിയായി. അവർ ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിലും അമേരിക്കൻ മെഡിക്കൽ മിഷനറി കോളേജിലും പരിശീലനം നേടി, തുടർന്ന് 1901-ൽ കൽക്കത്തയിലേക്ക് കപ്പൽയാത്ര ചെയ്തു. കൽക്കത്തയിലെ അനാഥാലയത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയും ആറ് വർഷത്തോളം നഴ്സിംഗിലും അധ്യാപനത്തിലും ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്ത അവർ, ആരോഗ്യം ക്ഷയിച്ചതിനെ തുടർന്ന് 1907-ൽ അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങി.

ഓക്ക്വുഡും തെക്കൻ പ്രദേശത്തെ വിദ്യാഭ്യാസവും (1907–1958)

ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ (ESDA) അഭിപ്രായത്തിൽ, ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ശേഷം അന്ന, അലബാമയിലെ ഹണ്ട്‌സ്‌വില്ലിലുള്ള ഓക്ക്വുഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ സ്കൂളിൽ (പിന്നീട് ഓക്ക്വുഡ് കോളേജ്, ഇപ്പോൾ ഓക്ക്വുഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി) സ്ഥാപക അധ്യാപകരിലൊരാളായി ചേർന്നു. ആഫ്രിക്കൻ-അമേരിക്കൻ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കായുള്ള സഭയുടെ പ്രധാന വിദ്യാലയമായിരുന്നു ഇത്. ഓക്ക്വുഡായി മാറിയ സ്ഥലം കണ്ടെത്താനുള്ള തിരച്ചിലിനെക്കുറിച്ചുള്ള തൻ്റെ ഓർമ്മകൾ 'മിസിസിപ്പി ഗേൾ' എന്ന പുസ്തകത്തിൽ അവർ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു: "വർണ്ണവിവേചനത്തിന് വിധേയരായ ജനങ്ങൾക്കായി ഒരു പരിശീലന വിദ്യാലയം സ്ഥാപിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ ഒരിടം തേടി എൽഡർമാരായ ഒ. എ. ഓൾസനും ജി. എ. ഇർവിനും ഹണ്ട്‌സ്‌വില്ലിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ, ബ്രദർ [എൽ. ഡിയോ] ചേംബേഴ്‌സിനൊപ്പം രാത്രി തങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ചട്ടനൂഗയിലുണ്ടായിരുന്നു" (പയനിയർ പിക്ചോറിയൽ പ്രൊഫൈൽസ്, പേജ് 248, ഖണ്ഡിക 2).

ഓക്ക്വുഡ് സ്ഥലത്തിനായുള്ള ധനസമാഹരണം അവസാനിച്ചതിനെക്കുറിച്ചും അവർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു — വീണ്ടും മിസിസ്സിപ്പി ഗേൾ എന്നതിൽ നിന്ന്: "കൃത്യസമയത്ത് പണം സമാഹരിക്കുകയും വാങ്ങൽ നടത്തുകയും ചെയ്തു" (പയനിയർ പിക്റ്റോറിയൽ പ്രൊഫൈൽസ്, പേജ് 249, ഖണ്ഡിക 3).

അമ്പത് വർഷത്തിലേറെയായി അന്ന നൈറ്റ് വേർതിരിവുകൾ നിലനിന്നിരുന്ന തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒരു അധ്യാപികയായും, കോൺഫറൻസ് വിദ്യാഭ്യാസ സെക്രട്ടറിയായും (സൗത്ത് അറ്റ്ലാന്റിക് കോൺഫറൻസ്, സതേൺ യൂണിയൻ), യാത്ര ചെയ്യുന്ന ബൈബിൾ പ്രവർത്തകയായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. ആഫ്രിക്കൻ-അമേരിക്കൻ വിശ്വാസികൾക്ക് തുല്യ വിദ്യാഭ്യാസ, ആരോഗ്യപരിപാലന അവസരങ്ങൾക്കായുള്ള അവരുടെ വാദത്തിൻ്റെ പേരിൽ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിൽ അവർക്ക് വ്യാപകമായ അംഗീകാരം ലഭിച്ചു. 'കൗൺസൽസ് ഓൺ സോഷ്യൽ ഇഷ്യൂസ്' എന്ന സമാഹാരം സംഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ: "അന്ന നൈറ്റ് വംശീയ സമത്വത്തിനായി വാദിച്ചു, വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു" (കൗൺസൽസ് ഓൺ സോഷ്യൽ ഇഷ്യൂസ്, പേജ് 64, ഖണ്ഡിക 2).

മരണം (1972)

എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്സ് പറയുന്നതനുസരിച്ച്, താൻ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന വേർതിരിവുകളുടെ കാലം 1960-കളിലെയും 1970-കളിലെയും പൗരാവകാശ മുന്നേറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിമാറുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട്, തൻ്റെ എൺപത്തെട്ടാം വയസ്സിൽ 1972 ജൂൺ 3-ന് അന്ന നൈറ്റ് അന്തരിച്ചു. മിസിസിപ്പിയിലെ ജാസ്പർ കൗണ്ടിയിലുള്ള നൈറ്റ് കുടുംബ സെമിത്തേരിയിലാണ് അവരെ അടക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.