എലെറ്റ് ജെ. വാഗണർ

സംഗ്രഹം

പയനിയർ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് എഡിറ്റർ ജോസഫ് ഹാർവി വാഗണറുടെ മകനായ എലെറ്റ് ജോസഫ് വാഗണർ, എ. ടി. ജോൺസിനൊപ്പം 1888-ലെ മിനിയാപൊളിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ വിശ്വാസത്താൽ നീതി എന്ന സന്ദേശം എത്തിച്ച, ഡോക്ടറിൽ നിന്ന് പ്രസംഗകനായി മാറിയ വ്യക്തിയായിരുന്നു. 1882 ഒക്ടോബറിൽ കാലിഫോർണിയയിലെ ഹീൽഡ്സ്ബർഗ് ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ വെച്ച് ഉണ്ടായ മാനസാന്തര മുതൽ ആ ദശാബ്ദം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ, വാഗണർ ഒരു ബൈബിൾ അധ്യാപകനായും, സൈൻസ് ഓഫ് ദി ടൈംസിൻ്റെ എഡിറ്ററായും, എല്ലൻ വൈറ്റ് ആവർത്തിച്ച് "ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ജനങ്ങളിലേക്ക് കർത്താവ് അയച്ച സന്ദേശം തന്നെ" എന്നും "ലോകത്തിന് നൽകാൻ ദൈവം കൽപ്പിച്ച സന്ദേശം" എന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞ സന്ദേശത്തിൻ്റെ പ്രധാന വ്യാഖ്യാതാവായും പ്രവർത്തിച്ചു. 1892-ൽ 'ദി പ്രസന്റ് ട്രൂത്ത്' എന്ന പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്ററായി അദ്ദേഹത്തെ ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് അയച്ചു, 1897-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ പ്രതിനിധിയായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു, 1916-ലെ മരണം വരെ പ്രസംഗിക്കുകയും എഴുതുകയും ചെയ്തു.

വിദ്യാഭ്യാസവും ഹീൽഡ്സ്ബർഗിലെ മാനസാന്തരവും (1855–1882)

സ്റ്റെയിൻവെഗിന്റെ 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' വാഗണറുടെ ജനനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "എലെറ്റ് ജോസഫ് വാഗണർ (ഇജെഡബ്ല്യു) 1855 ജനുവരി 12-ന് വിസ്കോൺസിനിൽ ജനിച്ചു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 163, പേജ് 351, ¶ 3). ജോസഫ് ഹാർവി, മരിയേറ്റ ഹാൾ വാഗണർ ദമ്പതികളുടെ പത്തു മക്കളിൽ ആറാമത്തെയാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സ്റ്റെയിൻവെഗ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: "അദ്ദേഹം കുറച്ചുകാലം മിഷിഗണിലെ ബർലിംഗ്ടണിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം ബാറ്റിൽ ക്രീക്ക് കോളേജിൽ ചേരുകയും ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റിയിലെ ബെല്ലെവ്യൂ മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രം പഠിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം തൻ്റെ കോളേജ് സഹപാഠിയായ ജെസ്സി ഫ്രീമോണ്ട് മോസറെ വിവാഹം കഴിച്ചു, അവർക്ക് ബെസ്സി, പേൾ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് പെൺമക്കളുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചുകാലം ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിൽ താമസിച്ച ശേഷം, ഏകദേശം 1880-ൽ കുടുംബം കാലിഫോർണിയയിലേക്ക് താമസം മാറി" (Lest We Forget, ch. 163, p. 351, ¶ 5).

1882 ഒക്ടോബറിൽ, ഹീൽഡ്സ്ബർഗ് ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ വെച്ച്, വാഗ്നറുടെ ശേഷമുള്ള ശുശ്രൂഷയെ നിർവചിച്ച ഒരു അനുഭവം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായി. സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരണം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: "പെട്ടെന്ന് എന്റെ ചുറ്റും ഒരു പ്രകാശം പ്രഭാതം ചെയ്തു, സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ കൂടാരം പ്രകാശിച്ചതായി തോന്നി; എനിക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിനെ ഞാൻ കണ്ടു, ദൈവം എന്നെ സ്നേഹിച്ചു എന്നതും ക്രിസ്തു എന്നെ വ്യക്തിപരമായി പ്രതിനിധീകരിച്ച് തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിച്ചു എന്നതും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി എനിക്ക് വെളിപ്പെട്ടു. എല്ലാം എനിക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു." (Lest We Forget, അദ്ധ്യായം 163, പേജ് 351, ¶ 8).

അദ്ദേഹം അതേ സാക്ഷ്യത്തിൽ തുടർന്നു: "എന്നിലേക്ക് വന്ന ഈ പ്രകാശം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു നേരിട്ടുള്ള വെളിപാടാണെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു; അതിനാൽ, ബൈബിളിൽ ഓരോ പാപികൾക്കുമുള്ള ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം ഞാൻ കണ്ടെത്തുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ശേഷിക്കുന്ന കാലം അത് അവിടെ കണ്ടെത്തുന്നതിനും മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് വ്യക്തമാക്കുന്നതിനും ഞാൻ സമർപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ക്രിസ്തുവിൻ്റെ കുരിശിൽ നിന്ന് ആ ദിവസം എൻ്റെ മേൽ പ്രകാശിച്ച ആ പ്രകാശം, എൻ്റെ എല്ലാ ബൈബിൾ പഠനത്തിലും എൻ്റെ വഴികാട്ടിയായിട്ടുണ്ട്" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അദ്ധ്യായം 163, പേജ് 351, ¶ 9).

സൈൻസ് ഓഫ് ദി ടൈംസിൻ്റെ എഡിറ്റർ (1883–1888)

സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "1883-ൽ, സൈൻസ് ഓഫ് ദി ടൈംസ് എഡിറ്റ് ചെയ്യുന്നതിൽ പിതാവിനെ സഹായിക്കാൻ ഇ.ജെ.ഡബ്ല്യുവിനെ വിളിച്ചു. 1884-ൽ അദ്ദേഹം എ. ടി. ജോൺസിനെ കണ്ടുമുട്ടി. വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുക എന്ന വിഷയത്തിൽ തീവ്രമായ താൽപ്പര്യം പങ്കുവെച്ച അവർ ആജീവനാന്ത സുഹൃത്തുക്കളായി" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 163, പേജ് 351, ¶ 10). അതേ ഖണ്ഡികയിൽ ഇങ്ങനെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: "അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് വിശ്വാസങ്ങൾ അപ്പോഴും പഠിക്കപ്പെടുകയും വ്യക്തമാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയമായിരുന്നു അതെന്ന് ഓർക്കുന്നത് നല്ലതാണ്."

സൈൻസ് ഓഫ് ദി ടൈംസിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയിൽ, വാഗണർ ക്രിസ്തുവിലൂടെയുള്ള നീതീകരണത്തെയും വിശുദ്ധീകരണത്തെയും കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചു. സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ സംഗ്രഹം ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "ക്രിസ്തുവിൻ്റെ കഷ്ടങ്ങളിലൂടെയുള്ള നീതീകരണം യഥാർത്ഥമാണെന്നും, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ കുറ്റമറ്റ ജീവിതവും നമുക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. പാപിയിത് വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ, അവൻ രൂപാന്തരപ്പെടുകയും ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 163, പേജ് 352, ¶ 12). 1884 സെപ്റ്റംബർ 18-ലെ സൈൻസ് ഓഫ് ദി ടൈംസ് ലേഖനത്തിൽ നിന്നുള്ള വാഗണറുടെ തന്നെ വാക്കുകളിൽ: "ക്രിസ്തു തൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നിയമം പാലിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു, അങ്ങനെ അവിടുത്തെ പൂർണ്ണമായ അനുസരണം നമ്മുടേതായി കണക്കാക്കാമായിരുന്നു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 163, പേജ് 352, ¶ 13).

ഗലാത്യരിലേത് ധാർമ്മിക നിയമമായിരുന്നു എന്ന വാഗണറുടെ കാഴ്ചപ്പാട്, അദ്ദേഹത്തെ ജി. ഐ. ബട്ട്‌ലറുമായും ഉരിയാ സ്മിത്തുമായും പരസ്യമായ വിയോജിപ്പിൽ എത്തിച്ചു. വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഈ ഭിന്നതയെക്കുറിച്ച് സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "വിപരീത നിലപാടുകൾ മൂലം വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഭിന്നത അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ, അന്നത്തെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് തിയോളജിക്കൽ കമ്മിറ്റി, ഭൂരിപക്ഷത്തിൻ്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്ക് വിപരീതമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കരുതെന്ന് ഒരു പ്രമേയം പാസാക്കി" (Lest We Forget, ch. 163, p. 352, ¶ 14). പ്രമേയം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, വാഗണർ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും പഠനങ്ങളും തുടർന്നു. 1887 ഫെബ്രുവരി 10-ഓടെ, അദ്ദേഹം ബട്ട്‌ലറിനും സ്മിത്തിനും മറുപടിയായി 'ഗലാത്യർ എന്ന പുസ്തകത്തിലെ സുവിശേഷം: ഒരു അവലോകനം' (The Gospel in the Book of Galatians: A Review) എന്ന തലക്കെട്ടിൽ 71 പേജുള്ള ഒരു പ്രതികരണം പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നു.

1888-ലെ മിനിയാപൊളിസ് കോൺഫറൻസ്

1888-ലെ മിനിയാപൊളിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ, എ. ടി. ജോൺസിനൊപ്പം വാഗണറും വിശ്വാസത്താലുള്ള നീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള തൻ്റെ പഠനപരമ്പര അവതരിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സന്ദേശത്തിൻ്റെ ഉറവിടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിൻ്റെ സാക്ഷ്യം, മിനിയാപൊളിസിലെ ആ നിമിഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അംഗീകാരം മുതൽ നിരവധി പ്രസ്താവനകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്: "സഹോദരൻ വാഗണർ മിനിയാപൊളിസിൽ ഈ ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, എന്നും എൻ്റെ ഭർത്താവുമായുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ ഒഴികെ, ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യന്റെ അധരത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേൾക്കുന്ന ഈ വിഷയത്തിലെ ആദ്യത്തെ വ്യക്തമായ പഠിപ്പിക്കലായിരുന്നു അത്. ദൈവം എനിക്കിത് ദർശനത്തിൽ കാണിച്ചുതന്നതുകൊണ്ടാണ് എനിക്കിത് ഇത്ര വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നത്, എന്നാൽ അവർക്ക് ഇത് എനിക്ക് ലഭിച്ചതുപോലെ ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവർക്ക് ഇത് കാണാൻ കഴിയില്ല എന്ന് ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മറ്റൊരാൾ ഇത് അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൻ്റെ ഓരോ നാരും ആമേൻ എന്ന് പറഞ്ഞു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അദ്ധ്യായം 168, പേജ് 376, ¶ 6).

സ്റ്റെയിൻവെഗിന്റെ 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' വാഗണറുടെ യോഗങ്ങളിലെ പെരുമാറ്റം ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "ഞങ്ങൾക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നിടത്തോളം, ഇ. ജെ. വാഗണർ ഉന്നതമായ മാർഗ്ഗം തിരഞ്ഞെടുത്തു, ചിലർ ഉപയോഗിച്ച വാചാടോപങ്ങൾ, മൂർച്ചയേറിയ പരിഹാസങ്ങൾ, രോഷം നിറഞ്ഞ പ്രതികാര നടപടികൾ എന്നിവയിലൂടെയുള്ള നിർഭാഗ്യകരമായ വീഴ്ചയിലേക്ക് അദ്ദേഹം ഇറങ്ങിപ്പോയില്ല." (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അദ്ധ്യായം 165, പേജ് 359, ¶ 7). അതേ ഖണ്ഡികയിൽ ഇങ്ങനെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: "മിനിയാപൊളിസിൽ നടന്ന 1888-ലെ യോഗങ്ങളിലും ഇത് തീർച്ചയായും ശരിയായിരുന്നു" (Lest We Forget, ch. 165, p. 359, ¶ 7).

ഈ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ ആവർത്തിച്ചുള്ള ഉറപ്പുനൽകലുകളെ സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് സംഗ്രഹിക്കുന്നു: "അടുത്ത പത്ത് വർഷങ്ങളിലെ അവരുടെ ആവർത്തിച്ചുള്ള അംഗീകാരങ്ങളിൽ വിവിധതരം പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു," എന്ന് സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് പറയുന്നു. അവയിൽ, സന്ദേശത്തെ "ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ജനങ്ങളിലേക്ക് കർത്താവ് അയച്ച സന്ദേശം തന്നെ," "ലോകത്തിന് നൽകാൻ ദൈവം കൽപ്പിച്ച സന്ദേശം," "തൻ്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെ മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിക്കാനുള്ള വെളിച്ചം" എന്നിങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നു (Lest We Forget, ch. 165, p. 360, ¶ 9).

രണ്ട് ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ പ്രതിരോധം (1892–1895)

വാഗ്നറിനെയും ജോൺസിനെയും കുറിച്ചുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ ആവർത്തിച്ചുള്ള പ്രതിരോധം, അവരുടെ 1888-ലെ രേഖകളിൽ നിന്ന് 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' എന്ന പുസ്തകത്തിലെ 168-ാം അധ്യായത്തിൽ സമാഹരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വ്യക്തിപരമായ വീഴ്ചകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി സന്ദേശത്തെത്തന്നെ തള്ളിക്കളയുന്നവരെ അവർ നേരിട്ടു: "ശത്രുവിൻ്റെ പ്രലോഭനങ്ങളാൽ എൽഡർ ജോൺസിനെയോ വാഗ്നറിനെയോ താഴെയിടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്; എന്നാൽ അങ്ങനെ സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവർക്ക് ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സന്ദേശം ലഭിച്ചിട്ടില്ലെന്നോ, അവർ ചെയ്ത പ്രവൃത്തി മുഴുവൻ ഒരു തെറ്റായിരുന്നു എന്നോ അത് തെളിയിക്കില്ല" (Lest We Forget, ch. 168, p. 377, ¶ 10).

അവർ ആ സന്ദേശത്തെ വ്യക്തമായ വാക്കുകളിൽ പേര് പറഞ്ഞു: "എ. ടി. ജോൺസും ഇ. ജെ. വാഗണറും നമുക്ക് നൽകിയ സന്ദേശം ലാവോദീക്കിയ സഭയ്ക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശമാണ്, സത്യം വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും എന്നാൽ ദൈവം നൽകിയ പ്രകാശരശ്മികൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രതിഫലിപ്പിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏതൊരാൾക്കും അയ്യോ കഷ്ടം!" (Lest We Forget, ch. 168, p. 377, ¶ 11).

1892 ഏപ്രിലിൽ ജെ. എച്ച്. കെല്ലോഗിന് എഴുതിയ ഒരു കത്തിൽ അവർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി: "എൽഡർ വാഗ്നറിനെതിരെ ഒരു നിലപാടെടുക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധിക്കുക. കർത്താവ് അദ്ദേഹത്തിലൂടെ വെളിച്ചം നൽകുന്നു എന്നതിന് നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും നല്ല തെളിവുകൾ ഇല്ലേ? എനിക്കുണ്ട്, അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ച സ്ഥലങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രയത്നങ്ങളിലൂടെ വളരെയധികം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്" (Lest We Forget, ch. 168, p. 377, ¶ 8).

1892 സെപ്റ്റംബർ 19-ലെ ഉരിയാ സ്മിത്തിന് എഴുതിയ കത്തിൽ, സന്ദേശത്തിലേക്ക് പുതുതായി മതംമാറിയവരെയും മുതിർന്ന നേതാക്കളുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനെയും കുറിച്ച് അവർ എഴുതി: "ദൈവം ഈ യുവാക്കളായ എൽഡർമാർ ജോൺസിനെയും വാഗ്നറിനെയും തങ്ങൾക്കായി ഒരു പ്രത്യേക സന്ദേശം എത്തിക്കാൻ അയച്ചുവെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല" (Lest We Forget, ch. 168, p. 377, ¶ 9).

1892 നവംബർ 5-ന് ഫ്രാങ്ക്, ഹാറ്റി ബെൽഡൻ എന്നിവർക്ക് എഴുതിയപ്പോൾ അവർ അപേക്ഷിച്ചു: "സഹോദരന്മാരായ ജോൺസിലൂടെയും വാഗ്നറിലൂടെയും കർത്താവ് പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതിന് നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ എല്ലാ തെളിവുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങൾ ആ വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചില്ല" (Lest We Forget, ch. 168, p. 377, ¶ 12).

1895 മെയ് മാസത്തിൽ അവർ ഒ. എ. ഓൾസന് സംഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞു: "കർത്താവ് തൻ്റെ മഹാദയത്തിൽ, എൽഡർമാരായ വാഗ്നറിലൂടെയും ജോൺസിലൂടെയും തൻ്റെ ജനത്തിന് ഏറ്റവും അമൂല്യമായ ഒരു സന്ദേശം അയച്ചു." (Lest We Forget, ch. 168, p. 378, ¶ 15). അതേ കത്തിൽ ഇങ്ങനെയും പറയുന്നു: "അത് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്, അത് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പ്രഘോഷിക്കപ്പെടേണ്ടതും, അവന്റെ ആത്മാവിന്റെ വലിയ അളവിലുള്ള പകർച്ചയോടുകൂടെ ആയിരിക്കേണ്ടതും" (Lest We Forget, ch. 168, p. 378, ¶ 15).

മതസ്വാതന്ത്ര്യം (1888–1891)

1889-ൽ ബ്ലെയർ സൺഡേ ബില്ലിനെ എതിർക്കുന്നതിൽ വാഗണർ എ. ടി. ജോൺസിൻ്റെ അതേ ഉത്സാഹം പങ്കുവെച്ചു. സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ശ്രദ്ധേയമായ ഈ വാചകം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "സത്യത്തിന് തെറ്റിനോടും അസത്യത്തോടും സ്വാഭാവികവും ഒത്തുപോകാത്തതുമായ ഒരു വെറുപ്പുണ്ട്, എന്നാൽ ദുഷ്ടതയെ വളർത്തിയെടുക്കാൻ കഴിയുന്നത് വഞ്ചനയിലൂടെ മാത്രമാണ്" (Lest We Forget, ch. 165, p. 360, ¶ 10).

വിശ്വാസത്താൽ നീതി എന്ന സന്ദേശവുമായി സ്റ്റെയിൻ‌വെഗ് മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള പ്രവർത്തനത്തെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു: "ലൗകികമായ ഒരു മണ്ഡലത്തിൽ മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ്റെ വിഷയത്തിൽ സുവിശേഷ തത്വങ്ങളുടെ ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രായോഗികത ( ) വിശ്വാസത്താൽ നീതി എന്ന സന്ദേശത്തിൻ്റെ ദൂതന്മാർ ഇത്ര വ്യക്തമായി കണ്ടു എന്നതും, ഒരു ദേശീയ ഞായറാഴ്ച നിയമം പാസാക്കാനുള്ള ശ്രമത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ ദൈവം അവരെ ശക്തമായി ഉപയോഗിച്ചു എന്നതും നിസ്സാരമല്ല. സുവിശേഷം ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിൻ്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും സ്പർശിക്കുന്നു എന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു" (Lest We Forget, ch. 165, p. 360, ¶ 10).

ഇംഗ്ലണ്ട്, ദ പ്രസന്റ് ട്രൂത്ത്, പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങൾ (1891–1916)

സ്റ്റെയിൻവെഗ് തൻ്റെ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ നിയമനം ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "1891-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസിന് ശേഷം, എൽഡർ വാഗണറെ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഞങ്ങളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണമായ 'ദ പ്രസൻ്റ് ട്രൂത്തി'ൻ്റെ എഡിറ്ററായി നിയമിച്ചു. 1897-ൽ അദ്ദേഹം ജനറൽ കോൺഫറൻസിലേക്ക് ഇംഗ്ലണ്ടിൻ്റെ പ്രതിനിധിയായി" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 165, പേജ് 362, ¶ 14).

വാഗ്നർ തൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ അവസാന ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ 'ദി പ്രസൻ്റ് ട്രൂത്ത്' എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൻ്റെ എഡിറ്ററായും, ജനറൽ കോൺഫറൻസ് സമ്മേളനങ്ങളിൽ സ്ഥിരം സന്ദർശകനായും ചെലവഴിച്ചു. അവിടെവെച്ച് അദ്ദേഹം ക്രിസ്തുവിലൂടെയുള്ള നീതീകരണം പ്രസംഗിക്കുന്നത് തുടർന്നു.

എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്സ് (ഡഗ്ലസ് മോർഗൻ) അനുസരിച്ച്, വാഗണർ 1916-ൽ അന്തരിച്ചു.