ഫ്രെഡറിക് കാൺസ് ഗിൽബെർട്ട്

സംഗ്രഹം

ഫ്രെഡറിക് കാൺസ് ഗിൽബെർട്ട് (ജനനം കോഹൻ) ജൂതജനതയിലേക്കുള്ള ആദ്യത്തെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് മിഷനറിയായിരുന്നു. 1889-ൽ ബോസ്റ്റണിൽ ക്രിസ്തുവിനോട് ചേർന്ന ഒരു റഷ്യൻ-പോളിഷ് ഓർത്തഡോക്സ് ജൂതനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജൂത മിഷൻ സ്ഥാപിക്കുകയും, 1911-ൽ നോർത്ത് അമേരിക്കൻ ഫോറിൻ ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റിന്റെ ജൂത വിഭാഗം സംഘടിപ്പിക്കുകയും, ഏഴാം ദിവസത്തെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ ജൂത പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ സൂപ്രണ്ടായി നാൽപ്പത് വർഷം സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു, 1922-ൽ ജനറൽ കോൺഫറൻസിൻ്റെ ആദ്യത്തെ ജനറൽ ഫീൽഡ് സെക്രട്ടറിമാരിൽ ഒരാളായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1867 സെപ്റ്റംബർ 30-ന് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ലണ്ടനിൽ ഫോക്ക്, മിറിയം കോഹൻ ദമ്പതികളുടെ മകനായി ജനിച്ചു. സുവാൽക്കിയിലെ ജൂതവിരുദ്ധതയിൽ നിന്ന് പലായനം ചെയ്ത അഭയാർത്ഥികളായിരുന്നു അവർ, പോളണ്ടിലെയും ജർമ്മനിയിലെയും — 1886 മെയ് മാസത്തിൽ അദ്ദേഹം അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറുകയും, 1889 ഏപ്രിൽ 16-ന് അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിൽ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിക്കുകയും, സഭയിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സുവിശേഷകന്മാരിലും, എഴുത്തുകാർ, പ്രമുഖരായ മുതിർന്ന നേതാക്കൾ എന്നിവരിൽ ഒരാളായി അമ്പത്തിയഞ്ച് വർഷം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. എല്ലൻ വൈറ്റ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ അസാധാരണമാംവിധം വിലമതിച്ചിരുന്നു. 1904-ൽ അവർ എഴുതി: "നമ്മുടെ പക്കൽ ഇപ്പോൾ ഒരാളുള്ള സ്ഥാനത്ത് നമുക്ക് നൂറ് പേരെ അങ്ങനെയുള്ളവരെ ആവശ്യമുണ്ട്" (19LtMs, Lt 391, 1904, par. 10). 1946 ഓഗസ്റ്റ് 31-ന് മേരിലാൻഡിലെ ടാക്കോമ പാർക്കിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.

സുവാൽക്കിയിൽ നിന്ന് സൗത്ത് ലാങ്കാസ്റ്ററിലേക്ക് (1867–1894)

എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്സിലെ ബെഞ്ചമിൻ ബേക്കറുടെ ലേഖനമനുസരിച്ച്, ഫ്രെഡറിക് കാൺസ് കോഹൻ 1867 സെപ്റ്റംബർ 30-ന് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ലണ്ടനിൽ ഫോക്ക്, മിറിയം കോഹൻ ദമ്പതികളുടെ മകനായി ജനിച്ചു. പോളണ്ടിലെ സുവാൾക്കി (അന്ന് റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു) എന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നുള്ള ജൂത അഭയാർത്ഥികളായിരുന്നു ഇവർ. സഹിഷ്ണുത തേടി ജർമ്മനിയിലേക്കും പിന്നീട് ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കും പലായനം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം കർശനമായ ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസത്തിലാണ് വളർന്നത്, ഒരു റബ്ബിയിൽ നിന്ന് താൽമൂഡ് തോറയിൽ പരിശീലനം നേടുകയും, ബാർ മിറ്റ്സ്വാവ് ആചരിക്കുകയും, ഒരു റബ്ബിയായി കരിയർ ആരംഭിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന് പതിനഞ്ച് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അച്ഛൻ മരിച്ചു. 1886 മെയ് മാസത്തിൽ അദ്ദേഹം തനിച്ചാണ് അമേരിക്കയിലേക്ക് കപ്പൽയാത്ര ചെയ്തത്, അവിടെ വെച്ച് തൻ്റെ കുടുംബപ്പേര് ഗിൽബെർട്ട് എന്ന് മാറ്റി. ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റിയിലെ ഒരു വസ്ത്ര ഫാക്ടറിയിൽ ഒരു വർഷത്തെ ജോലിക്കും, തൊഴിലില്ലായ്മയും പട്ടിണിയും ഒറ്റപ്പെടലും നിറഞ്ഞ ഒരു കാലഘട്ടത്തിനും ശേഷം, അദ്ദേഹം ബോസ്റ്റണിലേക്ക് താമസം മാറി, ജി. എഫ്. ഫിസ്കെയുടെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ഗൃഹത്തിൽ താമസമാക്കി, ഫിസ്കെ കുടുംബത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദമായ സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വാസം കൈവരിച്ചു. 1889 ഏപ്രിൽ 16-ന് ഓർവിൽ ഒർലാൻഡോ ഫാംസ്‌വർത്ത് അദ്ദേഹത്തെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിൽ ജ്ഞാനസ്നാനം ചെയ്യിച്ചു. ജൂത കുടുംബം അദ്ദേഹത്തെ തിരസ്കരിച്ചു, ഫാക്ടറിയിലെ സഹപ്രവർത്തകർ ആക്രമിച്ചെങ്കിലും, അദ്ദേഹം തൻ്റെ ബോധ്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. 1890-ൽ അദ്ദേഹം സൗത്ത് ലാൻകാസ്റ്റർ അക്കാദമിയിൽ ചേരുകയും 1894-ൽ ബിരുദം നേടുകയും ചെയ്തു. 1896 മാർച്ച് 16-ന് അദ്ദേഹം എല്ല മേ ഗ്രഹാംയെ വിവാഹം കഴിച്ചു — 1865 ജൂലൈ 11-ന് കണക്റ്റിക്കട്ടിലെ മാൻസ്ഫീൽഡിൽ ജനിച്ച അവർ, ആദ്യകാല സബ്ബത്താരിൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളായ രണ്ടുപേരുടെ മകളും, 1877-ൽ എസ്. എൻ. ഹാസ്കെൽ സ്നാനപ്പെടുത്തിയതും, സൗത്ത് ലാൻകാസ്റ്റർ അക്കാദമിയുടെ ആദ്യകാല വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു.

ബോസ്റ്റൺ ജൂത മിഷനും ഗിൽബെർട്ടിന്റെ പൊതു ശുശ്രൂഷയും (1894–1907)

1894 ജൂണിൽ, ഗിൽബെർട്ട് ബോസ്റ്റണിലെ ഇരുപതിനായിരം ജൂതന്മാർക്കിടയിൽ തൻ്റെ പൊതു സുവിശേഷ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. തുറന്ന വേദികളിലെ സമ്മേളനങ്ങളിൽ യിഡ്ഷിൽ പ്രസംഗിക്കുകയും, സിനഗോഗുകളിൽ സംവാദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുകയും, 'ഹെബ്രിയേഴ്സ്, ആൻഡ് റൈറ്റ്സ് ഓഫ് കോൺഷ്യസ്' എന്ന തൻ്റെ ആദ്യ ലഘുലേഖ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. 1898 ജൂണിൽ മസാച്യുസെറ്റ്സിലെ വെസ്റ്റ് ന്യൂടണിൽ നടന്ന ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ട് കോൺഫറൻസ് ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് നിയമിതനായി. 1905-ലെ അവസാനത്തിൽ, അദ്ദേഹവും എ. ഇ. പ്ലേസും ചേർന്ന് ബോസ്റ്റണിലെ തെക്കേ അറ്റത്ത് ഒരു ജൂത മിഷനായി ഒരു കെട്ടിടം വാടകയ്‌ക്കെടുത്തു. അത് 1906 ഏപ്രിൽ 17-ന് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു — ജൂത ജനതയുടെ ഇടയിൽ അക്കാലത്ത് ആ വിഭാഗം ഏറ്റെടുത്ത ഏറ്റവും വലിയ സമർപ്പിത സംരംഭമായിരുന്നു അത്. ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ കണക്കനുസരിച്ച്, മിഷൻ മതപരമായ യോഗങ്ങൾ, ശബ്ബത്ത് സ്കൂൾ, പള്ളിയിലെ ആരാധനകൾ എന്നിവ നടത്തുകയും, വൈദ്യസഹായം നൽകുകയും, അനാഥരെ സംരക്ഷിക്കുകയും, ദരിദ്രർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുകയും, തയ്യൽ ക്ലാസുകൾ നടത്തുകയും, ഗിൽബെർട്ടിന്റെ പ്രബോധന ലഘുലേഖകളും 'ദി ഗുഡ് ടിഡിംഗ്സ് ഓഫ് ദി മെസിയ' എന്ന പ്രതിമാസ മാഗസിനും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും, മറ്റ് സാഹിത്യങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്നു; തുറന്ന സ്ഥലങ്ങളിലെ യോഗങ്ങളിൽ കല്ലുകളും കുപ്പികളും വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടിരുന്നു, ചിലപ്പോൾ പോലീസും സന്നിഹിതരായിരുന്നു.

അവന്റെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ വ്യക്തിപരമായ വിലയിരുത്തൽ

ഗിൽബെർട്ടുമായുള്ള സംഭാഷണത്തിന് ശേഷം 1904-ലെ എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ കത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: "സഹോദരൻ ഗിൽബെർട്ടുമായി ഞാൻ സംസാരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ എനിക്ക് വിലക്കാനോ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താനോ കഴിയില്ല. നമുക്കിപ്പോൾ ഒരാളുള്ള സ്ഥാനത്ത് നമുക്ക് നൂറ് പേരെ ആവശ്യമുണ്ട്. സന്ദേശം സഭകളിലേക്ക് എത്തണം; ഇതൊരു മാർഗ്ഗമാണെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന് സ്തുതി എന്നായിരിക്കും ഞങ്ങളുടെ പ്രതികരണം, വചനം പ്രസംഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന ആരെയും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയുമില്ല" (ലെറ്റേഴ്സ് ആൻഡ് മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ്സ്, വാല്യം 19, ലെറ്റർ 391, 1904, ഖണ്ഡിക 10).

ബോസ്റ്റണിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ടുള്ള എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ 1906-ലെ കത്ത്: "ബോസ്റ്റണിൽ ഇപ്പോൾ എന്തോ ഒന്ന് നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു. അടുത്തിടെയുള്ള ഒരു റിവ്യൂവിലെ റിപ്പോർട്ടിലൂടെ, ബോസ്റ്റൺ സഭയുടെ പാസ്റ്ററായ എൽഡർ എൽ. എസ്. വീലറുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വസ്തരായ സഹപ്രവർത്തകരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിയുന്നതിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്. എൽഡർ എഫ്. സി. ഗിൽബെർട്ട് ഒരു പ്രാന്തപ്രദേശമായ എവെർട്ടിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അറിയുന്നതിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്. ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ചുമതലയുള്ളവർ, ബോസ്റ്റണിൽ ചെയ്യേണ്ട ജോലികൾ ചെയ്യുന്നതിനായി ഊർജ്ജിതമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിന് മെൽറോസ് സാനിറ്റേറിയം മാനേജർമാരുമായി സഹകരിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു" (ലെറ്റേഴ്സ് ആൻഡ് മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ്സ്, വാല്യം 21, കത്ത് 148, 1906, ഖണ്ഡിക 10).

ഈലൻ വൈറ്റിന്റെ, 'ദിസ് ഡേ വിത്ത് ഗോഡ്' എന്ന പുസ്തകത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന, ഗിൽബെർട്ടിന് 1903-ൽ എഴുതിയ കത്തിൽ നിന്ന്: "നമ്മുടെ ജനങ്ങൾ നിരന്തരം യേശുവിനെ ഉറ്റുനോക്കിയാൽ അവർക്ക് എത്രയധികം അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുമെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!" (ദിസ് ഡേ വിത്ത് ഗോഡ്, പേജ് 96, ഖണ്ഡിക 6).

ജൂത വിഭാഗം (1907–1922)

ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ (ESDA) അഭിപ്രായത്തിൽ, 1907-ൽ ഗിൽബെർട്ടിനെ സെൻട്രൽ ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ട് കോൺഫറൻസിൻ്റെ ജൂത വിഭാഗത്തിൻ്റെ സെക്രട്ടറിയായി നിയമിച്ചു; 1911 മാർച്ച് 25-ന്, ആ വിഭാഗം ജനറൽ കോൺഫറൻസിൻ്റെ നോർത്ത് അമേരിക്കൻ ഫോറിൻ ഡിപ്പാർട്ട്‌മെൻ്റിന് കീഴിൽ പുനഃസംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ഗിൽബെർട്ട് അതിൻ്റെ ആദ്യത്തെ സൂപ്രണ്ട് ആയി. 1911-ഓടെ അദ്ദേഹം തൻ്റെ ആത്മകഥയായ 'ഫ്രം ജൂതായിസം ടു ക്രിസ്ത്യാനിറ്റി ആൻഡ് ഗോസ്പൽ വർക്ക് അമാങ്ങ് ദ ഹിബ്രൂസ്' (സൗത്ത് ലാൻകാസ്റ്റർ, മസാച്യുസെറ്റ്സ്: ഗുഡ് ടിഡിംഗ്സ് പ്രസ്സ്), കൂടാതെ തൻ്റെ സുപ്രധാനമായ ന്യായവാദ ഗ്രന്ഥമായ 'പ്രാക്ടിക്കൽ ലെസ്‌ൺസ് ഫ്രം ദ എക്സ്പീരിയൻസ് ഓഫ് ഇസ്രായേൽ ഫോർ ദ ചർച്ച് ഓഫ് ടു-ഡേ' (1902, 1914-ൽ 826 പേജുള്ള രണ്ടാം പതിപ്പിൽ വിപുലീകരിച്ചത്) എന്നിവയും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു.

1913-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ബുള്ളറ്റിനിൽ എൽ. ആർ. കോൺറാഡിയുടെ റിപ്പോർട്ടിന്റെ ആമുഖം ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: "എൽ. ആർ. കോൺറാഡി: ഇന്ന് രാവിലെ ആരംഭിച്ച ജനറൽ കോൺഫറൻസിന്റെ വിദേശ വിഭാഗത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകൾ നമ്മൾ തുടരും. അടുത്ത റിപ്പോർട്ട് ജൂത ജനതയോടുള്ള പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ഇതിന് സഹോദരൻ എഫ്. സി. ഗിൽബെർട്ട് നേതൃത്വം നൽകും. പ്രസംഗകർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും പത്ത് മിനിറ്റ് സമയം ലഭിക്കും" (ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ബുള്ളറ്റിൻ, മെയ് 20, 1913, പേജ് 58, ഖണ്ഡിക 17).

അതേ ബുള്ളറ്റിനിലെ, ആ ജനറൽ കോൺഫറൻസിനായി സഭയുടെ വിദേശ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ റിപ്പോർട്ടിൽ, ഗിൽബെർട്ടിന്റെ പ്രയത്നങ്ങൾ അപ്പോൾ ഫലം കണ്ടുതുടങ്ങിയതിനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: " -ൽ പ്രോത്സാഹജനകമായ മറ്റൊരു കാര്യം ജൂതന്മാർക്കിടയിൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന താൽപ്പര്യമാണ്. എൽഡർ എഫ്. സി. ഗിൽബെർട്ടിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ പ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ട സാഹിത്യങ്ങളും" (ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ബുള്ളറ്റിൻ, മെയ് 20, 1913, പേജ് 53, ഖണ്ഡിക 6).

ജനറൽ ഫീൽഡ് സെക്രട്ടറി (1922–1944) മരണം (1946)

1922-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് സെഷനിൽ ജനറൽ ഫീൽഡ് സെക്രട്ടറി എന്ന പദവി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; ആദ്യത്തെ അഞ്ചുപേരിൽ ഒരാളായി ഗിൽബെർട്ട് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും, എല്ലയോടൊപ്പം മസാച്യുസെറ്റ്സിൽ നിന്ന് മേരിലാൻഡിലെ ടക്കോമ പാർക്കിലേക്ക് താമസം മാറുകയും ചെയ്തു. ഇ.എസ്.ഡി.എ-യുടെ കണക്കനുസരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര യാത്രാപരിപാടിയിൽ ഫാർ ഈസ്റ്റേൺ ഡിവിഷനിലേക്കുള്ള ദീർഘയാത്രകൾ (1923, 1923 സെപ്റ്റംബർ 1-ന് ചൈനയിൽ നിന്ന് ജപ്പാനിലേക്കുള്ള കപ്പലിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം അതിജീവിച്ച ഗ്രേറ്റ് കാന്റോ ഭൂകമ്പം ഉൾപ്പെടെ), ഇന്റർ-അമേരിക്കൻ ഡിവിഷൻ (1934–1935), ഇന്ത്യ (1939), സൗത്ത് അമേരിക്കൻ ഡിവിഷൻ (1943) എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഓഫീസിലെ ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷത്തെ സേവനത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം നിരവധി ലേഖനങ്ങളും, മിസിസ് എല്ലൻ ജി. വൈറ്റിന്റെ ദൈവിക പ്രവചനങ്ങൾ നിറവേറി (1922), മിശിഹാ തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ (1937) എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി പുസ്തകങ്ങളും എഴുതി. കൂടാതെ, അദ്ദേഹം അക്ഷീണനായ ഒരു സുവിശേഷ പ്രചാരകൻ, ധനസമാഹരണക്കാരൻ, പ്രമുഖനായ ഒരു പ്രവർത്തകൻ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. 1933-ൽ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് അദ്ദേഹത്തിന് രണ്ടാഴ്ചത്തെ അവധി അനുവദിച്ചു, ഇത് ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷത്തിനിടയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ അവധിയായിരുന്നു.

1943-ലെ ഒരു കഠിനമായ പക്ഷാഘാതം അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അന്ത്യത്തിൻ്റെ തുടക്കം കുറിച്ചു. ഏകദേശം അമ്പത് വർഷത്തെ ദാമ്പത്യത്തിനു ശേഷം 1944-ൻ്റെ തുടക്കത്തിൽ എല്ല മരിച്ചു. 1944 ഡിസംബർ 21-ന് ഗിൽബെർട്ട് ജൂത വിഭാഗത്തിൻ്റെ സൂപ്രണ്ട് സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞു. തൻ്റെ തൊണ്ണൂറ്റൊൻപതാം വയസ്സിൽ, 1946 ഓഗസ്റ്റ് 31-ലെ ശബ്ബത്ത് പ്രഭാതത്തിൽ ടക്കോമ പാർക്കിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. ജനറൽ കോൺഫറൻസ് കമ്മിറ്റി മിനുട്‌സ് അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് "ഏതൊരു ദൗത്യവും ഏറ്റെടുക്കാൻ അമിതഭാരമായി കണക്കാക്കാത്ത, ഉത്സാഹിയും സമർപ്പിതനുമായ ഒരു പ്രവർത്തകൻ" എന്നാണ്.

ഗിൽബെർട്ടിന്റെ നാല് മക്കൾ റൂത്ത് മാർജോറി മില്ലർ (1897–1979), മിറിയം ജി. ടൈംസൺ (1902–1984, ടക്കോമ പാർക്കിലെ ജോൺ നെവിൻസ് ആൻഡ്രൂസ് സ്കൂളിന്റെ സ്ഥാപക), വില്യം പോൾ (1903–1958), ലൂയിസ് ബി. (1910–?) എന്നിവരായിരുന്നു.