ജോൺ ബൈയിംഗ്ടൺ

സംഗ്രഹം

ന്യൂയോർക്കിലെ അപ്പർസ്റ്റേറ്റിൽ മെത്തഡിസ്റ്റ് സർക്യൂട്ട് റൈഡിംഗ് പ്രഭാഷകനായിരുന്ന ജോൺ ബൈയിംഗ്ടൺ, തൻ്റെ അൻപത്തിനാലാം വയസ്സിൽ ഒരു സബ്ബത്താരിൻ അഡ്വെൻ്റിസ്റ്റായി മാറി; പതിനൊന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങളാൽ ജെയിംസ് വൈറ്റ് സ്ഥാനം നിരസിച്ചപ്പോൾ, 1863 മെയ് മാസത്തിൽ നടന്ന സ്ഥാപക സമ്മേളനത്തിൽ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെൻ്റിസ്റ്റുകളുടെ ജനറൽ കോൺഫറൻസിൻ്റെ ആദ്യ പ്രസിഡൻ്റായി ബൈയിംഗ്ടൺ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം മെത്തഡിസ്റ്റ് കാലഘട്ടത്തിൽ അടിമത്തം നിർത്തലാക്കുന്നതിൽ സജീവമായി പ്രവർത്തിച്ച ഒരു അടിമത്ത വിരുദ്ധനും അണ്ടർഗ്രൗണ്ട് റെയിൽറോഡ് ഏജന്റുമായിരുന്നു. ന്യൂയോർക്കിലെ ആദ്യത്തെ ശബ്ബത്ത് പാലിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭാശാല അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ചു. വൈറ്റുകൾക്കൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനായി തൻ്റെ കുടുംബത്തെ മിഷിഗണിലേക്ക് മാറ്റി. തൻ്റെ എൺപത്തി ഒമ്പതാം വയസ്സിൽ മരിക്കുന്നതുവരെ അടുത്ത മുപ്പത് വർഷക്കാലം മിഷിഗണിലും വടക്കൻ ഇന്ത്യാനയിലുമുള്ള പ്രസംഗ സർക്യൂട്ടിൽ അദ്ദേഹം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.

ആദ്യകാല ജീവിതവും മെത്തഡിസ്റ്റ് ശുശ്രൂഷയും (1798–1843)

അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് പയനിയർ ലൈബ്രറിയുടെ 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' എന്ന സമാഹാരം ബൈംഗ്ടണിന്റെ തുടക്കം വിശദമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മസ്ഥലത്തെയും മാതാപിതാക്കളെയും കുറിച്ച്: "1798 ഒക്ടോബർ 8-ന് വെർമോണ്ടിലെ ഹൈൻസ്ബർഗിലുള്ള മിസ്റ്റർ, മിസിസ് ജസ്റ്റസ് ബൈംഗ്ടൺ ദമ്പതികളുടെ പത്തു മക്കളിൽ ആറാമത്തെയാളായി അദ്ദേഹം ജനിച്ചു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 26, പേജ് 56, ¶ 3). അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രതിബദ്ധതയുടെയും ധാർമ്മിക ധൈര്യത്തിൻ്റെയും ഒരു വലിയ ഭാഗം അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മകൻ്റെ ജീവിതത്തിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും പുനരാവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടതായി കാണാം" (Lest We Forget, അധ്യായം 26, പേജ് 56, ¶ 3) എന്ന് അതേ ഖണ്ഡികയിൽ LWF കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. അടുത്ത ഘട്ടം അതേ അധ്യായത്തിൽ ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "ജോണിന് പതിനേഴാം പിറന്നാൾ കഴിഞ്ഞയുടൻ മെത്തഡിസ്റ്റ് സഭയിൽ ജ്ഞാനസ്നാനം ലഭിച്ചു. അധികം വൈകാതെ അദ്ദേഹം സഭാ നേതാക്കളിൽ ഒരാളായിത്തീരുകയും, അക്കാലത്ത് 'എക്സ്ഹോർട്ടർ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ലെയ് പ്രെച്ചറായി പ്രസംഗിക്കാൻ ലൈസൻസ് നേടുകയും ചെയ്തു. ഒരു സർക്യൂട്ട് റൈഡിംഗ് പാസ്റ്റർ എന്ന നിലയിൽ, അദ്ദേഹം സ്വന്തം ജീവിതം താങ്ങിനിർത്താൻ ജോലി ചെയ്യുകയും, യാത്ര ചെയ്യുകയും, പ്രസംഗിക്കുകയും, തൻ്റെ ജില്ലയിലെ ദരിദ്രരുടെ വീടുകൾ സന്ദർശിക്കുകയും ചെയ്തു" (Lest We Forget, ch. 26, p. 56, ¶ 4). ഇരുപത്തിയൊന്നാം വയസ്സിൽ സംഭവിച്ച ആരോഗ്യ തകർച്ച, വെർമോണ്ടിലേക്കും സർക്യൂട്ടിലേക്കും മടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ്, മൂന്ന് വർഷത്തേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ കണക്റ്റിക്കട്ടിലെ ന്യൂ ഹേവനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; "മണ്ണും, ഉഴവും, സർക്യൂട്ടിലെ പ്രസംഗവും എനിക്കും എന്റേവൾക്കും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്" (Lest We Forget, ch. 26, p. 56, ¶ 5).

അദ്ദേഹം രണ്ടുതവണ വിവാഹം കഴിച്ചു. 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "അദ്ദേഹം വെർമോണ്ടിൽ മേരി ഫെറിസിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു, അവരുടെ ആദ്യത്തെ കുട്ടിയായ കരോലിൻ 1828-ൽ ജനിച്ചു. മേരിയുടെ മരണശേഷം, ജോൺ ന്യൂയോർക്കിലെ ബക്ക്സ് ബ്രിഡ്ജിലേക്ക് താമസം മാറി. അവിടെ വെച്ച് 1830-ൽ വെർമോണ്ടിൽ നിന്നുള്ള കാതറിൻ ന്യൂട്ടണിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 24, പേജ് 53, ¶ 2). അപ്‌സ്റ്റേറ്റ് ന്യൂയോർക്കിലേക്കുള്ള താമസം മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പ്രാദേശിക മെത്തഡിസ്റ്റ് സഭയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചും: "വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ന്യൂയോർക്കിലെ സെന്റ് ലോറൻസ് നദിക്കടുത്തുള്ള ബക്ക്സ് ബ്രിഡ്ജിലേക്ക് താമസം മാറിയ ശേഷം, 1837-ഓടെ അദ്ദേഹം മെത്തഡിസ്റ്റ് സഭയ്ക്കായി ഒരു ആരാധനാമന്ദിരം നിർമ്മിക്കാൻ സഹായിച്ചു. അടിമത്തം മെത്തഡിസ്റ്റ് പള്ളികളിൽ ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നമായി മാറി, ജോൺ ബൈംഗ്ടണെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് കൂടുതൽ വലിയൊരു പ്രശ്നമായിരുന്നു" (Lest We Forget, ch. 26, p. 56, ¶ 6).

അടിമത്ത വിരുദ്ധ പ്രവർത്തകൻ

ഡഗ്ലസിൻ്റെ 'അഡ്വെൻ്റ് പയനിയേഴ്സ്' ബൈംഗ്ടണിൻ്റെ അടിമത്ത വിരുദ്ധ ദശാബ്ദത്തെ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കുന്നു: "ജോൺ ബൈംഗ്ടൺ ഒരു സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെൻ്റിസ്റ്റ് പ്രഭാഷകനാകുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു മെത്തഡിസ്റ്റ് സർക്യൂട്ട് റൈഡർ ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം അടിമത്തത്തിൻ്റെ ശക്തനായ എതിരാളിയുമായിരുന്നു, തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് സ്വാതന്ത്ര്യം തേടിയ അടിമകൾക്ക് അഭയം നൽകിയിരുന്ന പഴയ ഭൂഗർഭ റെയിൽറോഡിലെ ഒരു സ്റ്റേഷനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വീട് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു" (അഡ്വെൻ്റ് പയനിയേഴ്സ് ബയോഗ്രഫിക്കൽ സ്കെച്ചസ് ആൻഡ് പിക്ചേഴ്സ്, പേജ് 8, ഖണ്ഡിക 2). അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രസംഗത്തിലെ നിലപാട് LWF അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ തന്നെ വാക്കുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "അടിമത്തം ഒരു ക്രൂരതയാണ്. അതൊരു പാപമാണ്. ഈ അക്രൈസ്തവ സ്ഥാപനത്തിനെതിരെ പ്രസംഗിച്ചും പ്രാർത്ഥിച്ചും വോട്ട് ചെയ്തും നമ്മുടെ കഴിവിൽ ഉള്ള എല്ലാ നിയമപരമായ മാർഗ്ഗങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാൻ നമുക്ക് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യാം" (Lest We Forget, ch. 26, p. 56, ¶ 6).

ശബ്ബത്ത് സ്വീകരിക്കൽ (1844–1852)

1844-ലെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസംഗം ബൈയിംഗ്ടൺ കേട്ടിരുന്നു, എന്നാൽ ആ തീയതിയും അക്കാലത്ത് അഡ്വെന്റ് സന്ദേശവും അദ്ദേഹം അംഗീകരിച്ചില്ല. ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "1844-ൽ, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ പെട്ടെന്നുള്ള വരയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങൾ ബൈയിംഗ്ടൺ കേട്ടു. വില്യം മില്ലറുടെ പ്രഭാഷണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മുഴുവൻ സമൂഹത്തെയും ഉണർത്തിയിരുന്നു. അദ്ദേഹം സ്വയം പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ച് സമഗ്രമായ പഠനം നടത്തിയിരുന്നു, എന്നാൽ ചില കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായില്ല. ജാഗ്രതയുള്ള ഒരു വ്യക്തിയായതിനാൽ, പുതിയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം മെല്ലെപ്പോക്കുകാാരനായിരുന്നു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 26, പേജ് 57, ¶ 7). എട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഒരു മകളുടെ ശവസംസ്കാര ദിനത്തിലാണ് ആ തീരുമാനം ഉണ്ടായത്: "എട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, 1852-ൽ, എച്ച്. ഡബ്ല്യു. ലോറൻസ് അദ്ദേഹത്തിന് ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്ത് സംബന്ധിച്ച ലേഖനങ്ങളുള്ള റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡിന്റെ ഒരു കോപ്പി നൽകി. 1852 മാർച്ച് 20-ന്, തൻ്റെ പതിനഞ്ചുവയസ്സുള്ള മകൾ തെരേസയുടെ ശവസംസ്കാര ദിവസം, അവൻ ഏഴാം ദിവസം അനുസരിക്കാനുള്ള തീരുമാനമെടുത്തു. ജൂലൈ 3-ന്, ന്യൂയോർക്കിലെ ബക്ക്സ് ബ്രിഡ്ജിന് സമീപമുള്ള ഗ്രാസ് നദിയിൽ വെച്ച് ജോണിനെയും കാതറിനെയും മൂത്ത മക്കളിൽ രണ്ടുപേരെയും ജി. ഡബ്ല്യു. ഹോൾട്ട് ജ്ഞാനസ്നാനം ചെയ്തു" (Lest We Forget, ch. 26, p. 57, ¶ 7). ഡഗ്ലസ് ഇതിന്റെ വിശാലമായ പശ്ചാത്തലം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: "അദ്ദേഹത്തിന് അമ്പത് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷമാണ് സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചത്. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം സത്യത്തിന്റെ ശക്തനായ ഒരു പ്രസംഗകനായി. ന്യൂയോർക്കിലെ ബക്ക്സ് ബ്രിഡ്ജിൽ ആദ്യത്തെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് പള്ളികളിലൊന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ അദ്ദേഹം സഹായിച്ചു" (അഡ്വെന്റ് പയനിയേഴ്സ് ബയോഗ്രാഫിക്കൽ സ്കെച്ചസ് ആൻഡ് പിക്ചേഴ്സ്, പേജ് 8, ഖണ്ഡിക 2).

ബക്കിന്റെ ബ്രിഡ്ജിലെ ആ വീട് താമസിയാതെ വെർമോണ്ടിലെയും ന്യൂയോർക്കിലെയും സബത്താരിൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ ഒരു കേന്ദ്രമായി മാറി. 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭാര്യയുടെ കഠിനാധ്വാനത്തെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "വെർമോണ്ട്, ന്യൂയോർക്ക് അഡ്വെൻ്റിസ്റ്റുകൾ പലപ്പോഴും ബക്ക്സ് ബ്രിഡ്ജിൽ ഒത്തുകൂടാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വർഷം കാതറിൻ തൻ്റെ നെയ്ത്തുകൊട്ടിൽ വെച്ച് തുണിയുടെ നീണ്ട നെയ്ത്തുകൾ നെയ്തു, തുടർന്ന് യോഗം ചേരാനായി ആ പാളികൾ ഒരുമിച്ച് തുന്നിച്ചേർത്ത് ഒരു കൂടാരമാക്കി" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 24, പേജ് 53, ¶ 3).

സബത്താർ പ്രചാരണത്തിൻ്റെ നിർമ്മാണം (1855–1858)

1855-ൽ ബൈയിംഗ്ടൺ, താൻ നേരത്തെ നിർമ്മിച്ച മെത്തഡിസ്റ്റ് പള്ളിക്കടുത്തായി ന്യൂയോർക്കിലെ ആദ്യത്തെ ശബ്ബത്ത് പാലിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് മീറ്റിംഗ് ഹൗസ് നിർമ്മിച്ചു. "1855-ൽ, താൻ നിർമ്മിച്ച മെത്തഡിസ്റ്റ് പള്ളിക്കടുത്തായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ എസ്.ഡി.എ. പള്ളി നിർമ്മിക്കാൻ ജോൺ സഹായിച്ചു. ബക്ക്സ് ബ്രിഡ്ജിൽ നേതൃത്വപാടവം പ്രകടിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം, അവിടെയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സഹായിക്കുന്നതിനായി 1858-ൽ ജെയിംസും എല്ലൻ വൈറ്റും ബൈയിംഗ്ടണുകളെ ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിലേക്ക് വരാൻ ക്ഷണിച്ചു. അദ്ദേഹം മിഷിഗണിലെ ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിന് സമീപം ന്യൂടണിൽ ഒരു ഫാം വാങ്ങുകയും, തുടർന്ന് തൻ്റെ കുടുംബത്തെ അവിടെ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു. വിവിധയിടങ്ങളിലുള്ള സഭാംഗങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സേവനം ചെയ്യുന്ന യാത്രകൾക്കിടയിൽ, ഫാമിൻ്റെ പരിപാലനത്തിനായി അദ്ദേഹം മടങ്ങിവരുമായിരുന്നു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 26, പേജ് 57, ¶ 8). ഡഗ്ലസ് ഈ സ്ഥലംമാറ്റത്തിന്റെ വർഷവും അതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ ഒരു ചൊല്ലും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "1857-ൽ ജോൺ ബൈയിംഗ്ടൺ ന്യൂയോർക്കിൽ നിന്ന് മിഷിഗണിലേക്ക് താമസം മാറി. അദ്ദേഹം കുതിരവണ്ടിയിൽ രാജ്യമെമ്പാടും സഞ്ചരിച്ച് സുവിശേഷ പ്രവർത്തനം നടത്തി. 'ജോൺ ബൈയിംഗ്ടണെപ്പോലെ മിഷിഗൺ മറ്റാർക്കും അറിയില്ല' എന്ന് ആളുകൾ പറയുമായിരുന്നു" (അഡ്വെന്റ് പയനിയേഴ്സ് ബയോഗ്രാഫിക്കൽ സ്കെച്ചസ് ആൻഡ് പിക്ചേഴ്സ്, പേജ് 8, ഖണ്ഡിക 8).

ആദ്യത്തെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് പ്രസിഡന്റ് (1863–1865)

ഔപചാരികമായ സഭാ സംഘടനയുടെ ചോദ്യം വർഷങ്ങളായി സാബത്താരിൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ ഭിന്നിപ്പിച്ചിരുന്നു. 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' സംഘടനയോടുള്ള എതിർപ്പും ജെയിംസ് വൈറ്റ് പിന്മാറിയതിൻ്റെ കാരണവും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "സഭയെ സംഘടിപ്പിക്കരുതെന്നും, അത് തങ്ങൾ പുറത്തുവന്ന സഭകളെപ്പോലെയാക്കുമെന്നും പല വിശ്വാസികൾക്കും ശക്തമായ ഒരു വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. സംഘടനയ്ക്കുള്ള ശ്രമങ്ങളുടെ ഒരു നേതാവായിരുന്ന ജെയിംസ് വൈറ്റിന് തോന്നിയത്, തൻ്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരെ മതിയായ എതിർപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ താൻ പ്രസിഡൻ്റാകുന്നത് പ്രയാസകരവും ഒരുപക്ഷേ ഫലശൂന്യവുമാകുമെന്നാണ്. ജെയിംസ് അത് നിരസിച്ചതിന് ശേഷം, ഫാദർ ബൈയിംഗ്ടൺ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ജോൺ ബൈയിംഗ്ടൺ, 1863 മെയ് 20-23 തീയതികളിൽ നടന്ന ആദ്യത്തെ ജനറൽ കോൺഫറൻസിൻ്റെ പ്രസിഡൻ്റ് പദവി ഏറ്റെടുത്തു" (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അധ്യായം 26, പേജ് 57, ¶ 9).

LWF-ലെ 26-ാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ വാക്യങ്ങൾ, സ്ഥാപക പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്ക് ബൈംഗ്ടൺ എന്തുകൊണ്ട് ശരിയായ തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു: "ജോൺ ബൈംഗ്ടന്റെ കഥ ശ്രദ്ധേയമാണ്, അത് ഏതെങ്കിലും പ്രമാണത്തിന് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് തുടക്കം കുറഞ്ഞതുകൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ വലിയ നിരാശയിലെ ഏതെങ്കിലും പങ്കിന്റെ പേരിലോ അല്ല. ഒരു സംഘടന എന്ന നിലയിലും അതിലെ ഓരോ അംഗത്തിനും വേണ്ടിയും സഭയുടെ ആത്മീയവും ഭൗതികവുമായ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയ നിരവധി വഴികൾ കാരണം മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്" (Lest We Forget, ch. 26, p. 56, ¶ 2).

മിഷിഗൺ ഇറ്റിനറന്റ് (1857–1886)

ജനറൽ കോൺഫറൻസ് പ്രസിഡന്റായി ബൈയിംഗ്ടണിന്റെ രണ്ട് ഒരു വർഷത്തെ കാലാവധി (1863–1865) അവസാനിച്ചപ്പോഴും അദ്ദേഹം സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രസംഗത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയില്ല. 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "മിഷിഗണിൽ അടുത്ത ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷം അദ്ദേഹം ശുശ്രൂഷ ചെയ്തു. പലപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം കാതറിൻ യാത്ര ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഈ യാത്രകൾ കിഴക്ക് പോർട്ട് ഹ്യൂറോണിലേക്കും സഗിനോയിലേക്കും, പടിഞ്ഞാറ് മസ്കിഗണിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. ഈ ശുശ്രൂഷാ യാത്രകൾ ശബ്ബത്ത് സഭകൾ മാത്രമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് ജനങ്ങളുമായുള്ള ദൈനംദിന ഇടപെടലുകളായിരുന്നു. "അദ്ദേഹം അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും അവരോടൊപ്പം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും, ക്ഷണം ലഭിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ വീടുകളിൽ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തിരുന്നു" (Lest We Forget, ch. 26, p. 58, ¶ 10).

1885-ൽ കാതറിന്റെ മരണശേഷം, ആ പ്രായമായ പ്രസംഗകൻ തൻ്റെ സന്ദർശനങ്ങൾ തുടർന്നു. 'ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്' അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ രേഖപ്പെടുത്തിയ പ്രതിജ്ഞകളും അവസാനത്തെ ഡയറി കുറിപ്പുകളും ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "ഭാര്യയുടെ മരണശേഷം, അദ്ദേഹം സന്ദർശനങ്ങൾ തുടർന്നു, യുവാക്കളോടുള്ള സ്നേഹം ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. "ഞാൻ ഇടയത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ പോറ്റണം," അദ്ദേഹം എഴുതി. ഒരിക്കൽ, ഒരു പ്രാർത്ഥനാ യോഗത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹം അവർക്ക് നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു ചെറിയ കടലാസ് കഷണത്തിൽ ഒരു സന്ദേശം അയച്ചു, "പറയൂ, അവരോട് പറയൂ, ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് അവരുടെ രക്ഷകന്റെ അടുക്കലേക്ക് വരാനെന്ന്!" 1886 ഡിസംബർ 3 വെള്ളിയാഴ്ച, അദ്ദേഹം എഴുതി, "ഇത് ആശ്വാസത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും ദിനമാണ്. എൻ്റെ പാപങ്ങൾ വളരെ ഏറെയാണെന്ന് ഞാൻ അനുഭവിച്ചു; രക്ഷകനോട് യാചിച്ച് കരുണ കണ്ടെത്തി, അവിടുത്തെ ദയ എല്ലാവരോടും പ്രഖ്യാപിക്കും." (ലെസ്റ്റ് വി ഫോർഗെറ്റ്, അദ്ധ്യായം 26, പേജ് 58, ¶ 11).

മരണം

ഡഗ്ലസിൻ്റെ 'അഡ്വെൻ്റ് പയനിയേഴ്സ്' ബൈംഗ്ടണിൻ്റെ ജീവിതത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന തീയതികൾ ഒരൊറ്റ വരിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: "ആദ്യത്തെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് പ്രസിഡൻ്റ് ഒക്ടോബർ 8, 1798 — ജനുവരി 7, 1887" (അഡ്വെൻ്റ് പയനിയേഴ്സ് ബയോഗ്രാഫിക്കൽ സ്കെച്ചസ് ആൻഡ് പിക്ചേഴ്സ്, പേജ് 8, ഖണ്ഡിക 1).

1840-കളിൽ വൈറ്റുകളുടെ ചുറ്റും ഒത്തുകൂടിയ മില്ലറൈറ്റ് തലമുറയിലെ ഭൂരിഭാഗം പേരെയും ജോസഫ് ബേറ്റ്സിനെയും അദ്ദേഹം ആയുസ്സിൽ കവിഞ്ഞു. 1850-കളിലെ ചെറിയ ബാറ്റിൽ ക്രീക്ക് പ്രവർത്തനം, തൻ്റെ ജീവിതകാലത്ത് തന്നെ, മിഷിഗണിലും അതിനപ്പുറവുമുള്ള സഭകളോടുകൂടിയ ഒരു സംഘടിത മതവിഭാഗമായി വളരുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു.