ਅਧਿਆਇ 11 — ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼
GSAM 171.1“ਉਹ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਆਇਆ ਕਿ ਬਾਬੁਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ! ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਡਿੱਗ ਪਈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਰਾਮਕਾਰੀ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮੈਅ ਸਭਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਈ ਹੈ!”1
GSAM 171.2“ਤਾਂ ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਲਦੀ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚੌਕਾਂ ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਅਤੇ ਕੰਗਾਲਾਂ, ਟੁੰਡਿਆਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਲੰਗੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ।”2
GSAM 171.3ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, “ਉਹ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ”,—ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਲੋਕ ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਵਿਆਹ ਦੇ “ਭੋਜਨ” ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਬੁਲਾਹਟ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਐਲਾਨ “ਸੱਦੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।3 ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਬੁਲਾਵਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਹਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਬੁਲਾਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ।4 ਇਸ ਬੁਲਾਵੇ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਵਧਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ।
GSAM 171ਵਿਆਹ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਬੁਲਾਹਟ
GSAM 171.4ਦੂਜਾ ਸੰਦੇਸ਼—ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਘੰਟੇ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਬਾਬੁਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ! ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਡਿੱਗ ਪਈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਰਾਮਕਾਰੀ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮੈਅ ਸਭਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਈ ਹੈ!।” ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਬੁਲਾਹਟ ਇਹ ਹੈ, “ਜਲਦੀ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚੌਕਾਂ ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਅਤੇ ਕੰਗਾਲਾਂ, ਟੁੰਡਿਆਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਲੰਗੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ।” ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ “ਸ਼ਹਿਰ” ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਧਰਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ “ਬਾਬੁਲ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਸਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੁਆਰਾ, ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਬਾਬੁਲ” ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: “ਢਹਿ ਪਈ ਬਾਬੁਲ, ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਡਿੱਗ ਪਈ! ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਾਲੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਅੱਡਾ, ਹਰ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਘਿਣਾਉਣੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਅੱਡਾ।” … “ਹੇ ਮੇਰੀ ਪਰਜਾ, ਉਹ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਆਓ! ਕਿਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀ ਬਣੋ, ਕਿਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਦੀਆਂ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਹੋਵੋ!”5
GSAM 172“ਯਾਦ ਕਰ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ”
GSAM 172.1ਸਰਦਿਸ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੰਬੋਧਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, “ਇਸ ਲਈ ਚੇਤੇ ਕਰ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰ ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਕਰ। ਉਪਰੰਤ ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਜਾਗਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਚੋਰ ਵਾਂਗੂੰ ਆਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਪਰ ਕਿਸ ਵੇਲੇ ਆ ਪਵਾਂਗਾ।”6 ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਸੁਧਾਰ-ਅੰਦੋਲਨ ਦੁਆਰਾ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, “ਯਿਜ਼ਬਲ”—ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਹਨੇਰੀ ਦੌਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਸਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਜੀਵਿਤ ਕਲੀਸਿਯਾ ਸੀ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦੁਆਰਾ “ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੋਰ” ਵਾਂਗ ਫੜੇ ਜਾਣ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ 1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆ 5:1-5 ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ, “ਅਮਨ ਚੈਨ ਅਤੇ ਸੁੱਖ-ਸਾਂਦ” ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਦਿਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
GSAM 172.2ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੇ ਇਸ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਵਾਲੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਰਦਿਸ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਫਿਲਡੈਲਫੀਆ, ਜਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਬਦ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ) ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ, ਕਲੀਸਿਯਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਉਹ 50,000 ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਆਗਮਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮੁੱਖ ਸੱਚਾਈ 'ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਇੱਕ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਇਕਜੁੱਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
GSAM 173ਦੂਜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ
GSAM 173.112 ਸਤੰਬਰ, 1844 ਦੇ Midnight Cry ਵਿੱਚ, ਪਾਸਟਰ ਜੇ. ਵੀ. ਹਾਈਮਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੱਤਰ 29 ਅਗਸਤ, 1844, ਮੈਕਕੋਨਲਸਵਿਲੇ, ਓਹਾਇਓ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:—
GSAM 173.2“ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ 1840 ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਮਿਲਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਨੌਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲੈਕਚਰ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਲਗਭਗ ਇਕੱਲਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਲਗਾਤਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਣਧਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਦੂਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਜੋਂ ਤੁਰੰਤ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸੰਪਰਦਾ ਜਾਂ ਧੜੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
GSAM 173.3“ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਣਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਦੁਆਰਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਪਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣਾ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ: ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੀ ‘ਪੁਕਾਰ’ ਸੁਣਾਉਣਾ, ‘ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ’ ਆ ਰਹੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਘਟਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਮਨਾਉਣਾ.... ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਇਆ, ਪਰ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਉਸ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਇੱਕ ਨੀਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਦੂਜੀ ਨਾਲ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਛੱਡਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਆਨੰਦਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ‘ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਭੋਜਨ’ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਬਤ ਤੋਂ ਸਬਤ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਅਮਨ ਚੈਨ ਅਤੇ ਸੁੱਖ-ਸਾਂਦ’ ਦਾ ਮੋਹਕ ਗੀਤ ਵਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਾਰਟੀ ਪੱਖਪਾਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਜੂਏ ਨੂੰ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਈ, ‘ਹੇ ਮੇਰੀ ਪਰਜਾ, ਉਹ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਆਓ!’
GSAM 174ਇੱਕ ਪਰਖ ਭਰੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ
GSAM 174.1“ਇਸ ਹਾਲਤ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, (1) ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ (2) ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਬਦਲ ਗਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਬੇਇਮਾਨੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਅਤੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਈਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਝਿਜਕਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿਧਾਂਤ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਲੀਸਿਯਾ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਨੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੈਅ ਵਿੱਚ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਸਟੈਂਡ ਲੈਣਾ ਪਿਆ।
GSAM 174ਸਾਡੇ ਰਵੱਈਏ ਲਈ ਰਸੂਲੀ ਮਿਸਾਲ
GSAM 174.2“‘ਫਿਰ ਪੌਲੁਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਠੋਰ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾ ਮੰਨੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਸ ਪੰਥ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਉਹ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਲੱਗ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੁਰੰਨੁਸ ਦੀ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ ਬਚਨ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।’7 ਜਦੋਂ ਤੱਕ ‘ਕਈ ਜਣੇ ਕਠੋਰ ਹੋ ਕੇ’ ‘ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਸ ਪੰਥ [ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ] ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ’, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਭਰਾ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਉਹ ‘ਬੁਰੇ ਨੌਕਰਾਂ’ ਦੀ ਇਸ ‘ਬੁਰੀ ਗੱਲਬਾਤ’ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਜੋ ਉਤਪੀੜਨ ਅਤੇ ‘ਬੁਰੀ ਗੱਲਬਾਤ’ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ‘ਧੰਨ ਆਸ’ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਨ ਸਿਵਾਏ ਰਹੱਸਮਈ ਬਾਬੁਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਹਿਮਤ ਨਾ ਹੋਈਏ ਕਿ ਬਾਬੁਲ ਕੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ ਜੋ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ ਮੌਤ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣਾ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਜੀਵਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਆਓ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਵੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿਸੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਹੋਵੋਗੇ। ਇਹ ਬਚਨ ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੈ।’”8
GSAM 175ਅਣਸਮਝਣਯੋਗ ਵਿਰੋਧ
GSAM 175.1ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਸੀ:—
GSAM 175.2“ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸੁਭਾਵਿਕ ਅਤੇ ਅਣਸਮਝਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਇਸ ਧਰਮ-ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਧੰਨ ਆਸ ਲਈ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦੇਣ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁਝ ਬੈਪਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਗਮਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਜੇ ਇਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ-ਪੀਠਾਂ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਬੈਪਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਯਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕਦੇ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ? ਇਹ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਬਹਾਨਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਮੈਥੋਡਿਸਟਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਸਬੀਟੇਰੀਅਨਾਂ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸ ਲਈ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਭਜਨ ‘ਗਾਉਣ’ ਲਈ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ; ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਗਲਪਨ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਰਾ ਪਾਗਲਪਨ ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਜੋ ਇਹ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ’।”
GSAM 176ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਬਾਰੇ ਸਟੋਰਸ
GSAM 176.1ਜਾਰਜ ਸਟੋਰਸ ਨੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਬਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ:—
GSAM 176.2“ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀ, ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਹੀ, ‘ਮੈਂ ਰਾਣੀ ਹੋ ਬੈਠੀ ਹਾਂ’? ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਉਹ ਦੁਨੀਆ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰਨਗੇ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀ ਇੱਕ ਜਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੇਵੇਗੀ, ਜੋ ਆਗਮਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਅਤੇ ਬੇਖੌਫ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਤੋਂ ‘ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਹੇਜ਼’ ਕਰੋ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਪੱਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਉਹ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ’ ਪੁਕਾਰਨਾ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ?”
GSAM 176ਮੈਨਸਫੀਲਡ ਦੀ ਗਵਾਹੀ
GSAM 176.3ਐਲ. ਡੀ. ਮੈਨਸਫੀਲਡ, 21 ਮਾਰਚ, 1844 ਨੂੰ ਓਨੇਡਾ, ਐਨ.ਵਾਈ. ਤੋਂ ਲਿਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:—
GSAM 176.4“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਦੂਤ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ‘ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਸਦੀਪਕ ਕਾਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ’, ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਲਈ ਵੀ, ‘ਹੇ ਮੇਰੀ ਪਰਜਾ, ਉਹ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਆਓ!’ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਯਕੀਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਗਠਨ ਉਸ ਬਾਬੁਲ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੁੜ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ.... ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨਗੀਆਂ।
GSAM 176ਭੀੜ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ
GSAM 176.5“ਇੱਕ ਭਰਾ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਲੈਕਚਰ ਦੇਣ ਲਈ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੈਅ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਮੀਲ ਦੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ _____ ਸੇਵਕ, ਇੱਕ ਭੀੜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਰਕੋਲ ਅਤੇ ਪੰਖ ਲੈ ਕੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਬੋੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਸੇਵਕ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਸੇ ਸੇਵਕ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਬੈਠਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਉੱਤਰ ਦੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਵਾਂਗ ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਬਰਫੀਲਾ ਸੀ—ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਨ ਜਾਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਈ। ਆਖਰਕਾਰ ਸੇਵਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ‘ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੀਟ ਲੈਣੀ ਪਵੇਗੀ’।
GSAM 177.1“ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਕਲਾਸ-ਲੀਡਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਉਸਦੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਕਹੇ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਇਸ ਸਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦੇਵੇਗਾ।”
GSAM 177ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਫਰਜ਼
GSAM 177.2ਅਸੀਂ ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਬੋਸਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਆਗਮਨ ਕਾਨਫਰੰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗਵਾਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਤੀ 31 ਮਈ, 1844 ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ, ਈਲੋਨ ਗਲੂਸ਼ਾ, ਐਨ.ਐਨ. ਵ੍ਹਾਈਟਿੰਗ, ਅਪੋਲੋਸ ਹੇਲ, ਅਤੇ ਜੇ.ਵੀ. ਹਾਈਮਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ:—
GSAM 177.3“ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਡੇ ਫਰਜ਼ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇੱਕ-ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਖ਼ਤਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਅਤਿ ਦੇ ਰੁਖ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਫਰਜ਼ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਚੁੱਪ ਕਰਵਾ ਸਕੇ। ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੇ ਗੈਰ-ਬਾਈਬਲੀ ਦਾਅਵਿਆਂ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋਸ਼ੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜੇਕਰ ਦ੍ਰਿੜ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੁੰਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣ ਲਈ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
GSAM 177.4“ਖਤਰੇ ਦਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੀ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਦਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਬੇਤਰਤੀਬ ਜੰਗ ਛੇੜਨਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਜੁੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕਣ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭੈ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
GSAM 178.1“ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਿਭਾਉਣ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਹੀ ਅਤੇ ਢੁਕਵੇਂ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦੇਣ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਦਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੋੜਨਾ ਠੀਕ ਸਮਝੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ), ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਲਤ ਕੰਮ ਸਹਿਣ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ‘ਉਹ ਦੇ ਨਮਿੱਤ ਨਿੰਦਿਆ ਸਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਫਾਟਕੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ’ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।”
GSAM 178.2ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਬਾਰੇ ਇਹਨਾਂ ਹਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ, “ਭੋਜਨ” ਲਈ ਇਸ ਦੂਜੀ ਬੁਲਾਹਟ ਦੇਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ “ਟੁੰਡਿਆਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਲੰਗੜਿਆਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪੱਕਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ “ਸਾਥੀ-ਦਾਸਾਂ” ਵੱਲੋਂ “ਮਾਰ-ਕੁਟਾਈ” ਕਾਰਨ ਮਾੜਾ ਸਲੂਕ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
GSAM 178ਨਵੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕ
GSAM 178.3ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ — “ਭੋਜਨ” ਲਈ ਦੂਜੀ ਬੁਲਾਹਟ — ਅਤੇ “ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ” ਦੇ ਐਲਾਨ ਹੇਠ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਅਨਮੋਲ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ—ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਜੋ “ਧਰਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝੀਆਂ” ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਹੂਦੀ ਪੰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਰਸੂਲੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉੱਥੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ,9 ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਲਈ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ।
GSAM 179ਸਟੋਰਸ ਦੇ “Six Sermons”
GSAM 179.1ਇਸ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਾਰਜ ਸਟੋਰਸ ਦੇ ਪੈਂਫਲਿਟ “Six Sermons” ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਗਮਨ ਸਮੂਹਾਂ 'ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆਈ, ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹੈ; ਕਿ ਮੌਤ ਅਤੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਬੇਹੋਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਕਿ ਬਦਕਾਰਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਸਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ਼ ਹੋਣਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਿ ਅਮਰਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
GSAM 179.2ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਨਹੀਂ। ਇਸਦੇ ਨਕਾਰੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉਲਝਣ ਨਹੀਂ ਪਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਨੈਤਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਖ; ਇਸ ਲਈ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਲਈ ਸਾਂਝੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਇਹ ਪਿਆ ਕਿ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੁੱਸਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
GSAM 179“Six Sermons” ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ
GSAM 179.3ਜਿਸ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਸੇਵਕ, ਜਿਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ 1843 ਵਿੱਚ ਆਗਮਨ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਨੇ “Six Sermons” ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅੱਗੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਸੀ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਨਾ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ “ਜੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲੈਣਗੇ ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।” ਸਤੰਬਰ 1844 ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੇਵਕ ਦੇ ਸਾਲਾਨਾ ਕਾਨਫਰੰਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਚਾਰ-ਮੰਚ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਗਮਨ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਯਾ ਤੋਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਲੈਕਚਰਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
GSAM 179ਧਰਮ-ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ
GSAM 179.4ਸੇਵਕ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਕਾਰਵਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਗਮਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਧਰਮ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੇਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਲੀਸਿਯਾ ਤੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਇਸ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਗਮਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਉਸ ਕਲੀਸਿਯਾ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਸਨ।
GSAM 180.1ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੋਰ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਭਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਿਲਾਸਾ ਮਿਲਿਆ: “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਕੰਬਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਘਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਖਦੇ ਹਨ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ, ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ, ਪਰ ਉਹ ਹੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋਣਗੇ।”10
GSAM 180ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ
GSAM 180.2ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਿਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 31 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੇ Midnight Cry ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ:—
GSAM 180.3“ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਮਦ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਜਥੇ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਬਚਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦਿਖਾਈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਸਿਵਾਏ ਆਪਣੇ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬੇਲੀਅਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭੀੜ ਕਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਗੜਬੜ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਨੀਵਾਰ, ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੀ 12 ਤਰੀਕ [12 ਅਕਤੂਬਰ, 1844] ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੀਟਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੇਵਕ [ਚੌਕੀਦਾਰ] ਨੂੰ ਸਬਤ [ਐਤਵਾਰ] ਲਈ ਘਰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਪਰ ਭੀੜ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਪਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਹੂਲਤ ਤੋਂ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੇਅਰ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਬੇਨਤੀ ਦੇ, ਤੁਰੰਤ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
GSAM 181.1“ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੰਬੂ ਭਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਘਣਾ ਹਜੂਮ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਸਨ ਕਿ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਗਮਨ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਜਨਤਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਕਾਰਨ, ਕੋਈ ਮੀਟਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਗਲੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ; ਪਰ ਮੇਅਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕੁਸ਼ਲ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਦਖਲ ਨੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੌਕੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਲੀ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਭੀੜ ਦੇ ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵਰਤਾਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਦੂਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਲੂਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਇਆ ਸੀ.... ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਹਰਕਤ ਇੰਨੀ ਅਚਾਨਕ, ਇਕੱਠੀ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਸੀ, ਕਿ ਯਹੂਦੀ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸਾਡੇ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹੀ ਮਹੀਨਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।”
GSAM 181ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਰੋਹਣ ਦੇ ਚੋਗੇ ਪਾ ਲਏ
GSAM 181.222 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੇਈ ਸੌ ਦਿਨ ਖਤਮ ਹੋਏ, ਪੈਰਿਸ, ਮੇਨ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਸ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਰਾਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਨੇ ਲੰਬੇ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਪਾਏ ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਗਾਣੇ ਗਾਏ, ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
GSAM 181.3ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸੇ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਚੋਗੇ ਪਾਉਣ ਬਾਰੇ ਫੈਲਾਏ ਗਏ ਝੂਠਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਵੇਂ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਅਖਬਾਰਾਂ ਨੇ 1844 ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਦੁਆਰਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਚੋਗਾ ਪਾ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਅਸਲ ਮਾਮਲੇ ਲਈ $500 ਤੱਕ ਦਾ ਇਨਾਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਮਲਾ ਕਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
GSAM 182ਹੇਜ਼ਨ ਫੌਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਣ, 1844
GSAM 182.1ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਪੋਲੈਂਡ, ਮੇਨ ਵਿੱਚ, ਹੇਜ਼ਨ ਫੌਸ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਦਿੱਖ ਵਾਲਾ, ਮਿਲਣਸਾਰ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਆਦਮੀ ਸੀ। “ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ” ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਆਗਮਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਦਿਖਾਈ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਕੁਝ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਖਾਂ ਅਤੇ ਸਤਾਵਟ ਦਾ ਦਰਸ਼ਣ ਵੀ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਦਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦੱਸਣ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੂੰ, ਸ਼੍ਰੀ ਫੋਏ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਣੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ “ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ” ਆਉਣ ਦੇ ਇੱਕ ਪੱਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ), ਰਾਹ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਦਰਸ਼ਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਲਈ ਅਸਮਝਣਯੋਗ ਸੀ; ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੰਕਾਰੀ ਆਤਮਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਰਸ਼ਣ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਰ ਉਸ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦੱਸੇਗਾ। ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਤੀਜਾ ਦਰਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਭਾਰ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇਗਾ।
GSAM 182ਫੌਸ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਣ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ
GSAM 182.2ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੱਸਿਆ। ਲੋਕ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਸਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਤਜਰਬਾ ਦੱਸਿਆ, ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਇਨਕਾਰ ਦਾ ਕੀ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲੇਗਾ। “ਹੁਣ,” ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਣ ਦੱਸਾਂਗਾ।” ਪਰ ਹਾਏ! ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ: ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ।” ਉਸਨੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਮਲਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦਰਸ਼ਣ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ,” ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੁਆਚਿਆ ਹੋਇਆ ਆਦਮੀ ਹਾਂ।” ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਸ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਿੱਜੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ, ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵਿਵਹਾਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਗਾ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਲਕ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੋਮਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਗਾ ਜਿਸਨੂੰ “ਆਪਣੇ ਤਰੀਕਿਆਂ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇ।” ਮਨ ਦੀ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਹ 1893 ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ।
GSAM 183ਫੌਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਣ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ
GSAM 183.1ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਣ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਨਾਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਣ ਸੁਣਿਆ। ਇਹ ਮੀਟਿੰਗ ਉਸੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਰਸ਼ਣ ਉਸਨੂੰ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਦਰਸ਼ਣ ਦੇ ਜਿੰਨਾ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਜਿੰਨਾ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਉਹ ਸਾਧਨ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬੋਝ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।”
GSAM 183ਨਿਰਾਸ਼ਾ
GSAM 183.2ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਦਿਨ, ਯਹੂਦੀ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ (22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844), ਆਖਰਕਾਰ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਦਿਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਸਨ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ, “ਜੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਇਆ,” ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਸੰਸਾਰਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਿਆਦ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਅਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਿਆਂਧੀਸ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਗਭਗ ਸਾਹ ਰੋਕ ਕੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਬਾਦਤ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਲ “ਮਹਾਂ ਦੂਤ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਤੁਰ੍ਹੀ” ਸੁਣਨਗੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜਗਮਗਾਉਂਦਾ ਦੇਖਣਗੇ।
GSAM 184.1ਘੰਟੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਖਰਕਾਰ ਸੂਰਜ ਪੱਛਮੀ ਦਿਗ-ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਯਹੂਦੀ ਦਿਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਦੁਨੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਉਦਾਸ ਪਰਛਾਵਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਗਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪੀੜ ਆਈ, ਜਿਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਲੀਬ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਦਫ਼ਨਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਜਿੱਤ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ।