Adventist Pioneer
Library
aplib.orgਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ
ਵਿਸ਼ਾ-ਸੂਚੀ
13 / 29
13 / 29

ਅਧਿਆਇ 12 — ਨਿਰਾਸ਼ਾ—ਕੌੜੀ ਕਿਤਾਬ

John Norton Loughborough

GSAM 185.1“ਮੈਂ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੋਥੀ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਉਹ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਜਿਹੀ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਤਦ ਮੇਰਾ ਢਿੱਡ ਕੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲੋਕਾਂ, ਕੌਮਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਫੇਰ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ! ਡੰਡੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਕਾਨਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉੱਠ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੈਕਲ, ਜਗਵੇਦੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਉੱਥੇ ਬੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਮਿਣ ਲੈ।”1

GSAM 185.2ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ “ਖਾਣਾ” ਦੂਜਿਆਂ ਤੱਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਬੀ ਨੂੰ “ਇੱਕ ਲਪੇਟਵੀਂ ਪੱਤ੍ਰੀ” ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, “ਇਸ ਲਪੇਟਵੀਂ ਪੱਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈ ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਬੋਲ!” ਰੋਲ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਤਦ ਮੈਂ ਇਹ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗੂੰ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗੀ ਸੀ।”2

GSAM 185.3ਨਬੀ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਇਹੀ ਉਪਮਾ ਵਰਤੀ ਹੈ: “ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭੀਆਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਅਨੰਦ ਸਨ”।3 ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਤਾਬ ਦੀ “ਮਿੱਠਾਸ” ਖਾਣ ਸਮੇਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

GSAM 185ਮਿੱਠੀ ਪੁਸਤਕ, ਫਿਰ ਕੌੜੀ

GSAM 185.4ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10 ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਪੋਥੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਖਾ ਲਈ ਗਈ, ਉਹ “ਕੌੜੀ” (ਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਹਜ਼ਮ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਿਕਰਾ ਸੀ”4) ਸੀ, ਉਹ ਉਹੀ ਪੋਥੀ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੂਤ ਨੇ, ਉਸਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜਿਸਨੇ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, “ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ”। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਭਰੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਧਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ ਟੁਕੜੇ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਕੌੜਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਵਿੱਚ ਦੁਖਦਾਈ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

GSAM 186ਸਮੇਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਇੱਕ ਮਿੱਠਾ ਟੁਕੜਾ

GSAM 186.11844 ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੀ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ, ਇਸ ਪਾਪੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਿ ਕੁਝ ਹੀ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ, “ਜਿਹੜੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਸੀ.... ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਇਸ ਘੜੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸੱਚੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਿੱਠੇ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਜੋ ਉਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਗਾਰੰਟੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਡੀਕ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੀਮਤੀ ਘੰਟਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕਦੇ।”

GSAM 186.2ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਖ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ, ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਪਰਖ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੋਭਨ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਤਾਅਨੇ, ਤਾਅਨਾ-ਮਜ਼ਾਕ ਅਤੇ ਮਸਖਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਦਾ ਇੱਕ ਢੁਕਵਾਂ ਉਦਾਹਰਣ ਮਰਿਯਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ “ਕਬਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ;” ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਕਰਕੇ ਸੰਬੋਧਿਆ, “ਹੇ ਔਰਤ, ਤੂੰ ਰੋ ਕਿਉਂ ਰਹੀ ਹੈਂ?” ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਕੁਝ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਲੈ ਗਏ, ਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ।”5

GSAM 187ਨਿਰਾਸ਼, ਪਰ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਰਿਆ

GSAM 187.1ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਪਰਖ ਭਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ:

GSAM 187.1“ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੀਮਤੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ 'ਤੇ ਖਰੇ ਉਤਰੇ ਸੀ; ਅਸੀਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਸੀ, ਪਰ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਰਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਧੀਰਜ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਅਨਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਨ। ਸਾਡਾ ਅਕਸਰ ਸਾਡੀ ਪਿਛਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੱਲ ਤਾਅਨਾ ਭਰੇ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ‘ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਉੱਪਰ ਨਹੀਂ ਗਏ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੋਂ ਉੱਪਰ ਜਾਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ?’ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅੰਗ ਅਕਸਰ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕੁਝ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ। ਮਰਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਸਰਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਨ। ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਭਾਲਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।”

GSAM 187ਨਿਰਾਸ਼ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ

GSAM 187.2ਕੁਝ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਿਕਰਾ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਕੌੜ ਵਾਂਗ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ਇਹ ਮੰਨ ਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਲੀਬ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੀੜ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਥਿਤ ਮੂਰਖਤਾ 'ਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਪਿਆਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨੋਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

GSAM 187“ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੈਠਿਆ”

GSAM 187.3ਇਹ ਸੱਚੇ-ਦਿਲ ਲੋਕ ਜਿਸ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਚੱਲੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਬੀ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,

GSAM 187.3“ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭੀਆਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਅਨੰਦ ਸਨ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ। ਮੈਂ ਰੰਗ ਰਲੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੈਠਿਆ, ਨਾ ਮੈਂ ਚੋਹਲ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਜ਼ਬ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਪੀੜ ਕਿਉਂ ਸਦਾ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਫੱਟ ਕਿਉਂ ਅਸਾਧ ਹੈ, ਭਈ ਉਹ ਰਾਜੀ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਝੂਠੀ ਨਦੀ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ? ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗੂੰ ਜਿਹੜੇ ਠਹਿਰਦੇ ਨਹੀਂ?”6

GSAM 188ਨਿਰਾਸ਼ਾ 'ਤੇ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ

GSAM 188.1ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਿਰਾਸ਼, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੁਝ ਸੰਖੇਪ ਹਵਾਲੇ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਵਿਚਾਰ ਦੇਣਗੇ। ਪਹਿਲਾ ਹਵਾਲਾ ਪਾਸਟਰ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ ਤੋਂ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:—

GSAM 188.2“ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਣ 'ਤੇ ਹੋਈ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਕੌੜੀ ਸੀ। ਸੱਚੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਵੱਧ ਜਾਂ ਘੱਟ, ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੀ ਭੀੜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਆਪਣੇ ਜਲਦੀ-ਉਮੀਦ ਕੀਤੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਜਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਕਹਿ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ‘ਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆ,’ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
GSAM 188.3“ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ.... ਅਤੇ ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖੀਆਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੇ ਪਰਖੇ ਹੋਏ, ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਦਿਲਾਸਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ: ‘ਸੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਦਲੇਰੀ ਨੂੰ ਗੁਆ ਨਾ ਬੈਠਣਾ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸਦਾ ਫਲ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੀਰਜ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ ਵਾਇਦੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਨਾ ਲਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਧਰਮੀ ਬੰਦਾ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਹੀ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਹੱਟ ਜਾਵੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਜਿਹੜੇ ਪਿੱਛੇ ਹੱਟ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਜਾਨ ਬਚਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’7 ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੁਕਤੇ ਇਹ ਹਨ:—
GSAM 188.4“1. ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਗੁਆਉਣ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ।
GSAM 189.1“2. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪਰਖ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਧੀਰਜ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ।
GSAM 189.2“3. ਇਸ ਸਮੇਂ ਧਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਜੀਉਣਾ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਕੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
GSAM 189.3“4. ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕਰਨਗੇ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਣਗੇ।”8

GSAM 189ਐੱਨ. ਸਾਊਥਾਰਡ, Midnight Cry ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵੱਲੋਂ

GSAM 189.431 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੇ Midnight Cry ਵਿੱਚ, ਤੇਈ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਦਸ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਸੰਪਾਦਕ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ:—

GSAM 189.5“ਇਸ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ 'ਤੇ ਇਸਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਨਫ਼ਰਤ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਸੱਚੀ ‘ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ’ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਕੁਝ ਦਿਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਤੀਆਂ ਸੰਵਾਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਆਉਣਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦੀਵੇ ਬੁੱਝ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਲਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਲੰਘ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੂਰਖ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ 1843 ਦਾ ਲੰਘ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਟੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖੀਏ ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਇਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੈ।”

GSAM 189ਜੋਸੇਫ਼ ਮਾਰਸ਼, Voice of Truth ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵੱਲੋਂ

GSAM 189.67 ਨਵੰਬਰ, 1844 ਦੇ Voice of Truth ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ:—

GSAM 189.7“ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਗਲਤ ਸਨ ਜਿਸਦੇ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਵਾਪਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਪਰ ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਾਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕੀਤਾ।”

GSAM 190.1ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਸੀ ਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ ਤੇਈ ਸੌ ਦਿਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਮਸੀਹ ਆਪਣਾ ਜਾਜਕ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਵੇਗਾ। ਬਾਅਦ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਜਾਜਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।9 ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਾਜਕ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਫਾਈ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਅੱਗ ਰਾਹੀਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਕਨਾਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

GSAM 190ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਜਿਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ

GSAM 190.2ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਜੀਓ. ਸਟੋਰਸ ਦੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, 25 ਅਪ੍ਰੈਲ 1844 ਦੇ Midnight Cry ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਉਭਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਕਿਹੜਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਪਰ ਕਿਹੜਾ ਹਿੱਸਾ? ਇਹੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।”

GSAM 190.3ਉਹ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਵਾਅਦੇ, ਇਸਹਾਕ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੂਸਾ ਦੇ ਗੀਤ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਰਯਮ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਇਆ: “ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਲਖ਼ ਦੇ ਪਰਬਤ ਵਿੱਚ ਲਗਾਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ ਉਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਜਿਹੜਾ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।”10

GSAM 190.4ਜੇ ਪਾਠਕ ਉਪਰੋਕਤ ਲਿਖਤ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਭਜਨਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਖੇਗਾ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਫਲਸਤੀਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਦਾਊਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਬੰਨੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਇਸ ਪਰਬਤ ਤੱਕ ਜਿਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨੇ ਲਿਆ ਸੀ।”11 ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਕਨਾਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਸੀ ਜੋ ਉਸਨੇ “ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲਈ” ਬਣਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਭਜਨ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ, ਮੋਰੀਆਹ ਪਰਬਤ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ “ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਬੰਨੇ” ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਇਸੇ ਭਜਨ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਉਸ ਨੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਅਰਥਾਤ ਸੀਯੋਨ ਦੇ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਿਆਈਆਂ ਦੀ ਨਿਆਈਂ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਸਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਨਿਆਈਂ ਜਿਹ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।”12

GSAM 191ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਜੋਂ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ

GSAM 191.1ਉਪਰ ਦਿੱਤੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਥਿਤ ਸਬੂਤ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿ ਧਰਤੀ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਫਲਸਤੀਨ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸੀ, ਪਾਸਟਰ ਅੱਗੇ ਇਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ?” ਨਬੀ ਮੀਕਾਹ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਵੇਖੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਉੱਚਿਆਈਆਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰੇਗਾ। ਪਰਬਤ ਉਹ ਦੇ ਹੇਠੋਂ ਪਿਘਲ ਜਾਣਗੇ, ਵਾਦੀਆਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੀਰੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੋਮ ਅਤੇ ਘਾਟ ਦੇ ਉੱਤੋਂ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ।”13

GSAM 191.2ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸੀ, ਪਾਠਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਇਹ ਕਿਉਂ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਤੇਈ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੀਕਾਹ ਦੁਆਰਾ ਵਰਣਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ। ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਠਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੇ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅੱਗ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਫਾਈ, ਤੇਈ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਫਾਈ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।

GSAM 191ਰਸੂਲਾਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਲਿਖਤ

GSAM 191.3ਇਹ ਇਕੱਲਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੋਈ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਧੇ ਦੇ ਬੱਚੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਬੀ ਦੇ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪੁਕਾਰਿਆ:14 “ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀਏ ਧੀਏ, ਲਲਕਾਰ! ਵੇਖ, ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੀਨ ਹੈ ਅਤੇ ਗਧੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ।”15 ਉਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਚੀਖ-ਚਿਹਾੜਾ ਹੋਣਾ ਇੰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਪੱਥਰ ਵੀ ਚੀਖ ਉਠਦੇ।16 ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮਸੀਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਦਾਊਦ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਸਾਰਕ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਬੈਠਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ (“ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਆਸ ਸੀ ਜੋ ਇਹ ਉਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਨਿਸਤਾਰਾ ਕਰੇਗਾ”17), ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਚੀਖੇ, “ਮੁਬਾਰਕ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾਊਦ ਦਾ ਰਾਜ ਜਿਹੜਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ!”18 ਉਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਚੀਖ-ਚਿਹਾੜਾ ਕਰਦੇ ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਮਸੀਹ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਰੋਮਨ ਰਾਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ? 1844 ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ “ਮਹਿਮਾ” ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਜੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਕਈ ਸਾਲ ਲੱਗਣਗੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਵੇ?

GSAM 1922300 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ

GSAM 192.1ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਗਣਨਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਰਤੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ। ਇਸਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਸੀ? ਯਕੀਨਨ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ; ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਅਡੋਲ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਿਸੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਆਉਣੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ ਸਵਾਲ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, “ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਝੂਠੀ ਨਦੀ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ? ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗੂੰ ਜਿਹੜੇ ਠਹਿਰਦੇ ਨਹੀਂ?” ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ੱਕ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਰਸ਼ਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, “ਉਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ”।19 Voice of Truth ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਵਾਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ: “ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਨੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਾਨੂੰ ਉਮੀਦ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਸੀ।”

GSAM 193ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਖੋਜ

GSAM 193.1ਪੋਰਟ ਗਿਬਸਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਹਿਰਮ ਐਡਸਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ 1844 ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਮੱਕੀ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੰਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਤਰਿਆ ਕਿ ਉਹ ਲਗਭਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਆਇਆ, “ਜਿਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।” ਉਸਨੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਓ. ਆਰ. ਐਲ. ਕ੍ਰੋਸੀਅਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ। 1846 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰੋਸੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਆਖਿਆ, Day Star ਵਿੱਚ ਛਾਪੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ, ਓਹਾਇਓ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਅਖਬਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਲੰਬੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ ਸੀ, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਆਉਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗਾ।

GSAM 193ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ

GSAM 193.2ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ ਸਮਾਂ ਲੰਘਾਉਣਗੀਆਂ, ਜੋ “ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ” ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਹਿਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਸਨ; ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 26 ਦਸੰਬਰ, 1844 ਦੇ Midnight Cry ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਜਵਾਬ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ:—

GSAM 193.3“ਪਰ ਤੱਥ ਕੀ ਹਨ? ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ, ‘ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ’, ‘ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹਜ਼ਾਰ-ਸਾਲਾ ਸ਼ਾਸਨ’, ਅਤੇ ‘ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਫਲਸਤੀਨ ਵਾਪਸੀ’, ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਗੈਰ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਅਵਿਵੇਕੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਹੇਠ ਬੈਠਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਰੱਖ ਕੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ‘ਪਿੱਛੇ ਹਟਣਾ’ ਹੋਵੇਗਾ।
GSAM 194.1“ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਅਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ‘ਮੁਕਤ’ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ‘ਵਾਪਸ ਜਾਣ’ ਜਾਂ ‘ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ’ ਨਾਲੋਂ ‘ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ’ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਤਾਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।”

GSAM 194.2ਉਪਰੋਕਤ ਗੈਰ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਨੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨਬੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਯਾਦ ਦਿਵਾਏ: “ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੇਖ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰਾਣਾ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਦਰਸ਼ਣ ਉਸ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੂਰ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।” ਇਸੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਵਾਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੇ ਵਰਤਿਆ, “ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗੇ ਲਈ ਮੇਰੀ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਨਾ ਪਵੇਗੀ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਵਾਕ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਖਾਂਗਾ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।”20

GSAM 194“ਤੈਨੂੰ ਫੇਰ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ”

GSAM 194.3ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਤਾਬ “ਖਾ ਲਈ” ਅਤੇ “ਸਮਾਂ” ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕੌਮਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਕੰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਿੱਸਾ, ਜੋ ਹੁਣ ਤੱਕ ਅਣਦੇਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ — ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੈਕਲ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਜਗਵੇਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ। ਹੈਕਲ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਦੀ ਆਗਿਆ21, ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ, “ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ,” ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

GSAM 194.4ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਦੂਤ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ “ਕਾਨਾ”, ਜਾਂ “ਡੰਡਾ”, ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਨੈਤਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਮੂਲ ਦਾ ਹੈ।

GSAM 195ਪੂਰਵਗ੍ਰਹਿ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰੋਕੀ

GSAM 195.1ਆਗਮਨ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੌਜੂਦਾ ਪੱਖਪਾਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਲਗਭਗ ਨਾ ਪਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਸੀ; ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਾਰੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਬੇਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਆਗਮਨਵਾਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵਰਗੀ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਕੀ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਜਾਂ ਕੀ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਕੰਮ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ? ਸਿਰਫ਼ “ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼”22 ਵਰਗਾ ਕੰਮ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਲਝਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਹ, ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਕੀਨੀ ਸਬੂਤ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਸਵਰਗੀ ਮੂਲ ਦਾ ਸੀ।

GSAM 195ਚਰਵਾਹੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭੇਡਾਂ ਵਾਂਗ

GSAM 195.2ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਮਦ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ, ਇੱਕ ਚਰਵਾਹੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭੇਡਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਸਥਾ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ 'ਤੇ ਸੀ।

GSAM 195.3ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦਾ ਪੱਕਾ ਭਰੋਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਲੰਗਰ ਵਾਂਗ ਸੀ,—ਸਮੇਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਸਹੀ ਸੀ।23 ਪਰ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਜੋਂ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਝੂਠੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਜਾਂ “ਸਬਰ” ਗੁਆ ਬੈਠਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਤਜਰਬੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡਣ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਕੁਝ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ; ਜਦਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਰਾਖੇ, ਰਾਤ ਦੀ ਕੀ ਖ਼ਬਰ ਹੈ? ਹੇ ਰਾਖੇ, ਰਾਤ ਦੀ ਕੀ ਖ਼ਬਰ ਹੈ? ਰਾਖੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਸਵੇਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਪੁੱਛੋ, ਫੇਰ ਮੁੜ ਕੇ ਆਓ।”24

GSAM 196ਜੇ. ਐੱਨ. ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਬਾਰੇ

GSAM 196.1ਪਾਸਟਰ ਜੇ. ਐਨ. ਐਂਡਰਿਊਜ਼, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ ਸਨ, ਇਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ:—

GSAM 196.2“ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ। ਇਹ ਤੱਥ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਫ਼ੀ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਮੰਨ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਕਿ ਇਹ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਹੂਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮਸੀਹਾ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਚੇਲੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸੀ, ਬੁਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਹਾਲ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਣਾ ਹੀ ਪਿਆ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕਸ਼ਟਾਂ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਪਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਛੱਡਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੈਵੀ ਅਗਵਾਈ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਉਸੇ ਮਿਸਾਲ 'ਤੇ ਨਾ ਡਿੱਗੀਏ।”25

GSAM 196ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਣਪ੍ਰਸਿੱਧਤਾ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ

GSAM 196.3ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਪਸੰਦ ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਸਲੀਬ ਹੋਵੇਗਾ26। ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਹੈ। ਪਤਰਸ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਅੰਤ “ਨੇੜੇ” ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਕਿ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰੋਂ ਨਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ,” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਪਿਆਰਿਓ, ਜਿਹੜੀ ਬਿਪਤਾ ਦਾ ਲਾਂਬੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਨੂੰ ਅਚਰਜ਼ ਨਾ ਮੰਨੋ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਬੀਤਦੀ ਹੈ ਸਗੋਂ ਜਿੰਨੇ ਕੁ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਹੋ ਓਨਾ ਕੁ ਆਨੰਦ ਕਰੋ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦੇ ਤੇਜ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਵੇਲੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਨਿਹਾਲ ਹੋਵੋ ਜੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਵੱਜਣ ਤਾਂ ਧੰਨ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਜ ਦਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਦਾ ਹੈ”।27

GSAM 197.1ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰਸਿੱਧਤਾ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਭੀੜ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਪਟੀ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੇਰਕ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਜਿਸ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ “ਹਵਾ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ” ਧਾਰਾ ਦੇ ਉਲਟ ਡੌਂਗੀ ਚਲਾਉਣਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈ ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਇਮਾਨਦਾਰ-ਦਿਲ, ਸੱਚੇ, ਅਤੇ ਵਿਵੇਕੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਖ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

GSAM 197.2ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਆਗਮਨ ਲਹਿਰ ਦਾ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਈ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਲੀਬ ਸੀ।

ਪੈਰ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ

  1. ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:10, 11; 11:1. ↩
  2. ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 3:1-3. ↩
  3. ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:16. ↩
  4. ਪਿਕਰਾ—ਸ਼ਰਾਬ, ਐਲੋਅ, ਅਤੇ ਗਮ ਮਿਰ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਣਖੁਸ਼ਗਵਾਰ, ਕੌੜਾ ਮਿਸ਼ਰਣ। ↩
  5. ਯੂਹੰਨਾ 20:13. ↩
  6. ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:16-18. ↩
  7. ਇਬਰਾਨੀਆਂ 10:35-39. ↩
  8. Life Sketches of Ellen G. White, ਪੰਨੇ 107-109. ↩
  9. ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਧਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ↩
  10. ਕੂਚ 15:17. ↩
  11. ਜ਼ਬੂਰ 78:54. ↩
  12. ਜ਼ਬੂਰ 78:68, 69. ↩
  13. ਮੀਕਾਹ 1:3, 4. ↩
  14. ਯੂਹੰਨਾ 12:16. ↩
  15. ਜ਼ਕਰਯਾਹ 9:9. ↩
  16. ਲੂਕਾ 19:40. ↩
  17. ਲੂਕਾ 24:21. ↩
  18. ਮਰਕੁਸ 11:10. ↩
  19. ਹਬੱਕੂਕ 2:3. ↩
  20. ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 12:27, 28. ↩
  21. ਇੱਕ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੋਈ ਅੰਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਉੱਥੇ ਮਾਮਲਾ ਆਯਾਮਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ↩
  22. ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:9-12. ↩
  23. 2300 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਗਣਨਾ ਦੀ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ। ↩
  24. ਯਸਾਯਾਹ 21:11, 12. ↩
  25. The Three Messages of Revelation 14:6-12, ਪੰਨਾ 33. ↩
  26. ਮੱਤੀ 16:24. ↩
  27. 1 ਪਤਰਸ 4:7, 17, 12-14. ↩

ਪੈਰ-ਟਿੱਪਣੀ

ਵਾਪਸ