ام. ال. آندریسن

خلاصه

میلیان لوریتز آندریاسن یک کشیش، آموزگار، الهی‌دان دانمارکی-آمریکایی از کلیسای هفتم روز آدونت و یکی از محترم‌ترین علمای نظام‌مند کتاب مقدس در نسل خود بود. او در سال ۱۸۷۶ در دانمارک متولد شد، به ایالات متحده مهاجرت کرد و به دین آدونت گروید. او در اوایل دههٔ ۱۹۱۰ به‌عنوان رئیس مدرسهٔ الهیات دانمارک-نروژ خدمت کرد، در سال ۱۹۰۹ به عضویت کمیتهٔ نامزدی‌های کنفرانس عمومی انتخاب شد و نویسندهٔ جلدهای کلاسیک الهیاتی «خدمت در معبد» (۱۹۳۷)، «ایمان عیسی» و «کتاب عبرانیان» بود. او در سال ۱۹۶۲ در سن هشتاد و شش سالگی درگذشت.

تبدیل دین و تحصیلات

طبق دانشنامهٔ آدوونتیست‌های روز هفتم (و سوابق آدوونتیست)، آندرسن در سال ۱۸۷۶ در دانمارک متولد شد و به آمریکا مهاجرت کرد. او در جوانی به دین آدوونتیست گروید و وارد خدمت کتاب‌فروشی سیار شد. جنبش سرنوشت (هربرت ای. داگلاس) خاطرات خود او از آن سال‌های کتاب‌فروشی سیار را حفظ کرده است، از جمله شور جوانی که بعدها آن را در به‌کارگیری اصول اصلاح تغذیه «آتش تعصب» دانست: «در دوران جوانی که کتاب‌های مذهبی می‌فروخت، ام. ال. آندریاسن با گرانولا زندگی می‌کرد. او آن را با خود حمل می‌کرد، با آب مخلوط می‌نمود و روزی دو بار می‌خورد» (پیامبر خداوند، ص. ۴۰۱، پار. ۸).

خدمت اولیه و کنفرانس عمومی (۱۹۰۲–۱۹۱۳)

اولین سند کنفرانس عمومی درباره آندریاسن او را در سال ۱۹۰۲ به‌عنوان دارای جواز (licentiate) ثبت می‌کند. بولتن کنفرانس عمومی مورخ ۱ آوریل ۱۹۰۲ نشانی او را این‌گونه می‌دهد: «Wm. Lewsadder, 314 North B St., Monmouth, Ill. M. L. Andreasen, 150 North Humboldt St., Chicago, Ill.» (بولتن کنفرانس عمومی، ۱ آوریل ۱۹۰۲، صفحهٔ ۶۱۴.۷).

تا سال ۱۹۰۹، در جلسه آن سال کنفرانس عمومی، آندریاسن یک نماینده رسمی و عضو کمیته نامزدی‌ها بود: «کمیته نامزدی‌ها: او. ا. اولسن (رئیس)، ام. ال. آندریاسن، ای. کی. اسلید، ای. ای. آندروس، چارلز. تامپسون، دبلیو. بی. وایت، اچ. اچ. برک‌هولدر، ام. ان. کمپبل، اچ. اف. شوبرت، دنیل ایزاک، اف. دبلیو. اسپیس، جی. وی. ویلسون، اچ. اچ. دکس‌تر، اس. اف. سوئنسون، دبلیو. جی. فیتزجرالد، جی. بی. بکنر، دبلیو. ای. وست‌ورث، اِی. جی. هیزمر، سی. سانتِی، اچ. اس. شاو، دبلیو. اِم. گاتری، جِی. اِن. اندرسون» (بولتن کنفرانس عمومی، ۱۶ مه ۱۹۰۹، صفحه ۲۴.۳).

تا سال ۱۹۱۳ آندریاسن رئیس مدرسهٔ الهیات دانمارک-نروژ در هاچینسون، مینه‌سوتا بود. بولتن کنفرانس عمومی مورخ ۲۰ مه ۱۹۱۳ گزارش می‌دهد: «پس از این گزارش خوب، به گزارشی از مدرسهٔ الهیات دانمارکی-نروژی گوش فرا خواهیم داد که توسط پروفسور م. س. رِپه قرائت خواهد شد. این گزارش توسط رئیس مدرسهٔ الهیات، م. ل. آندریاسن، نوشته شده است» (بولتن کنفرانس عمومی، ۲۰ مه ۱۹۱۳، صفحهٔ ۵۹.۱۸).

گارد احترام در مراسم تشییع جنازه الن وایت (۱۹۱۵)

وقتی الن وایت در ۱۶ جولای ۱۹۱۵ درگذشت، آندریاسن به‌عنوان یکی از شش نگهبان افتخاری که در طول بازدید عمومی در تالار بتل کریک بر جسد او نگهبان بودند، منصوب شد. کتاب «زندگی‌نامه» می‌نویسد: «برای دو ساعت پیش از مراسم، جسد در برابر جایگاه سخنرانی در معرض دید عموم قرار داشت.» (زندگی‌نامه الِن جی. وایت، ص. ۴۶۳، بند ۱). در همان بند، شش نگهبان افتخاری نام برده شده‌اند که هر بار دو نفر به طور همزمان خدمت می‌کردند و دومین نفر از میان آن‌ها ام. ال. آندریاسن از هاچینسون، مینه‌سوتا بود.

نویسنده و آموزگار الهیات (دهه‌های ۱۹۲۰–۱۹۵۸)

طبق دانشنامه آدوونتیست‌های روز هفتم، آندریاسن به عنوان رئیس مدرسه الهیات هاچینسون (که بعدها کالج یونیون نام گرفت) خدمت کرد و برای سال‌ها تأثیرگذارترین الهی‌دان نظام‌مند آدوونتیست بود. نوشته‌های او — «خدمت در معبد»، «ایمان عیسی»، «کتاب عبرانیان» و تفسیرش بر «نامه‌های به کلیساها» — الهیات آدوونتیست را تا اواسط قرن بیستم شکل داد. او در هیئت علمی دانشکده الهیات آیین‌داران هفتم کنفرانس عمومی خدمت کرد و برای چندین دهه مدرس محبوب مؤسسات خدمتی بود.

مرگ (۱۹۶۲)

به گفتهٔ دانشنامهٔ آدوونتیست‌های روز هفتم، آندرسن در سال ۱۹۶۲ در سن هشتاد و شش سالگی درگذشت.