ஏ. ஜி. டேனியல்ஸ்

சுருக்கம்

ஆர்தர் க்ரோஸ்வெனர் டேனியல்ஸ், ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையின் தலைவராக (1901 மறுசீரமைப்புக்குப் பிறகு, பொது மாநாட்டுக் குழுவின் தலைவராகவும்) இருபது ஒன்றரை ஆண்டுகள் (1901–1922) பணியாற்றினார் — இது திருச்சபை வரலாற்றில் அந்தப் பதவியில் மிக நீண்ட காலம் பணியாற்றியதாகும். 1901 ஆம் ஆண்டின் திருப்புமுனையான மறுசீரமைப்பு, பேட்டில் க்ரீக்கிலிருந்து டகோமா பார்க் (1903) இடம்பெயர்வு, ஜான் ஹார்வி கெல்லாக்குடனான (1902–1907) வேதனையான போராட்டம், லோமா லிண்டா (1905) மற்றும் வாஷிங்டன் வெளிநாட்டுப் பணிகள் செமினரியின் ஸ்தாபிப்பு, மற்றும் இருபதுகளின் முற்பகுதியில் அட்வென்டிஸ்ட் மிஷன் பணிகளின் பெரும் விரிவாக்கம் ஆகியவற்றின் மூலம் அவர் சபையை வழிநடத்தினார். செப்டம்பர் 28, 1858 அன்று அயோவாவின் வெஸ்ட் யூனியனில் பிறந்தார், அவருக்குப் பத்து வயதில் ஜார்ஜ் I. பட்லர், பதினெட்டு வயதில் மேரி ஹோய்ட்டை மணந்தார், 1878-ல் டெக்சாஸில் ஆர். எம். கில்கோருக்குக் கூடாரத் தலைவராகப் பணியாற்றினார் (அங்கு அவர் மற்றும் மேரி, வயதான ஜேம்ஸ் மற்றும் எலன் வைட் ஆகியோருடன் இணைந்து பணியாற்றினர்), 1886 முதல் நியூசிலாந்து மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவில் அட்வென்டிஸ்ட் பணிகளை முன்னோடியாகச் செய்தார், 1900-ல் அமெரிக்காவுக்குத் திரும்பினார், மேலும் 1901-ல் பேட்டில் க்ரீக்கில் நடந்த அமர்வில் பொது மாநாட்டை வழிநடத்தத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் மார்ச் 22, 1935 அன்று மேரிலாந்தில் உள்ள டகோமா பார்க்கில் காலமானார். அவரது நிர்வாகம் முழுவதும், அவர் எல்லன் வைட்டின் தீர்க்கதரிசனப் பரிசை நிலைத்த ஆதரவாளராகவும், 'தீர்க்கதரிசனத்தின் நிலைத்த பரிசு' (1936) என்ற தற்காப்பு நூலின் ஆசிரியராகவும் இருந்தார்.

அயோவா அனாதை இல்லம் முதல் பேட்டில் க்ரீக் கல்லூரி வரை (1858–1875)

என்கைக்ளோபீடியா ஆஃப் செவன்த்-டே அட்வென்டிஸ்ட்ஸில் பெஞ்சமின் மெக்கார்த்தூரின் கட்டுரைப்படி, ஏ. ஜி. டேனியல்ஸ் செப்டம்பர் 28, 1858 அன்று அயோவாவின் வெஸ்ட் யூனியனில், தாமஸ் க்ரோஸ்வெனர் டேனியல்ஸ் மற்றும் மேரி மெக்வில்லன் டேனியல்ஸ் தம்பதியருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். அவரது தந்தை, வெர்மான்ட்டில் பிறந்த ஒரு கற்பொறியாளர் மற்றும் எல்லைப் பகுதி மருத்துவர், உள்நாட்டுப் போரில் நாற்பத்தைந்து வயதுக்கு மேற்பட்ட ஆண்களுக்கான அயோவா "கிரேபியர்ட்ஸ்" படைப்பிரிவின் உறுப்பினராகப் பணியாற்றினார், மேலும் வியாதிகளால் பாதிக்கப்பட்டு முகாமிலேயே இறந்தார். அவரது விதவை மேரி, ஆர்தர் மற்றும் அவரது இளைய இரட்டைக் குழந்தைகளான ஜெஸ்ஸி மற்றும் சார்லஸை ஒரு அனாதை இல்லத்தில் சேர்த்தார்; 1867-ல் அவர் ரிமெம்பரன்ஸ் லிப்பினாக்கட்டை மணந்ததன் மூலம் குழந்தைகள் மீண்டும் ஒரு இல்லத்திற்குத் திரும்பினர். சாதாரண மதபோதகரான டான் ஷைர்மனின் முயற்சிகளால் மேரி அட்வென்டிசத்தைத் தழுவினார், மேலும் ஆர்தர் தனது பத்தாவது வயதில் அயோவா மாநாட்டுத் தலைவர் ஜார்ஜ் ஐ. பட்லரால் ஞானஸ்நானம் பெற்றார். பேட்டில் க்ரீக் கல்லூரியில் ஒரு வருடம் படித்த பிறகு — அதுவே அவரது வாழ்வின் ஒரே முறையான கல்லூரிப் பருவமாகும் — நோய்வாய்ப்பட்டதால் அவரது கல்வி முடிவுக்கு வந்தது.

டெக்சாஸ், ஒயிட்ஸ், மற்றும் முல்ஸ் (1876–1881)

1876-ல் ஆர்தர் பதினெட்டு என்ற அசாதாரணமான வயதில் மேரி எலன் ஹோய்ட்டை மணந்தார். 1878-ல், பள்ளிக்கு நடந்து செல்லும்போது ஒரு "தமாஸ்கஸ் சாலை" அனுபவத்திற்குப் பிறகு, அவர் பள்ளிக்கூடத்தை விட்டுவிட்டு ஊழியத்திற்குத் திரும்பினார், சுவிசேஷகர் ஆர். எம். கில்கோரின் கூடார மேலாளராக டெக்சாஸுக்குச் சென்றார். அங்கு டேனியல்ஸ் தம்பதியருக்கு வயதான மற்றும் நோயுற்ற ஜேம்ஸ் மற்றும் எலன் வைட்டிற்கு உதவும் பணி வழங்கப்பட்டது: மேரி சமையல்காரராகப் பணியாற்றினார், ஆர்தர் ஜேம்ஸுக்குத் தேவைப்பட்ட அனைத்திலும் உதவினார்.

1878 ஆம் ஆண்டின் எலன் வைட்டின் கடிதத்தில், இளம் டேனியல்ஸ் தம்பதியினர் வைட் தம்பதியினரின் தப்பி ஓடிய கழுதைகளைத் தேடிப்பிடித்த புகழ்பெற்ற சம்பவம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது: "நீங்கள் சென்ற உடனேயே, கழுதைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன என்ற செய்தி எங்களுக்கு வந்தது. சகோதரர் டேனியல்ஸ் அவற்றை எங்களிடம் கொண்டு வந்தார்" (கடிதங்கள் மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகள், தொகுதி 3, கடிதம் 64, 1878, பத்தி 1).

நியூசிலாந்து மற்றும் ஆஸ்திரேலியா (1886–1900)

1886-ல் டேனியல்ஸ் தம்பதியினர் நியூசிலாந்துக்குச் செல்லும் அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டனர். ஜேம்ஸ் ஆர். நிக்ஸின் 'Passion, Purpose & Power' என்ற நூல், டேனியல்ஸின் பிற்கால வார்த்தைகளிலேயே இவ்வாறு பதிவு செய்கிறது: "எங்கள் பணி 1885-ல் ஆஸ்திரேலியாவில் தொடங்கியது, அப்போது போதகர்களான [ஸ்டீபன் என்.] ஹாஸ்கல், [ஜான் ஓ.] காரலிஸ், மற்றும் [எம். சி.] இஸ்ரேல், மேலும் சகோதரர்களான ஹென்றி ஸ்காட் மற்றும் வில்லியம் ஆர்னால்ட் ஆகியோர் இந்தப் பணித்தளத்திற்கு வந்தனர்" (Passion, Purpose & Power, ப. 186, ப. 1).

ESDA-வின்படி, டேனியல்ஸ் தம்பதியினர் நியூசிலாந்தில் (முக்கியமாக வடக்குத் தீவு — ஆக்லாந்து, நேப்பியர், கெயோ, வெலிங்டன்) நானரை ஆண்டுகள் முன்னோடியாகப் பணியாற்றினர், மேலும் 1891-ல் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு மாறினர், அங்கு எலன் வைட்டின் தூண்டுதலால் ஆர்தர் மாநாட்டுத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவளுடன், டபிள்யூ. சி. வைட் மற்றும் டபிள்யூ. டபிள்யூ. பிரெஸ்காட் ஆகியோருடன் சேர்ந்து, ஏப்ரல் 1897-ல் திறக்கப்பட்ட அவோன்டேல் பள்ளியின் முக்கிய வடிவமைப்பாளர்களில் ஒருவராக அவர் இருந்தார்.

எல்லன் வைட்டின் 'எல்லன் ஜி. வைட் இன் ஆஸ்திரேலியா' என்ற நூல், 1894-ல் அடிலெய்டில் ஏற்பட்ட மெக்கல்லா-ஹாக்கின்ஸ் நெருக்கடியையும், அதைத் தீர்ப்பதில் டேனியல்ஸ் ஆற்றிய பங்கையும் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறது: "சகோதரர்கள் டேனியல்ஸ் மற்றும் கோல்கார்ட் உடனடியாக அடிலெய்டுக்குச் சென்றனர், அங்கு அவர்கள் ஒரு தீவிரமான கிளர்ச்சியைக் கண்டனர். அவர்கள் வந்தபோது, சகோதரர்கள் மெக்கல்லா மற்றும் ஹாக்கின்ஸ் அவர்களுடன் பேச மறுத்துவிட்டனர். அவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை ஒரு கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்து, அதே மாலை சகோதரர் டேனியல்ஸைக் கூடாரத்தில் பேசக் கேட்டுக்கொண்டனர். அதை அவர் மறுத்துவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்கச் சென்றார்" (எல்லன் ஜி. வைட் இன் ஆஸ்திரேலியா, ப. 311, பத்தி 5).

1901 பொது மாநாட்டு மறுசீரமைப்பு

ESDA-வின்படி, டேனியல்ஸ் 1900-ல் தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா வழியாக அமெரிக்காவிற்குத் திரும்பி, அந்த இலையுதிர்காலத்தில் நியூயார்க்கை வந்தடைந்தார். பேட்டில் க்ரீக்கில் ஏப்ரல் 1901-ல் நடந்த பொது மாநாட்டு அமர்வில், எலன் வைட்டின் வலுவான ஆதரவுடன், அவர் புதிய பொது மாநாட்டுக் குழுவின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் — இது நடைமுறையில் திருச்சபையின் தலைமை அதிகாரியாகும் — மேலும் பொது மாநாட்டுக்கும் உள்ளூர் மாநாடுகளுக்கும் இடையில் ஒன்றிய மாநாட்டு அடுக்கை அறிமுகப்படுத்திய மறுசீரமைப்புக்கு அவர் தலைமை தாங்கினார். ஜான் ஹார்வி கெலாாக் தனது பெயரை முன்மொழிந்தார்; ஏ. டி. ஜோன்ஸ் அதை வழிமொழிந்தார்.

சில வாரங்களுக்குப் பிறகு டேனியல்ஸ் தலைமையில் நடைபெற்ற இந்தியானாபோலிஸ் பொதுக் கூட்டத்தின் உணர்வை, ஏ. டி. ஜோன்ஸின் மே 14, 1901 தேதியிட்ட ரிவ்யூ அண்ட் ஹெரால்ட் அறிக்கை பதிவு செய்தது: "அந்தக் கூட்டம் வெள்ளிக்கிழமை மாலை, எல்டர் டேனியல்ஸ் அவர்கள் யோசுவா 3:5; 4:24-இன் உணர்ச்சிமிக்க வார்த்தைகளிலிருந்து பிரசங்கம் செய்யத் தொடங்கியது" (ரிவ்யூ அண்ட் ஹெரால்ட், மே 14, 1901, ப. 316, ப. 4).

பேட்டில் க்ரீக்கிலிருந்து வாஷிங்டனுக்கு இடமாற்றம் (1902–1903)

பேட்டில் க்ரீக் சானிடோரியம் பிப்ரவரி 18, 1902 அன்று எரிந்தது; பத்து மாதங்களுக்குப் பிறகு ரிவியூ அண்ட் ஹெரால்ட் அச்சகமும் எரிந்தது. எலன் வைட்டின் 'சர்ச்சுக்கான சாட்சிகள்', தொகுதி 8, தீ விபத்துகளுக்கு முன்பு டேனியல்ஸுக்கு எதிராக பேட்டில் க்ரீக்கில் மீண்டும் கட்ட வேண்டாம் என்று அவர் கூறிய ஆலோசனையைப் பதிவு செய்கிறது: "ரிவியூ அண்ட் ஹெரால்ட் அலுவலகத்திற்கு மற்றொரு கட்டிடத்தைச் சேர்ப்பது குறித்து மூப்பர் டேனியல்ஸிடமிருந்து எனக்கு ஒரு கடிதம் வந்துள்ளது. இதற்கு நான் கூறும் பதில்: வேண்டாம், வேண்டாம், வேண்டாம். ஏற்கனவே கட்டப்பட்ட கட்டிடங்களுக்கு எந்தச் சேர்க்கைகளையும் செய்வதற்குப் பதிலாக, சத்தானின் தோற்றத்தைக் கொண்ட குப்பைகளை அலுவலகத்திலிருந்து சுத்தம் செய்யுங்கள், அதன் மூலம் நீங்கள் எல்லா வகையிலும் இடத்தைப் பெறுவீர்கள்" (சபைக்கான சாட்சிகள், தொகுதி 8, ப. 90, பத்தி 3).

ரிவியூ தீ விபத்திற்குப் பிறகு அவரது பதில்: "இன்று, ரிவியூ அலுவலகம் தீயில் அழிந்தது குறித்து எல்டர் டேனியல்ஸிடமிருந்து ஒரு கடிதம் பெற்றேன். இந்த இயக்கத்திற்கு ஏற்பட்ட பெரும் இழப்பை நான் கருத்தில் கொள்ளும்போது மிகவும் வருந்துகிறேன். வேலையைக் கவனிக்கும் சகோதரர்களுக்கும் அலுவலக ஊழியர்களுக்கும் இது மிகவும் சோதனையான நேரமாக இருக்கும் என்பதை நான் அறிவேன். துன்புறுபவர்களுடன் நானும் துன்புறுகிறேன். ஆனால் இந்தத் துயரமான செய்தியால் நான் ஆச்சரியப்படவில்லை, ஏனெனில் இரவின் தரிசனங்களில், பேட்டில் க்ரீக்கின் மீது நெருப்பு போன்ற வாளுடன் ஒரு தேவதூதர் நிற்கும் காட்சியை நான் கண்டேன்" (சபைக்கான சாட்சிகள், தொகுதி 8, ப. 97, பத்தி 1).

ESDA-வின்படி, டேனியல்ஸ் சபையை மேரிலாந்தில் உள்ள டகோமா பார்க்கில் ஒரு புதிய தலைமையகத்திற்கு வழிநடத்தினார், உண்மையான இடமாற்றம் ஆகஸ்ட் 1903-ல் நிகழ்ந்தது. எலன் வைட்டின் 1904-ஆம் ஆண்டு W. W. பிரெஸ்காட்டிற்கு எழுதிய கடிதம் தெய்வீக ஆணையை உறுதிப்படுத்துகிறது: "கர்த்தர் உங்களை எங்கிருக்க விரும்புகிறாரோ அங்கே நீங்கள் இருக்கிறீர்கள். மூப்பர் [A. G.] டேனியல்ஸும் நீங்களும் அதிகப்படியான சுமைகளால் பாரம் ஏற்றிக்கொள்ளக்கூடாது. வாஷிங்டன் போதுமான காலம் புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்போது அங்கு ஒரு தீர்க்கமான கிரியை செய்யப்பட வேண்டும். கர்த்தர் பெலனையும் கிருபையையும் கொடுப்பார்" (Ministry to the Cities, ப. 161, ப. 4).

டேனியல்ஸ்–கெல்லாக் மோதல் மற்றும் 'தி லிவிங் டெம்பிள்'க்கான பாதுகாப்பு (1902–1907)

ESDA-வின்படி, பேட்டல் க்ரீக் தீவிபத்துகள், ஜான் ஹார்வி கெலாக்கின் லட்சியமிக்க சானிடோரியம் புனரமைப்புத் திட்டங்கள் மற்றும் 'தி லிவிங் டெம்பிள்' வெளியீடு ஆகியவற்றுடன் முட்டிக்கொண்டன. கெலாக்கின் கையெழுத்துப் பிரதி திருத்தப்பட வேண்டும் என்று டானியல்ஸ், டபிள்யூ. டபிள்யூ. பிரெஸ்காட்டால் நம்ப வைக்கப்பட்டார்; இதன் விளைவாக டானியல்ஸுக்கும் கெலாக்கிற்கும் இடையே ஏற்பட்ட மோதலானது, 1902-இன் இலையுதிர் காலம் முதல் 1907 வரை நீடித்தது, மேலும் கெலாக்கின் ' ' பிரிவு, சபையிலிருந்து விலகியதன் மூலம் அது முடிவுக்கு வந்தது. இந்தச் சூழலில், எலன் வைட்டின் சாட்ச्यங்கள் (இவற்றை ஆரம்பத்தில் கெல்லாக் டேனியல்ஸுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்த முயன்றார்) இறுதியில் டேனியல்ஸின் "கடன் இல்லை" என்ற நிலைப்பாட்டையும், 'தி லிவிங் டெம்பிள்' நூலின் இயற்கை-கடவுள் கோட்பாட்டை நிராகரிப்பதையும் உறுதிப்படுத்தின.

இந்த மோதலின் போது எல்லன் வைட், டேனியல்ஸ் மற்றும் பிரஸ்காட்டிற்கு எழுதிய கடிதம்: "சகோதரர்களே [ஏ. ஜி. டேனியல்ஸ் மற்றும் டபிள்யூ. டபிள்யூ. பிரஸ்காட்], இதை நான் உங்களுக்கு அனுப்புகிறேன், நீங்கள் அதை மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும். சத்தியத்தை அறிவிக்க முற்படுகிறவர்கள், இந்தச் சத்தியத்தை அறிவிக்கும் பாரத்தை அவர்களுக்குச் சுமத்தியவரால் ஆசீர்வதிக்கப்படுவார்கள்" (Ministry to the Cities, ப. 109, பத்தி 2).

தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியின் பாதுகாவலர்

பிப்ரவரி 19, 1908 அன்று எலன் வைட், டபிள்யூ. சி. வைட்டிற்கு எழுதிய கடிதம் (தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட செய்திகள், தொகுதி 3-ல் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது), தீர்க்கதரிசனப் பரிசு குறித்த ஒரு தொடர்ச்சியான புத்தகத்தை எழுதுவதில் டேனியல்ஸ் காட்டிய தயக்கத்தைப்பற்றிய தனது சொந்த விழிப்புணர்வைப் பதிவு செய்கிறது: "நேற்று உங்களுக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பியதிலிருந்து, டிசம்பர் 22 தேதியிட்ட உங்கள் கடிதத்தை நான் கண்டேன். அதில், இரண்டு முழு ஆண்டுகளாக நீங்கள் மூப்பர் டேனியல்ஸை 'ஆவியின் தீர்க்கதரிசனம்' (Spirit of Prophecy) பற்றிய ஒரு புத்தகத்தைத் தயாரிக்க ஊக்குவித்து வருவதாகக் கூறியுள்ளீர்கள், ஆனால் இந்தக் கோரிக்கைகளுக்கு அவர் என்ன பதில் அளிக்கிறார் என்பதை நீங்கள் எனக்குச் சொல்லத் தவறிவிட்டீர்கள்" (தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட செய்திகள், தொகுதி 3, ப. 453, பத்தி 4).

எல்லன் வைட் அவரை எழுதத் தூண்டிய புத்தகம் மேலும் இருபது எட்டு ஆண்டுகள் எடுத்தது; டேனியல்ஸ் இறுதியாக அதை 'தி அபைடிங் கிஃப்ட் ஆஃப் ப்ராஃபஸி' (The Abiding Gift of Prophecy) என்று எழுதி, 1936-ல், அதாவது அவர் இறந்த ஓராண்டுக்குப் பிறகு அச்சிடக் கொடுத்தார். எலன் ஜி. வைட் எஸ்டேட்டின் 'நற்செய்தியால் தீர்க்கதரிசனம்' என்ற நூல், தீர்க்கதரிசனப் பரிசு குறித்த டேனியல்ஸின் முதிர்ந்த நிலைப்பாட்டைப் பாதுகாக்கிறது — அவர் மற்றவர்களுக்கு "இந்த இயக்கத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்து தொடங்குவார்கள். அந்த நேரத்தில் அந்த நபருக்கு ஒரு பரிசு இருந்தது, அதே நேரத்தில் இந்த முப்பகுதி செய்தியின் இயக்கம் வந்தது. அவை ஒரே ஆண்டில் ஒன்றாக வந்தன. இந்த இயக்கத்தின் வளர்ச்சியில் அந்தப் பரிசு நிலையாகவும் சக்திவாய்ந்ததாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இரண்டும் பிரிக்க முடியாதபடி இணைந்திருந்தன, மேலும் எழுபது ஆண்டுகளாகத் தெளிவாக, இந்தப் பரிவின் மூலம் அதன் அனைத்துக் கட்டங்களிலும் இந்த இயக்கம் குறித்த அறிவுறுத்தல் வழங்கப்பட்டது" (இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியால் தீர்க்கப்பட்டவர்கள், ப. 403, ப. 1).

பிற்காலம் மற்றும் மரணம் (1922–1935)

ESDA-வின்படி, டேனியல்ஸ் இருபது ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1922-ல் பொது மாநாட்டுத் தலைவராகப் பதவி விலகினார், ஆறாவது முறையாகப் பதவி வகிப்பதை மறுத்து, முதல் பொது களச் செயலாளர்களில் ஒருவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1920கள் மற்றும் 1930கள் முழுவதும் அவர் ஊழியர்களின் தொழில்முறை மேம்பாட்டில் கவனம் செலுத்தினார், டகோமா பார்க்கில் உள்ள ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் இறையியல் செமினரியை நிறுவ உதவினார், மேலும் தனது கடைசி ஆண்டுகளை 'தி அபைடிங் கிஃப்ட் ஆஃப் ப்ராஃபெசி' (The Abiding Gift of Prophecy) நூலுக்கு அர்ப்பணித்தார். அவர் மார்ச் 22, 1935 அன்று, தனது எழுபத்தேழாவது வயதில் டகோமா பார்க்கில் காலமானார், மேலும் நிறுவனர்களுடன் பக்கத்தில் உள்ள பேட்டில் க்ரீக்கின் ஓக் ஹில் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். மேரி அவருக்கு ஒன்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1944-இல் காலமானார்.