Özet
Charles Marshall Kinny, 1863'te Genel Konferans'ın kurulmasından sonra Yedinci Gün Adventistleri'nin rahibi olarak atanan ilk Afro-Amerikalıydı. 1 Nisan 1855'te Virginia, Richmond'da doğan Kinny, 1878'de Nevada, Reno'da J. N. Loughborough'un vaazları altında Hristiyanlığa geçti ve aynı vaaz dizisinde Ellen White'ın 30 Haziran 1878 tarihli “Tanrı'nın Sevgisi” başlıklı vaazını dinledi. Healdsburg Koleji'nde iki yıl geçirdikten sonra (1883–1885), Güney'deki Afrikalı-Amerikalılar için kilisenin ilk özel müjdecisi oldu ve Kansas'ın Topeka ve Emporia kentlerinde; Kentucky'nin Louisville kentinde (1890 — resmi olarak kurulan ikinci siyah SDA kilisesi); Kentucky'nin Bowling Green kentinde (1891); New Orleans (1892); Nashville (1894); ve Birmingham (1896). Mart 1891’de Genel Konferans’a, beyaz vaiz-evangelistlerin siyahi Amerikalılar arasındaki çalışmaları desteklemesi için yaptığı çağrı, Ellen White’ın 21 Mart 1891 tarihli tarihi tanıklığı “Renkli İnsanlara Karşı Görevimiz”i ortaya çıkardı. Tarihçi Ronald Graybill onu “Siyah Adventizmin Kurucusu” olarak adlandırdı. 2 Ağustos 1951'de, doksan altı yaşında Nashville'deki Riverside Sanitarium and Hospital'da vefat etti.
Erken Yaşamı ve Dönüşümü (1855–1878)
Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi’ne (Trevor O’Reggio) göre, Kinny 1 Nisan 1855’te Virginia’nın Richmond kentinde Andrew ve Lucy Ann Kinny’nin oğlu olarak dünyaya geldi. İlk on yılını daha sonra Konfederasyon’un başkenti olacak olan bu kentte geçirdikten sonra babası ve iki kardeşiyle birlikte batıya doğru seyahat ederek Nevada’nın Reno kentine yerleşti. Berberlik yaparak geçimini sağladı.
1878 yazında, J. N. Loughborough Reno’da bir dizi müjdeleme konferansı düzenlediğinde, yirmi üç yaşındaki Kinny bu konferanslara katıldı. Ellen White, konferanslar devam ederken toplantıları ziyaret etti ve 30 Haziran 1878 Salı akşamı, yaklaşık dört yüz dinleyiciye “Tanrı’nın Sevgisi” konulu bir konuşma yaptı — ve Kinny bu vaazı asla unutmadı. İlk Şabat’ını 1878 yılının Eylül ayının son Cumartesi günü kutladı.
Broşür ve Misyonerlik Derneği Çalışmaları (1878–1885)
Kinny, Reno Yedinci Gün Adventist Kilisesi'nin yedi kurucu üyesinden biri ve tek siyahi üyesiydi. 1882'ye gelindiğinde Nevada Broşür ve Misyonerlik Derneği'nin eyalet sekreteriydi. O yıllara ait Review and Herald raporları, ülke çapındaki arayış içindeki kişilerle yaptığı yazışmaları kaydetmektedir — memleketi Virginia'daki arkadaşlarına ve tanıdıklarına özel ilgi göstermiştir.
Reno kilisesi ve California Konferansı (o zamanlar Nevada’yı da kapsıyordu), 1883’ten 1885’e kadar Healdsburg Koleji’nde iki yıl süren eğitimini destekledi.
Kansas Misyonu ve Irk Ayrımı (1885–1889)
1885 yazında Kaliforniya Konferansı, Kinny’yi Kansas’a gönderdi. Haziran ayında Topeka’da çalışmaya başlayan Kinny, Ekim ortasına kadar şehrin üçte birini dolaşmış ve üç kişinin Hristiyanlığa geçmesini sağlayan İncil çalışmaları düzenlemişti. 1887 yılı boyunca Topeka'da çalışmaya devam etti, ardından Emporia'ya geçti ve Kasım 1887'de Emporia'daki görevini sonlandırdığında geride on iki kişilik bir Sabat tutan siyahi grup bıraktı. Oradan Missouri'ye geçerek 1889'un ilk yarısı boyunca St. Louis'de çalıştı.
St. Louis'de Kinny, kilise içindeki ırkçı önyargılar nedeniyle ilk kez ciddi bir çatışmayla karşılaştı. O ayrıldıktan bir yıldan az bir süre sonra, Ellen White da St. Louis'de aynı zorlukları bizzat yaşadı ve bu deneyim, 21 Mart 1891'de Genel Konferans'ta yaptığı tanıklığa ilham kaynağı oldu.
Nashville'de papazlık görevi (Ekim 1889)
Genel Konferans Komitesi'nin görevlendirmesiyle Kinny, Haziran 1889'da Kentucky'nin Louisville kentine geldi ve orada bulunan küçük siyahi inananlar topluluğuna ruhani rehberlik yaptı. Louisville'de görev yaparken Kinny, 1889 yılının Eylül ayı sonlarında Tennessee kamp toplantısına ve Nashville Enstitüsü'ne katıldı. Ardından R. M. Kilgore ve J. O. Corliss'in yönettiği konseyde Kinny, Genel Konferans'ın kuruluşundan bu yana Yedinci Gün Adventistleri'nin müjdecisi olarak atanan ilk Afro-Amerikalı oldu.
2 Ekim 1889'da Kinny, konseye hitap etti ve Yeniden Yapılanma sonrası Güney'in zorlu sosyolojik gerçekliği içinde siyahi Amerikalılar arasında kilisenin çalışmalarını organize etmek için on iki öneri ortaya koydu. Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi'ne göre, ön açıklamasında “Üçüncü Melek'in mesajının, gerçeği kavrayanların zihnindeki bu ırk önyargısını ortadan kaldırma veya yok etme gücüne sahip olduğunu” vurguladı. Kinny, birleşik Adventist yapısı içinde siyahi konferansların nihai bir yapısını önerdi ve Genel Konferans'ı “değerli siyahi işçileri eğitmeye” yatırım yapmaya çağırdı.
Siyah Adventist Çalışmalarının Oluşturulması (1890–1896)
Nashville'den Louisville'e dönen Kinny, ayrı bir siyah cemaat kurulması önerisinin hayata geçtiğini gördü: 16 Şubat 1890'da on kişilik bir inanan grubu, resmi olarak kurulan ikinci siyah Yedinci Gün Adventistleri kilisesi olarak örgütlendi.
Mart 1891’de Kinny, Genel Konferans oturumuna delege olarak Michigan’ın Battle Creek kentine gitti. 11 Mart 1891 tarihli Genel Konferans Günlük Bülteni, onun konuşmasını şöyle kaydetmiştir: “Renkli insanlar arasındaki çalışmanın özel talepleri, Kardeş Kinny tarafından sunuldu. Kinny, Amerika Birleşik Devletleri’nde üçüncü meleğin mesajını duymayı bekleyen sekiz ila dokuz milyon insan olduğunu söyledi. Mevcut önyargılar nedeniyle, renkli insanlar için yapılan çalışmanın, Güney’deki beyaz nüfus için yapılan çalışmadan ayrı olarak yürütülmesi gerektiği açıktı” (Genel Konferans Günlük Bülteni, 11 Mart 1891, sayfa 71.14).
O oturumdaki çağrısı, Ellen White’ı on gün sonra, 21 Mart 1891’de, bugün “Renkli İnsanlara Karşı Görevimiz” olarak bilinen tanıklığı kilisenin otuz liderine sunmaya sevk etti. Konuşmasına, bir yıl önce St. Louis’de diz çöküp dua ederken, “Hepiniz kardeşsiniz” sözlerinin unutamayacağı bir canlılıkla kendisine geldiği anla başladı. Aynı paragrafta şöyle devam etti: “St. Louis’de gerçeğe inananlar arasında, cennetin Tanrısının gözünde değerli, dürüst ve sadık siyahi insanlar vardır ve onlar da Tanrı’nın diğer çocukları kadar saygı görmelidir” (The Southern Work, s. 11, par. 1). Ve yine aynı paragrafta: “Cilt rengi, göksel mahkemelerde karakteri belirlemez” (The Southern Work, s. 11, par. 1).
Aynı konuşmanın önceki bir paragrafında Ellen White, bu öğüdü verirken kendi kararlılığından bahsetmişti: “Şu anda söylediklerimin beni bir çatışmanın içine sokacağını biliyorum. Bunu istemiyorum, çünkü son yıllarda çatışma bitmek bilmiyor gibi görünüyor; ama işimi yarım bırakarak bir korkak gibi yaşamak ya da bir korkak gibi ölmek niyetinde değilim. Efendimin izinden gitmeliyim. Yoksullara, özellikle de siyah ırka tepeden bakmak moda haline gelmiştir. Ancak Efendi İsa yoksuldur ve yoksullara, dışlanmışlara, ezilenlere sempati duyar ve onlara gösterilen her hakaretin kendisine gösterilmiş gibi olduğunu ilan eder” (The Southern Work, s. 10, par. 4).
1896 yılına gelindiğinde Kinny, altı siyahi Adventist cemaati kurmuştu: Edgefield Junction, Tennessee (1883'ten beri mevcuttu); Louisville, Kentucky (1890); Bowling Green, Kentucky (13 Haziran 1891); New Orleans, Louisiana (4 Haziran 1892); Nashville, Tennessee (15–16 Eylül 1894); ve Birmingham, Alabama (19 Haziran 1896).
Sonraki Hizmet Dönemi ve Ölümü (1898–1951)
Mart 1898'de, Kinny'nin maaşını yaklaşık dokuz yıl boyunca ödedikten sonra, Genel Konferans Komitesi, onun kendi kendini finanse eden misyonerlik çalışmalarına başlaması yönünde oy kullandı. Sonraki dokuz yıl boyunca Nebraska, Missouri, Teksas, Tennessee ve Alabama'da misyonerlik yaptı. 1907'de Tennessee Nehri Konferansı'nda bir papaz olarak mezhep hizmetine geri döndü.
19 Ekim 1902'de Kinny, Nashville'de Viola E. Kinny ile evlendi. Viola bir süre orada kilise okulunda öğretmenlik yaptı. 1911'e gelindiğinde, eşinin sağlığı nedeniyle Charles, yarı zamanlı papazlık yapmaya başladı. 1939'da eşinin ölümüne kadar yarı zamanlı çalışmaya devam etti; üç yılını Virginia'da (1912–1915) geçirmesi dışında, Nashville'de yaşadı. Viola'nın ölümünden kısa bir süre sonra Kinny, Nashville'deki Riverside Sanitarium and Hospital'a yerleşti ve 2 Ağustos 1951'de doksan altı yaşında vefat edene kadar burada tedavi gördü.
Miras
Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi'ne göre, tarihçi Ronald Graybill 1977'de Kinny'yi "Siyah Adventizmin Kurucusu" olarak nitelendirdi. Louis B. Reynolds, Afro-Amerikan Adventizmi tarihçesinde, Kinny’nin mirasını başkalarının üzerine inşa edeceği bir temel olarak tanımladı. 1951’deki ölümüne kadar Amerika’daki siyahi Adventist üye sayısı 26.500’e ulaşmıştı — ve 1889’da hayalini kurduğu siyahi konferanslar da yeni kurulmuştu.