Özet
David Paulson, M.D., bir Adventist hekim, sanatoryum kurucusu ve eşi Mary Wild Paulson ile birlikte Chicago yakınlarındaki Hinsdale Sanatoryumu'nun ve Chicago'nun yoksulları için Life Boat Mission'ın başlıca kurucusuydu. Battle Creek Sanatoryumu ve Amerikan Tıp Misyoner Koleji'nde tıp eğitimi alan Paulson, Haziran 1906'da Ellen White'ın Kutsal Kitap'ın ilham kaynağı ve kendi yazıları hakkında en kalıcı ifadelerinden birini içeren mektubu aldı; bu mektup, Seçilmiş Mesajlar, cilt 1, s. 24–31'de yer aldı. 1916 yılında kırk sekiz yaşında vefat etti.
Erken Kariyeri ve Sanitarium Çalışmaları
Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi’ne göre Paulson 1868’de doğdu. Battle Creek’te J. H. Kellogg’un tıbbi misyonu altında eğitim gördü ve daha sonra eşi Mary Wild Paulson (kendisi de bir tıp doktoruydu) ile birlikte Chicago yakınlarında Hinsdale Sanitarium’u kurdu. İkili, 1898'de kurulan Life Boat Mission ve Life Boat dergisi de dahil olmak üzere, Chicago'nun yoksul ve dezavantajlı kesimleri adına geniş kapsamlı bir hizmet yürüttü. Kate Lindsay, Hinsdale çalışmalarının ilk destekçilerinden biriydi.
Ellen White’ın Küçük Sanatoryum Planı Hakkındaki Tavsiyesi (1902)
1902'de Ellen White, sanatoryumların inşa planlarıyla ilgili olarak Paulson'a doğrudan bir çağrıda bulundu: “Kardeş Paulson, Dr. Kellogg için en içten dualarınızı edin. O, daha küçük sanatoryumların inşası konusunda Tanrı'nın verdiği ışığa tamamen ters düşüyor. Herhangi bir yere çok büyük bir sanatoryum inşa etmenin zararları tam olarak anlaşılmalıdır. Rab bana, Battle Creek’te devasa bir sanatoryum yerine, birkaç şehirde daha küçük sanatoryumlar kurulabilirse, O’nun adının yüceltileceğini açıkladı. Her şeyi tek bir yerde yoğunlaştırmak, Tanrı’nın düzenine aykırıdır. Birçok yerde küçük tesisler kurulmalıdır” (Manuscript Releases, Mektup 110, 1902, par. 3).
1903 yılında, panteizm krizi ortaya çıktıkça onun öğüdü daha keskin hale geldi: “Kardeş Paulson, saat birde uyandım ve göksel elçiden gelen bu talimatları yazmak için kalktım. Mesih adına, bu büyüyü bozmanızı rica ediyorum. Halkımızın çoğu şu anda korkunç bir yanılgı içindedir. Ve tıbbi çalışanlarımızın çoğu Şeytan’ın işine yardım etmektedir. Tanrı, halkını Kendisiyle birlik içinde olmaya çağırıyor. O, kendi iradesini yerine getirmeye çalışanları sever ve onları kendi iş arkadaşları olarak kabul eder” (Manuscript Releases, Mektup 220, 1903, par. 11).
1906 tarihli İlham Mektubu
Paulson, 1906’da Ellen White’a yazdığı mektupta, “kamusal ya da özel ortamlarda söylediğiniz her kelimenin, her koşulda yazdığınız her mektubun On Emir kadar ilhamla yazılmış olduğu sonucuna vardım ve buna en kesin şekilde inanıyorum” dediğinde, Ellen White kendi ilhamının doğası hakkında şimdiye kadar yaptığı en net açıklamalardan biriyle yanıt verdi. Mektubunun giriş paragrafları, Seçilmiş Mesajlar, cilt 1, s. 24, par. 1’de yer almaktadır: “Mektubunuz bana Güney Kaliforniya’dayken ulaştı. Birkaç haftadır, oradaki sanatoryum çalışmalarımızın gelişimi ile ilgili meseleleri düşünmek ve depremle ilgili bana verilen görüşleri ve bundan çıkarılacak dersleri yazmak, zamanımı ve gücümü aldı” (Seçilmiş Mesajlar, cilt 1, s. 24, par. 1).
Şöyle devam etti: “Mektubunda, tanıklıklara kayıtsız şartsız iman etmen için aldığın erken eğitimden bahsediyorsun” (Seçilmiş Mesajlar, cilt 1, s. 24, par. 2).
Cevabı çok netti: “Kardeşim, yazılarımı özenle incelemişsin ve benim böyle bir iddiada bulunduğumu hiç görmemişsin, davamızın öncüleri de böyle bir iddiada bulunmuşlardır” (Seçilmiş Mesajlar, cilt 1, s. 24, par. 3).
Ölüm (1916)
Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi’ne göre, Paulson 1916 yılında, tıbbi misyonerlik kariyerinin zirvesindeyken, kırk sekiz yaşında öldü. Eşi Mary, Hinsdale’deki çalışmaları sürdürdü ve sonunda Mary Wild Paulson-Neall olarak yeniden evlendi. O, 1956 yılında öldü.