Özet
John Orr Corliss, kariyeri Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya ve İngiltere'yi kapsayan öncü bir Yedinci Gün Adventisti vaizi, editör ve din özgürlüğü savunucusuydu. 26 Aralık 1845’te Maine’in Topsham kentinde İskoç ve İngiliz kökenli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Corliss, İç Savaş sırasında Birlik ordusunda piyade olarak görev yaptı; 1868’de James White tarafından Adventist inancına vaftiz edildi ve yirmi üç yaşında Battle Creek Sağlık Reform Enstitüsü’nün papazı ve müdürü oldu. 1871'den itibaren Michigan, Maine, Virginia ve Kaliforniya'da evanjelist olarak çalıştı; 10 Mayıs 1885'te S. N. Haskell'ın öncü grubuyla Avustralya'ya yelken açtı; Melbourne'da Echo Yayınevi'nin kurulmasına yardım etti; 1889'da Washington, D.C.'de ilk Adventist kilisesini kurdu; ve Home Circle için standart İncil Okumaları (1889) kitabına önemli katkılarda bulundu. Avustralya’daki ikinci görev süresinin (1893–1896) ardından Kaliforniya’da on yıllar boyunca müjdecilik, din özgürlüğü ve yayıncılık hizmetlerinde bulunduktan sonra, 17 Eylül 1923’te yetmiş sekizinci yaşında Glendale Sanitarium’da vefat etti.
Maine Kıyılarından Battle Creek'e (1845–1868)
Per Milton Hook’un Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi’ndeki makalesine göre, John Orr Corliss, 26 Aralık 1845’te Maine’in Topsham kasabasında Joseph ve Jane (Morang) Corliss’in oğlu olarak dünyaya geldi. John henüz beş yaşındayken babası vefat etti ve çocuk, üvey babasının sert muamelesine maruz kaldı; on altı yaşında denizci çıraklığına başladı ve 1862 civarında Hristiyanlığa geçti. On dokuz yaşında denizcilikten ayrıldı, 1864'te yirmi yaşındaki Susan Gowell ile evlendi, Maine Piyade'nin Otuzuncu Alayı'na katıldı, İç Savaş'ın son yılında görev yaptı ve 1865'te Maine'e döndü; burada 1866'da bir Freewill Baptist papazı tarafından vaftiz edildi. Susan 16 Kasım 1867'de vefat etti ve Bath'taki Oak Grove Mezarlığı'na defnedildi. Yas tutarken, o sırada John Andrews ile birlikte New England'da müjdeleme faaliyetinde bulunan James ve Ellen White ile tanıştı; onların Michigan'a davetini kabul etti, 1868'de James White tarafından vaftiz edildi ve aynı yıl Battle Creek Sağlık Reform Enstitüsü'nün müdürü ve papazı oldu. Ayrıca Ohio doğumlu bir öğretmen olan Julia Ann Burgess ile evlendi.
Arthur L. White’ın Ellen G. White’ın Biyografisi adlı eserinin 3. cildinde, White ailesi ve Joseph Bates ile olan bağlantısı şöyle kaydedilmiştir: “John O. Corliss, 39 yaşında. 1868’de Yedinci Gün Adventisti oldu; bir süre James White ile birlikte çalıştı ve Joseph Bates’ten ders aldı” (Ellen G. White: The Lonely Years, s. 256, par. 2).
Herbert E. Douglass’ın Messenger of the Lord kitabında yer alan Corliss’in kendi tanıklığı, White ailesinin evindeki unutulmaz yaşam biçimini şöyle aktarmaktadır: “Başkalarına öğrettiklerini kendi hayatında uygulamaya son derece özen gösterirdi. Örneğin, halka açık konuşmalarında sık sık dul ve yetimlere bakma görevinden bahseder, dinleyicilerine Yeşaya 58:7-10’u hatırlatırdı; ayrıca muhtaçları kendi evine barınak, yemek ve giyecek sağlamak üzere kabul ederek öğütlerini örneklerle pekiştirirdi. Bir keresinde, bir erkek ve bir kız çocuğu ile bir dul ve onun iki kızını ailesinin bir parçası olarak evinde barındırdığını çok iyi hatırlıyorum” (Messenger of the Lord, s. 82, par. 1).
Amerika Yılları (1868–1885)
ESDA’ya göre Corliss, 1871’de Michigan’ın ücra köylerinde — Vernon, Mt. Pleasant, Le Roy — müjdecilik kariyerine başladı; başlangıçta kendi geçimini kendisi sağlıyordu (eşi Julia, bir kereste fabrikası ekibine haftada iki dolar karşılığında yemek pişiriyordu). Corliss ailesi, o ilk yıllarda ilk beş çocuklarından üçünü kaybetti; Lulu (d. 1877) ve William Burr (d. 1882) hayatta kaldı. Corliss, Ekim 1874'te Michigan, Lapeer'deki kamp toplantısında James White, J. H. Waggoner ve Stephen Haskell tarafından papazlığa atandı. 1878'den 1883'e kadar Virginia, Georgia, Minnesota ve Michigan'da müjdeleme faaliyetlerinde bulundu; 1883 Genel Konferans Oturumu'nda, yeni Virginia Konferansı'nın mezhebe kabul edilmesi için oylamayı başlattı ve 1884 için kendi çalışma alanını seçme gibi alışılmadık bir ayrıcalık kazandı — Kaliforniya'yı seçti ve burada Healdsburg, Woodland, Oakland ve Oregon'da çalıştı.
Avustralya: 1885 Öncü Grubu
Loughborough’un Büyük İkinci Geliş Hareketi kitabında ayrılış anı şöyle kaydedilmiştir: “10 Mayıs 1885’te, S. N. Haskell, J. O. Corliss ve ailesi, M. C. Israel ve ailesi, Wm. E. Arnold ve Henry Scott, Avustralya’da bir misyon açmak üzere San Francisco’dan denize açıldılar” (The Great Second Advent Movement, s. 421, par. 1). Aynı paragraf, bu çalışmayı önceden haber veren Ellen White’ın daha önceki tanıklığını da aktarmaktadır: “Bundan on bir yıl önce, 1874’te Battle Creek’te düzenlenen bir toplantıda Bayan White, birçok ulusun henüz gerçeği kabul edeceğini ve çeşitli ülkelerde matbaaların çalıştığını, kitap ve gazetelerin basıldığını gördüğünü söylemişti. Hangi ülkelerden bahsedildiğini belirtmesi istendiğinde, cevabı, hatırlayabildiği tek ismin Avustralya olduğu yönündeydi” (The Great Second Advent Movement, s. 421, par. 1).
Ellen White’ın 1885’te kiliseye gönderdiği kendi geriye dönük değerlendirmesi: “Şimdi, 1885’te, S.N. Haskell ve J.O. Corliss adlı iki ihtiyar, bir grup çalışanla birlikte, o güney kıtasında çalışmaları başlatmak üzere Avustralya’ya gönderildi” (Testimonies for the Church, cilt 5, s. 5, par. 2).
A. G. Daniells’ın, James R. Nix’in Passion, Purpose & Power adlı eserinde yer alan sonradan yazdığı anıları: “Çalışmalarımız 1885 yılında Avustralya’da, [Stephen N.] Haskell, [John O.] Corliss ve [M. C.] Israel papazları ile Henry Scott ve William Arnold kardeşlerin bu bölgeye gelmesiyle başladı” (Passion, Purpose & Power, s. 186, par. 1).
ESDA’ya göre, Avustralya’ya vardıklarında (Sidney, 6 Haziran 1885) Corliss, Melbourne’daki Echo Yayınevi’nin genel yayın yönetmeni oldu (bunu büyük ölçüde kendi kaynaklarıyla finanse etti), 1885–1886 yazında Melbourne’un beş banliyösünde düzenlenen çadır toplantı serilerinde M. C. Israel’e yardım etti, Ekim 1886’da Adelaide’ye taşındı (burada Aralık ayında otuz dört üyeli Adelaide kilisesini kurdu) ve Geelong, East St. Kilda ve başka yerlerde de seriler düzenledi, ta ki 1887 yılının Mart ayında sağlığı bozulup Kaliforniya'ya dönene kadar.
Washington, D.C., İncil Okumaları ve Dini Özgürlük (1887–1893)
ESDA'ya göre, iyileştikten sonra Corliss Battle Creek'e yerleşti ve editörlük ve din özgürlüğü çalışmalarına katıldı. 1889'da Washington, D.C.'de ilk Yedinci Gün Adventistleri kilisesini kurdu ve A. T. Jones ile birlikte, devlet okullarını “Hıristiyanlaştırmak” amacıyla yapılan anayasa değişikliğine karşı çıkan bir Senato komitesi önünde ifade verdi. O, kanıt metni İncil çalışma yönteminin mezhep standardı haline gelen Bible Readings for the Home Circle (1889) kitabının başlıca yazarı ve editörüydü.
İkinci Avustralya Dönemi (1893–1896) ve Ellen White’ın Çalışma Arkadaşı
Corliss ailesi 1893 yılının sonunda Avustralya’ya döndü. Loughborough’un Ellen White’ın Avustralya’daki kalışına ilişkin kayıtlarında, bu çalışmaya katılanlar arasında Corliss’in adı da geçmektedir; aynı paragrafın başlangıcı şöyledir: “1891 sonbaharında, Bayan E. G. White, oğlu W. C. White, Yaşlı Geo. B. Starr ve diğerleri Kaliforniya’dan Avustralya’ya doğru yola çıktılar ve Aralık ayında oraya vardılar” (The Great Second Advent Movement, s. 422, par. 6). Ve aynı paragrafta, Loughborough’un o bölgedeki Ellen White’ın tanıklığına övgüsünden sonra: “Avustralya’da bulundukları süre boyunca J. O. Corliss, buradaki çalışmaya yeniden katıldı ve W. A. Colcord ile diğerleri, vaiz, öğretmen vb. olarak bu alana girdi” (The Great Second Advent Movement, s. 422, par. 6).
Ellen White’ın 1895 tarihli günlüğünde, Avustralya’daki saha çalışmasında Corliss ile birlikte olduğu kaydedilmiştir: “28 Temmuz Cuması günü, Kardeş Corliss, Seven Hills’e gidip oradaki küçük kiliseyle buluşmak üzere görevlendirildi. Kardeş Hickox, Queensland’daki çalışmanın başlangıcında Kardeş Starr’a katılmak üzere buradan ayrılmıştı. Bir haftadır yorgunluk ve kalp rahatsızlığımdan dolayı kendimi oldukça hasta hissediyordum ve açık havada ne kadar çok kalırsam o kadar iyi olacağına emin olduğumdan, Kardeş Corliss ile birlikte bu yolculuğa çıkmaya karar verdim” (Ellen G. White in Australia, s. 178, par. 1).
Aynı günlüğün bir sonraki paragrafında şöyle devam ediyor: “Toplantı özel bir evde yapıldı ve oda oldukça doluydu, bu yüzden içeride kalmaya cesaret edemedim, Kardeş Corliss işini bitirene kadar arabamda oturdum. O, küçük sürüye ilgi uyandıran bir İncil okuma yaptı” (Ellen G. White in Australia, s. 178, par. 2). Ve aynı günlüğün bir sonraki paragrafında: “Corliss kardeş okumayı bitirdiğinde, eve girdim ve kısa bir süre konuştum. Kurtarıcımızın her şeye yeterliliğini anlatırken Rab beni güçlendirdi ve kutsadı” (Ellen G. White in Australia, s. 178, par. 3).
ESDA’ya göre, hastalık bir kez daha onun çalışmalarını yarıda kesti; Corliss ailesi 18 Nisan 1896’da Albany’den Avustralya’yı terk etti.
Son On Yıllar ve Ölüm (1896–1923)
ESDA'ya göre, Corliss, 1897 ve 1898 yıllarında Battle Creek Sanitarium’da tıp ve hemşirelik stajyerlerine İncil dersleri verdi, Kanada’da kısa bir süre hizmet etti, 1899’da Kaliforniya’ya döndü, on iki ay boyunca İngiliz Birlik Konferansı’nın başkan yardımcılığı görevini yürüttü (1902–1903) ve son yirmi yılı boyunca Pasifik Birlik Konferansı yürütme kurulunda çalıştı ve dini özgürlük departmanında saha müdürü ve yazışma sekreteri olarak görev yaptı. Julia Corliss, 16 Ağustos 1912'de Glendale kamp toplantısında zatürreeden öldü; 1913'te John, onun küçük kız kardeşi Florence Betsy Burgess ile evlendi.
Son Şabat ayini 8 Eylül 1923'te Pasadena kilisesinde yapıldı. Aynı akşam hastalandı, Glendale Sanitarium'a kaldırıldı ve 17 Eylül 1923'te, yetmiş sekizinci yaşında orada vefat etti. Glendale'deki Forest Lawn Memorial Park'ta gömülüdür; mezar taşında Birlik Ordusu gazilerinin amblemi bulunmaktadır. Kızı Lulu Gregory o sırada Brezilya'da kendi geçimini sağlayan bir misyonerlik çalışması yürütüyordu; oğlu Burr ise Kaliforniya'da bir doktordu.