Özet
Owen R. L. Crosier (daha sonra Crozier), New York, Canandaigua’lı bir Millerci vaiz ve yazardı. 1846 yılında yazdığı “Musa’nın Kanunu” başlıklı makalesi — 7 Şubat 1846 tarihli Day-Star Extra’da yayınlandı — Sabbatarian Adventizm’i, daha geniş kapsamlı Hayal Kırıklığı sonrası Millerci hareketinden ayıran göksel kutsal yer doktrininin temel açıklamasını oluşturdu. 1844–1845 kışında, “ ” döneminde, New York’un batısındaki Edson ailesinin evinde Hiram Edson ve Dr. F. B. Hahn ile yapılan uzun süreli İncil çalışması sonucunda yazılan bu makale, Ellen White tarafından 21 Nisan 1847’de Eli Curtis’e yazdığı mektupta (A Word to the Little Flock kitabının bir parçası olarak, s. 12’de yayınlanmıştır) onaylandı. Crosier bir süre yedinci gün Şabat'ı da kutladı, ancak 1847'ye gelindiğinde hem Şabat'ı hem de göksel kutsal yer görüşünü reddetti ve 1847'den 1853'e kadar Rochester'da Joseph Marsh'ın Advent Harbinger dergisinde çalıştı. 1912'de öldü.
Erken Yaşamı ve Dönüşümü (1820–1843)
Steinweg, Lest We Forget adlı kitabında Crosier’in erken yaşamının temel hatlarını şöyle kaydetmiştir: “Owen R. L. Crosier, 1820 yılında New York’un Canandaigua kentinde doğdu.” (Lest We Forget, bkz. 97, s. 183, ¶ 5). Aynı paragrafta şöyle devam eder: “On altı yaşında bir Metodist canlanma toplantısında iman etti. Gençlik yıllarında bir ara, Dr. Franklin B. Hahn ve Hiram Edson bu yetimle dost oldular. Ona bir yuva sağladılar ve çalışmalarında onu cesaretlendirdiler” (Lest We Forget, bkz. 97, s. 183, ¶ 5).
Steinweg, onun eğitimini ve Millerci doktrini benimsemesini şöyle kaydeder: “Lima’daki Genesee Akademisi ve Wesleyan İlahiyat Okulu’na devam ettikten sonra Crosier, New York’un Gorham, Rochester, East Avon ve Lima kentlerinde öğretmenlik yaptı. 1843 sonbaharında, Mesih’in yeryüzünü arındırmak için yakında geri döneceğine dair Millerci doktrini benimsedi ve E. R. Pinney tarafından vaftiz edildi.” (Lest We Forget, bkz. 97, s. 183, ¶ 6).
Hayal Kırıklığının Ertesi Günü (23 Ekim 1844)
Steinweg, 23 Ekim 1844 sabahını, Hiram Edson ve Crosier’in hayal kırıklığına uğramış kardeşlerini teselli etmek için Port Gibson’dan yola çıktıkları anı anlatır. İki adam birlikte ders çalışırken, bir mısır tarlasında yürürken Edson, arındırılacak kutsal yerin yeryüzü değil, cennetteki tapınak olduğu izlenimini aldı.
Edson'ı şahsen tanıyan Loughborough, o sabahın özetini şöyle aktarıyor: “New York, Port Gibson’dan Hiram Edson bana, 1844’te sürenin dolmasından sonraki gün, tarladaki mısır demetlerinin arkasında dua ederken, Tanrı’nın Ruhu’nun o kadar güçlü bir şekilde üzerine indiğini, neredeyse yere yapışacak kadar olduğunu anlattı” (The Great Second Advent Movement, s. 193, par. 1). Aynı paragraf şöyle devam ediyor: “O, bu düşüncesini O. R. L. Crosier’e iletti ve ikisi birlikte konuyu dikkatle araştırdılar. 1846’nın başlarında, Bay Crosier tarafından yazılan ve kutsal yer meselesini Kutsal Kitap açısından ayrıntılı bir şekilde ele alan bir makale, o dönemde New York’un Canandaigua kentinde yayınlanan Day Star gazetesinde basıldı” (The Great Second Advent Movement, s. 193, par. 1).
Edson Evindeki İncil Çalışması (1844–1845 Kışı)
23 Ekim'deki yolculuğun ardından yapılan araştırma, Port Gibson'daki Edson ailesinin evinde gerçekleştirilen uzun soluklu ve işbirliğine dayalı bir İncil çalışmasıydı. Steinweg, bu çalışmanın sonucunu şöyle aktarıyor: “O. R. L. Crosier, Edson ile birlikte Kutsal Mekan'ın arındırılmasına dair haberi iletmek üzere yola çıktığında yirmi dört yaşındaydı.” (Lest We Forget, bkz. 97, s. 184, ¶ 9). Steinweg, Froom’dan alıntı yaparak, aynı paragrafta Crosier’i “hevesli bir Kutsal Kitap öğrencisi ve gelecek vaat eden bir yazar” olarak nitelendirir (Lest We Forget, bkz. 97, s. 184, ¶ 9).
Arthur White’ın derlemesi Christ in His Sanctuary, bu çalışmayı ve Crosier’in sonuçların yazılmasındaki rolünü şöyle anlatır: “Bunu, Hiram Edson ve iki yakın arkadaşı, doktor F. B. Hahn ile öğretmen O. R. L. Crosier’in, bu konuyu ele alan kutsal yazıları—özellikle İbraniler kitabını—dikkatle incelemesi izledi. Bu ortak çalışmanın sonucu Crosier tarafından yazıldı ve önce sınırlı tirajlı bir gazete olan The Day Dawn’da, ardından 7 Şubat 1846’da Day-Star’ın özel sayısında yeniden yazılmış ve genişletilmiş haliyle yayınlandı. Bu, Ohio, Cincinnati’de yayınlanan ve daha geniş bir okuyucu kitlesine sahip bir Adventist dergisiydi. Bu mecra aracılığıyla hayal kırıklığına uğramış birçok Adventist inananın kalbine ulaştı. Kutsal Yazılarla iyi bir şekilde desteklenen bu oldukça uzun sunum, 2300 günün sonunda temizlenecek kutsal yerin, daha önce inandıkları gibi yeryüzünde değil, gökte olduğunu açıkça gösterdiği için, onların kalplerine umut ve cesaret verdi” (Christ in His Sanctuary, s. 8, par. 1).
Ellen G. White Estate’in Mektuplar ve El Yazmaları açıklayıcı notu, Crosier’in makalesinin temel teolojik özünü şöyle kaydetmektedir: “O.R.L. Crosier, Emily Clemons ve diğerleri, göksel kutsal yerde uzatılmış bir son kefaret dönemi olduğunu savunmaya başlarken, Samuel Snow ise tek günlük kefareti agresif bir şekilde savundu” (The Ellen G. White Letters and Manuscripts: Volume 1, s. 44, par. 2).
7 Şubat 1846 tarihli Day-Star Extra (“Musa’nın Kanunu”)
Genellikle “Musa’nın Yasası” olarak bilinen Crosier’in makalesi, 7 Şubat 1846’da Enoch Jacobs’un Day-Star dergisinin özel bir sayısında yayınlandı. Crosier, makalenin ana metninin başında, Malaki 4:4’ü alıntılayarak yasanın kalıcı önemini hatırlattı: “Horeb’de tüm İsrail için ona emrettiğim, kuralları ve hükümleri içeren kulum Musa’nın Yasasını hatırlayın.” (Musa’nın Yasası, s. 37, par. 2).
Crosier’in Musa’nın tipleri hakkındaki akıl yürütmesi kendi sözleriyle şöyle özetlenebilir: “Bazı yasal tiplerin antitipleriyle karşılaştığı tartışmasız bir gerçektir. Bunların nasıl yerine getirildiğini ve yerine getirildikleri zamana ilişkin ilkeyi öğrenerek, diğer tiplerin araştırılmasına daha iyi bir anlayışla devam edebiliriz. Yıllık tiplerin iki sınıfı vardır — İlkbahar ve Sonbahar; Levililer 23. İlki, ilk Mesih’in gelişinde karşılıklarını buldu, ancak ikincisi, ikinci Mesih’in gelişiyle bağlantılı olarak ve ondan sonra yerine getirilecektir.” (Musa’nın Kanunu, s. 37, par. 12).
Aynı paragraf dizisinde sonucunu şöyle açıkladı: “Benzerlikten yola çıkarak, sonbahar antitiplerinin, ilkbahar antitiplerinin oranına benzer bir oranda, tiplerinin işgal ettiği süreye göre bir süreyi işgal edeceği sonucuna varmalıyız. Başka bir deyişle, bunların yerine getirilme süresi, uzun yıllar süren bir dönem oluşturmalıdır.” (Musa’nın Kanunu, s. 37, par. 20).
Ellen White’ın Onayı (21 Nisan 1847)
Ellen White, 21 Nisan 1847 tarihinde Eli Curtis’e yazdığı mektupta — James White’ın “Küçük Sürüye Bir Söz” (30 Mayıs 1847) başlıklı broşüründe yayınlanan — Crosier’in makalesini onayladı. Sözleri, A Word to the Little Flock’ta aynen korunmuştur: “2300 günün sonunda temizlenecek olan Kutsal Yer’in, Mesih’in hizmetkarı olduğu Yeni Kudüs Tapınağı olduğuna inanıyorum. Rab, bir yıldan fazla bir süre önce bana bir görümde, Kardeş Crosier’in Kutsal Yer’in temizlenmesi konusunda gerçek ışığa sahip olduğunu ve Kardeş C.’nin 7 Şubat 1846 tarihli Day-Star, Extra’da bize sunduğu görüşü yazmasının Rab’bin isteği olduğunu gösterdi. Rab tarafından, o Extra’yı her azize tavsiye etme yetkisine sahip olduğumu hissediyorum.” (A Word to the Little Flock, s. 12, par. 8).
Aynı onay, WLF 12.8’deki Ellen White’ın el yazmalarında da korunmuştur: “2300 günün sonunda temizlenecek olan Kutsal Yer’in, Mesih’in hizmetkarı olduğu Yeni Kudüs Tapınağı olduğuna inanıyorum. Rab, bir yıldan fazla bir süre önce bana bir vizyonda, Kardeş Crosier’in Kutsal Mekan’ın temizlenmesi vb. konusunda gerçek ışığa sahip olduğunu ve Kardeş C.’nin 7 Şubat 1846 tarihli Day-Star, Extra’da bize sunduğu görüşü yazmasının Rab’bin isteği olduğunu gösterdi. Rab tarafından tam yetki verildiğimi hissediyorum, o Extra’yı her azize tavsiye etmek için.” (Word to the Little Flock, s. 12, par. 8).
Arthur White, bu onayın tarihsel sonucunu şöyle kaydetmiştir: “Hareketin öncüleri, kutsal yer gerçeğini Yedinci Gün Adventistleri doktrininin tüm yapısının temeli olarak gördüler. James White, 1850 yılında, O. R. L. Crosier’in bu konuyla ilgili ilk sunumunun önemli kısımlarını yeniden yayınladı ve yorumladı” (Christ in His Sanctuary, s. 12, par. 3).
Sabbatarianlardan Ayrılma (1847)
Steinweg, Crosier’in bir süre Şabat’ı kutladıktan sonra 1847’de Şabatçı Adventistlerden ayrıldığını kaydeder. Aynı paragrafta, Joseph Bates’in 1845’te kutsal yer meselesiyle ilgili bir konferans için Port Gibson’ı ziyaret ettiği ve Edson-Crosier-Hahn grubuyla Şabat konusundaki inancını paylaştığı belirtilir: “Crosier, Day-Dawn dergisinin Aralık 1846 sayısında bile Şabat'ı kutlamayı savunmuştu. Ancak 1847'ye gelindiğinde, Şabat'ı ve Kutsal Yer hakkındaki ilk görüşü reddetmiş ve sonunda Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi olacak gruptan ayrılmıştı” (Lest We Forget, bkz. 97, s. 184, ¶ 12).
Steinweg, Crosier’in sonraki gidişatını şöyle kaydeder: “1847’den 1853’e kadar Crosier, New York, Rochester’daki Joseph Marsh’ın Advent Harbinger and Advocate dergisinin kadrosundaydı” (Lest We Forget, bkz. 97, s. 184, ¶ 13). Steinweg aynı paragrafta şunu ekler: “Ayrıca, on emir yasasının Mesih’in çarmıhında kaldırıldığı görüşünü savunmak amacıyla yedinci gün Şabat’ına yönelik en şiddetli saldırılarını da içeren birkaç çok ciddi makale yazdı” (Lest We Forget, bkz. 97, s. 184, ¶ 13).
Son Yılları ve Ölümü (1858–1912)
Steinweg, Crosier’in Advent Hıristiyanlığı bayrağı altında sürdürdüğü sonraki hizmetini ve Michigan’ın Grand Rapids kentindeki son dönem tanıklığını şöyle kaydetmektedir: “1858’de Crosier, Advent Hıristiyan Kilisesi’nin Michigan konferansında müjdeci olarak görev yaptı ve Mesih’in yakında geleceğini vaaz etmeye devam etti. 1904’te Michigan’ın Grand Rapids kentinde bir toplantıya katıldığında, Yedinci Gün Adventistleri tarafından neredeyse hiç tanınmıyordu.” (Lest We Forget, bkz. 97, s. 185, ¶ 14).
Steinweg, Yedinci Gün Adventistlerinin son değerlendirmesini kayda geçirir. Crosier, “erken dönemlerde ortaya çıkan diğer gerçekleri takip etmemiş” olsa da — kaynakta korunan üç nokta, daha uzun bir atıfın varlığını engelliyor — Steinweg’in kendi sonuç cümlesi bu değerlendirmeyi açıkça kayda geçirir: “Yedinci Gün Adventistleri, Kutsal Yer doktrininin kurulmasında oynadığı rolü hatırlar ve takdir eder. Mesih, Baş Rahip ve Kutsal Yer hakkında yazdıkları, Miller’ın 2300 gün kehanetine ilişkin yorumundaki zaman hatasını açıklamaya yardımcı oldu ve Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi’nin bu kendine özgü doktrininin temelini attı” (Lest We Forget, bkz. 97. bölüm, s. 185, 15. paragraf).
Crosier, son on yıllarını New York’un batısı ve Michigan’ın güneyindeki Advent Hıristiyan topluluğunda sakin bir şekilde geçirdi. 1912 yılında doksan iki yaşında öldü.