Özet
William Farnsworth, New Hampshire'lı bir çiftçi ve Washington Hıristiyan Topluluğu'nun bir lideriydi. 1844'ün sonlarında veya 1845'in başlarında, yedinci gün Şabat'ı kamuoyuna açıkça kabul eden ilk Adventist layman oldu. Kardeşi Cyrus ile birlikte New Hampshire’ın Washington kentinde küçük bir Şabat tutan topluluk kurdu ve bu topluluk, Şabatçı Adventizmin tohumlarından biri haline geldi. Yirmi iki çocuk yetiştirdi — bunların çoğu ömür boyu Yedinci Gün Adventisti olarak kaldı — ve tüm hayatı boyunca “Happy Hollow” yakınlarında yaşadı.
Aile Kökleri ve Doğumu (1807)
Adventist Pioneer Library derlemesi Lest We Forget, Farnsworth ailesinin New Hampshire'a öncü olarak gelişini ve William'ın doğumunu şöyle kaydeder: “William Farnsworth gerçek bir öncüydü, ancak 1663 yılında babası Matthias ile birlikte Massachusetts’in Plymouth kentindeki yeni koloninin yakınlarına yerleşen büyük büyük büyük dedesi Jonathan ile aynı anlamda değildi; ne de 1767 yılında on beş diğer öncü aileyle birlikte daha elverişli bir tarım alanına, neredeyse bakir bir bölgeye taşınmaya karar veren dedesi ve büyükannesi Simeon ve Esther ile aynı anlamda değildi.” (Lest We Forget, bkz. 69. bölüm (“GERÇEK BİR ÖNCÜ —1807-1888”), s. 122, ¶ 1). LWF şöyle devam ediyor: “1776’da, o bölgede büyüyen küçük kasaba, o zamanlar ordunun generali olan George Washington’un adını alarak Washington olarak adlandırıldı” (Lest We Forget, bkz. 69. bölüm, s. 122, 2. paragraf). Ve William’ın doğumuna gelince: “İlk oğulları William, 1807’de doğdu ve ağırlığı iki buçuk pounddan biraz fazlaydı. Hikayeye göre, babası onu sıcak tutmak için geniş kahve demliklerinin içine sarmış! O kadar küçüktü ki, herkes onun ölebileceğini düşündü” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 122, ¶ 3).
Sally Mead ile evlilik ve “Happy Hollow” (1830)
LWF, Farnsworth ve Mead aileleri arasındaki aile bağını şöyle kaydetmektedir: “Yakın komşuları arasında Mead ailesi de vardı. Çocukları birlikte okula gittiler, birlikte oynadılar ve daha sonra birbirleriyle evlendiler. William, Sally Mead ile evlendiğinde yirmi üç yaşında, güçlü bir genç adamdı. Ashuelot Nehri’nin yanında iki yüz on altı dönümlük bir arazi seçtiler ve “Happy Hollow” adını verdikleri kendi evlerini inşa ettiler. Hayatlarının geri kalanını orada geçirdiler” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 122, ¶ 4).
Yıldız Yağmuru (14 Kasım 1833)
LWF, erken dönem Adventistlerin hafızasında İkinci Geliş’in habercilerinden biri haline gelen o geceyi korur: “Heyecan verici bir gece, 14 Kasım 1833’te, William ve Sally, İsa’nın İkinci Gelişinin yaklaştığının işaretlerinden biri olan yıldız yağmuruna tanık olarak, “ ” deneyimini yaşadılar” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 122, ¶ 5).
Washington Hıristiyan Topluluğu ve Adventist Uyanışı (1841–1844)
LWF, William’ın Washington cemaatinin kurucu üyesi olarak rolünü şöyle kaydeder: “1841’de William, otuz iki komşusuyla bir araya gelerek New Hampshire’daki Washington Hıristiyan Topluluğu’nu kurdu. O dönemde evlerinin yakınında büyük bir kilise inşa ettiler” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 122, ¶ 6). LWF, o cemaati Adventizm’e yönelten anı şöyle anlatır: “William, 1842’de Hıristiyan Topluluğu’nun başkanıydı ve o sırada ziyaret eden bir vaiz olan Joshua Goodwin’i bir sonraki Pazar günü kiliselerinde vaaz vermeye davet etti. Vaiz, “İsa 1843’te bu dünyaya gelecek! Hazır mısınız?” dediğinde vaazına büyük ilgi gösterildi” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 123, ¶ 7).
22 Ekim tarihini belirleyen yedinci ay mesajı, Ağustos 1844'te Washington'a ulaştı: “1844 yılının Ağustos ortasına gelindiğinde, advent vaizleri her yerde gece yarısı çağrısını duyuruyor, Samuel S. Snow tarafından önerilen daha doğru bir peygamberlik kronolojisine göre, peygamberlikte bahsedilen son zamanların ve Mesih’in ikinci gelişinin 22 Ekim 1844’te olacağına dair şaşırtıcı mesajı yayıyorlardı” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 123, ¶ 8).
Şabat'ı Korumuş İlk Adventist Laik (1844–1845)
Washington’daki belirleyici değişim, Yedinci Gün Baptist’i Rachel Oakes sayesinde gerçekleşti. LWF bu zinciri şöyle kaydetmektedir: “Hayal kırıklığı yaşanmadan önce, 1843’te Rachel Oakes, öğretmen olan kızı Delight’ın yanına taşınmak üzere Washington’a yerleşti. Rachel, Yedinci Gün Baptistiydi, ancak oradaki küçük Hıristiyan Kilisesi’ndeki Adventist grubuyla birlikte ibadet ediyordu” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 123, ¶ 10). LWF, Rachel Oakes’in Metodist vaiz Frederick Wheeler ile yüzleşmesiyle devam ediyor: “Rachel Oakes bu konuda onu azarladı ve doğru Şabat’ı tutarak vaaz ettiklerini yaşaması için ona meydan okudu. Bunun sonucunda, dua ve İncil çalışmasından sonra, o da Şabat’ı tutmaya başladı” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 123, ¶ 11).
LWF, William Farnsworth’un kendi kararlı adımını şöyle kaydeder: “Vahiy 11:18, 19’u okuduktan sonra, William Farnsworth, on emirdeki Şabat’ın Hıristiyanlar tarafından hala tutulması gerektiği konusunda etkilenmişti. Hayal kırıklığı ile 1845 Ocak’ındaki ilk Şabat arasında bir zamanda, yedinci günü kutsal tutma kararını kamuoyuna açıkladı. O, yedinci gün Şabat’ı tutan ilk Adventist layman’dı. Kilisedeki diğerleri de Will’den etkilendi” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 124, ¶ 12). Pazar günü tutan cemaatle kopuş anında gerçekleşti: “Artık Washington’daki kilisede ibadet edemezlerdi, çünkü Şabat’ı tutma kararları, Pazar günü tutan kardeşlerinden ayrılmak anlamına geliyordu. Bir sonraki Şabat günü, tarlaya çalışmaya gitmek yerine, William, Cyrus ve aileleri babalarının evinde bir araya gelerek ilk Şabatlarını kutladılar. Pazar günü, William ve en büyük oğlu John tarlada çalışmaya gittiler” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 124, ¶ 13).
Joseph Bates’in 1845 Ziyareti
LWF, Washington’daki Şabat tutanları daha geniş bir harekete bağlayan Joseph Bates’in ziyaretini şöyle kaydeder: “1845’in başlarında Joseph Bates, Washington, New Hampshire’ı ziyaret ederek oradakilerle Şabat mesajını inceledi. Farnsworth ve diğerlerinin kendisinden birkaç hafta önce Şabat’ı tutmaya başladıklarını gördü. 1846 sonbaharında James ve Ellen White da yedinci gün Şabat’ı tutmaya başladı. 7 Nisan 1847’de Ellen White, dördüncü emir olan Şabat ile ilgili bir görüm gördü ve bu görüm şunu teyit ediyordu” (Lest We Forget, bkz. 69. bölüm, s. 125, 14. paragraf).
Aile ve Son Yıllar (1855–1888)
LWF, Sally’nin vefatını ve ikinci evliliği şöyle kaydetmektedir: “30 Haziran 1855’te, 43 yaşındaki Sally Farnsworth on saatlik bir hastalığın ardından vefat etti. Her şey o kadar ani oldu ki! William, çocuklarla ilgilenmek için yardıma ihtiyacı olduğunu biliyordu ve Sally’nin bıraktığı büyük boşluğu, o sırada 25 yaşında olan genç gelin Cynthia Stowell ile doldurmakta hiç gecikmedi. Birkaç ay sonra, 19 Eylül 1855'te evlendiler” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 125, ¶ 15). Çocuklar hakkında ise şöyle yazıyor: “William ve Cynthia'nın da on bir çocuğu oldu; böylece William'ın toplam yirmi iki çocuğu oldu. Farnsworth ailesinden üç oğul, Eugene, Orvil ve Elmer papaz oldu; bir kızı, Loretta ise ilk kadın S.D.A. İncil öğretmeni oldu. 1843'ten sonra doğan on altı çocuktan biri hariç hepsi, Yedinci Gün Adventistleri olarak sadık ve tutarlı bir hayat sürdü” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 125, ¶ 16).
LWF, bu bölüme başlığını veren şu değerlendirmeyle sonlandırır: “Bütün bunlar, sıradan bir adam ve basit bir çiftçi olmasına rağmen, William Farnsworth’un gerçek bir öncü olarak, alaylara maruz kalsa bile, Kutsal Ruh’un zihnine yeni bir ışık açtığı anda Mesih’in rehberliğini takip etmekten çekinmemesi sayesinde gerçekleşti” (Lest We Forget, bkz. 69, s. 125, ¶ 17).