Samenvatting
Francis McLellan Wilcox was drieëndertig jaar lang, van 1911 tot 1944, redacteur van de Review and Herald (later omgedoopt tot de Adventist Review) — de langste ambtstermijn van alle redacteuren van het vlaggenschip van de kerk. Hij werd op 28 februari 1865 in Theresa, New York, geboren als zoon van boerenouders. Op twaalfjarige leeftijd werd hij Zevende-dags Adventist onder invloed van H. H. Wilcox (geen familie), trad in zijn vroege twintiger jaren toe tot de bediening en klom op via onderwijs- en bestuursfuncties totdat hij in 1911, op 46-jarige leeftijd, werd benoemd tot hoofdredacteur. Hij was de auteur van de belangrijke verklaring van fundamentele geloofsovertuigingen uit 1933 (A Conference on Christian Fundamentals). Volgens de Encyclopedia of Seventh-day Adventists (Douglas Morgan) werd Wilcox “een van de meest invloedrijke leiders van de Zevende-dags Adventisten in de eerste helft van de 20e eeuw.”
Jeugd en bekering (1865–1877)
Volgens de Encyclopedia of Seventh-day Adventists werd Wilcox op 28 februari 1865 geboren in Rossie, New York, als vierde van zes kinderen van Allen David en Julia Ann Lawton Wilcox, die een boerderij hadden in Theresa, Jefferson County, in het noorden van New York. Hij ging naar de openbare school in Theresa en werkte als tiener op de familieboerderij.
Volgens de ESDA werden de twee jongens in 1877, toen Frank twaalf was en zijn oudere broer Milton vierentwintig, Zevende-dags Adventisten dankzij de inspanningen van Henry H. Wilcox (geen familie), en sloten ze zich aan bij een kleine nieuwe gemeente in Rossie, georganiseerd door Dudley M. Canright. Milton C. Wilcox zou zijn broer voorgaan in het betreden van de bediening en zou later, van 1891 tot 1913, de in Californië gevestigde Signs of the Times redigeren.
Ellen White’s getuigenis aan Wilcox uit 1911
Toen Ellen White op 23 oktober 1911 een brief schreef aan F. M. Wilcox in Sanitarium, Californië, werd het document dat zij stuurde — later gepubliceerd als Selected Messages, deel 1, blz. 54–57, onder de titel „The Work and the Helpers“ — een van haar belangrijkste uitspraken uit haar latere leven over haar eigen werk en haar literaire medewerkers. Ze schreef over een ervaring van enkele jaren eerder: “Ongeveer een jaar na de dood van mijn man was ik erg verzwakt en men vreesde dat ik nog maar kort te leven had. Tijdens de kampbijeenkomst in Healdsburg werd ik naar de tent gebracht waar een grote groep van onze mensen bijeen was. Ik vroeg of men mij van de bank waarop ik lag wilde helpen opstaan en naar het spreekgestoelte wilde begeleiden, zodat ik een paar woorden van afscheid tot de mensen kon spreken. Toen ik probeerde te spreken, kwam de kracht van God over mij en doordrong mij tot in het diepst van mijn wezen” (Selected Messages, deel 1, blz. 54, par. 2).
Ze vervolgde en legde de zekerheid vast die ze had ontvangen over haar werk en de rol van haar zoon W. C. White: “Na deze ervaring werd mij duidelijk gemaakt dat de Heer mij had opgewekt om in vele landen voor Hem te getuigen, en dat Hij mij genade en kracht voor het werk zou geven. Ook werd mij getoond dat mijn zoon, W. C. White, mijn helper en raadgever zou zijn, en dat de Heer hem de geest van wijsheid en een gezond verstand zou schenken” (Selected Messages, deel 1, blz. 54, par. 3).
In dezelfde paragraaf gaf ze de diepere verzekering: “Je staat niet alleen in het werk waarvoor de Heer je heeft uitgekozen. God zal je leren hoe je de waarheid in haar eenvoud voor de mensen kunt brengen. De God van de waarheid zal je ondersteunen, en er zal overtuigend bewijs worden gegeven dat Hij je leidt” (Selected Messages, deel 1, blz. 54, par. 4).
Een tweede uitgebreid getuigenis van Ellen White’s geschriften in Selected Messages, deel 3 (een door 3SM samengesteld deel), bevat een aanhef die rechtstreeks aan Wilcox gericht was: “Beste broeder [F. M.] Wilcox” (Selected Messages, deel 3 — aan het begin, paginaverwijzing volgens 3SM).
De redactiestoel (1911–1944)
In 1911 werd Wilcox gekozen tot redacteur van de Review and Herald. Hij vervulde die functie ononderbroken tot 1944 — drieëndertig jaar, de langste ambtstermijn in de geschiedenis van de krant. Volgens de ESDA was hij de auteur van de verklaring van fundamentele geloofsovertuigingen uit 1933 die, als A Conference on Christian Fundamentals, tot halverwege de twintigste eeuw als fundamenteel leerstellig document voor de kerk diende.
Dr. Merlin Burts Understanding Ellen White (2015) beschrijft Wilcox’ redactionele visie: “Toen Jezus Zijn discipelen op de hoogte bracht van hun toekomstige missie om alle volken te onderwijzen (Matt. 28:19, 20), legitimeerde Hij indirect de vertaling van de evangelieboodschap in de talen van de respectieve” volkeren.
De rol van Arthur White’s broer Milton bij de Signs of the Times, parallel aan die van Frank bij de Review, betekende dat de familie Wilcox bijna een halve eeuw lang de twee vlaggenschip-tijdschriften van de kerk had geleid. Volgens de ESDA besloeg de gezamenlijke redactionele dienst van de gebroeders Wilcox aan de kerk de periode van 1891 tot 1944.
Overlijden (1951)
Volgens de Encyclopedia of Seventh-day Adventists stierf Wilcox in 1951 op 86-jarige leeftijd. De exacte overlijdensdatum staat vermeld in zijn overlijdensbericht in de Review and Herald.