Samenvatting
Merritt Eaton Cornell was een tentprediker, debater en auteur van vijf leerstellige boeken, wiens veertigjarige bediening vanaf 1852 de boodschap van de derde engel van Maine naar Californië bracht. Cornell bekeerde zich tot de zevendedags-sabbat onder de prediking van Joseph Bates in het huis van de familie Palmer in Jackson, Michigan, in de zomer van 1852. Samen met J. N. Loughborough organiseerde hij in juli 1854 de allereerste tentbijeenkomsten die ooit door sabbatvierende adventisten werden gesponsord, in Battle Creek. Hij was een indringende evangelist die soms de bijnaam 'Stormy Petrel' kreeg, en zijn debatten met tegenstanders van de 'Age-to-Come', spiritisten en Eerste-dag-adventisten trokken grote menigten in het Midwesten en New England. Hij stierf in 1893.
Vroege leven en bekering (1827–1852)
Froom beschrijft de grote lijnen van Cornells leven: “MERRITT E. CORNELL (1827-1893) werd geboren in de staat New York en verhuisde in 1837 met zijn ouders naar Michigan. In 1852 bekeerde hij zich onder invloed van Bates tot het sabbatarische geloof. Hoewel hij aanvankelijk tegen de leer van de zevendedags-sabbat was, werd hij een fervent voorstander en bracht hij al snel een groep sabbatvierende gelovigen op de been.” (The Prophetic Faith of Our Fathers, deel 4, blz. 1103, par. 1).
De biografische schets van de Ellen G. White Estate in Letters and Manuscripts vult de data en het traject van zijn vroege adventisme aan: “Merritt E. Cornell, een vurige evangelist en debater, afkomstig uit Chili, New York, predikte op grote schaal in vele staten van de Unie van 1852 tot de jaren 1870. Hij trouwde in 1849 met Angeline Lyon, dochter van Henry en Deborah Lyon. Na een eerdere aansluiting bij een adventistische groep onder leiding van Joseph Marsh, werden de Cornells in 1852 sabbatarianen na contacten met Joseph Bates. Cornells evangelisatie in de jaren 1850 vond plaats in het middenwesten en breidde zich in de jaren 1860 uit naar New England. In het begin van de jaren 1870 predikte hij drie jaar lang in Californië en, voor korte tijd (1878-1879), in Colorado” (The Ellen G. White Letters and Manuscripts: Volume 1, p. 812, par. 1).
Loughborough beschrijft het moment van Cornells bekering in het huis van de familie Palmer in Jackson, Michigan: “We willen de aandacht vestigen op zijn werk in Jackson, Michigan, in 1851, toen hij die staat bezocht. Na ongeveer een week werken met de adventisten in Jackson omarmde de hele groep, op één na, de sabbatwaarheid en de boodschap van de derde engel.” (The Great Second Advent Movement, p. 547, par. 2). Loughborough voegt in dezelfde paragraaf toe dat Cornell — “toen een predikant van de Eerste-dags Adventisten” die samen met zijn vrouw drie jaar eerder bekeerd was — “bij broeder Palmer langskwam en werd voorgesteld aan broeder Bates, die hen grondige instructies gaf over de boodschap van de derde engel. Zij aanvaardden de waarheid en waren tot hun dood Zevende-dags Adventisten” (The Great Second Advent Movement, p. 547, par. 2).
De eerste sabbat-tentbijeenkomsten (1853–1854)
In januari 1853 wijdde Cornell samen met James White de jonge J. N. Loughborough in Grand Rapids. Kort daarna werden hij en Loughborough op een prediktoer van drie maanden door Illinois, Wisconsin en Noord-Indiana gestuurd. Loughborough heeft een verslag in de eerste persoon van die tocht bewaard: “Als illustratie van de vooroordelen in het oosten tegen de Zevende-dags Adventisten in die vroege tijden, verwijs ik naar een ervaring van ouderling Cornell en mijzelf in het jaar 1853. Tijdens de bijeenkomst die broeder en zuster White in Jackson hielden, werd besloten dat broeder Cornell en ikzelf drie maanden lang met paard en wagen door Illinois, Wisconsin en Noord-Indiana zouden reizen om Zevende-dags Adventisten te bezoeken.” (The Great Second Advent Movement, p. 549, par. 2).
In juli 1854 — voortkomend uit de planning die in Locke, Michigan, was begonnen — organiseerden Cornell en Loughborough de allereerste tentbijeenkomst die ooit door Sabbatarische Adventisten werd gesponsord, op de hoek van Tompkins Street en Van Buren Street in Battle Creek. Loughborough beschrijft de planning van die tentbijeenkomsten in mei 1854: “Mei 1854: grote belangstelling in Locke, MI, zet de Whites, M. E. Cornell en JNL ertoe aan tentbijeenkomsten te plannen” (The Great Second Advent Movement, p. 568, par. 3).
Steinweg bewaart in Lest We Forget een levendig verslag uit de eerste hand van Cornells evangelisatietocht in deze periode — toen hij, toen hij langs het hooiveld van J. P. Kellogg bij Jackson, Michigan reed, de teugels aan zijn vrouw overhandigde, uit de wagen sprong en over het veld rende om de nieuwe sabbatwaarheid te delen die hij zojuist had geleerd. Steinweg citeert Cornells uitroep toen hij Kellogg begroette: “Angie, houd het paard vast!” (Lest We Forget, hfst. 131, p. 251, ¶ 3).
Steinweg legt de kern van zijn verslag aan Kellogg vast, waarbij hij Cornells brief in de Review and Herald van 16 september 1852 citeert: “Hij en Angie waren van plan om vanaf dat moment de zaterdag, de ware bijbelse sabbat, te houden” (Lest We Forget, hfst. 131, p. 251, ¶ 4).
Steinweg beschrijft het onstuimige karakter dat zijn handelsmerk werd: “Er was geen aarzeling bij deze moderne Petrus. Onstuimig, gedurfd – een scherpzinnige, effectieve evangelist – Merritt E. Cornell was net begonnen aan meer dan vier decennia van sabbatarische advent-evangelisatie” (Lest We Forget, hfst. 131, blz. 251, ¶ 6).
Steinweg vermeldt in hetzelfde hoofdstuk ook dat Joseph Bates in de Review and Herald van 17 juni 1852 een conferentie aankondigde in Jackson, Michigan, die op 25 juni zou beginnen – en dat “J. O. Corliss tijdens die bijeenkomst het getuigenis van Cornell vertelde” (Lest We Forget, hfst. 131, p. 251, ¶ 10).
De indringende evangelist (1854–1880)
Froom vat het karakter van Cornells bediening als volgt samen: “Moedig, enthousiast en dynamisch was hij een hard-hitting evangelist en een vurig debater” (The Prophetic Faith of Our Fathers, deel 4, p. 1103, par. 1). Dezelfde paragraaf vervolgt: “Hij paste zich aan het tempo van de tijd aan, predikte van Maine tot Californië en leidde in 1854 de eerste volwaardige tentbijeenkomst die door de Sabbatarische Adventisten werd gehouden.” (The Prophetic Faith of Our Fathers, deel 4, p. 1103, par. 1).
Steinweg vermeldt zijn geboortedatum en huwelijksdatum: “Cornell werd geboren op 29 januari 1827 in Chili, New York; verhuisde naar Livingstone County, Michigan, toen hij bijna 10 jaar oud was; en geloofde al vroeg in de adventboodschap. Hij was 17 in oktober 1844. Ongeveer vijf jaar later trouwde hij met Angeline M. Lyon, op 23 juni 1849. Zij wijdden hun leven aan het prediken van de advent” (Lest We Forget, hfst. 131, blz. 251, par. 8).
Overlijden (1893)
Volgens de Encyclopedia of Seventh-day Adventists (Brian E. Strayer) stierf Cornell in 1893 — slechts een jaar na het overlijden van Cottrell en enkele maanden voordat zijn overlijdensbericht op 23 januari 1894 in de Review and Herald verscheen. Hij en zijn vrouw Angeline (1828–1901) waren pioniers geweest in de methode van tent-evangelisatie die de adventistische evangelisatie voor de volgende twee generaties zou bepalen.