Özet
Arthur Grosvenor Daniells, Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi'nin başkanı (ve 1901'deki yeniden yapılanmanın ardından Genel Konferans Komitesi başkanı) olarak yirmi bir yıl (1901–1922) görev yaptı — bu, mezhep tarihindeki en uzun görev süresidir. O, 1901’deki dönüm noktası niteliğindeki yeniden yapılanma, Battle Creek’ten Takoma Park’a taşınma (1903), John Harvey Kellogg ile yaşanan sancılı mücadele (1902–1907), Loma Linda’nın (1905) ve Washington Yurtdışı Misyon Semineri’nin kurulması ve yirminci yüzyılın başlarında Adventist misyon çalışmalarının büyük çaplı genişlemesi süreçlerinde kiliseye liderlik etmiştir. 28 Eylül 1858'de Iowa'nın West Union kentinde doğan Butler, on yaşında George I. Butler tarafından vaftiz edildi, on sekiz yaşında Mary Hoyt ile evlendi, 1878’de Teksas’ta R. M. Kilgore’un çadır sorumlusu olarak görev yaptı (burada o ve Mary, yaşlanan James ve Ellen White ile birlikte çalıştılar), 1886’dan itibaren Yeni Zelanda ve Avustralya’da Adventist çalışmalarının öncülüğünü yaptı, 1900’de Amerika’ya döndü ve 1901’de Battle Creek’teki oturumda Genel Konferans’ın başına seçildi. 22 Mart 1935'te Maryland'in Takoma Park kentinde vefat etti. Görev süresi boyunca Ellen White'ın peygamberlik yeteneğinin kararlı bir savunucusu oldu ve savunma niteliğindeki The Abiding Gift of Prophecy (1936) kitabının yazarıydı.
Iowa Yetimhanesinden Battle Creek Koleji'ne (1858–1875)
Benjamin McArthur’un Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi’ndeki makalesine göre, A. G. Daniells 28 Eylül 1858’de Iowa’nın West Union kentinde Thomas Grosvenor Daniells ve Mary McQuillan Daniells’in oğlu olarak dünyaya geldi. Vermont doğumlu bir taş ustası ve sınır bölgesi doktoru olan babası, İç Savaş'ta kırk beş yaşın üzerindeki erkeklerden oluşan Iowa “Graybeards” alayında görev yaptı ve kampta bir tür tükenme hastalığından öldü. Dul eşi Mary, Arthur'u ve onun ikiz kardeşleri Jesse ile Charles'ı bir yetimhaneye yerleştirdi; 1867'de Rememberence Lippincott ile evlenmesi, çocukları tekrar bir aile ortamına kavuşturdu. Mary, amatör vaiz Dan Shireman’ın çabalarıyla Adventizm’i benimsedi ve Arthur, on yaşında Iowa Konferansı başkanı George I. Butler tarafından vaftiz edildi. Battle Creek Koleji’nde geçirdiği bir yılın ardından — hayatındaki tek resmi üniversite yılı — hastalık eğitimi sonlandırdı.
Teksas, White Ailesi ve Katırlar (1876–1881)
1876'da Arthur, alışılmadık bir şekilde on sekiz yaşında Mary Ellen Hoyt ile evlendi. 1878'de, okula giderken yaşadığı bir “Şam Yolu” deneyiminin ardından, okuldan ayrılıp vaizlik mesleğine yöneldi ve evangelist R. M. Kilgore'un çadır sorumlusu olarak Teksas'a gitti. Orada Daniells ailesi, yaşlanan ve hastalanan James ve Ellen White'a yardım etmekle görevlendirildi: Mary aşçı olarak çalıştı, Arthur ise James'e ihtiyacı olan her konuda yardım etti.
Ellen White’ın 1878 tarihli mektubu, genç Daniells’in White’ların kaçan katırlarını yakaladığı ünlü olayı kayda geçirir: “Siz ayrılır ayrılmaz, katırların bulunduğu haberi bize ulaştı. Kardeş Daniells onları bize getirdi” (Mektuplar ve El Yazmaları, cilt 3, Mektup 64, 1878, par. 1).
Yeni Zelanda ve Avustralya (1886–1900)
1886’da Daniells ailesi Yeni Zelanda’ya gitme çağrısını kabul etti. James R. Nix’in Passion, Purpose & Power adlı kitabında, Daniells’in daha sonraki sözleriyle şöyle kaydedilmiştir: “Çalışmalarımız 1885 yılında Avustralya’da, [Stephen N.] Haskell, [John O.] Corliss ve [M. C.] Israel papazları ile Henry Scott ve William Arnold kardeşlerin bu bölgeye gelmesiyle başladı” (Passion, Purpose & Power, s. 186, par. 1).
ESDA’ya göre, Daniells ailesi dört buçuk yıl boyunca Yeni Zelanda’da (özellikle Kuzey Adası — Auckland, Napier, Kaeo, Wellington) öncü olarak çalıştı ve 1891’de Avustralya’ya taşındı; burada Arthur, Ellen White’ın ısrarı üzerine konferans başkanı seçildi. Ellen White, W. C. White ve W. W. Prescott ile birlikte, Nisan 1897’de açılan Avondale Okulu’nun baş mimarlarından biriydi.
Ellen White’ın Ellen G. White in Australia adlı kitabında, 1894’te Adelaide’de yaşanan McCullagh-Hawkins krizi ve Daniells’in bu krizi çözmedeki rolü şöyle anlatılır: “Daniells ve Colcord kardeşler hemen Adelaide’ye gittiler ve orada kararlı bir isyanla karşılaştılar. Onlar oraya vardıklarında, McCullagh ve Hawkins kardeşler onlarla konuşmayı reddettiler. Pazar akşamı bir toplantı için randevu vermişlerdi ve Daniells kardeşten aynı akşam çadırda konuşma yapmasını istediler. O bunu reddetti ve bunun yerine onları dinlemeye gitti” (Ellen G. White in Australia, s. 311, par. 5).
1901 Genel Konferansı Yeniden Yapılanması
ESDA’ya göre, Daniells 1900 yılında Güney Afrika ve Avrupa üzerinden Amerika’ya döndü ve o sonbaharda New York’a vardı. Nisan 1901’de Battle Creek’te düzenlenen Genel Konferans Oturumu’nda, Ellen White’ın güçlü desteğiyle, yeni Genel Konferans Komitesi’nin başkanı — fiilen kilisenin en üst düzey yetkilisi — seçildi ve Genel Konferans ile yerel konferanslar arasına birleşik konferans katmanını getiren yeniden yapılanma sürecine başkanlık etti. John Harvey Kellogg adaylığını sundu; A. T. Jones da bunu destekledi.
A. T. Jones’un 14 Mayıs 1901 tarihli Review and Herald raporunda, birkaç hafta sonra Daniells’in başkanlık ettiği Indianapolis genel toplantısının ruhu şöyle kaydedildi: “Toplantı Cuma akşamı, Daniells’in Yeşu 3:5 ve 4:24’teki anlamlı sözlerden alıntı yaptığı vaazıyla başladı” (Review and Herald, 14 Mayıs 1901, s. 316, par. 4).
Battle Creek’ten Washington’a Taşınma (1902–1903)
Battle Creek Sanitarium 18 Şubat 1902’de yandı; Review and Herald matbaası ise on ay sonra aynı kaderi paylaştı. Ellen White’ın Testimonies for the Church (Kiliseye Tanıklıklar) adlı kitabının 8. cildinde, yangınlardan önce yazılmış, Battle Creek’te yeniden inşa edilmesine karşı Daniells’e verdiği öğüt kaydedilmiştir: “Review and Herald ofisine başka bir bina eklenmesi konusunda Elder Daniells’ten bir mektup aldım. Buna vereceğim cevap şudur: Hayır, hayır, hayır. Zaten inşa edilmiş binalara ekleme yapmak yerine, ofisi şeytani kökenli çöplerden temizleyin, böylece her bakımdan yer kazanacaksınız” (Testimonies for the Church, cilt 8, s. 90, par. 3).
Review dergisinin yangınından sonra verdiği yanıt: “Bugün, Review dergisinin ofisinin yangında tahrip olmasıyla ilgili olarak Elder Daniells’tan bir mektup aldım. Davamızın uğradığı büyük kayıp düşünülünce çok üzülüyorum. Bu durumun, işten sorumlu kardeşler ve ofis çalışanları için çok zor bir dönem olduğunu biliyorum. Acı çeken herkesle birlikte ben de acı çekiyorum. Ancak bu üzücü haber beni şaşırtmadı, çünkü gece gördüğüm vizyonlarda, Battle Creek üzerinde ateşten bir kılıç tutan bir melek gördüm” (Testimonies for the Church, cilt 8, s. 97, par. 1).
ESDA’ya göre, Daniells kiliseyi Maryland’in Takoma Park kentindeki yeni genel merkeze taşıdı ve taşınma işlemi Ağustos 1903’te gerçekleşti. Ellen White’ın 1904 yılında W. W. Prescott’a yazdığı mektup, ilahi görevi doğrulamaktadır: “Sen, Rab’bin senin olmanı istediği yerdesin. [A. G.] Daniells ve sen, çok fazla yükle boğulmamalısınız. Washington yeterince uzun süre ihmal edildi. Artık orada kararlı bir iş yapılmalıdır. Rab güç ve lütuf verecektir” (Ministry to the Cities, s. 161, par. 4).
Daniells–Kellogg Çatışması ve The Living Temple’ın Savunulması (1902–1907)
ESDA’ya göre, Battle Creek yangınları, John Harvey Kellogg’un iddialı Sanitarium yeniden inşa planları ve The Living Temple’ın yayınlanmasıyla çakıştı. W. W. Prescott, Daniells’ı Kellogg’un el yazmasının revize edilmesi gerektiğine ikna etti; bunun sonucunda Daniells ile Kellogg arasında 1902 sonbaharından 1907’ye kadar süren bir çatışma yaşandı ve Kellogg’un mezhepten ayrılmasıyla sona erdi. Bu süreçte Ellen White’ın tanıklıkları (Kellogg’un başlangıçta Daniells’e karşı kullanmaya çalıştığı), nihayetinde Daniells’in “borç yok” tutumunu ve The Living Temple kitabının panteist teolojisinin reddedilmesini doğruladı.
Ellen White’ın çatışma sırasında Daniells ve Prescott’a yazdığı mektup: “Bunu size, kardeşlerim [A. G. Daniells ve W. W. Prescott], başkalarına iletmeniz için gönderiyorum. Gerçeği duyurmak için yola çıkanlar, onlara bu gerçeği duyurma yükünü veren O’nun tarafından kutsanacaklardır” (Ministry to the Cities, s. 109, par. 2).
Peygamberlik Ruhu’nun Savunucusu
Ellen White’ın 19 Şubat 1908 tarihinde W. C. White’a yazdığı mektup (Selected Messages, cilt 3’te yer almaktadır), Daniells’ın peygamberlik armağanı üzerine kapsamlı bir kitap yazma konusunda tereddüt ettiğinin kendisinin de farkında olduğunu göstermektedir: “Dün sana bir mektup gönderdikten sonra, 22 Aralık tarihli mektubunu buldum. Mektupta, tam iki yıldır Daniells’ı Kehanet Ruhu üzerine bir kitap hazırlamaya teşvik ettiğini söylüyorsun, ancak onun bu taleplere nasıl yanıt verdiğini bana söylememişsin” (Selected Messages, cilt 3, s. 453, par. 4).
Ellen White’ın yazması için onu teşvik ettiği kitap yirmi sekiz yıl daha sürdü; Daniells sonunda bu kitabı The Abiding Gift of Prophecy (Kalıcı Peygamberlik Yeteneği) adıyla yazdı ve ölümünden bir yıl sonra, 1936’da basıldı. Ellen G. White Estate’in Judged by the Gospel adlı eseri, Daniells’in peygamberlik armağanı konusundaki olgun görüşünü yansıtmaktadır — o, başkalarına “bu hareketin başlangıcından başlamalarını” öğretirdi. O zamanlar o kişiye bir armağan verilmişti, aynı zamanda üçlü mesajın bu hareketi de başlamıştı. İkisi aynı yıl içinde bir araya geldi. Bu armağan, bu hareketin gelişimi sırasında istikrarlı ve güçlü bir şekilde kullanıldı. İkisi ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı ve yetenek aracılığıyla bu hareketin tüm aşamalarıyla ilgili talimatlar verildi; bu yetenek yetmiş yıl boyunca açık bir şekilde devam etti” (Judged by the Gospel, s. 403, par. 1).
Son Yılları ve Ölümü (1922–1935)
ESDA’ya göre, Daniells yirmi bir yılın ardından 1922’de Genel Konferans başkanlığından istifa etti, altıncı dönem görevini reddetti ve ilk Genel Saha Sekreterlerinden biri olarak seçildi. 1920’ler ve 1930’lar boyunca, papazların mesleki gelişimine odaklandı, Takoma Park’ta Yedinci Gün Adventistleri İlahiyat Semineri’nin kurulmasına yardım etti ve son yıllarını The Abiding Gift of Prophecy (Kalıcı Peygamberlik Hediyesi) kitabına adadı. 22 Mart 1935'te Takoma Park'ta yetmiş yedi yaşında vefat etti ve Battle Creek'teki Oak Hill Mezarlığı'nda kurucuların yanına defnedildi. Mary, ondan dokuz yıl sonra, 1944'te vefat etti.