Özet
George Washington Amadon, on dört yaşında Erie Kanalı’nın çekme yolunda bir hamaldı, yirmi bir yaşında Rochester Review matbaasında haftada beş dolar maaşla dizgici olarak çalıştı ve kırk yaşına gelmeden Yedinci Gün Adventistleri Yayıncılık Derneği’nin başkan yardımcısı oldu. Kilisenin yabancı dildeki broşürlerini dizebilmek için on sekiz eski ve modern dili kendi kendine öğrenen Amadon, 1858'den 1864'e kadar Youth’s Instructor dergisinin editörlüğünü yaptı, Battle Creek Tabernacle'da ihtiyar olarak görev yaptı ve 1855'ten 1913'teki ölümüne kadar hayatının elli sekiz yılını Battle Creek'teki yayıncılık çalışmalarına adadı. 24 Kasım 1860'ta, John Byington'ın (ilk Genel Konferans başkanı) kızı Martha Dorner Byington ile evlendi; eşi ondan yirmi dört yıl daha uzun yaşadı.
Başlangıçlar (1832–1853)
Amadon, 30 Ağustos 1832'de New York'un Sand Lake kasabasında, Philanda ve Eliza Amadon'un beş çocuğunun en büyüğü olarak dünyaya geldi. Çocukluğunun bir kısmını Boston yakınlarındaki dedesinin yanında, geri kalanını ise New York'un kuzeyinde geçirdi; burada ergenlik çağının başlarında Erie Kanalı'nın çekme yolunda katır sürerdi. 1840'ların sonlarında Ohio'daki Oberlin Koleji'nde kısa bir süre okudu.
1853'te James ve Ellen White ile J. N. Loughborough, yirmi bir yaşındaki Amadon'u Şabat'ı kutlayan Adventist inancına yönlendirdi ve Amadon, New York'un Rochester kentindeki Review matbaasında işe alındı. 1855'te yayıncılık işi Michigan'ın Battle Creek kentine taşındığında Amadon da oraya taşındı; bir daha oradan ayrılmayacaktı.
Matbaada Üretken Bir El (1855–1880'ler)
Amadon, kendi ifadesiyle “kendi kendini yetiştirmişti” — ve kendini iyi yetiştirmişti. 1850’lerin sonlarında ve 1860’larda Battle Creek matbaasından akmaya başlayan yabancı dilli broşürleri yazabilmek için İbranice, Yunanca, Almanca, Danca, İsveççe, Fransızca ve bir düzine başka dil öğrendi. Kendi günlüklerine göre, bir günde on bin karakter dizebiliyordu ve cumartesi geceleri ve pazar günleri de dahil olmak üzere, genellikle günde on iki ila on altı saat çalışıyordu. Ekim 1863’te Genel Konferans, Yaşlı J. B. Frisbie’nin önerisiyle onu “oybirliğiyle” Youth’s Instructor dergisinin editörü olarak seçti (Advent Review and Sabbath Herald, 6 Ekim 1863, sayfa 149.48).
Kendi kalemi — genellikle Review’daki kısa başyazılarda — kilisenin gözünü peygamberlik zamanlarına sabit tuttu. Bu köşe yazılarından birinde, yozlaşmış ve sapkın bir nesilden bahsederek, inananları “en değerli çıkarlarımızı Tanrı’nın davasıyla ayrılmaz bir şekilde birleştirmemiz; O’nun Her Şeye Gücü Yeten kolunun korumasını aramamız; o zaman gelecek günü atlatabileceğiz” diye teşvik etti. (Lest We Forget, bkz. 141, s. 276, ¶ 4).
Başka bir yazısında ise o anın aciliyetinden bahsetti: “Kardeşlerim, Tanrı’nın davası uğruna uyanalım. Diğerleri gibi uyumayalım. Zamanlar tehlikeli bir hal alıyor. Sistemler sarsılıyor, inançlar çöküyor, tahtlar sallanıyor, insanların kalpleri korkudan çöküyor ve yakında her insanın işi ne tür bir iş olduğu konusunda sınanacak. Hıristiyanların umudu sarsılmazdır; çünkü o, Kutsal Kitap’a dayanmaktadır. Bu umut, hemen önümüzde bekleyen ateşli sınavı atlatacaktır.” (Lest We Forget, bkz. 141, s. 276, ¶ 6).
Koca, Baba ve Papaz (1860–1881)
1857’de Amadon, New York’un Bucks Bridge kasabasından Battle Creek’e taşınarak White ailesiyle yaşamaya başlayan Martha Dorner Byington ile tanıştı. İkili, Martha’nın babası John Byington’ın yönettiği bir törenle 24 Kasım 1860’ta evlendi — bu, Byington’ın Genel Konferans’ın ilk başkanı olmasından üç yıl önceydi. Amadon çiftinin Kate (1866) ve Grace (1872) adında iki kızı oldu ve 1876'da Claude adında bir oğul evlat edindiler.
1860'lar ve 1870'ler boyunca Amadon, tekrarlanan kişisel ve kurumsal krizler boyunca James ve Ellen White'ın yanında durdu. Mart 1863'te, White'ları vurgunculuk suçlamalarından aklayan komitede görev yaptı ve karakter tanıklarından alınan yetmiş dört yeminli ifadeyle 39 sayfalık Yaşlı James White'ın İş Kariyerinin Savunması adlı bir belge hazırladı. 1865'te James'in ilk felç geçirdikten sonra, James iyileşirken iki ay boyunca yayıncılık işlerini o ve Adelia Van Horn üstlendi. 1867 ve 1868'de, James görevini yerine getiremediğinde, Ellen'ın konuşma turlarında onunla birlikte seyahat etti.
Ellen White, 1869'da yazdığı bir mektupta, hem onun hizmetini hem de bunun ona ne kadar zor geldiğini şöyle kaydetmiştir: “Amadon kardeş, çok az erkeğin dayanabileceği bir yükü sizin yüzünüzden omuzlamıştır. Yapmanız gereken bir iş var ve bunu yapmak için çok az zamanınız var. Onun üzerindeki etkiniz, onun etkisini yok etmiştir.” (Manuscript Releases, Mektup 9, 1869, par. 8).
Amadon, kendi pastoral ruhu hakkında şöyle yazmıştır: “Tanrı’nın halkının Kutsal Kitap’ın gerekliliklerini ne kadar yerine getiremediğini düşündüğümde ruhum titriyor. Peygamberin dediği gibi, “Tanrı babaların yüreklerini çocuklara döndürecek” (Mal. 4:6) bir zamanda yaşıyoruz ve bu, evde din dersi vermek ve Şabat okulu eğitimi vermekten başka ne anlama gelebilir? Kutsal Kitap derslerinin ve Şabat okulu eğitiminin önemini hiç bugünkü kadar görmemiştim ve bu konuda çalışmaya devam edeceğim” (Lest We Forget, bkz. 141, s. 276, ¶ 5).
Ölüm (1913)
George W. Amadon, 20 Mart 1913'te Battle Creek'te, seksen birinci yaşında vefat etti. Dul eşi Martha, yirmi dört yıl daha yaşadı ve 4 Şubat 1937'de vefat etti. Review and Herald gazetesindeki ölüm ilanı, vefatının olduğu hafta yayınlandı.