Özet
John Norton Loughborough, 2 Ocak 1849’da on altı yaşındayken New York’taki bir okulda verdiği ilk vaazdan, doksan üçüncü yaşında yaptığı son halka açık konuşmalara kadar yetmiş iki yıl boyunca üçüncü meleğin mesajını vaaz etti. O, öncü bir çadır vaiziydi; M. E. Cornell ile birlikte çalıştı; kilisenin Kaliforniya’ya gönderdiği ilk organize misyoneriydi (1868’de D. T. Bourdeau ile birlikte); İngiltere’ye giden ilk Adventist vaiziydi (1878); Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi’nin ilk tarihçisiydi (The Great Second Advent Movement, 1905) ve Ellen White’ın onlarca vizyonuna tanık oldu. 7 Nisan 1924'te, doksan iki yaşında Kaliforniya'daki St. Helena Sanitarium'da vefat etti.
Çocukluk, Dönüşüm ve İlk Vaaz (1832–1849)
Loughborough, 26 Ocak 1832'de New York'un Victor kasabasında, bir Metodist vaizin ikinci oğlu olarak dünyaya geldi. John yedi yaşındayken babası tifo hastalığından vefat etti ve çocuk, East Bloomfield'daki bir çiftlikte yaşayan dedesi ve büyükannesinin yanına gönderildi. Steinweg'in Lest We Forget adlı eserinde, dedesinin dua hayatının onda bıraktığı izlenim şöyle aktarılmıştır: Çocuk, “dedesinin sık sık kendisi için adını anarak dua ettiğini duyardı.” (Lest We Forget, bkz. 143, s. 281, ¶ 5).
Loughborough ailesi, 1843–1844 kışında Millerci mesih geleceği mesajına yanıt verdi. Büyük hayal kırıklığı yaşandığında John on iki yaşındaydı. Mayıs 1848’de heyecan verici bir vaaz dinledi ve iman etti; birkaç ay içinde, çıraklık yaptığı demirci dükkanındaki körüklerin başında değil, vaaz vermek için çalışmaya karar verdi. “Cebinde bir dolar, kendisine uymayan bağışlanmış giysiler ve kalbinde bir dua” (Lest We Forget, bkz. 143, s. 281, ¶ 8) ile on sekiz mil uzaklıktaki bir topluluğa doğru yola çıktı. Orada bir dizi konferans vermek üzere bir Baptist kilisesi ayarladı ve 2 Ocak 1849 akşamı, henüz on yedi yaşını doldurmamışken ilk vaazını verdi. Steinweg’in aynı paragrafta kaydettiği gibi: “Yetmiş yıl süren vaaz kariyerine işte böyle başladı” (Lest We Forget, bkz. 143. bölüm, s. 281, 8. paragraf).
Rüya ve Üçüncü Meleğin Mesajı (1852)
1852 yazında Loughborough, New York’un Rochester kentinde Birinci Gün Adventistleri vaiziydi. Bütün gün ev boyayarak çalıştıktan sonra bir gece uyuyamadı; rüyasında “ciddi bir vaizin yüzünün zihnine silinmez bir şekilde kazındığını” gördü (Lest We Forget, bkz. 143. bölüm, s. 281, 4. paragraf). Rüyasında, havasız ve kirli bir odada bir Advent toplantısındaydı; o sırada bir kapı açıldı ve havadar, aydınlık, temiz ve davetkar daha büyük bir odaya çıktı; duvarda bir şema asılıydı ve yanında uzun boylu bir adam durmuş kutsal yeri açıklıyordu. Rüyasında Loughborough ayağa kalktı: “Buradan çıkacağım. Şu diğer odaya gideceğim.” (Lest We Forget, bkz. 143, s. 282, ¶ 11).
Şabat'ı kutlayan Adventistler 25 ve 26 Eylül 1852'de Rochester'da bir konferans düzenlediklerinde, Loughborough oraya gitti — Şabat'ı kutlamayı çürütmek için metinlerle donanmış olarak. Steinweg'in kaydettiği gibi: “Odaya bakındığında, rüyasında gördüğü aynı şemayı gördü. Tablonun yanında, rüyasındaki adam olan J. N. Andrews duruyordu” (Lest We Forget, bkz. 143, s. 283, ¶ 13). Andrews’un o gün yaptığı açıklama, Loughborough’un hazırladığı argümanları alt üst etti ve üç hafta sonra — Ekim 1852’de — Loughborough, yedinci gün Şabat’ı savunmak için kamuoyu önünde tavrını ortaya koydu. Şabat’ı ilk kez kutladığı gün, James ve Ellen White ile tanıştırıldı. Steinweg o anı şöyle anlatır: “Bayan White o Şabat günü bir saat yirmi dakika süren bir vizyon gördü. Görüşün sonunda, Bayan White, Loughborough’a kendisiyle ilgili, daha önce kimseye anlatmadığı bazı şeyler söyledi. Bu, şüphesiz onu etkiledi. Loughborough, hayatının geri kalanında, Peygamberlik Ruhu’na sıkı sıkıya inanan biri oldu” (Lest We Forget, bkz. 143, s. 283, ¶ 16).
M. E. Cornell ile Çadır Evangelisti (1853–1860’lar)
Ocak 1853’te Cornell, Grand Rapids’te James White’a katılarak genç Loughborough’u papazlık görevine atadı ve onu M. E. Cornell ile birlikte Illinois, Wisconsin ve kuzey Indiana’da üç aylık bir vaaz turuna gönderdi. Loughborough, kendi Great Second Advent Movement (Büyük İkinci Geliş Hareketi) adlı kitabında bu turla ilgili birinci şahıs ağzından bir kayıt tutmuştur: “O ilk dönemlerde Yedinci Gün Adventistlerine karşı doğuda var olan önyargıyı örneklemek için, 1853 yılında Yaşlı Cornell ve benim yaşadığımız bazı deneyimlere değineceğim. Kardeş White ve Kardeş White’ın Jackson’da düzenlediği toplantıda, Kardeş Cornell ve benim at arabasıyla üç ay boyunca Illinois, Wisconsin ve kuzey Indiana’yı gezip Yedinci Gün Adventistlerini ziyaret etmemiz kararlaştırıldı.” (The Great Second Advent Movement, s. 549, par. 2).
1854 yılının Mayıs ayında, Michigan’ın Locke kasabasında büyük bir ilgi uyandırılmasının ardından, White çifti, Cornell ve Loughborough, ilk Sabatçı Adventist çadır toplantılarını planladılar — bu toplantılar o yılın Temmuz ayında Battle Creek’te düzenlendi. Loughborough’un The Great Second Advent Movement adlı kitabında bu planlama kaydı yer almaktadır: “1854 Mayıs: Michigan, Locke’da büyük ilgi, Whites, M. E. Cornell ve JNL’yi çadır toplantıları planlamaya yöneltir” (The Great Second Advent Movement, s. 568, par. 3).
Kaliforniya, İngiltere ve Dünya Çapındaki Çalışma Alanı (1868–1908)
1868'de, Battle Creek'teki Genel Konferans oturumundan önce, Loughborough Kaliforniya'da çalışmakla ilgili yirmi ayrı rüya görmüştü. James White oturumda herhangi bir papazın Batı Kıyısı'na gitme konusunda içinden bir ses duyup duymadığını sorduğunda, Loughborough gönüllü oldu. Kaliforniya'da on yıl (1868–1878) çalıştı, ardından 1878'de Atlantik'i geçerek İngiltere'ye giden ilk Adventist müjdeci oldu ve burada birkaç yıl çalıştı.
Steinweg, son yolculuğunu şöyle anlatır: “1908’de, 76 yaşındayken, deniz yoluyla 30.000 mil, kara yoluyla 60.000 mil yol kat ederek dünyayı dolaştı ve Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi’nin başlıca çalışma merkezlerini ziyaret etti. Bu, çok sevdiği Rab’bin davası uğruna yaptığı son misyonerlik yolculuğuydu” (Lest We Forget, bkz. 143, s. 284, ¶ 22).
İlk Tarihçi ve Görgü Tanığı (1892–1908)
1892’de Loughborough, Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi’nin ilk tam tarih kitabı olan Rise and Progress of the Seventh-day Adventists’i (Yedinci Gün Adventistlerinin Yükselişi ve Gelişimi) yazdı ve 1905 ile 1906 yıllarında bu kitabı The Great Second Advent Movement (Büyük İkinci Geliş Hareketi) adıyla gözden geçirip genişletti. 1852'den itibaren erken dönem Sabatçı Adventist hareketinin bir görgü tanığı olarak, Ellen White'ın vizyonlarına ve hareketin erken dönemdeki büyümesine ilişkin tanıklığı bu biyografilerde sıkça atıfta bulunulmaktadır; okuyucu bu derlemede düzinelerce konu hakkında onun sözlerine rastlayacaktır.
Ölüm (1924)
Steinweg, Loughborough’un son yıllarını şöyle kaydetmiştir: “Son yıllarını önce, kızı ve damadı Washington, D.C.’ye çağrılana kadar Kaliforniya’nın Lodi kentindeki kızının evinde geçirdi. Sağlığının bozulması nedeniyle Loughborough, son yıllarını St. Helena Sanatoryumu’nda geçirdi ve 7 Nisan 1924’te 92 yaşında huzur içinde vefat etti.” (Lest We Forget, bkz. 143, s. 284, ¶ 23). Steinweg, Loughborough’un mezar taşına yazılmasını istediği şu ayetle yazısını bitirir: “Doğruların anısı kutsanmıştır” (Lest We Forget, bkz. 143, s. 284, ¶ 23).