Özet
Joshua Vaughan Himes, 1840–1844 yılları arasında Millerci hareketin yayıncısı, organizatörü ve baş destekçisiydi. William Miller ile tanışmadan önce Boston'daki Chardon Street Chapel'in papazı ve önde gelen bir kölelik karşıtı olan Himes, dergiler, konferanslar ve zamanının en büyük çadırı aracılığıyla New England'daki bölgesel bir canlanma hareketini ulusal bir kitle hareketine dönüştürdü. Büyük Hayal Kırıklığı'ndan sağ kurtulan Himes, elli yıl daha Adventist çalışmalarına devam etti ve 27 Temmuz 1895'te Güney Dakota'nın Elk Point kentinde vefat etti.
Erken Yaşamı (1805–1823)
Loughborough, Himes’in doğum yeri, babasının mesleği ve çocukluğunun dini atmosferi hakkındaki kendi anılarını aktarıyor: “Joshua V. Himes, 19 Mayıs 1805’te Rhode Island’ın Wickford kasabasında doğdu. Babası, Batı Hint Adaları’nda ticaretiyle tanınan biriydi ve Wickford’daki St. Paul’s Episkopal Kilisesi’nin önde gelen üyelerinden biriydi. Annesi sevimli bir mizaca sahipti ve Kurtarıcı’ya olan sevgisini, oğlunun istekli kulaklarına aktardı” (The Great Second Advent Movement, s. 121, par. 4). Dick daha geniş bir çerçeve sunar: “Joshua Vaughn Himes, 19 Mayıs 1805’te Rhode Island’ın North Kingston kasabasında doğdu. Belli bir servete sahip olan babası, Batı Hint Adaları’nda ticaretle uğraşan bir tüccar ve Episkopal Kilisesi’nin ( ) önde gelen bir üyesiydi. Yaşlı Himes’in planı, Joshua’yı Rhode Island’ın Providence kentindeki Brown Üniversitesi’nde Episkopal rahiplik mesleğine hazırlamaktı” (Founders of the Message, s. 69, par. 1).
Bu plan, 1817'de babasının yatırımının denizde kaybolmasıyla suya düştü: “1817'de Batı Hint Adaları'na değerli bir kargo gönderdi; ancak kargoyu götüren gemi kaptanı güveni suistimal etti, mallarla yüklü gemiyi sattı ve ortadan kayboldu. Bu felaket, babasını maddi olarak mahvetti ve üniversiteye gitmekten vazgeçmek zorunda kalan Joshua’nın tüm hayatını değiştirmeye mahkumdu” (Founders of the Message, s. 69, par. 1). Joshua, Massachusetts’in New Bedford kentinde bir marangozun yanında çıraklığa başladı.
Dönüşüm ve Hıristiyan Bağlantı Bakanlığı (1823–1830)
Himes, ustasının Unitarianizm'ine uzun süre bağlı kalmadı. Loughborough şöyle yazıyor: “O dönemde New Bedford'da Episkopal kilise bulunmadığından, First Christian kilisesine [Disciple değil] gitmeye karar verdi ve daha sonra bu cemaate katıldı. ‘Burada,’ diyor, ‘açık İncil'i ve düşünce özgürlüğünü buldum ve ikisinden de iyi bir şekilde yararlandım. Bu kilise, Rev. Moses Howe’un papazlığında idi. Rev. Clough, 2 Şubat 1823’te Joshua V. Himes’i vaftiz etti. Efendisi için coşkuyla yanan bir yürekle, on sekiz yaşında hemen çarmıhın hikâyesini anlatmaya ve insanları tövbe etmeye çağırmaya başladı” (The Great Second Advent Movement, s. 122, par. 2). Loughborough’un önceki paragrafı, Himes’in yerel Unitarianizmin onu neden tutamadığına dair kendi açıklamasını aktarıyor: “Efendim bir Unitarian’dı ve beni kilisesine götürdü. Orville Dewey rahip papazdı. Ortodoks lardan geç dönmüş biriydi. Piskopos Griswold ve Wickford’daki St. Paul Kilisesi’nin papazı Rev. William Burge’nin yanında aldığım eğitim ve Providence, R.I.’daki St. John Kilisesi’nden, hitabet yeteneği yüksek Dr. Crocker’ı sık sık dinlemem, beni Bay Dewey’in öğretileri hakkındaki o hitabet dolu inkârlarını kabul etmeye hiç uygun hale getirmedi” (The Great Second Advent Movement, s. 122, par. 1).
William Miller ile tanışma (Kasım 1839)
New Hampshire, Exeter’daki Christian Connection konferansında Miller ile olan karşılaşma, Bliss’in Memoirs of William Miller adlı kitabında şöyle kaydedilmiştir: “11 Kasım’da Bay M., New Hampshire, Exeter’da bir dizi konferans başlattı ve bu konferanslar 19’una kadar devam etti. 12'sinde orada bir Christian Connection konferansı yapılıyordu ve hepsi bir araya gelerek Bay Miller'ı ziyaret ettiler” (Memoirs of William Miller, s. 139, par. 2). Bliss şöyle devam ediyor: “İşte bu vesileyle, o zamanlar Boston'daki Chardon Caddesi kilisesinin papazı olan Joshua V. Himes ile tanıştı. Himes, 19 Ekim’de Bay M.’ye mektup yazarak onu kilisesinde bir dizi konferans vermeye davet etmişti. Şimdi davetini yineledi ve Aralık ayında bir konferans dizisi vaadi aldı” (Memoirs of William Miller, s. 139, par. 3).
Lest We Forget adlı derleme, Miller’ın Aralık ayında Boston’da verdiği konferans dizisinin ardından yaşanan ünlü diyaloğu aktarıyor:
“Bu doktrine gerçekten inanıyor musunuz?”
(Lest We Forget, bkz. 46, s. 93, ¶ 1)
“Elbette inanıyorum, yoksa bunu vaaz etmezdim.”
(Lest We Forget, b. 46, s. 89, ¶ 3)
“Peki o zaman,”
(Lest We Forget, bkz. 46, s. 89, ¶ 4) diye ısrar etti Himes, sonra da şöyle devam etti: “Bunu dünyaya yaymak için ne yapıyorsunuz?” (Lest We Forget, bkz. 46, s. 89, ¶ 4).
LWF, Miller’ın yanıtını şöyle kaydetmiştir: “Yaşlı bir çiftçi ne yapabilir ki?” (Lest We Forget, bkz. 46. bölüm, s. 89, 7. paragraf). Aynı paragraf, Miller’ın şu yakarışıyla devam ediyor: “Şu ana kadar kimse, bana yardım edecek şekilde misyonumun amacını ve ruhunu kavramış görünmüyor. Yardım arıyorum. Yardıma ihtiyacım var” (Lest We Forget, bkz. 46, s. 89, ¶ 7). Ve ulusal kampanyayı başlatan Himes’in cevabı:
Öyleyse, Peder Miller, kampanyaya hazırlanın; çünkü Birliğin her şehrinde kapılar açılacak ve uyarı dünyanın dört bir yanına ulaşacak!
(Lest We Forget, bkz. 46, s. 89, ¶ 8)
Zamanın İşaretleri ve Ulusal Kampanya (1840–1844)
Bliss, Chardon Street Şapeli’nde düzenlenen ilk Boston ders serisini şöyle kaydetmiştir: “7 Aralık’ta Boston’a geldi ve 8’inden 16’sına kadar Chardon Street Şapeli’nde dersler verdi – bu, o şehirdeki ilk ders serisiydi” (Memoirs of William Miller, s. 139, 4. paragraf). 1840 Şubatındaki üçüncü Boston konferans dizisi, hareketi sürdürecek dergiyi ortaya çıkardı: “8 Şubat’tan 29 Şubat’a kadar, Bay M., kapılar açıldıkça Boston’da, Marlboro Şapeli’nde ve diğer yerlerde üçüncü konferans dizisini verdi. Bu toplantı dizisi sırasında, Mesih’in Gelişi doktrinine adanmış bir derginin yayınlanması gerçekleştirildi” (William Miller’ın Anıları, s. 144, par. 1). Miller, derginin yayınlanmasına yol açan anlaşmayı şöyle kaydetmiştir: “1840 kışında Boston’a yaptığım ziyaret sırasında, Kardeş Himes’e bir gazeteye ilişkin isteklerimden ve bir gazete kurarken yaşadığım zorluklardan bahsettim. O, eğer bununla hakikatin davasının ilerleyeceğini düşünürsem, bu konuya adanmış bir gazete çıkarmayı hemen teklif etti. Ertesi hafta, hiçbir abone veya yardım vaadi olmadan, 20 Mart [28 Şubat] 1840’ta Signs of the Times’ın ilk sayısını yayınladı” (William Miller’ın Anıları, s. 144, par. 3).
Harekete tutarlılık kazandıran yaklaşık on beş genel konferansın ilki Ekim ayında gerçekleşti. Bliss şöyle yazıyor: “Mesih’in ikinci gelişine inananların ilk Genel Konferansı, 14 Ekim 1840’ta Boston’da toplanacaktı” (Memoirs of William Miller, s. 152, par. 4).
Ölüm (1895)
Himes, Millerci çağdaşlarının neredeyse hepsinden daha uzun yaşadı. Dick, son günlerini şöyle kaydetmiştir: “En iyi bakıma rağmen, hastalığı tedavi edilemez olduğu ortaya çıktı ve 27 Temmuz 1895’te, insanlığın büyük düşmanı olan ölüm, onu Güney Dakota’daki Elk Point’teki evinde yanına aldı” (Mesajın Kurucuları, s. 100, par. 2). Aynı paragraf, Himes’in Signs of the Times’ını okuyarak büyümüş olanların bakış açısıyla yazılmış Uriah Smith’in ölüm ilanından alıntı yapar: “O hareket [1844 hareketi] boyunca, o, yayıncılık, vaaz verme ve bu çalışmayla bağlantılı çeşitli girişimleri organize etme davasını ilerleten, öncü ve en aktif insan aracıydı. Bay Miller, onun büyük hizmetlerini takdir ve minnetle karşıladı; Yedinci Gün Adventistleri ise, o büyük peygamberlik dini uyanışında üstlendiği asil rol nedeniyle ona her zaman saygı ve şükran duydu.” (Mesajın Kurucuları, s. 100, par. 2).