Özet
Rachel Oakes Preston, Yedinci Gün Baptist Kilisesi'ne mensup bir dul kadındı. 1844'te Adventist vaiz Frederick Wheeler'a, Tanrı'nın emirlerine uymaya başlayana kadar “komünyon masasını geri çekmesini” ısrarla talep etmesi, Yedinci Gün Şabat'ının Adventist inancına girmesinin katalizörü oldu. Bu mesaj, Wheeler aracılığıyla T. M. Preble'a ulaştı; Preble'ın 1845 tarihli broşürü Joseph Bates'e, Bates'in 1846 tarihli broşürü ise James ve Ellen White'a ulaştı. Rachel, Yedinci Gün Adventist Kilisesi'ne resmi olarak hiç katılmadı, ancak James White tarafından, Sabatçı Adventizm'i başlatan itici gücü sağladığı için takdir edildi. 1868'de öldü.
Erken Yaşam
Spalding, Rachel’ın doğum yerini ve çocukluk yıllarını şöyle aktarıyor: “Sylvanus Harris’in kızı Rachel Harris, 2 Mart 1809’da burada doğdu. Burada Amory Oakes ile evlendi ve onunl ’dan New York’un Verona kasabasına taşındı; burada, daha sonra Cyrus Farnsworth’un eşi olacak olan kızları Rachel Delight Oakes doğdu” (Footprints of the Pioneers, s. 37, par. 1).
Froom, onun din değiştirme sürecini ve onu yedinci gün Şabat’a yönlendiren yolu şöyle kaydetmiştir: “RACHEL OAKES Hanım, evlenmeden önceki soyadı Harris (1809-1868) —daha sonra Nathan Preston ile evlendi— Vermont’un Vernon kasabasında doğdu. On yedi yaşında vaftiz edildi ve Metodist Kilisesi’ne katıldı. 1837’de yedinci gün Şabat’la ilgilenmeye başladı ve Yedinci Gün Baptistleri’ne katılmaya karar verdi. Ancak bu kararında Metodist papazının karşı çıkmasına uğradı; papaz sonunda ona, mecbur kalırsa yedinci gün Şabat’ını kutlayabileceğini söyledi” (Atalarımızın Peygamberlik İnancı, cilt 4, s. 948, par. 2).
Douglass, New Hampshire’ın Washington kasabasına taşınmalarını da ekler: “1837’de Rachel Harris Oakes ve kızı, Vermont’un Vernon kasabasındaki Yedinci Gün Baptist Kilisesi’ne katıldı. Her ne kadar bununla ilgili herhangi bir kayıt bulunmasa da, kocası Emory’nin orada öldüğü açıktır. 1843'te Rachel Oakes ve kızı Delight, New Hampshire'daki Washington'a taşındı. Delight okulda öğretmenlik yapıyordu ve annesi onunla birlikte yaşıyordu; annesi, o Adventist topluluğuna Şabat ışığını götürmede Tanrı'nın elindeki bir araç oldu” (Advent Pioneers Biographical Sketches and Pictures, s. 18, par. 4).
Washington’daki Komünyon Masası (1844 İlkbaharı)
Douglass, 1844 ilkbaharında William Farnsworth’un evinde, Frederick Wheeler’ı ikna eden konuşmayı aktarıyor. Wheeler, komünyon sırasında, katılan herkesin Tanrı’nın tüm emirlerine uymaya hazır olması gerektiğini belirtmişti. Kısa süre sonra Farnsworth’un evini ziyaret ettiğinde, Rachel Oakes ile karşılaştı:
“Daha sonra aileyi ziyaret eden papaz, okul öğretmeni genç Rachel Delight Oakes’in annesi Bayan Rachel Oakes ile karşılaştı. Bakışları kadar sözleri de doğrudan olan kadın, ona şöyle dedi: ‘Elder Wheeler, Mesih’i kabul eden herkesin Tanrı’nın tüm emirlerine uyması gerektiğini söylediğinizi hatırlıyor musunuz?
(Advent Pioneers Biographical Sketches and Pictures, s. 18, par. 8)
Douglass, kadının sözlerini şöyle aktarıyor:
“‘Tanrı’nın emirlerine uymaya başlayana kadar, komünyon masasını geri çekip üzerine örtü örtmenizin daha iyi olacağını söylemek istedim,’ dedi Rachel Oakes.
(Advent Pioneers Biographical Sketches and Pictures, s. 19, par. 1)
Wheeler kısa bir süre sonra yedinci gün Şabat’ı kabul etti ve ilk Şabatçı Adventist vaiz oldu.
Christian Connexion Kilisesi’nde Şabat (1844–1845)
Froom, Rachel’ın tanıklığının daha geniş Millerci harekete ulaşma sürecini şöyle izliyor: “Metodist Rachel Oakes, yedinci gün Şabat’ını kutlamaya başladı ve Yedinci Gün Baptistleri’ne ( ) katıldı. Ardından Şabat’ı, dindar bir Adventist grubun merkezi olan New Hampshire’daki Washington’a taşıdı ve burada iki din adamı tarafından kabul gördü. İlki, 1844 ilkbaharında Metodist-Adventist gezici vaiz Frederick Wheeler’dı. O da bunu aynı yılın Ağustos ayında Özgür İrade Baptist-Adventisti Thomas M. Preble’a taşıdı” (The Prophetic Faith of Our Fathers, cilt 4, s. 942, par. 1).
Froom, Washington’daki kilisenin Şabat konusunda bölündüğü anı şöyle kaydeder: “Sonunda, Washington kilisesinde bir Pazar ayini sırasında, Hayal Kırıklığı’ndan sonra ama 1844 yılının bitiminden önce, William Farnsworth toplantı sırasında ayağa kalktı ve halka açık bir şekilde İncil’i incelediğini, haftanın yedinci gününün Şabat olduğuna ikna olduğunu ve onu kutlamaya karar verdiğini açıkladı. Onu hemen kardeşi Cyrus ve birkaç kişi daha izledi.” (Atalarımızın Peygamberlik İnancı, cilt 4, s. 949, par. 1).
Ölüm (1868)
Rachel ve kızı, 1845'ten sonra Verona'daki Yedinci Gün Baptist kilisesine resmi olarak geri kabul edilmediler ve Rachel, Yedinci Gün Adventist kilisesine de resmi olarak katılmadı. O, James ve Ellen White'ın çabalarıyla Washington kilisesinde gerçekleşen “Noel canlanmasından” üç yıl sonra, 1868'de öldü. James White’ın 28 Ocak 1868 tarihli Review and Herald seyahat raporunda, Sabbatarian Adventist hareketine ilk ivmeyi sağlayan kişinin o olduğu belirtildi.