Özet
Thomas M. Preble, yedinci gün Şabat’ı kabul eden ilk Amerikalı Adventist vaizdi. 13 Şubat 1845 tarihinde Hope of Israel dergisinde yayınlanan “Yedinci Günün Şabat Olarak Kutlanması Gerektiğini Gösteren Bir Broşür” başlıklı makalesi, Joseph Bates’i Şabat gerçeğine ikna eden araç oldu ve Bates aracılığıyla yedinci gün Şabat’ı James ve Ellen White’a ve tüm Şabatçı Adventistlere ulaştı. 13 Temmuz 1810'da Maine'in Anson kentinde doğan Preble, bir Özgür İrade Baptist papazıydı ve 1842'de Miller'ın Mesih'in gelişine dair mesajını, 1844'te ise New Hampshire'ın Washington kentinde Rachel Oakes Preston ve Frederick Wheeler'ın tanıklığı altında yedinci gün Şabat'ı benimsedi. Daha sonra yedinci gün Şabat'ı terk etti, ancak 1907'deki ölümüne kadar Mesih'in gelişine inanan bir Hıristiyan vaiz olarak kaldı.
Erken Yaşamı ve Özgür İrade Baptist Papazlığı (1810–1841)
Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi'ne (Michael W. Campbell) göre, Preble 13 Temmuz 1810'da Maine'in Anson kentinde Motherwell ve Susannah Preble'ın oğlu olarak dünyaya geldi. Gençliğinde çiftlik işçisi olarak çalıştı ve yirmi altı yaşında Parsonsfield Akademisi'ne girdi; burada iki yıl boyunca vaizlik eğitimi aldı ve vaaz vermeye başladı. Kalvinist Baptist olarak atandı ve daha sonra Özgür İrade Baptist oldu. 14 Kasım 1837'de Helen Mair Eaton ile evlendi. Bir kızları oldu: Susan Jennie.
Advent Mesajını Benimseme (1842–1843)
ESDA'ya göre, Preble 1842'nin başlarında New Hampshire'ın Nashua kentinde Millerci advent mesajını kabul etti ve bu doktrini benimsedikten sadece altı hafta sonra, 15 Şubat 1842'de Özgür İrade Baptist cemaati tarafından aforoz edildi. 22 Şubat 1843 tarihli Signs of the Times gazetesi, Nashua'daki canlanışını şöyle kaydetmiştir: “Nashua'daki Davamız.—Kardeş Preble, davanın orada görkemli bir şekilde devam ettiğini bildiriyor. Üç hafta içinde otuz beş kişiyi vaftiz etti ve pek çok kişi yüzünü Siyon'a çevirdi. Görkemli ortaya çıkışın kutsal umudunu bekleyenlerin sayısı oldukça fazla ve işler hâlâ ilerliyor” (Signs of the Times, 22 Şubat 1843, sayfa 182.20).
Birkaç ay sonra, 7 Haziran 1843 tarihli Signs of the Times, onun Maine’deki gezisini şöyle kaydetmektedir: “Kardeş Preble, Maine’deki uzun bir turdan yeni döndü. Karşılaştığı direnişin ortasında, makul olarak bekleyebileceğinden daha fazla başarı elde ederek çalıştı. Çalışmalarının ardından birçok görkemli dönüşüm yaşandı, Tanrı onun gerçeğini kutsadı ve birçok ruh Tanrı’ya döndü. Ayrıca, Mesih’in görkemli görünüşünü sürekli bekleyen pek çok kişi var. Kardeş Preble şu anda Lowell’da ve İkinci Geliş üzerine konferans davetlerine katılacak” (Signs of the Times, 7 Haziran 1843, sayfa 106.16).
New Hampshire, Washington’da Şabat’ı kutlama (1844)
Dr. Merlin Burt’un Andrews University Press tarafından yayınlanan akademik eseri Understanding Ellen White (2015), Şabat’ın Preble’a ulaşma sürecini şöyle aktarıyor: “Yedinci gün Şabat doktrini, 1840’ların başlarında Yedinci Gün Baptistleri tarafından Millerci Adventistlere ilk kez tanıtıldı. 1844’ün başlarında New Hampshire’ın Washington kasabasında, Yedinci Gün Baptistlerinden Rachel Oakes (daha sonra Preston), bölgedeki Adventistlere Şabat’ı tanıttı.” (Understanding Ellen White, s. 110, par. 1). Aynı paragraf şöyle devam eder: “1844 ve 1845 yıllarında, New Hampshire’ın Washington bölgesindeki iki papaz, Frederick Wheeler ve Thomas Preble, bu doktrini kabul etti ve görüşlerini yaymaya başladı.” (Understanding Ellen White, s. 110, par. 1). Ve aynı paragraf zinciri ileriye doğru izler: “Böylece bu, daha sonra James ve Ellen White ile birlikte Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin kurucularından biri olacak olan Joseph Bates’in dikkatini çekti” (Understanding Ellen White, s. 110, par. 1).
J. N. Andrews’ın History of the Sabbath and First Day adlı eseri, Preble’ın rolünün önemini şu şekilde aktarmaktadır: “Bu yerden, 1844 yılı boyunca birçok Adventist vaiz Şabat gerçeğini benimsedi. Bunlardan biri, bu büyük gerçeği basının aracılığıyla Adventistlere ilk kez duyuran Eld. T.M. Preble’dı. Makalesi 13 Şubat 1845 tarihliydi. O, Kutsal Kitap’taki Şabat’ın iddialarını kısaca sundu ve bunun Kurtarıcı tarafından değil, büyük sapkınlık tarafından değiştirildiğini gösterdi” (Şabat ve İlk Günün Tarihi, s. 501, par. 1).
Preble’ın Broşürü Sayesinde Bates’in Dönüşümü (1845)
Joseph Bates’in Preble’ın Hope of Israel dergisindeki makalesini okuması, yedinci gün Adventist hareketinin kurucusuna Şabat’ı getiren an oldu. The Seventh-day Sabbath, a Perpetual Sign (Yedinci Gün Şabatı, Ebedi Bir İşaret) adlı kitapta Bates’in kendi birinci şahıs tanıklığı şu şekilde yer almaktadır: “Yaklaşık on altı ay önce, Nashua’dan değerli bir kardeş olan T.M. Preble tarafından Hope of Israel’de yayınlanan bir makaleyi okudum. Bu makaleyi okuyup İncil ile karşılaştırdığımda, hiçbir zaman bir değişiklik olmadığına ikna oldum. Bu nedenle yedinci gün Şabat’tı ve Tanrı, hem benden hem de ondan bu günü kutsal tutmamızı istiyordu” (The Seventh-day Sabbath, a Perpetual Sign, s. 40, par. 2).
Bates’in broşürü, Preble’ın makalesinden aldığı tarihsel özeti kabul eder: “Bu iki kitap elimde bulunmadığından, T.M. Preble’ın Şabat hakkındaki broşüründen alıntı yaptım” (The Seventh-day Sabbath, a Perpetual Sign, s. 41, par. 2).
Son Yılları ve Ölümü (1845–1907)
ESDA’ya göre, Preble sonunda yedinci gün Şabat’ı terk etti ve birinci gün Adventist görüşüne geri döndü, bir Advent Hıristiyan papazı oldu. İkinci geliş mesajını vaaz etmeye devam etti, ancak Yedinci Gün Adventizmine karşı açıkça düşmanca bir tutum sergilemeye başladı. G. I. Butler ve Uriah Smith’in ortak eseri olan Elder Canright’ın Yedinci Gün Adventistlerine Yönelik Saldırılarına Yanıtlar (1895), bu gidişatın tarihsel ironisini şöyle kayda geçirir: “O, kısa bir süre Şabat’ı tutan ve sonra bundan vazgeçen Elds. T.M. Preble ve J.B. Cook'u, Şabat'ı kısa bir süre tutan ve sonra onu bırakan, mevcut Yedinci Gün Adventist hareketinin gerçek babaları ve kurucuları olarak ortaya koyuyor” (Elder Canright’ın Yedinci Gün Adventistlerine Yönelik Saldırılarına Yanıtlar, s. 32, par. 2).
Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi’ne göre, Preble 1907’de doksan altı yaşında öldü.