Özet
Roswell Fenner Cottrell, Yedinci Gün Baptistlerinden Sabbatarian Adventistlere geçen bir vaiz ve erken dönem Adventist hareketinin en üretken yazarlarından biriydi. 1851'de üçüncü meleğin mesajını kabul ettikten sonra, bir tahmine göre Review and Herald için 1600'den fazla makale ve şiir yazdı, altı yıl boyunca muhabir editörlük yaptı, Youth’s Instructor dergisinin temel Sabat okulu derslerini hazırladı ve Ellen White’ın Spiritual Gifts adlı kitabının 1. cildine giriş makalesini yazdı. O, belki de en çok 1860'da mezhep örgütlenmesine karşı açıkça karşı çıkmasıyla hatırlanır — bu muhalefet, Ellen White tarafından Testimony for the Church No. 6'da kınanmış ve Cottrell daha sonra bunu kamuoyuna itiraf etmiştir. Bir yıl boyunca New York Konferansı başkanlığı yapmıştır (1868–1869) ve 1892'deki ölümüne kadar aktif olarak vaizlik yapmıştır.
Miras ve Erken Yaşam (1814–1850)
Steinweg, Lest We Forget adlı kitabında, Cottrell soyunu ortaçağ Fransa’sından kolonyal Rhode Island’a kadar izler: “1638’de, John’un torunlarından biri olan Nicholas Cottrell, Rhode Island’ın kurulmasından sadece iki yıl sonra buraya yerleşti. O, vicdanına göre ibadet etme özgürlüğü arayan bir Yedinci Gün Baptistiydi” (Lest We Forget, bkz. 90. bölüm, s. 168, 4. paragraf).
Steinweg, Roswell’in doğumunu ve ailesini şöyle kaydetmiştir: “Altı nesil sonra, 17 Ocak 1814’te Roswell Fenner Cottrell, New York’un Brookfield kasabasında doğdu. 19 yaşındayken ailesi New York’un Mill Grove kasabasına taşındı. Orada Cathrane Harvey ile tanıştı, ona kur yaptı ve evlendi; on yıl boyunca devlet okulunda öğretmenlik yaptı” (Lest We Forget, bkz. 90, s. 168, 5. paragraf).
Ellen G. White Estate’in Letters and Manuscripts’teki biyografik özeti de aynı zaman dilimini doğrulamaktadır: “Yazar, şair ve vaiz olan Roswell Cottrell, Yedinci Gün Baptist bir ailede dünyaya geldi; babası da bir Yedinci Gün Baptist vaiziydi. 19 yaşında Roswell, ailesiyle birlikte New York’un batısına taşındı ve hayatının büyük bir bölümünü burada geçirdi. 1835 civarında New York’un Mill Grove kasabasında Catherine M. Harvey ile evlendi ve 10 yıl boyunca bölgedeki devlet okullarında öğretmenlik yaptı” (The Ellen G. White Letters and Manuscripts: Volume 1, s. 814, par. 1).
Aynı biyografik özet, Cottrell’in Millerizm hakkındaki çekincelerini ve nihai kararını da kaydetmektedir: “Cottrell, Millercilerin İkinci Geliş vaazlarına karşı oldukça kararsızdı. Kişisel olarak öğretilerinin çoğuna sempati duysa da, Sabbatarianların iddialarını araştırmaya bile çok az ilgi gösteren bir harekete katılamazdı. Cottrell’in ikilemi, daha sonra Sabatçı Adventist hareketiyle temasa geçmesiyle çözüldü” (Ellen G. White Mektupları ve El Yazmaları: Cilt 1, s. 814, par. 1).
Froom, Cottrell’in Adventistliğe dönüşünün temel ayrıntılarını ve kendine özgü yeteneğini şöyle ekler: “Aslında o, Yedinci Gün Baptistleri olarak yetiştirilmişti ve hayatı boyunca Şabat’ı tuttu. 1851 yılında New Hampshire’ın Washington kentinde Bates ve Rhodes tarafından Advent inancına dönüştü. O bir şairdi ve özellikle ilahi yazarı olarak tanınıyordu” (Atalarımızın Peygamberlik İnancı, cilt 4, s. 1090, par. 1).
Üçüncü Melek’in Mesajının Kabulü (1851)
Arthur White, Cottrell ailesini erken dönem Şabatçı Adventist vaizlerin coğrafi rotası üzerinde konumlandırır: “Mill Grove yol üzerindeydi ve orada Yedinci Gün Baptistleri olan Roswell Cottrell ailesi, üçüncü meleğin mesajının tamamını benimsemişti” (Ellen G. White: The Early Years 1827-1862, cilt 1, s. 273, par. 7).
Steinweg, ailenin dokuz aylık araştırmasının özünü ve Roswell’in vardığı kesin sonucu kayda geçirir. Ona göre Roswell, babası John ve kardeşi John, Elder Rhodes ve Joseph Bates’in advent inancının ana hatlarını ve göksel kutsal yeri vaaz etmelerini dinlediler ve dokuz aylık bir incelemenin ardından “mesajı tüm yürekleriyle kabul ettiler” (Lest We Forget, bkz. 90, s. 168, ¶ 8). 25 Kasım 1851 tarihli Review and Herald, Cottrell’in kendi yayınladığı gerekçesini saklamaktadır; bu gerekçe, Yedinci Gün Adventistleri Ansiklopedisi tarafından, 1840’ların İkinci Geliş mesajının sonuçta “Cennetten” geldiği ve üçüncü meleğin mesajına hazırlık niteliğinde olduğu inancı olarak özetlenmiştir.
Review ve Youth’s Instructor dergilerinin yazarı (1854–1855)
Cottrell 1854'te papaz olarak atandı. Ellen G. White Estate biyografik özeti, onun erken dönem hizmetini ve zamanla onun karakteristik katkısı haline gelen şeyi şöyle özetler: “Roswell Cottrell 1854'te papaz olarak atandı, New York'un batısında ve Pennsylvania'da vaaz verdi ve Kanada'nın batısında öncü çalışmalar yaptı. Ayrıca kısa bir süre New York Konferansı başkanlığı da yaptı (1868-1869). Ancak asıl iz bıraktığı alan, makale ve broşür yazarı olarak olduğu” (The Ellen G. White Letters and Manuscripts: Volume 1, s. 814, par. 2).
Froom, Youth’s Instructor dergisindeki temel rolünü şöyle kaydetmiştir: “Bir yıllık ders aralığının ardından, Roswell F. Cottrell, Tanrı’nın emirleri ve İsa’nın imanı üzerine bir dizi yazı (Ağustos 1854-Temmuz 1855) kaleme aldı; bu dizi, ikinci gelişin işaretleri, 2300 yıllık dönem ( ) ve üç meleğin mesajlarıyla sona erdi” (The Prophetic Faith of Our Fathers, cilt 4, s. 1068, par. 3).
Loughborough, Cottrell’i Review dergisinin ofisinin Battle Creek’e taşınmasıyla ilişkilendirir: “Yedinci Gün Adventistlerine ait bir ofiste Battle Creek’te yayınlanan Review dergisinin ilk sayısı 4 Aralık 1855 tarihliydi” (The Great Second Advent Movement, s. 288, 2. paragraf). Loughborough aynı paragrafta, “O andan itibaren, Waggoner ve Cottrell, Advent Review’un köşelerine neredeyse sürekli olarak yazılar yazdılar” diye ekliyor (The Great Second Advent Movement, s. 288, par. 2).
Arthur White, muhabir editör olarak atanmasını şöyle kaydetmiştir: “Uriah Smith’in yerleşik (veya yönetici) editör olarak atanması ve beş muhabir editörün atanması. Bunlar, Iowa’dan J. N. Andrews; Michigan’dan James White ve J. H. Waggoner; New York’tan R. F. Cottrell; ve Vermont’tan Stephen Pierce idi” (Ellen G. White: The Early Years 1827-1862, cilt 1, s. 321, par. 1).
Ellen White’ın Vizyonlarını ve Ruhsal Yetkilerini Onaylama Önsöz (1855–1858)
Aralık 1855’te Cottrell, on üç Mill Grove inananı adına bir mektup taslağı hazırlayarak, vizyon karşıtı Messenger Partisi’nin liderlerinden J. M. Stephenson’ın cemaatlerine hitap etme talebini reddetti. Ellen G. White Estate biyografik özetinde mektubun ana beyanı şöyle kaydedilmiştir: “Eğer vizyonlar Tanrı’dan gelmiyorsa, kesinlikle boşa çıkacaktır.” (Ellen G. White Mektupları ve El Yazmaları: Cilt 1, s. 814, par. 3).
Ellen White’ın bu mektuba verdiği yanıt, 1 Ocak 1856 tarihinde Mill Grove’daki Elsie Philomela Below’a yazdığı mektupta günümüze ulaşmıştır: “Bize mutlaka yazın. Siz bizim kalbimizde çok yakın bir yerdesiniz. Kardeş Roswell [Cottrell] ne güzel bir yazı yazmış! Tam isabet; çok faydası olacak” (Manuscript Releases, Mektup 9, 1856, par. 12).
1858’de Cottrell, Ellen White’ın Ruhsal Armağanlar adlı eserinin 1. cildine giriş yazısı yazması için davet edildi. Ellen G. White Estate biyografik özeti, bu yazının kalıcı önemini şöyle kaydetmektedir: “1858’de Roswell Cottrell, Ellen White’ın Ruhsal Armağanlar kitabının 1. cildine bir giriş yazısı kaleme aldı. Bu yazı, peygamberlik iddialarını sınamanın Kutsal Kitap’taki temelleri ve Yeni Ahit döneminden sonra peygamberlik armağanının devamı konusunda Yedinci Gün Adventistleri’nin klasik bir beyanı olarak kalmıştır” (The Ellen G. White Letters and Manuscripts: Volume 1, s. 814, par. 3).
Arthur White, Cottrell’in girişin yazarı olarak adının geçtiği cildin yayınlanmasına ilişkin orijinal duyuruyu saklamıştır: “Bu, Bayan White tarafından yazılmış 224 sayfalık bir eserdir ve Kardeş R. F. Cottrell’in ruhsal armağanların sürekliliği üzerine yazdığı bir giriş makalesi içermektedir. Fiyatı 50 senttir” (Ellen G. White: The Early Years 1827-1862, cilt 1, s. 374, par. 4).
Örgüt Tartışması (“Making Us a Name,” 1860–1861)
1860 yılının Şubat ayında James White, yayıncılık işini bir şirket haline getirme önerisi hakkında kardeşlerin görüşlerini istediğinde, sahadaki ilk yanıt veren papaz Cottrell oldu ve yanıtı olumsuzdu. Arthur White şöyle kaydeder: “ ’a yanıt vermek üzere sahada çalışan ilk vaiz, Review’un sadık muhabir editörü R. F. Cottrell’di. Onun ilk tepkisi kesinlikle olumsuzdu” (Ellen G. White: The Early Years 1827-1862, cilt 1, s. 420, par. 4).
Cottrell’in cevabı, 22 Mart 1860 tarihli Review’da “Making Us a Name” başlığı altında yayınlandı. Arthur White, Cottrell’in giriş sözlerini şöyle aktarıyor: “Kardeş White, kilisenin mülkünü güvence altına almak için yaptığı öneriyle ilgili olarak kardeşlerden görüşlerini belirtmelerini istedi. Bu öneride tam olarak ne tür bir önlem almayı amaçladığını bilmiyorum, ancak anladığım kadarıyla, yasaya göre dini bir kuruluş olarak tüzel kişilik kazanmayı amaçlıyor.” (Ellen G. White: The Early Years 1827-1862, cilt 1, s. 421, par. 1). Cottrell’in aynı paragrafta vardığı kesin sonuç, bu önerinin “yanlış” olacağıydı: “çünkü bu, Babil’in temeli üzerindedir. Tanrı’nın bunu onaylayacağını sanmıyorum” (Ellen G. White: Erken Yıllar 1827-1862, cilt 1, s. 421, par. 1).
Arthur White, makalesinin yarattığı tepkiyi şöyle özetler: “Cottrell deneyimli ve nüfuzlu biriydi; James White’ın yokluğunda yayınlanan mesajı, uzun süren bir mücadelenin başlangıcını oluşturdu” (Ellen G. White: The Early Years 1827-1862, cilt 1, s. 421, par. 2).
6. Tanıklık ve Cottrell’in Kamuoyuna Yaptığı İtiraf (1861)
Ellen White’a Cottrell’in “yanlış duruşu” gösterildi ve o, Kilise için Tanıklık No. 6’da (daha sonra Kilise için Tanıklıklar, cilt 1’in bir parçası olarak yeniden yayınlandı) ona doğrudan seslendi: “R. F. C.’nin Review dergisinde örgütlenme konusunda aldığı yanlış duruş ve onun yarattığı kafa karıştırıcı etki bana gösterildi. O, konuyu yeterince tartmamıştı. Makaleleri, tam da kafa karıştırıcı bir etki yaratmak, zihinleri yanlış sonuçlara yönlendirmek ve birçok kişinin Tanrı’nın davasıyla ilgili meseleleri yönetme konusundaki gevşek düşüncelerini teşvik etmek için hesaplanmıştı” (Kiliseye Tanıklık, No. 6, s. 4, par. 2).
Ellen White’ın tanıklığı, daha genel bir tembelliği de kınadı: “Gördüm ki, dünyevi meselelerde R. F. C. çok rahat ve ihmalkardı. Enerjiden yoksundu ve Rab’bin kendisine bıraktığı işleri Rab’be bırakmayı bir erdem olarak görüyordu. Rab, yalnızca büyük acil durumlarda bizim için müdahale eder. Yapmamız gereken bir işimiz, taşımamız gereken yükler ve sorumluluklarımız var ve bunları yerine getirirken deneyim kazanırız” (Kiliseye Tanıklık, No. 6, s. 5, par. 1).
Aynı döneme ait bir el yazmasında Ellen White aynı noktayı daha ayrıntılı olarak ele almıştır: “Kardeş Roswell Cottrell’in bu işteki deneyimi ve etkisi—her şeyi Rab’be bırakma konusundaki rahat tavrı—Mill Grove’daki kiliseye zarar vermiştir. Bu noktada görüşleri yanlıştı. İnsanların, Tanrı’nın kendilerine bıraktığı şeyleri O’na bırakmaları Tanrı’yı hoşnut etmez” (Manuscript Releases, El Yazması 3, 1861, par. 4).
Ayrıca onun özel yeteneğini de onayladı: “Cottrell kardeş kalemiyle çok büyük iyilikler yapabilirdi. Zihinsel güçleri, bazı vaizlerinki gibi sarsılmamış, aşırı yüklenmemiş ve yıpranmamıştı. Bedensel gücü ve sinir sistemi bozulmamıştı; önemli hakikatler konusunda düşünceleri net olabilirdi. Kalemini kullanmalıydı” (Manuscript Releases, Manuscript 3, 1861, par. 8).
Arthur White, Cottrell’in bu azarı kabul ettiğini ve bir itiraf yayınlayan ilk vaiz olduğunu kaydeder: “Birbirlerine fısıldanan şüphe duyguları, James ve Ellen White’ın cesaretinin kırılmasına büyük ölçüde katkıda bulundu. 6. Tanıklık, kiliseyi bir uyanışa sürükledi. Vaizler ve cemaat üyeleri kendi kalplerini inceledikçe, Review dergisinde yayınlanmak üzere çok sayıda itiraf gönderildi ve bunlar aylarca yayınlandı.” (Ellen G. White: The Early Years 1827-1862, cilt 1, s. 442, par. 4). Arthur White şöyle devam eder: “Kiliseyi kasıp kavuran örgütlenme tartışmasında olumsuz havayı yaratan oydu. Ellen White’ın 6. Tanıklık’ta ilk olarak şahsen hitap ettiği kişi oydu” (Ellen G. White: The Early Years 1827-1862, cilt 1, s. 442, par. 4).
Steinweg, Cottrell’in azarlamanın ardından söylediği şu sözleri kaydetmiştir: “Umarım kimse benim tarafıma katılmaz, çünkü bedeninden ayrılıp beni aradıklarında beni orada bulamayacaklar; çünkü Tanrı’nın lütfuyla ben bedenin içinde bulunacağım. Ben papalığa inanmıyorum; anarşiye de inanmıyorum; ama Tanrı’nın kilisesinde Kutsal Kitap’ın düzenine, disiplinine ve yönetimine inanıyorum” (Lest We Forget, bkz. 90. bölüm, s. 169, 14. paragraf).
New York Konferansı’ndaki Sonraki Görev Dönemi (1862–1892)
1860 Ekiminde kilise kurulduktan ve 1863’te Genel Konferans oluşturulduktan sonra, Cottrell New York Konferansı’nın ilk yetkili papazlarından biri oldu ve üretken bir şekilde yazmaya devam etti. Ellen G. White Estate biyografik özeti, onun katkılarının genişliğini şöyle özetlemektedir: “Bir tahmine göre, Cottrell, teolojik analizlerden öğütlere ve şiirlere kadar uzanan 1.692 makaleyi Review dergisine katkıda bulunmuştur.” (The Ellen G. White Letters and Manuscripts: Volume 1, s. 814, par. 2). Aynı paragraf, New York Konferansı’nın onun yazdıklarını bir tür pastoral çalışma olarak kabul ettiğini ve ilahilerinin kalıcı etkisini de kaydetmektedir: “Şiirlerinden bazıları bestelenmiş ve günümüze kadar çeşitli Adventist ilahi kitaplarında yer almıştır” (The Ellen G. White Letters and Manuscripts: Volume 1, s. 814, par. 2).
Ölüm (1892)
Roswell F. Cottrell, 23 Mart 1892’de, 78 yaşında, New York’un Mill Grove kentindeki evinde vefat etti. Steinweg’in Lest We Forget (Unutmayalım) başlıklı makalesi, onun yaşam boyu sürdürdüğü hizmetin istikrarlı çizgisini şöyle kayda geçirir: “Üç meleğin mesajını kabul ettikten sonra yaşadığı kırk yıl boyunca, müjdeleme çalışmalarında bulundu; yazılı ve sözlü olarak Yedinci Gün Sabatı’nı ve şartlı ölümsüzlüğü savundu; sağlık mesajını kabul etti; ve New York Konferansı’nda Sekreter ve Başkanlık görevlerinde bulundu. Yaşlı bir papaz olarak, Battle Creek Sanitarium’da papazlık yaptı” (Lest We Forget, bkz. 90, s. 170, ¶ 16).