Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
03 / 12१८९७ उपदेशाः

भविष्यवाणी-आत्मा – संख्या २

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 D 21.2बुधवासरे प्रातःकाले, फेब्रुवरी १०, १८९७ तमे प्रदत्तः उपदेशः सामान्यसम्मेलनस्य दैनिकबुलेटिने, फेब्रुवरी १५, १८९७, खण्डः १, अंकः २, पृष्ठाः २१–२२ इत्यत्र मुद्रितम्।

TAM1897 D 21.3अधोलिखितं पादरी जोन्स् इत्यस्य भाषणस्य केवलं सारसंक्षेपः अस्ति। पूर्वसमागमात् अनन्तरं बहवः आगताः, अतः अतीते दिने उद्घाटितानां बिन्दूनां पुनरावलोकने पर्याप्तः कालः व्ययितव्यः आसीत्। तदुपरि वक्ता उक्तवान् यत् अस्माकं जनानां क्लेशः नास्ति नाममात्रेण यत् वयं साक्ष्यपत्राणि ईश्वरजा इति न विश्वसामः; किन्तु अस्माभिः अवगन्तव्यम् यत् कथं तानि विश्वासेन स्वीक्रियेम। यदि केवलं एव मार्गः अस्माकं विश्वासस्य अभिव्यक्त्यर्थं यत् वयं जनान् वदामः यत् वयं तान् श्रद्धां कुर्मः, तर्हि अस्माकं विश्वासः शून्यः भवति। एवं वयं जनानां अस्माकं श्रद्धायाः निष्ठायाः संशयं कर्तुं मार्गं उद्घाटयामः। यदि वयं खलु साक्ष्येषु श्रद्धां कुर्मः, तर्हि वयं जनान् तत् कथयितुं न आवश्यकम्। अस्माकं जीवनानि अन्तर्भूतस्य श्रद्धायाः साक्ष्यं भविष्यन्ति।

TAM1897 D 21.4ईश्वरतः विचलनं जातम्, यथा प्राचीनकाले यरूशलेमे मन्दिरे शुद्धीकरणम् अपेक्षितम्, तथा अत्र अपि मन्दिरे शुद्धीकरणम् आवश्यकम्। ईश्वरस्य आत्मा-साक्ष्यान् अवहेलयित्वा वयं एतां अवस्थां प्राप्तवन्तः स्म। किन्तु ये बहवः तान् अवहेलयन्ति, ते अपि पूर्वमेव तेषां साक्ष्येषु श्रद्धां कुर्वन्ति, तान् हस्ते धारयन्ति च, अवहेलयन्ति इति न मन्यन्ते। अतः वयं यत् जानातुम् इच्छामः, तत् आत्मा-साक्ष्येषु कथं आचरणं कर्तव्यम् इति।

TAM1897 D 21.5यदा साक्ष्यं प्रदत्तं भवति च कश्चन पुरुषः नाम्ना निर्दिष्टः भवति तदा क्षणमात्रं अपि न मन्यताम् यत् ईश्वरः तं विनाशयितुं आक्रमति। प्रभोः अभिप्रायः तं दोषान् ये तं हानिं कुर्वन्ति च ईश्वरस्य कर्मणि विघ्नं कुर्वन्ति तेभ्यः पृथक्कर्तुम् एव। पुरुषं रक्षितुं दोषं च विनाशयितुम्। यदा कश्चन पुरुषः पापेन अविभाज्यरूपेण न बद्धः स्यात्, तदा ईश्वरः तं न विनाशयति न च दण्डयति। यदा च सः पुरुषः स्वदोषमार्गात् परावर्तते, साक्ष्यं स्वीकरोति, ईश्वरस्य समक्षं स्वयम् सम्यक् स्थापयति, तदा सः तस्मिन् स्थितौ न तिष्ठति यत्र साक्ष्येण तं दृष्टम्। तत् साक्ष्यं तर्हि अन्येषां चेतावनीरूपेण प्रयोक्तुं शक्यते, परन्तु दोषं स्वीकृतवान् पुरुषं दण्डयितुं कदापि न प्रयोक्तव्यम्।

TAM1897 D 21.6ईश्वरस्य मार्गः मानवम् यत् स नास्ति तत् कर्तुम्, यत् तस्मिन् नास्ति तत् दातुम् च अस्ति। वयं साक्ष्यपत्राणि परेषु प्रयोजयितुं न शक्नुमः। न तु बहिः स्वयमेव अपि प्रयोजयितुं शक्नुमः। वयं हृदयं ईश्वराय उद्घाटयितव्यानि, साक्ष्यं ग्रहणार्थम्, यतः प्रभुः दिव्यसिद्धान्तं रोपयित्वा अस्मभ्यं यत् नास्ति तत् ददाति, अस्मान् यत् स्वरूपेण नास्मः तत् करोति, तथा स्वपवित्रआत्मना साक्ष्यस्य प्रयोगं यथार्थतया करोति। तदा अस्माकं जीवने तद् प्रकटितं भविष्यति, अस्माकं कर्मसु तद् विकसितं भविष्यति, यत् ईश्वरः अन्तर्गते रोपितवान्। एतत् एव साक्ष्यानां स्वीकृतिः। यत् किञ्चित् तस्मात् न्यूनं तद् न स्वीकृतिः।

TAM1897 D 21.7यत् शक्तिः ईश्वरः हृदये रोपयति, सा तं पुरुषं प्रलोभनसमये दुर्बलतायामपि स्थितुम् समर्थयति। सा तस्मै यत् न तस्य अस्ति तत् दास्यति, च स्वभावतः यः सः न अस्ति तं तं करिष्यति।

TAM1897 D 21.8यदा मानवः स्वस्थाने कदाचित् पतति, तदा वयं मन्यामहे यत् ईश्वरः तं तत्र स्थापयित्वा दोषं कृतवान्; परन्तु न तदर्थः। ईश्वरः साउलं इजराइलस्य राजा कृत्वा दोषं न कृतवान्; परन्तु साउलः यत् ईश्वरः तं भवितुम् इच्छत् तत् न भूत्वा दोषं कृतवान्। सः स्वमार्गान् स्वयंकल्पितान् अनुसृत्य ईश्वरस्य वाणीं न श्रुत्वा दोषं कृतवान्। एवं च ईश्वरः इजराइलस्य राजा इति येरोबोआमं नियुक्त्वा दोषं न कृतवान्। यद्यपि यहूदात् दशकुलानां पृथक्करणाय ईश्वरस्य अभिप्रायः जनानां कुटिलतायाः कारणात् न सिद्धः, तथापि ईश्वरस्य योजना आसीत्, परन्तु येरोबोआमः तां योजनां कार्यान्वितुम् न अनुमतवान्। ईश्वरः मां वा त्वां वा पदवीं आह्वयितुं शक्नोति। यदि अस्माकं कश्चन दुर्बलताबिन्दुः अस्ति यः अस्माकं उपयोगितां निवारयिष्यति, ईश्वरः च अस्मभ्यं संदेशं प्रेषयति, तर्हि तस्य संदेशस्य हेतुः अस्मान् यथा सः इच्छति तथा कर्तुम्, तथा तस्य कृपायाः माध्यमेन यत्र सः इच्छति तत्र अस्मान् स्थापयितुम्।

TAM1897 D 22.1“दिनं प्रति मनुष्याः प्रकाशयन्ति यत् ईश्वरस्य राज्यं तेषु अस्ति वा नास्ति। यदि ख्रीष्टः तेषां हृदयेषु राजति, ते सिद्धान्तबलं, सामर्थ्यं च प्राप्नुवन्ति, ते विश्वासिनः प्रहरीणः इव, सत्यानि सुधारकाः इव स्थितुं समर्थाः भवन्ति; यतः यावत् येशु ख्रीष्टेन सह सम्यक् सहकार्यं नास्ति, तावत् कदापि सुधारः न भवति। ख्रिस्तकृपेण मानवाः ईश्वरप्रदत्तान् स्वशक्तिम् आत्मसुधारार्थं उपयुञ्जीरन् [न परान् सुधारितुं, किं तु आत्मसुधारार्थम्]; एतत् आत्मत्यागात्मकं कर्म यत् स्वर्गलोकनायकः अनुमोदनेन पश्यति, तेन ते स्वजातसंस्कारितप्रवृत्तीनां जयं लभन्ते। ततः दानियेलवत् ते अन्येषां हृदयेषु छापाः स्थापयन्ति याः कदापि न लुप्ताः स्युः। तस्य प्रभावः सर्वत्र जगति व्याप्स्यति।

TAM1897 D 22.2सुधारकार्यं आत्मनः आरभ्यते। यावत् अहं आत्मनः सुधारं न कृतवान्, तावत् परेषां हृदयेषु छापाः कर्तुं न शक्नोमि। ईश्वरः अस्मान् स्पृशन् परान् अपि स्पृशति, अस्माभिः च परान् स्पृशति। द्वितीयं कोरिन्थियन् १:३–४ पश्यत—

TAM1897 D 22.3ईश्वरः धन्यः स्यात्, यः अस्माकं प्रभोः येशु ख्रिस्तस्य पिता, दयापिता च सर्वसान्त्वनादेवता च। यः अस्मान् सर्वेषु क्लेशेषु सान्त्वयति, यतः वयं ये कश्चन क्लेशे सन्ति तान् सान्त्वयितुं समर्थाः स्याम, येन सान्त्वनेन वयं ईश्वरात् सान्त्विताः स्मः।

TAM1897 D 22.4ईश्वरः अस्मान् सांत्वयति यथा वयं अपरान् सांत्वयेम; ईश्वरः अस्मान् सहाय्यं करोति यथा वयं अपरान् सहाय्यं कुर्मः। यत्र वयं ईश्वरस्य सांत्वनायाः आवश्यकता अनुभवामः, तत्र वयं आनयिताः स्मः यथा वयं अपरान् सांत्वयेम। यदा सः अस्मान् सांत्वयति तदा सः अपरान् मनसि धारयति। “यदि वयं पीडिताः स्मः तर्हि युष्माकं सांत्वनायै मोक्षाय च।” यदि अहं पीडितः अस्मि तर्हि तद् अन्यस्य मानवस्य सान्त्वनायै मोक्षाय च। यं अहं सान्त्वयिष्यामि तं पुरुषं वर्षाणि न सम्प्राप्नुयाम्; किन्तु कदाचित् तं सम्प्राप्स्यामि, यत् मया अनुभूतं तस्य पार्श्वे उपविश्य वा हस्तं गृह्य तस्य सहाय्यं सान्त्वना च दातुं मां सज्जीकरोति। सः मया यत् ईश्वरात् प्राप्तम् तत् गृह्णाति, पुनरपि तद् अन्येभ्यः प्रदातुं गृह्णाति, ते च अन्येभ्यः; एवं च अस्मभ्यं प्रदत्तस्य ईश्वरकृपायाः प्रभावः यद्यपि वयं स्वनिवासराज्ये न निर्गच्छामः तथापि सर्वं पृथिवीं व्याप्नोति। हे भ्रातरः, एतत् एव ईश्वरः अस्माभिः कर्तुम् इच्छति, तदा अस्माकं प्रभावः विश्वस्य सर्वत्र प्रसारितः भविष्यति।

TAM1897 D 22.5अधुना प्रश्नः—साक्ष्यपत्राणि कथं स्वीकरणीयानि? यदा तानि स्वीक्रियमानानि इति मन्यते, तदा कथं तानि वस्तुतः परित्यक्तानि, तत् पठाम। ततः वयं कथं तां दोषं परिहर्तुं तथा तानि कथं स्वीकरणीयानि इति जानीमहि। अत्र अहं पश्यामि कस्यचित् उदाहरणम्, यत् साक्ष्यपत्राणां प्रति विश्वासं अस्थिरं कर्तुं महतीं शक्तिं अकरोत्। सः कथं एतत् कृतवान्? — “यत् ईश्वरः प्रकाशं दत्तवान्, तस्मिन् सः प्रत्यक्षं विपरीतं आचरत्।” किन्तु सः न मन्यत् यत् सः प्रत्यक्षं विपरीतं आचरति। सः मन्यत् यत् सः तेषां प्रति सम्यक् आचरति। कथं तर्हि सः लक्ष्यं एवम् अतिक्रमत्? अत्र उत्तरम् — “प्रभुणा दत्तानि निन्दासूचनानि च मनुष्यैः युक्तिभिः परिहृतानि, व्याख्यातानि च निष्फलाः कृताः।”

TAM1897 D 22.6ते कथं परिहृताः? अत्र उत्तरम् – “किमर्थं त्वया क्षीणव्याजाः रचिताः?” “अहो, ये ईश्वरस्य उपदेशात् विचलिताः, ये च ईश्वरस्य प्रभावं आच्छादयितुं प्रयत्नं कृतवन्तः, ते कथं लज्जितव्याः।”

TAM1897 D 22.7ते कथं “व्याख्याताः”? अत्र उत्तरम्: ते “स्वकीयं अर्थं तेषु आरोपयन्, वदन्ति यत् तेन प्रकारेण कर्तुम् अभिप्रायः नासीत्।”

TAM1897 D 22.8एवं साक्ष्यग्रन्थाः परिहारिताः, व्याख्याताः, निष्फलाः च जाताः तेभ्यः ये मन्यन्ते स्म तान् श्रद्धया स्वीकरोति इति। अथ किं त्वं तान् क्षीणव्याजैः परिहारयसि? किं त्वं तान् व्याख्याय स्वकीयार्थारोपणेन निष्फलाः करोति, वदन् एतत् न तात्पर्यम् इति? — अवश्यमेव त्वम्; त्वम् जानासि एतत्। तर्हि अस्माभिः अद्यैव एतत् त्यजामः।

TAM1897 D 22.9तर्हि कथं तान् स्वीकरणीयानि? कथं वयं तेषां अर्थं जानीमहि? अत्र उत्तरम् अस्ति: “यथोक्तम् एव तेषां अभिप्रायः।” ते किं अर्थं वदन्ति? — “यथोक्तम् एव।” किं ते वदन्ति इति त्वं कथयितुं शक्नोषि? — आम्, सुगमम् एव। तर्हि यथा ते वदन्ति तथा एव तान् स्वीकुरु। हृदयं ईश्वरस्य प्रति विस्तीर्णं कुर्व, यथा सः स्वपवित्रात्मना तत्र यथावत् उक्तं तत्त्वं रोपयति। ततः तत् तत्त्वम् प्रकटितं भविष्यति, तव जीवने प्रकाशं दास्यति; तदा त्वं साक्ष्यग्रन्थान् स्वीकृतवान्। तदा त्वं जानासि यत् त्वं साक्ष्यग्रन्थेषु श्रद्धां कुर्वसि। तदा तस्मिन् विषये भ्रान्त्याः कदापि सम्भावना नास्ति। अन्ये अपि तद् जानिष्यन्ति, यतः त्वया हृदयेषु छापाः स्थाप्यन्ते याः कदापि न लुप्ताः स्युः, ते च आगमनदिने ईश्वरं स्तुवन्ति।

TAM1897 D 22.10ईश्वरवचनम् अस्माकं मानदण्डम् अस्ति। प्रेमस्य प्रत्येकं कर्म, दयायाः प्रत्येकं वचनम्, पीडितानां उत्पीडितानां च पक्षे प्रत्येकं प्रार्थना, नित्यसिंहासनस्य पुरतः प्रतिवेद्यते, स्वर्गस्य अक्षयलेखे स्थाप्यते। दिव्यवचनम् अतिअन्धकारग्रस्तां बुद्धिम् प्रकाशयति, सः प्रकाशः अतिसंस्कृतान् अपि तेषां अक्षमतां पापितां च अनुभूययति। — टेस्टामेण्ट् सं. ३१।

Note

Back