Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
Table of Contents
08 / 29
08 / 29

अध्यायः सप्तमः — सन्देशस्य शीघ्रप्रसारः

John Norton Loughborough

GSAM 126.1च अहं अपरं बलवन्तं देवदूतं स्वर्गान्तरात् अवतीर्णं दृष्टवान्, मेघवस्त्रेण आवृतम्। तस्य शीर्षे इन्द्रधनुषः आसीत्, तस्य मुखं सूर्यरूपवत्, तस्य पादौ अग्निसदृशस्तम्भरूपेण आसीताम्। तस्य हस्ते लघु उद्घाटितपुस्तिका आसीत्। सः दक्षिणपादं समुद्रस्य उपरि स्थापयत्, वामपादं च पृथिव्याः उपरि स्थापयत्, सिंहनादेन उच्चैः घोषयत्। यदा सः उद्घोषितवान् तदा सप्त मेघगर्जनानि स्ववाणीः उद्घोषितवन्ति.... यः दूतः मया दृष्टः समुद्रस्य च पृथिव्याः च उपरि स्थितः, स स्वहस्तं स्वर्गाय उत्थापयित्वा शपथं कृतवान् तेन यः सदा च नित्यम् जीवति, येन स्वर्गः सृष्टः तत्र च यत् किंचित् अस्ति, पृथिवी च सृष्टा तत्र च यत् किंचित् अस्ति, समुद्रः च सृष्टः तत्र च यत् किंचित् अस्ति, यत् कालः पुनरपि न भविष्यति। किन्तु सप्तमस्य दूतस्य ध्वनिसमये यदा सः ध्वनिं कर्तुम् आरभिष्यति तदा ईश्वरस्य रहस्यं समाप्तं भविष्यति यथा सः स्वसेवकेभ्यो भविष्यद्रष्टृभ्य उद्घोषितवान्।1

GSAM 126देवदूतः मानवदूतस्य प्रतीकः

GSAM 126.2यथा पूर्वमेव प्रदर्शितम्, सुसमाचारप्रचारकार्यं मनुष्याय समर्पितम्, च प्रभुः तस्य साधनस्य “लोकान्तपर्यन्तं” आशीर्वादं प्रतिज्ञापयत्।2 अतः एषः सन्देशवाहकः देवदूतः कालसंबन्धीयस्य सन्देशस्य प्रतीकः भवितव्यः, यः पृथिवीनिवासिभ्यः प्रचारितव्यः। सन्देशः “उद्घाटितपुस्तकात्” उद्घोष्यते, यत् स्पष्टतया सूचयति यत् पूर्वमेव सः पुस्तकः बद्धः आसीत्। एते सन्देशवाहकाः ईश्वरेण मान्याः; यतः ईश्वरस्य संधिलक्षणं धनुः तेषां उपरि स्थितम्, ते च ईश्वरमहिमाप्रकाशेन भूषिताः, सर्वसृष्टिकर्तुः अधिकारतः सन्देशं उद्घोषयन्ति। यत् अत्र उद्घोषितम्, तत् कालसन्देशः, यः एकदा सीलबद्धः आसीत्, परं अधुना उद्घाटितपुस्तकात् उद्घोषितः।

GSAM 127.1पूर्वप्रकरणेषु प्रमाणितम् यत् प्रभुः तं कालम् निर्दिष्टवान् यदा प्रकाशः महतः भविष्यद्वाणीकालस्य—त्रयोविंशतिशतदिनपर्यन्तस्य—समाप्त्याः विषये प्रदातव्यः, यः अन्वेषणात्मकन्यायम् प्रति नेतुम्; यत् ज्ञानवृद्धेः पूर्वानुमानम् बहुषाम् उत्थापनैः यथावत् सिद्धम् येभ्यः सः प्रकाशः प्रकटितः; च सः तमपि कालं निर्दिष्टवान् यदा “अंजीरवृक्षस्य दृष्टान्तः” अवगन्तव्यः स्यात्, तदा तत्रैव स्वशिक्षकान् उत्थाप्य तां दृष्टान्तां जगति घोषयितुं प्रेषितवान्। एवं यथावत् सः समयसूचनायाः यदा तीव्रघोषः स्यात् इति बिन्दुं निर्दिष्टवान्, तथा च तत् यथावत् सिद्धम्।

GSAM 127प्रथमसन्देशस्य प्रचण्डघोषः

GSAM 127.2यदा एतस्य उद्घोषस्य महानादः कर्तव्यः इति कालः जिज्ञासास्पदः अस्ति। अत्र स षष्ठस्य सप्तमस्य च शंखनादयोः मध्ये स्थाप्यते, यत् न केवलं शास्त्रवृत्तान्ते तस्य स्थित्या दृश्यते, अपि तु स्वयमेव सन्देशे, यत्र उक्तम् अस्ति: “सप्तमदेवदूतस्य ध्वनेः दिवसेषु यदा तस्य वादनारम्भः भविष्यति तदा ईश्वरस्य रहस्यं समाप्तं भविष्यति यथा सः स्वसेवकेभ्यो भविष्यदर्शिभ्य उद्घोषितवान्।” एतत् निर्णायकं प्रमाणम् यत् अस्मिन् संदेशे उद्घोषितः कालः सप्तमशंखवादनपर्यन्तम् व्याप्यते।

GSAM 127उच्चघोषणकालः

GSAM 127.3यदा सप्तमः देवदूतः ध्वनिं करोति, तदा वयं पठामः यत् “स्वर्गे ईश्वरस्य मन्दिरं उद्घाटितम्, तत्र च तस्य मन्दिरे प्रतिज्ञापेटिका दृष्टा।”3 पृथिव्यां स्थिते पवित्रस्थाने सेवायाम् प्रतिज्ञापेटिका-युक्तं कक्षं—अत्यन्तपवित्रस्थानम्—वर्षे केवलं एकवारं उद्घाटितम्; तत् प्रायश्चित्तदिने पापानां विलोपनाय पवित्रस्थानस्य शोधनाय च अभवत्। यदा ख्रीष्टेन सम्पन्नं एतत् शोधनकार्यं भविष्यति इति भविष्यद्वाणैः निर्दिष्टः कालः त्रयोविंशतिशतदिनानां अन्ते अस्ति।4 अपि च उक्तम् यदा सप्तमः देवदूतः ध्वनयति तदा स्वर्गे स्वरैः वदन्ति यत् मृतकानां न्यायसमयः आगतः।5

GSAM 128.1प्रकाशितवाक्यस्य दशमाध्यायस्य इदं भविष्यवाणीप्रतीकं तं कालम् दर्शयति यदा एषः संदेशः “उच्चस्वरेण” प्रसारितव्यः, अन्ते च “यथा सिंहः गर्जयति” इव। अस्य भविष्यवाण्याः अनुसारं यदा संदेशः स्वस्य “उच्चघोष” इति स्वरूपं प्राप्तुम् आरब्धः, तस्य कालः षष्ठशंखनादस्य समाप्तेः आरभ्य पवित्रस्थानशुद्ध्यर्थं नेतुं तस्य भविष्यवाणीकालस्य अन्त्यपर्यन्तम्, अर्थात् त्रयोविंशतिशतदिनानां अन्त्यपर्यन्तम् अस्ति। प्रथमचत्वारि शंखनादाः गोथ्, वान्डल्, हूण् इत्यादिषु युद्धेषु पूर्णाः अभवन्, येन पश्चिमरोमः दश भागेषु वा राज्येषु विभक्तः।

GSAM 128पञ्चमः शंखनादः

GSAM 128.2पञ्चमं शंखनादं मोहम्मदीयधर्मस्य भ्रान्तिमेघेन सह उदयम् दर्शयति, विशेषतः “पञ्चमास” इति कालखण्डम्, यः शतपञ्चाशत् शाब्दिकवर्षाणां समः, तेभ्यः “तेषाम् उपरि राजा आसीत्” इति समये आरभ्यते। १२९९ जुलाई २७ तमे दिने ओथ्मान् इति ओटोमनसाम्राज्यस्य संस्थापकः निकोमेडियादेशम् आक्रमत्। तस्मात् कालात् आरभ्य ओटोमनाः रोमस्य पूर्वीयां साम्राज्यं क्लेशयन्तः च “पीडितवन्तः” यावत् १४४९ जुलाई २७ तमे दिनाङ्कपर्यन्तम्, यः पञ्चमशंखनादस्य शतपञ्चाशत् वर्षपरिमाणः आसीत्। तस्मिन् काले तुर्कैः स्वसेनासहितैः स्वयम् कन्स्टान्टिनोपल् नगरे आक्रम्य युद्धे बारूदं उपयुज्य; तथा एकस्मात् भारग्रस्तात् तोपे, यस्य आकर्षणाय षष्टि गोभ्यः अपेक्षिताः इति गिब्बन् इतिहासकारः वदति, ते महतीं शिलाखण्डांश्च कन्स्टान्टिनोपल् प्राचीराणां प्रति प्रक्षिप्तवन्तः।

GSAM 128षष्ठस्य शंखनादस्य समापनम्

GSAM 128.3एतस्मिन्नेव काले इतिहासकारैः अन्तिमः ग्रीकसम्राट् इति निर्दिष्टः जोहान् पालेओलोगस् नामकः निधनं प्राप्तवान्। कोन्स्टान्तिनः डेकोजेस् सिंहासनस्य वैधः उत्तराधिकारी आसीत्, किन्तु कथ्यते यत् तुर्कसुलतानः अमुराथ् इति नामकः, यः तस्मै विरुद्धं युद्धं कुर्वन् आसीत्, तस्य भीतिः तं अमुराथात् सिंहासनारोहणाय अनुमतिं याचितुम् प्रेरितवान्। एतत् कृत्यं तुर्केभ्यः सिंहासनस्य प्रायः त्यागवत् दृश्यते। वास्तवतः अल्पकालात् एव ओटोमन् सम्राज्येण कन्स्टान्टिनोपल् नगरं च रोमस्य पूर्वसम्राज्यं च अधिगृहीतम्। एवं ते (राजनीतिका दृष्ट्या) तं सम्राज्यं हत्वा यत् पूर्वमेव तेन पीडितम् आसीत्। ते तं सम्राज्यं एकघण्टा एकदिनं एकमासं एकवर्षं च हन्तुम् अभवन्।

GSAM 129.1एतत् भविष्यवाणीसमयं प्रतिदिनं वर्षेण गणयन् कियत् कालः स्यात्? समस्या सरलम्: एकवर्षः ३६० दिनानि वा वर्षाणि; एकमासः ३० दिनानि वा वर्षाणि; एकः दिवसः एकवर्षः च—सर्वतः ३९१ दिनानि वा शाब्दिकतः ३९१ वर्षाणि। एकः घण्टांशः दिवसस्य चतुर्विंशत्भागानां एकः प्रतीकतः अर्धमासः वा पञ्चदशदिनानि भवति। अतः पूर्वीयरोमनप्रदेशे मुहम्मदीयस्वातन्त्र्यशासनस्य समग्रकालः ३९१ वर्षाणि पञ्चदशदिनानि च भविष्यति। एतत् १४४९ जुलाई २७ तमे दिनाङ्के योज्य तुर्कस्वातन्त्र्यकालस्य समाप्त्यै १८४० अगस्त् ११ तमे दिनाङ्कं प्राप्नोति, यथा षष्ठशंखनादेन निर्दिष्टम्।

GSAM 129डॉ॰ जोसिया लिच् ओटोमन साम्राज्यस्य पतनम् पूर्वानुमानयति

GSAM 129.2वर्षे १८३८ तमे फिलाडेल्फिया (पेनसिल्वानिया) निवासी डॉ॰ जोसिया लिच् विलियम् मिलरस्य प्रतिपादितं सत्यं आलिङ्ग्य सन्देशस्य अधिकप्रसारणकार्ये सहसंयुक्तः अभवत्। सः प्रकाशनाय प्रकाशितवाक्यस्य सप्तशंखविषये लेखाः रचयत्। सः निर्विवादतया अवदत् यत् षष्ठशंखध्वनिः १८४० तमे अगस्त् मासस्य एकादशदिने विरमिष्यति तथा ओटोमनशक्तिः पतिष्यति, यत् तद् जगति प्रदर्शयिष्यति यत् प्रतीकात्मकवाक्ये एकः दिनः वास्तविकवर्षं सूचयति।

GSAM 129.3केचन भ्रातरः, ये अपि तस्मै सह अस्मिन् बिन्दौ श्रद्धां धारयन्, यदि यथा सः उक्तवान् तथा न स्यात् इति फलस्य भयेन कम्पमानाः अभवन्। तथापि सः न भीतः, किं तु तुर्कविषये स्वमतस्य प्रचारार्थं यत् शक्नोति तत् सर्वं कर्तुं अग्रे प्रवृत्तः। सार्वजनिकपत्रिकाः तस्य विषयगतं दावम् सर्वत्र प्रसारितवन्तः। अविश्वाससमूहाः स्वसभासु एतत् प्रश्नं चर्चयामासुः, उचुः— “अत्र एकः पुरुषः साहसं करोति; यदि एतत् यथा सः वदति तथैव सिद्धं भवेत्, तर्हि निःसंशयं तस्य दावः प्रतिष्ठाप्यते यत् भविष्यवाणौ एकः दिनः एकं वर्षं सूचयति, च त्रयोविंशतिशतदिनानि तावत् वर्षाणि भवन्ति, यानि च १८४४ तमे वर्षे समाप्तानि भविष्यन्ति।”

GSAM 130.1डॉ॰ लिचस्य व्याख्यानस्य प्रकाशनं सर्वत्र हलचलम् उत्पन्नम्, तथा बहुसहस्राणि जनाः मेहेमत् अली इत्यस्य मिस्रपाशा च तुर्कसुल्तानयोः मध्ये उत्पन्नानां क्लेशानां समाप्तिं पश्यितुं आहूताः। शतानि जनाः उक्तवन्तः, “यदि एतत् विषयः यथा चिकित्सकः उक्तवान् तथा समाप्तिं याति, तर्हि प्रतीकात्मककालस्य ‘वर्ष-दिन’न्यायः सिद्धः भविष्यति, वयं च आगमनवादिनः भविष्यामः।”

GSAM 130तुर्क्य-सुल्तानः मिस्रपाशा सह युद्धे

GSAM 130.2१८४० तमे वर्षे पूर्वं कतिपयवर्षाणि सुल्तानः मिस्रदेशस्य पाशा मेहेमत् अली इत्येन सह युद्धे संलिप्तः आसीत्। १८३८ तमे वर्षे सुल्तानस्य च तस्य मिस्रदेशीयसेवकस्य च मध्ये संघर्षः परदेशीयराजदूतैः प्रभावैः तात्कालिकं निरोधितः आसीत्। किन्तु १८३९ तमे वर्षे पुनः शत्रुता आरब्धा, यावत् सुल्तानस्य मेहेमत् च सेनानां मध्ये सामान्ययुद्धे सुल्तानस्य सेना सर्वथा छिन्ना विनष्टा च अभवत्, तस्य नौसेना मेहेमतया गृह्य मिस्रदेशं प्रति वहिता। एवं सुल्तानः पूर्णतया दुर्बलितः आसीत् यतः अगस्ते पुनरारब्धे युद्धे तस्य केवलं द्वे प्रथमश्रेणीयाः नौकाः त्रयः च फ्रिगेट् नौकाः एव एकदा शक्तिशालिनः तुर्कनौकादलस्य दुःखदशेषरूपेण अवशिष्टाः आसन्। एतत् नौकादलम् मेहेमतेन सुल्ताय प्रत्यर्पयितुं निश्चयेन अस्वीकृतम्, च उद्घोषितम् यत् यदि शक्तयः तद् तस्य हर्तुं प्रयत्नं कुर्वन्ति तर्हि सः तद् दहयिष्यति। एवं परिस्थितिः आसीत्, यदा १८४० तमे वर्षे इङ्ग्लण्ड्, रूस्या, ऑस्ट्रिया च प्रुसिया च हस्तक्षेपं कृत्वा विवादस्य समाधानार्थं निर्णयं कृतवन्तः; यतः स्पष्टं आसीत् यदीयं अवस्था यथावत् वर्तेत् तर्हि मेहेमत् शीघ्रं सुल्तानस्य सिंहासनस्य स्वामी भविष्यति।

GSAM 131मित्रशक्तीनाम् हस्तक्षेपः

GSAM 131.1“सुल्तान् एतं मित्रशक्तीनां हस्तक्षेपं स्वीकृतवान् तथा प्रश्नं स्वेच्छया तेषां हस्ते समर्पितवान्। एतेषां शक्तिषु लण्डने सम्मेलनम् अभवत्, यत्र शेख् एफ्फेंदी बेय् लिक्गिस् ओटोमन-प्राधिकृतप्रतिनिधेः रूपेण उपस्थितः आसीत्। अन्तिमसूचनापत्रं रचितम्, यत् मिस्रपाशाय समर्पयितव्यम्; यस्मिन् सुल्तानः तस्मै मिस्रस्य वंशानुगतशासनं तथा सीरियायाः सुएज्खाडतः टिबेरियासरोवरपर्यन्तं प्रदेशं अक्रे प्रांतेन सह आयुष्यपर्यन्तं दातुम् इच्छति; स च स्वतः सुल्तानस्य अधिराज्येषु अन्यान् तदा तेन अधिगृहीतान् सर्वान् प्रदेशान् त्यक्त्वा ओटोमननौकादलम् प्रत्यर्पयितुम्। यदि सः सुल्तानस्य एतत् प्रस्तावम् अस्वीकरोति तर्हि चत्वारः महाशक्तयः विषयं स्वहस्ते गृह्यन्ते, तथा च यथायोग्यं अन्यैः साधनैः तं अनुपालयितुं प्रयत्नं कुर्वन्ति।
GSAM 131.2“एतत् स्पष्टम् आसीत् यत् यदा एतत् अन्तिमसूचनापत्रम् मेहेमत् अलीस्य हस्ते स्थाप्यते, तदा एषा विषयः पूर्वस्य [सुल्तानस्य] नियन्त्रणात् सर्वदा परे भविष्यति, च तस्य कार्येषु व्यवस्थापनम् तस्मात् क्षणात् परदेशीयशक्तिभिः हस्ते भविष्यति।

GSAM 131भविष्यवाण्याः पूर्तिः—तुर्कस्वातन्त्र्यस्य अन्तः

GSAM 131.3सुल्तानेन रिफात् बेयः शासकीयवाष्पनौकया अलेक्जान्ड्रियाम् प्रेषितः, अन्तिमसूचनां पाशाय संप्रेषयितुम्। सा सूचना १८४० तमे अगस्त् मासस्य एकादश्या दिवसे तस्य हस्ते समर्पिता, स च तां स्वीकृतवान्। तस्मिन् एव दिने सुल्तानेन चतुर्णां शक्तीनां राष्ट्रदूतान् उद्दिश्य लिखितं पत्रं प्रेषितम्, यत् यदि पाशा अन्तिमसूचनायाः शर्तान् न पालयेत् तर्हि किं योजनां स्वीक्रियेत् इति पृच्छितम्। ते प्रत्युत्तरं दत्तवन्तः यत् पूर्वमेव व्यवस्था कृतास्ति, अतः सः कस्यापि संभावितस्य प्रसङ्गस्य विषये चिन्तां मा कुर्वीत। तस्मिन्नेव दिने ओटोमनशक्तेः निरन्तरतायै निर्दिष्टः त्रिशत् एकनवतिवर्षपञ्चदशदिनकालः समाप्तः; तत्र सुल्तानस्य स्वातन्त्र्यं कुत्र?—नष्टम्!6

GSAM 132.1तस्मात् दिने आरभ्य अद्यपर्यन्तम् सुल्तानः शक्तिभिः निर्दिष्टानुसारं आचरितुम् बाधितः, स्वराज्यस्य खण्डनं पश्यन् यथा खण्डखण्डं तेषां स्वोपयोगार्थं गृह्यते।

GSAM 132भविष्यवाणौ लोकरुचिः उत्तेजिता

GSAM 132.2एतत् भविष्यवाण्याः अद्भुतं पूर्तिकरणं जनमानसि महतीं प्रभावं अकुर्वत्। पूर्णानां च पूर्यमाणानां च भविष्यवाणीनां विषये जनानां श्रवणे रुचिः तीव्रा अभवत्। डॉ. लिच् उक्तवान् यत् १८४० तमे अगस्त् मासस्य एकादशदिनाङ्कात् अनन्तरं किञ्चित् मासानां मध्ये, सः सहस्रात् अधिकानां प्रमुखानां अविश्वासिनां पत्राणि प्राप्तवान्, तेषु कतिपयाः अविश्वासी-संघानां नेतारः आसन्। ते पत्रेषु उक्तवन्तः यत् ते बाइबिलस्य विरुद्धं संग्रामं त्यक्तवन्तः, तथा तं मानवस्य ईश्वरप्रकाशरूपेण स्वीकृतवन्तः। तेषाम् कतिपयाः पूर्णतया ईश्वरं प्रति परिवर्तिताः, च तेषाम् कतिपयाः महान् द्वितीयआगमन-आन्दोलने कुशलाः वक्तारः अभवन्। केचन डॉ॰ लिचस्य प्रति एवमेव उक्तवन्तः – “वयं उक्तवन्तः यत् भविष्यवाणीव्याख्याकाराः स्वभविष्यपूर्त्यर्थदावेषु पुरातनेभ्यः इतिहासपुटेभ्यः उद्धृत्य प्रमाणं कुर्वन्ति; परन्तु अत्र वयं जीविततथ्यानि प्रत्यक्षं पश्यामः।”

GSAM 132.3यथा षष्ठशंखनादस्य समाप्ते एव आगमनसन्देशः “उच्चस्वरेण” प्रसारितुं आरब्धः, तद् उदाहरणार्थं एतस्मिन् सन्देशकार्ये संलग्नेन एकेन मह्यं कथितं उदाहरणं निर्दिशामि।

GSAM 132.4वर्षे १८४० तमे ई. सी. विलियम्स् इति नामधेयः रोचेस्टर् (न्यू यॉर्क्) नगरे विशालशिबिरनिर्माणविशारदः च नौकापट्टनिर्माणविशारदः च सन् संदेशं स्वीकृत्य मिलरः हाइम्स् च इति द्वौ पादरिणौ रोचेस्टर् आगन्तुं तथा तस्य नगरस्य सहस्रेभ्यः भाषितुं आमन्त्रितवान्। ते प्रत्युत्तरं दत्तवन्तः यत् तेषां पर्याप्तपरिमाणस्य सभागृहस्य अधिग्रहणाय आवश्यकं धनं नास्ति। स प्रत्युत्तरं दत्तवान् – “मम वृत्ताकारशिबिरं अस्ति यत् व्यासे १२० पादाः अस्ति। अहं तं स्थापयिष्यामि, उपवेशयिष्यामि च पालयिष्यामि च निःशुल्कम्। आगच्छत सन्देशं प्रचारयत्।” “ते आगच्छन्,” मम प्रति उक्तवान्, “श्रवणे इच्छन्तः ये जनाः आगताः, तेषाम् अर्धं अपि तत्र तम्बू न धारयत्। अतः अहं चत्वारिंशत्पादविस्तारकं संयोजनं कृत्वा तम्बू १६० x १२० पादविस्तारं कृतवान्। एषः तम्बू प्रतिदिनं जनैः पूरितः आसीत्, शतशो जनाश्च बहिः समीपे भीडन्ते, सर्वे वचनं श्रवितुं उत्सुकाः।”

GSAM 133सन्देशप्रचारिणः शतशः

GSAM 133.1वर्धमानरुचिं पूरयितुं ग्रीष्मकाले महान्ति तम्बूनि प्रयुक्तानि तथा वनसभाः आयोजिताः। शिशिरकाले चर्च्भवनानां विशालतमानि तथा सार्वजनिकशालाः प्रयुक्तानि, सर्वाणि च उत्सुकश्रोतृभिः पूर्णतया पूरितानि। १८४० तमे वर्षे पूर्वं यथा पादरी मिलरः सन्देशस्य प्रचारणे “प्रायः एकाकी” इव आसीत्, तथा अधुना न; तत्र प्रायः त्रिशतं जनाः तेन सह सार्वजनिकरूपेण त्रयोविंशतिशतदिनकालस्य समाप्तिं उद्घोषयन् “अधिकः कालः नास्ति” इति च “तस्य न्यायसमयः आगतः” इति च घोषयन् सह सम्मिलिताः। एवं वयं पश्यामः यदा प्रभोः समयः सन्देशस्य विश्वव्यापि प्रसारणाय आगतः तदा तस्य वचनं पूर्णम् अभवत् च लक्षलक्षाः जनाः आह्वानं श्रवितुं इच्छया प्रेरिताः।

GSAM 133.2अमेरिकायां आन्दोलने यत् सत्यं आसीत् तत् अन्येषु देशेषु अपि सत्यं आसीत्। १८४० तमे वर्षे आरभ्य, अल्पैः व्यक्तिभिः स्वप्रकाशनानि वितरितुं यत् प्रयत्नं कुर्वन्तः आसन्, तेषां अपेक्षया अनेकविंशतिसंख्याकाः एव अग्रे उत्तिष्ठन् उद्घोषणार्थम्। इङ्ग्लण्डदेशे चर्चस्य ऑफ् इङ्ग्लण्डस्य एव सप्तशतसंख्याकाः उपदेशकाः सन्ति ये सन्देशं प्रचारयन्ति, अन्येषां च अनेकविंशतिसंख्याकानां तस्मिन्नेव कार्ये संलग्नानां उल्लेखं विना। पृथिव्याः प्रमुखेषु विंशतिदेशेषु अधिकेषु सन्देशः तेन उत्साहेन प्रवर्तते यः पश्यन्तं अपि उक्तुम् प्रेरयति – “एते जनाः अतीव गम्भीरतया संलग्नाः सन्ति।”

Notes

  1. प्रकाशितवाक्यम् १०:१–७। ↩
  2. मत्ती २८:१९, २०। ↩
  3. प्रकाशितवाक्यम् ११:१९। ↩
  4. दानियेलः ८:१४। ↩
  5. प्रकाशितवाक्यम् ११:१८। ↩
  6. पश्यत Thoughts on Daniel and the Revelation, पृ. ४९७, ४९८। ↩

Note

Back