इस्राएलको धर्मत्याग। – नं. १

TAM1897 Q1 33.6मार्च ७, १८९७, आइतबार साँझ दिइएको प्रवचन General Conference Bulletin, पहिलो त्रैमासिक, १८९७, खण्ड २, नं. १, पृष्ठ ३३-४० मा छापिएको।

TAM1897 Q1 33.7अघिल्लो साँझको पाठमा मैले भनेको थिएँ कि मैले हालसालैसम्म सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूद्वारा प्रकाशित, बाइबल बाहेक, दश आज्ञाको यस्तो प्रति कहिल्यै देखेको थिइनँ, जुन परमेश्वरले जसरी बोल्नुभएको थियो, त्यस्तै होस्। मलाई खुसी छ कि त्यो समय आएको छ जब सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूले परमेश्वरले दिनुभएकै रूपमा उहाँको व्यवस्थाको प्रति पाउन सक्छन्। म खुसी छु कि भाइ हाउले परमेश्वरले दिनुभएको जस्तै गरी परमेश्वरको व्यवस्थाका प्रतिहरू तयार पारेका छन्। र अब जब हामी मानिसहरूकहाँ जान्छौं, तब हामी अरूमाथि लागेजस्तै परमेश्वरको व्यवस्थाको केही अंश छोडिदिएको आरोप आफूमाथि पनि लाग्ने अवस्था अब नराखौँ।

TAM1897 Q1 33.8तपाईंले स्पष्ट रूपमा देख्न सक्नुहुन्छ कि परमेश्वरको व्यवस्थाको त्यो प्रति पहिलो पटक बाँड्ने व्यक्ति, जुन लगभग सबैले प्रयोग गर्छन्, एक इजिप्टियन थियो। यसमा भनिएको छ, “म नै याहवेह, तेरा परमेश्‍वर हुँ; जसले तँलाई इजिप्टबाट, दासत्वको देशबाट निकालेर ल्याएँ।” तर उसले आफैँलाई भन्यो, त्यो ममाथि लागू हुँदैन, न त आजकालका कुनै पनि जीवित व्यक्तिमाथि; किनकि हामीलाई कहिल्यै इजिप्टबाट निकालिएको छैन। त्यो यहूदीहरूका लागि मात्र थियो। त्यसैले उसले त्यसलाई छोडेर बाँकी व्यवस्था छाप्यो, र यसरी परमप्रभु आफैले दिनुभएको व्यवस्थाको एउटा अपूर्ण प्रति संसारलाई प्रस्तुत गर्‍यो। उसले यसरी देखायो कि स्वर्गबाट परमप्रभुले बोल्नुभएको एकमात्र दस्तावेज कसको हो भनेर नभनी, उहाँको परिचय नदिईकनै, कुनै परिचयबिनै ठाडो र अनिश्चित ढङ्गले “मबाहेक तैँले अरू कुनै देवी-देवताहरू नमान्‍नू।” भनेर सुरु हुन्छ। तत्कालै प्रश्न उठ्न सक्छ, आखिर तपाईं को हुनुहुन्छ? यो को बोल्दैछ? खैर, जब व्यवस्था जसरी दिइएको थियो त्यसरी नै लिइन्छ, तब परमेश्वरले बताउनुहुन्छ कि यो को बोल्दैछ। “म नै याहवेह, तेरा परमेश्‍वर हुँ; जसले तँलाई इजिप्टबाट, दासत्वको देशबाट निकालेर ल्याएँ।” कुरा गर्ने को हो भनेर यसले बताउँछ; “म इजिप्टको दासत्वबाट छुटकारा दिन सक्छु”; तिमीहरूले मेरो अगाडि अरू कुनै देवता राख्न पाउने छैनौ।

TAM1897 Q1 33.9यहाँ अर्को एउटा विचार पनि महत्त्वपूर्ण छ: जब व्यवस्थालाई परमप्रभु आफैँले बोल्नुभएको परिचयात्मक वचनबिना छापिन्छ, जस्तो कि सामान्यतया चार्ट र कार्डहरूमा गरिन्छ, तब यसको शीर्षमा “परमेश्वरको व्यवस्था” शब्दहरू राख्न आवश्यक हुन्छ। यसले देखाउँछ कि मानिसहरूले यो व्यवस्था कसको हो र यी आज्ञाहरू को बोलेको हो भन्ने बारेमा कुनै प्रमाणपत्र हुनु आवश्यक छ भन्ने कुरा महसुस गर्छन्। र, यो आवश्यकता देखेर, मानिसहरूले परमेश्वरको व्यवस्थाको शीर्षमा आफ्नो प्रमाणपत्र राख्छन् कि यो परमेश्वरको व्यवस्था हो।

TAM1897 Q1 33.10तर यदि उनीहरूले प्रभुले दिनुभएको जस्तै व्यवस्था छाप्ने हो भने, उनीहरूसँग प्रभुको आफ्नै प्रमाणपत्र हुने थियो कि यो परमेश्वरको व्यवस्था हो, र यी आज्ञाहरू उहाँ आफैले बोल्नुभएको हो। उहाँ भन्नुहुन्छ: “म नै याहवेह, तेरा परमेश्‍वर हुँ; जसले तँलाई इजिप्टबाट, दासत्वको देशबाट निकालेर ल्याएँ। मबाहेक तैँले अरू कुनै देवी-देवताहरू नमान्‍नू।” आदि। र जब मानिसहरूसँग यो परमेश्वरकै व्यवस्था हो भन्ने परमप्रभुको आफ्नै प्रमाण हुन्छ, तब पक्कै पनि यो परमेश्वरको व्यवस्था हो भन्ने कुनै मानिसको प्रमाणको आवश्यकता पर्नेछैन।

TAM1897 Q1 33.11र के यो परमप्रभुको प्रमाणपत्र कि यो उहाँकै व्यवस्था हो, कुनै पनि मानिस वा सबै मानिसहरूको संयुक्त प्रमाणपत्रभन्दा उत्तम छैन र? र जब मानिसहरूले यो उहाँकै व्यवस्था हो भन्ने परमप्रभुको आफ्नै प्रमाणपत्रलाई छाडेर त्यसको ठाउँमा आफ्नै प्रमाणपत्र राख्छन्, के मानिसहरूले आफूलाई परमेश्वरको स्थानमा राखेको योभन्दा स्पष्ट कुनै उदाहरण हुन सक्छ र? हे, आउनुहोस्, हामी यो अत्याचारी, अनाडी कामलाई हटाऔं; र हामीले पवित्र व्यवस्थालाई त्यसका पवित्र रचयिताले जसरी बोल्नुभयो र लेख्नुभयो, त्यसरी नै ग्रहण गरौं! “म नै याहवेह, तेरा परमेश्‍वर हुँ; जसले तँलाई इजिप्टबाट, दासत्वको देशबाट निकालेर ल्याएँ।” आमेन। यस्तै होस्।

TAM1897 Q1 33.12परमप्रभुले जे बोल्नुभयो त्यो सबै त्यहाँ समावेश भएपछि, परमेश्वरको व्यवस्थाले संसारलाई उद्धारकर्ता र सृष्टिकर्ता दुवैलाई प्रस्तुत गर्दछ। त्यसपछि यसले सबै मानिसहरूलाई भन्छ कि जो त्यो व्यवस्थाको रचयिता हुनुहुन्छ, जसले मानिसलाई यसको पालन गर्न आह्वान गर्नुहुन्छ, उहाँ उद्धारकर्ता र सृष्टिकर्ता दुवै हुनुहुन्छ। यो कुरा व्यवस्थाले नै देखाउँछ। र जब उनीहरूले उद्धारकर्तालाई प्रकट गर्ने अंशलाई हटाउँछन्, तब मानिसको सृष्टिकर्तालाई प्रकट गर्ने अंशलाई हटाउन उनीहरू इच्छुक र तयार हुनु कुनै आश्चर्यको कुरा होइन। शैतान सधैँ व्यवस्थालाई हटाउन र मानिसहरूबाट यसको महत्त्व लुकाउन चाहन्थ्यो। उसले यसबाट उद्धारकर्तालाई हटाएर सुरु गर्‍यो; र अब उसले यसबाट सृष्टिकर्तालाई हटाएर अन्त्य गर्छ। तर परमप्रभु चाहनुहुन्छ कि हामीले यो जानौँ कि इजिप्टबाट हामीलाई उहाँले नै छुटकारा दिनुभयो, ताकि हामीले मानिसको लागि उहाँले दिनुभएको व्यवस्थामा उद्धारकर्ता र सृष्टिकर्ता दुवैलाई देख्न सकौँ।

TAM1897 Q1 34.1अर्को कुरा। जब हामीले यो देख्न सक्छौं, र देख्छौं पनि, कि इस्राएल जब भूमिमा प्रवेश गर्‍यो, तब उनीहरू परमप्रभुले उनीहरूको लागि तोकेको भूमिमा पटक्कै गएनन्, बरु त्यसबाट पूरै चुकिए, तब हामीले मोशा त्यहाँ जान नपाउँदा कति निराश भए भनेर देख्न सक्छौं। अब जब केही मानिसहरूलाई यस्तो देखिन्छ कि इस्राएल परमप्रभुले उनीहरूको लागि तयार पार्नुभएको भूमिमा प्रवेश गर्‍यो, र त्यो नै ठाउँ थियो जहाँ परमप्रभुले उनीहरूलाई लान चाहनुहुन्थ्यो, र त्यसपछि मोशाको मृत्यु भयो र उनी स्वर्ग गए, तब उनीहरू भन्छन् कि अन्ततः मोशाको भाग्य नै सबैभन्दा राम्रो रह्यो; र उनीलाई भूमिबाट निकालेर स्वर्गमा लैजानु त्यति ठूलो निराशाको कुरा थिएन।

TAM1897 Q1 34.2तर जब हामी यो बुझ्छौं कि परमप्रभुले उनलाई आफ्नो पवित्र वासस्थानमा, आफूले बस्नको लागि बनाउनुभएको ठाउँमा, आफ्ना हातले स्थापना गर्नुभएको पवित्रस्थानमा लान चाहनुहुन्थ्यो; तब हामी देख्न सक्छौं कि त्यो भूमिमा प्रवेश नगरी मरणोपरान्त स्वर्ग जानु मोशाको लागि पनि कति ठूलो निराशा थियो। जब उनले यो देख्न सके कि प्रतिज्ञा गरिएको धन्य भूमिबाट उनीहरूलाई बाहिर राख्नुमा उनको पापको पनि केही हात थियो; जब उनले यो देख्न सके कि इस्राएलले परमप्रभुले उनीहरूका लागि जुन कुरा राख्नुभएको थियो, त्यो गुमाएको थियो: जब उनले नेबोको टुप्पोबाट जसरी गरे, त्यसरी त्यो गौरवशाली भूमि देखे, र परमेश्वरको उद्देश्य र उहाँका मानिसहरूले पार गर्नुपर्ने भट्कने, धर्मत्याग र कष्टको लामो युगको बारेमा सोच्न बाध्य भए, र थाहा पाए कि त्यो लामो भट्कने क्रमको कारण बन्नमा उनको पनि थोरै भए पनि हात थियो; उनलाई चिहानबाट उठाएर स्वर्गमा लगिए तापनि, मृत्यु नभोगीकनै त्यो भूमिमा प्रवेश गर्न नपाउनु उनका लागि कति पीडादायी निराशा थियो भन्ने कुरा सजिलै बुझ्न सकिन्छ।

TAM1897 Q1 34.3यदि यो तथ्य स्थापित गर्न कुनै अन्य प्रमाणको आवश्यकता थियो कि इस्राएल मरुभूमिमा रहँदासम्म इजिप्टबाट बाहिर निस्कन सकेन, भने त्यो यहोशूको पुस्तकमा पाइन्छ। तपाईंलाई त्यो अंश याद होला—उनीहरूले यर्दन पार गरेपछि, तब उनीहरूको खतना गरियो—यसरी लेखिएको छ, “आज मैले तिमीहरूबाट इजिप्टको अपमान मेटाइदिएको छु।” हेर्नुहोस्, इजिप्टबाट निस्केका ती मानिसहरू, यर्दन पार नगरेसम्म कहिल्यै इजिप्टबाट बाहिर निस्किएनन्; किनभने तबसम्म इजिप्टको अपमान हटाइएको थिएन। त्यसपछि तिनीहरू सबै परिवर्तन भएका मानिसहरू थिए। त्यो पूरै राष्ट्रले विश्वासद्वारा यर्दन पार गर्‍यो। त्यो परमेश्वरमा विश्वास गर्ने राष्ट्र थियो, र त्यहाँ कुनै असहमत आवाज वा शङ्कास्पद विचार थिएन—त्यसपछि तिनीहरू इजिप्टबाट बाहिर निस्किए। यसरी तपाईंले देख्नुभयो कि आध्यात्मिक इजिप्ट बाइबलको शाब्दिक इजिप्ट नै हो भन्ने कुरा पूर्ण रूपमा स्पष्ट छ।

TAM1897 Q1 34.4अब हामी आज रातिको लागि पाठतर्फ फर्कन्छौं। यो गन्ती २३:९ हो। म सातौं पदबाट पढ्न सुरु गर्छु। यो मोआबका राजा बालाकको लागि भविष्यवाणी गरिरहेका बालामको बारेमा हो।

TAM1897 Q1 34.5तब बालामले आफ्नो सन्देश सुरु गरे: बालाकले मलाई अरामबाट यहाँ ल्याए; मोआबका राजाले पूर्वका पर्वतहरूबाट बोलाए। तिनले भने, ‘आउनुहोस्, र मेरा निम्ति याकोबलाई श्राप दिनुहोस्: आउनुहोस् र इस्राएललाई धिक्‍कार्नुहोस्।’ परमेश्‍वरले जसलाई श्राप दिनुभएन, तिनीहरूलाई मैले कसरी श्राप दिऊँ? याहवेहले जसलाई धिक्‍कार्नुभएन, मैले कसरी धिक्‍कारूँ? मैले तिनीहरूलाई चट्टानको शिखरबाट हेरेँ; अग्ला ठाउँहरूबाट मैले तिनीहरूलाई देखेँ। हेर, ती मानिसहरू अलग्गै बस्‍नेछन्, र जातिहरूका बीचमा गनिनेछैनन्। (KJV को शाब्दिक अनुवाद)

TAM1897 Q1 34.6यो खण्ड आज राति हाम्रो लागि बोल्दछ। यो वर्तमान सत्य हो। यो परमेश्वरको व्यक्त इच्छा थियो जब उहाँले आफ्ना मानिसहरूलाई इजिप्टको देशबाट बाहिर बोलाएर उनीहरूलाई लान चाहेको भूमिमा पुर्‍याउनुहुँदा उनीहरू त्यसको सिमानामा थिए। उनीहरू चालीस वर्षसम्म मरुभूमिमा भट्किएका थिए, र अब भूमिमा पुगेर सिमानामा आइपुगेका थिए। र उनीहरूको विषयमा उहाँको इच्छा यो थियो, कि उनीहरू एक्लै बसोबास गरून्, र अन्य राष्ट्रहरूको गणनामा नपरून्।

TAM1897 Q1 34.7त्यसको आधारभूत कारण, वा भनौं, कारणहरू मध्ये एक, तपाईंले प्रेरितहरूको कामको सातौं अध्याय पल्टाएर पत्ता लगाउन सक्नुहुन्छ। स्तिफनस त्यस दिन बोल्दै थिए, र उनले बताए कि परमप्रभुले मानिसहरूलाई इजिप्ट, दासत्वको भूमिबाट चमत्कार र सङ्केतहरूद्वारा बाहिर निकाल्नुभयो, र ३७औं र ३८औं पदमा यी शब्दहरू छन्; ३८औं पदमा विशेष खण्ड छ:—

TAM1897 Q1 34.8ती तिनै मोशा हुन्, जसले इस्राएलीहरूलाई यसो भनेका थिए, ‘परमेश्‍वरले तिमीहरूका निम्ति तिमीहरूकै इस्राएली दाजुभाइहरूका बीचबाट मजस्तै एक जना अगमवक्ता खडा गर्नुहुनेछ।’ “ती तिनै हुन्, जो उजाडस्थानको मण्डलीमा थिए।” (KJV को शाब्दिक अनुवाद)

TAM1897 Q1 34.9त्यसोभए मरुभूमिमा इस्राएल के थियो?—मण्डली। उनीहरूले नदी पार गरेर भूमिमा प्रवेश गरेपछि के हुनुपर्ने थियो?—मण्डली। त्यो भनाइको अर्थ के थियो भने मण्डली र राज्यबीच छुट्टिनुपर्छ भन्ने होइन र?—ठ्याक्कै त्यसरी नै, जब उहाँले अब्राहामलाई त्यस देशबाट बाहिर निकाल्नुभयो, परमप्रभुले संसारलाई मण्डली र राज्यबीचको पृथक्करणको शिक्षा दिनुभयो, र जसरी उहाँले अब्राहामद्वारा देखाउनुभयो कि मण्डली र राज्यको पृथक्करण हरेक व्यक्तिको हृदयबाट सुरु हुनुपर्छ।

TAM1897 Q1 34.10यदि म हृदयले राज्यबाट अलग छैन भने, म जहाँ भए पनि मण्डली र राज्यको एकीकरण हुनेछ। त्यसैले, यद्यपि म राज्यमा पद धारण गर्दिनँ, वा त्यहाँ पदका लागि चुनाव लड्दिनँ, म मण्डलीमा एक राजनीतिज्ञ हुनेछु; र म त्यहाँ पदका लागि चुनाव लड्नेछु, र त्यहाँ पर्दापछाडि राजनीतिक चलखेल गर्नेछु। त्यसैले यदि कुनै मानिस हृदयले राज्यबाट अलग छैन, र पनि मण्डलीको सदस्य छ भने, उसले आफ्नो राजनीति मण्डलीमा भित्र्याउनुभन्दा संसारको राजनीतिमा भाग लिएर त्यहाँ राजनीतिज्ञ बन्नु नै राम्रो हुन्छ।

TAM1897 Q1 34.11त्यसैले जब परमप्रभुले अब्राहामलाई बोलाउनुभयो, उहाँले सबैभन्दा पहिले भन्नुभयो, “तिमी आफ्नो देशबाट निस्क।” र अब जब अब्राहाम बढेर मण्डली बनेको छ, र त्यो मण्डली राष्ट्रहरूको सामु परमप्रभुको विशेष सेवामा प्रवेश गर्न लागेको छ, तब उहाँ घोषणा गर्नुहुन्छ कि त्यो मण्डलीलाई राष्ट्रहरूको गणनामा गन्नु हुँदैन; तिनीहरूले एक्कै बस्नुपर्छ। तपाईंले देख्न सक्नुहुन्छ कि परमप्रभुले मानिसहरूले त्यसलाई कायम राखून् भन्ने चाहनुहुन्थ्यो, किनभने उहाँलाई थाहा थियो कि राष्ट्रहरू के थिए; र उहाँलाई थाहा थियो कि राष्ट्रहरू कसरी त्यो अवस्थामा पुगेका थिए। उहाँ चाहनुहुन्थ्यो कि उहाँको मण्डली एक्लै बसोबास गरोस्, उहाँबाहेक अरू कुनै शासक नहोस्, उहाँको व्यवस्थाबाहेक अरू कुनै व्यवस्था नहोस्, परमप्रभुको वचनबाहेक कुनै पनि प्रकारको कानून नहोस्, परमप्रभुको शासनबाहेक अरू कुनै सरकार नहोस्।

TAM1897 Q1 35.1जब परमेश्वरले तिनीहरूलाई त्यस देशमा ल्याउनुभयो, तब उहाँको उद्देश्य मण्डलीको शिर हुनु थियो। निस्सन्देह, येशू ख्रीष्ट मण्डलीको शिर हुनुहुन्थ्यो, जसरी उहाँ अहिले हुनुहुन्छ। हामीले अध्ययन गरेका पाठहरूबाट तपाईंलाई थाहा छ कि मानिसहरू कसरी राजाको शासन, राजतन्त्र र यस्तै व्यवस्थाहरूमा फसे; यो उहाँबाट टाढा गएर, परमेश्वरलाई आफ्नो एक मात्र शासक र उहाँको व्यवस्थालाई एक मात्र व्यवस्थाको रूपमा नचिनीकन भएको थियो। उनीहरू मूर्तिपूजक बने, र त्यसैले उनीहरूमाथि परमेश्वरको शासन र उहाँको व्यवस्थाको शक्ति गुमाए; र परमेश्वरबाट अलग भएपछि, उनीहरूका साथीहरूमाथि शासन गर्न चाहनेहरूको महत्त्वाकांक्षा पूरा गर्न र परमेश्वरबाट टाढा गएको कारण आफ्नो जंगलीपनबाट उनीहरूलाई जोगाउन उनीहरूको बीचमा एउटा शासन हुनु आवश्यक भयो।

TAM1897 Q1 35.2तर परमप्रभुले इस्राएललाई सबै मानिसहरू र सरकारहरूबाट आफूतिर अलग गर्नुभयो। परमप्रभुले इस्राएललाई अब ठीक त्यहीँबाट सुरु गर्नुभयो जहाँबाट उहाँले अब्राहामलाई सुरु गर्नुभएको थियो, उनीहरू वरपरका राजाहरू र शासकहरूबाट, वरपरका सबै प्रकारका सांसारिक सरकारहरूबाट अलग हुनका लागि। उहाँ चाहनुहुन्थ्यो कि उहाँका मानिसहरू एक्लै बसून्, र कुनै पनि राष्ट्रहरूमध्ये गन्न सकिने नहून्, ताकि जब राष्ट्रहरूले उनीहरूलाई हेर्थे, उनीहरूले देखून् कि इस्राएललाई उनीहरूकै जातको मान्न सकिँदैन।

TAM1897 Q1 35.3उहाँ चाहनुहुन्थ्यो कि इस्राएल संसारको अगाडि यति स्पष्ट रूपमा खडा होस्—र यसले तिनीहरूलाई अरू सबै राष्ट्रहरूभन्दा फरक बनाउने थियो—कि सबै राष्ट्रहरूले तिनीहरूलाई हेर्दा भन्थे, ‘त्यो अद्वितीय छ; हाम्रो शासन त्यस्तो प्रकारको होइन। तिनीहरूको कुनै राजा छैन; हरेक व्यक्ति कुनै शासक बिना नै चल्ने जस्तो देखिन्छ।’ र तिनीहरूले त्यसको बारेमा सोधपुछ गर्न थाल्थे; तिनीहरू भन्थे, ‘यसको कारण के हो? राजा, सेना, कर र हामीले सहनुपर्ने यी सबै झन्झटहरू बिना तपाईंहरू कसरी चल्नुहुन्छ?’ जवाफ आउने थियो, अहो, परमेश्वर नै हाम्रा राजा हुनुहुन्छ। र उहाँको सरकार चलाउन तपाईंहरूको जस्तो धेरै खर्च लाग्दैन; किनभने हामीले तपाईंहरूले भोग्नुभएजस्ता समस्याहरू भोग्नुपर्दैन। हो; हामीले कर तिर्नु पर्दैन, र उहाँ यति असल हुनुहुन्छ कि हामी उहाँलाई आफ्नो सबै कुरा दिन मन पराउँछौं, ताकि उहाँको सरकारका आशिषहरूलाई समर्थन गर्न र फैलाउन सकियोस्।

TAM1897 Q1 35.4र जब उहाँका मानिसहरूले अन्यजातिहरूलाई यो कुरा बताउनेछन्, तब अन्यजातिहरूले भन्नेछन्, ‘निश्चय नै यो जाति बुद्धिमान र समझदार मानिसहरूको छ; र पृथ्वीमा कुनचाहिँ जाति यति महान छ, जसका न्यायहरू यी सबै व्यवस्थाहरू जस्ता बुद्धिमानी र असल छन्? र कुनचाहिँ जातिसँग परमेश्वर यति नजिक हुनुहुन्छ जति तिम्रा परमप्रभु परमेश्वर हामीले उहाँलाई पुकारेका सबै कुराहरूमा हुनुहुन्छ?’ परमप्रभुको अभिप्राय यही थियो। र उहाँले भन्नुभयो, इस्राएल “अलग्गै बस्‍नेछ, र जातिहरूका बीचमा गनिनेछैन।” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) उहाँको अभिप्राय संसारलाई मण्डली र राज्यको पृथक्करण सिकाउनु थियो, केवल मण्डलीमा मात्र होइन, तर राष्ट्रहरूका बीचमा पनि—राज्यहरूको सन्दर्भमा र मण्डलीकै सन्दर्भमा समेत।

TAM1897 Q1 35.5यहाँ धर्मशास्त्रमा हेर्नुहोस्, र तपाईंले त्यो देख्नुहुनेछ। व्यवस्थाविवरण ४। मैले कोरेको सम्पूर्ण कुरा केही पदहरूले बताउँछन्। पहिलो पदबाट सुरु गरेर आठौं पदसम्म पढ्दा:—

TAM1897 Q1 35.6अब हे इस्राएलीहरू हो, मैले तिमीहरूलाई सिकाउन लागेका उर्दीहरू र व्यवस्थाहरू सुन। त्यसअनुसार चल्यौ भने तिमीहरू बाँच्नेछौ। अनि याहवेह तिमीहरूका पुर्खाहरूका परमेश्‍वरले तिमीहरूलाई दिनुहुने त्यस देशमा अधिकार गर्न सक्नेछौ। मैले तिमीहरूलाई दिएका आज्ञाहरूमा केही नथप्नू, न त त्यसबाट केही घटाउनू। तर मैले तिमीहरूलाई दिएका याहवेह तिमीहरूका परमेश्‍वरका आज्ञाहरू पालन गर्नू। बाल-पिओरमा याहवेहले के गर्नुभएको थियो, त्यो तिमीहरूले आफ्नै आँखाले देखेका छौ। पिओरमा बालको पछि लाग्ने हरेकलाई तिमीहरूका बीचबाट याहवेह तिमीहरूका परमेश्‍वरले नाश गर्नुभयो। तर याहवेह तिमीहरूका परमेश्‍वरसँग विश्‍वासयोग्य रहेका जति सबै आजसम्म जीवितै छौ। हेर, मैले याहवेह मेरा परमेश्‍वरले मलाई आज्ञा गर्नुभएझैँ, तिमीहरूलाई उर्दीहरू र व्यवस्थाहरू सिकाएको छु, ताकि तिमीहरूले अधिकार गर्न गइरहेको देशमा तिमीहरूले पालन गर्न सक। तिमीहरूले ती होसियारीसाथ पालन गर; किनकि ती पालन गर्नाले जाति-जातिहरूले तिमीहरूका बुद्धि र समझशक्ति देख्नेछन्, र तिनीहरूले यी उर्दीहरू सुनेर भन्‍नेछन्, “वास्तवमै यो महान् जाति बुद्धिमान् र समझदार मानिसहरू रहेछन्।” हामीले प्रार्थना गर्दा याहवेह हाम्रा परमेश्‍वर नजिक हुनुभएजस्तै, अरू कुनचाहिँ जाति यति महान् होला, जसको ईश्‍वर तिनीहरूका नजिक रहन्छ? अनि मैले आज तिमीहरूलाई दिएका व्यवस्थाहरूजस्तै धार्मिक उर्दीहरू र व्यवस्थाहरू भएका अर्को कुनचाहिँ महान् जाति छ र?

TAM1897 Q1 35.7त्यसोभए इस्राएलमा कुनै पनि प्रकारको कानून वा विधान बनाउनको लागि कुनै ठाउँ थियो र?—“मैले तिमीहरूलाई दिएका आज्ञाहरूमा केही नथप्नू, न त त्यसबाट केही घटाउनू।” उनीहरूले त्यही गर्नुपर्ने थियो। उनीहरूका लागि सबै व्यवस्था बनाइसकिएको थियो। उनीहरूको विधान पूर्ण र सिद्ध थियो; र जबसम्म उनीहरूसँग त्यो थियो, उनीहरूलाई अरू कुनैको आवश्यकता थिएन, र जतिखेर उनीहरूलाई अर्कोको आवश्यकता पर्‍यो, त्यो आफैमा यो प्रमाण थियो कि उनीहरूले परमेश्वरलाई त्यागेका थिए।

TAM1897 Q1 35.8जबसम्म उनीहरूलाई आफैँले, आपसमा कुनै प्रकारको विधानको आवश्यकता पर्यो, त्यो यस कुराको प्रमाण थियो कि उनीहरूले परमेश्वरलाई त्यागेका थिए, कि उहाँको व्यवस्था अब उनीहरूका लागि पर्याप्त थिएन, र उहाँको शासन अब उनीहरूका लागि पर्याप्त थिएन। बाँकी सबै अन्यजातिहरूको हकमा पनि ठीक यही कुरा लागू हुन्छ। सबै राष्ट्रहरूको यही चाल हो। यसरी नै उनीहरू अन्यजाति बने। र तपाईंलाई थाहा छ कि इस्राएलले पनि ठीक त्यही मार्ग अवलम्बन गर्‍यो। तिनीहरूले परमेश्वरलाई बिर्सिए र मूर्तिपूजामा लागे, र त्यसपछि भने, हामीले एक राजा पाउनैपर्छ, ताकि हामी सबै राष्ट्रहरूजस्तै हुन सकौं। तर यो नबिर्सनुहोस् कि राजा पाउनुअघि तिनीहरूले परमेश्वरलाई अस्वीकार गर्नुपर्‍यो; र परमेश्वरलाई अस्वीकार गरेर, राष्ट्रहरूजस्तै, अन्यजातिहरूजस्तै बन्नको लागि—यही हो शाब्दिक अर्थ—परमेश्वरलाई अस्वीकार गरेर राष्ट्रहरूजस्तै बन्न खोज्दा, तिनीहरू परमेश्वरलाई अस्वीकार गर्ने राष्ट्रहरूजस्तै भए। तपाईं यो कुरा पछिको सम्पूर्ण इतिहासबाट जान्नुहुन्छ।

TAM1897 Q1 35.9त्यसकारण यो पूर्ण रूपमा स्पष्ट छ कि यो परमेश्वरको इच्छा होइन, यो उहाँका मानिसहरूको हितको लागि होइन, कि तिनीहरू अन्य राष्ट्रहरूजस्तै होऊन्। यो परमेश्वरको इच्छा होइन, यो मानिसहरूको भलाइको लागि होइन, कि तिनीहरूले आफू वरपरका राष्ट्रहरूजस्तै कुनै पनि प्रकारको सरकार राखून्। तपाईंलाई थाहा छ, यी कुराहरू परमेश्वरको आज्ञा पालन गर्दा उठेका होइनन्, बरु ती धर्मत्यागबाट उठेका हुन्। यी सबैबाट, यो पूर्ण रूपमा स्पष्ट छ कि परमेश्वरको अभिप्राय आफ्ना मानिसहरूले आफैँले आपसमा सरकार स्थापना गरून् भन्ने थिएन।

TAM1897 Q1 36.1परमप्रभुको इच्छा थिएन कि तिनीहरूले आफू वरपरका राष्ट्रहरू जस्तै सरकार स्थापना गरून्। जब उहाँ भन्नुहुन्छ, “मैले तिमीहरूलाई दिएका आज्ञाहरूमा केही नथप्नू, न त त्यसबाट केही घटाउनू”, तब तपाईंले देख्न सक्नुहुन्छ कि उहाँले यसरी तिनीहरूलाई कुनै पनि प्रकारको कानून बनाउने कामबाट, कानून बनाउने कुनै पनि प्रकारको सानोभन्दा सानो प्रयासबाट समेत वञ्चित गर्नुभयो, र यसरी तिनीहरूलाई आफूहरू माझ कहिल्यै कुनै पनि प्रकारको सरकार स्थापना गर्नबाट रोक्नुभयो।

TAM1897 Q1 36.2र यसबाट यो पूर्ण रूपमा स्पष्ट हुन्छ कि जब उनीहरूले आफूहरूमाझ कुनै प्रकारको सरकारको आवश्यकता महसुस गरे, जसमा परमेश्वर बाहेक अन्य कानून र शासकहरू हुनु आवश्यक थियो, त्यो आफैमा यस कुराको पक्का प्रमाण थियो कि उनीहरूले परमेश्वरलाई बिर्सिसकेका थिए; कि उनीहरू उहाँबाट टाढा गइसकेका थिए; कि उहाँको सरकार पर्याप्त थिएन; कि उनीहरूलाई सम्हाल्न उहाँको शक्ति उनीहरूमाथि थिएन, र त्यसैले उनीहरूले आफैँबाट आफूलाई बचाउनको लागि आफ्नै कुनै प्रकारको सरकार बनाउन र स्थापना गर्नुपर्‍यो।

TAM1897 Q1 36.3यसरी तपाईंले देख्नुहुन्छ कि परमप्रभुको इच्छाअनुसार उहाँका मानिसहरूले एक्लै बस्दा, आफूहरूबीच आफ्नै सरकार राख्नुहुँदैनथ्यो। उहाँको इच्छा यो थिएन कि तिनीहरू राष्ट्रहरूको माझमा बसून् र राष्ट्रहरूजस्तै सरकार राखून्; किनभने जब तिनीहरूले आफूहरूबीच आफूलाई चलाउन आफ्नै सरकार बनाउने काम गर्थे, त्यो राष्ट्रहरूको सरकारजस्तै हुन्थ्यो, किनभने तिनीहरू सबै मानवीय थिए, र मानवता सबै एउटै किसिमको हुन्छ। त्यसैले जब इस्राएलले आफूलाई चलाउनका लागि सरकार स्थापना गर्ने काम गर्‍यो, त्यो वरिपरिकाहरू जस्तै थियो, र त्यो अरू केही हुन सक्दैनथ्यो। त्यो अन्यजातीय थियो। र जहाँसुकै यसको प्रयास गरिन्छ, त्यो सधैं अन्यजातीय नै हुनेछ।

TAM1897 Q1 36.4“मैले तिमीहरूलाई दिएका आज्ञाहरूमा केही नथप्नू, न त त्यसबाट केही घटाउनू। तर मैले तिमीहरूलाई दिएका याहवेह तिमीहरूका परमेश्‍वरका आज्ञाहरू पालन गर्नू।” परमेश्वरको अभिप्राय यो हो कि उहाँका आज्ञाहरू, उहाँको व्यवस्था, उहाँको सरकार, उहाँका मानिसहरूका लागि पर्याप्त होस्। र यो उहाँका मानिसहरूका लागि पर्याप्त छ। त्यो कुरा टुङ्गो लागेको छ। यो सधैँ उहाँका मानिसहरूका लागि पर्याप्त हुनेछ। तर जोसँग यो छैन, तिनीहरूका लागि यो पर्याप्त छैन; यो परमेश्वर र उहाँको व्यवस्था र शासनबाट अलग हुनेहरूका लागि पर्याप्त छैन। त्यसकारण, उहाँको शासन उनीहरूका लागि पर्याप्त छैन, किनभने यो उनीहरूसँग छैन; र यदि उनीहरूले आफ्नै बनाउँछन् भने, यो त अन्यजातिहरूको जस्तै हुन्छ।

TAM1897 Q1 36.5बाल-पिओरमा याहवेहले के गर्नुभएको थियो, त्यो तिमीहरूले आफ्नै आँखाले देखेका छौ। पिओरमा बालको पछि लाग्ने हरेकलाई तिमीहरूका बीचबाट याहवेह तिमीहरूका परमेश्‍वरले नाश गर्नुभयो। तर याहवेह तिमीहरूका परमेश्‍वरसँग विश्‍वासयोग्य रहेका जति सबै आजसम्म जीवितै छौ। हेर, मैले याहवेह मेरा परमेश्‍वरले मलाई आज्ञा गर्नुभएझैँ, तिमीहरूलाई उर्दीहरू र व्यवस्थाहरू सिकाएको छु, ताकि तिमीहरूले अधिकार गर्न गइरहेको देशमा तिमीहरूले पालन गर्न सक। तिमीहरूले ती होसियारीसाथ पालन गर; किनकि ती पालन गर्नाले जाति-जातिहरूले तिमीहरूका बुद्धि र समझशक्ति देख्नेछन्।

TAM1897 Q1 36.6“ती पालन गर्नाले जाति-जातिहरूले तिमीहरूका बुद्धि र समझशक्ति देख्नेछन्”। केवल मेरो दृष्टिमा मात्र होइन; तर यो गर, र सबै जातिहरू, अन्यजातिहरूले भन्नेछन् कि तिमीहरू बुद्धिमान छौ। जातिहरू, अन्यजातिहरूले भन्नेछन् कि तिमीहरूमा राम्रो समझ छ।

TAM1897 Q1 36.7हेर, मैले याहवेह मेरा परमेश्‍वरले मलाई आज्ञा गर्नुभएझैँ, तिमीहरूलाई उर्दीहरू र व्यवस्थाहरू सिकाएको छु, ताकि तिमीहरूले अधिकार गर्न गइरहेको देशमा तिमीहरूले पालन गर्न सक। तिमीहरूले ती होसियारीसाथ पालन गर; किनकि ती पालन गर्नाले जाति-जातिहरूले तिमीहरूका बुद्धि र समझशक्ति देख्नेछन्, र तिनीहरूले यी उर्दीहरू सुनेर भन्‍नेछन्, “वास्तवमै यो महान् जाति बुद्धिमान् र समझदार मानिसहरू रहेछन्।” हामीले प्रार्थना गर्दा याहवेह हाम्रा परमेश्‍वर नजिक हुनुभएजस्तै, अरू कुनचाहिँ जाति यति महान् होला, जसको ईश्‍वर तिनीहरूका नजिक रहन्छ? अनि मैले आज तिमीहरूलाई दिएका व्यवस्थाहरूजस्तै धार्मिक उर्दीहरू र व्यवस्थाहरू भएका अर्को कुनचाहिँ महान् जाति छ र? केवल होशियार बस, र आफूलाई नियालेर हेर; ताकि तिमीहरू बाँचुन्जेल तिमीहरूका आँखाले देखेका कुराहरू नबिर्सिऊन् अथवा ती तिमीहरूका हृदयबाट हराएर नजाऊन्। ती आफ्ना छोराछोरीहरू र नातिनातिनाहरूलाई सिकाओ। तिमीहरू होरेब पर्वतमा याहवेह तिमीहरूका परमेश्‍वरको सामु खडा भएको दिन नबिर्सनू।

TAM1897 Q1 36.8तिमीले जे देख्यौ र सुन्यौ, त्यसलाई नबिर्स, तर विशेष गरी त्यस दिन होरेबको अगाडि उभिएको बेला तिमीले जे सुन्यौ, त्यसलाई नबिर्स। तिनीहरूले के सुने?—ओहो, परमेश्वरको व्यवस्था; परमेश्वरका आज्ञाहरू र येशूको विश्वास तिनीहरूले त्यस दिन सुने; स्वर्गबाट आएको स्वरले छुटकारा र सृष्टिको घोषणा गर्‍यो, कि मानिसहरूले पाप नगर्नुपर्छ। तर इस्राएलले परमेश्वरलाई बिर्सियो, र मूर्तिपूजक बन्यो, र भन्यो, “हामीलाई एक राजा बनाऊ; हामीलाई सबै राष्ट्रहरूजस्तै एक राजा बनाऊ।” तर त्यस समयको विषयमा, जब तिनीहरू अशुद्ध भएका थिएनन्, परमप्रभुले पछि भन्नुभयो (भजनसंग्रह ८१:१३-१६):—

TAM1897 Q1 36.9“मेरा प्रजाले मेरा कुरा सुनेका भए त, इस्राएल मेरो मार्गमा हिँडेको भए त, म कति चाँडो तिनीहरूका शत्रुहरूलाई पराजित गर्नेथिएँ, र तिनीहरूका दुश्मनहरूका विरुद्धमा मेरो हात उठाउनेथिएँ! याहवेहलाई अवहेलना गर्नेहरू उहाँको अगि खुम्चिँदै लत्रक्‍क पर्नेथिए, र उनीहरूको दण्ड सदाकाल रहनेथियो। तर तिमीहरूलाई सबैभन्दा सर्वोत्तम गहुँ खुवाउनेथिएँ; र चट्टानमा बनेको महले म तिमीहरूलाई तृप्‍त पार्नेथिएँ।”

TAM1897 Q1 36.10अब परमप्रभु हामीबारे भन्नुहुन्छ कि उहाँले हामीलाई अन्धकारको शक्तिबाट छुटकारा दिनुभएको छ, र हामीलाई उहाँको प्रिय पुत्रको राज्यमा सार्नुभएको छ। परमेश्वरको राज्य उहाँका मानिसहरूको बीचमा फेरि स्थापित भएको छ, र “परमेश्वरको राज्य तिमीहरूभित्र छ,” र यो तपाईंहरू हरेकभित्र, अर्थात् तपाईंहरू सबैभित्र भएकोले तपाईंहरूको बीचमा छ। अब त, परमेश्वरको राज्य एक सिद्ध राज्य हो, किनभने राजा एक सिद्ध राजा हुनुहुन्छ, किनभने त्यस राज्यको व्यवस्था एक सिद्ध व्यवस्था हो। तब के एक सिद्ध राजा, र एक सिद्ध व्यवस्था, र एक सिद्ध राज्य, तपाईंको लागि पर्याप्त छ? के यो हो? के त्यो एक मानिसको लागि पर्याप्त छ?—ओहो हो, निश्चय नै! के यो एक मानिसको लागि पर्याप्त हुनुपर्छ?

TAM1897 Q1 36.11र यदि यी सबै कुराहरू कुनै मानिसको लागि पर्याप्त छैनन् भने, समस्या राज्यको हो कि मानिसको?—तपाईंलाई थाहा छ कि समस्या मानिसमा मात्र हुन सक्छ। तर मानौं त्यो मानिस आफूलाई ख्रीष्टियन भएको दाबी गर्छ। के समस्या अझै पनि मानिसमा छ, वा राज्यमा?

TAM1897 Q1 36.12(स्वरहरू) मानिसमा।

TAM1897 Q1 36.13मानौं उसले आफूलाई सातौँ-दिनको एडभेन्टिस्ट हुँ भनी दाबी गर्छ, र परमेश्वरको राज्य उसको लागि पर्याप्त छैन; मानौं तपाईंले तिनीहरूको एउटा भीड जम्मा गर्नुहुन्छ, र परमेश्वरको राज्य तिनीहरूको लागि पर्याप्त छैन, तर तिनीहरूलाई आफ्नै राज्य, अर्को राज्य चाहिन्छ; तिनीहरूले एउटा सरकार स्थापना गर्नुपर्छ, आफैंमाथि कर लगाउनुपर्छ, आफूलाई नै शासन गर्नका लागि आफूमध्येबाट शासकहरू छान्नुपर्छ; के तिनीहरू परमेश्वरका सन्तान हुन्? के परमेश्वरको सिद्ध राज्य उनीहरूका लागि पर्याप्त छ? के उनीहरू परमेश्वरको सरकारमा पर्छन्? के परमेश्वरको सरकार उनीहरूका लागि पर्याप्त छ? के परमेश्वरको राज्य उनीहरूभित्र छ? के छ? जब सिद्ध राज्य, र सिद्ध राजा, र सिद्ध व्यवस्था उनीहरूका लागि पर्याप्त छैनन् भने यो कसरी हुन सक्छ?

TAM1897 Q1 37.1तपाईंले देख्नुभयो, त्यसैले सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूमाझ पनि मण्डली र राज्यको पृथक्करण हृदयबाट सुरु हुन्छ; र यो हरेक मानिसमा, जताततै त्यहाँबाटै सुरु हुनुपर्छ, नत्र जहाँ उनी छन् त्यहाँ मण्डली र राज्यको कुनै पृथक्करण हुन सक्दैन। यदि चौथो शताब्दीमा, रोमी साम्राज्यमा, कुनै पनि मानिसको आफ्नै हृदयमा मण्डली र राज्यको एकता नभएको भए, चौथो शताब्दीमा पोपशाहीको गठन हुने थिएन। यदि उसको हृदयमा केवल मण्डली मात्र, केवल मण्डली मात्र, र राज्यको केही पनि नभएको भए, राज्यका सिद्धान्तहरूको केही पनि नभएको भए, केवल मण्डली मात्र—परमेश्वर, उहाँको राज्य, उहाँको व्यवस्था, उहाँको धार्मिकता, उहाँ मात्र त्यहाँ शासन गर्दै—के त्यहाँ कहिल्यै पोपशाही हुन सक्थ्यो?

TAM1897 Q1 37.2(स्वरहरू) होइन।

TAM1897 Q1 37.3त्यसोभए, सधैं जोगिनुपर्ने अत्यावश्यक कुरा के हो?—हृदयमा मण्डली र राज्यको कुनै पनि एकीकरण। त्यसोभए, पोपशाही विरुद्धको एकमात्र निश्चित सुरक्षा उपाय के हो?—परमेश्वरलाई सम्पूर्ण हृदय, सम्पूर्ण प्राण, सम्पूर्ण मन र सम्पूर्ण शक्तिले प्रेम गर्नु हो। यो हो, “आफ्नो देश, आफ्नो कुटुम्ब र तेरा पिताका घरानालाई छोडिदे”। यो इजिप्टतर्फ पिठ्यूँ फर्काउनु हो। यो “अलग्गै बस्‍नु, र जातिहरूका बीचमा नगनिनु” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) हो।

TAM1897 Q1 37.4अब म “Empires of the Bible” को पृष्ठ १५२ र त्यसपछिका अंशहरूबाट केही उद्धरणहरू पढ्दैछु, जुन मैले त्यहाँ “Patriarchs and Prophets” बाट शास्त्रहरू सहित यसै सम्बन्धमा समावेश गरेको थिएँ। पहिले म मेरा आफ्नै केही शब्दहरू पढ्छु; तर जब म “Patriarchs and Prophets” का शब्दहरू पढ्नेछु, म तपाईंलाई बताउनेछु—

TAM1897 Q1 37.5“मैले एउटा अलग्गै बस्‍ने जातिलाई देखेँ; तिनीहरूले आफूलाई अरू जातिहरूजस्ता ठान्दैनन्।” परमप्रभुले आफ्ना मानिसहरूलाई यस संसारका मानिसहरूजस्तै कुनै राजतन्त्र, वा राज्य, वा सरकारमा गठन होस् भन्ने कहिल्यै चाहनुभएन। तिनीहरू वरिपरिका राष्ट्रहरूजस्ता हुनुहुँदैनथ्यो। तिनीहरू “पृथ्वीका सारा मानिसहरूदेखि” परमेश्वरका निम्ति छुट्याइएका हुनुपर्थ्यो। “तिनीहरूले आफूलाई अरू जातिहरूजस्ता ठान्दैनन्।”

TAM1897 Q1 37.6अब यदि म आफूलाई जर्मनी राज्यको हिस्सा ठान्छु भने, के म आफूलाई राष्ट्रहरूको बीचमा गन्ती गरिरहेको हुन्छु? यदि म आफूलाई इङ्ल्याण्ड सरकारको हिस्सा, एक वफादार र देशभक्त नागरिक, जो झण्डाको लागि लड्नेछ, भनेर ठान्छु भने, के म आफूलाई राष्ट्रहरूको बीचमा गन्ती गरिरहेको हुन्छु? र यदि म त्यो झण्डा, मेरो झण्डा, मेरो ब्रिटिश झण्डाको लागि लड्छु, र यहाँ मेरो सातौँ-दिनको एडभेन्टिस्ट भाइ संयुक्त राज्य अमेरिकाको हो र ऊ वफादार र देशभक्त छ, र ती दुई राष्ट्रहरू युद्धमा पर्छन्, र उसले आक्रमणलाई रोक्नुपर्छ, र द्वन्द्व हुन्छ, तब म एक पक्षमा छु, र मेरो भाइ अर्को पक्षमा छ, र भाइ भाइसँग लडिरहेको छ। के परमेश्वरले यस्तो आज्ञा दिनुभएको हो?—तपाईंलाई थाहा छ कि उहाँले त्यसो गर्नुभएको छैन। त्यसोभए, ‘मानिसहरू एक्लै बस्नेछन्, र राष्ट्रहरूको गणनामा गनिने छैनन्’ भन्नुहुँदा के उहाँको कुनै अर्थ थिएन र?

TAM1897 Q1 37.7म “Empires of the Bible” मा आफ्नै लेखाइको थोरै अंश पढ्छु:—उनीहरूको सरकार शुद्ध र सरल धर्मशाही हुनुपर्ने थियो—परमेश्वर नै उनीहरूका एकमात्र राजा, एकमात्र शासक, एकमात्र विधि-प्रदाता हुनुहुन्थ्यो। यो साँच्चै एउटा मण्डलीय संगठन थियो, जुन “मरुभूमिमा मण्डलीको” संगठनबाट सुरु भएको थियो; र यो राज्यको हरेक अवधारणाबाट अलग रहनुपर्ने थियो। मोशाद्वारा मरुभूमिमा गठन गरिएको र यहोशूद्वारा कनानमा जारी राखिएको प्रणाली सदाका लागि रहने उद्देश्यले बनाइएको थियो।

TAM1897 Q1 37.8अब म “Patriarchs and Prophets” बाट पढ्छु:—

TAM1897 Q1 37.9इस्राएलको सरकार याहवेहको नाममा र उहाँकै अधिकारद्वारा सञ्चालन गरिएको थियो। मोशा, सत्तरी जना अगुवाहरू, शासकहरू र न्यायाधीशहरूको काम परमेश्वरले दिनुभएको व्यवस्थाहरू लागू गर्नु मात्र थियो। उनीहरूसँग राष्ट्रको लागि कानून बनाउने अधिकार थिएन।

TAM1897 Q1 37.10राष्ट्रका लागि कानून बनाउने अधिकार कसलाई थिएन?

TAM1897 Q1 37.11(स्वरहरू) मण्डली।

TAM1897 Q1 37.12मण्डलीमा कति जना थिए? के त्यसमा कुनै एक जना, दुई जना, दश जना, बाह्र जना वा जुनसुकै पचास जनाको समूह पनि समावेश हुन्थ्यो?—हो। त्यसोभए के उनीहरूलाई, वा उनीहरूमध्ये कसैलाई, बाँकीका लागि, वा आफैँका लागि समेत कानून बनाउने कुनै अधिकार थियो?—उनीहरूसँग थिएन।

TAM1897 Q1 37.13हे इस्राएलीहरू हो, मैले तिमीहरूलाई सिकाउन लागेका उर्दीहरू र व्यवस्थाहरू सुन। त्यसअनुसार चल्यौ भने तिमीहरू बाँच्नेछौ। अनि याहवेह तिमीहरूका पुर्खाहरूका परमेश्‍वरले तिमीहरूलाई दिनुहुने त्यस देशमा अधिकार गर्न सक्नेछौ। मैले तिमीहरूलाई दिएका आज्ञाहरूमा केही नथप्नू, न त त्यसबाट केही घटाउनू।

TAM1897 Q1 37.14अब फेरि “Patriarchs and Prophets” बाट उद्धृत गर्दै:—

TAM1897 Q1 37.15यो, एक राष्ट्रको रूपमा इस्राएलको अस्तित्वको सर्त थियो र रहिरह्यो।

TAM1897 Q1 37.16त्यसपछि जब इस्राएल त्यसबाट अलग भयो, र एउटा राज्य बनाउने तथा अन्य राष्ट्रहरूजस्तै बन्ने कदम चाले, त्यसको अर्थ के थियो?—अस्तित्वको हानि। त्यो कुरा नबिर्सनुहोस्।

TAM1897 Q1 37.17अब अर्को अनुच्छेद जुन मैले लेखेको छु, र जुन म अहिले दोहोर्याउन चाहन्छु:—

TAM1897 Q1 37.18इस्राएलको सरकारका सिद्धान्तहरू पूर्णतया एक शुद्ध धर्मशाहीका थिए। कुनै पनि सरकारलाई सफल बनाउन सक्ने कुरा नागरिकहरूद्वारा सरकारका सिद्धान्तहरूप्रति देखाइएको निष्ठा मात्र हो।

TAM1897 Q1 37.19यो कुरा सर्वत्र मान्य छ। हामी यहाँ कुन सरकारको कुरा गर्दैछौं?—परमेश्वरको सरकार। उनीहरू कुन सरकारका नागरिक थिए?—परमेश्वरको सरकार। तब त्यस सरकारका सिद्धान्तहरूप्रतिको निष्ठा नै एक मात्र कुरा थियो जसले त्यो सरकार र शासनलाई सफल बनाउन सक्थ्यो, परमेश्वर स्वयं शासक हुँदा पनि।

TAM1897 Q1 37.20इस्राएलसँग परमेश्वरको निरन्तर रहनुहुने उपस्थितिद्वारा मात्र त्यहाँ स्थापित सरकार सफल हुन सक्थ्यो। त्यसकारण, जनताको तर्फबाट त्यस सरकारका सिद्धान्तहरूप्रतिको निष्ठाले माग गर्थ्यो कि हरेक व्यक्तिले आफ्नो दैनिक जीवनको सबै व्यवहारमा एकमात्र राजा, शासक र व्यवस्थादाताको रूपमा परमेश्वरको निरन्तर उपस्थिति प्राप्त गर्न खोज्नुपर्छ। तर “विश्‍वासविना परमेश्‍वरलाई खुशी पार्न असम्भव छ”। परमेश्वरले “विश्वासद्वारा” हृदयमा वास गर्नुहुन्छ र जीवनमा शासन गर्नुहुन्छ। त्यसकारण, इस्राएलको सरकारको आधारभूत सिद्धान्त, वास्तवमा यसको अस्तित्व नै, इस्राएलका मानिसहरूको जीवित, स्थिर विश्वासमा निर्भर थियो।

TAM1897 Q1 38.1र ठीक यहीँनेर इस्राएल असफल भयो। वास्तवमा, यो नै एक मात्र ठाउँ थियो जहाँ उनीहरू असफल हुन सक्थे। उनीहरू विश्वासमा स्थिर रहेनन्; उनीहरू आफ्ना राजा र सरकारप्रति वफादार रहेनन्। जसले भूमिमा प्रवेश गरेका थिए, जसले विश्वासद्वारा सुक्खा जमिनमा हिँडेर यर्दन नदी पार गरेका थिए जब नदी पूरै बाढीमा थियो, जसको विश्वासद्वारा यरीहोका पर्खालहरू ढलेर तल झरे जब उनीहरूले त्यसको वरिपरि सात दिनसम्म परिक्रमा गरे र विश्वासको विजयी जयजयकार गरे—यी मानिसहरूले परमप्रभुमाथि विश्वास गरे, र उहाँ शक्तिमा उनीहरूसँग हुनुहुन्थ्यो। तर एउटा परिवर्तन आयो। मानिसहरूले विश्वासको पवित्रता गुमाए, र औपचारिकतावादमा फसे। यो कथा धर्मशास्त्रका केही संक्षिप्त पदहरूमा हामीलाई बताइएको छ। “यहोशू र तिनीभन्दा धेरै बाँचेका प्रधानहरूका जीवनकालभरि नै सबै मानिसहरूले याहवेहको सेवा गर्दैरहे। तिनीहरूले याहवेहले इस्राएलका निम्ति गर्नुभएको महान् कामहरू देखेका थिए। याहवेहका सेवक नूनका छोरा यहोशू एक सय दश वर्षको उमेरमा मरे। … त्यो सम्पूर्ण पुस्ता आफ्ना पितापुर्खाहरूसित मिल्न गए। अनि अर्को पुस्ता बढेर आयो, जसले न त याहवेहलाई चिन्दथ्यो, न त उहाँले इस्राएलका निम्ति गर्नुभएका कुराहरू नै जान्दथ्यो। तब इस्राएलीहरूले याहवेहको दृष्‍टिमा दुष्‍ट काम गरे, र बालको सेवा गरे। तिनीहरूले याहवेह आफ्ना पितापुर्खाहरूका परमेश्‍वरलाई त्यागे, जसले तिनीहरूलाई इजिप्टबाट निकालेर ल्याउनुभएको थियो। तिनीहरू आफ्ना वरिपरिका मानिसहरूका देवी-देवताहरूको पछि लागेर तिनीहरूलाई पुज्न थाले। तिनीहरूले याहवेहलाई रिस उठाए; किनकि तिनीहरूले याहवेहलाई त्यागे; अनि बाल र अश्तोरेत देवी-देवताहरूको सेवा गरे।”—“Empires of the Bible,” पृष्ठ १५३, १५४।

TAM1897 Q1 38.2ठ्याक्कै यस्तै उनीहरूले निम्रोदको समयमा गरेका थिए। निम्रोदको समयमा परिणाम के भयो?—उनीहरूले परमेश्वरलाई राजाको रूपमा अस्वीकार गरी, आफूमध्येकै एक जनालाई राजा बनाए। त्यसोभए, अहिलेको समयमा इस्राएलको परिणाम पनि उस्तै हुनुमा के कुनै अचम्मको कुरा छ र?

TAM1897 Q1 38.3हृदयमा परमेश्वरको उपस्थिति नभएकाले, जसले उनीहरूलाई आफैँबाट समेत अलग पार्ने र अरू मानिसहरूभन्दा फरक बनाउने काम गर्थ्यो, उनीहरू वरपरका जातिहरूजस्तै यति धेरै थिए कि उनीहरू पनि तिनका देवताहरूको पूजामा सामेल हुनु स्वाभाविक थियो। जब उनीहरूको धर्मत्यागको परिणामस्वरूप, उनीहरूका आफ्नै कामको बोझ र अन्यजातिहरूको अत्याचार यति गह्रौं भयो कि उनीहरूले अब सहन सकेनन्, तब उनीहरू सम्पूर्ण हृदयले परमप्रभुतिर फर्कन्थे, आफ्नो भरोसा उहाँमा मात्र गर्थे, र यसरी उहाँमा नै आफ्नो पाप र सबै अत्याचारीहरूबाट महिमापूर्ण मुक्ति पाउँथे। तर आफूलाई छुटकारा पाएका पाएपछि पनि, तिनीहरू आफ्ना परमप्रभु र मुक्तिदाताको उपस्थिति खोज्न र उहाँसँगको सङ्गति निरन्तर कायम राख्न असफल भए; त्यसैले तिनीहरूको धर्म फेरि औपचारिक मात्र भयो, र तिनीहरूले चाँडै नै फेरि अन्यजातिहरूका रीतिहरू अपनाएर तिनका देवताहरूको पूजा गर्न थाले।

TAM1897 Q1 38.4यदि उनीहरूले सुधारका यी समयहरूमा गरे जस्तै, सधैँ परमप्रभुमाथि आफ्नो हृदय लगाएको र उहाँमाथि भरोसा गरेको भए, उनीहरूले पाउने थिए कि उहाँ सधैँ उनीहरूका लागि त्यही हुनुहुन्थ्यो जुन उहाँ ती अवसरहरूमा हुनुहुन्थ्यो। तब उनीहरूको सम्पूर्ण मार्ग त्यस्तो हुने थियो जुन उहाँले सधैँ चाहनुहुन्थ्यो—अगाडि र माथि एक निरन्तर प्रगति, अनुग्रह र हाम्रा मुक्तिदाता प्रभुको ज्ञानमा बढ्दै। त्यसोभए तिनीहरू सबै राष्ट्रहरूका लागि एक उज्यालो र चम्किलो ज्योति हुने थिए।

TAM1897 Q1 38.5यी बारम्बारका अनुभवहरूद्वारा अन्ततः र सधैँभरि आफूलाई अविश्वास गर्ने र केवल परमप्रभुमाथि भरोसा गर्ने बिन्दुमा पुग्नुको सट्टा, तिनीहरू वास्तवमा त्यस्तो अवस्थामा पुगे जहाँ तिनीहरूले अन्ततः परमप्रभुलाई अविश्वास गरे, र पूर्ण रूपमा आफैँमाथि भरोसा गर्ने प्रस्ताव गरे। आफ्नो अविश्वास र धर्मत्यागमा, तिनीहरूले अन्यजातिहरूको निरन्तर आक्रमण, जसद्वारा देश लुटिएको र जनतामाथि अत्याचार गरिएको थियो, त्यसमा केवल यति मात्र देखे कि सबै व्यवहारिक उद्देश्यका लागि परमेश्वरको सरकार असफल भएको थियो।—“Empires of the Bible,” पृष्ठ १५४, १५५।

TAM1897 Q1 38.6अब फेरि “Patriarchs and Prophets” बाट उद्धरण गर्दै:—

TAM1897 Q1 38.7आफ्नै पाप र मूर्खताको परिणामस्वरूप भएका सबै दुष्टताहरूको दोष उनीहरूले परमेश्वरको सरकारमाथि लगाए।

TAM1897 Q1 38.8तपाईंले देख्नुभयो, जब परमप्रभुका भक्त हौं भनी दाबी गर्ने कुनै पनि मानिसहरूलाई उहाँको भन्दा फरक कुनै अन्य सरकारको आवश्यकता पर्छ, तब समस्या के हो। तिनीहरू परमेश्वरबाट टाढा भएका छन्; तिनीहरू दुष्टतामा परेका छन्; तिनीहरूले अनेक प्रकारका दुःखहरू भोगिरहेका छन्; र यी सबैको दोष तिनीहरू परमेश्वरको सरकारमा लगाउँछन्। परमेश्वरको सरकार तिनीहरूका लागि पर्याप्त राम्रो थिएन; त्यसले तिनीहरूका लागि पर्याप्त काम गरेन। किन?—किनभने तिनीहरूले त्यसलाई अपनाएका थिएनन्।

TAM1897 Q1 38.9म “Patriarchs and Prophets” बाट पढ्न जारी राख्छु:—

TAM1897 Q1 38.10बिस्तारै उनीहरूले परमेश्वरप्रतिको आफ्नो श्रद्धा गुमाए, र उहाँका चुनिएका जन हुने सम्मानको कदर गर्न छोडे। मूर्तिपूजक राजाहरूको वैभव र प्रदर्शनबाट आकर्षित भएर, उनीहरू आफ्नै सादगीबाट दिक्क भए। गोत्रहरूबीच ईर्ष्या र डाह उत्पन्न भयो। आन्तरिक कलहले तिनीहरूलाई कमजोर बनायो; तिनीहरू आफ्ना मूर्तिपूजक शत्रुहरूको आक्रमणको निरन्तर सामना गरिरहेका थिए: र मानिसहरू यो विश्वास गर्न थालेका थिए कि राष्ट्रहरू माझ आफ्नो स्थान कायम राख्नका लागि, गोत्रहरू एक बलियो केन्द्रीय सरकार अन्तर्गत एकजुट हुनुपर्छ। जब तिनीहरू परमेश्वरको व्यवस्थाको आज्ञापालनबाट विचलित भए, तिनीहरू आफ्ना दैविक सार्वभौमको शासनबाट मुक्त हुन चाहन्थे; र यसरी इस्राएलभरि राजतन्त्रको माग व्यापक भयो।

TAM1897 Q1 38.11अब म “Empires of the Bible” मा मैले लेखेको कुराबाट पढ्दैछु:—

TAM1897 Q1 38.12यो फेरि बेबिलोन र इजिप्टकै कथा दोहोरिएको थियो। मुख्य छलकर्ताले तिनीहरूलाई मूर्तिपूजामा, र मूर्तिपूजाबाट राजतन्त्रमा फसायो, ताकि उसले तिनीहरूमाथि प्रभुत्व जमाउन सकोस्, र सांसारिक प्रभावहरूद्वारा तिनीहरूलाई परमेश्वरको सेवाबाट फकाएर वा जबर्जस्ती रोकेर अलग राख्न सकोस्।

TAM1897 Q1 38.13र तपाईंलाई थाहा छ कि इस्राएलले भविष्यवक्ताहरूलाई सतायो, तिनीहरूले परमेश्वरको वचनको प्रचारलाई निषेध गरे, ठीक त्यसरी नै जसरी पृथ्वीमा रहेका अन्य सबै अन्यजाति राष्ट्रहरूले निम्रोदको समयदेखि आज रातिसम्म गरेका छन्, र ठीक त्यसरी नै जसरी अन्य सबै अन्यजाति राष्ट्रहरूले गर्नेछन्, चाहे त्यो सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूद्वारा स्थापना गरिएको किन नहोस्।

TAM1897 Q1 38.14अब म फेरि “Patriarchs and Prophets” बाट उद्धरण गर्दछु:—

TAM1897 Q1 38.15परमेश्वर चाहनुहुन्थ्यो कि उहाँका मानिसहरूले आफ्नो व्यवस्था-दाता र शक्ति-स्रोतको रूपमा केवल उहाँलाई मात्र हेरून्। परमेश्वरमा आफ्नो निर्भरता महसुस गर्दै, तिनीहरू निरन्तर उहाँको नजिक तानिने थिए। तिनीहरू उन्नत र उदात्त चरित्रका बन्ने थिए, उहाँले आफ्ना चुनिएका मानिसहरूको रूपमा तिनीहरूलाई जुन उच्च उद्देश्यका लागि बोलाउनुभएको थियो, त्यसका लागि योग्य बन्ने थिए। तर जब कुनै मानिसलाई सिंहासनमा राखियो, यसले मानिसहरूको मनलाई परमेश्वरबाट हटाउने प्रवृत्ति राख्थ्यो।

TAM1897 Q1 38.16र मलाई यसले कुनै फरक पार्दैन कि ऊ सातौँ-दिनको एडभेन्टिस्ट होस्; यसले मानिसहरूको मनलाई परमेश्वरबाट हटाउने प्रवृत्ति राख्छ।

TAM1897 Q1 38.17म “Patriarchs and Prophets” बाट पढ्न जारी राख्छु:—

TAM1897 Q1 38.18उनीहरूले दैवी शक्तिभन्दा मानवीय शक्तिको बढी भरोसा गर्थे—

TAM1897 Q1 39.1के उनीहरूलाई अन्यजातिहरूबाट सुरक्षा चाहिन्थ्यो?—हो। के अन्यजातिहरूले उनीहरूमाथि आक्रमण र छापा मार्दैनथे?—हो। के उनीहरूलाई सुरक्षा चाहिन्थ्यो?—हो। उनीहरूले सरकार किन स्थापना गरे?—सुरक्षाको लागि—अन्यजातिहरूको छापाबाट सुरक्षाको लागि।

TAM1897 Q1 39.2परमप्रभुले के भन्नुभयो यदि तिनीहरूले उहाँको र उहाँका आज्ञाहरूको पालन गर्थे भने? चाडपर्वको समयमा, सबै पुरुषहरूले आफ्ना घरहरू छोडेर यरूशलेम जान सक्थे, र कसैले पनि तिनीहरूलाई कुनै हानि पुऱ्याउने थिएन, वा तिनीहरूको भूमि चाहने थिएन। तर जब तिनीहरू परमेश्वरबाट अलग भए, र उहाँको सुरक्षामा रहेनन्, तिनीहरूले आफ्ना घरहरू छोड्न सक्दैनथे, किनकि अन्यजातिहरू भित्र पस्थे। र जब तिनीहरू सबै घरमा नै हुन्थे, तब पनि अन्यजातिहरू तिनीहरूमाथि आक्रमण गर्थे। जब उनीहरूको गहुँ पाकेर कटनीको लागि तयार हुन्थ्यो, तब अन्यजातिहरू भित्र पसेर सबै लैजान्थे, मानिसहरू घरमै हुँदाहुँदै पनि। र जब अंगूर पाकेर टिप्ने बेला हुन्थ्यो, अन्यजातिहरू भित्र पसेर ती सबै टिपिहाल्थे। किन?—किनभने मानिसहरू परमेश्वरबाट अलग भएका थिए, र उहाँले उनीहरूलाई उनीहरूको विमुखतामा आशिष् दिन सक्नुहुन्नथ्यो जसरी उहाँले उनीहरूलाई आफूसँग हुँदा आशिष् दिनुहुन्थ्यो, किनभने त्यसो गर्दा उनीहरूलाई परै जान मात्र प्रोत्साहन मिल्ने थियो।

TAM1897 Q1 39.3त्यसैले अब:—

TAM1897 Q1 39.4जब कुनै मानिस सिंहासनमा बस्थ्यो, त्यसले मानिसहरूको मनलाई परमेश्वरबाट हटाउने प्रवृत्ति राख्थ्यो। तिनीहरूले मानवीय शक्तिमा बढी र दैवी शक्तिमा कम भरोसा गर्थे, र तिनीहरूका राजाका गल्तीहरूले तिनीहरूलाई पापमा डोऱ्याउँथे र राष्ट्रलाई परमेश्वरबाट अलग गर्थे।

TAM1897 Q1 39.5त्यसैले तिनीहरूले शमूएललाई भने: “अरू राष्ट्रहरूजस्तै हामीलाई पनि न्याय गर्न एउटा राजा नियुक्त गरिदिनुहोस्।”

TAM1897 Q1 39.6अब म “Patriarchs and Prophets” बाट फेरि अर्को अंश उद्धृत गर्छु, जुन सिधै वर्तमानसम्म आउँछ:—

TAM1897 Q1 39.7र अझै पनि [त्यसले यसलाई कहाँ पुर्‍याउँछ?—वर्तमानसम्म।] परमेश्वरका जन भनी दाबी गर्ने मानिसहरूमा सांसारिक चलन र रीतिरिवाजहरू अपनाउने लालसा विद्यमान छ। जब तिनीहरू प्रभुबाट टाढा जान्छन्, तिनीहरू संसारका लाभ र सम्मानका लागि महत्त्वाकांक्षी बन्छन्। ख्रीष्टियनहरू निरन्तर यस संसारका देवताको आराधना गर्नेहरूका अभ्यासहरूको नक्कल गर्न खोजिरहेका हुन्छन्। धेरैले आग्रह गर्छन् कि संसारिक मानिसहरूसँग एक भएर, र उनीहरूका चलनहरू अपनाएर, उनीहरूले अधर्मीहरूमाथि अझ बलियो प्रभाव पार्न सक्छन्।

TAM1897 Q1 39.8यही कुरा इस्राएलले भने।

TAM1897 Q1 39.9तर यो मार्ग अपनाउने सबैले आफ्ना शक्तिको स्रोतबाट आफूलाई अलग पार्छन्। संसारका मित्र बनेर, तिनीहरू परमेश्वरका शत्रु बन्छन्। सांसारिक विशिष्टताको लागि, तिनीहरूले परमेश्वरले तिनीहरूलाई जुन अकथनीय सम्मानमा बोलाउनुभएको छ, त्यस सम्मानलाई बलिदान गर्छन्, जुन हो— हामीलाई अन्धकारबाट उहाँको अद्भुत ज्योतिमा बोलाउनुभएका परमेश्वरको प्रशंसा प्रकट गर्नु।— “Patriarchs and Prophets,” अध्याय ५९, अनुच्छेद १३।

TAM1897 Q1 39.10अब म उहिलेको इस्राएलको बारेमा अगाडि पढ्छु:—

TAM1897 Q1 39.11“सबै राष्ट्रहरूजस्तै।” इस्राएलीहरूले यो महसुस गरेनन् कि यस कुरामा अन्य राष्ट्रहरूभन्दा फरक हुनु एउटा विशेष विशेषाधिकार र आशिष थियो। परमेश्वरले इस्राएलीहरूलाई हरेक अन्य मानिसहरूबाट अलग्गै पार्नुभएको थियो, ताकि तिनीहरूलाई आफ्नो विशेष खजाना बनाउन सकियोस्। तर तिनीहरूले, यो उच्च सम्मानलाई बेवास्ता गर्दै, उत्सुकतापूर्वक अन्यजातिहरूको अनुकरण गर्न चाहे।

TAM1897 Q1 39.12म अझै “Patriarchs and Prophets” बाट पढ्दैछु:—

TAM1897 Q1 39.13इस्राएलको सबैभन्दा ठूलो समृद्धिका दिनहरू ती थिए जब उनीहरूले याहवेहलाई आफ्नो राजाको रूपमा स्वीकार गरेका थिए,—जब उहाँले स्थापना गर्नुभएका व्यवस्था र सरकारलाई सबै अन्य राष्ट्रहरूको भन्दा श्रेष्ठ मानिन्थ्यो।

TAM1897 Q1 39.14जब म परमेश्वरको सरकार र व्यवस्थालाई सबै अन्य राष्ट्रहरूको भन्दा श्रेष्ठ ठान्छु, तब म अन्य राष्ट्रहरूसँग कसरी कुनै सम्बन्ध राख्न सक्छु? त्यसोभए यदि मैले आफूलाई र आफूजस्तै आफ्ना वरिपरिका मानिसहरूलाई पनि सच्याउन र शासन गर्नका लागि अरू राष्ट्रहरूले जस्तै केही बनाउनै पर्‍यो भने, के म परमेश्वरको शासन र व्यवस्थालाई मैले बनाउन लागेका व्यवस्थाभन्दा उत्तम ठानिरहेको हुन्छु? अनि जब मैले उहाँका व्यवस्थाहरूलाई मैले बनाउन लागेका व्यवस्थाभन्दा उत्तम मान्दिनँ, तब मेरो स्थिति के हुन्छ?

TAM1897 Q1 39.15(स्वरहरू) परमेश्वरभन्दा माथि।

TAM1897 Q1 39.16अर्को पोप जस्तै; निम्रोद जस्तै,—आफूलाई परमेश्वरको स्थानमा राख्दै। कुनै पनि मानिसले आफूलाई परमेश्वरभन्दा माथि नराखी आफूलाई परमेश्वरको स्थानमा राख्न सक्दैन।

TAM1897 Q1 39.17यसका साथै, मैले त्यो कुरा लेखेको छु जसलाई तपाईंले सत्यको रूपमा चिन्नुहुनेछ:—

TAM1897 Q1 39.18तर अब यी सबै कुरा बिर्सिइसकेका थिए, सबै राष्ट्रहरूजस्तै राजा, सरकार, राज्य पाउने उनीहरूको दृढ संकल्पमा। परमप्रभुको व्यक्त इच्छाको विरुद्धमा, इस्राएल राष्ट्रहरूको माझमा गनिन चाहन्थ्यो.... हा, इस्राएलले आफ्नो दिनमा, आफ्नो शान्तिका लागि आवश्यक कुराहरूलाई चिन्न पाएको भए! हा, उनीहरूले प्रभुमाथि विश्वास गरेका भए, र आफ्नो भलाइका लागि लिनुपर्ने बाटो उनीहरूभन्दा राम्रोसँग उहाँलाई थाहा छ भनी स्वीकार गरेका भए! तर उहाँको सबैभन्दा बलियो निवेदन र गम्भीरतम चेतावनीको विरुद्धमा उनीहरूले कान बन्द गरे र हृदय कठोर पारे, र तत्कालै त्यहीँबाट त्यस्तो मार्गमा हिँड्न थाले जसले अटल तर्कसहित उनीहरूलाई राष्ट्रको रूपमा र चुनिएका जनको रूपमा दुवैको विनाशतिर डोऱ्यायो।

TAM1897 Q1 39.19त्यसो पनि भयो कि गोत्रहरू विभाजित भए—दश र दुई। दशको के भयो?—उनीहरूले एक निरन्तर धर्मत्यागको मार्ग अपनाए, जबसम्म उनीहरूले यो घोषणा गरेनन्, “हामीसित राजा छैनन्।” त्यसपछि परमप्रभु भविष्यवक्ता होशेद्वारा तिनीहरूकहाँ आउनुभयो र भन्नुभयो, “म तिमीहरूको राजा हुनेछु; हे इस्राएल, मेरो तर्फ फर्क, तिमी मबाट भागेका छौ; म तिमीहरूको राजा हुनेछु।” तर तिनीहरू फर्कन मानेनन्; र तिनीहरूलाई बन्दी बनाइयो, र सधैंका लागि हराए।

TAM1897 Q1 39.20जब त्यो गरियो, होशेद्वारा यहूदाको विषयमा लेखियो, “यहूदा अझै परमेश्वरसँग शासन गर्छ, र सन्तहरूसँग विश्वासयोग्य छ।” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) तर तपाईंहरूलाई थाहा छ कि यहूदा धर्मत्यागको मार्गमा एकपछि अर्को पाइला तलतिर गयो, जबसम्म यो वचन आएन, “तेरो फेटा निकाल् र मुकुट उतारिदे। अब यो एकनास रहनेछैन: नम्रहरू उच्‍च पारिनेछन् र उच्‍चमा हुनेहरू होच्याइनेछन्। भग्नावशेष! भग्नावशेष! म यसलाई एउटा भग्नावशेष बनाइदिनेछु! यो मुकुट जबसम्म आधिकारिक रूपमा जसको हो, त्यो सम्बन्धित व्यक्ति नआएसम्म यो फेरि बनिनेछैन; म उसैलाई यो दिनेछु।”

TAM1897 Q1 39.21परमप्रभुले आफ्ना मानिसहरूलाई शासन गर्न अन्यजातिलाई प्रयोग गर्नुपर्‍यो। र जब परमप्रभुले अन्यजातिहरू, अर्थात् अन्यजातिहरूको सरकारद्वारा, आफैँ उनीहरूकहाँ नआएसम्म उनीहरूलाई जोगाएर राख्नुभयो, तब पनि उनीहरूले शाऊलका दिनहरूमा भनेझैँ नै चिच्याएर भने, “जेसुकै होस्! हामी राजा चाहन्छौँ।” र जब ख्रीष्ट उनीहरूका राजा बन्न चाहनुभएन, तब उनीहरूले उहाँलाई क्रूसमा टाँगे र चिच्याए, “सिजरबाहेक हाम्रो अरू कुनै राजा छैन।”

TAM1897 Q1 40.1जब शमूएलद्वारा गरिएको परमप्रभुको विरोधको बाबजुद, तिनीहरूले कराए, “जेसुकै होस्! हामी राजा चाहन्छौँ”, त्यस चिच्याहटमा परमप्रभुले सुन्नुभयो, र अब सबैलाई सुन्न सजिलो छ, उहाँविरुद्धको तिनीहरूको अन्तिम चिच्याहट—“सिजरबाहेक हाम्रो अरू कुनै राजा छैन।” “सबै राष्ट्रहरूजस्तै” हुनका लागि परमेश्वरलाई अस्वीकार गरेर, तिनीहरू परमेश्वरलाई अस्वीकार गर्ने सबै राष्ट्रहरूजस्तै भए।

TAM1897 Q1 40.2पिलातसको न्याय-सभामा ख्रीष्टविरुद्ध उनीहरूले गरेको चिच्याहट त्यही पहिलेको चिच्याहटभित्र निहित थियो: “हामी राजा चाहन्छौँ”, जुन शाऊलका दिनहरूमा व्यक्त गरिएको थियो; र परमेश्वरले त्यो सुन्नुभयो। यही यसको तर्क हो, र यसबाट उम्कने कुनै बाटो छैन। र यदि तपाईं र म यसबाट उम्कन चाहन्छौं भने, हामीले सम्पूर्ण हृदय, सम्पूर्ण प्राण, सम्पूर्ण मन र सम्पूर्ण शक्तिले परमेश्वरतर्फ फर्कनुपर्छ। हामीले हाम्रो देश, हाम्रो कुटुम्ब र हाम्रो बुबाको घरबाट बाहिर निस्कनुपर्छ। हामीले इजिप्टलाई पछाडि छोड्नुपर्छ, यद्यपि हामी सांसारिक प्रभुत्वको सिंहासनको खुड्किलोमा नै किन नहोऔं; हामीले त्यसबाट तल झर्नुपर्छ, त्यसलाई पछाडि छोड्नुपर्छ, र त्यो सबै त्यागेर जीवित विश्वासमा परमेश्वरतर्फ फर्कनुपर्छ; र त्यसपछि हामीले एक्लै बस्नुपर्छ, र हामी राष्ट्रहरूमा गनिनुहुँदैन।

TAM1897 Q1 40.3यसरी तपाईंले देख्नुभयो कि परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूलाई, र सधैँ राष्ट्रहरूलाई सिकाउँदै आउनुभएको छ कि उहाँका मानिसहरूको, र कुनै पनि मानिसको अनन्त मुक्ति हृदयमा मण्डली र राज्यको पूर्ण पृथक्करणमा निर्भर गर्दछ।