बेबिलोन र इजिप्टबाट बाहिर

TAM1897 Q1 45.8सोमबार साँझ, मार्च १५, १८९७ मा दिइएको प्रवचन General Conference Bulletin, पहिलो त्रैमासिक, १८९७, खण्ड २, अंक १, पृष्ठ ४५-५४ मा छापिएको।

TAM1897 Q1 45.9हिजो रातिको हाम्रो पाठमा हामी यहूदाको इतिहासको एउटा यस्तो मोडमा पुगेका थियौं जहाँ अश्शूरबाट आएका समस्याहरूले देशलाई बाढीले जस्तै ढाकेको थियो। तिनीहरू त्यसबाट उम्कन चाहन्थे, र परमप्रभुले तिनीहरूलाई छुटकारा दिन सकूँ भनेर सम्पूर्ण हृदयले आफूलाई खोज्न बोलाइरहनुभएको थियो। तिनीहरूले आफूलाई बचाउनको लागि संयोजन, गठबन्धन र इजिप्टसँगको मित्रताको प्रयास गरिरहेका थिए।

TAM1897 Q1 45.10यसरी यो तबसम्म चलिरह्यो जबसम्म हिजकियाको जीवनमा एउटा यस्तो समय आएन जब इजिप्टबाट सबै सहयोग पूर्ण रूपमा टुङ्गियो, उनले त्यसो चाहेकाले होइन, तर परिस्थिति त्यस्तै थियो। अश्शूरका राजाले यरूशलेम र भूमध्यसागरको बीचबाट घुमेर इजिप्ट र यरूशलेमका सेनाहरूको बीचमा आफूलाई स्थापित गरेका थिए, ताकि यहूदा र इजिप्टका सेनाहरूलाई एकआपसमा मिल्नबाट रोक्न सकियोस्। त्यसपछि उनी तीमध्ये कुनै एकलाई एक्लै हराउन सक्थे।

TAM1897 Q1 45.11जब सनहेरीब पहिलो पटक यरूशलेममाथि आक्रमण गर्न आए, उनले त्यही गरे, र हिजकिया यति दोषी थिए कि धर्मशास्त्रमा लेखिएको छ कि उनले अश्शूरका राजाकहाँ गएर भने, “मैले भूल गरेँ। आफ्नो सेना हटाउनुहोस्। तपाईंले जे माग्नुहुन्छ, त्यो म तपाईंलाई तिर्नेछु।” र अश्शूरका राजाले उनमाथि तीस टालेन्ट सुन र तीन सय टालेन्ट चाँदीको कर तोकिदिए, र हिजकियाले त्यो कर तिर्न परमेश्वरको मन्दिर लुटेर पैसा निकाल्नुपर्‍यो।

TAM1897 Q1 45.12यो समस्याको कारण एक्रोनका मानिसहरूले अश्शूरका मानिसहरूविरुद्ध विद्रोह गर्नु थियो; तर एक्रोनका राजा अश्शूरका राजाप्रति वफादार थिए, र मानिसहरूको विद्रोहमा सामेल भएनन्। त्यसपछि मानिसहरूले उनलाई जबर्जस्ती बन्दी बनाएर यरूशलेम लगे र सुरक्षित रूपमा राख्नका लागि हिजकियालाई सुम्पिए। र हिजकियाले उनलाई स्वीकार गरे। हिजकिया अश्शूरका राजाविरुद्धको उनीहरूको विद्रोहप्रति यति धेरै सहानुभूति राख्थे कि उनी यसमा यतिसम्म सामेल हुन इच्छुक थिए।

TAM1897 Q1 45.13अश्शूरको राजाले आक्रमण गरी एक्रोनमाथि कब्जा जमायो। त्यसपछि उसले एक्रोनको राजालाई लिएर आउन र उसलाई फेरि एक्रोनको सिंहासनमा बसाउन यरूशलेमको लागि यात्रा गर्‍यो। हिजकियाले शहरलाई किल्लाबन्दी गरे, र पर्खालहरू तथा बनाउनु पर्ने सबै सुरक्षात्मक ढाँचाहरू बनाए; तर त्यसले काम गरेन, त्यसले उनीहरूलाई बचाउन सकेन; किनभने परमेश्वरले उनीहरूलाई त्यसरी बचाउन सक्नुहुन्नथ्यो। म सनहेरीबको त्यो अभियानको विवरण र बाइबलको विवरण पनि पढ्नेछु। यी दुई विवरणहरू “Empires of the Bible” को पृष्ठ ३२२ मा, र त्यसपछिका तीन पृष्ठहरूमा एकसाथ बुनिएका छन्। म अनुच्छेद १५ बाट पढ्न सुरु गर्छु। सनहेरीबले बताउँछन् कि कसरी एक्रोनका मानिसहरूले विद्रोह गरेका थिए, र उनीहरूले आफ्ना राजालाई समातेर बन्दी बनाएका थिए। उनी भन्छन्:—

TAM1897 Q1 46.1एक्रोनका प्रधान पुजारीहरू, कुलीनहरू र जनता, जसले आफ्ना राजा पादियाहलाई (जो अश्शूरको आस्था र पूजा मान्थे) फलामको साङ्लोले बाँधेका थिए; र उनलाई यहूदाका राजा हिजकियालाई सुम्पेका थिए; र देवताप्रति शत्रुतापूर्ण व्यवहार गरेका थिए; ती मानिसहरू अहिले आफ्नो हृदयमा डराएका थिए।

TAM1897 Q1 46.2र उसले शहरमाथि कब्जा जमायो, र उसले अगाडि भन्छ, “यहूदाका राजा हिजकिया मेरो जुवामा समर्पित भएनन्।” त्यसपछि बाइबल भन्छ, त्यसकारण “अश्शूरका राजा सनहेरीबले यहूदाका सबै सुरक्षित सहरहरूमाथि आक्रमण गरेर ती कब्जा गरे।” त्यसपछि सनहेरीब भन्छ:—

TAM1897 Q1 46.3ती शहरहरूमध्ये छयालिसवटा बलियो किल्लाहरू, र तिनीहरूको क्षेत्रका अनगिन्ती शहरहरू, युद्धका यन्त्रहरू प्रयोग गरेर, मैले घेरा हालेँ, मैले कब्जा गरेँ, मैले लुटपाट गरेँ, र लुटको मालको रूपमा गणना गरेँ.... दुई लाख एक सय पचास मानिसहरू, साना र ठूला, पुरुष र महिला, घोडा, घोडी, गधा, ऊँट, साँढे र भेडाहरू अनगिन्ती, तिनीहरूको बीचबाट मैले लगेँ र लुटको मालको रूपमा बाँडिदिएँ।

TAM1897 Q1 46.4त्यसपछि बाइबल भन्छ:—

TAM1897 Q1 46.5सनहेरीबले यरूशलेमसित युद्ध गर्ने विचार राखेका छन् भनी हिजकियाले सुने। तब तिनले सहरबाहिरका पानीहरूका मूलहरू बन्द गरिदिने विषयमा आफ्ना अधिकृतहरू र फौजका मानिसहरूसित सल्‍लाह लिए; अनि तिनीहरूले उनलाई सघाए। मानिसहरूको एउटा ठूलो दल भेला भयो; अनि तिनीहरूले देशबाट भएर जाने सबै पानीका मुहानहरू थुनिदिए। तिनीहरूले भने, “अश्शूरका राजाले आएर किन प्रशस्त पानी भेट्टाऊन्?” तब तिनले कठोर परिश्रमसाथ पर्खालका भत्किएका भागहरू मर्मत गरे; अनि तीमाथि धरहराहरू निर्माण गरे। तिनले त्यस पर्खालबाहिर अर्को पर्खाल बनाए, र दावीदको सहरका छानाहरूलाई बलियो पारे। तिनले धेरै मात्रामा भाला र ढालहरू पनि बनाए।

TAM1897 Q1 46.6अब सनहेरीब भन्छन्:—

TAM1897 Q1 46.7उसलाई [हिजकियालाई] नै, मैले उसको राजसी शहर यरूशलेमभित्र, खोरमा परेको चरा जस्तै, कैद गरें; उसको विरुद्धमा घेराबन्दीका टावरहरू बनाएँ (किनकि उसले आफ्नो शहरको ठूलो ढोकाका सुरक्षा-बाँधहरू मर्मत गर्न आज्ञा दिएको थियो)।

TAM1897 Q1 46.8र अब बाइबल भन्छ:—

TAM1897 Q1 46.9तिनले मानिसहरूमाथि सैन्य अधिकृतहरू नियुक्त गरेर तिनीहरूलाई सहरको मूलढोकाको चोकमा आफ्नो सामु भेला गरे। अनि यसो भनेर तिनीहरूलाई उत्साह दिए, “बलिया र साहसी होओ। अश्शूरका राजा र तिनको विशाल फौजदेखि नडराओ; किनकि हामीसित हुनुहुने तिनीसित भएकाहरूभन्दा महान् हुनुहुन्छ। तिनीसित शारीरिक हतियारहरू मात्र छन्, तर हामीसित हामीलाई सहायता गर्ने र हाम्रा युद्धहरू लडिदिनुहुने याहवेह हाम्रा परमेश्‍वर हुनुहुन्छ।” यसरी यहूदाका राजा हिजकियाले भनेका कुराबाट मानिसहरूले आत्मबल पाए।

TAM1897 Q1 46.10यो सबै कुरा साँचो थियो, यदि ऊ यस मामिलामा निर्दोष भएको भए; तर त्यस समय एक्रोनका राजा पादियाह यरूशलेमको जेलमा भएकाले, परमप्रभुले हिजकियालाई शहरको रक्षा गर्ने उसको कदममा आफ्नो समर्थन दिन सक्नुभएन। फलस्वरूप सनहेरीब भन्छन्:—

TAM1897 Q1 46.11हिजकिया आफैँ मेरो राजकीय शक्तिबाट हुने अपमानको डरले अभिभूत भए; र उर्बी, र उनका आफ्नै सैनिकहरू, र उनले आफ्नो राजसी सहर यरूशलेममा प्रवेश गराएका अन्य सैनिकहरू।

TAM1897 Q1 46.12त्यसपछि बाइबल भन्छ:—

TAM1897 Q1 46.13अश्शूरका राजाले यहूदाका राजा हिजकियालाई तीन सय टालेन्ट चाँदी र तीस टालेन्ट सुन दण्ड तोकिदिए। यसकारण हिजकियाले तिनलाई याहवेहको मन्दिर र राजमहलका भण्डारहरूमा भएका सबै चाँदी दिए। त्यस बेला यहूदाका राजा हिजकियाले याहवेहको मन्दिरका ढोकाहरू र ढोकाका खाँबाहरूमा आफूले मोहोरेका सुनहरू निकाले। अनि ती अश्शूरका राजालाई दिए।

TAM1897 Q1 46.14र यसबारे सनहेरीबले यसो भन्छन्:—

TAM1897 Q1 46.15पहिलेको वार्षिक करमा मैले मेरो स्वाम्यको गठबन्धन कर पनि थपें र त्यो उसमाथि थोपरेँ.... यरूशलेम, उनको राजसी शहरको किल्लाबन्दीका लागि उनले भित्र जम्मा गरेका कामदार, सैनिक र निर्माणकर्ताहरूले अब करको माल बोकेर लगे। तीस टालेन्ट सुन, आठ सय टालेन्ट चाँदी; बुनेको कपडा, किर्मिजी रङको, कढाई गरिएको; ठूला आकारका बहुमूल्य पत्थरहरू; हात्तीको दाँतका पल्टिने पलङ्ग, हात्तीको दाँतका चलायमान सिंहासन, भैंसीका छाला, दान काठ, कु काठ, हरेक प्रकारका ठूलो खजाना; र उनका छोरीहरू, उनका दरबारका नपुंसकहरू, पुरुष संगीतकारहरू, र महिला संगीतकारहरू; मेरा राजकीय सहर निनवेमा, मेरो पछि पठाइयो। र कर तिर्न र श्रद्धाञ्जली अर्पण गर्न उनले आफ्ना दूत पठाए। मैले लुटेका उनका शहरहरूलाई, उनको राज्यबाट मैले अलग गरिदिएँ, र ती अश्दोदका राजा मितिन्ती, एक्रोनका राजा पादियाह, र गाजाका राजा जिल्ली-बेललाई दिएँ। मैले उनको राज्यलाई सानो पारिदिएँ।

TAM1897 Q1 46.16शास्त्रमा भएको त्यो पदको पूरा कथा यही हो, जहाँ भनिएको छ कि हिजकियाले अश्शूरका राजालाई दूत पठाएर भने, “मैले भूल गरेँ। आफ्नो सेना हटाउनुहोस्। तपाईंले जे माग्नुहुन्छ, त्यो म तपाईंलाई तिर्नेछु।”

TAM1897 Q1 46.17यसपछि केही समयमा, हिजकियाले इजिप्टमा दूतहरू पठाए, र इजिप्टले हिजकियासँग गठबन्धन गर्‍यो र एउटा सेना पठायो। सनहेरीबले समयमै यो कुरा सुने र आफ्नो सेनालाई इजिप्ट र यरूशलेमको बीचमा तैनाथ गर्‍यो। त्यसपछि उसले पहिले हिजकियालाई आत्मसमर्पण गर्न आह्वान गर्दै सन्देश पठायो, र उसले इजिप्टबाट फर्केर नआउन्जेलसम्म पर्खिन भन्यो, र उसले आएर तिनीहरू सबैलाई उनीहरूकै जस्तै राम्रो हुने कुनै भूमिमा बन्दी बनाएर लैजानेछ। तर हिजकियाले तिनीहरूलाई पटक्कै जवाफ नदिन भने, र त्यो मान्छे लाकीशमा फर्कियो, र राजा लिब्नामा गएको भेट्टायो, र तिनीहरूले त्यहाँ उसलाई रिपोर्ट गरे।

TAM1897 Q1 46.18त्यसपछि सनहेरीबले इजिप्टका सेनाहरू आउँदैछन् भन्ने सुने, र उसले फेरि यरूशलेममा एउटा पत्र पठायो, जसमा उसले आफूले के गर्न सक्थ्यो र परमप्रभुले के गर्न सक्नुहुन्न भन्ने कुरा लेखेको थियो; र हिजकियाले परमप्रभुमाथि भर पर्नु पर्दैन, किनभने परमप्रभुले तिनीहरूलाई उसको हातबाट छुटकारा दिन सक्नुहुन्न; र जब उसले इजिप्टको राजालाई सकाउँछ, तब ऊ माथि आउनेछ, र यरूशलेमले त्यसको परिणाम भोग्नुपर्नेछ।

TAM1897 Q1 46.19यस समयसम्ममा हिजकियाले परमप्रभुमाथि भरोसा गर्न सिकिसकेका थिए; किनभने उनीसँग भरोसा गर्न अरू कोही थिएन। अन्ततः उनी परमप्रभुमा भरोसा गर्न बाध्य भए। त्यसैले उनी मन्दिरमा गए, सनहेरीबको त्यो पत्र परमप्रभुको अगाडि राखे, र परमप्रभुलाई भने, “अब यो पत्र हेर्नुहोस्; हामी केही गर्न सक्दैनौं। प्रभु, हाम्रो लागि तपाईंले नै गर्नुहोस्।” र प्रभुले त्यस्तै गर्नुभयो। त्यसै रात सनहेरीबका सेनाहरू मारिए, र उनी निनवेमा फर्किए। यसरी अन्तमा, यी सबै कठिन समयहरूद्वारा, तिनीहरूमाथि आएका यी विपत्तिहरूद्वारा, जसले तिनीहरूलाई यति पूर्ण रूपमा घेरिदियो कि तिनीहरूले इजिप्ट वा अन्य कुनै ठाउँबाट कुनै मद्दत पाउन सकेनन्, तिनीहरूलाई त्यहाँ पुर्‍याइयो जहाँ प्रभुले सुरुमा नै तिनीहरूलाई चाहनुहुन्थ्यो—त्यो ठाउँ जहाँ उहाँले तिनीहरूलाई छुटकारा दिन सक्नुहुन्थ्यो।

TAM1897 Q1 47.1यदि तिनीहरूले त्यसबेला गरेजस्तै सधैँ परमप्रभुमाथि भरोसा गरेका भए, परमप्रभुले पनि सधैँ त्यसबेला तिनीहरूको लागि गर्नुभएको काम गर्नुहुन्थ्यो। तिनीहरू कहिल्यै अश्शूरको अधीनमा पर्ने थिएनन्, न त इजिप्टसँग कुनै सम्बन्ध राख्ने थिए। तिनीहरू कहिल्यै लुटिने र बन्दी बनाइने थिएनन्। तिनीहरू सधैँ परमप्रभुका मानिस र उहाँको राज्यको रूपमा एक्लै बस्ने थिए, राष्ट्रहरूको माझमा गनिने थिएनन्।

TAM1897 Q1 47.2मलाई यहूदाको इतिहासलाई विस्तृत रूपमा पछ्याउनु पर्दैन। यो फेरि त्यही दश गोत्रहरूको इतिहास हो। यो हिजो राति हामीले देखेको इतिहासलाई दोहोर्याउनु मात्र हुनेछ, जबसम्म हामी त्यो ठाउँमा पुग्दैनौं जहाँ परमप्रभुले आफ्ना भविष्यवक्तालाई अन्तिम राजा सिदकियाहकहाँ पठाएर भन्नुभयो, “तेरो फेटा निकाल् र मुकुट उतारिदे। अब यो एकनास रहनेछैन: नम्रहरू उच्‍च पारिनेछन् र उच्‍चमा हुनेहरू होच्याइनेछन्। भग्नावशेष! भग्नावशेष! म यसलाई एउटा भग्नावशेष बनाइदिनेछु! यो मुकुट जबसम्म आधिकारिक रूपमा जसको हो, त्यो सम्बन्धित व्यक्ति नआएसम्म यो फेरि बनिनेछैन; म उसैलाई यो दिनेछु।”

TAM1897 Q1 47.3त्यसको केही समयपछि, ती सबै मानिसहरू बन्दी भएर बेबिलोन लगिए—त्यहाँका सबैभन्दा गरिब मानिसहरू बाहेक, जससँग केही पनि थिएन। उनीहरूलाई त्यो भूमिमा नै छोडियो, ताकि उनीहरूले आफूले चाहेको जस्तो त्यसलाई आफ्नो बनाउन सकून्। यसरी, त्यस समयमा गरिब हुनु र केही नहुनु नै एक वरदान थियो; र यो कुरा अहिले पृथ्वीमा बाँच्ने सबै मानिसहरूको बुझाइको लागि लेखिएको हो। अहिले धनी हुनु र ठूलो सम्पत्ति हुनु कुनै आशिष् होइन। र चाँडै ती दिनहरू आउँदैछन् जब गरिब र केही नभएकाहरू यस संसारमा सबैभन्दा राम्रो अवस्थामा हुनेछन्। त्यस दिन यरूशलेम नष्ट हुँदा र तिनीहरू बेबिलोनमा बन्दी बनाइए वा मारिए, तब पनि यस्तै भएको थियो।

TAM1897 Q1 47.4त्यो समयमा जसको केही पनि थिएन, उनीहरूले देशभरि जताततै घर बनाउन सक्थे; किनभने पूरै देश उनीहरूकै लागि थियो। अरू सबैलाई बन्दी बनाएर लगियो। र फेरि पनि यस्तै हुनेछ। जो यस संसारका धनसम्पत्तिमा टाँसिरहेका छन्, जो धनी बन्न चाहन्छन्, उनीहरूलाई आफ्ना धनसम्पत्तिले नै बन्दी बनाउनेछ, र उनीहरू सबै संसारसँगै नाश हुनेछन्। त्यसपछि यस संसारका धन-सम्पत्तिमा गरिब भएकाहरू, जससँग केही पनि छैन, किनभने तिनीहरूले सबै कुरा परमेश्वरको काममा लगाएका छन्—उनीहरू परमप्रभुको भूमिमा बस्नेछन्, जब पृथ्वीका सबै भूमिहरूमा बस्नेहरू कैदी भएर लगिनेछन्, र सम्पूर्ण पृथ्वी नाश हुनेछ।

TAM1897 Q1 47.5इस्राएलको धर्मत्याग र तिनीहरूको विनाशको यो विवरण व्यर्थमा लेखिएको होइन। होशे र हिजो राति उल्लेख गरिएका भविष्यवाणीहरू व्यर्थमा लेखिएका होइनन्। यशैयाको आठौं अध्याय व्यर्थमा लेखिएको होइन। यी वचनहरू हाम्रो लागि लेखिएका हुन्, र हामीले हाम्रो समयमा यिनलाई ध्यान दिनैपर्छ।

TAM1897 Q1 47.6अब हामी यहूदाका अन्तिम दिनहरूमा आइपुग्छौं। यर्मिया र इजकिएलका पुस्तकहरू पढ्नुहोस्। ती आज सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूका लागि उत्तिकै वर्तमान सत्य हुन्, जति प्रकाशको पुस्तक हो। यर्मिया र इजकिएल हाम्रो लागि लेखिएका हुन्, जसको समयमा संसारको अन्त्य आइपुगेको छ, किनभने यी पुस्तकहरू यहूदाको अन्त्य भएको समयमा लेखिएका थिए; र यरूशलेमको विनाश, र त्यससँग सम्बन्धित समयहरू, संसारका सबै मानिसहरूलाई संसारको अन्त्य र यसको विनाश नजिक आएको समयलाई देखाउन, र त्यससँग सम्बन्धित घटनाहरू, र त्यससँगै आउने समस्याहरूको बारेमा उनीहरूलाई चेतावनी दिनका लागि मात्र रेकर्ड गरिएका हुन्।

TAM1897 Q1 47.7इस्राएलले परमप्रभुको विरोधमा एक राजा छान्यो। जब तिनीहरू छुट्टिए, दश गोत्रहरू त्यस्तो अवस्थामा पुगे जहाँ तिनीहरू भन्न बाध्य भए, “हाम्रो राजा छैन”; र परमप्रभुले भन्नुभयो, “म तिमीहरूको राजा हुनेछु।” फेरि तिनीहरूले भने, “होइन; हामीलाई राजा चाहिन्छ।” र तिनीहरूले अर्को राजा बनाए, र त्यो अन्तिम थियो। त्यसपछि तिनीहरूका न त राजा रहे न त राज्य; तर तिनीहरूलाई बन्दी बनाइयो र सधैंका लागि हराए, किनभने तिनीहरूले परमप्रभुलाई आफ्नो राजा मान्न चाहेनन्।

TAM1897 Q1 47.8यहूदा अझै केही समय टिक्यो, र त्यसपछि त्यो आयो जुन हामीले केही बेरअघि पढ्यौं—“तेरो फेटा निकाल् र मुकुट उतारिदे”, यहूदासँग अब राजा हुन सक्दैन। ऊ भन्न बाध्य भई, “हाम्रो राजा छैन।” उसलाई बेबिलोनमा बन्दीत्वमा जानु थियो। मानिसहरू र कुलहरूले आफ्नो साँचो राजा आउनुहुन्जेलसम्म अरू राजा पाएका थिएनन्, जसको शासन गर्ने अधिकार हो; र त्यसबेला पनि तिनीहरू शाऊलका दिनहरूमा परमेश्वरलाई अस्वीकार गर्ने उही आत्माले यति भरिएका र दृढ थिए कि तिनीहरू परमप्रभुलाई आफूमाथि शासन गर्न दिन चाहँदैनथे; तिनीहरूले उहाँलाई अस्वीकार गरे, र यस संसारको राजा छाने—“सिजरबाहेक हाम्रो अरू कुनै राजा छैन।”

TAM1897 Q1 47.9यो सबै एउटै कथा हो। जब तिनीहरूले परमेश्वरलाई अस्वीकार गरे, तिनीहरूले उहाँको विरोधमा त्यसो गरे, र शाऊल नामक राजा छाने। परमप्रभुले त्यसमा उनीहरूले आफ्ना राजा येशूलाई अस्वीकार गरेको र सिजर र बारब्बालाई छानेको देख्नुभयो। ख्रीष्टलाई अस्वीकार गर्नु र सिजरलाई छान्नु उनीहरूले परमेश्वरलाई अस्वीकार गरेको र शाऊललाई छानेको अनिवार्य परिणाम मात्र थियो। जब तिनीहरूले उहाँलाई अस्वीकार गरेर शाऊललाई छाने, परमप्रभुलाई थाहा थियो कि तिनीहरूले उहाँलाई अस्वीकार गरेर सिजरलाई नै छान्नेछन्। र अन्तिम चरण पहिलो चरणमै थियो।

TAM1897 Q1 47.10यही कारणले परमप्रभुले भन्नुभयो, “शमूएल, तिनीहरूले तिमीलाई अस्वीकार गरेका छैनन्, तर तिनीहरूले मलाई अस्वीकार गरेका छन् कि म तिनीहरूमाथि शासन नगरूँ;” र सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूका लागि यसको अर्थ यही हो। परमेश्वर आफ्ना मानिसहरूका शासक बन्न चाहनुहुन्छ, उहाँ आफ्ना मानिसहरूका राजा बन्न चाहनुहुन्छ। के उहाँ त्यस्तो हुनुहुनेछ? के उहाँको राज्याधिकार पर्याप्त हुनेछ? के उहाँको सरकार उहाँका मानिसहरूका लागि पर्याप्त हुनेछ? अहिले पनि प्रश्न यही हो, जसरी त्यतिबेला पनि थियो। त्यतिबेला उनीहरूका लागि त्यो पर्याप्त थिएन; किनभने उनीहरूले सम्पूर्ण हृदयले उहाँलाई आत्मसमर्पण गरेनन्। उनीहरू औपचारिकतावादमा फसे, र संसारजस्तै भए कि उनीहरू संसारको मूर्तिपूजामा नै लाग्न पुगे। उनीहरूले अरू अन्यजातिहरूजस्तै एक राजा चाहन्थे। र आज पनि यही कथा दोहोरिएको छ। यदि परमेश्वर सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूका लागि एक पर्याप्त शासक हुनुहुन्न भने, त्यो यसकारण हो कि तिनीहरूले उहाँमाथि सम्पूर्ण हृदयले विश्वास गर्दैनन्। यो यसकारण हो कि तिनीहरू अन्यजातिहरू जस्तै भएका छन्, कि तिनीहरूले आफैलाई आफैबाट बचाउन र आफैलाई शासित गर्नका लागि अन्यजाति सरकार र अन्यजाति शक्ति हुनैपर्छ। हे, आजका सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरू, आज परमप्रभुको वचन सुन्नुहोस्: म तेरो राजा हुनेछु।

TAM1897 Q1 48.1जसरी मैले केही बेरअघि भनेँ, यहूदालाई बेबिलोनमा बन्दी बनाइयो, र केही गरिबहरू मात्र भूमिमा बाँकी रहे। त्यहीँ उनीहरूले बस्नुपर्थ्यो। तर उनीहरू स्वेच्छाले इजिप्टमा गए। फेरि परमप्रभुको विरोधलाई बेवास्ता गर्दै, उनीहरू इजिप्टमा गए। यसरी परमप्रभुका सबै मानिसहरू बेबिलोन र इजिप्टमा अन्यजातिहरूका बीचमा छरिए। र त्यसैले त्यस समयदेखि नै, धर्मशास्त्रहरूले उहाँका मानिसहरूलाई बेबिलोन र इजिप्टबाट निकालिएको कुरा गर्दछन्; र आज पनि त्यही हो।

TAM1897 Q1 48.2आज, वचन यस्तो छ, “‘हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट निस्केर आओ,’ ताकि तिमीहरूले त्यसका पापहरूको सहभागी हुन नपरोस्; अनि तिमीहरूमा त्यसका कुनै विपत्ति पनि नआओस्”। त्यही हो बेबिलोन। र प्रकाशको पुस्तकको एघारौं अध्यायमा, त्यसको बारेमा बताइएको छ जसलाई “आत्मिक रूपमा इजिप्ट भनिन्छ”; र जो पशु, त्यसको मूर्ति, त्यसको छाप, र त्यसको नामको संख्यामाथि विजय प्राप्त गर्छन्, तिनीहरू “मोशाको गीत गाउँछन्”—त्यसजस्तो केही होइन—तर “परमेश्वरको सेवक मोशाको गीत।” मोशाको गीत के थियो?—इजिप्टबाट मुक्तिको गीत। तब, जब पशु, त्यसको मूर्ति, त्यसको छाप, र त्यसको नामको संख्यामाथि विजय प्राप्त गर्नेहरूले मोशाको गीत गाउँछन्, त्यो यसकारण हो कि तिनीहरू इजिप्टबाट मुक्त भएका छन्। किनभने, आज, र संसारको अन्त्यसम्म, “मैले आफ्नो पुत्रलाई इजिप्टबाट बोलाएँ।” आज एउटा बेबिलोन र एउटा इजिप्ट छ। आज बेबिलोन र इजिप्टमा परमेश्वरका मानिसहरू छन्। र आज परमप्रभुले बोलाउनुहुन्छ, “हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट निस्केर आओ”; र, “मैले आफ्नो पुत्रलाई इजिप्टबाट बोलाएँ।”

TAM1897 Q1 48.3फेरि हेर्नुहोस्: निम्रोद कहाँ थियो?—ऊ बेबिलोनमा थियो, र बेबिलोनको राज्यमा शासन गर्थ्यो। अब्राहाम कहाँ थिए?—उनी निम्रोदले स्थापना गरेको राज्यद्वारा शासित देशमा थिए। तर परमेश्वरले उनलाई त्यो देशबाट बाहिर बोलाउनुभयो। त्यो देश आध्यात्मिक र भौतिक दुवै रूपमा बेबिलोन थियो। र योभन्दा पनि बढी: निम्रोद कूशको छोरा थियो, र कूश हामको छोरा थियो, र इजिप्ट हामको भूमि हो। त्यसैले निम्रोदमा इजिप्ट र बेबिलोन दुवै थिए। र जब परमेश्वरले अब्राहामलाई बोलाउनुभयो, उहाँले उनलाई इजिप्ट र बेबिलोन दुवैबाट बोलाउनुभयो। र “यदि तिमीहरू ख्रीष्‍टका हौ भने तिमीहरू अब्राहामका वंश हौ; प्रतिज्ञाअनुसार उत्तराधिकारीहरू हौ।” र तपाईंहरूलाई पनि इजिप्ट र बेबिलोन दुवैबाट बोलाइएको छ।

TAM1897 Q1 48.4हे, हामी सबैले बाइबल अध्ययन गरौं, र यसले के भन्छ अनि यसमा के आध्यात्मिक अर्थहरू छन् भन्ने बुझ्न यसलाई पढौं। तब सम्पूर्ण बाइबल, पहिलो पददेखि अन्तिम पदसम्म, हाम्रो हरेकको लागि एक जीवित, चम्किलो वस्तु हुनेछ।

TAM1897 Q1 48.5त्यसपछि हामीले इस्राएललाई इजिप्टमा भेट्टायौं, र परमप्रभुले फेरि उनीहरूलाई इजिप्टबाट बाहिर बोलाउनुभयो। त्यसपछि उनीहरूले परमप्रभुलाई अस्वीकार गरे, र त्यसको अन्त्य यो भयो कि उनीहरू बेबिलोनमा बन्दी भए, र फेरि इजिप्टतिर गए। र जब येशू आउनुभयो, उनीहरूले उहाँलाई अस्वीकार गरे, र सिजरलाई रोजे। त्यसपछि ख्रीष्टियन मण्डलीको स्थापना भयो, र मण्डलीको धर्मत्याग भयो जसले अर्को बेबिलोन बनायो, र परमेश्वरले मानिसहरूलाई त्यो बेबिलोनबाट बाहिर बोलाउनुभयो। सुधार आन्दोलनको समयमा, उहाँले उनीहरूलाई त्यो बेबिलोनबाट बाहिर आउन बोलाउनुभयो। त्यसपछि प्रोटेस्टेन्ट धर्म, अर्थात् सुधारिएको ख्रीष्टियनता आयो, र त्यसले पनि धर्मत्याग गर्‍यो, र अब त्यसले त्यो पशुको मूर्ति बनाउँछ, जसले फेरि बेबिलोनलाई, आमा र छोरीहरूलाई, संसारका सरकारहरूसँग जोडेर ल्याउँछ। र अझै पनि परमेश्वरले बोलाउनुहुन्छ, बेबिलोनबाट बाहिर आऊ, “हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट निस्केर आओ।”

TAM1897 Q1 48.6ईसाई मण्डलीमा धर्मत्याग गराउने दर्शन; ईसाई विद्यालयहरूमा भित्र्याइएको र धर्मत्याग गराएको झूटो, मूर्तिपूजक शिक्षा इजिप्टबाट आएको थियो। त्यो इजिप्टियन दर्शनले ईसाई विद्यालयहरूलाई विकृत गर्‍यो, धर्मत्याग गरायो, र रोमको मण्डली खडा गर्‍यो, जुन आज बेबिलोन र इजिप्ट दुवै हो। र यसरी नै आजको जीवित वर्तमान सत्यमा, परमप्रभुले आफ्ना मानिसहरूलाई बेबिलोन र इजिप्ट दुवैबाट बाहिर बोलाइरहनुभएको छ।

TAM1897 Q1 48.7तर परमप्रभु सबै चाहनुहुन्छ। उहाँ सबैमाथि शासन गर्न चाहनुहुन्छ। उहाँ सबैमाथि आफ्नो राज्य चाहनुहुन्छ। उहाँ मण्डलीमा यस्तै चाहनुहुन्छ; उहाँ विद्यालयमा यस्तै चाहनुहुन्छ; उहाँ प्रकाशन संस्थाहरूमा यस्तै चाहनुहुन्छ; उहाँको नाम लिइने हरेक ठाउँमा यस्तै चाहनुहुन्छ। के तपाईं उहाँलाई यस्तै हुन दिनुहुन्छ?

TAM1897 Q1 48.8यदि त्यसो हो भने, तपाईंले, प्रत्येकले आ-आफ्नो लागि, परमप्रभुलाई आफ्नो हृदयमा सम्पूर्ण स्थान दिन सुरु गर्नुपर्छ। त्यो राजालाई त्यहाँ आफ्नै राज्यमा, आत्माको राज्यमा शासन गर्न दिनुहोस्। यो राज्याधिकार र शासन यति पूर्ण र निरपेक्ष हुनुपर्छ कि तपाईंले परमेश्वर बाहेक अरू कुनै राजा, कुनै शासकलाई, र परमेश्वरको व्यवस्था बाहेक अरू कुनै कानूनलाई मान्यता दिनुहुने छैन।

TAM1897 Q1 48.9त्यसपछि मात्र, र त्यतिन्जेलसम्म होइन, हामी इजिप्ट र बेबिलोनबाट मुक्त हुनेछौं। र त्यसपछि, इजिप्ट र बेबिलोनबाट यसरी मुक्त भएपछि, यो साँच्चै भन्न सकिन्छ, र परमप्रभुले त्यसबेला सम्पूर्ण ब्रह्माण्डलाई भन्नुहुनेछ, “यहाँ परमेश्वरका आज्ञाहरू, र येशूको विश्वास पालन गर्नेहरू छन्” (KJV को शाब्दिक अनुवाद),—ती होइनन् जसले आफ्नो सक्दो प्रयास गरे,—तर यो ब्रह्माण्डको सामु परमेश्वरको प्रमाणपत्र हुनेछ, जसले पृथ्वीमा परमेश्वरका आज्ञाहरू र येशूको विश्वास पालन गर्ने एक जनसमूहतर्फ सङ्केत गर्नेछ। त्यो समय नजिकै आएको छ, र परमेश्वरले यो काम पूरा गर्न र यो प्रमाणित गर्नका लागि बेबिलोन र इजिप्टबाट एउटा जनसमूहलाई बोलाइरहनुभएको छ, “यहाँ एउटा यस्तो जनसमूह छ जसले मलाई तिनीहरूमाथि शासन गर्न दिनेछ, र जसलाई परमेश्वरको शासनबाहेक अरू कुनै शासक, अरू कुनै व्यवस्था, र अरू कुनै सरकारको आवश्यकता छैन।”

TAM1897 Q1 48.10अब फेरि एकपटक त्यसमा नजर लगाउनुहोस्। परमेश्वरले मानिसलाई सृष्टि गर्नुहुँदा सबै आज्ञाहरूमध्ये पहिलो आज्ञा उससँग उपस्थित र उसभित्र जीवित थियो: “परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्‍वरलाई तिमीहरूका सम्पूर्ण हृदयले, सम्पूर्ण प्राणले, सम्पूर्ण मनले र सम्पूर्ण बलले प्रेम गर।” मानिसले अर्को बाटो रोज्यो, अर्कोको कुरा सुन्यो, र त्यसरी सबै कुरा गुमायो। परमेश्वरले उनलाई फेरि खडा गर्नुभयो, र फेरि उनलाई आफ्नो सम्पूर्ण हृदय, प्राण, मन र शक्तिले परमेश्वरलाई प्रेम गर्ने विशेषाधिकार दिनुभयो। छोटो समयमा नै उनका सन्तानहरू परमेश्वरबाट यति टाढा पुगे कि प्रभुको लागि उनीहरूको जीवनमा कुनै स्थान नै रहेन, र ती मानिसहरूलाई बाढीले पृथ्वीबाट बगाएर लैजानुपर्‍यो। केवल आठ जना मात्र यस्ता थिए जो आफ्नो जीवनमा प्रभुलाई स्थान दिन इच्छुक थिए।

TAM1897 Q1 49.1प्रभुले पृथ्वीमा आठ जना मानिसहरूसँग फेरि आफ्नो काम सुरु गर्नुभयो। तिनीहरूका लागि सबैभन्दा पहिलो आज्ञा थियो, “परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्‍वरलाई तिमीहरूका सम्पूर्ण हृदयले, सम्पूर्ण प्राणले, सम्पूर्ण मनले र सम्पूर्ण बलले प्रेम गर।” तर तिनीहरू त्यसबाट टाढा गए, अन्य देवताहरूलाई मान्न थाले, र मूर्तिपूजाबाट राजतन्त्रमा गए। एउटा राज्यको स्थापना गरियो—विश्वको पहिलो राज्य। यो धर्मत्यागको फल थियो।

TAM1897 Q1 49.2त्यो दुष्ट राज्यबाट परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूलाई फेरि बोलाउनुभयो, र प्राणीहरूको एउटा नयाँ वंश सुरु गर्नुभयो। परमेश्वरले अब्राहामलाई त्यो देश, आफ्ना कुटुम्ब र बुबाको घरबाट, एउटा यस्तो भूमिमा बोलाउनुभयो जुन उहाँले उनलाई देखाउनुहुने थियो। र उहाँले उनलाई पृथ्वीमा खुट्टा टेक्ने जति पनि ठाउँ दिनुभएन; तर जब उनको कुनै सन्तान नै थिएन, त्यसबेला नै उहाँले त्यो भूमि उनलाई र उनका पछिका उनका सन्तानलाई दिने वाचा गर्नुभयो। यसरी परमेश्वरले उनलाई उनी बसेको देशबाट बाहिर बोलाउनुभयो, र संसारमा कुनै देश दिनुभएन। त्यसकारण परमेश्वरका मित्र, परमेश्वरको मण्डली, अब्राहामलाई यस संसारमा कुनै देशविना छोडियो, र “यदि तिमीहरू ख्रीष्‍टका हौ भने तिमीहरू अब्राहामका वंश हौ; प्रतिज्ञाअनुसार उत्तराधिकारीहरू हौ।”

TAM1897 Q1 49.3हामी हाम्रा पिता अब्राहामको विश्वासको पदचिन्हमा हिँड्नुपर्छ, जुन विश्वास उनमा अझै खतना नहुँदै थियो। के तपाईं यस संसारमा देशविहीन हुनुहुन्छ? परमप्रभुले तपाईंलाई तपाईंको देशबाट बाहिर बोलाउनुहुन्छ, त्यो भूमिमा जुन उहाँले तपाईंलाई देखाउनुहुन्छ। त्यो स्वर्गीय देश हो। के तपाईं त्यसलाई ग्रहण गर्नुहुनेछ?

TAM1897 Q1 49.4अब्राहामका सन्तानहरू इजिप्टमा गए, र परमेश्वरले तिनीहरूलाई त्यस देशबाट छुट्याउनुभयो। त्यस युगमा मोशा एक महान् उदाहरण थिए। उनी सिंहासनका उत्तराधिकारी थिए। तर उनले त्यसलाई त्यागेर परमेश्वरसँग गए; र परमेश्वरसँग जानका लागि उनले त्यसलाई त्याग्नुपरेको थियो।

TAM1897 Q1 49.5परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूलाई छुटकारा दिनुभयो, र तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “ती मानिसहरू अलग्गै बस्‍नेछन्, र जातिहरूका बीचमा गनिनेछैनन्।” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) तर तिनीहरूले परमेश्वरबाट धर्मत्याग गरे, र आफूहरूको लागि वरिपरिका अन्यजातिहरूजस्तै एक राजा र राज्य स्थापना गरे; र त्यसको के भयो? के त्यसले तिनीहरूलाई कुनै भलाइ ल्यायो? परमप्रभुले तिनीहरूलाई त्याग्नुभएन; तर के त्यसले तिनीहरूलाई कुनै फाइदा दियो? यो निरन्तर तल, तल, तल जाने क्रम थियो, जबसम्म तिनीहरू विभाजित भए, र त्यसपछि दुवैको अस्तित्व मेटियो; र त्यस दिनदेखि आजसम्म तिनीहरू “जातिहरूका माझमा भट्किएका” छन्। तिनीहरूले प्रयास गरे तापनि, तिनीहरूलाई जातिहरूको गणनामा गनिएको छैन।

TAM1897 Q1 49.6यसरी जब ख्रीष्ट आउनुभयो, उहाँले फेरि एक आध्यात्मिक परिवार खडा गर्नुभयो। तर फेरि धर्मत्याग भयो, र मण्डली मूर्तिपूजा र अन्यजाति धर्मतर्फ गयो, र फेरि मण्डली र राज्यको सरकार स्थापना गर्‍यो। त्यो पोपशाही थियो; र त्यसको के हुनेछ?—तपाईंलाई थाहा छ कि त्यो “विनाशमा पर्नेछ।” त्यसपछि परमेश्वरले ख्रीष्टियन प्रोटेस्टेन्टवादमा फेरि एउटा आत्मिक परिवार खडा गर्नुभयो। तर त्यसले पनि धर्मत्याग गर्‍यो, र वेश्याहरूकी आमासँग मिल्यो, र त्यो पशुको मूर्ति खडा गर्‍यो,—पृथ्वीमा परमेश्वरको राज्य भएको दाबी गर्ने एउटा राज्य; र त्यस सबैको के हुनेछ?—तपाईंलाई थाहा छ कि त्यसलाई अनन्त विनाशले नाश गरिनेछ।

TAM1897 Q1 49.7निम्रोदको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। इजिप्टको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। अश्शूरको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। दश गोत्रहरूको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। यहूदाको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। बेबिलोनको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। मेदो-परसीयाको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। ग्रीसको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। रोमको राज्यको के भयो?—त्यो नाश भयो। त्यसपछि आएका दश राज्यहरूको के भयो?—तिनीहरू नाश हुनेछन्। रोमको भग्नावशेषमा स्थापित भएको पोपशाहीको के भयो?—त्यो नाश हुनेछ। संयुक्त राज्य अमेरिकामा यसको प्रतिरूपमा बनाइएको राज्यको के हुनेछ?—यसलाई नष्ट गरिनेछ।

TAM1897 Q1 49.8परमप्रभुले हामीलाई देखाउन चाहनुहुन्छ कि उहाँ आफ्ना मानिसहरूलाई यी कुराहरूसँग जोडिएको चाहनुहुन्न। के यसमा यही पाठ छैन र? के उहाँ आफ्ना मानिसहरूले नाश हुने कुरामा आफ्नो माया बाँधून् भन्ने चाहनुहुन्छ? आदमदेखि अहिलेसम्म, परमेश्वरले मानिसहरूलाई आफूलाई शासन गर्न दिन आह्वान गरिरहनुभएको छ, ताकि उहाँ तिनीहरूका राजा बन्न सकून्; कि मानिसहरूले आफ्नो देश, आफ्नो कुटुम्ब, आफ्नो बुबाको घरबाट निस्केर एक्लै बसून्, र राष्ट्रहरूको माझमा गनिने नहोलान्। के उहाँले कहिल्यै यस्ता मानिसहरू पाउनुहुनेछ जसले उहाँलाई आफ्नो इच्छाअनुसार गर्न दिनेछन्?

TAM1897 Q1 49.9(स्वरहरू) हो।

TAM1897 Q1 49.10हो; हामीलाई थाहा छ कि उहाँले त्यस्ता मानिसहरू पाउनुहुनेछ, किनभने परमेश्वरको वचनले त्यसो भन्छ। तर के उहाँले ती मानिसहरूलाई अहिले आफूहरू उहाँका मानिसहरू हौँ भनी दाबी गर्नेहरूमध्येबाट पाउनुहुनेछ? प्रश्न यही हो। के तपाईं यिनीहरूमध्ये एक हुनुहुनेछ? के तपाईं यिनीहरूमध्ये एक हुन चाहनुहुन्छ?—तपाईं भन्नुहुन्छ, हो। त्यसोभए के तपाईं आफ्नो देश, आफ्ना कुटुम्ब र आफ्नो बुबाको घरबाट बाहिर निस्कनुहुनेछ? के तपाईं एक्लै बस्नुहुनेछ, र राष्ट्रहरूको गणनामा गनिनुहुनेछैन? के तपाईं परमेश्वरलाई आफ्नो राजा बनाउनुहुनेछ, र अरू कुनै राजा राख्नुहुनेछैन? के तपाईं परमेश्वरको सरकारलाई आफ्नो सरकार बनाउनुहुनेछ, र अरू कुनै सरकारको आवश्यकता पर्नेछैन?

TAM1897 Q1 49.11यो होइन कि तपाईं कुनै अर्को सरकारको विरुद्धमा विद्रोह गर्नुहुनेछ; तपाईंलाई कुनै अर्को सरकारको आवश्यकता नै छैन किनभने तपाईंसँग सबैभन्दा उत्तम सरकार छ—त्यो सरकार जुन सिद्ध छ। यदि त्यो सरकार तपाईंको जीवनमा छ भने, तपाईंलाई पृथ्वीमा तपाईंलाई शासित गर्न कुनै सरकारको आवश्यकता पर्नेछैन, र उनीहरूलाई तपाईंसँग कुनै समस्या वा कठिनाइ हुनेछैन। परमप्रभुले मागिरहनुभएको कुरा यत्ति मात्र हो। के तपाईं उहाँलाई आफ्नो जीवनमा यो स्थान दिनुहुनेछ?

TAM1897 Q1 50.1तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमै यो कुरा निहित छ कि यसद्वारा, र यसको माध्यमबाट, परमेश्वरले “ईसाई धर्मलाई एक शाश्वत आधारमा स्थापित गर्ने” प्रस्ताव राख्नुभएको छ। त्यसपछि, तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमा जसरी निश्चित रूपमा, परमेश्वरले ख्रीष्टियन धर्मलाई एक शाश्वत आधारमा स्थापित गर्नुहुन्छ, त्यो एउटा यस्तो ख्रीष्टियन धर्म हुनेछ जुन यस पृथ्वीमा कुनै पनि कुरासँग जोडिएको हुनेछैन। यो केवल परमेश्वरसँग मात्र; केवल उहाँको शाश्वत वचनसँग मात्र; उहाँको शाश्वत आत्माद्वारा उज्यालो पारिएको; उहाँद्वारा सिकाइएको हुनेछ, जसको आगमन अनन्तकालदेखि नै भएको छ; र यसरी अनन्त परमेश्वरतर्फ डोऱ्याइएको हुनेछ, ताकि उहाँले शासन गर्न सक्नुहोस्, र तल अनन्त बाहुहरू हुनेछन्।

TAM1897 Q1 50.2मलाई थाहा छ, र तपाईंलाई पनि थाहा छ, कि केही भाइहरू छन् जसलाई यो सही लाग्दैन। दुई वर्ष पहिले यो प्रचार गरियो, र BULLETIN मा प्रकाशित गरियो। धेरैले यसलाई स्वीकार गरेनन्। केहीले अझै पनि स्वीकार गरेका छैनन्। यसलाई पूरै गलत मानिन्छ। तर हालैको महासभामा, हामीलाई दुईवटा गवाहीहरू पढेर सुनाइयो,—विशेष गरी यही महासभाको लागि लेखिएका, र तीमध्ये एउटा, मैले पाएको छु, BULLETIN नं. ४ मा छापिएको छ; अर्को अझै छापिएको छैन, तर मेरो विचारमा, चाँडै नै छापिनेछ,—जसले सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूलाई राजनीतिक मामिलाहरूमा संलग्न भएकोमा हप्काएको छ। म यहाँ एउटा अंश पढ्दैछु जसले तपाईंहरूलाई यसको विचार देखाउनेछ:—

TAM1897 Q1 50.3प्रभु येशू आफ्ना मानिसहरूबाट निराश हुनुहुन्छ। उहाँ सेनापति हुनुहुन्छ, र तिनीहरूले उहाँकै झण्डामुनि एकत्रित हुनुपर्छ। राजनीतिक दलहरूको पक्ष लिन खर्च गर्ने समय, बुद्धि वा शक्ति उनीहरूसँग छैन। मानिसहरू तलबाट एक तीव्र गतिविधिद्वारा उत्तेजित भइरहेका छन्, र परमेश्वरका छोराछोरीहरूले यो राजनीतिक कलहमा आफ्नो प्रभाव दिनु हुँदैन। तर हाम्रा मानिसहरूमा कस्तो प्रकारको आत्माले कब्जा जमाउँछ, जब हामी तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश, संसारलाई दिइएको दयाको अन्तिम सन्देश, अन्तर्गत छौं भनी विश्वास गर्ने, एउटै विश्वासका भाइहरू, विपरीत राजनीतिक दलहरूका ब्याजहरू लगाएर, विपरीत भावनाहरू व्यक्त गर्दै र आफ्ना विभाजित विचारहरू घोषणा गर्दै देखा पर्छन्?

TAM1897 Q1 50.4अब म यो प्रश्न एक प्रस्तावको रूपमा सोध्छु: यदि सरकार र मण्डलीको यो विषयमा दुई वर्ष पहिले प्रचार गरिएको कुरालाई सबै सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूले स्वीकारेर त्यसको पालन गरेका भए, के त्यो गवाहीको लागि कुनै ठाउँ रहन सक्थ्यो?—स्पष्ट रूपमा, रहन सक्दैनथ्यो। त्यसोभए के ती पाठहरूले गलत कुराको लागि आह्वान गरेका थिए, जब तिनीहरूले परमेश्वरका मानिसहरूलाई यस्तो स्थितिमा बोलाए जहाँ उहाँले तिनीहरूमा कुनै दोष फेला पार्न सक्नुहुन्नथ्यो? मेरो मतलब यो विशेष बुँदामा हो। मेरो मतलब यो हो कि जब परमेश्वरको वचनबाट सत्यसम्बन्धी एउटा शिक्षा प्रस्तुत गरिन्छ, र यदि उहाँका मानिसहरूले त्यसलाई परमेश्वर र संसारको सामु स्वीकार गर्थे भने, त्यसले उनीहरूलाई यस्तो दृष्टिकोणमा राख्थ्यो कि सत्यसम्बन्धी त्यस शिक्षासँग सम्बन्धित कुराहरूमा परमप्रभुले उनीहरूमा कुनै दोष फेला पार्न असम्भव हुने थियो, के त्यस्तो कुरालाई सत्यको रूपमा स्वीकार गर्नु सुरक्षित हुँदैन र? त्यो कसरी गलत हुन सक्छ?

TAM1897 Q1 50.5तर यो केवल एउटा गवाही मात्र हो। अर्को गवाहीमा पनि पृष्ठैपिच्छे त्यस्तै प्रकारको हप्की छ, आफ्ना मानिसहरूलाई हालैको अभियानको राजनीतिक छलफलमा संलग्न भएकोमा; यसरी दुई लगातार गवाहीहरूमा परमप्रभु आफ्ना मानिसहरूलाई ठीक त्यही काम गरेकोमा हप्की पठाउन बाध्य हुनुभएको छ, जुन कुराबाट उनीहरू तब बच्न सक्थे, यदि उनीहरूले अभियान सुरु हुनुभन्दा अठार महिना अघि दिइएको सन्देशलाई स्वीकार गरेका भए। त्यसोभए, परमप्रभुले आफ्ना मानिसहरूलाई, उनीहरूले विपरीत मार्ग अपनाउने कुनै अवसर आउनुभन्दा अठार महिना अघि नै त्यो सन्देश किन पठाउनुभयो? के उहाँ चाहनुहुन्नथ्यो कि जब उनीहरूमाथि त्यो भ्रम र छलफलको समय आउँथ्यो, तब उहाँका मानिसहरू तयार रहून्, ताकि उनीहरूले सही मार्ग जानून्, र भ्रममा परेका अरूहरूसँग भ्रममा नपरून्, र यसरी उनीहरूले ती कुराहरूमा भाग नलिनून् जसको निन्दा गर्न उहाँ बाध्य हुनुहुन्छ?

TAM1897 Q1 50.6म अहिले कसैले पनि केवल त्यसमा लेखिएको छ भनेर स्वीकार गरोस् भनेर माग गर्दिनँ। म यो माग गर्छु कि उनीहरूले यसलाई स्वीकार गरून्, यसबारे अध्ययन गरून्, यसमाथि प्रार्थना गरून्, यसलाई हेरून्, र सत्य भएकोले यसलाई स्वीकार गरून्, र यसले परमेश्वरका मानिसहरूलाई यस्तो कुनै पनि विषयमा परमेश्वरले कहिल्यै पनि उनीहरूलाई फटकार्नु वा सच्याउनु पर्ने सम्भावनाबाट बचाउनेछ। तर मलाई थाहा छ कि त्यस्ता भाइहरू पनि छन् जो अझै पनि यो सबै गलत हो भनी सोच्छन्; र भन्छन् कि यसले हाम्रा मानिसहरूलाई अतिवादी अडान लिन लगायो, र यो आफैँमा एक अतिवादी अडान थियो। के त्यो अतिवादी अडान हुन सक्छ जसले परमेश्वरका मानिसहरूलाई उहाँले चाहेअनुसारको स्थानमा राख्छ, ताकि तिनीहरू संसारलाई अलमलाउने यी सबै अलमलपूर्ण कुराहरूबाट पूर्ण रूपमा मुक्त हुन सकून्?

TAM1897 Q1 50.7यो वर्ष सोही विचारधारा अर्को तरिकाले आएको छ। दुई वर्ष पहिले उल्लेख गरिएका धर्मशास्त्रहरू यस वर्षका पाठहरूमा पटक्कै आएका छैनन्। त्यतिबेला यो सुसमाचार थियो; यो अहिले पनि सुसमाचार नै हो; किनकि यो केवल पुरै बाइबलमा व्याप्त सुसमाचार हो, र तपाईंले बाइबलको जुनसुकै भाग हेर्नुभए पनि त्यसले यही कुरा बताउँछ।

TAM1897 Q1 50.8हामीले विचार गर्नुपर्ने अर्को कुरा छ। यदि हामीले राजनीतिक मामिला र राजनीतिक छलफलहरूमा भाग लियौं भने, विभिन्न व्यक्तिहरूले विभिन्न पक्ष लिनेछन्, विपक्षी राजनीतिक दलहरूमा, विपरीत भावनाहरू व्यक्त गर्दै, र आफ्ना विभाजित विचारहरू घोषणा गर्दै, जबकि आफूलाई दाजुभाइ भएको दाबी गर्नेछन्। राजनीतिक कार्यको अन्तिम चरण के हो?—निस्सन्देह, युद्ध। त्यसोभए सुरुमा यसमा के हुन्छ?—अन्त्यमा जे हुन्छ, त्यही—युद्ध। त्यो सुरुदेखि अन्त्यसम्म उही भावना हो। ख्रीष्टमा एक भएका दाजुभाइहरूले आफूहरूलाई विभाजित गर्ने, वैमनस्यताको भावनामा कुनै पनि कुरामा संलग्न हुन सक्छन्? के उनीहरूले सक्छन्?—सक्दैनन्; ख्रीष्टमा एक भएर रहिरहन सक्दैनन्। उनीहरूले एकता खोज्नुपर्छ, आत्माको एकता खोज्नुपर्छ, “शान्तिको बन्धनद्वारा आत्माको एकता राख्नलाई हर प्रयत्न गर।”

TAM1897 Q1 50.9केही मानिसहरू यसको तर्कलाई पछ्याउन तयार भएका छन्, र यो स्वीकार गरेका छन् कि अन्तमा कुनै पनि ख्रीष्टियन, सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरू, वा अरूहरूले लड्न सक्छन्। अवश्य पनि, एकअर्कासँग लड्न होइन, तर आफ्नो देशको लागि लड्न र नागरिक सरकार कायम राख्न युद्धमा संलग्न हुन। तर ख्रीष्टियनको देश कहाँ छ? ख्रीष्टियनको सरकार कहाँ छ? के तपाईं भन्न सक्नुहुन्छ?

TAM1897 Q1 50.10(स्वरहरू) “यस संसारको होइन।”

TAM1897 Q1 50.11यो यस देशको होइन, र न त यस संसारको हो। हाम्रो राज्य र देश यस संसारका होइनन्। तर के ख्रीष्टियनहरूले आफ्नो देशको लागि शारीरिक युद्धका हतियारहरूले लड्न सक्छन्? त्यस देशका राजाले आफ्नो देशको लागि लड्न हात उठाउनुको सट्टा आफूलाई क्रूसमा टाँगिन, मारिन र नजरबाट टाढा गाडिन दिनुभयो। त्यसोभए, यतिसम्मको तर्क भएको कुनै कुरा सुरुमा नै सत्य हुन सक्छ?

TAM1897 Q1 51.1तर यति मात्र होइन। यदि हामी सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूले ती सिद्धान्तहरू प्रचार गर्न र त्यसमा अडिग रहनुपर्छ भने, हामीले संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकार, मिशिगन राज्य, र अन्य धेरै राज्यहरूप्रति न्याय गर्न एउटा महत्त्वपूर्ण कदम चाल्नुपर्छ, ताकि हामी सही दृष्टिकोणमा देखिन सकौं।

TAM1897 Q1 51.2म यो फेरि भन्छु, ताकि तपाईंले मैले के कुरा गरिरहेको छु भनेर बुझ्न सक्नुहोस्। यदि हामीले यो सिद्धान्त स्वीकार गर्ने हो कि ख्रीष्टियनहरूले लड्न सक्छन्, देश र सरकार र यी सबैको रक्षा गर्न आफ्नो दाहिने हात उठाउन सक्छन् भने, त्यस सम्प्रदायले, आफ्नै प्रति न्याय गर्न, र विशेष गरी संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकार र धेरै राज्यहरूप्रति न्याय गर्न, यसलाई सार्वजनिक रूपमा घोषणा गर्नुपर्छ, र सम्प्रदायले पहिले अपनाएको मार्गलाई अस्वीकार र उल्टाउनुपर्छ।

TAM1897 Q1 51.3मसँग यहाँ १८६५ मा छापिएका दुईवटा साना कागजातहरू छन्, तर तिनीहरूमा लेखिएको कुरा १८६४ मा घटेको थियो। तीमध्ये एउटाको शीर्षक छ, “हतियार बोक्ने सम्बन्धमा सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूका विचारहरू, जुन धेरै राज्यका गभर्नरहरू र प्रोभोस्ट-मार्शल जनरल [अर्थात्, संयुक्त राज्य अमेरिकाको] समक्ष, भर्ती कानूनको एक अंशसहित प्रस्तुत गरिएको थियो।”

TAM1897 Q1 51.4त्यो समयमा सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूले, महासभा कमिटीद्वारा, संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकारलाई, इलिनोइ, मिशिगन, पेन्सिलभेनिया, विस्कन्सिन, र एक वा दुई अन्य राज्यका सरकारहरूलाई यो कुरा प्रस्तुत गरेका थिए कि सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरू, ख्रीष्टियनहरूको रूपमा, र ख्रीष्टियन भएकाले, ख्रीष्टियनहरूले कुनै पनि परिस्थितिमा हतियार उठाउन वा लड्न सक्छन् भन्ने कुरालाई स्वीकार गर्न सक्दैनन्। अर्को कागजात सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूका लेखन र प्रकाशनहरूबाट लिइएका अंशहरू हुन्, जसले सरकारलाई उक्त सम्प्रदायबाट प्राप्त निवेदनलाई वास्तविकको रूपमा स्वीकार गर्न औचित्य प्रदान गर्दछ।

TAM1897 Q1 51.5अब यदि त्यो अडान उल्टाउनु छ, र हामीले कुनै पनि परिस्थितिमा, सरकारको लागि होस् वा जेसुकै होस्, ख्रीष्टियनहरूले लड्न सक्छन् भन्ने धारणा स्वीकार्नु छ भने, तब हामीले संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकारलाई यो दायित्व पूरा गर्नुपर्छ कि सम्प्रदायको प्रतिनिधित्व गर्ने महासभा कमिटीले संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकारकहाँ गएर हामीले हाम्रो विचार परिवर्तन गरेका छौं भनी बताओस्; र यी राज्यहरूका राज्यपालहरूकहाँ गएर उनीहरूलाई भन्नुपर्छ कि हामीले हाम्रा विचारहरू परिवर्तन गरेका छौं; ताकि त्यस विषयमा हाम्रा नयाँ र संशोधित विचारहरूअनुसार अभिलेखहरू कायम रहून्।

TAM1897 Q1 51.6अब म एक क्षणको लागि पनि विश्वास गर्दिनँ कि हामीले कुनै कुरालाई केवल त्यो गरियो भनेर मात्र मानिरहनुपर्छ। तर यदि गरिएको कुरा सही थियो भने, त्यसलाई कायम राख्नुहोस्। र म अहिले भन्छु, यदि हाम्रो दृष्टिकोण त्यस विषयमा परिवर्तन हुने हो भने, हामीले यी सरकारहरूलाई यस तथ्यबारे जानकारी दिनु हाम्रो कर्तव्य हो, ताकि उनीहरूले हामीलाई हामी वास्तवमा जे हौं, त्योभन्दा फरक नठानून्। सरकारहरूप्रति यो मात्र निष्पक्षता हो; किनभने एक सम्प्रदायको रूपमा हामीले आधिकारिक रूपमा विपरीत अडान लिएको कुरा अभिलेखमा राखेका थियौं।

TAM1897 Q1 51.7दुई वर्ष पहिले, जब ती पाठहरू दिइएका थिए, मलाई यी कागजातहरू अस्तित्वमा छन् भन्ने थाहा थिएन। मलाई १८९७ को सुरुसम्म पनि तिनीहरू अस्तित्वमा छन् भन्ने थाहा थिएन। कसैले मलाई यी एउटा खाममा पठाएको थियो, र मलाई यसबारे यति मात्र थाहा छ। यी १८६५ मा “स्टिम प्रेस अफ द सातौँ-दिनको एडभेन्टिस्ट पब्लिशिङ एसोसिएसन, ब्याटल क्रीक, मिशिगन” द्वारा छापिएका थिए। संयुक्त राज्य सरकारलाई प्रस्तुत गरिएका कागजातहरूमा महासभा कमिटीका नामहरू हस्ताक्षरित छन्, र राज्यका गभर्नरहरूलाई प्रस्तुत गरिएका कागजातहरूमा स्टेट कन्फरेन्स कमिटीका नामहरू हस्ताक्षरित छन्।

TAM1897 Q1 51.8अब म तपाईंहरूलाई सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूका कागजात, प्रकाशन र पत्रपत्रिकाहरूबाट त्यतिबेला छापिएका केही अंशहरू पढेर सुनाउँछु, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकार र राज्यका गभर्नरहरूलाई प्रमाणको रूपमा प्रस्तुत गरिएको थियो। यसले देखाउँछ कि सम्प्रदायको महासभा कमिटीले लिएको त्यो अडान उनीहरूको बुझिएको अडान थियो, र यो भर्तीबाट बच्न वा युद्धका कारण देशमा आउन लागेको परिणामबाट बच्नका लागि त्यसबेलाको लागि बनाइएको अडान थिएन। यो विषय यी सरकारहरूलाई प्रमाणको रूपमा प्रस्तुत गरिएको थियो कि सातौँ-दिनका एडभेन्टिस्टहरूको लागि यो एउटा सिद्धान्त थियो, र उनीहरू यसलाई यसकारण मानिरहेका थिए किनभने यो ख्रीष्टियन धर्म थियो।

TAM1897 Q1 51.9म यसबाट केही अंशहरू पढ्नेछु, र तपाईंहरूले पनि मैले जस्तै पढ्ने बित्तिकै देख्नुहुनेछ—कि यदि यो कागजात दुई वर्ष पहिले यस ट्याबर्नकल सभागृहमा मेरो अगाडि भएको भए, मैले दिएका पाठहरूमा र BULLETIN मा प्रकाशित भएका कुराहरूमा भन्दा बढी स्पष्ट रूपमा यसमा भएका सिद्धान्तहरू सिकाउन सक्ने थिइनँ। यहाँ सन् १८५३ मा पास्टर जेम्स ह्वाइटद्वारा ‘Signs of the Times’ मा लेखिएको एउटा अंश छ:—

TAM1897 Q1 51.10ख्रीष्टको कथित मण्डलीले आफ्ना साँचो पतिको बाहुलाई छोडेकी छे, र अब कानूनको बलियो बाहुमा भर परेकी छे। उसले संसारका भ्रष्ट सरकारहरूबाट सुरक्षा र पोषण खोज्छे, र पुरानो आमाका वेश्या छोरीहरूद्वारा ठीकसँग प्रतिनिधित्व गरिएको छ, ती पुरानो आमा चाहिँ क्याथोलिक चर्चको प्रतीक हुन्। जसरी स्त्रीले आफ्ना पतिसँग अटुट सम्बन्ध राख्नुपर्छ, त्यसरी नै मण्डलीले ख्रीष्टसँग अटुट सम्बन्ध राख्नुपर्छ, र कानूनको बाहुबाट सुरक्षा खोज्नुको सट्टा, आफ्ना प्रियतमको शक्तिशाली बाहुमा मात्र भर पर्नुपर्छ। मण्डली संसारसँग अवैध रूपमा विवाह बन्धनमा बाँधिएको छ। यो नागरिक सरकारका विभिन्न विभागहरूमा देख्न सकिन्छ। युद्ध विभागमा समेत, येशू ख्रीष्टका भनाउँदा सेवकहरूलाई लडाइँमा सफलताको लागि गरिएका प्रार्थनाहरूद्वारा शान्तिका परमेश्वरको उपहास गरिरहेको देखिन्छ।

TAM1897 Q1 51.11फेरि, मे ९, १८५४ को ‘Review and Herald’ बाट उद्धृत एक अंश:—

TAM1897 Q1 52.1यी कुराहरू नजिकै छन् वा छैनन् [यो प्रभुको आगमनको बारेमा हो], तथ्य त यही हो; एक युद्धको भावना फैलिएको छ, घृणा र भ्रमको भावना। हामी यसको दूषित प्रभावबाट डराउँछौं,—यो युद्ध र रक्तपातका विचारहरूसँगको परिचितिको नैतिक पतनकारी प्रभाव हो, यो अस्वस्थ उत्साह, कटु दलीय भावना हो, जुन दुष्ट छ, र दुष्टता फैलाउनुको कारण बन्छ।

TAM1897 Q1 52.2यी कारणहरूबाट ख्रीष्टका चेलाहरूलाई कुनै खतरा छैन भनी नभन्नुहोस्। खतरा छ; किनभने “दुष्‍टता बढेकोले धेरैको प्रेम सेलाउनेछ”। मानिसलाई एकअर्कासँग बाँध्ने र अरूबाट अलग्गै आफ्नै सरोकारमा सीमित रहन नदिने रहस्यमय र अकथनीय आत्मीय सम्बन्धहरू यति प्रभावशाली हुन्छन् कि हामी अनजानमै प्रचलित मनोभाव अपनाउँछौं, र जबसम्म मन विकृत र अस्थिर हुँदैन तबसम्म हामीलाई थाहा हुँदैन; र यसरी, अस्वस्थ अवस्थामा भएर, यो दुष्टतालाई ग्रहण गर्न र धारण गर्न तयार हुन्छ। नैतिक विपत्ति महामारीभन्दा पनि बढी विनाशकारी छ।

TAM1897 Q1 52.3जुलाई ३१, १८५६ को ‘Review and Herald’ बाट पुन: छापिएको अर्को अंश:—

TAM1897 Q1 52.4येशूले भन्नुभएको छ, “तिमीले चाहिँ मलाई पछ्याऊ!” प्रिय भाइ, प्रिय बहिनी, तपाईंको विश्वासको मानक के हो? के त्यो बाइबल होइन र? तपाईं भन्नुहुन्छ, हो। त्यसोभए हामी त्यहीँ आउनेछौं, ताकि हामीले येशूको पछि लागिरहेका छौं कि छैनौं भनेर जान्न सकौं। म तपाईंको मार्गमा तपाईंभन्दा अगाडि हिँड्नेछु, र तपाईंसँग तर्क गर्नेछु; र यो मार्ग हाम्रो जीवनको हरेक कर्म हो। हामी पहिले, एक विस्तृत अवलोकन गर्नेछौं, र सोध्नेछौं, के तपाईं संसारजस्तै व्यवहार गर्नुहुन्छ? तर तपाईं सोध्नुहुन्छ, “तपाईंको मतलब के हो?” म तपाईंलाई बताउने प्रयास गर्नेछु। के तपाईं संसारका सिद्धान्त र नियमहरूमा संसारकै पक्ष लिनुहुन्छ? यदि त्यसो हो भने, तपाईंको मार्ग येशूले हिँडेको बाटो होइन। येशूले भन्नुभयो, तिनीहरू (चेलाहरू) संसारका होइनन्, जसरी म संसारको होइन। तपाईंहरूले येशूलाई सिजरको न्यायशालामा कहिल्यै देख्नुभयो?—कहिल्यै देख्नुभएन, केवल जब उहाँलाई वध गर्न लैजाने भेडाको बच्चा जस्तै डोऱ्याइएको थियो।

TAM1897 Q1 52.5तर हामीलाई राम्रा कानूनहरू चाहिन्छन्, र ती बनाउन र कार्यान्वयन गर्नका लागि असल मानिसहरूलाई ल्याउनु हाम्रो कर्तव्य हो।

TAM1897 Q1 52.6साँच्चै हामीलाई राम्रो व्यवस्था चाहिन्छ; र येशूले हामीलाई ती बिना उहाँको अनुसरण गर्न छोड्नुभएको छैन। उहाँ भन्नुहुन्छ, “तिमीहरूले सुनेका यी वचनहरू मेरा आफ्नै होइनन्, तर मलाई पठाउनुहुने पिताका हुन्।” यूहन्ना १४:२४।

TAM1897 Q1 52.7भजनरचयिता भन्छन्, “याहवेहका व्यवस्थाहरू सिद्ध छन्, प्राणलाई ताजा गराउने”। भजनसंग्रह १९:७। पावल भन्छन्, “सम्पूर्ण पवित्र धर्मशास्त्र परमेश्‍वरको सास-फुकाइबाट हो, र यो सिकाउन, हप्काउन, सच्याउन र धार्मिकताको तालिम दिनलाई उपयोगी हुन्छ। जसद्वारा परमेश्‍वरको जन हरेक सुकर्मको लागि निपुण भएर सिद्ध भएको होस्।” २ तिमोथी ३:१६, १७। तपाईंलाई अझ के चाहिन्छ? वा प्रिय भाइ, तपाईंलाई यसभन्दा कम के चाहिन्छ?

TAM1897 Q1 52.8तपाईंले आफ्नो प्रतिनिधिबाट अपेक्षा गर्ने अर्को कदम भनेको यस्ता कानूनहरू बनाउनु हो, जसलाई बेवास्ता गर्दा तरवार, एउटा अख्रीष्टियन हतियारद्वारा लागू गरिन्छ। ती कानूनहरू, उनी सदस्य रहेको भनिएको सरकारको अत्यावश्यक, जीवनदायिनी र अस्तित्व नै हुन्, जसले आफ्नो राष्ट्रियतालाई केवल हतियारखाना वा मृत्युका उपकरणहरू, विशाल नौसेना र घातक हतियारले सुसज्जित सैन्यद्वारा मात्र कायम राख्न सक्छ। त्यसपछि तपाईं आफ्नो असल ख्रीष्टियन भाइलाई, जो शान्तिका राजकुमारका अनुयायी हुन्, मृत्युदण्ड दिनका लागि फाँसीको मञ्चको छेउमा राख्नुहुन्छ; वा एक सैनिक दलको नेतृत्वमा, खुला आकाशको हावामा सास फेर्न चाहनुको अपराधमा एक गरिब भाइलाई पुनः दासत्वमा धकेल्नका लागि हाबियस कर्पस रिट सहित राख्नुहुन्छ। वा, यदि ऊ राष्ट्रको मुख्य म्याजिस्ट्रेट हो भने, तपाईं आफ्नो असल बिशपलाई शिरदेखि पाउसम्म हतियारले सुसज्जित पारेर युद्धघोडामा चढाउनुहुन्छ, जसलाई राष्ट्रका सबै मृत्युका शक्तिहरूमाथि प्रधान सेनापति बनाइन्छ।

TAM1897 Q1 52.9म सोध्न चाहन्छु, प्रिय येशूका अनुयायीहरू, जब परमेश्वरले, “तैँले मानव हत्या नगर्नू।” भन्नुभएको छ, तब के मानिसले मार्नुलाई सही ठहराउन सक्छ? के मानवीय सरकारको सम्पूर्ण संरचना तरवारमाथि आधारित छैन र? जब धार्मिकतासाथ शासन गर्ने अधिकार हुनुहुने उहाँ आउनुहुन्छ, तब के तिनीहरू चकनाचुर हुने छैनन् र?

TAM1897 Q1 52.10तर म मानव सरकारहरूसँग युद्धमा छैन। होइन, होइन। दावीदले परमेश्वरको प्रशंसाको भजनमा भन्छन्, “निश्‍चय नै मानव-जाति विरुद्ध तपाईंको क्रोधले तपाईंलाई प्रशंसा ल्याउँदछ; र तपाईंको क्रोधबाट बाँचेकाहरू रोकिएका छन्।” भजनसंग्रह ७६:१०। “किनकि शासकहरू उचित काम गर्नेका निम्ति होइन, तर अनुचित काम गर्नेका निम्ति डरका कारण हुन्। अधिकारीको डरबाट तिमी स्वतन्त्र हुन चाहन्छौ? त्यसो भए उचित काम गर, र तिम्रो अधिकारीहरूबाट प्रशंसा पाउनेछौ। किनकि तिम्रो [हे ख्रीष्टियन] भलाइको निम्ति तिनी परमेश्‍वरका सेवक हुन्।” रोमी १३:३, ४।

TAM1897 Q1 52.11यदि, मेरा भाइहरू, तपाईंहरूले यो कुरा मनमा राख्नुहुन्छ कि ख्रीष्टियनहरू एक फरक समूह, एक सानो बथान, संसारबाट अलग्गै छानिएका हुन्, संसारमा ज्योति बन्नका लागि, वा संसारका लागि, ताकि संसारले तिनीहरूका असल कामहरू (ज्योति) हेरेर, त्यो सानो बथानसँग सामेल हुन प्रेरित होस्, जसलाई दिनभरि वधको लागि गनिन्छ, र यसरी संसारले तपाईंहरूका स्वर्गीय पिताको महिमा गरोस्, तब तपाईंहरू रोमी १३ र १ तिमोथी १; २ जस्ता धर्मशास्त्रहरू, जुन म पछि उल्लेख गर्न सक्छु, बुझ्न सक्षम हुनुहुनेछ। “खपटाले पृथ्वीका खपटाहरूसित झगडा गरोस्” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) [यशैया ४५:९]; तर, ख्रीष्टियनहरूले येशूको मन धारण गरून्, तब तिनीहरू येशूलाई पछ्याउनेछन्।

TAM1897 Q1 52.12के हामीले आत्मघोषित ख्रीष्टियनहरूले संसारलाई पछ्याउँदाका केही परिणामहरू देखेका छौं? यसले हामीलाई पनि बालामले जस्तै अग्लो ठाउँमा पुग्न तयार पारोस्, जब बालाकले उसलाई इस्राएललाई सराप लगाउन बोलाएको थियो, र उसले आफ्नो दृष्टान्त बोलेर भने, “परमेश्‍वरले जसलाई श्राप दिनुभएन, तिनीहरूलाई मैले कसरी श्राप दिऊँ? याहवेहले जसलाई धिक्‍कार्नुभएन, मैले कसरी धिक्‍कारूँ? मैले तिनीहरूलाई चट्टानको शिखरबाट हेरेँ; अग्ला ठाउँहरूबाट मैले तिनीहरूलाई देखेँ। मैले एउटा अलग्गै बस्‍ने जातिलाई देखेँ; तिनीहरूले आफूलाई अरू जातिहरूजस्ता ठान्दैनन्।” गन्ती २३:८, ९।

TAM1897 Q1 52.13अब म अगस्ट १४, १८५६ को मिति भएको ‘Review’ बाट पुनः मुद्रित अर्को अंश पढ्दैछु:—

TAM1897 Q1 52.14के येशूको सुसमाचारले तपाईंलाई तरवार प्रयोग गर्ने, शारीरिक हतियारले आफूलाई सुसज्जित गर्ने, “आफ्नो घरपरिवारको व्यवस्था गर्न” तरवार उठाउने, र परमेश्वरको छैटौं आज्ञा, “तैँले मानव हत्या नगर्नू।” लाई तोडेर अत्याचारीको हातबाट पीडितलाई मुक्त गर्ने अधिकार दिएको छ? येशू भन्नुहुन्छ, “आफ्ना शत्रुहरूलाई प्रेम गर।”

TAM1897 Q1 52.15के तपाईंलाई लाग्छ कि सुसमाचारअन्तर्गत बाँचिरहेको एक ख्रीष्टियनको रूपमा, तपाईंलाई कुनै पनि तरिकाले राजनीतिक द्वन्द्वमा मिसिन बाइबलले अनुमति दिएको छ? चाहे त्यो कानून बनाउन होस्, वा मानव सरकारका कानूनहरू कार्यान्वयन गर्न होस्? यदि त्यसो हो भने, मलाई लाग्छ तपाईं ठूलो भ्रममा हुनुहुन्छ।

TAM1897 Q1 52.16सन् १८६४ मा संप्रदायले भनेको यही थियो। उनीहरूले यो कुरा संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकारलाई यस प्रमाणको रूपमा प्रस्तुत गरे कि उनीहरू युद्धमा विश्वास गर्दैनथे, र उनीहरू हतियार उठाउनमा संलग्न हुन सक्दैनथे, र यदि उनीहरूलाई भर्ती गरियो भने, उनीहरूबाट लड्ने अपेक्षा गर्न सकिँदैनथ्यो। र संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकारले उनीहरूको निवेदन सुन्यो, र उनीहरूलाई अस्पतालहरूमा गएर सुसमाचारका सेवकहरूको काम गर्न, बिरामीहरूको हेरचाह गर्न, र मर्दै गरेकाहरूलाई मुक्ति दिन पाउने व्यवस्था मिलायो। अब यदि त्यो अडान उल्टाइन्छ भने, हामीले सरकारको सामुन्ने स्पष्ट रूपमा उभिएर यो उल्टाइएको छ भनी बताउनुपर्छ।

TAM1897 Q1 52.17म पढ्न जारी राख्छु:—

TAM1897 Q1 52.18तपाईंले उद्धृत गर्न सक्ने धर्मशास्त्रको हरेक अंश वा तपाईंले प्रस्तुत गर्न सक्ने हरेक विश्वासलाग्दो कारणलाई सादा, शाब्दिक धर्मशास्त्रद्वारा परीक्षण गरिनुपर्छ। हुन सक्छ, तपाईंले जोड दिनुहुने त्यस्ता सबै धर्मशास्त्र वा कारणहरूलाई हामीले उपयुक्त समयमा ध्यान दिऔंला; तर पहिलो कुरा, हामी सुसमाचार सुन्नेछौं। येशूलाई पछ्याउन इच्छुक ख्रीष्टियनहरूका लागि, यो नै पर्याप्त हुनुपर्छ।

TAM1897 Q1 52.19येशू भन्नुहुन्छ, “मेरो सेवा गर्नेले मलाई पछ्याउनैपर्छ।” यूहन्ना १२:२६। तर के तपाईं भन्नुहुन्छ, यो म गर्न सक्छु, र आफ्नो देशको राष्ट्रिय नीति र सरकारमा एक विश्वासी नागरिकको रूपमा सेवा गर्न सक्छु? रोकिनुहोस्। येशू भन्नुहुन्छ, “कसैले पनि दुई मालिकको सेवा गर्न सक्दैन।” मत्ती ६:२४। “तिमीहरू संसारका हुँदा हौ त संसारले तिमीहरूलाई आफ्नालाई झैँ प्रेम गर्नेथियो। तर तिमीहरू यस संसारका होइनौ। किनकि संसारदेखि अलग रहन मैले तिमीहरूलाई चुनेँ। यसैकारण संसारले तिमीहरूलाई घृणा गर्दछ।” यूहन्ना १५:१९।

TAM1897 Q1 52.20यदि तपाईंहरू “संसारका होइन” हुनुहुन्छ, तर संसारले तपाईंहरूलाई घृणा गर्छ र तपाईंहरूलाई “संसारबाट” छानिएको छ भने, तपाईंले संसारका नीतिहरूमा के हिस्सा लिन सक्नुहुन्छ? तर हामीले शासन दुष्टहरूको हातमा दिनुपर्छ र? तपाईं भन्नुहुन्छ। तपाईंसँग अर्को उपाय छैन। खराब मानिसहरू र छल गर्नेहरू झन्-झन् खराब हुँदै जानेछन्; र संसारको अन्तको समयमा, दुष्टहरूले दुष्ट काम गर्नेछन्, र दुष्टहरू मध्ये कोही पनि बुझ्नेछैन। दानिएल १२:१०। यसको कारण यो हो कि संसार परमेश्वरको आज्ञा मान्न, वा येशूलाई पछ्याउन इच्छुक छैन, एक मात्र व्यवस्थादाता हुनुहुन्छ भनी स्वीकार नगरी। याकूब ४:१२।

TAM1897 Q1 53.1“प्रभु भन्‍नुहुन्छ: ‘यी मानिसहरू मकहाँ आफ्ना मुख देखाउन आउँछन्; अनि मलाई तिनीहरूका ओठहरूले आदर गर्छन्, तर तिनीहरूका हृदय मदेखि टाढा छन्। मप्रति तिनीहरूका आराधना मानवीय नियम मात्र हुन्। यसकारण म फेरि एकपल्ट यी मानिसहरूलाई अद्‌भुत कार्यमाथि अद्‌भुत कार्यले छक्‍क पार्नेछु; बुद्धिमानीहरूका बुद्धि नष्‍ट हुनेछ, र ज्ञानीहरूका ज्ञान लोप भएर जानेछ।’” यशैया २९:१३, १४। कति अचम्मसँग यो कुरा आफूलाई अत्यन्त धर्मपरायण भनी दाबी गर्ने धेरै मानिसहरूको आचरणमा उदाहरणको रूपमा देखिन्छ, जो केही समयअघि मात्र धार्मिक पुनरुत्थान, नैतिक सुधार, र शान्ति समाजहरूको नेतृत्वमा थिए: जसले जीवन र अमरत्वलाई प्रकाशमा ल्याउने सुसमाचारले सुसज्जित भएर ख्रीष्टको मण्डलीलाई अगाडि बढाइरहेका थिए; अनुरोध, प्रार्थना, र आँसुहरूद्वारा काम गरिरहेका थिए; अब त्यही सुसमाचारको प्रत्यक्ष विरोधमा, जब येशूले भन्नुभएको छ, “तिमीहरूले यसो भनेको सुनेका छौ, ‘तिम्रो छिमेकीलाई प्रेम गर र तिम्रो शत्रुलाई घृणा गर।’ तर म तिमीहरूलाई भन्दछु: आफ्ना शत्रुहरूलाई प्रेम गर।” “तिमीहरूलाई सराप्नेहरूलाई आशीर्वाद देओ, तिमीहरूलाई घृणा गर्नेहरूलाई भलाइ गर, अनि तिमीहरूसँग नराम्रो व्यवहार गर्ने र तिमीहरूलाई खेदो गर्नेहरूका निम्ति प्रार्थना गर।” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) “अनि तिमीहरू स्वर्गमा हुनुहुने तिमीहरूका पिताका सन्तान बन्‍नेछौ। उहाँले दुष्‍ट र असल दुवैका निम्ति सूर्य उदाइदिनुहुन्छ। अनि धर्मी र अधर्मी दुवैका निम्ति पानी बर्साइदिनुहुन्छ।” “तिमीहरू पनि कृपालु होओ, जसरी तिमीहरूका स्वर्गीय पिता कृपालु हुनुहुन्छ।” मत्ती ५:४३-४५; लूका ६:३६। यी धर्मशास्त्रहरूका बाबजुद, हामीले ख्रीष्टियन मण्डलीहरूको दयनीय अवस्था देख्छौं, जब तिनीहरूले आफ्नो नैतिक पतन र संसारसँगको अनुकूलता विकास गर्छन्। धेरै उदाहरणहरूमध्ये केही थोरै हामी उद्धृत गर्छौं।

TAM1897 Q1 53.2यहाँ केही प्रमुख प्रचारकहरूका कथनहरू दिइएका छन्, जसबाट “हथियार,” “लड्ने,” “लडाइँ,” “युद्ध” आदिको भावना झल्किन्छ। त्यसपछि यसले यसरी निरन्तरता दिन्छ:—

TAM1897 Q1 53.3यस्ता तथ्यहरूलाई हेर्दा, सबैभन्दा शुद्ध सुनलाई फोहोरभन्दा पनि खराबमा परिणत भएको, ख्रीष्टका गवाहीहरू र उनीहरूको पहिलेको घोषणालाई पूर्ण रूपमा बेवास्ता गरिएको देख्दा, हामीले यो घोषणा गर्नैपर्छ, “तिनीहरू कयिनको बाटोमा लागेका छन्। तिनीहरू … बालामको गल्तीतिर हतारिन्छन्।”

TAM1897 Q1 53.4के यी मानिसहरू येशूको पछि लागिरहेका छन्? के तिनीहरू आफूलाई र आफ्ना अनुयायीहरूलाई सुसमाचारका हतियारहरूले सुसज्जित गरिरहेका छन्? के तिनीहरू परमेश्वरको सिद्ध व्यवस्थामा पूर्ण विश्वास प्रकट गरिरहेका छन्? के तिनीहरूले यो स्वीकार गर्छन् कि ख्रीष्टियनको लागि एक मात्र व्यवस्था दिने परमेश्वर हुनुहुन्छ? के तिनीहरूले पावलले भनेको सुन्छन्, “हामीले चलाउने हतियार यस संसारका हतियार होइनन्। तर गढहरू भत्काउनका लागि हाम्रा हतियारहरू चाहिँ ईश्‍वरीय शक्ति हुन्छ”? २ कोरिन्थी १०:४। के तिनीहरू अन्तमा आफूले सिकाउँछु भनी दाबी गर्ने धर्मशास्त्रको कुरामा ध्यान दिइरहेका छन्?

TAM1897 Q1 53.5शैतानका युक्तिहरूको विरुद्धमा उभिन सक भनेर परमेश्वरको सम्पूर्ण कवच लगाओ। किन?—“किनकि हाम्रो लडाइँ मानिसहरूका विरुद्धमा होइन”। होइन; यो येशूका अनुयायीहरूको आह्वान होइन। तर हामी “शासकहरूका विरुद्ध, अधिकारीहरूका विरुद्ध, संसारका अन्धकारका शक्तिहरूका विरुद्ध र स्वर्गीय स्थानहरूमा दुष्‍टताको आत्मिकी सेनाहरूका विरुद्ध [दुष्ट आत्माहरू, मार्जिनमा]” सङ्घर्ष गर्छौं। “यसकारण परमेश्‍वरका सारा हातहतियार धारण गर; ताकि खराब समयमा आफ्ना शत्रुलाई प्रतिकार गर्न सक। तब युद्धपछि पनि तिमी स्थिर भई खडा हुन सक्नेछौ।” एफिसी ६:११-१३।

TAM1897 Q1 53.6पावलले एफिसी ६:१४-१८ मा ख्रीष्टियन हतियारहरूको सूची दिन्छन्, र भन्छन्, “आत्माको तरवार [इस्पातको होइन] लेओ, जोचाहिँ परमेश्‍वरको वचन हो। अनि सबै अवस्थाहरूमा, सबै प्रकारका निवेदन र अन्तर्बिन्तीसहित आत्मामा प्रार्थना गरिबस”; यो स्वर्गीय कवच लगाएर, र आफ्ना खुट्टामा शान्तिको सुसमाचारको तयारीको जुत्ता लगाएर, ख्रीष्टको आशिषको आनन्द लिन प्रयासरत हुँदै,—“दया गर्नेहरू धन्य हुन्, किनभने तिनीहरूले दया पाउनेछन्। … मेलमिलाप गराउनेहरू [शान्ति भङ्ग गर्नेहरू होइन] धन्य हुन्, किनभने तिनीहरू परमेश्‍वरका सन्तान कहलाइनेछन्।” मत्ती ५:७, ९। जब सिपाहीहरूले तिनीहरूले के गर्नुपर्छ भनेर सोध्छन्, तब यूहन्नाले तिनीहरूलाई के भन्छन्, त्यो सुन्नुहोस्। उनले जवाफ दिए, “कसैमाथि हिंसा नगर्नुहोस्।” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) लूका ३:१४।

TAM1897 Q1 53.7याद गर्नुहोस्, जब सबै ख्रीष्टियनहरूका लागि तरवारको बारेमा यो ठूलो व्यावहारिक सिद्धान्त सिकाइएको थियो, तब येशूले पत्रुसलाई भन्नुभयो, “तिम्रो तरवार फेरि म्यानमै राख; किनकि जसले तरवार चलाउँछ, त्यो तरवारद्वारा नै नष्‍ट हुनेछ।” मत्ती २६:५२।

TAM1897 Q1 53.8ख्रीष्टियनहरूले यी सत्यहरूको प्रकाशमा हिँड्दा, त्यहाँ ‘रेव. श्री बिचरका पच्चीस वटा शार्पका राइफलहरू’ प्रयोग गर्नका लागि थोरै मात्र ख्रीष्टियन सेनापति वा सैनिकहरू हुने थिए, यद्यपि प्रत्येकको ब्रीचमा धार्मिक आडम्बरी ढंगले बाइबल टाँसिएको भए तापनि।

TAM1897 Q1 53.9उनीहरूले येशूले भन्नुभएको सुन्छन्, “मेरो राज्य यस संसारको होइन। यदि मेरो राज्य यस संसारको हुँदो हो त, … मेरा सेवकहरूले मेरा निम्ति युद्ध गर्नेथिए”। यूहन्ना १८:३६। यसरी सुसमाचारका हतियारले सुसज्जित र शारीरिक हतियारहरूबाट पूर्ण रूपमा निःशस्त्र भएका ख्रीष्टियनहरू, संसारका सरकारहरूबाट पूर्ण रूपमा अलग भएर, संसारलाई—जसरी तिनीहरू मृत्युका हतियारले सुसज्जित छन्—चौडा बाटोमा दौडन दिन सक्छन्, र मृत्युदण्डको सजाय लगाएर आफ्ना अख्रीष्टियन कानूनहरू लागू गर्न दिन सक्छन्।

TAM1897 Q1 53.10मण्डलीका बाँकी रहेका जनहरूका लागि यो अकथनीय विशेषाधिकार हो, जब उनीहरू विगतको इतिहासलाई हेर्छन्, र देख्छन्, यद्यपि ख्रीष्टका चेलाहरूले, पावल जस्तै, पुकारेका छन्, “तपाईंको खातिर हामी दिनभरि मृत्युको सामना गर्छौँ; हामीहरू काट्न लगिएका भेडाहरूजस्तै गनिएका छौँ [रोमी ८:३६]”; यद्यपि उनीहरूको बाटो आँसुले सिक्त, रगतले लतपतिएको, र उनीहरूका फाटेका लाश र सेता भएका हड्डीहरूले ढाकिएको छ;—परमेश्वरका “मानिसहरू अलग्गै बस्‍नेछन्, र जातिहरूका बीचमा गनिनेछैनन्” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) भन्ने देखेर बालामसँगै यसो पुकार्नु उनीहरूको विशेषाधिकार हो: “मेरो मृत्यु पनि धर्मी मानिसको मृत्युझैँ होस्! र मेरो जीवनको अन्त्य तिनीहरूको जस्तै होस्!” गन्ती २३:९, १०।

TAM1897 Q1 53.11यस पर्चामा अझै धेरै कुराहरू छन्, तर मलाई यसको थप पढ्नु आवश्यक छैन। म परमप्रभुबाट थप एक वा दुई अंशहरू पढ्नेछु, जुन हाम्रो दिनको लागि यहाँ छ। यो हामीलाई चार वर्ष पहिले भविष्यवाणीको आत्माबाट दिइएको थियो, र यस ट्याबर्नकल सभागृहमा हामीलाई पढेर सुनाइएको थियो:—

TAM1897 Q1 53.12“प्रभुले याकोबलाई आफ्ना निम्ति र इस्राएललाई आफ्नो विशेष सम्पत्ति हुन रोज्नुभएको छ। किनकि म जान्दछु कि परमप्रभु महान् हुनुहुन्छ, र हाम्रा प्रभु सबै देवताहरूभन्दा माथि हुनुहुन्छ।” मेरा भाइ तथा दिदीबहिनीहरू, विचार गर्नुहोस्, कि प्रभुसँग आफ्ना मानिसहरू, एउटा चुनिएको जाति, उहाँको मण्डली छन्, जो उहाँकै आफ्नै, उहाँकै किल्ला हुन्, जसलाई उहाँले पापले ग्रस्त, विद्रोही संसारमा राख्नुभएको छ; र उहाँको इच्छा थियो कि त्यसमा उहाँको बाहेक अरू कुनै अधिकार मान्यता नपाओस् र त्यसले उहाँका बाहेक अरू कुनै नियम स्वीकार नगरोस्।

TAM1897 Q1 53.13यसै वर्षको महासभामा अर्को कुरा हामीकहाँ आयो। यसले हामीलाई त्यहीँ फर्काउँछ जहाँबाट धर्मत्याग सुरु भएको थियो, र हामीलाई परमेश्वर, उहाँको सत्य, र यो सम्पूर्ण विषयसँग आमनेसामने ल्याउँछ, जसरी यो परमप्रभुबाट आएको छ; जसरी उहाँ आज आफ्ना मानिसहरूसँग हुन चाहनुहुन्छ।

TAM1897 Q1 53.14परमेश्वरका आज्ञापालन गर्ने दाबी गर्ने मानिसहरू र संसारबीचको विभाजन रेखा पहिले जस्तो स्पष्ट छैन। परमेश्वरसँग मेलमिलापमा हिँड्नेहरू राजनीतिक भेलाहरूमा सहभागी भएको पाइँदैन। यसो गर्नेहरूले आफूहरू येशूका विश्वासयोग्य सेवकहरू होइनन् भनी प्रमाणित गर्छन्। तिनीहरूले यति लामो समयसम्म साधारण आगो प्रयोग गरेका छन् कि तिनीहरूको विवेक हराइसकेको छ। येशूको झण्डामुनि उभिनका लागि नाम लेखाएका एक जनसमूह छ। तिनीहरू ख्रीष्टको सेना हुन्। तिनीहरूले संसारबाट बाहिर निस्केर अलग रहने प्रतिज्ञा गरेका छन्। तिनीहरूले पाप र सबै अधर्मको विरुद्धमा आक्रामक युद्ध गर्न आत्माको तरवार, परमेश्वरको वचन, प्रयोग गर्ने प्रतिज्ञा गरेका छन्। हामीले हाम्रो निष्ठा देखाउनुपर्छ।

TAM1897 Q1 53.15यो शासनसम्बन्धी शब्द हो; यो नागरिकतासँग सम्बन्धित शब्द हो। हामीले केमा आफ्नो निष्ठा देखाउनुपर्छ? प्रश्न यही हो।

TAM1897 Q1 53.16हामीले हाम्रा राजा, प्रभु येशू ख्रीष्टप्रति हाम्रो वफादारी देखाउनुपर्छ। प्रेरित याकोब घोषणा गर्छन्: “त्यसकारण जो कोही संसारको मित्र बन्न चाहन्छ, ऊ परमेश्वरको शत्रु हुन्छ।” र आत्मामा येशूसँग सबैभन्दा मिल्दोजुल्दो चेला, प्रिय यूहन्नाले चेतावनी दिएका छन्, “संसारलाई प्रेम नगर, न त संसारका वस्तुहरूलाई। यदि कुनै मानिसले संसारलाई प्रेम गर्छ भने, पिताको प्रेम उसमा हुँदैन।” कसैले पनि आदमको उदाहरण पछ्याएर र आफ्नो सृष्टिकर्ताबाट टाढा भट्किएर खुशी पाउनेछैन।

TAM1897 Q1 54.1त्यसैले यी पाठहरू ठीक हामीले सुरु गरेकै ठाउँमा समाप्त हुन्छन्—आदम र उनका सृष्टिकर्ता, र ब्रह्माण्डको सबैभन्दा पहिलो आज्ञासँग—“परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्‍वरलाई तिमीहरूका सम्पूर्ण हृदयले, सम्पूर्ण प्राणले, सम्पूर्ण मनले र सम्पूर्ण बलले प्रेम गर।” त्यसोभए तपाईं आफ्नो सृष्टिकर्ताबाट भट्किनुहुनेछैन। त्यसोभए कुनै धर्मत्याग हुनेछैन। त्यसोभए कुनै मूर्तिपूजा हुनेछैन। त्यसोभए परमेश्वरबाट टाढा गएका अन्यजातिहरूको उदाहरणअनुसार कुनै सरकार स्थापना हुनेछैन; तर परमेश्वर नै सर्वस्व हुनुहुनेछ, र उहाँले आफ्ना मानिसहरूलाई त्यो महिमामय भूमिमा डोऱ्याउनुहुनेछ जुन उहाँले हाम्रा पिता अब्राहामलाई देखाउनुभएको थियो, जब उहाँले उनलाई संसारका सबै सरकारहरूबाट अलग गर्नुभयो, र संसारमा बस्दा उनलाई अलगै राख्नुभयो।

TAM1897 Q1 54.2जसले हामीलाई हाम्रा पिता अब्राहाम, जो खतना नगरिएको अवस्थामा थिए, को त्यो विश्वासको पदचिन्ह पछ्याउन र हिँड्न बोलाउनुहुन्छ, उहाँले हामीलाई तब सबै देशहरूको महिमा भएको भूमिमा लैजानुहुनेछ; र त्यहाँ हामी परमप्रभुको उपस्थितिमा, र सर्वशक्तिमानका महिमामय पखेटाहरू मुनि सदासर्वदा बस्नेछौं—परमेश्वरलाई सम्पूर्ण हृदयले, सम्पूर्ण प्राणले, सम्पूर्ण मनले, र सम्पूर्ण शक्तिले प्रेम गर्दै; र उहाँले हामीलाई अहिले, तब, र सदासर्वदा ब्रह्माण्डको उपस्थितिमा देखाएर भन्न सक्नुहुन्छ, “यहाँ परमेश्वरका आज्ञाहरू, र येशूको विश्वास पालन गर्नेहरू छन्।” (KJV को शाब्दिक अनुवाद)

TAM1897 Q1 54.3र सबै मानिसहरूले भनून्, “आमेन! आमेन!”