भविष्यवाणीको आत्मा। – नं. २

TAM1897 D 21.2बुधबार बिहान, फेब्रुअरी १०, १८९७ मा दिइएको प्रवचन General Conference Daily Bulletin, फेब्रुअरी १५, १८९७, खण्ड १, नं. २, पृष्ठ २१-२२ मा छापिएको।

TAM1897 D 21.3तल दिइएको पास्टर जोन्सको भनाइको सारांश मात्र हो। अघिल्लो बैठकपछि धेरैजना आएकाले, अघिल्लो दिन प्रस्तुत गरिएका बुँदाहरू दोहोर्याउन धेरै समय खर्च गर्न आवश्यक भयो। यसका अतिरिक्त, वक्ताले भने कि एक समुदायको रूपमा हाम्रो समस्या यो होइन कि हामी नाम मात्रमा गवाहीहरू परमेश्वरबाट आएका हुन् भन्ने विश्वास गर्दैनौं; तर हामीले जान्नुपर्ने कुरा यो हो कि तिनीहरूमा कसरी विश्वास गर्ने। यदि गवाहीहरूमा हाम्रो विश्वास व्यक्त गर्ने एकमात्र तरिका मानिसहरूलाई हामीले विश्वास गर्छौं भनी बताउनु हो भने, हाम्रो विश्वासको कुनै अर्थ रहँदैन। यसरी हामी मानिसहरूलाई हाम्रो विश्वासको निष्ठामाथि शंका गर्न बाटो खोलिदिन्छौं। यदि हामी साँच्चै नै गवाहीहरूमा विश्वास गर्छौं भने, हामीले मानिसहरूलाई त्यसो भनेर बताउनु पर्दैन। हाम्रो जीवन नै हाम्रो भित्र रहेको विश्वासको साक्षी हुनेछ।

TAM1897 D 21.4परमेश्वरबाट विमुख हुने अवस्था आएको छ, र मन्दिरलाई जसरी पहिले यरूशलेममा सफा गरिन्थ्यो, त्यसरी नै सफा गर्न आवश्यक छ। हामी परमेश्वरको आत्माका गवाहीहरूलाई बेवास्ता गरेर यो अवस्थामा पुगेका हौं। तर ती गवाहीहरूलाई बेवास्ता गर्नेहरू मध्ये धेरैले तीमा विश्वास गर्थे, र त्यस समयमा ती गवाहीहरू आफ्नो हातमा राखेका थिए, र आफूले ती बेवास्ता गरिरहेको छु भनी सोचेका थिएनन्। फलस्वरूप, हामीले जान्न चाहेको कुरा के हो भने आत्माका गवाहीहरूलाई कसरी हेर्ने।

TAM1897 D 21.5र जब कुनै गवाही दिइन्छ, र कुनै व्यक्तिको नाम लिइन्छ, तब हामीले एकछिन पनि यो सोच्नु हुँदैन कि परमेश्वरले उसलाई नष्ट गर्न आक्रमण गरिरहनुभएको छ। परमप्रभुको उद्देश्य त उसलाई ती दोषहरूबाट अलग गर्नु हो जसले उसलाई हानि पुऱ्याइरहेका छन् र परमेश्वरको काममा बाधा दिइरहेका छन्। यो मानिसलाई बचाउनु र दोषलाई नष्ट गर्नु हो। कुनै मानिस पापसँग अविभाज्य रूपमा जोडिएको नभएसम्म परमेश्वरले उसलाई नष्ट गर्नुहुन्न वा दण्ड दिनुहुन्न। जब त्यो मानिस आफ्नो गलत मार्गबाट फर्किन्छ, गवाहीलाई स्वीकार्छ, र आफूलाई परमेश्वरको दृष्टिमा ठीक पार्छ, तब ऊ अब त्यो अवस्थामा रहँदैन जहाँ गवाहीले उसलाई भेट्टाएको थियो। त्यो गवाहीलाई त्यसपछि अरूका लागि चेतावनीको रूपमा प्रयोग गर्न सकिन्छ, तर आफ्नो गल्तीलाई स्वीकार गर्ने मानिसलाई दण्ड दिनका लागि कहिल्यै प्रयोग गर्नु हुँदैन।

TAM1897 D 21.6परमेश्वरको मार्ग भनेको मानिसलाई ऊ जे होइन, त्यस्तो बनाउनु हो; मानिसलाई ऊसँग जे छैन, त्यो दिनु हो। हामीले गवाहीहरू अरूमा लागू गर्न सक्दैनौं। होइन, बाहिरबाट आफैंमा पनि लागू गर्न सक्दैनौं। हामीले गवाही ग्रहण गर्न परमेश्वरसामु आफ्नो हृदय खोल्नुपर्छ, ताकि परमप्रभुले दिव्य सिद्धान्त रोप्नुहोस्, हामीलाई हामीसँग नभएको कुरा दिनुहोस्, हामीलाई हामी नभएको कुरा बनाउनुहोस्, र यसरी उहाँले आफैँले आफ्नो पवित्र आत्माद्वारा त्यो गवाही साँच्चै लागू गर्नुहोस्। तब हाम्रो जीवनमा, हाम्रो कार्यहरूमा त्यो कुरा प्रकट हुनेछ जुन परमेश्वरले भित्र रोप्नुभएको छ। त्यसैलाई गवाहीहरू स्वीकार गर्नु भनिन्छ। त्यसभन्दा कम केही पनि गर्नु भनेको तिनीहरूलाई स्वीकार गर्नु होइन।

TAM1897 D 21.7परमेश्वरले रोपेर दिनुभएको शक्तिलाई हृदयमा ग्रहण गर्दा, त्यसले मानिसलाई परीक्षाको समयमा र आफ्नो कमजोरीको बीचमा पनि डटेर उभिन सक्षम बनाउँछ। यसले उसलाई त्यो कुरा दिनेछ जुन उसँग हुँदैन, र उसलाई स्वभावैले जे होइन, त्यस्तो बनाउनेछ।

TAM1897 D 21.8जब कुनै मानिस उसले पाएको पदमा असफल हुन्छ, हामीलाई यस्तो सोच्ने प्रवृत्ति हुन्छ कि परमेश्वरले उसलाई त्यहाँ राख्नुमा गल्ती गर्नुभयो; तर यो सत्य होइन। परमेश्वरले शाऊललाई इस्राएलको राजा बनाउनुमा कुनै गल्ती गर्नुभएन; तर परमेश्वरले उनलाई जस्तो बन्न चाहनुहुन्थ्यो, त्यस्तो नबन्नुमा शाऊलले गल्ती गरे। उनले परमेश्वरको वाणी सुन्नेभन्दा पनि आफ्नै तरिका र योजनाहरू पछ्याउनुमा गल्ती गरे। त्यसैगरी परमेश्वरले इस्राएलको राजा बनाउन यारोबामलाई छान्दा कुनै गल्ती गर्नुभएन। यद्यपि यहूदाबाट दश गोत्रहरूलाई अलग गर्ने परमेश्वरको उद्देश्य मानिसहरूको दुष्टताको कारणले पूरा भएन, तर परमेश्वरको एउटा योजना थियो, तर यारोबामले त्यसलाई पूरा हुन दिएनन्। परमेश्वरले मलाई वा तपाईंलाई कुनै पदमा बोलाउन सक्नुहुन्छ, र यदि हामीमा हाम्रो उपयोगितामा बाधा पुऱ्याउने कुनै कमजोरीको बिन्दु छ भने, र परमेश्वरले हामीलाई सन्देश पठाउनुहुन्छ भने, त्यो सन्देश हामीलाई उहाँले चाहेको जस्तो बनाउनको लागि हो, ताकि उहाँको अनुग्रहद्वारा हामी उहाँले हामीलाई उभ्याउन चाहेको ठाउँमा उभिन सकौं।

TAM1897 D 22.1“दिनहुँ मानिसहरूले परमेश्वरको राज्य तिनीहरूमा छ कि छैन भनी प्रकट गरिरहेका छन्। यदि ख्रीष्टले तिनीहरूको हृदयमा शासन गर्नुहुन्छ भने, तिनीहरूले सिद्धान्तको बल, शक्ति, र विश्वासी पहरेदारहरू, साँचो सुधारकहरूको रूपमा उभिन सक्ने क्षमता प्राप्त गरिरहेका छन्; किनकि येशू ख्रीष्टसँग पूर्ण सहकार्य नभएसम्म कुनै सुधार हुन सक्दैन। ख्रीष्टको अनुग्रहद्वारा मानिसहरूले परमेश्वरले दिनुभएको क्षमताहरूलाई आफूलाई सुधार गर्न प्रयोग गर्नुपर्छ [अरूलाई होइन, आफूलाई]; स्वर्गका प्रभुले अनुमोदनका साथ हेर्नुहुने यो आत्म-त्यागी कार्यद्वारा, तिनीहरूले आफ्नै जन्मजात र पोषित प्रवृत्तिहरूमाथि विजय प्राप्त गर्छन्। त्यसपछि, दानिएलजस्तै, तिनीहरूले अरूको हृदयमा यस्तो छाप छोड्छन् जुन कहिल्यै मेटिनेछैन। यो प्रभाव संसारका सबै भागहरूमा पुग्नेछ।”

TAM1897 D 22.2सुधारको काम आफैँबाट सुरु हुन्छ। मैले आफूलाई सुधारिसकेपछि मात्र म अरूको हृदयमा छाप छोड्न सक्छु। परमेश्वर हामीसम्म पुगेर अरूसम्म पुग्नुहुन्छ, र हाम्रै माध्यमबाट अरूसम्म पुग्नुहुन्छ। २ कोरिन्थी १:३, ४ हेर्नुहोस्—

TAM1897 D 22.3हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्‍टका परमेश्‍वर र पितालाई प्रशंसा होस्, जो करुणाका पिता, र सबै सान्त्वनाका परमेश्‍वर हुनुहुन्छ। उहाँले हाम्रा सबै सङ्कष्‍टहरूमा हामीलाई सान्त्वना दिनुहुन्छ, ताकि कुनै पनि सङ्कष्‍टहरूमा परेकाहरूलाई हामीले परमेश्‍वरबाट पाएका सान्त्वनाबाट सान्त्वना दिन सकौँ।

TAM1897 D 22.4परमेश्वरले हामीलाई सान्त्वना दिनुहुन्छ ताकि हामीले अरूलाई सान्त्वना दिन सकौं; परमेश्वरले हामीलाई मद्दत गर्नुहुन्छ ताकि हामीले अरूलाई मद्दत गर्न सकौं। हामीलाई यस्तो अवस्थामा ल्याइन्छ जहाँ हामीलाई परमेश्वरको सान्त्वनाको आवश्यकता पर्छ, ताकि हामीले अरूलाई सान्त्वना दिन सकौं। जब उहाँले हामीलाई सान्त्वना दिनुहुन्छ, तब उहाँले अरूलाई नै ध्यानमा राख्नुहुन्छ। “यदि हामी यातनामा पर्छौँ भने योचाहिँ तिमीहरूकै सान्त्वना र मुक्तिका निम्ति हो।” यदि म पीडित छु भने, त्यो कुनै अर्को मानिसको सान्त्वना र मुक्तिको लागि हो। मैले सान्त्वना दिनुपर्ने त्यो मानिससँग म वर्षौंसम्म नभेट्न सक्छु; तर कुनै समय म उसलाई भेट्नेछु, र मैले पाएको अनुभवले मलाई उसको छेउमा बस्न, वा उसको हात समात्न, र उसको लागि एक सहयोगी र सान्त्वना बन्न तयार पार्छ। उसले मबाट त्यो कुरा पाउँछ जुन मैले परमेश्वरबाट पाएको छु, र उसले त्यो यसकारण पाउँछ ताकि उसले पालैपालो अरूलाई दिन सकोस्, र तिनीहरूले अरूलाई दिन सकून्; र यसरी हामीलाई प्रदान गरिएको परमेश्वरको अनुग्रहको प्रभाव सारा पृथ्वीमा फैलिन्छ, यद्यपि हामी आफू बसेको राज्यबाट बाहिर ननिस्कन सक्छौं। भाइहरू हो, परमेश्वरले हामीबाट यही गर्न चाहनुहुन्छ, र तब हाम्रो प्रभाव संसारका सबै भागहरूमा पुग्नेछ।

TAM1897 D 22.5अब प्रश्न उठ्छ, हामीले गवाहीहरूलाई कसरी ग्रहण गर्ने? जब ती स्वीकारिँदैछन् भन्ने सोचाइ थियो, तब वास्तवमा तिनीहरूलाई कसरी अस्वीकार गरियो, त्यो पढौं। तब हामीले त्यो गल्ती कसरी टार्ने र तिनीहरूलाई कसरी स्वीकार गर्ने भनेर जान्नेछौं। यहाँ म एउटा यस्तो व्यक्तिको बारेमा पढ्छु जसको “उदाहरणले गवाहीहरूमाथिको विश्वासलाई अस्थिर बनाउन धेरै मद्दत गरेको छ।” उसले यो कसरी गर्‍यो? — “उसले आफैँ परमेश्वरले दिनुभएको प्रकाशको ठीक विपरीत हिँडेको छ।” तर उसले आफू तिनीहरूको ठीक विपरीत हिँडिरहेको छ भन्ने सोचेको थिएन। उसले त तिनीहरूप्रति सही व्यवहार गरिरहेको छ भन्ने सोचेको थियो। त्यसोभए, उसले कसरी लक्ष्य चुकायो? यहाँ जवाफ छ: “प्रभुका हप्की र चेतावनीहरूलाई मानिसहरूका युक्तिहरूद्वारा टारिएको, व्याख्या गरिएको र निष्प्रभावी बनाइएको छ।”

TAM1897 D 22.6तिनीहरूलाई कसरी “टारियो”? यसको जवाफ यहाँ छ: “तिमीले किन कमजोर बहानाहरू बनायौ?” “ओहो, ती मानिसहरूले कति लाज मान्नुपर्छ जो परमेश्वरको सल्लाहबाट फर्किएका छन्, र परमेश्वरले पार्न खोज्नुभएको छापलाई छोप्ने प्रयास गरेका छन्।”

TAM1897 D 22.7तिनीहरूलाई “कसरी व्याख्या गरियो?” यसको उत्तर यहाँ छ: तिनीहरूले “तिनीहरूको अर्थ त्यस्तो होइन भनी भन्दै, तिनीहरूमाथि आफ्नै व्याख्या लगाए।”

TAM1897 D 22.8र यसरी नै ती मानिसहरूद्वारा गवाहीहरू टारिएका, व्याख्या गरिएका र निष्प्रभावी बनाइएका थिए, जसले आफूले तिनमा विश्वास गरिरहेका र तिनलाई स्वीकार गरिरहेका छन् भन्ने सोच्थे। अब, के तपाईंले पनि कमजोर बहानाहरू बनाएर तिनीहरूलाई टार्दै आउनुभएको छ? के तपाईंले तिनीहरूलाई आफ्नो तरिकाले व्याख्या गरेर र तिनीहरूको अर्थ यस्तो होइन भनी भनी निष्प्रभावी बनाउँदै आउनुभएको छ? — अवश्य पनि तपाईंले गर्नुभएको छ; तपाईंलाई थाहा छ कि तपाईंले गर्नुभएको छ। त्यसोभए, आउनुहोस्, हामी यसलाई अहिले नै रोकी दिऔं।

TAM1897 D 22.9त्यसोभए, तिनीहरूलाई कसरी ग्रहण गरिनेछ? तिनीहरूको अर्थ के हो भनेर हामी कसरी थाहा पाउने? यसको जवाफ यहाँ छ: “तिनीहरूको अर्थ ठीक जसरी भनिएको छ, त्यस्तै हो।” तिनीहरूको अर्थ के हो? — “ठीक जसरी भनिएको छ।” तिनीहरूले के भन्छन् भनेर के तपाईं भन्न सक्नुहुन्छ? — हो, यो त सजिलै भन्न सकिन्छ। त्यसोभए उनीहरूले जे भन्छन्, त्यसलाई त्यस्तै स्वीकार गर्नुहोस्। परमेश्वरको लागि आफ्नो हृदय फराकिलो पार्नुहोस्, ताकि उहाँको पवित्र आत्माले त्यहाँ जे भनिएको छ, त्यही सिद्धान्त रोप्न सकून्, तब त्यो सिद्धान्त प्रकट हुनेछ, यो तपाईंको जीवनमा चम्किनेछ; तब तपाईंले गवाहीहरूलाई स्वीकार गर्नुभएको हुनेछ। तब तपाईंलाई थाहा हुनेछ कि तपाईं गवाहीहरूमा विश्वास गर्नुहुन्छ। तब यसबारेमा गल्ती हुने कुनै खतरा रहनेछैन। अरूले पनि यो थाहा पाउनेछन्, किनकि तपाईंले हृदयहरूमा यस्ता छापहरू छोड्नुहुनेछ जुन कहिल्यै मेटिनेछैनन्, र उनीहरूले परमेश्वरको आगमनको दिनमा परमेश्वरको महिमा गर्नेछन्।

TAM1897 D 22.10परमेश्वरको वचन हाम्रो मानक हो। प्रेमको हरेक कार्य, दयाको हरेक शब्द, पीडित र उत्पीडितहरूको लागि गरिने हरेक प्रार्थना, अनन्त सिंहासनको सामु रिपोर्ट गरिन्छ, र स्वर्गको अक्षय अभिलेखमा राखिन्छ। दिव्य वचनले सबैभन्दा अँध्यारो बुद्धिमा प्रकाश पार्छ, र त्यो प्रकाशले सबैभन्दा शिक्षित व्यक्तिहरूलाई पनि आफ्नो अक्षमता र पापमय अवस्था महसुस गराउँछ। — टेस्ट. नं. ३१।