परमेश्वरका लागि मिसनरीहरू

TAM1897 Q1 14.2मार्च ३, १८९७, बुधबार साँझ दिइएको प्रवचन General Conference Bulletin, पहिलो त्रैमासिक, १८९७, खण्ड २, नं. १, पृष्ठ १४-२० मा छापिएको।

TAM1897 Q1 14.3हिजो रातिको हाम्रो पाठ इतिहासमा परिचित पहिलो राज्यको स्थापनासँगै समाप्त भयो; वास्तवमा, राज्यको उत्पत्तिसँगै। धर्मशास्त्रले निम्रोदको राज्यको बारेमा भन्छ:—

TAM1897 Q1 14.4तिनको राज्यका प्रथम केन्द्रहरू बेबिलोन, एरेक, अक्‍काद र कल्नेह हुन्, जुन शिनार देशमा छन्। त्यस देशबाट तिनले आफ्नो क्षेत्रफल अश्शूरतिर फैलाए, जहाँ तिनले निनवे … बनाए।

TAM1897 Q1 14.5हाम्रो अनुवाद यसरी छ: “अश्शूर निस्किए र तिनले निनवे बनाए।” (KJV को शाब्दिक अनुवाद) तर यसको वास्तविक अर्थ, जसरी मार्जिनमा दिइएको छ, यस्तो हो: “तिनले [अश्शूर] आफ्नो क्षेत्रफल अश्शूरतिर फैलाए, जहाँ तिनले निनवे … बनाए,” र त्यहाँ उल्लेख गरिएका अन्य सहरहरू पनि। यसरी, उनको राज्यको सुरुवात शिनारमा भएको थियो र यसको विस्तार अश्शूरसम्म पुगेको थियो।

TAM1897 Q1 14.6निम्रोद केवल जनावरहरूको एक शक्तिशाली शिकारी मात्र थिएनन्; तर मानिसहरूका उत्पीडक पनि थिए। र उनले प्राप्त गरेको शक्ति, जुन उनले आफ्नो राज्यको स्थापना र विस्तारद्वारा हात पारेका थिए, त्यसलाई उनले मानिसहरूलाई आफ्नो शक्ति र आफूले सेवा गर्ने देवतालाई स्वीकार गर्न बाध्य पार्न प्रयोग गरे। यसरी संसारमा पहिलो राज्यदेखि लिएर अन्तिम राज्यसम्म, ती प्रत्येकले आफूसँग भएको शक्तिलाई परमेश्वरको विरुद्धमा प्रयोग गरेका छन्।

TAM1897 Q1 14.7म यो कुरा फेरि भन्छु: पहिलो राज्य, अर्थात् निम्रोदको राज्यदेखि लिएर, संसारको अन्तिम राज्य, अर्थात् यही राज्यसम्म, हरेकले आफ्नो शक्ति परमेश्वर, उहाँको सत्य र उहाँका मानिसहरूको विरुद्धमा प्रयोग गरेको छ; मानिसहरूलाई परमेश्वरबाट टाढा जान बाध्य पार्न। सुरुदेखि अन्त्यसम्म, हरेकको यही रेकर्ड छ। जब संसारको अन्त्य हुनेछ, तब संसारका राज्यहरू र सत्ताहरूको अभिलेख यही हुनेछ।

TAM1897 Q1 14.8यहाँ Review, अप्रिल १४, १८९६ को पहिलो पृष्ठको लेखबाट एउटा भनाइ छ: महा-छलकपटकर्ताले “मानिसहरूलाई मूर्तिहरूमा ढोग्न प्रलोभनमा पारे, र यसरी पृथ्वीका राज्यहरूमाथि प्रभुत्व जमाए। उसले यो ठाने कि संसारको देवता बन्नु स्वर्गमा परमेश्वरको सिंहासनमा कब्जा जमाउनुको अर्को उत्तम कुरा थियो।” अघिल्लो पाठमा उल्लेख गरिएको इतिहासमा, तपाईंले ‘भविष्यवाणीको आत्मा’मा यसरी प्रकट गरिएको योजनाको कार्य देख्न सक्नुहुन्छ। पहिले, मानिसहरू मूर्तिपूजामा गए, त्यसपछि राजतन्त्रमा। र त्यसो गर्ने पहिलो व्यक्तिले एउटा राज्य स्थापना गर्‍यो, र आफूले यसरी प्राप्त गरेको शक्तिद्वारा मानिसहरूको उत्पीडक आफैँ भयो। त्यो नै इतिहास हो। हामी अगाडि बढ्दै जाँदा तपाईंले यो अन्य राष्ट्रहरूमा पनि कार्यान्वित भएको देख्नुहुनेछ।

TAM1897 Q1 14.9निम्रोदको केही समयपछि नै त्यो सम्पूर्ण देशमा अब्राहाम बाहेक अरू सबैले परमेश्वरलाई बिर्सिए। अब्राहामले मात्र परमेश्वरलाई खोजे र पाए; र अब्राहामसँगै परमेश्वरले प्रभुको मार्गमा मानवजातिलाई फेरि सुरु गर्नुभयो। अब उहाँले अब्राहामलाई के भन्नुभयो, त्यसमा ध्यान दिनुहोस्। हामीले अध्ययन गरेका कुराहरूलाई ध्यानमा राख्दै, अघिल्लो पाठमा हाम्रो सामु रहेका कुराहरूलाई ध्यानमा राख्दै, र मैले भर्खरै तपाईंको ध्यानाकर्षण गराएका कुराहरूलाई ध्यानमा राख्दै, परमेश्वरले अब्राहामसँग एउटा नयाँ राष्ट्र सुरु गर्दा के भन्नुभयो, त्यसमा विचार गर्नुहोस्; अर्थात्, परमेश्वरको राष्ट्र। उत्पत्ति १२:१ ले प्रभुले पहिलो पटक उनलाई के भन्नुभयो भनेर हामीलाई बताउँछ। “त्यसपछि परमप्रभुले अब्रामलाई भन्नुभयो, तिमी आफ्नो”—के?—“देशबाट बाहिर निस्क।” पहिलो के?

TAM1897 Q1 14.10(सभा) तिम्रो देश।

TAM1897 Q1 14.11“आफ्नो कुटुम्ब र तेरा पिताका घरानालाई छोडिदे; अनि त्यस देशमा जा, जुन म तँलाई देखाउनेछु।” परमेश्वरले अब्रामले छोड्नुपर्ने तीन कुराहरू भन्नुभयो। पहिलो, उनले छोड्नुपर्थ्यो, के?—आफ्नो देश। अर्को?—आफ्नो नातेदारहरू। अर्को?—आफ्नो बुबाको घर। उनका बुबाको घरका मानिसहरू मूर्तिपूजक थिए। उनको देशले मानिसहरूलाई मूर्तिपूजा गर्न बाध्य पार्थ्यो; त्यो परमेश्वरको विरुद्धमा थियो। उनको देश, उनका नातेदारहरू, र उनको बुबाको घर, सबै मूर्तिपूजक थिए, र उनले ती सबै छोड्नुपर्थ्यो। परमप्रभुले उनलाई त्यो भूमि देखाउनुभयो; तर के उहाँले उनलाई त्यसको कब्जा दिनुभयो?—“जमिनको एउटा सानो टुक्रासम्म पनि दिनुभएन।” जब परमेश्वरले उनलाई त्यो देशबाट बाहिर बोलाउनुभयो, के उहाँले उनलाई अर्को देशमा लानुभयो?—होइन; तर “परमेश्‍वरले अब्राहामसँग उनी र उनको शेषपछि उनका सन्तानहरूले यो देशमा अधिकार जमाउनेछन् भनी प्रतिज्ञा गर्नुभयो।” तब जब परमेश्वरले उनलाई उनको देशबाट बाहिर बोलाउनुभयो, र उनलाई अर्को देशमा लानुभएन, तब उनी कहाँ रहे?

TAM1897 Q1 14.12(सभा) एक यात्री र एक परदेशी।

TAM1897 Q1 14.13त्यसले परमेश्वरका प्रतिनिधिलाई यस संसारमा, यस संसारमै पूर्ण रूपमा देशविहीन बनायो?

TAM1897 Q1 14.14तर के उनी पूर्ण रूपमा देशविहीन थिए?—ओहो, उनले “एक अझ उत्तम देश, अर्थात् स्वर्गीय देश” खोजे।

TAM1897 Q1 14.15आउनुहोस्, हामी हिब्रूको एघारौं अध्यायमा फर्कौं र त्यसलाई हेरौं। आठौं पद, सुरुबाट:—

TAM1897 Q1 14.16विश्‍वासैद्वारा अब्राहामले उनलाई जानू भनेको ठाउँमा आज्ञाकारी भएर गए, जुन ठाउँ पछिबाट मात्रै उत्तराधिकारको रूपमा प्राप्‍त हुनेवाला थियो। यद्यपि तिनी कहाँ जानुपर्ने हो, सो थाहा थिएन।

TAM1897 Q1 15.1तर उनी कहाँबाट बाहिर निस्किए?—आफ्नो देशबाट, आफू कहाँ जाँदैछु भन्ने नजानीकन। “विश्‍वासैद्वारा परदेशीझैँ भएर तिनी प्रतिज्ञाको देशमा रहे, तिनी इसहाक र याकोबसँग पालमा बसे; जो तिनीजस्तै त्यही प्रतिज्ञाका उत्तराधिकारीहरू थिए।” तपाईंलाई थाहा छ, परमेश्वरले उनलाई कुनै उत्तराधिकार दिनुभएन, होइन, खुट्टा टेक्ने ठाउँ पनि दिनुभएन; तर पनि उहाँले त्यो उनलाई र उनका पछिका सन्तानलाई दिने प्रतिज्ञा गर्नुभयो। उहाँले उनलाई आफ्नै देशबाट बाहिर निकाल्नुभयो; र पृथ्वीको अरू कुनै देशमा उहाँले उनको खुट्टा टेक्ने जति पनि दिनुभएन। यसरी उनी पृथ्वीमा पूर्ण रूपमा देशविहीन भए। यसमा हामी निश्चित छौं; तर परमेश्वरले के भन्नुभयो, त्यो याद गर्नुहोस्। यस समयमा अब्राहाम को थिए?—उनी “परमेश्वरको मित्र,” “परमेश्वरमा विश्वास गर्ने सबैको पिता” थिए। के उनी तपाईंको पिता हुन्? के तपाईंको यस संसारमा कुनै देश छ?

TAM1897 Q1 15.2किनकि तिनले स्थायी जग भएको सहरलाई हेरिरहेका थिए, जसको रचनाकार र निर्माता परमेश्‍वर नै हुनुहुन्छ। साराको गर्भधारण गर्ने उमेर गइसकेको भए तापनि विश्‍वासैद्वारा तिनले गर्भधारण गर्ने क्षमता प्राप्‍त गरिन्; किनकि प्रतिज्ञा दिनुहुने विश्‍वासयोग्य हुनुहुन्छ भनी तिनले विश्‍वास गरिन्। यसरी नै यी एक जना मानिस, जो मरेतुल्य भए तापनि यिनैबाट आकाशका अनगन्ती ताराहरू र समुद्रका किनारका बालुवाझैँ असंख्य सन्तान भए। यी सबै मानिसहरू मृत्युसम्म विश्‍वासमै बाँचेका थिए। तिनीहरूले प्रतिज्ञा गरिएका कुराहरू पाएनन्।

TAM1897 Q1 15.3जब परमेश्वरले उनलाई उनको देशबाट बाहिर निकाल्नुभयो तब उहाँले के प्रतिज्ञा गर्नुभयो? के उहाँले उनलाई एउटा देशको प्रतिज्ञा गर्नुभयो?—हो। तर उनले यस संसारमा देश पाएनन्; “तर तिनीहरूले टाढैबाट देखेर स्वागत गरे; किनकि तिनीहरू यस संसारमा बिराना र परदेशी हुन् भनी तिनीहरूले मानिलिए। यस्ता कुराहरू गर्ने मानिसहरूले यो देखाउँछन्, कि तिनीहरूले त्यो देशको खोजी गरिरहेका छन्, जो तिनीहरूको आफ्नै थियो।” जब कुनै मानिससँग एउटा देश हुन्छ, के उसले अर्को देश खोज्न सक्छ?—सक्दैन; किनकि मानिसले जसरी दुई मालिकको सेवा गर्न सक्दैन, त्यसरी नै उसले दुई देश राख्न पनि सक्दैन।

TAM1897 Q1 15.4“ठीक छ,” कोही भन्छ, “अब्राहाम आफ्नो देशबाट बाहिर थिए।” हो, तर यदि उनी चाहन्थे भने फर्कने अवसर उनीसँग थियो। यदि उनले त्यसलाई अझै आफ्नो देश मान्थे, र आठ सय वा हजार माइल टाढा पुग्दा उनी घरको सम्झनाले ग्रस्त हुन्थे, र त्यहाँ अकाल पर्थ्यो, र उनले सोचे जस्तो घुमफिर गर्ने अवसर त्यहाँ थिएन भने, उनले भन्न सक्थे, “म त्यहाँका मानिसहरूलाई फेरि एक पटक हेर्न चाहन्छु, ती प्रिय पुराना मैदानहरू र परिचित रूखहरू। यदि मैले त्यसो मात्र गर्न सकूँ भने, म यो कार्यक्षेत्रमा फर्केर केही समय बस्न तयार हुनेछु।” यदि उनले यसरी सोचेका भए, उनले फर्कने अवसर पाउन सक्थे; किनकि लेखिएको छ: “यदि तिनीहरूले आफूले छोडेर आएको देश नै सम्झिरहेको भए, तिनीहरूलाई फर्किजाने मौका मिल्नेथियो।”

TAM1897 Q1 15.5स्मरणशील; स्मरणशील भनेको के हो?—यदि उनीहरूको मन आफू निस्केको देशले भरिएको हुन्थ्यो भने, उनीहरूलाई फर्किने अवसर मिल्ने थियो। र उनीहरूले त्यो पाउने पनि थिए; किनभने तब उनीहरूले त्यसलाई बनाउने थिए।

TAM1897 Q1 15.6यसको सट्टामा तिनीहरूले त अझ उत्तम देश अर्थात् स्वर्गीय देशको प्रतीक्षा गरिरहेका थिए। यसकारण [यसकारण, अर्थात् यही कारणले] परमेश्‍वर तिनीहरूका परमेश्‍वर हुँ भन्‍न शर्माउनुभएन; किनकि उहाँले तिनीहरूका निम्ति एउटा सहर तयार गरिदिनुभएको छ।

TAM1897 Q1 15.7के तपाईं आफ्नो देशबाट बाहिर निस्कनुभएको छ? रोमी ४:१-१२ हेर्नुहोस्:—

TAM1897 Q1 15.8अब शरीरअनुसार हाम्रा पुर्खा अब्राहामको बारेमा के भनौँ त, उनले यस सम्बन्धमा के बुझे त? यदि अब्राहाम आफ्ना कामले धर्मी ठहराइएका भए उनले यसको घमण्ड गर्न सक्थे, तर परमेश्‍वरको अगि त होइन। धर्मशास्त्रले के भन्दछ? “अब्राहामले परमेश्‍वरलाई विश्‍वास गरे, र यो उनको निम्ति धार्मिकता गनियो।” काम गर्नेले पाउने ज्याला उसलाई उपहारको रूपमा दिइँदैन, तर हकको रूपमा दिइन्छ। तथापि जसले काम गर्दैन, तर अधर्मीलाई धर्मी ठहराउनुहुने परमेश्‍वरमाथि विश्‍वास गर्छन् भने तिनीहरूको विश्‍वास धार्मिकता गनिन्छ। कामविना नै परमेश्‍वरले धर्मी ठहराउनुहुने मानिसका बारेमा दावीदले पनि धन्यको भन्दछन्: “तिनीहरू धन्य हुन्, जसका अपराधहरू क्षमा भएका छन्, जसका पापहरू ढाकिएका छन्। त्यो मानिस धन्यको हो, जसको पापको लेखा प्रभुले कहिल्यै राख्नुहुन्‍न।” के यो आशिष् केवल खतनावालहरूका निम्ति मात्र हो कि खतना नभएकाहरूका निम्ति पनि हो? हामीले भन्दै आएका छौँ, अब्राहामले परमेश्‍वरमा विश्‍वास गरेका कारण यो उनका निम्ति धार्मिकता गनिएको थियो। अब्राहामको विश्‍वास कुन आधारमा धार्मिकता ठहरियो? उनले खतना गरेपछि कि खतना हुनुभन्दा अगि? उनको खतनापछि धर्मी ठहरिएको होइन, तर पहिले नै हो! उनको खतना नहुँदै विश्‍वासद्वारा पाइने धार्मिकताको छाप खतनाको चिन्हको रूपमा पाएका थिए। त्यसैले उनी खतनाविना नै विश्‍वासद्वारा धर्मी ठहरिएका सबैका आत्मिकी पिता हुन्। अनि उनी ती खतना भएकाहरूका पनि पिता हुन्, जसको खतना मात्र भएको होइन, तर जो त्यही विश्‍वासका पाइलामा हिँड्दछन्, जुन विश्‍वास खतना हुनुभन्दा अगि नै हाम्रा पिता अब्राहाममा थियो।

TAM1897 Q1 15.9अब हाम्रा पिता अब्राहामको त्यो विश्वास, जुन उनमा खतना नहुँदै थियो, त्यो विश्वास थियो जुन उनमा तब थियो जब परमेश्वरले उनलाई उनको देश, उनको कुटुम्ब, र उनको बुबाको घरबाट बाहिर बोलाउनुभयो, र उनी संसारमा कुनै देशविना, परमेश्वरको हातमा सुम्पिएका थिए। र उनी ती सबैका पिता हुन् जो विश्वास गर्छन्, यद्यपि उनीहरू खतना गरिएका नहुन्; र अरू सबैका पनि, यदि हामी सबैले उनी खतना हुनुभन्दा पहिलेको त्यो विश्वासको पदचिन्हमा हिँड्छौं भने। “यदि तिमीहरू ख्रीष्‍टका हौ भने तिमीहरू अब्राहामका वंश हौ; प्रतिज्ञाअनुसार उत्तराधिकारीहरू हौ।”

TAM1897 Q1 15.10“तेरा सन्तानहरू … अर्काको देशमा प्रवासी हुनेछन्”। के तपाईं उनका सन्तान हुनुहुन्छ? के तपाईं येशू ख्रीष्टमा विश्वास गर्नुहुने भएकाले अब्राहामका सन्तान हुनुहुन्छ? के तपाईं जहाँ हुनुहुन्छ, त्यहाँ परदेशी हुनुहुन्छ?—यदि तपाईं उनका सन्तान हुनुहुन्छ भने, हुनुहुन्छ। किन?—किनभने त्यो तपाईंको देश होइन। त्यो अब तपाईंको देश रहेन।

TAM1897 Q1 15.11अब यो कुनै सिद्धान्त होइन। यो त व्यवहारिक, दैनिक जीवनको धर्मसँग सम्बन्धित कुरा हो। हिजो भाइ ड्यान जोन्सले, तपाईंलाई याद होला, मेक्सिको जाने मिसनरीहरूको बारेमा कुरा गरिरहनुभएको थियो, र उहाँ त्यस्ता मिसनरीहरू चाहनुहुन्थ्यो जो त्यहाँ आफ्नो हृदयलाई साथमा लिएर जान्छन्। जब उनीहरू मिसनरीको काम गर्न त्यहाँ तल जान्छन् र आफ्नो हृदय संयुक्त राज्य अमेरिकामा, वा जुनसुकै राज्यमा भए पनि, छोड्छन्, उहाँ त्यस्ता मानिसहरू चाहनुहुन्न; किनभने तब उनीहरूले मिसनरीको काम गर्न सक्दैनन्।

TAM1897 Q1 15.12परमप्रभु चाहनुहुन्थ्यो कि अब्राहाम पृथ्वीमा पछि आफूले भेट्ने सबै मानिसहरूका लागि एक मिसनरी बनून्; र उनी त्यस्तै बने। तर परमेश्वरलाई थाहा थियो, र जसले यो कुरालाई परमप्रभुले जस्तै देख्छन्, उनी सबैलाई थाहा छ कि यस संसारमा जसको कुनै देश छ, उसले यस संसारमा मिसनरी बन्न सक्दैन। यदि अमेरिका हाम्रो देश हो भने तपाईं र म कुनै पनि अन्य देशमा मिसनरी बन्न सक्दैनौं। जबसम्म अमेरिका हाम्रो देश हो, हामी अमेरिकामा मिसनरी बन्न सक्दैनौं। यदि तपाईंले पहिले आफ्नो देश छोड्नुभएन भने, तपाईं घरमै पनि मिसनरी बन्न सक्नुहुन्न। यो सत्य हो। यो कुराको स्वभाव नै यस्तै हो।

TAM1897 Q1 16.1प्रश्न.—तपाईं त्यो कुरा कसरी सिद्ध गर्नुहुन्छ?

TAM1897 Q1 16.2हामी आफैँ यो कुरा सिद्ध गर्न सक्दैनौं। म यसलाई सिद्ध गर्न खोजिरहेको छैन। परमप्रभुले यो कुरा सिद्ध गरिसक्नुभएको छ, र तपाईं र मैले यसलाई बुझेर विश्वास गर्नुपर्छ।

TAM1897 Q1 16.3हामी संसारमा कुन कुराको लागि मिसनरी हौं? आउनुहोस्, यसलाई हेरौं। हामीलाई मिसनरी हुन किन पठाइएको हो? कुन कुराका मिसनरी? हाम्रो मिसनको काम के हो? यसको उद्देश्य के हो? के हामी अमेरिकाका लागि मिसनरी हौं, वा हामी परमेश्वरका लागि मिसनरी हौं? के पृथ्वीका अरू सबै देशलाई छोडेर अमेरिका मात्र परमेश्वरको देश हो? अमेरिका परमेश्वरको देश हुन लायकको राम्रो छैन; र यो जतिसुकै राम्रो भए पनि, परमेश्वरका मानिसहरूका लागि पर्याप्त राम्रो छैन।

TAM1897 Q1 16.4तपाईं र म परमेश्वरका लागि मिसनरी बन्नुपर्छ, मानिसहरूलाई परमेश्वरतर्फ बोलाउन; उनीहरूलाई जहाँ छन् त्यहाँबाट परमेश्वरतर्फ, पापबाट धार्मिकतातिर, अँध्यारोबाट उज्यालोतिर, र जहाँको देशमा छन् त्यहाँबाट परमेश्वरले तयार पार्नुभएको उत्तम देशतर्फ बोलाउन।

TAM1897 Q1 16.5अब यदि जर्मनी मेरो देश हो—र यदि मेरो हृदय त्यहाँ छ भने, त्यो मेरो देश हो—म जसको बासिन्दा होइन, जुन मेरो होइन, त्यस्तो देशमा मानिसहरूलाई कसरी बोलाउन सक्छु? यदि अमेरिका मेरो देश हो भने, म अर्को देशको तर्फबाट मिसनरी काम कसरी गर्न सक्छु?—यो हुन सक्दैन। जब परमेश्वरले अब्राहामलाई परमेश्वरको लागि एक मिसनरी, परमेश्वरले सबै मानिसहरूलाई बोलाउनुहुने देशको तर्फबाट एक मिसनरी बन्न चाहनुभयो, तब उहाँले उनलाई त्यस्तो ठाउँमा राख्नुभयो जहाँ उनी साँच्चै सबै मानिसहरूका लागि मिसनरी बन्न सक्थे। परमेश्वरले उनलाई मिसनरी बन्न बोलाउनुभयो, र यसमा उहाँले पछि आउने सबै मानिसहरूका लागि मिसनरी काम सुरु गर्नुको अर्थ के हो भन्ने कुराको एक उदाहरण स्थापित गर्नुभयो। पहिलो कुरा आफ्नो देशबाट बाहिर निस्कनु हो। त्यसैले यदि तपाईं नेब्रास्कामा मिसनरी बन्न लाग्नुभएको छ भने, आफ्नो देशबाट बाहिर निस्कनुहोस्। यदि तपाईं मेक्सिकोमा मिसनरी बन्न लाग्नुभएको छ भने, पहिले आफ्नो देशबाट बाहिर निस्कनुहोस्। किनभने यदि तपाईं पृथ्वीमा कुनै पनि हालतमा मिसनरी बन्न लाग्नुभएको छ भने, परमप्रभुले तपाईंलाई भन्नुहुन्छ, “आफ्नो देशबाट बाहिर निस्क;” र त्यसपछि उहाँले यसलाई अगाडि बढाउँदै भन्नुहुन्छ, “आफ्नो देशबाट, र आफ्नो बुबाको घरबाट।” यी सबै कुराहरूले मिसनरी कार्यमा बाधा पुऱ्याउँछन्, जबसम्म तपाईं तीबाट टाढा र बाहिर हुनुहुन्न। तर जब तपाईं आफ्नो देश, आफन्त र आफ्नो बुबाको घरबाट बाहिर निस्कनुहुन्छ, तब तपाईं पृथ्वीमा जहाँ भए पनि, तपाईं एक मिसनरी हुनुहुन्छ। तपाईंले त्यस्तो बन्नुपर्दैन; तपाईं पहिले नै त्यस्तो हुनुहुन्छ। “तिमीहरूमध्ये जसले आफूसित भएका सबै थोक त्याग्दैन, त्यो मेरो चेला हुन सक्दैन।” र “जसले मलाई भन्दा आफ्ना बुबा वा आमालाई धेरै प्रेम गर्दछ, त्यो मेरो योग्यको हुँदैन”। “आफ्नो देश, आफ्नो कुटुम्ब र तेरा पिताका घरानालाई छोडिदे; अनि त्यस देशमा जा, जुन म तँलाई देखाउनेछु।”

TAM1897 Q1 16.6अब मैले केही बेरअघि भनेँ, र म फेरि भन्छु, कि यो दैनिक जीवनमा अभ्यास गरिने ख्रीष्टियनता हो, जसरी परमेश्वरमा विश्वास गर्नेहरूले सधैँ यसलाई जीवनमा उतार्दै आएका छन्।

TAM1897 Q1 16.7(स्वर) कुनै मानिस कसरी नेब्रास्कामा बस्न सक्छ, र आफ्नो देशबाट बाहिर निस्कन पनि सक्छ?

TAM1897 Q1 16.8नयाँ जन्मद्वारा। यदि ऊ नेब्रास्कामा जन्मेको हो भने, ऊ नयाँ गरी जन्मनु आवश्यक छ। यदि ऊ अमेरिकामा जन्मेको हो भने, ऊ नयाँ गरी जन्मियोस्, र ऊ आफ्नो देशबाट बाहिर हुनेछ। यदि ऊ जर्मनीमा जन्मेको हो भने, ऊ नयाँ गरी जन्मियोस्, र ऊ आफ्नो देशबाट बाहिर हुनेछ।

TAM1897 Q1 16.9अब, भाइहरू, यसमा धेरै कुरा छ। यस संसारमा हाम्रो मिसनरी कार्यलाई यो बारम्बार परदेशको कार्यक्षेत्रमा जाने र लगभग तुरुन्तै फर्कने तयारी गर्ने कुराले जति रोकेको छ, त्यस्तो अरू कुनै कुराले रोकेको छैन। परदेशमा रहेका सातौँ-दिनको एडभेन्टिस्ट मिसनरीहरूमध्ये हरेक व्यक्तिलाई यो तथ्य थाहा छ। र उसले यो पत्ता लगाउन संयुक्त राज्य अमेरिका बाहिर जानु पर्दैन। वास्तवमा यो सुझाव दिइएको छ कि ‘पिटकेर्न’ले लगेका मिसनरीहरूलाई घर ल्याउन दोस्रो जहाज राख्नु बुद्धिमानी हुनेछ; जसरी ‘पिटकेर्न’ले उनीहरूलाई लैजान्छ, त्यसैगरी अर्को जहाजले छोटो समयमा पछ्याउँदै जाओस्, जब उनीहरूलाई घरको याद आउँछ, र उनीहरूलाई घर ल्याओस्! अब यो कुरा रोकिनै पर्छ, नत्र हामी यो पृथ्वीमा कहिल्यै मिसनरी बन्न सक्नेछैनौं; परमप्रभु यस्तो कुनै कुरा चाहनुहुन्न।

TAM1897 Q1 16.10यदि तपाईंको हृदय यस देशमा छ; वा यदि तपाईंको हृदय यहाँ आफ्ना कुटुम्बसँग छ; यदि तपाईंको हृदय यहाँ तपाईंको बुबाको घरमा छ,—त्यसोभए आफ्नो आत्माको खातिर, र परमेश्वरको कामको खातिर, जबसम्म तपाईंको हृदय यी सबैबाट अलग हुँदैन तबसम्म यहाँबाट नजानुहोस्। किनकि तपाईंको हृदय जहाँ छ, तपाईंको धन पनि त्यहीँ हुनेछ, र तपाईं सकेसम्म चाँडो फर्कन चाहनुहुनेछ।

TAM1897 Q1 16.11यदि तपाईंको हृदय त्यहाँ नभएको बेलामा तपाईं अर्को देशमा जानुभयो भने, तपाईं त्यहाँ हुँदा कुनै राम्रो गर्न सक्नुहुन्न; तपाईं आफैँ र आफ्नो वरपरका सबैका लागि बोझ बन्नुहुनेछ। तपाईं त्यस्तो हुनुहुन्न भन्ने सोच्नु पर्दैन; किनकि तपाईं त्यस्तै हुनुहुनेछ।

TAM1897 Q1 16.12हामीले के गर्नुपर्छ भने, हाम्रो घर कहाँ हो, हाम्रो वास्तविक घर कहाँ हो भनी जान्नु हो, र त्यो यो पृथ्वीमा कतै छैन भन्ने कुरा बुझ्नु हो; त्यो स्वर्गमा छ, र हामी चाँडै त्यहाँ जानेछौं। अनि त्यसपछि, तपाईंलाई यो पृथ्वीमा जहाँ बोलाइए पनि, तपाईं घर जाँदै हुनुहुन्छ भन्ने कुरा मनमा राख्नुहोस्। त्यसोभए यदि त्यो दक्षिण सागर टापुहरूमा होस्, यदि त्यो मेक्सिकोमा होस्, तपाईं घरमै हुनुहुनेछ; र तपाईंलाई यो थाहा हुनेछ, र तपाईं जहाँ हुनुहुन्छ त्यहीँ परमेश्वरको लागि घरमै बस्न र काम गर्न त्यहाँ हुनुहुनेछ जबसम्म उहाँले तपाईंलाई अर्को क्षेत्रमा बोलाउनुहुन्न; र जब तपाईं त्यहाँ पुग्नुहुन्छ, तपाईं अझै पनि घरमै हुनुहुनेछ। यसरी तपाईं कहिल्यै अपरिचित ठाउँमा हुनुहुनेछैन, र मानिसहरू तपाईंका लागि अपरिचित हुनेछैनन्।

TAM1897 Q1 16.13अब संसारको कुनै पनि देशको धारणा यही तरिकाले काम गर्छ। देशहरूको सन्दर्भमा, जुन देश तपाईंको हो, त्यो नै तपाईंको मनमा प्रमुख कुरा हुन्छ; र यदि तपाईं अर्को देशमा जानुभयो भने, तपाईं निरन्तर रूपमा त्यो देश र आफ्नो देशको बीचमा तुलना गरिरहनुहुनेछ। तपाईंले दिने शिक्षाहरू, तपाईंले गर्ने प्रवचनहरू, तपाईंबाट पर्ने प्रभावसमेत तपाईं आफैँलाई थाहा नहुँदै त्यसले यति धेरै रङ्गिएको हुनेछ, कि मानिसहरूले त्यसलाई सधैँ चिन्नेछन्। यसरी तपाईं र उनीहरूको बीचमा एउटा अवरोध छ, जुन तपाईं आफ्नो देशबाट बाहिर ननिस्किएसम्म कहिल्यै पार गर्न सक्नुहुन्न।

TAM1897 Q1 17.1जबसम्म त्यो कुरा तपाईंमा छ, तपाईं र उनीहरूको बीचमा एउटा अवरोध छ। तपाईं र मानिसहरूको बीचको त्यो अवरोध नफुटुन्जेलसम्म तपाईंको काम प्रभावकारी हुन सक्दैन, र उनीहरूले यो देख्नुपर्छ कि तपाईं आफ्नो देश, आफ्नो कुटुम्ब, र आफ्नो बुबाको घरबाट अलग हुनुहुन्छ। तर जब तपाईं आफ्नो देशबाट बाहिर निस्कनुहुन्छ, जब तपाईं नयाँ गरी जन्मनुहुन्छ, तब तपाईंको जन्म त्यो स्वर्गीय देशमा हुन्छ; तपाईंको घर त्यहीँ हुन्छ; र त्यो नै एक मात्र भूमि हो जसको लागि तपाईंको मन लाग्छ। तब यस पृथ्वीमा तपाईं र अरू कसैको बीचमा कुनै बाधा हुनेछैन, र तपाईं यस संसारका हरेक मानिससम्म सुसमाचार पुऱ्याउन सक्नुहुन्छ। तपाईंले पृथ्वीमा भेट्नुहुने हरेक व्यक्तिमा एक मित्र पाउनुहुनेछ; तिनीहरू तपाईंका लागि अपरिचित हुनेछैनन्।

TAM1897 Q1 17.2वास्तवमा, तपाईं अन्य देशका मानिसहरूमाझ जान सक्नुहुन्छ, र तपाईंले पाउनुहुनेछ कि तिनीहरू पनि यही देशका मानिसहरू जस्तै असल छन्। गत वर्षको गर्मीभन्दा अघिल्लो वर्षको गर्मीमा, म यीमध्ये धेरै अन्य देशहरूमा थिएँ। म डेनमार्क, नर्वे, स्वीडेन, जर्मनी, स्विट्जरल्याण्ड, बोहेमिया, अस्ट्रिया, हङ्गेरी, बुल्गेरिया, टर्की, ग्रीस, इटाली, हल्याण्ड, इङ्गल्याण्ड, आयरल्याण्ड, स्कटल्याण्डमा थिएँ—जम्मा सोह्र विभिन्न देशहरूमा। यी प्रत्येक देश, आ-आफ्नो ठाउँमा, मलाई यो देश जत्तिकै राम्रो लाग्यो।

TAM1897 Q1 17.3धेरै कुरामा तिनीहरू ठ्याक्कै उस्तै छन्। त्यहाँको पानी ठ्याक्कै यही देशको पानी जस्तै छ। घाँस त्यहाँ ठ्याक्कै यही देशमा जस्तै उम्रन्छ,—त्यसको टुप्पो माथितिर बढ्छ। त्यहाँ रूखहरू पनि ठीक यहीँका जस्तै हुर्कन्छन्, र यहीँका रूखहरू जस्तै नै छन्। मानिसहरू पनि आकार र सामान्य रूपमा ठीक यहीँका जस्तै नै छन्। खैर, जब त्यहाँका पहाड, ढुङ्गा, पानी, रूख, घाँस र मानिसहरू ठीक यहीँका जस्तै छन्, के तिनीहरू यिनीहरू जत्तिकै राम्रा छैनन् र? म कुनै फरक देख्न सक्दिनँ।

TAM1897 Q1 17.4पास्टर ब्यालेन्जर—के तपाईं यहाँ जस्तै ती सबै देशहरूमा पनि यी कुराहरू बोल्न स्वतन्त्र हुनुहुन्थ्यो?

TAM1897 Q1 17.5अवश्य पनि। मैले ती देशहरूमा यिनै कुराहरू प्रचार गरें। तपाईं जहाँसुकै सुसमाचार प्रचार गर्न सक्नुहुन्छ। भाइहरू, मैले बाटोको हरेक पाइलामा असल मानिसहरू भेटें, र असल मानिसहरू बाहेक अरू केही भेटिनँ। मैले अरू कुनै प्रकारका मानिसहरू भेटिनँ। साँच्चै, त्यस्तो भएन। पूर्ण रूपमा अपरिचित मानिसहरू—जसलाई मैले पहिले कहिल्यै देखेको थिइनँ, जसको भाषा म बुझ्दिनथेँ, र जो मेरो भाषा बुझ्दैनथे—ले मलाई अगाडि बढ्न मद्दत गर्न र देखाउन, र उनीहरूले सकेको हरेक तरिकाले मद्दत गर्न सक्दो प्रयास गर्थे। म जहाँ थिएँ ती ठाउँहरूमा, मेरो खल्तीमा भएको पैसा उनीहरूकै प्रकारको पैसा थियो। म त्यो पढ्न सक्दिनथेँ। जब म ट्राम भाडा तिर्न, रेलको टिकट किन्न, वा त्यस्तै कुनै काम गर्न जान्थेँ, मैले गर्न सक्ने भनेको त्यसको लागि चाहिनेभन्दा बढी पैसा दिनु मात्र थियो, र मैले तिर्नुपर्ने जति उनीहरूलाई नै लिन दिनु थियो। उनीहरूले पनि त्यति नै लिए, र मैले तिर्नुपर्नेभन्दा बढी केही लिएनन्, अनि मलाई ठिक्क पैसा फिर्ता दिए।

TAM1897 Q1 17.6म तपाईंहरूलाई भन्छु, भाइहरू, मानवजाति जताततै उस्तै नै छन्। एक मात्र फरक यो हो कि केही ठाउँहरूमा उनीहरू अरू ठाउँभन्दा अलि राम्रा छन्। मैले पाएको फरक यति मात्र हो। र सुसमाचार—सुसमाचार संसारभरि जताततै उस्तै छ, यो हामीलाई थाहा छ। त्यसबारे कुनै शङ्का छैन। र त्यो सुसमाचार जताततै उस्तै भएकोले, यो सम्पूर्ण मानवजातिका लागि उपलब्ध छ। र सम्पूर्ण मानवजाति सुसमाचार जस्तै उस्तै र एकै किसिमको भएकोले, जब तपाईंले परमप्रभुको मार्गमा सुसमाचारलाई ग्रहण गर्नुहुन्छ, र परमप्रभुको मार्गमा मानिसहरूकहाँ जानुहुन्छ, तपाईंले पाउनुहुनेछ कि यसले सधैं र जताततै ठीक यही तरिकाले काम गर्छ।

TAM1897 Q1 17.7जब म डेनमार्कमा थिएँ, त्यो मेरो लागि साँच्चै पृथ्वीको सबैभन्दा राम्रो देश थियो; र मैले वरिपरिका मानिसहरूसँग रमाइलो गरें! जब म नर्वेमा थिएँ, मेरो लागि त्यो संसारको सबैभन्दा राम्रो देश थियो। जब म टर्कीमा थिएँ, मेरो लागि त्यो पृथ्वीको सबैभन्दा राम्रो देश थियो; र यदि मैले प्रचारको मैदान खोज्ने हो भने, म सिधै टर्की जान्थें। टर्कीका मानिसहरू अरू मानिसहरूजस्तै छन्—सडकमा भेट्दा मिलनसार र सभ्य, र देशभित्र बाटोमा भेट्दा पनि त्यस्तै।

TAM1897 Q1 17.8दाजु होल्सर र मैले एशियाको स्मुर्नामा जहाज लंगर हालिरहेको बेला पर्खनुपर्‍यो, र हामी एफिससको भग्नावशेष हेर्न गयौं। उहाँ मभन्दा अगाडि जानुभयो, तर हामी एक्लै सहरबाट करिब छ माइल जति टाढासम्म सँगै गयौं। हामी यहाँ खेतमा जसरी जान्छौं, त्यस्तै गयौं। हामीले राजमार्गमा मानिसहरूलाई भेट्यौं, ठीक यहाँ जस्तै। मलाई कुनै पनि प्रकारको खतरा महसुस भएन, र मलाई लाग्छ उनलाई पनि भएन। हामीले डराउनुपर्ने कुनै कुरा भेट्टाएनौं। हामी त्यहाँ यहीं जस्तै हिँड्यौं। हामी निकोमेडियामा थियौं जब आर्मेनियालीहरूले भने कि घरबाट बाहिर निस्कनु सुरक्षित छैन, र विशेष गरी कसैलाई पनि पहाडहरूमा हिँडिरहेको भेट्टाउनु खतरनाक थियो; तर हामी गाडीको प्रतीक्षामा शहर बाहिर निस्क्यौं र पहाडहरूमाथि गयौं। हामीले बाटोमा टर्कहरूलाई उनीहरूका गाडा र गोरुहरूसहित भेट्यौं; हामीले उनीहरूलाई बाटोको छेउमा आराम गरिरहेको भेट्यौं। हामी डराएनौं। हामीलाई कुनै खतरा थिएन। जताततै सुरक्षा थियो।

TAM1897 Q1 17.9म तपाईंलाई भन्छु, ती सबै देशहरूमा मानिसहरू असल, मिलनसार, दयालु र सहयोगी छन्। तपाईंलाई कुनै उपकार गर्न, बाटो देखाउन, गल्ली पार गराउन, वा बाटो देखाउन एक-दुई ब्लकसम्म सँगै हिँड्नका लागि उनीहरू आफ्नो काम छोड्न तयार हुन्छन्, यद्यपि उनीहरूले तपाईंलाई पहिले कहिल्यै देखेका हुँदैनन् र फेरि कहिल्यै भेट्ने अपेक्षा पनि गर्दैनन्। ती चारैतिरका असल मानिसहरूप्रति मेरो हृदय दयालु भावनाले भरियो, र म कामना गर्छु कि उनीहरू हामीसँग त्यो उत्तम देशमा जान सकून् जहाँ हामी सँगै रहन सकौं, र सधैं एकअर्काप्रति दयालु रहन सकौं। मैले केही बेरअघि भनेझैं, र डी. टी. जोन्सले हिजो तपाईंहरूलाई भनेझैं, यो नै मिसनरी कार्यको जरा हो। यही हो। केही यस्ता पनि थिए जसलाई विदेशी मिसनमा पठाइएको थियो, र जो जान इच्छुक र खुसी थिए। उनीहरूले सुरु गरेको र दाबी गरेको यही थियो; ठूलो खर्च गरेर उनीहरू त्यहाँ पुगे। केही समयपछि नै, फर्किन आग्रह गर्दै एउटा पत्र आउँछ। “ओ, मलाई घर आउन दिनुहोस्! म घर फर्कने खर्च तिर्न भन्दिनँ; मलाई फर्किन दिनुहोस्।”

TAM1897 Q1 18.1(स्वर) के विदेशी मिसन बोर्डले यस्ता व्यक्तिहरूलाई फर्किन अवसर दिन्छ?

TAM1897 Q1 18.2पक्कै पनि। उनीहरूले अरू कसरी गर्न सक्थे र? यो कुनै व्यर्थको कथा होइन। यो सत्य हो, भाइहरू। तर त्यो मिसनरीको काम होइन। अवश्य पनि विदेशी मिसन बोर्ड यस्ता व्यक्तिहरू त्यहाँ बसिरहून् भन्ने चाहँदैनथ्यो। उनीहरूले गर्न सक्ने सबैभन्दा राम्रो काम उनीहरूलाई घर फर्कन दिनु थियो; किनभने उनीहरूले केही गर्न सक्ने एकमात्र ठाउँ घर नै थियो। उनीहरूको मन अमेरिकामा रहेको उनीहरूकै घरमा थियो।

TAM1897 Q1 18.3वास्तवमा, केही यति डराएका थिए कि त्यहाँ बसे भने मर्नेछौं भनेर उनीहरू घर आए र मरे। यो एक तथ्य हो। म तपाईंहरूको भावनामा खेल्न वा त्यस्तै कुनै कुराको लागि यो अभिव्यक्ति प्रयोग गरिरहेको छैन वा यसलाई त्यसरी प्रस्तुत गरिरहेको छैन। केही व्यक्तिहरू यति धेरै घरको सम्झनाले ग्रस्त थिए कि उनीहरूलाई डर थियो कि उनीहरू त्यहाँ बाँच्न सक्दैनन्; र उनीहरू आफ्नै अनुरोधमा घर फर्किए, र त्यसको केही समयपछि नै मृत्यु भयो। यदि उनीहरू विदेशमै बसेका भए पनि उनीहरूले त्योभन्दा कम केही गर्न सक्ने थिएनन्।

TAM1897 Q1 18.4मलाई थाहा छ, र तपाईंलाई पनि थाहा छ, कि धेरैजना कठिन मिसनरी कामका लागि भन्दा पनि घुम्न जाने विचारले विदेशी मिसनमा गएका छन्। र जब उनीहरूले यात्राको अन्त्यमा थाहा पाए कि यो घुमघाम होइन, बरु कठिनाइ थियो; यसको अर्थ आत्म-त्याग, बिमारी, र प्रचण्ड ज्वरो थियो, जसले केही समयमै त्यो घुमघामको रमाइलोलाई समाप्त गरिदियो। उनीहरूले सुरु गर्दा मनमा यस्तो सोचेका थिएनन्।

TAM1897 Q1 18.5मलाई थाहा छ, र तपाईंलाई पनि थाहा छ, कि सुरुमा मिशनरी कार्यको यो विचारमा एक प्रकारको महिमा हुन्छ। तर हामी ठोस तथ्यहरूमा पुग्न चाहन्छौं, त्यो महिमाबाट हाम्रो नजर हटाउन, र सम्झन कि त्यसको ठीक पछाडि एउटा कठोर वास्तविकता हुन्छ। मिसन सुरु गर्दा ठूलो भीड र भव्य समारोहका साथ, यसरी सम्मानित भएर रेल वा जहाज चढ्दा केही हदसम्म महिमाको आभा हुन्छ; अवश्य पनि त्यो ठीकै हो, तर जानेहरूले आफ्नो मन र हृदय त्योभन्दा बढी ठोस कुरामा केन्द्रित भएको सुनिश्चित गर्नुपर्छ। उनीहरूले यो कुरा मनमा राख्नुपर्छ कि, दाजुभाइहरू उनीहरूलाई रेल वा जहाजसम्म पुर्‍याउन इच्छुक भए तापनि, र बिदाइको बेला आवश्यक परे आँसु बगाए तापनि, ती सबैभन्दा पर, ती प्रत्येक मिसनरीले आफू कठिनाइहरू, उल्झनहरू, खतराहरू र रोगहरूको सामना गर्न जाँदैछु भन्ने कुरा बिर्सनु हुँदैन।

TAM1897 Q1 18.6र उसले यो याद राखोस् कि उसले यी सबै कुराहरूको सामना मात्र होइन, तिनलाई पार पनि गर्न सक्छ, र मर्छु कि भन्ने डर नमानोस्। हरेक जना प्रस्थान गर्नुअघि नै आफू मरिसकेको कुरामा पूर्ण रूपमा निश्चित होस्, र तब उसले त्यहाँ पुगेर मर्छु कि भन्ने डर मान्नेछैन। तर यदि तपाईं प्रस्थान गर्नुअघि मर्नुभएको छैन भने, मर्नुहुन्जेलसम्म प्रस्थान नगर्नुहोस्; किनभने नत्र तपाईंले आफूलाई वा त्यस कार्यलाई कुनै फाइदा पुऱ्याउनुहुनेछैन। तपाईं त्यहाँ भएकाहरूका लागि केवल एक बोझ मात्र बन्नुहुनेछ—यदि तपाईं जानुअघि त्यहाँ कुनै विश्वासीहरू छन् भने।

TAM1897 Q1 18.7अब यो सत्य हो, र तपाईंलाई यो थाहा छ। त्यसोभए हामीले त्यो कुरालाई किन नजरअन्दाज गर्न दिनुपर्छ? यस्ता कुराको हाम्रो काममा यी सबै वर्षहरूमा आवश्यकता थियो। यदि तपाईंले सुरु गर्नुअघि यस्तो कुरामा जोड दिइएको भए ठूलो रकम बचत हुने थियो। ठूला गल्तीहरू र अपार दुःखबाट बच्न सकिन्थ्यो, यदि यो कुरामा जोड दिइएको भए, र कामदारहरू सेवाक्षेत्रतर्फ प्रस्थान गर्नुअघि नै जोड दिइएको भए।

TAM1897 Q1 18.8मैले केही बेरअघि भनेझैँ, यदि तपाईं जानुअघि नै साँच्चै मरिसक्नुभएको छ र त्यहाँ रहँदा पनि त्यसै अवस्थामा रहनुहुन्छ भने, तपाईं मृत्युको सम्भावनाले धेरै विचलित हुनुहुने छैन। बिरामी परेपछि, धेरै बिरामी परेपछि—ज्वरोले जलेर—तपाईं मर्नुहुन्छ भन्ने हुँदैन। तपाईं मर्नुहुन्छ, र तपाईंले त्यस बिमारीबाट तङ्ग्रिनेबित्तिकै वा हिँड्न सक्ने गरी निको भएपछि तुरुन्तै घर फर्कनुपर्छ भनेर सोच्नुपर्छ भन्ने पनि हुँदैन।

TAM1897 Q1 18.9म मिसनरीहरूलाई चिन्छु, सायद तपाईं पनि चिन्नुहुन्छ, विशेष गरी एकजना र उनकी श्रीमती, जो मेरो मनमा छन्, जो विदेशी मिसनमा गएका थिए। उनीहरू दुवै जवान थिए। मेरो विचारमा, उनीहरू मध्ये कोही पनि बाईस वर्षभन्दा माथिका थिएनन्; श्रीमान् सायद बढीमा तेईस वर्षका थिए। उनीहरू आफ्नो क्षेत्रमा गए र काम सुरु गरे। समय बित्दै जाँदा, उनीहरूलाई बिमारीले सतायो। पहिले श्रीमतीलाई स्थानीय ज्वरोले सतायो, र उनी भयानक रूपमा बिरामी परिन्—मलाई लाग्छ, मानिस बाँच्न सक्ने हदसम्मकै गम्भीर बिरामी; तर ज्वरोसँगै उनीहरू मध्ये कसैलाई पनि घरको याद आएन। उनीहरू साहसपूर्वक आफ्नो काममा डटिरहे; श्रीमानले श्रीमतीको बिरामी हुँदा हेरचाह गरे, र जब श्रीमती मुस्किलले बस्न र हिँडडुल गर्न सक्ने भइन्, ठीक त्यही बेला उनी आफैँ पनि त्यही ज्वरोले श्रीमती जत्तिकै गम्भीर रूपमा ग्रस्त भए; र श्रीमतीले, त्यो कमजोर अवस्थामा, उनको पनि हेरचाह गरिन्। तर उनीहरूले परमप्रभुलाई धन्यवाद, बहादुर ख्रीष्टियनहरूले जस्तै सबै कुराको सामना गरे। उनीहरू अझै पनि त्यही क्षेत्रमा छन्; उनीहरू जहाँ छन्, त्यहाँ सफल छन्, र त्यहाँ पुगेको दिनदेखि नै सफल भएका छन्। हाम्रो आदर्श यही हुनुपर्छ।

TAM1897 Q1 18.10अब म यो भन्न चाहन्नँ कि गएकाहरूमध्ये कोही पनि फर्किनुहुँदैनथ्यो। म यो पनि भन्न चाहन्नँ कि उनीहरूमध्ये कसैले पनि कार्यक्षेत्रमा पुगेलगत्तै फर्किनुहुँदैनथ्यो। तर म यो भन्न चाहन्छु, भाइहरू, कि उनीहरूले जानुअघि नै थाहा पाउनुपर्थ्यो कि उनीहरू तुरुन्तै फर्किनेछन् कि छैनन्।

TAM1897 Q1 18.11मिसन बोर्डले तपाईं राम्रो मिसनरी बन्न सक्नुहुन्छ भनेर सोच्नु नै तपाईं विदेशी मिसनमा जानका लागि पर्याप्त प्रमाण होइन। तपाईं आफैँलाई निश्चित रूपमा थाहा हुनुपर्छ कि परमेश्वरले तपाईंलाई त्यहाँ जान बोलाउनुभएको छ; र तपाईं त्यहाँ जानुहुन्छ किनभने परमेश्वरले तपाईंलाई त्यस ठाउँमा चाहनुहुन्छ। तब जब तपाईं जानुहुन्छ, तपाईं परमेश्वरले बोलाउनुभएकोले जानुहुनेछ, र तपाईं जाँदै गर्दा उहाँ तपाईंसँग हुनुहुन्छ भन्ने कुरा तपाईंलाई थाहा हुनेछ। जब तपाईं त्यहाँ पुग्नुहुन्छ, तपाईंलाई थाहा हुनेछ कि उहाँ तपाईंसँग हुनुहुन्छ; र तपाईं कुनै पनि कठिनाइहरूले डराउनुहुने छैन, न त कुनै कष्टहरूले निराश हुनुहुनेछ, न त कुनै बिमारीहरूले पछि फर्काउनेछ, न त मृत्युको सम्भावनाले पनि।

TAM1897 Q1 19.1यदि शारीरिक मृत्युको वास्तविकता आउँछ भने, तपाईंले यसबाट बच्न भागेर कसरी परमेश्वरको कार्यलाई विफल गर्दै हुनुहुन्छ भन्ने कुरा तपाईंलाई थाहा छैन। तपाईं र म, हरेक ख्रीष्टियन, र विशेष गरी हरेक सातौँ-दिनको एडभेन्टिस्ट ख्रीष्टियनले—किनभने यो ख्रीष्टियन अनुभव हो—यो एउटा जीवित सिद्धान्तलाई आत्मसात् गर्नैपर्छ, कि ख्रीष्टियनको काम उसले शारीरिक मृत्यु भोगेपछि सकिँदैन। यदि ऊ जिउँदासम्म आफ्नो काममा विश्वासयोग्य रहन्छ, र आफ्नो पदमा नै मर्छ भने, उसको काम उसको मृत्युपछि पनि अगाडि बढ्छ।

TAM1897 Q1 19.2अब यो एउटा तथ्य हो। यदि तपाईं परमेश्वरको बोलाहटमा जानुहुन्छ, यदि तपाईं परमेश्वरसँगै जानुहुन्छ, र यदि तपाईं प्रस्थान गर्नुअघि नै मर्नुहुन्छ, यदि तपाईं परमेश्वरले बोलाउनुभएको प्रकारको मिसनरी हुनुहुन्छ,—अब्राहाम जस्तो,—तपाईं आफैँले आफ्नो लागि, परमेश्वरको सामु, परमेश्वरको अधीनमा, र परमेश्वरसँगै यो जान्नुपर्छ कि तपाईंको विषयमा यो उहाँको इच्छा हो।

TAM1897 Q1 19.3आज तपाईंमा एक मिसनरीको रूपमा जानुपर्छ भन्ने दृढ विश्वास हुनु, तपाईंले यही सम्मेलनबाट त्यस क्षेत्रमा जान सुरु गर्नुपर्छ भन्ने प्रमाण होइन। यदि तपाईंको विश्वास सही र असल छ भने, त्यो टिकिरहनेछ। यदि त्यो सही प्रकारको विश्वास होइन भने, त्यो टिक्नु हुँदैन। त्यो सकेसम्म चाँडो बिग्रनुपर्छ। र यदि तपाईंले त्यसलाई केही समयसम्म राख्नुपर्‍यो र त्यो बिग्रियो भने, तपाईं सेवाक्षेत्रमा पुगेपछि बिग्रनुभन्दा यहाँ नै बिग्रनु राम्रो हो।

TAM1897 Q1 19.4यदि तपाईंको विश्वास परमप्रभुबाट आएको हो भने, त्यो राम्रो हुन्छ र टिकिरहन्छ। दावीदलाई बीस वर्षसम्म यो विश्वास थियो कि उनी इस्राएलका राजा बन्नेछन्। तर उनी इस्राएलका राजा बन्ने समयको लागि पटक्कै चिन्तित थिएनन्। उनले त्यस कुरामा हतार गरेनन्। जब सबै कुरा उनको हातमा थियो, उनले आफूलाई सिंहासनमा राख्न एक औंला पनि चलाएनन्। उनीसँग यस्तो दृढ विश्वास थियो जुन बीस वर्षसम्म कायम रह्यो; र जब परमप्रभुले उनलाई परख गर्नुभयो र उनमाथि विश्वास गर्न सक्नुभयो, तब उहाँले नै उनलाई सिंहासनमा ल्याउनुभयो।

TAM1897 Q1 19.5त्यसैले तपाईंलाई कुनै निश्चित क्षेत्रको बारेमा एउटा दृढ विश्वास हुन सक्छ। त्यो परमेश्वरबाट आएको हुन सक्छ। अब, मिसन बोर्डले त्यसमा विश्वास गरोस् वा नगरोस्, वा सम्मेलनले त्यसमा विश्वास गरोस् वा नगरोस्, आफ्नो विचारलाई कार्यान्वयन गर्ने प्रयास नगर्नुहोस्। केवल परमेश्वरको प्रतीक्षा गर्नुहोस्, र उहाँलाई नै अरू मानिसहरूलाई यो यस्तै हो भनी बताउन दिनुहोस्। जब हामी यसरी परमेश्वरको प्रतीक्षा गर्छौं, र त्यसपछि अघि बढ्छौं, परमप्रभु हामीसँग जानुहुन्छ, र हामी यो जान्दछौं; र हामी त्यहाँ रहँदा उहाँ हामीसँग हुनुहुन्छ, र हामी यो जान्दछौं। त्यो हाम्रो चौकी हो, र परमेश्वरले हामीलाई बोलाएर लैजाने बेलासम्म हामी त्यस चौकीमा उभिनेछौं। र यदि उहाँले हामीलाई त्यहाँ जीवित रहँदासम्म, सकेसम्म प्रभावकारी रूपमा प्रयोग गर्नुभयो; र तपाईं मरेपछि उहाँले तपाईंको प्रभावलाई अझ राम्रोसँग प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ; तब तपाईंले गर्नुपर्ने कुरा के हो भने, एक खुशी ख्रीष्टियनको रूपमा मर्नको लागि तयार हुनु हो; यो थाहा पाउँदै कि तपाईं मरेपछि परमेश्वरले तपाईंको कामलाई अगाडि बढाउनुहुनेछ। तपाईं जीवित हुँदा र उनीहरूसँग कुरा गर्दा परमेश्वरले तपाईंद्वारा उनीहरूको हृदयमा जगाउनुभएको त्यो दृढ विश्वास, तपाईंको मृत्युपछि तपाईंको असल उदाहरणद्वारा अझ गहिरो, बलियो र जीवन्त हुनेछ; र त्यसद्वारा तिनीहरू येशू ख्रीष्टसम्म ल्याइनेछन्।

TAM1897 Q1 19.6के तपाईं इच्छुक हुनुहुन्छ, तब, कि परमेश्वरले तपाईंको जीवनद्वारा मात्र होइन, तपाईंको मृत्युद्वारा पनि सुसमाचार प्रचार गर्नुहोस्? तपाईं जीवित भएर पृथ्वीमा हिँडिरहँदा उहाँले तपाईंद्वारा सुसमाचार प्रचार गर्नुभएको होस् भन्ने जति चाहनुहुन्छ, के तपाईं शारीरिक रूपमा मरेर चिहानमा हुँदा पनि उहाँले तपाईंद्वारा सुसमाचार प्रचार गर्नुभएको होस् भन्ने त्यति नै चाहनुहुन्छ? यदि तपाईं त्यसका लागि इच्छुक हुनुहुन्न भने, तपाईं सेवाको लागि जान तयार हुनुहुन्न।

TAM1897 Q1 19.7अब म त्यो धर्मशास्त्रबाट पढ्न गइरहेको छु। फिलिप्पीको पहिलो अध्याय खोल्नुहोस्। त्यहाँ त्यस मिसनरीको उदाहरण छ जसलाई परमेश्वरले बोलाउनुभयो, तपाईंहरूका लागि एक आदर्शको रूपमा, र पछि अनन्त जीवन पाउन येशू ख्रीष्टमाथि विश्वास गर्ने सबैका लागि उदाहरणको रूपमा। तपाईंलाई पावलका कठिनाइहरू याद छ। तपाईंलाई उनका उतार-चढाव, उनका परीक्षाहरू, उनका सतावटहरू, उनले खाएका कोर्राहरू, जताततैका उनका खतराहरू याद छ; र तपाईंलाई थाहा छ कि उनी जहाँ भए पनि कहिल्यै डगमगाएनन्।

TAM1897 Q1 19.8दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरू हो, अहिले ममाथि आइलागेका कुराहरूले वास्तवमा सुसमाचारलाई विस्तार गर्ने काम गरेको छ भनी तिमीहरूले जान भन्‍ने म चाहन्छु। परिणाम स्वरूप सारा दरबारका पहरेदारहरू र बाँकी सबै मानिसहरूकहाँ म ख्रीष्‍टको निम्ति कैदमा रहेको हुँ भनी छर्लङ्ग भएको छ। पद १२, १३।

TAM1897 Q1 19.9यो लेखिएको बेला, उनलाई थाहा थिएन कि सम्राटको आदेश कुन दिन कार्यान्वयन हुनेछ र उनको मृत्युदण्ड कहिले हुनेछ। उनी त्यसको प्रतीक्षामा थिए। अब उनले भोगेका यी सबै कुराहरूको बारेमा सोच्नुहोस्। कोर्राको पिटाइ, परीक्षाहरू, सतावटहरू, खतराहरू, डकैतीहरू, एक पटक ढुङ्गा हानेर शहर बाहिर घिसारेर मृतक जस्तै छोडियो। अब उनी भन्छन्, म चाहन्छु कि तपाईंहरूले बुझ्नुहोस् कि यी कुराहरू ममाथि सुसमाचारको प्रगतिको लागि भएका हुन्। यी हरेक परीक्षण, कष्ट र खतराहरूद्वारा परमेश्वरले के गरिरहनुभएको थियो?—उहाँले त्यो मानिसलाई प्रयोग गरिरहनुभएको थियो, उसद्वारा सुसमाचार प्रचार गर्न, ताकि जब ती मानिसहरूले उसलाई ढुङ्गा हानेर शहर बाहिर घिसारेर मरेको जस्तो छोडे, तब परमेश्वरको पवित्र आत्माले उनीहरूको हृदयमा आफ्नो सत्यको छाप लगाइरहनुभएको थियो, कि त्यो मानिस परमेश्वरको थियो, कि उसले उनीहरूकहाँ ल्याएको सन्देश परमेश्वरकै थियो; र यदि उनीहरूले त्यसको विरुद्धमा विद्रोह गरे भने, उनीहरूको विनाश निश्चित भयो; र यदि उनीहरू त्यसमा समर्पित भए भने, उनीहरूले उद्धार पाए।

TAM1897 Q1 19.10हाम्रो माध्यमबाट परमेश्वरले यही गर्नुहुनेछ। हामी संसारमा जेका लागि छौं, त्यो परमेश्वरले हाम्रो माध्यमबाट सुसमाचार प्रचार गर्नु हो। यो काम हामी आफैँले गर्नुभन्दा पनि परमेश्वरले हाम्रो माध्यमबाट गर्नुहुने हो, चाहे वचनद्वारा होस् वा प्रभावद्वारा; र परमेश्वरले वचनद्वारा जस्तै प्रभावद्वारा पनि उत्तिकै राम्रोसँग गर्न सक्नुहुन्छ। परमेश्वरले हाम्रो प्रभावमा पनि र हाम्रो वचनमा पनि सुसमाचार राख्नुहुनेछ। हामी हाम्रो वचनद्वारा जस्तै हाम्रो प्रभावद्वारा पनि सधैं प्रचार गरिरहेका हुन्छौं।

TAM1897 Q1 19.11अनि मेरो कैदको कारणले गर्दा प्रभुमा धेरै विश्‍वासीहरू साहसी भएका छन्, र निडरतासाथ सुसमाचार प्रचार गर्न धेरै उत्साहित भएका छन्। यो सत्य हो, कतिले डाह र प्रतिस्पर्धाका कारण ख्रीष्‍टलाई प्रचार गर्दछन्, तर अरूहरूले चाहिँ स्वच्छ मनसायले गर्दछन्। म सुसमाचारको सुरक्षाका निम्ति कैदमा परेको छु भनी जानेर स्वच्छ मनसायले प्रचार गर्नेहरूले यो काम प्रेमका लागि गर्दछन्। डाह र प्रतिस्पर्धाले प्रचार गर्नेहरूले स्वार्थी उद्देश्यले बेइमानीका साथ ख्रीष्‍टको प्रचार गरे; ताकि म कैदमा रहेको बेला तिनीहरूले मलाई अझ धेरै समस्या खडा गर्न सकून्। तर के भयो त? महत्त्वपूर्ण कुरा यही नै हो, चाहे खराब मनसायले होस् वा सत्यतामा होस्, जुनसुकै तरिकाले भए तापनि ख्रीष्‍ट नै प्रचारिनुहुन्छ। यसैकारणले म आनन्दित हुन्छु। हो, म निरन्तर आनन्दित हुनेछु। किनकि तिमीहरूका प्रार्थना र येशू ख्रीष्‍टको आत्माले दिनुहुने सहायताद्वारा ममाथि आइलागेका कुराहरू मेरै छुटकाराको निम्ति हुनेछ भनी म जान्दछु। म उत्कट इच्छा र आशा गर्दछु, म कदापि शर्ममा पर्नेछैनँ; तर मसँग प्रशस्त साहस हुनेछ, ताकि चाहे जीवनद्वारा होस् वा मृत्युद्वारा, सदाझैँ मेरो शरीरमा ख्रीष्‍ट उच्‍च पारिनुहुनेछ।

TAM1897 Q1 20.1त्यसोभए, के लेखिएको छैन कि परमेश्वरले सुसमाचार र येशू ख्रीष्टको महिमालाई ठूलो पार्न एक मरेको मानिसलाई पनि प्रयोग गर्नुहुनेछ? के तपाईं यस कुरामा इच्छुक हुनुहुन्छ कि उहाँले यो तपाईंको माध्यमबाट गर्नुहुनेछ, जब कि तपाईं जीवित हुनुहुँदा भन्दा मरेको अवस्थामा तपाईंको माध्यमबाट यो अझ राम्रोसँग गर्न सक्नुहुन्छ? साँच्चै मरेको, तर उहाँको निम्ति जीवित। त्यसोभए के तपाईं यो देख्नुहुन्न कि त्यस राम्रो अर्थमा एक ख्रीष्टियन कहिल्यै मर्दैन। “किनकि उहाँका निम्ति सबै जीवित छन्।” “यसकारण हामी चाहे जिऔँ वा मरौँ, हामी प्रभुकै हौँ।” के तपाईं हुनुहुन्छ? यदि तपाईं जीवित रहँदा प्रभुका हुनुहुन्छ भने, तपाईं मरेपछि पनि प्रभुका नै हुनुहुन्छ। र जसरी परमेश्वरले तपाईं जीवित रहँदा सुसमाचार प्रचार गर्न तपाईंलाई प्रयोग गर्नुहुन्छ, त्यसरी नै तपाईं मरेपछि पनि उहाँले सुसमाचार प्रचार गर्न तपाईंलाई प्रयोग गर्नुहुनेछ। र तपाईं मरेपछि पनि तपाईंको काम रोकिनेछैन। जसरी तपाईं जीवित रहँदा तपाईंको काम ख्रीष्टको काम हो, त्यसरी नै तपाईं मरेपछि पनि यो काम अगाडि बढिरहनेछ। तपाईंको प्रभावले काम गर्नेछ, र परमेश्वरले तपाईं मरेपछि तपाईंको माध्यमबाट त्यस्ता कामहरू गर्नुहुनेछ, जुन तपाईं जीवित रहँदा त्यति राम्ररी गर्न सक्नुहुन्न।

TAM1897 Q1 20.2मानौं पावल मर्छन्। उनले यसको अपेक्षा गरेका थिए। अर्को अध्यायको सत्रौँ पद हेर्नुहोस्। तर, यसलाई ध्यानमा राख्दै, उनी सधैं के गरिरहेका थिए? “यसैकारणले म आनन्दित हुन्छु। हो, म निरन्तर आनन्दित हुनेछु।”

TAM1897 Q1 20.3“तर यदि तिमीहरूको विश्‍वासबाट आएको सेवा र बलिदानमा म अर्घबलिको रूपमा बलि हुनुपरे तापनि म सबैसँग खुशी र आनन्दित हुन्छु।” जब उनले भने, “यदि तिमीहरूको विश्‍वासबाट आएको सेवा र बलिदानमा म अर्घबलिको रूपमा बलि हुनुपरे” तब उनले कुन कुरालाई जनाएका थिए? उनी हरेक दिन येशू ख्रीष्टको विश्वासको बलिदानको रूपमा चढाइनेछन् भन्ने अपेक्षामा थिए। उनले यसको बारेमा के गरिरहेका थिए?—“म सबैसँग खुशी र आनन्दित हुन्छु।” उनीहरूले के गर्नुपर्थ्यो?—“त्यसै गरी तिमीहरू पनि मसँगै खुशी र आनन्दित हुनुपर्छ।”

TAM1897 Q1 20.4के उनले फिलिप्पीहरूले उनको टाउको काटिँदा उनीसँगै खुशी मनाउने अपेक्षा गरेका थिए?—हो; उनले त्यस्तै भनेका छन्। भाइहरू, जब हामी यो तथ्य बुझ्छौं कि ख्रीष्टियनको काम उसको मृत्यु पछि पनि रोकिँदैन, तब हामी कसैको मृत्यु भएको कारणले यति धेरै शोक प्रस्तावहरू पारित गरेर सम्बन्धित मानिसहरूलाई पठाउने काम गर्दैनौं। परमप्रभुलाई धन्यवाद होस्, कि यद्यपि उनी मरेका छन्, उनको काम अगाडि बढिरहेको छ। यसमा रमाउनुहोस्—उनी मरे भनेर होइन, तर उनको काम अगाडि बढिरहेको छ भनेर; कि परमेश्वरले उनलाई जीवित हुनुभन्दा त्यसरी नै बढी राम्रोसँग प्रयोग गरिरहनुभएको छ।

TAM1897 Q1 20.5त्यसकारण परमेश्वरलाई आउन दिनुहोस् र सबै ठाउँ ओगट्न दिनुहोस्, ताकि हामी परमेश्वरलाई सम्पूर्ण हृदयले, सम्पूर्ण प्राणले, सम्पूर्ण मनले र सम्पूर्ण शक्तिले प्रेम गरौं। एक जना मिसनरी हुनु भनेको यही हो।

TAM1897 Q1 20.6र सबैभन्दा पहिलो कुरा, त्यस्तो मिसनरी बन्नको लागि, हो, “आफ्नो देशबाट बाहिर निस्क।”