Die Wetenskap van Saligheid. – Nr. 1 · Die boodskap van die derde engel

TAM1897 D 46.2Preek gelewer Vrydag� Gedruk in die Algemene Konferensie se Daaglikse Koerantbulletins van 16 Feb. 1897, Deel 1, Nr. 3, bl. 46-47 en van 17 Feb. 1897, Deel 1, Nr. 4, bl. 49-53.

TAM1897 D 46.3ALMAL weet dat dit ‘n baie wetenskaplike tyd is, al is dit maar in naam, in professie en in aspirasie. God wil hê dat sy volk altyd met die tyd moet tred hou. Meer as dit: Hy wil hê dat sy volk altyd die tyd moet vooruit wees. Veral wil Hy hê dat sy volk altyd hervormers moet wees, en om ‘n persoon ‘n hervormer te wees, moet hy die tyd vooruit wees. Aangesien dit dus ‘n besonder wetenskaplike tydperk is, in professie en andersins, moet God se saak, sy volk, wetenskaplik wees om aan die eise van die tydperk te voldoen. Dit is die stelling van die proposisie tot die studie waarvan ek julle vanaand uitnooi. Die Here wil hê dat julle en ek daardie proposisie moet aanvaar, dit moet bestudeer en daarop moet bou, totdat dit in ons voor die wêreld gedemonstreer word dat daardie proposisie wetenskaplik korrek is. As jy en ek, as almal wat die naam van Christus bely, dit doen, sal daardie ding deur die Here gedoen word. Die wêreld sal dit sien, en die wêreld sal dit sien of jy en ek deel daaraan het of nie. Want as jy en ek nie deel daaraan het nie, sal dié deel daaraan hê wat die Here sal toelaat om daardie demonstrasie deur hulle te maak; en as jy en ek Hom nie toelaat om dit te doen nie, mis ons dit.

TAM1897 D 46.4Maar u sê, Saligheid is die werk van God se volk. Saligheid is die een saak van die Here. Dit is wat hierdie ander broeders gesê het. Dit is wat ons vanmiddag in die les gehad het, en wat ons in al die lesse in Hebreërs gehad het. Dit is die les wat ons op ander plekke in die Skrif gehad het. En die Skrif sê dat ons niks anders moet weet nie behalwe Jesus Christus en Hom wat gekruisig is. Jy sê dit; ja, en ek sê dit. Ek sê dat die werk van die mense van God — alles wat die saak van God in die wêreld is — die werk van die saligheid is. En dit stem presies ooreen met wat ons reeds gestel het. Daarom is saligheid wetenskap.

TAM1897 D 46.5Meer as dit: Saligheid is nie bloot wetenskap nie, dit is nie bloot ‘n wetenskap nie; dit is die hoof, die sleutel, die sentrum van alle wetenskappe. Dit is die mees wetenskaplike van alle dinge waarmee die menslike verstand in hierdie wêreld besig is. Sodat wanneer God se volk die saligheid van God aanneem soos dit in God is; wanneer sy saak van saligheid in die wêreld sal staan as werklik die verteenwoordiging van sy idees van saligheid, dan sal aan die wêreld geopenbaar word die wetenskap wat bo alle ander wetenskappe is. Dan kan God se volk voor die ware konings van die wetenskap staan, en nie beskaamd wees nie, in ‘n wetenskaplike tydperk.

TAM1897 D 47.1Nou, ek is ten volle daartoe verbind om daardie waarheid te glo. En ek wil hê julle moet sien hoe volkome dit die waarheid is. Julle en ek is verbind tot die saligheid van God. En ek wil hê julle moet deur die Bybel — die boek van alle waarheid — sien dat saligheid wetenskap is. Dan sal julle, saam met my, daardie waarheid glo.

TAM1897 D 47.2Eerstens wil ek dan hê dat julle nugter moet dink en self moet sien dat saligheid nie net wetenskap is nie, maar dat dit die hoogste van alle wetenskappe is.

TAM1897 D 47.3Die woord “wetenskap” beteken, letterlik, kennis. Die wetenskap van plantkunde is die kennis van plantkunde. Die wetenskap van sterrekunde is die kennis van sterrekunde. So het een wetenskaplike wetenskap gedefinieer as “die produk van denke.” Al die kennis — die wetenskap — wat die wêreld van sterrekunde het, is die produk van die wêreld se denke oor die onderwerp sterrekunde.

TAM1897 D 47.4Nou is saligheid die kennis van God: “Dit is die ewige lewe, dat hulle U, die enigste ware God, en Jesus Christus wat U gestuur het, mag ken.” Dit is dus wetenskap. Maar hierdie kennis is nie die produk van die mens se denke nie: dit is die produk van God se denke. Want “oog het dit nie gesien en oor het dit nie gehoor nie, en dit het nie in die hart van die mens opgekom nie, die dinge wat God berei het vir die wat Hom liefhet. Maar God het dit aan ons geopenbaar deur sy Gees; want die Gees ondersoek alle dinge, ja, ook die diepste dinge van God.” Daarom is saligheid, as produk van God se denke, nie net wetenskap nie, maar die hoogste van alle wetenskappe.

TAM1897 D 47.5Weer: Dit wat deur die wêreld as wetenskap erken word — die natuurwetenskappe — is die produk van mense se denke. Dit is met die verstand dat mense dink. Dit is dus met die verstand dat mense met al hierdie wetenskappe te make het. Maar saligheid handel oor die verstand self. Watter is dan die hoër? Watter is die hoër — dit wat met alle ander dinge te make het, of dit wat met die verstand te make het wat met alle ander dinge te make het? — Laasgenoemde, beslis. Aangesien mense met die verstand alle ander wetenskappe hanteer, en saligheid met die verstand self te make het, is dit volkome duidelik dat saligheid nie net ‘n wetenskap is net so seker as enige ander wetenskap nie, maar ook ‘n hoër wetenskap as alle ander wetenskappe. Dit is die hoogste wetenskap wat die menslike verstand kan ken.

TAM1897 D 47.6Nogmaals: Saligheid het met die verstand te doen. Maar wie is dit wat in saligheid en deur saligheid met die verstand te doen het? — Dit is God self. Aangesien dit dus God self is wat hierdie wetenskap uitwerk en bekendmaak, en aangesien hierdie wetenskap die produk van God se denke is, volg dit dat die wetenskap van saligheid die hoogste, die diepste en die breedste wetenskap is wat bekend is, nie net aan die menslike verstand nie, maar aan die hele heelal.

TAM1897 D 47.7Kom ons lees ‘n paar Skrifgedeeltes. “Moenie aan hierdie wêreld gelyk word nie; maar word verander deur die vernuwing van julle gemoed.” Romeine 12:2. “So dien ek met die gemoed self die wet van God.” Romeine 7:25. “Ons weet dat die Seun van God gekom het en ons ‘n verstand gegee het.” “Ons het die gesindheid van Christus.” Die enigste manier waarop die Here ons kan bereik, is deur die verstand. Hy handel met ons slegs deur die verstand. Hy regeer ons slegs deur ons verstande. Kyk: “Met die verstand dien ek self die wet van God, maar met die vlees die wet van die sonde.” En die eerste van al die gebooie is dit: ‘Hoor, Israel, die Here onse God is een Here; en jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand.’ ‘Die vleeslike gemoed is vyandskap teen God, want dit onderwerp hom nie aan die wet van God nie, en kan dit ook nie doen nie.’ Die vleeslike verstand wat nie aan die wet van God onderwerp kan word nie — nie kan nie — moet verander word, moet verruil word vir ‘n ander verstand wat altyd die wet van God dien. Daardie verstandsverandering is saligheid. Daardie vernuwing van die verstand word deur God in die werk van sy saligheid teweeggebring, en dit kan deur geen ander teweeggebring word nie. Daarom is dit die hoogste van alle wetenskappe — die hoogste wat aan die menslike verstand bekend is, die hoogste wat aan die heelal bekend is.

TAM1897 D 47.8Begin julle nie te sien waarom die Getuienisse van “die wetenskap van die saligheid” praat nie?

TAM1897 D 49.1Nou wil ek hê julle moet sien dat ander dit ook so dink. Ek wil hê julle moet sien dat ek nie hierin alleen is nie. Ek wil hê julle moet sien dat ons vir hierdie standpunt gesag het — wetenskaplike gesag — dit wil sê, die gesag van persone wat wetenskap verstaan.

TAM1897 D 49.2As ek vanaand vir julle bewyse kon bring dat dié wat alle ander wetenskappe die beste van enigiemand in hierdie wêreld verstaan, getuig dat hulle meer in hierdie wetenskap belangstel as in al die ander wetenskappe saam, dat hulle meer in dit sien wat die moeite werd is om te oorweeg as in al die ander wetenskappe saam, sou julle dan nie sê dat ek veilig is om te praat soos ek doen nie — vanuit ‘n wetenskaplike oogpunt? Wel, ek het presies so ‘n geselskap — ‘n geselskap wat alle ander wetenskappe verstaan, en ek het die bewyse waarheidsgetrou uiteengesit dat hulle meer hierin belangstel as in al die ander saam.

TAM1897 D 49.3In 1 Petrus 1:10-12 praat die apostel oor die saligheid, en daar lees ek die volgende:—

TAM1897 D 49.4Van watter saligheid die profete deeglik nagevors en gesoek het, wat van die genade geprofeteer het wat aan julle sou kom; en hulle het nagevors watter of watter soort tyd die Gees van Christus wat in hulle was, aangedui het, toe Hy vooruit getuig het van die lydensweg van Christus en die heerlikheid wat daarna sou volg. Aan wie dit geopenbaar is, dat hulle nie vir hulleself nie, maar vir ons diens gedoen het met die dinge wat nou deur diegene wat die evangelie met die Heilige Gees, uit die hemel gestuur, aan julle verkondig het, aan julle meegedeel word; dinge waarin die ENGELE VERLANG OM IN TE KYK.

TAM1897 D 49.5Waaroor begeer die engele om in te kyk? — Die saligheid van God wanneer dit verkondig word met die Heilige Gees wat uit die hemel gestuur is. Die Griekse woord vir “begeer,” beteken hier “om jou hart op iets te vestig.” En die Griekse woord vir “ondersoek” beteken: “om oor ‘n ding te buk om dit te bekyk; om vorentoe te buig om te kyk; om met ‘n gebuigde liggaam in te kyk; om noukeurig in te kyk, om nuuskierig te ondersoek — van iemand wat met iets vertroud wil raak.” Só is die houding van die engele teenoor die onderwerp van die saligheid.

TAM1897 D 49.6Nou, verstaan die engele ander wetenskappe — biologie, geologie, ichtiologie, sterrekunde — al die ander wetenskappe? Julle weet dat hulle dit doen. Almal weet dat die engele al die ander wetenskappe deeglik verstaan. Almal weet dat dit heeltemal veilig is om te sê dat al die engele al die ander wetenskappe oneindig meer deeglik verstaan as wat enige mens ooit enige enkele wetenskap verstaan het. Maar die engele stel meer belang in die onderwerp van die saligheid as in al die ander wetenskappe. Hulle wat die meeste van almal weet, stel die meeste belang in hierdie een. O, wel, julle het ‘n rukkie gelede saamgestem met my dat as ek so ‘n gesag as dit kon aanhaal, sou julle sê dat ons veilig is om hierdie standpunt in te neem. Kom aan dan, ons is veilig. Ons is in die beste geselskap — ja, die beste wetenskaplike geselskap. Daar is gesag wat op die onderwerp afsluitend is, wetenskaplike gesag.

TAM1897 D 49.7Nou maak ek vanaand nie ‘n woordspeling met die woord ‘wetenskap’ nie. Ek gebruik die woorde “wetenskap” en “wetenskaplik” met verwysing na saligheid as ‘n absoluut ware woord. Die saligheid van God is werklik ‘n wetenskaplike saak, nie valslik so genoem nie, maar eg, uiters wetenskaplik. Moet dus glad nie die idee kry dat ek ‘n woordspeling maak met die woord “wetenskap” of “wetenskaplik” nie. Ek gebruik dit waarheidsgetrou, omdat dit in hierdie verband korrek is.

TAM1897 D 49.8Maar dit is nie alles nie: nie net begeer die engele om hierin in te kyk as dié wat met iets vertroud wil raak nie; maar hulle raak wel met iets vertroud. Hulle leer wel deur hierin te kyk en dit te bestudeer. Lees Efesiërs 3:8-11, en u sal hierdie gedagte uitgedruk sien:—

TAM1897 D 50.1Aan my, wat minder is as die geringste van alle heiliges, is hierdie genade gegee om onder die heidene die onnaspeurlike rykdom van Christus te verkondig; en om almal [Ek laat die woord manne weg, omdat dit verstaan word] te laat sien wat die gemeenskap van die geheimenis is, wat van die begin van die wêreld af in God verborge was, wat deur Jesus Christus alle dinge geskape het: met die doel [Kyk, nou, ek moet die onnaspeurlike rykdomme van Christus preek om almal te laat sien wat die gemeenskap van die geheimenis is wat in God verborge was, en dit is met die doel, vir die doel] dat nou deur die kerk aan die owerhede en magte in die hemelse plekke die veelvuldige wysheid van God bekend mag word, volgens die ewige voorneme wat Hy in Christus Jesus, onse Here, voorgeneem het.

TAM1897 D 50.2Wat is die “doel” daarvan om mense dit te laat sien? — Sodat by die owerhede en magte “in hemelse plekke” (“in die hemel” soos ander vertalings dit gee; dit is korrek) die veelvuldige wysheid van God bekend mag word. Die engele, die owerhede en magte, verlang ernstig daarna om in hierdie evangelie van saligheid in te kyk wanneer dit met die Heilige Gees, wat uit die hemel afgestuur is, verkondig word. Hulle kyk en bestudeer wel. En terwyl hulle bestudeer, leer hulle nuwe openbarings van die wysheid van God — die veelvuldige wysheid van God — volgens sy ewige voorneme wat Hy in Christus Jesus, onse Here, beraam het. U weet uit ander Skrifte dat hierdie geheimenis van God, hierdie ewige voorneme, in die evangelie geopenbaar word. Jy weet dat die magte en gesagte in die hemel nie op een manier ewig is nie — hulle is nie van ewigheid tot ewigheid nie. Hulle is van ‘n sekere punt tot in die ewigheid, soos jy en ek is. Gabriël is net tot in die ewigheid vanaf die punt waar hy geskep is. Hy is nie van ewigheid tot ewigheid nie.

TAM1897 D 50.3Maar God is van ewigheid tot ewigheid. Nou, van ewigheid tot ewigheid was daar, is daar, ‘n doel — sy ewige doel wat in Christus Jesus, onse Here, bepaal is. Hoe lank sal dit die engele neem om die diepte te bereik, om die studie van daardie ewige doel uit te put? — Tot in die ewigheid. Dit is duidelik genoeg. Aangesien daardie doel in die evangelie geopenbaar word, bekendgemaak word deur die geheimenis van God, wat is: “Christus in julle, die hoop op heerlikheid,” is dit duidelik genoeg dat die engele dit bestudeer. En soos hulle daarna kyk, sien hulle daar die veelvuldige wysheid van God geopenbaar, volgens sy ewige doel. Hulle verlang daarna om daarna te kyk. Hulle doen so, en leer dus.

TAM1897 D 50.4Wel, dan, aangesien hulle alle ander wetenskappe meer verstaan as wat enige mens een verstaan, wanneer hulle meer in hierdie een belangstel as in al die ander, en daaruit leer; is dit nie ‘n feit waarop jy en ek met veiligheid kan staatmaak nie? Is dit dan nie ook ‘n onderwerp wat meer werd is van ons gedagtes, ons hoogste denke, as al die ander saam nie? En kan ons nie ons harte daarop vestig en ons hele siel daaraan gee sonder om onwetenskaplik te wees nie? O, ons kan, ons kan! Kom ons doen dit.

TAM1897 D 50.5Nou, moenie my verkeerd verstaan nie. Ek val nie ander wetenskappe aan nie. Ek sê nie dat alle ander wetenskappe geïgnoreer moet word en as dwaalligte beskou word wat onwaardig is vir enige aandag nie. Nee; ek sê dat dit groter is as hulle almal; en dat alles wat ons in hulle bestudeer, in onderdanigheid aan dit wat groter is as hulle, bestudeer moet word. Ek sê net dat alle ander ten minste ‘n sekondêre plek moet inneem ná hierdie een, as ons wetenskaplik wil wees.

TAM1897 D 50.6Dink daaroor! Neem ons eie natuurlike verstand waarmee ons met ander wetenskappe te make het. Sou ek, sou enige mens, streng wetenskaplik wees om sy beste en hoogste denke op ‘n wetenskap te rig, wanneer hy die hoogste moontlike gesag het dat daar ‘n hoër een byderhand is? Sou dit wetenskaplik wees? — Nee. Wel, dan sien ons tot dusver dat dit ‘n wetenskap is; dat dit die hoogste wetenskap is. Enige mens wat nie sy hoogste denke, sy beste denke en al sy kragte eerstens op hierdie wetenskap rig nie, en dit nie alle ander wetenskappe laat lei nie, is dus volgens die aard van die saak nie wetenskaplik nie.

TAM1897 D 50.7En hy is ook nie wys nie. Want wat is hierdie wetenskap? — Saligheid. Baie goed. En dit is die ewige lewe. Stel jou voor ek sit my hele lewe, al my kragte, op ander wetenskappe, en verwaarloos hierdie een, of beskou hierdie een as minderwaardig, sal ek dit dan kry? — Nee. Hoe lank sal ek dan hê om die ander wetenskappe te bestudeer? — Op die meeste net ‘n paar jaar. Dan sal my werk aan hierdie wetenskappe vir altyd verby wees, en ek sal nooit weer ‘n kans hê om dit te bestudeer nie.

TAM1897 D 50.8Maar as ek hierdie een eers hanteer en die ander in ‘n minderwaardige plek laat totdat ek hierdie een veilig het, sal ek dan ‘n kans hê om die ander te bestudeer? — Ja. Hoe lank? — Tot in ewigheid. Ah, is dit dan nie die wyse weg nie? Is dit nie die enigste wyse koers nie? En is dit nie die enigste wetenskaplike en sinvolle koers nie? — Dit is beslis. Kom dan, laat ons wetenskaplik wees, streng so, uiters so.

TAM1897 D 50.9Kom ons kyk nou ‘n bietjie verder. In daardie eerste gedeelte wat ons oor die engele bekyk het, het dit met die profete begin, so: “Oor watter saligheid die profete ondersoek en deeglik nagevors het, wat van die genade geprofeteer het wat na julle sou kom,” toe hulle vooruit getuig het van die lydensweg van Christus en die heerlikheid wat daarna sou volg.

TAM1897 D 51.1Nou is hierdie wetenskap van die saligheid, hierdie produk van God se denke oor die onderwerp van die saligheid, deur die profete in geskrif gebring soos ons dit hier het. Hierdie wetenskapsboek, hierdie wetenskap van die saligheid, het deur die profete gekom. Het hulle iets geweet van die ander wetenskappe? — Ja.

TAM1897 D 51.2Ons kan dit op ‘n aantal plekke vind — meer as wat ons vanaand tyd sal hê om op te let. Maar ons sal na twee of drie punte kyk, sodat ons die feit voor ons gees kan bring dat hulle wel kennis hiervan gehad het.

TAM1897 D 51.3In die vyftiende hoofstuk van die eerste brief aan die Korintiërs is daar ‘n wetenskaplike stelling gemaak wat ongeveer sewentienhonderd jaar voor dit deur die wetenskap ontdek is, gemaak is. Dit was al hierdie eeue daar, maar die wetenskaplikes in wie se veld dit was, het dit nie deur hul denkproses geken nie. Dit is die stelling van ‘n waarheid in die sterrekunde. Wie ook al in die stelling in die Bybel geglo het, het dit natuurlik die heeltyd geweet, selfs al het hy nog nooit die woord astronomie gehoor nie; maar die menslike wetenskap het dit nie geken nie en dit eers ná so ‘n lang tyd ontdek.

TAM1897 D 51.4Nog ‘n gedagte: Toe daardie Bybelskrywer daardie wetenskaplike stelling gemaak het wat sewentienhonderd jaar later deur wetenskaplikes as wetenskaplik korrek bevind is, was dit nie die hele tyd net so werklik ‘n wetenskaplike stelling as wat dit ná die ontdekking daarvan was nie? — Sekerlik. Was dit dan nie so toe die skrywer dit geskryf het nie? — Beslis. Die gedeelte is 1 Korintiërs 15:41:—

TAM1897 D 51.5Daar is een heerlikheid van die son, en ‘n ander heerlikheid van die maan, en ‘n ander heerlikheid van die sterre; want die een ster verskil van die ander ster in heerlikheid.

TAM1897 D 51.6Dit was nie honderd jaar gelede bekend nie, want ongeveer so lank gelede het ‘n man wat homself vir ‘n aansienlike sterrekundige gehou het, en wat deur sy eweknieë as sodanig beskou is, daardie stelling gekritiseer as onkorrek en as ‘n bewys van die onkunde van Bybelskrywers; omdat hy gedink het (dit wil sê, die Bybelskrywer het gedink) dat een ster van ‘n ander ster verskil in heerlikheid, in glans, in plaas van in afstand. Dit is die stelling van hierdie kritikus daaroor. Sy idee was, en hy het namens die sterrekundige wetenskap gepraat, dat die enigste rede waarom een ster vir ons helderder en mooier is as ‘n ander, is dat een nader aan ons is as ‘n ander, sodat ons meer van sy lig ontvang. Maar vandag is dit in alle wetenskapsgebiede bekend dat dit waar is dat daar net soveel verskil tussen die sterre is, in hul grootheid en skoonheid en kleure, as in die blomme op die aarde. Sodanig dat as ons al die blomme op die aarde in ‘n groot veld voor ons kon sien, met al hul glorie en verskeidenheid van kleure, en dan die sterre van die hemel net so duidelik kon sien as wat ons hierdie sien, sou ons een net so veelkleurig en mooi sien as die ander. Dit is nou bekend, maar dit was nie bekend toe daardie gedeelte aan die Korintiërs geskryf is nie.

TAM1897 D 51.7Nou vra ek, was dit nie ‘n wetenskaplike stelling nie, was dit nie die stelling van ‘n waarheid in die wetenskap nie, op die dag dat Paulus dit geskryf en na Korinte gestuur het, net so seker as wat dit nou is? Die ontdekking wat die wetenskap gemaak het dat dit die waarheid was, het dit nie die waarheid gemaak nie, en dit het ook nie ‘n deeltjie by sy gewig as waarheid gevoeg nie. Hul ontdekking het eenvoudig getoon dat hulle iets uitgevind het wat waar was, maar waarvan hulle voorheen nie geweet het nie, omdat hulle nie in die Bybel geglo het nie. As hulle dit net in die Bybel gelees, en dit geglo en aanvaar het, sou hulle daardie wetenskaplike punt lank voor enige wetenskaplikes dit ontdek het, geweet het.

TAM1897 D 51.8Daar is ‘n ander wetenskap: Sir Isaac Newton het eendag onder ‘n appelboom gesit. ‘n Appel het van ‘n tak naby hom afgeval. Baie kere het appels al voorheen van bome afgeval. Hy het al voorheen gesien hoe appels van bome afval. Maar daardie dag was hy in ‘n meditasie-stemmingstoestand, en hy het begin dink. Waarom het daardie appel geval? Dit moet wees omdat die aarde ‘n invloed daarop gehad het om dit na hom toe te trek. Aangesien die aarde groter as die appel is, sou dit dit na hom toe trek toe dit van die boom loskom. Hy het gesê: As ek daardie appel neem en so hoog as wat ek kan gooi, val dit weer op die aarde. As dit dus die invloed van die aarde was wat dit hierdie kort afstand gebring het, wanneer ek dit so hoog as moontlik gooi en dit weer terugkom, is dit bewys dat die invloed van die aarde so ver van die aarde af reik, en daardie ding vasvang en dit terugbring. As ek dit ‘n myl hoog kon gooi en dit moes terugkom, sou dit duidelik wees dat daardie invloed ‘n myl ver reik om daardie ding terug te bring. Toe sê hy: As dit die waarheid is, behoort daardie invloed tot by die maan te reik. Ek wonder of dit wel tot by die maan reik? Ek sal gaan kyk. Hy het na sy huis gegaan en daar gaan sit, het die astronomiese berekeninge oor die wentelbaan van die maan op sy plek geneem en ‘n lang reeks syfers uitgereken. Maar dit het nie gepas nie. Hy het dit weer en weer probeer, maar dit het nie gepas nie; hy kon nie daardie invloed laat reik tot by die maan nie.

TAM1897 D 52.1Hy het die saak vir ongeveer tien jaar laat rus, as ek reg onthou, voordat hy dit weer opgeneem het. Eendag is ‘n nuwe berekening van die maanbaan gepubliseer, wat sommige onnoukeurighede in vorige syfers reggestel het. Toe dit gepubliseer is, het Newton gesê: “Ek wonder of dit sal voorsien wat ek nodig het.” Hy het die syfers gekry, aan die werk gespring en ‘n lang reeks syfers uitgereken waaroor jy en ek natuurlik verstom sou wees. Maar hy het uiteindelik tot binne twee of drie syfers van die einde gekom, en hy het gesien dat dit sou pas. Hy was so oorweldig deur die wonderlike feit dat hy nie sy syfers kon voltooi nie. Die pen het uit sy hand geval, en hy moes ‘n vriend vra om dit vir hom uit te werk. Die vriend het dit gedoen, en Sir Isaac Newton het ‘n wetenskaplike feit, of liewer, ‘n nuwe wetenskap, gedemonstreer. Dit word gravitasie genoem. En hy is sedertdien onsterflik gemaak.

TAM1897 D 52.2Dit was inderdaad ‘n groot ding. Tog was dit in die Bybel vyf-en-twintighonderd jaar voordat Sir Isaac Newton dit in die natuur ontdek het. Gravitasie is eenvoudig die balansering van die heelal. Dit is daardie beginsel, daardie wet, soos wetenskaplikes sou sê, waardeur die balans van die heelal in stand gehou word. Dit wil sê, elke liggaam in die heelal beïnvloed elke ander liggaam, en is daarmee in balans. Nie net elke liggaam nie, maar elke deeltjie materie in die heelal, trek elke ander deeltjie materie in die heelal aan en beïnvloed dit.

TAM1897 D 52.3In die fisiese wêreld is dit eenvoudig die ooreenstemmende feit met wat ons vanmiddag in die Bybelklas gehad het, wat die lewe betref. Ons het gevind dat jy niemand of niks kan aanraak sonder dat dit regoor die heelal bekend raak nie. ‘n Mossie val nie sonder dat jou Vader daarvan weet nie, en daardie mossie val nie sonder dat sy val regoor die heelal gevoel word nie. Dit is eenvoudig ‘n ooreenstemmende feit daarmee.

TAM1897 D 52.4Daar is ook ‘n geestelike feit wat met hierdie twee ooreenstem.

TAM1897 D 52.5Waarheen kan ek gaan van u gees af? Of waarheen kan ek vlug van u teenwoordigheid af? As ek opklim na die hemel, is U daar; as ek my bed maak in die hel, kyk, is U daar. As ek die vlerke van die dageraad neem en woon in die uiterste dele van die see; selfs daar sal u hand my lei, en u regterhand my vashou. Psalm 139:7-10.

TAM1897 D 52.6Wanneer jy en ek ‘n regte gedagte dink, word dit êrens anders opgemerk? Ons dink ‘n verkeerde gedagte. Wat is ‘n verkeerde gedagte? — Sonde. Waar begin die sonde dan? — In die gedagte. Word my sonde êrens anders in die heelal opgemerk behalwe by myself? Wie bespeur dit? — God, deur sy Gees. O, is daar dan ‘n geestelike feit in ons heelal wat nie bespeur word nie? nie gevoel word nie? of ‘n gedagte, goed of kwaad, wat nie gevoel word nie? Sien u gravitasie dan nie as ‘n wetenskap nie? Sir Isaac Newton het ‘n waarheid in die heelal ontdek wat ooreenstem met ander waarhede in die heelal.

TAM1897 D 52.7Die wet wat Newton ontdek het, is, soos ek gesê het, dié waardeur die balans van die heelal in stand gehou word. Nou sal ek die Skrif lees wat wys dat dit vyf-en-twintighonderd jaar voor Newton dit ontdek het, bekend was. Jesaja 40:12:—

TAM1897 D 52.8Wie het die waters in die holte van sy hand gemeet, en die hemel met die span afgemeet, en die stof van die aarde in ‘n maat vasgevat, en die berge op ‘n weegskaal geweeg, en die heuwels in ‘n balans?

TAM1897 D 52.9Toe die berge en die heuwels gevestig is, is hulle met mekaar in balans gebring. Het God dit so vasgestel dat hulle balans gehandhaaf sou word? Wat is die wetenskaplike naam van die wet waardeur die balans van dinge gehandhaaf word? — Swaartekrag. Waarvan het Jesaja dan gepraat? — Van swaartekrag. Beslis het hy.

TAM1897 D 52.10‘n Wetenskaplike illustreer daardie feit met die klein blommetjie wat sneeuklokkie genoem word. Dink aan twee soorte blomme wat hulle self uit die saad voortplant. Een is ‘n regop blom, die ander ‘n hangende blom. Jy het in blomme klein spindels opgemerk wat rondom ‘n sentrale een staan. Nou, in ‘n regop blom wat uit saad voortplant, is die sentrale spil altyd korter as die omliggende spille. As dit ‘n hangende blom is, is die sentrale spil langer as die omliggende spille. Die rede hiervoor is dat die blomstof — stuifmeel — wat op die omliggende spille is, op die sentrale spil moet val, anders kan daar geen voortplanting van die blom wees nie.

TAM1897 D 52.11Nou, in ‘n regop blom wat uit saad voortplant, moet hierdie sentrale spil korter wees as die ander, sodat die stuifmeel van die ander daarop kan val. As dit langer was, sou die stuifmeel, soos jy kan sien, daaronder val en dit mis, en sou daar dus geen saad kan vorm nie. As dit ‘n hangende blom is, en hierdie spil korter is as die ander, sal die stuifmeel wegval en weer kan daar geen saad vorm nie. Dus, in elke regopblom wat uit saad vermeerder word, is die sentrale spil korter as die omliggende. In elke hangende blom wat uit saad vermeerder word, is die sentrale een langer.

TAM1897 D 53.1Die sneeuklok vermeerder homself uit die saad. En alhoewel dit ‘n regop blom is, is die sentrale spil langer as die omliggende. Hoe kan dit so wees? Ek stel dit weer eens so dat u die punt duideliker kan begryp: Die sneeuklok is eintlik ‘n regop blom, en vermeerder homself uit die saad. Die sentrale spil behoort dus korter as die ander te wees. Maar dit is langer. Hoe kan dit dan homself uit die saad vermeerder? Die Here het daarvoor gesorg. Hy het dit so gereël dat dit, al is dit ‘n regop blom, tog sal buig en hang. Daarom is die middelste spil langer as die ander, in hierdie blom, ‘n regop blom. Dit groei op en staan reguit totdat dit blom en ryp is en gereed vir voortplanting. Net dan buig dit sy kop, en wanneer die stuifmeel op sy plek geval het, rig die klein blommetjie hom weer op en staan.

TAM1897 D 53.2Nou, dit is op sigself pragtig; maar hier kom die illustrasie van die wet van gravitasie in. Hierdie wetenskaplike sê vir my dat wat veroorsaak dat die blom hang, dat dit sy kop buig, die aantrekking van die aarde is. Dit is korrek. Wat laat ‘n appel val? — Gewig. Maar gewig is eenvoudig gravitasie — van die Latynse gravus, wat gewig beteken. Wat laat daardie regop blom sy kop hang? — Die gewig van die aarde. Maar waarom laat die gewig van die aarde daardie blom nie sy kop vroeër laat sak nie? — Ag, toe God daardie klein blommetjie gemaak het, het Hy die aarde, ja, Hy het die heelal, in balans gebring met haar behoeftes. Toe God daardie beskeie sneeublommetjie gemaak het, het Hy die heelal in balans gehou en dit aangepas by die behoefte van daardie klein blommetjie! En as God daardie klein blommetjie in gedagte gehad het, sal Hy nie veel meer aan julle dink nie, o julle van min geloof?

TAM1897 D 53.3Nou sê hierdie wetenskaplike vir my dat as die aarde — en natuurlik die heelal — ‘n enkele pond, of ‘n enkele ons swaarder was as wat dit is, dit sou veroorsaak het dat die sneeuklokkie voor die regte tyd sou hang; omdat dit swaarder sou wees, sou dit ‘n groter invloed daarop gehad het. En in daardie geval sou die eerste sneeuklokkie die laaste gewees het. Maar sodat daardie klein sneeuklokkie kon lewe en die mensdom tot die einde van die wêreld kon bemoedig, het God die heelal presies afgestem op die behoeftes van daardie blom, sodat wanneer die presiese tyd van sy behoefte aanbreek, die gewig presies voldoende is om dit oor te buig. Dan, terwyl dit hang, kan die voortplanting plaasvind, kom ander krag van die wortels af, en die stam word ‘n bietjie stywer, en die blom oorwin swaartekrag, en staan soos voorheen regop.

TAM1897 D 53.4Wie het die waters in die holte van sy hand gemeet, en die hemel met die span afgemeet, en die stof van die aarde in ‘n maat vasgevat, en die berge op ‘n weegskaal geweeg, en die heuwels in ‘n balans?

TAM1897 D 53.5Wie het die balans van die heelal gestel? — God. Jesaja het dit byna vyf-en-twintighonderd jaar verklaar voordat Sir Isaac Newton dit ontdek het. Was dit nie ‘n wetenskaplike feit toe Jesaja dit geskryf het nie? — Ja. Was dit nie al daardie eeue lank aangeteken nie? — Ja. Was dit nie die hele tyd ‘n wetenskaplike waarheid nie? — Dit was. Was dit meer ‘n wetenskaplike waarheid toe Newton dit ontdek het? — Nee; wetenskaplikes het iets geleer wat hulle voorheen nie geweet het nie, maar dit het die hele tyd al in die Bybel gestaan.

TAM1897 D 53.6Dink oor hierdie dinge. God wil hê ons moet. Hy wil hê dat jy en ek moet sien dat die saligheid, die Woord wat Hy aan ons gegee het, en waartoe Hy ons hoogste denke roep, nie ‘n klein, noue sy-kwessie is nie; maar die grootste ding wat die wêreld ooit kan ken. Dit is die grootste ding wat die wetenskap van die wêreld ooit kan ken. Dit is die hoogste wetenskap wat die wêreld ooit kan ken.

TAM1897 D 53.7Tog moet ons dit nie bestudeer om wetenskaplik te wees nie. Ons moet dit bestudeer om gered te word; en om gered te word is wetenskaplik.