Die Eerste Groot Gebod

TAM1897 D 279.2Preek gelewer Dinsdagaand, 2 Maart 1897 Gedruk in die Algemene Konferensie se Daaglikse Bulletin, 5 Maart 1897, Vol. 1, Nr. 16, bl. 279-285.

TAM1897 D 279.3JULLE weet dat die Here van hierdie tyd en van die mense wat in hierdie tyd leef, gesê het: “hier is hulle wat die gebooie van God en die geloof van Jesus bewaar.” Jy en ek bely regtens dat ons daardie volk is, en ons staan waar ons bely dat daar van ons deur die Here aan die heelal gesê kan word: “Hier is die wat die gebooie van God en die geloof van Jesus bewaar.” En dit sal ‘n feit wees, nie net omdat Hy dit sê nie, maar Hy sal dit sê omdat dit ‘n feit is.

TAM1897 D 279.4Daardie teks geld ten volle vir jou en my wat hier in hierdie huis is; en die Here wil hê dit moet nou ‘n feit word en voortdurend ‘n feit bly, sodat Hy dit voortdurend aan die hele wêreld en die hele heelal kan verkondig: “Hier is hulle wat die gebooie van God en die geloof van Jesus bewaar.”

TAM1897 D 279.5Dit is wat ons moet bestudeer. Ons moet in hierdie lesse bestudeer om te weet of ons die gebooie van God onderhou of nie; sodat die Here van ons kan sê: “Hier is die wat die gebooie van God en die geloof van Jesus onderhou.”

TAM1897 D 279.6Deur die gebooie van God te onderhou, kom die eerste beslis in, en dit moet ons beslis onderhou. En hier is sy woord: “Die eerste van al die gebooie is: Hoor, o Israel, die Here onse God is een Here; en jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand en met jou hele krag; dit is die eerste gebod.”

TAM1897 D 279.7Kan die Here nou van jou en my met betrekking tot daardie gebod sê: “Hier is hulle wat dit bewaar?”

TAM1897 D 279.8Het die Here u hele hart, sodat u geen hart het vir enigiets anders as vir Hom en wat Syne is nie?

TAM1897 D 279.9Het die Here u hele siel in ‘n toegewyde liefde, sodat daar geen gevoel in u wese is wat nie aan Hom behoort nie?

TAM1897 D 279.10Het die Here jou hele verstand, sodat daar geen gedagte van jou verstand is nie, geen werking van jou verstand, geen deel van jou verstand wat nie aan Hom behoort nie — toegewy aan Sy diens? Want met die verstand dien ons die Here ons God. Nie met ‘n deel daarvan nie, nie met ‘n gedeelte daarvan nie, maar met die geheel daarvan. Sodat jy geen verstand het om toe te wy aan, of te rig op, enigiets wat nie van God is nie.

TAM1897 D 279.11Is al jou krag syne, sodat jy geen krag het om elders te gebruik behalwe op wat aan God behoort en in sy diens?

TAM1897 D 279.12As dit alles van jou waar is, dan word daar werklik van jou gesê: “Hier is hulle wat die gebooie bewaar.”

TAM1897 D 279.13“Die tweede is daaraan gelyk: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself.” Wanneer die liefde van God in ons harte is, soos in die eerste gebod, sal dit maklik genoeg wees om ons naaste soos onsself lief te hê.

TAM1897 D 279.14Soos in Broeder Kellogg se toespraak die ander dag na vore gekom het, oor daardie klein seuntjie in Chicago wat na ‘n man, ‘n volstrekte vreemdeling, toe gegaan het en vir hom gesê het: “Weet u dat u die grootste sondaar in die wêreld is?” En toe die man verras vra hoe dit kon wees, en sê dat hy nog nooit iemand vermoor het nie, nog nooit ‘n groot misdaad gepleeg het nie, sê die klein seuntjie vir hom: “Die grootste gebod is: Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand en met jou hele krag. Doen jy dit?” Hy antwoord: “Nee, ek doen dit nie. Ek kan glad nie sê dat ek dit doen nie.” “Wel,” sê die klein seuntjie, “dit is die grootste van die gebooie. Jy breek die grootste gebod; dan is jy die grootste sondaar.” Die man het dit erken en is na God en volle saligheid gelei. Dit is duidelik genoeg: aangesien dit die grootste gebod is, is hy wat dit breek die grootste sondaar. Is dit jy?

TAM1897 D 279.15Jy en ek bely dat ons die gebooie van God en die geloof van Jesus hou. Breek ons die eerste van al God se gebooie? As ons nie die grootste, die eerste, van al die gebooie hou nie, breek ons dit. As ons hierdie een breek, hou ons nie die gebooie nie; dit is besleg. Jy en ek moet nou besluit, en ons moet vir ewig besluit, of ons die Here sal dien met ons hele hart, en met ons hele siel, en met ons hele verstand, en met ons hele krag.

TAM1897 D 279.16Daar is geskryf: “Die koninkryk van God is in julle.” Die ryk wat in ons is, is die ryk van God; dit was so toe die mens geskape is, maar die vyand het God se plek ontereg in beslag geneem; en die Here het die mens weer vrygestel om te kies of God sy eie plek in sy eie koninkryk sal hê, of die usurpator God se plek in God se koninkryk sal hê. Die koninkryk wat in jou is, behoort aan die Here. Dit is aan jou om te sê of die Here daar sal regeer, of die vyand daar sal regeer. En as jy nie kies dat die Here daar sal regeer nie, kies jy dat die vyand daar sal regeer. Dit hang geheel en al af van die mens se keuse oor wie daar sal regeer.

TAM1897 D 280.1Iemand moet regeer. Die mens is nie gemaak om homself te regeer, onafhanklik van God nie. Hy is gemaak om saam met God homself te wees, en kan nie homself wees sonder God nie. Die mens is gemaak om saam met God te staan. God se koninkryk was binne hom. God het binne hom geregeer. Maar hy het begin om sy eie pad te loop deur Satan te volg. Maar ‘n mens kan sy eie pad slegs loop deur God te volg. Die koninkryk van God is binne jou. Ons moet kies dat God sy eie plek in ons sal inneem, in sy eie koninkryk in ons harte. Hy sal sy plek daar inneem, en hy sal daar regeer wanneer hy sy eie plek in sy eie koninkryk kan hê.

TAM1897 D 280.2Jy weet dat God se koninkryk op aarde van see tot see en van die rivier tot by die uithoeke van die aarde sal wees. Die koninkryk van God, hierdie koninkryk wat sal kom wanneer die Here kom, moet jy weet, sal elke duim, elke deeltjie grond in hierdie wêreld bedek. Nou is die koninkryk van God in julle. Dek die koninkryk binne in julle, waar God regeer, sy heerskappy elke stukkie ruimte, elke deeltjie grond in julle hart? Doen dit? Dit is die vraag, en hierdie vrae is vir ons op meer as een manier.

TAM1897 D 280.3Ek lees net die gebod en vestig u aandag op wat die gebod sê. En dit is sodat u en ek ons verstand en harte altyd oop kan hê vir die vraag: Geld dit ook vir ons: “Hier is hulle wat die gebooie van God en die geloof van Jesus bewaar” met die hele hart, siel, verstand en krag?

TAM1897 D 280.4Waarop jou verstand rus, waaroor dit studeer, waaraan dit werk — is God in daardie ding? Is dit tot die heerlikheid van God? Die navorsing wat jy doen, die studies wat jy volg, die hele gedagte van jou verstand — is dit sodat die beeld van God daarin ingedruk kan word? Is dit om God meer ten volle in die verstand te vind? Is dit om Hom meer te verheerlik? Is Hy die eerste en alles in alles in jou intellektuele pogings? Het jy Hom lief, dien jy Hom met jou hele verstand?

TAM1897 D 280.5En met al jou krag. Die land wat jy ploeg, ploeg jy dit vir God? Die saag wat jy stoot om ‘n plank glad te maak, doen jy dit vir God, sodat alles wat jy ontvang, God s’n is en glad nie jou eie nie? Is jou krag so heeltemal aan God toegewy dat jy in God se saak werk waar jy ook al jou hand aanlê?

TAM1897 D 280.6Dit was ‘n algemene idee dat ‘n mens moet ophou werk aan sy vak, of wat ook al sy handewerk is, voordat hy ‘n werker in die saak kan wees. Baie sê: “Ek wil uitkom uit wat ek nou doen. Ek wens ek kon ‘n uitweg sien. Ek wens ek kon uit hierdie werkswinkel uitkom. Ek wil graag ‘n werker in die saak wees.” As jy nie ‘n werker in die saak is waar jy nou is nie, sal jy nie ‘n werker in die saak wees wanneer jy daar kom waar jy wil wees nie. As jy nie ‘n werker in die saak is terwyl jy die land ploeg nie, sal jy nie ‘n werker in die saak wees as jy in die kansel probeer preek nie. As jy ‘n smid is en dag ná dag by die aambeeld — as jy nie ‘n werker in die saak is so deeglik, so opreg, so hartlik, soos ek in die kansel is nie, sal jy nie ‘n werker in die saak wees as jy iewers pamflette sou uitdeel nie.

TAM1897 D 280.7Daar is ‘n voorbeeld voor ons gestel van wat die mensdom kan wees; en van wat elke gelowige in Jesus moet wees. Die Seun van God het na hierdie wêreld gekom om vir jou en my presies te wys wat dit is om die gebooie te hou, en presies hoe dit gedoen word. En Hy het ongeveer ses keer so lank aan ‘n ambag gewerk as wat Hy gepreek het. Vanaf die ouderdom van twaalf, toe Hy by Josef aan die timmerman se ambag kon begin werk, toe Hy reeds aansienlik kon bydra — want ‘n twaalfjarige seun kan baie dinge doen om ‘n timmerman by te staan. Hy het dus op twaalfjarige ouderdom begin, en is omtrent op dertigjarige ouderdom gedoop en het begin preek; dit maak agtien jaar. Hierdie jare het hy aan die timmermanvak gewy. Van dertig tot drie-en-dertig en ‘n half jaar oud het hy in die openbare bediening deurgebring en gepreek. Soos u sien, het hy byna ses keer so lank aan die timmermanvak gewerk as wat hy gepreek het.

TAM1897 D 280.8Was Hy nou net so veel die Seun van God gedurende daardie agtien jaar wat Hy by die timmerman se vak gewerk het, as wat Hy was in die drie en ‘n half jaar toe Hy besig was met preek? — Julle weet dat Hy dit was. Was Hy my Heiland en julle Heiland toe Hy daar ‘n plank saag, en ‘n bank maak en pote daaraan sit, — was Hy toe net so veel my Heiland en julle Heiland as toe Hy aan die kruis was? — Julle weet Hy was. “Want ons word gered deur sy lewe.”

TAM1897 D 281.1Moet nie vergeet dat dit aan die einde van hierdie agtien jaar was, toe Hy gekom het om gedoop te word, en gedoop is, aan die begin van Sy bediening, en aan die einde van Sy timmermanswerk — dit was toe dat God gesê het: “Dit is my geliefde Seun, in wie Ek ‘n welbehae het.” Was Hy nie toe net so ‘n werker in die saak gedurende daardie agtien jaar as wat Hy was in die laaste drie en ‘n half jaar nie? — Julle weet hy was dit. As jy dan ‘n timmerman is, en ‘n belydende gelowige in Jesus Christus, kan jy nie ‘n volgeling van Hom wees nie? Moet jy nie juis daar sy volgeling en ‘n werker in die saak wees, net so werklik asof jy in die kansel was nie? Ek sê nie dat jy verplig is om altyd ‘n timmerman te bly nie. Hy het nie. Ek sê nie dat jy altyd verplig sal wees om ‘n smid of ‘n boer te bly nie; maar ek sê en beklemtoon dat terwyl jy ‘n timmerman is, terwyl jy ‘n smid is, terwyl jy ‘n boer is, jy ‘n werker in die saak moet wees, so werklik as wat jy ooit sal wees, waar jy ook al mag wees.

TAM1897 D 281.2Sodoende het Jesus aan elkeen van ons getoon wat dit is om ‘n Christen te wees, en hoe ons lewe behoort te wees, ongeag waarmee ons gedagtes, ons harte of ons hande besig is. Hy het God liefgehad met sy hele hart, sy hele siel, sy hele verstand en sy hele krag, toe hy ‘n timmerman was. Toe hy planke saag, toe hy tafels gemaak het, toe hy deure gemaak en opgestel het, was dit tot die heerlikheid van God. God was alles vir hom. Toe ‘n man na hom toe kom as ‘n timmerman, hom net as ‘n timmerman sien; hom nie as die Heiland van die wêreld in daardie hoedanigheid sien nie, — toe ‘n man na hom toe kom net as ‘n timmerman, en by hom gaan sit en sê: “Ek wil ‘n tafel laat maak. Sal u dit vir my maak?” en hy antwoord, “Watter soort tafel wil u hê?” en die man beskryf dit vir hom, en Jesus sê, “Ja, ek sal dit vir u maak;” toe Jesus die tafel gemaak het en dit op sy rug na die man se huis gedra het, en dit in die man se huis ingeneem het, en dit daar neergesit het vir die man om te gebruik — in daardie hele transaksie was Jesus ten volle God s’n. God was in al sy handelinge. In elke verbinding wat hy in daardie tafel gemaak het, was daar geen krake nie, geen was met stof bedek nie, niks was toegemaak nie; dit was ‘n eerlike tafel. Dit was deur en deur so ‘n tafel dat God dit kon goedkeur.

TAM1897 D 281.3En toe hy die ooreenkoms aangegaan het om die tafel te maak, het hy ‘n eerlike ooreenkoms gesluit, een wat God kon aanskou en kon sê: Dit is ‘n eerlike ooreenkoms. Hy het nie van die man gevra om meer te betaal as wat regverdig verskuldig was vir so ‘n stuk werk nie. Die man het hom gevra: “Sal u so-en-so ‘n tafel maak?” “Ek sal.” “Wat gaan jy daarvoor vra? — hoeveel gaan dit kos?” Hy sou dit uitreken en vir die man sê: “Die hout sal soveel kos, en dit sal so lank neem om dit te maak, en my werk is soveel werd. Dink jy nie so nie? Dink jy nie my werk vir die tyd wat dit gaan neem, sal soveel werd wees nie?” En die man sou sê: “Ja, ek stem saam. Ek dink dit is dit werd. Dit is eerlik. Dit is ‘n regverdige ooreenkoms.” En toe hy die tafel op sy rug gelaai en dit daarheen gedra en neergesit het, het die man hom betaal wat hulle ooreengekom het, en God kon neerkyk op daardie hele transaksie en sê: “Dit is eerlik. Dit is alles wat ‘n mens kan doen.”

TAM1897 D 281.4Is dit die soort timmerman wat jy is? Jy bely dat jy ‘n Christen is. Is dit die soort werksman wat jy is, wat ook al jy doen?

TAM1897 D 281.5Het jy God lief met jou hele hart, jou hele siel, jou hele verstand en jou hele krag? Wat jy ook al doen, of waartoe jy geroep is; watter sake jy ook al met jou naaste doen, hetsy heiden of Christen; is dit op so ‘n wyse gedoen dat God daaroor kan kyk en sê: “Dit is goed genoeg vir die koninkryk van God,” omdat jou hele hart, jou hele siel, jou hele verstand en jou hele krag daarin lê tot die heerlikheid van God.

TAM1897 D 281.6Is ons onderhouers van die gebooie, of nie? Dit is die vraag. En dit is tyd dat ons dit so deeglik uitvind dat die Here in die boodskap wat Hy spreek, kan betuig: “Hier is die wat die gebooie van God bewaar.”

TAM1897 D 281.7Nou kan julle sien dat hierdie gebod die hele grond van alles dek, en dat ons nie ‘n enkele gedagte in die hele denkwêreld kan aanraak wat nie in hierdie teks waarmee ons begin het, inpas nie. Ons moet dus alles in ons denke bekyk; ons moet alles waartoe ons verstand geroep word, beskou in die lig van daardie skrifgedeelte, die eerste van al die gebooie.

TAM1897 D 281.8Alles waaraan ons geroep word om ons hand te slaan, moet ons dit beskou in die lig van daardie grootste van alle gebooie. Is dit iets waarmee ek in die vrees van God met my hele hart, siel, verstand en krag kan ingaan? As dit nie so is nie, wil ek dit dan aanraak? — Nee. As dit so ‘n ding is waarop ek nie met my hele hart, verstand, siel en krag, en saam met God kan ingaan nie, wat het ek dan daarmee te doen? As God nie saam met my kan gaan nie, dan oortree ek die gebooie. Ek wy nie alles aan Hom nie. Al my krag is niks werd as dit aangewend word in iets waarin Hy nie kan ingaan, of nie kan raak of goedkeur nie, of wat Hy nie kan aanvaar nie.

TAM1897 D 282.1Ek weet dat dit reguit is, maar dit is Christendom. Dit is Christendom, en jy en ek mag nie tevrede wees met ‘n sestiende deel van enigiets minder as presies dit nie. Ons mag onsself nie toelaat om selfs vir die skaduwee van ‘n oomblik tevrede te wees met iets in hierdie wêreld wat minder is as dat ons alles waarin ons betrokke raak, saam met God sal doen, en dit dan met die hele hart, die hele siel, die hele verstand en die hele krag sal aangaan nie. En ek sê vir julle, wanneer ons daarby kom, as almal in hierdie huis hulle nou dadelik aan Hom oorgee en daar vasbly, kan ons nie voorstel watter krag van God in die wêreld geopenbaar sal word nie.

TAM1897 D 282.2Die groot moeilikheid van die begin af was dat mense nie vir God die plek in hul harte sou toelaat wat Hom toekom nie. God het die mens so geskep, en hy het na alles anders gedraai en God heeltemal uitgesluit. God het hom uit daardie duisternis bevry, hom vrygestel om te kies, en hom geroep om te kies of hy God met die hele hart, die hele siel, die hele verstand en die hele krag sou liefhê. Hy is vrygestel om te kies om God weer sy plek te laat inneem; maar soveel het gekies dat die Here nie sy eie plek moes hê nie, dat die vloed hulle van die aarde weggespoel het.

TAM1897 D 282.3Toe het die Here die mensdom weer begin. En die enigste ding wat Hy van elkeen gevra het, was dat hy die Here God moes liefhê met sy hele hart, en met sy hele siel, en met sy hele verstand, en met sy hele krag, en sy naaste soos homself. Dit is alles wat Hy van die agt gevra het wat in die ark ingegaan het, en wat daaruit uitgekom het. As die eerste mens God met sy hele hart, en met sy hele siel, en met sy hele verstand, en met sy hele krag liefgehad het, sou geen sonde ooit kon inkom nie.

TAM1897 D 282.4Nadat hy gesondig het, en die Here hom van daardie slawerny bevry het, as Adam en al sy kinders God met die hele hart, siel, krag, verstand en sterkte liefgehad het, wat sou dan die toestand van die wêreld gewees het? — Hulle sou die gebooie van God en die geloof van Jesus gehou het, en geregtigheid sou die aarde bedek het soos die waters die see bedek. Is dit onmoontlik dat daardie ding in die mens vervul kan word onder die slawerny van die vloek, onder die slawerny van die sondige vlees? Kan God die sondaar so uit die mag van die sonde in die vlees verlos dat hy God met sy hele hart, siel, krag, verstand en sterkte kan liefhê? — Ja. Die sonde sou die aarde nie kon vervloek soos dit nou is nie, selfs nie met mense onder die slawerny van die sondige vlees nie, as hulle in God geglo en die gebooie van God en die geloof van Jesus gehou het. Dit is die waarheid, want dit is die Christendom. Soos u sien dan, was en is alles wat die Here ooit in ons wou hê – alles wat Hy ooit in die mens wou hê sedert Adam gesondig het – dat hy die gebooie van God en die geloof van Jesus sou hou. En die eerste van al die gebooie is: Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand en met jou hele krag.

TAM1897 D 282.5In Romeine 1:21 staan daar dat aan die begin “hulle God geken het.” Kyk hierna: die mens het aan die begin van sy bestaan God geken. Adam het God van meet af aan geken, maar het hierdie kennis nie behou nie. Toe Adam gesondig het en weer ‘n nuwe begin gemaak het, het hy God geken. Toe die mensdom ná die vloed weer begin het, het dit God van meet af aan geken; dit wys dat die mensdom die hele tyd van God afgedwaal het. Die wêreld was so sondig, is so sondig, en sal so sondig wees, omdat dit God geken het en Hom verwerp, en nie omdat dit God nie geken het nie. Dus is die wêreld nie in boosheid omdat dit in duisternis is nie; die wêreld is in duisternis omdat dit in boosheid is.

TAM1897 D 282.6Die wêreld het met lig begin; en dat die duisternis ingekom het, is as gevolg van die keuse van die mense; “toe hulle God geken het, het hulle Hom nie as God verheerlik nie, en hulle was nie dankbaar nie; maar het in hulle gedagtes nietig geword, en hulle dwaas hart is verduister. Terwyl hulle beweer dat hulle wys is, het hulle dwaas geword en die heerlikheid van die onverganklike God verander in ‘n beeld wat soos ‘n verganklike mens, en voëls, en viervoetige diere, en kruipdiere gemaak is.”

TAM1897 D 282.7Let nou op; wat eerste? — Hulle het God geken; maar hulle het Hom nie as God verheerlik nie; hulle het Hom nie die plek in hulle gegee wat Hom toekom nie. Hulle het God nie verheerlik nie — hulle het Hom nie aan die mens geopenbaar nie, Hom nie op die aarde geopenbaar nie; want Jesus het gesê: Ek het U verheerlik op die aarde, en Hy was God wat in die vlees geopenbaar is. Hierdie mense wat God geken het, sou nie toelaat dat God in die vlees geopenbaar word nie. Hulle was nie dankbaar nie. Toe het hulle in hul gedagtes ydel geword; toe is hul dwaas hart verduister; toe het hulle in hul duisternis beweer dat hulle wys is. Daardie wysheid was dwaasheid, en toe het hulle beelde gemaak.

TAM1897 D 282.8Soos u sien, is die beeld wat in die mens se afgodsdiens voor die oë geplaas word, slegs die uiterlike manifestasie daarvan, die uiterlike voorstelling daarvan. Die afgodsdiens lê reeds ver in die hart, en het reeds verskeie stappe op die pad na buite gevorder. Dink daaroor na. Waar begin afgodsdiens? — In die hart. Waar in hierdie verloop begin afgodsdiens? — Toe hulle God geken het, het hulle Hom nie as God verheerlik nie; reg daar begin dit alles. Waar is daar dan enige middelgrond tussen die kennis van God en afgodsdiens?

TAM1897 D 283.1Dink nou noukeurig. Hulle het God geken, en, “Dit is die ewige lewe, dat hulle U mag ken.” Die kennis van God is die ewige lewe; dit is vasgestel. Hulle het God wel geken; hulle het die ewige lewe in die kennis van God gehad. Dit is geskryf. Maar hulle het afgodsdiens begin beoefen. Hoeveel stappe het hulle vanaf die kennis van God geneem om tot afgodsdiens te kom? — Net een. Hoeveel stappe moet daar dan geneem word vanaf die liefhê van God met die hele hart, krag, verstand en sterkte om tot afgodsdiens te kom? — Net een. As ek dan nie God liefhet met my hele hart, my hele siel, my hele verstand en my hele sterkte nie, wat is ek? — ‘n afgodsdienaar.

TAM1897 D 283.2Dit mag wees dat ek geen gesnede beeld voor my het nie. Hierdie mense het dit aanvanklik ook nie gehad nie. Maar hulle het wel ‘n beeld, ‘n begrip, in die verstand gevorm gehad, en toe hulle hul gesnede beeld gemaak het, was dit bloot ‘n voorstelling wat voor die oë moes staan van wat hulle reeds in die verstand gehad het. Die eerste mens wat ‘n beeld gemaak het, het ‘n begrip daarvan in sy verstand gehad voordat hy dit gemaak het. Die eerste man wat ‘n beeld gemaak het, het die begrip gehad dat dit sy god moes wees, en daardie begrip was daar al voor hy die beeld uit hout of klip gemaak het. Daardie klipbeeld wat hy voor sy oë geplaas het, was dus net die uiterlike vorm wat hy gemaak het om in daardie gedaante vir hom te verteenwoordig wat die god was wat hy reeds in sy gedagtes gehad het. Het hy dan nie ‘n god gehad voordat hy daardie gesnede beeld gemaak het nie? — Ja. Waar was dit? — In sy hart.

TAM1897 D 283.3Hulle het ydel geword in hulle denkbeelde. Wie se denkbeelde? — Hulle eie. Hier is daardie man wat iets verbeel; hy maak ‘n beeld van sy denkbeeld en stel dit buite hom voor sy oë. Voorstelling is bloot geestelike beeldvorming. En die beeld in klip is net die tasbare vorm van die beeldvorming in die hart. Waar is die beeld eerste gemaak? — In sy verstand; in sy eie voorstelling, in sy eie denke. Maar wie was daar toe hy van God geskei was? — Niemand anders as Satan en homself nie. Waaruit kan sy gedagtes dan kom? — Slegs uit homself en Satan.

TAM1897 D 283.4Sien jy dan duidelik genoeg dat afgodsdiens in die hart is; die konsepsie, die beeld, is reeds daar voordat die beeld buite kan verskyn. Al is sy god die son, die maan of die sterre, hierdie konsepsie, sy idee, sy verbeelding, is daar reeds voordat hy dit in uiterlike vorm in die son, die maan en die sterre omsit.

TAM1897 D 283.5Alles wat in afgodsdiens verskyn, is bloot die weerkaatsing van wat in die hart is. En God moet in die hart wees, met die hele hart, die hele siel, die hele verstand en al die krag, anders is afgodsdiens daar. Daar is geen middelweg nie.

TAM1897 D 283.6In werklikheid, ná die vloed, toe mense eers die ware God verlaat het en weggegaan het en hulle eie gode gehad het — het hulle hierdie gode toegelaat om God se plek in hulle lewens in te neem, en het sodoende getoon dat toe hulle God geken het, hulle Hom as hulle enigste heerser erken het. Wanneer ek God liefhet met my hele hart, met my hele siel, met my hele verstand en met my hele krag, wie sal alleen my God wees? — God. Wie sal my enigste gesag wees? — God. Wie alleen sal gesag oor my hê? — God. Is Hy in staat om regte gesag uit te oefen? — Ja. Is Hy in staat om die mens op die regte pad te hou? — Ja. Wanneer ‘n mens God liefhet met sy hele hart, siel, verstand en krag, het hy geen ander wet of gesag nodig om hom in die wêreld op die regte pad te hou nie. Wie is sy regeringsheer? — God. En is God in staat om te regeer wanneer ons Hom bo alle dinge liefhet? — Ja. Maar, wanneer die mens God verlaat en afgodsdiens beoefen, is hy in staat om homself te regeer? — Nee.

TAM1897 D 283.7Nou ná die vloed, terwyl hulle God nog geken het, het hulle Hom as hul enigste Koning en Regent erken. Hulle het geen ander heerser gehad nie. Toe hulle eers van God afgedwaal het en ander gode in Sy plek gestel het — ek bedoel aan die begin, toe hulle van God af weggedwaal het en ander gode in God se plek gestel het — het hulle daardie ander gode toegelaat om die plek van heersers in te neem. Hulle het bely dat hierdie gode hul heersers was. Hulle het geen konings gehad nie; mense het nog nie verklaar dat hulle hulleself as heersers sou oprig nie. Mense het verklaar dat die gode die konings was; en die mense wat gesag gehad het, was net die verteenwoordigers van die gode, terwyl die gode die werklike konings was.

TAM1897 D 283.8Die bewys hiervoor vind u in “Ryke van die Bybel,” bladsy 50. Hier is die eerste rekords wat in Babilonië gevind is, waar die ras begin het en waar die verwarring van tale plaasgevind het — waar die ras God vergeet het. Ek lees:—

TAM1897 D 284.1Aan Ninridu, sy Koning, vir die bewaring van Idadu, Vise-koning van Ridu, die dienaar, die vreugde van Ninridu.

TAM1897 D 284.2Hier het die heerser, Idadu, in ‘n inskripsie aan sy god verklaar dat hy bloot die goewerneur van sy god was. Hy het nie aanspraak gemaak op die titel koning nie. Soos u kan sien, was die god hierdie man se koning. Die god is beskou as die koning van die mense, en hierdie man wat gesag gehad het, was net die god se goewerneur of luitenant.

TAM1897 D 284.3Dit wys dat die kennis van God as die regmatige Regent so onlangs was dat nog niemand die moed gehad het om homself as koning op te stel nie. Sien jy dit? Dink mooi. Toe God die enigste Regent was, was Hy natuurlik ook hulle enigste koning; maar toe hulle van Hom afgedraai het en ander gode aangeneem het, was hulle kennis van die ware God so onlangs, was sy verhouding so onlangs in hulle kennis, dat toe hulle ander gode in die plek van God gestel het en hierdie valse gode as hul koning aangestel het — ‘n man in gesag onder die mense het nie die moed gehad om die titel koning aan te neem nie; maar het gekies om bekend te staan as die goewerneur van die god wat die werklike koning sou wees. Ek herhaal dit. Die kennis van die ware God as die enigste Koning was so onlangs in die gedagtes van hierdie mense dat nog niemand die moed gehad het om die titel koning aan te neem nie. Hul herinnering aan God as die enigste Koning en Regent was nog so duidelik dat dit te veel soos ‘n poging sou wees om God van die troon te stoot, as enige mens die titel koning sou aanneem.

TAM1897 D 284.4Ek sal nog ‘n inskripsie uit dieselfde land, uit dieselfde tyd, voorlees:—

TAM1897 D 284.8Hier is ‘n man wat ‘n huis tot eer van sy god gebou het. Hierdie man sê hy is die goewerneur van hierdie god, wat koning is. Hierdie man Gudea beweer nie dat hy koning is nie. Hy is in gesag, maar hy beweer nie dat hy koning is nie. Wie is die koning? — Sy god. Dit wys vir jou weer dat die kennis van die ware God as die enigste Koning so onlangs in hulle gedagtes was, hulle het nie so heeltemal van God en van die idee dat God die enigste Koning en Regent is, afgedwaal dat hulle bereid was om die idee van God se koningskap opsy te skuif en ‘n man toe te laat om die titel koning aan te neem nie.

TAM1897 D 284.9A. F. Ballenger. — Die man in ‘n posisie van gesag het toe beweer dat hy die goewerneur van sy god was, en nie ‘n koning nie?

TAM1897 D 284.10Ja. Daar was nog geen konings nie. Ons praat nie van die mens as koning nie. Daar was nog geen konings onder die mense nie. Daar was mense in gesagsposisies. ‘n Man het oor ander geregeer. Hy het mag gehad, maar hy het hom nie koning genoem nie. Hy was nie as koning bekend nie, en sou homself nog nie toelaat om die titel koning aan te neem nie. Waarom? — Omdat hy nog nie so ver van die idee van die ware God as enigste regmatige Koning afgedwaal het dat hy dapper genoeg, of eerder kwaadwillig genoeg, was om alle idee van ‘n godheid as koning ter syde te skuif en homself as koning op te stel nie.

TAM1897 D 284.11Dit is die vroegste rekords wat in daardie land gevind is. Jy kan sien dat hulle onder die heel vroegste is. Dit is rekords uit die tyd voordat mense glad die titel koning aangeneem het, en toe hulle die idee gehad het dat die ware God Koning is.

TAM1897 D 284.12Maar hier is ‘n inskrywing wat ‘n bietjie vroeër is as daardie een, wat spreek van die verwarring van tale by die toring van Babel. Op die vierde bladsy van “Ryke van die Bybel” kry jy die Bybelse weergawe van die verwarring van tale. Dit is die weergawe wat die mense geskryf het onder wie die verwarring van tale plaasgevind het. In die Bybel kry jy die Here se inskrywing daarvan. In hierdie inskripsie op die bakstene wat in die ruïnes van Babel begrawe was en ontdek is, het hulle hul weergawe daarvan. Jy kan dit langs die weergawe in die Bybel, in die elfde hoofstuk van Genesis, plaas, en jy sal sien dat die twee dinge presies ooreenstem. Hier is wat hulle daaroor gesê het:—

TAM1897 D 284.14Dit is een van die vroegste verslae wat daar is. Hierdie ander kom daarna. Maar hierdie ander wys dat daar ‘n tyd was toe daar nog geen koning onder die mense was nie; dat die man in gesag nie die titel koning sou aanneem nie; dat sy god sy koning was; en die idee dat die ware God koning was, was so nuut dat hy nie dapper genoeg was om te sê dat hy koning was nie. Dit was destyds nog te veel oorname van gesag in die aangesig van sy idee van die ware God.

TAM1897 D 285.1Dit was voor Nimrod. Nimrod was die eerste man wat die moed gehad het om die titel koning aan te neem teenoor die idee dat God koning was. Soos ek op bladsy vyftig van “Ryke van die Bybel:”— lees:

TAM1897 D 285.2Nimrod was hierdie dapper man. Die naam wat hy dra, dui op opstand, hoogmoedige veragting, en, volgens Gesenius, is dit gelyk aan die uiters goddelose rebel. En “hy het begin om magtig te wees op die aarde.” Of, soos ‘n ander vertaling dit stel, hy “was die eerste magtige op die aarde.”

TAM1897 D 285.3Nimrod was die eerste mens wat ooit die titel koning vir homself aangeneem het; die eerste wat koninklike gesag beklee en openlik die titel koning gedra het. En sy naam beteken presies wat daardie ding beteken het onder die mense oor wie hy homself aangestel het.

TAM1897 D 285.4Nou, nie my stelling nie, maar die stelling van ‘n gesag op hierdie onderwerp, sê dit:—

TAM1897 D 285.5Met die vestiging van Nimrod se koninkryk het die hele antieke wêreld ‘n nuwe historiese fase betree. Die Oosterse tradisie wat daardie kryger as die eerste man beskou wat ‘n koninklike kroon gedra het, dui op ‘n feit wat meer betekenisvol is as die aanneming van ‘n nuwe dragornament, of selfs die verowering van ‘n provinsie. Sy bewind het aan die wêreld ‘n nuwe stelsel van verhoudings tussen die goewerneur en die regeerdes bekendgestel. Die gesag van vorige heersers het berus op die gevoel van verwantskap, en die oorheersing van die hoof was ‘n beeld van ouerlike beheer. Nimrod, daarenteen, was ‘n soewerein oor ‘n gebied en oor mense slegs in soverre hulle inwoners daarvan was, en ongeag persoonlike bande. Tot dusver was daar stamme — vergrote families — Samelewing; nou was daar ‘n nasie, ‘n politieke gemeenskap — die Staat. Die politieke en sosiale geskiedenis van die wêreld is van nou af onderskeie, indien nie uiteenlopend nie. — Rykke van die Bybel, bl. 51.

TAM1897 D 285.6Wat was dan die oorsprong van die Staat?