ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਆਤਮਾ। – ਨੰ. 2

TAM1897 D 21.2ਬੁੱਧਵਾਰ ਸਵੇਰੇ, 10 ਫਰਵਰੀ, 1897 ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਵਚਨ ਜਨਰਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਡੇਲੀ ਬੁਲੇਟਿਨ, 15 ਫਰਵਰੀ, 1897, ਜਿਲਦ 1, ਨੰਬਰ 2, ਪੰਨਾ 21-22 ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ।

TAM1897 D 21.3ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਪਾਸਟਰ ਜੋਨਸ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਾਰ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਕਾਰਨ, ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਉਠਾਏ ਗਏ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਲਗਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬੁਲਾਰੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਲੋਕ ਵਜੋਂ ਸਾਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਾਮਾਤਰ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਕਿ ਗਵਾਹੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਹਨ; ਸਗੋਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗਵਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬੇਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ’ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਵਾਹੀਆਂ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀ। ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।

TAM1897 D 21.4ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਹਨਾਂ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗਵਾਹੀਆਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਹੈ।

TAM1897 D 21.5ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ’ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਖਾਮੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਾ ਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ।

TAM1897 D 21.6ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਬਣਾਏ ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਦੇਵੇ ਜੋ ਉਸ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਨਾ ਹੀ ਬਾਹਰੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ। ਸਾਨੂੰ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਦੈਵੀ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਗਾ ਸਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੇ ਸਕੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਬਣਾ ਸਕੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਲਗਾਇਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

TAM1897 D 21.7ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਤਾਵੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਕੁਝ ਦੇਵੇਗੀ ਜੋ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗੀ ਜੋ ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।

TAM1897 D 21.8ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਅਹੁਦੇ ’ਤੇ ਅਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੋਚ ਆਉਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸ਼ਾਊਲ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਸ਼ਾਊਲ ਨੇ ਉਹ ਨਾ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ’ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਯਾਰਾਬੁਆਮ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਭਾਵੇਂ ਯਹੂਦਾਹ ਤੋਂ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁਟਿਲਤਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਸੀ, ਪਰ ਯਾਰਾਬੁਆਮ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਹੁਦੇ ’ਤੇ ਬੁਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਪੱਖ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੀ ਲਾਭਦਾਇਕਤਾ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਸਕੀਏ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਖੜ੍ਹੇ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

TAM1897 D 22.1“ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰਾਜ-ਸੱਤਾ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮਸੀਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ, ਸੱਚੇ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਸਹਿਯੋਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਸੁਧਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਦਿੱਤੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ [ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ]; ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਰਾਸਤੀ ਅਤੇ ਪਾਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ’ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਦਾਨੀਏਲ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ’ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਦੇ ਮਿਟਣਗੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।”

TAM1897 D 22.2ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ’ਤੇ ਉਦੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦੂਜਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 1:3, 4 ਵੱਲ ਮੁੜੋ—

TAM1897 D 22.3ਮੁਬਾਰਕ ਹੈ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਜਿਹੜਾ ਦਯਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਦਿਲਾਸੇ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਪਾਇਆ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੋਈਏ।

TAM1897 D 22.4ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦੇ ਸਕੀਏ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ’ਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦੇ ਸਕੀਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। “ਪਰੰਤੂ ਅਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਬਿਪਤਾ ਭੋਗਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਸੇ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ।” ਜੇ ਮੈਂ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਿਲਾਸੇ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਾ ਮਿਲਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣਾ ਹੈ; ਪਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਤਜਰਬਾ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਣ, ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸਹਾਰਾ ਅਤੇ ਦਿਲਾਸਾ ਬਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੈਥੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅੱਗੇ ਦੂਜਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਜੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੂਬੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਵੀ ਨਿਕਲੀਏ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਭਰਾਵੋ, ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।

TAM1897 D 22.5ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਵਾਂਗੇ? ਆਓ ਪੜ੍ਹੀਏ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੋਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਾਂਗੇ ਕਿ ਉਸ ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸਦੇ “ਉਦਾਹਰਣ ਨੇ ਗਵਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਡਾਵਾਂਡੋਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।” ਉਸਨੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ? — “ਉਹ ਖੁਦ ਉਸ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਉਲਟ ਚੱਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਉਲਟ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਾਂ ਫਿਰ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਕਿਵੇਂ ਖੁੰਝ ਗਿਆ? ਇਸਦਾ ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ: “ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤਾੜਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨਾਲ ਟਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।”

TAM1897 D 22.6ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ “ਟਾਲਿਆ” ਕਿਵੇਂ ਗਿਆ? ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ: “ਤੁਸੀਂ ਬੇਬੁਨਿਆਦ ਬਹਾਨੇ ਕਿਉਂ ਬਣਾਏ?” “ਓ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਰਮ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।”

TAM1897 D 22.7ਉਹਨਾਂ ਦੀ “ਵਿਆਖਿਆ” ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਗਈ? ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ: ਉਹਨਾਂ ਨੇ “ਉਹਨਾਂ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਥੋਪੀ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ।”

TAM1897 D 22.8ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਟਾਲਿਆ, ਸਮਝਾਇਆ, ਅਤੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬੇਬੁਨਿਆਦ ਬਹਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟਾਲ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਜਾਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? — ਬੇਸ਼ੱਕ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਫਿਰ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਇਸੇ ਪਲ ਰੋਕੀਏ।

TAM1897 D 22.9ਤਾਂ ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇ? ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ? ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ: “ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕੀ ਹੈ? — “ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ? — ਹਾਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਓ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਚੌੜਾ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਉੱਥੇ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਬੀਜ ਦੇਵੇ ਜੋ ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਕਥਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕੇਗਾ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗਲਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਹੋਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦਿਲਾਂ ’ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡੋਗੇ ਜੋ ਕਦੇ ਮਿਟਣਗੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨਗੇ।

TAM1897 D 22.10ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਸਾਡਾ ਮਿਆਰ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਦਾ ਹਰ ਕੰਮ, ਦਿਆਲਤਾ ਦਾ ਹਰ ਬੋਲ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਦਬਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਸਦੀਪਕ ਸਿੰਘਾਸਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਅਮਰ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੈਵੀ ਬਚਨ ਸਭ ਤੋਂ ਹਨੇਰੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਅਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। — ਗਵਾਹੀਆਂ ਨੰ. 31.