ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀ

TAM1897 Q1 14.2ਬੁੱਧਵਾਰ ਸ਼ਾਮ, 3 ਮਾਰਚ, 1897 ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਵਚਨ ਜਨਰਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਬੁਲੇਟਿਨ, ਪਹਿਲੀ ਤਿਮਾਹੀ, 1897, ਜਿਲਦ 2, ਨੰਬਰ 1, ਪੰਨਾ 14-20 ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ।

TAM1897 Q1 14.3ਸਾਡਾ ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਦਾ ਪਾਠ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ; ਦਰਅਸਲ, ਰਾਜ ਦੀ ਉਤਪਤੀ। ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਨਿਮਰੋਦ ਦੇ ਰਾਜ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:—

TAM1897 Q1 14.4ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅਰੰਭ ਸ਼ਿਨਾਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ, ਅਰਕ, ਅਕੱਦ, ਕਲਨੇਹ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਉਹ ਅੱਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨੀਨਵਾਹ, ਰਹੋਬੋਥ-ਈਰ ਅਤੇ ਕਾਲਹ, ਅਤੇ ਨੀਨਵਾਹ ਅਤੇ ਕਾਲਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਸਨ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ।

TAM1897 Q1 14.5ਸਾਡੇ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: “ਅੱਸ਼ੂਰ ਨਿੱਕਲਿਆ ਅਤੇ ਨੀਨਵਾਹ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।” (KJV ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਨੁਵਾਦ) ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਰਜਿਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ: “ਉਹ [ਅੱਸ਼ੂਰ] ਅੱਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨੀਨਵਾਹ … ਬਣਾਇਆ,” ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਨਾਮ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸ਼ਿਨਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਅੱਸ਼ੂਰ ਤੱਕ ਹੋਇਆ।

TAM1897 Q1 14.6ਨਿਮਰੋਦ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਸਗੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਤਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਨੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਇਸ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਿਸਦੀ ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਮੌਜੂਦ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਆਖਰੀ ਰਾਜ ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 14.7ਮੈਂ ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਕਹਾਂਗਾ: ਹਰ ਰਾਜ ਨੇ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜ, ਯਾਨੀ ਨਿਮਰੋਦ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਜ, ਯਾਨੀ ਇਸ ਰਾਜ ਤੱਕ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ, ਉਸਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਰਤੀ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ। ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਇਹੀ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੋਵੇਗਾ।

TAM1897 Q1 14.8ਇੱਥੇ 14 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1896 ਦੇ ‘ਰਿਵਿਊ’ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੰਨੇ ਦੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਹੈ: ਮਹਾਂ-ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨੇ “ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਲਈ ਭਰਮਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਦਬਦਬਾ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੋਣਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੀ।” ਪਿਛਲੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ‘ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਆਤਮਾ’ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਾ ਵੱਲ ਗਏ, ਫਿਰ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਵੱਲ। ਅਤੇ ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬਲ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਖੁਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਉਤਪੀੜਕ ਸੀ। ਇਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਦੇਖੋਗੇ।

TAM1897 Q1 14.9ਨਿਮਰੋਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਸਿਵਾਏ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸਿਰਫ਼ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਪਾਇਆ; ਅਤੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਸਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਉਸਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਹਾ। ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਿਛਲੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵੱਲ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕੌਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ; ਭਾਵ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕੌਮ। ਉਤਪਤ 12:1 ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਿਹਾ। “ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਆਪਣੇ”—ਕੀ?—“ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ।” ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ?

TAM1897 Q1 14.10(ਸਭਾ) ਤੇਰਾ ਦੇਸ਼।

TAM1897 Q1 14.11“ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚੱਲਿਆ ਜਾ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ।” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਪਹਿਲੀ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਸੀ, ਕੀ?—ਆਪਣਾ ਦੇਸ਼। ਅੱਗੇ?—ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ। ਅੱਗੇ?—ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਰ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਕ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਦੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦੇਸ਼, ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਰ, ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦਿਖਾਇਆ; ਪਰ ਕੀ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ’ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਦਿੱਤਾ?—“ਸਗੋਂ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਨਾ ਦਿੱਤੀ।” ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਇਆ, ਕੀ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ?—ਨਹੀਂ; ਪਰ “ਉਸ ਨੇ ਵਾਇਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਤੇਰੀ ਅੰਸ ਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ।” ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ?

TAM1897 Q1 14.12(ਸਭਾ) ਇੱਕ ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਰਦੇਸੀ।

TAM1897 Q1 14.13ਕੀ ਇਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼-ਰਹਿਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ?

TAM1897 Q1 14.14ਫਿਰ ਵੀ ਕੀ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਦੇਸ਼-ਰਹਿਤ ਸੀ?—ਓ, ਉਸ ਨੇ “ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਦੇਸ਼, ਜੋ ਸਵਰਗੀ ਹੈ” ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ।

TAM1897 Q1 14.15ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵੱਲ ਮੁੜੀਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਅੱਠਵਾਂ ਪਦ, ਸ਼ੁਰੂ:—

TAM1897 Q1 14.16ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹੀ ਅਬਰਾਹਾਮ ਜਦੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਲਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਧਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਤਾਂ ਵੀ ਨਿੱਕਲ ਤੁਰਿਆ।

TAM1897 Q1 15.1ਪਰ ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ?—ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ, ਇਹ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। “ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਇਦੇ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੱਸਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਾਈ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੇ ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਨਾਲ ਡੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਜਿਹੜੇ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸੇ ਵਾਇਦੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸਨ।” ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਰਾਸਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਨਹੀਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਅੰਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼-ਰਹਿਤ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹਾਂ; ਪਰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਕੌਣ ਸੀ?—ਉਹ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ,” “ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।” ਕੀ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਸ਼ ਹੈ?

TAM1897 Q1 15.2ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨਗਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਨੀਹਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ ਅਤੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾਹ ਨੇ ਬੁੱਢੀ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਪਾਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨੇ ਵਾਇਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਜਾਣਿਆ। ਉਪਰੰਤ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਜੋ ਮੁਰਦੇ ਜਿਹਾ ਸੀ ਐਨੇ ਉਤਪਤ ਹੋਏ, ਜਿੰਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਤਲੀ ਰੇਤ ਦੇ ਦਾਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਇਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕੀਤਾ।

TAM1897 Q1 15.3ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੀ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ?—ਹਾਂ। ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; “ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜੀ ਆਇਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਾਏ ਅਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਉਹ ਪਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਤਨ ਨੂੰ ਭਾਲਦੇ ਹਾਂ।” ਕੀ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਵੇ?—ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਦੋ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੋ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ।

TAM1897 Q1 15.4ਖੈਰ, ਕੋਈ ਕਹੇਗਾ, ਅਬਰਾਹਾਮ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ। ਹਾਂ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਸੀ। ਜੇ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੇਸ਼ ਮੰਨਦਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ’ਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਠ ਸੌ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮੀਲ ਦੂਰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਸਤਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਪੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਫ਼ਰ ਓਨਾ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ, “ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹਾਂਗਾ, ਪਿਆਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ। ਜੇ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇਸ ਕਾਰਜ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।” ਜੇ ਉਸਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: “ਅਤੇ ਜੇ ਉਸ ਦੇਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਤੋਂ ਨਿੱਕਲ ਆਏ ਸਨ ਚੇਤੇ ਰੱਖਦੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੁੜ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ।”

TAM1897 Q1 15.5ਚੇਤੇ ਰੱਖਣਾ; ਚੇਤੇ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?—ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਨਿਕਲੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ।

TAM1897 Q1 15.6ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਰਥਾਤ ਸਵਰਗੀ ਦੇਸ ਨੂੰ ਲੋਚਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ [ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਕਾਰਨ] ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਖਵਾਵੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 15.7ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਹੋ? ਰੋਮੀਆਂ 4:1-12 ਵੱਲ ਮੁੜੋ:—

TAM1897 Q1 15.8ਸੋ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕੀ ਆਖੀਏ ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਕ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲਿਆ? ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਨੂੰ ਘਮੰਡ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਜੋ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਦੇ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਗਿਣੀ ਗਈ। ਹੁਣ ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਬਖਸ਼ੀਸ਼ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਹੱਕ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੁਧਰਮੀ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦਾਊਦ ਵੀ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੰਨ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਹ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਧੰਨ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਮਾਫ਼ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਢੱਕੇ ਗਏ ਹਨ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਪ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾ ਗਿਣੇਗਾ। ਫੇਰ ਇਹ ਧੰਨ ਹੋਣਾ, ਕੀ ਸੁੰਨਤੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਅਸੁੰਨਤੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਵੀ ਹੈ? ਕਿਉਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਲਈ ਉਹ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਕਿਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ? ਜਦੋਂ ਸੁੰਨਤੀ ਸੀ ਜਾਂ ਅਸੁੰਨਤੀ ਸੀ? ਸੁੰਨਤ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਅਸੁੰਨਤ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਨੇ ਸੁੰਨਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਾਈ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੋਵੇ ਜਿਹੜੀ ਅਸੁੰਨਤ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਅਸੁੰਨਤੀ ਹੋਣ ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਗਿਣੀ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਸੁੰਨਤੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਕੇਵਲ ਸੁੰਨਤੀ ਹਨ ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਚਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਅਸੁੰਨਤ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।

TAM1897 Q1 15.9ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦਾ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਜੋ ਉਸ ਕੋਲ ਸੁੰਨਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਕੋਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਦੇਸ਼-ਭੂਮੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੁਲ-ਖਾਨਦਾਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼-ਭੂਮੀ ਦੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸੁੰਨਤ ਹੋਏ ਨਾ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ-ਕਦਮਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਉਸ ਕੋਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੰਨਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਅੰਸ ਅਤੇ ਵਾਇਦੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਰਿਸ ਵੀ ਹੋ।”

TAM1897 Q1 15.10“ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਇੱਕ ਪਰਾਏ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋ ਕੇ ਰਹੇਗਾ।” ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਅੰਸ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਅੰਸ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋ?—ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਅੰਸ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋ। ਕਿਉਂ?—ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।

TAM1897 Q1 15.11ਹੁਣ ਇਹ ਕੋਈ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਹੁਣ ਵਿਹਾਰਕ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਧਰਮ ’ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਭਰਾ ਡੈਨ ਜੋਨਸ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜਾਣ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜ ਹੋਵੇ, ਛੱਡ ਜਾਣ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।

TAM1897 Q1 15.12ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਅਬਰਾਹਾਮ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਹੋਵੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਮਿਲੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ, ਜਿਸਦਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਸ਼ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਅਮਰੀਕਾ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤ ਹੈ।

TAM1897 Q1 16.1ਸਵਾਲ.—ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ?

TAM1897 Q1 16.2ਅਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 16.3ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਿਸ ਲਈ ਹਾਂ? ਆਓ ਇਸ ’ਤੇ ਗੌਰ ਕਰੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਉਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ? ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ? ਸਾਡਾ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਕੀ ਹੈ? ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਹਾਂ? ਕੀ ਅਮਰੀਕਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਸਾਰੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ? ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

TAM1897 Q1 16.4ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਨ ਉੱਥੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵੱਲ, ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ, ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਬਿਹਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 16.5ਹੁਣ ਜੇ ਜਰਮਨੀ ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ,—ਅਤੇ ਜੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਉੱਥੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ,—ਤਾਂ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਕਿਵੇਂ ਬੁਲਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਵਾਸੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਜੇ ਅਮਰੀਕਾ ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?—ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤਰਫ਼ੋਂ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣ ਸਕੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨੇਬਰਾਸਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਜਾਓ;” ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਤੁਹਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ।” ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਬਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਹੋ। “ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਜੋ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ? ਨਾ ਤਿਆਗੇ ਉਹ ਮੇਰਾ ਚੇਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।” ਅਤੇ “ਜੇ ਕੋਈ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।” “ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼, ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚੱਲਿਆ ਜਾ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ।”

TAM1897 Q1 16.6ਹੁਣ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਿਹਾਰਕ ਮਸੀਹੀਅਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਆਏ ਹਨ।

TAM1897 Q1 16.7(ਆਵਾਜ਼) ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਨੈਬਰਾਸਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?

TAM1897 Q1 16.8ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਨਾਲ। ਜੇ ਉਹ ਨੈਬਰਾਸਕਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਉਹ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

TAM1897 Q1 16.9ਹੁਣ, ਭਰਾਵੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੁਕਾਵਟ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨਾ। ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਜਹਾਜ਼ ਲੈਣਾ ਚੰਗਾ ਰਹੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾ ਸਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਪਿਟਕੇਰਨ” ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ “ਪਿਟਕੇਰਨ” ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਹਾਜ਼ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਵੇ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਲਿਆਵੇ! ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਬੰਦ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਾਂਗੇ; ਪ੍ਰਭੂ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।

TAM1897 Q1 16.10ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ,—ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਇਸ ਤੋਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਓ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚਾਹੋਗੇ।

TAM1897 Q1 16.11ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਕੋਈ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬੋਝ ਹੋਵੋਗੇ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।

TAM1897 Q1 16.12ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਘਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ,—ਸਾਡਾ ਅਸਲ ਘਰ,—ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਸ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕਿ ਇਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਇਸ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਹੋਵੋਗੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਥੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਹੀ ਹੋਵੋਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਅਜਨਬੀ ਥਾਂ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਜਨਬੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।

TAM1897 Q1 16.13ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਨਣ ਦਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋਗੇ। ਜੋ ਸਬਕ ਤੁਸੀਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਪ੍ਰਵਚਨ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੀ ਇੰਨਾ ਇਸ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਬਿਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਗਿਆਨ ਦੇ, ਕਿ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪਛਾਣ ਲੈਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ।

TAM1897 Q1 17.1ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਟੁੱਟ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਲੈਂਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਹੋ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਉਸ ਸਵਰਗੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਉੱਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਧਰਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਤਰਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਸ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਮਿਲੋਗੇ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਜਨਬੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।

TAM1897 Q1 17.2ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪਾਓਗੇ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਜਿੰਨੇ ਹੀ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਮੈਂ ਡੈਨਮਾਰਕ, ਨਾਰਵੇ, ਸਵੀਡਨ, ਜਰਮਨੀ, ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ, ਬੋਹੀਮੀਆ, ਆਸਟ੍ਰੀਆ, ਹੰਗਰੀ, ਬੁਲਗਾਰੀਆ, ਤੁਰਕੀ, ਗ੍ਰੀਸ, ਇਟਲੀ, ਹਾਲੈਂਡ, ਇੰਗਲੈਂਡ, ਆਇਰਲੈਂਡ, ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੀ — ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇਸ਼, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ’ਤੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਓਨਾ ਹੀ ਵਧੀਆ ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 17.3ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਘਾਹ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉੱਗਦਾ ਹੈ,—ਇਹ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਦਰੱਖਤ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਰਗੇ ਹੀ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਆਮ ਦਿੱਖ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਖੈਰ, ਜਦੋਂ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ, ਚੱਟਾਨਾਂ, ਪਾਣੀ, ਦਰੱਖਤ, ਘਾਹ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਜਿੰਨੇ ਹੀ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਹਨ? ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

TAM1897 Q1 17.4ਪਾਸਟਰ ਬੈਲੇਂਜਰ.—ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਓਨੇ ਹੀ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੋਗੇ ਜਿੰਨੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੋ?

TAM1897 Q1 17.5ਜ਼ਰੂਰ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰੀਆਂ ਸਨ। ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਭਰਾਵੋ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਕਦਮ ’ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹੀ ਮਿਲੇ। ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਬਿਲਕੁਲ ਅਜਨਬੀ ਲੋਕ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਸਨ—ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਮੇਰੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੈਸਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਟ੍ਰੀਟ-ਕਾਰ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਦੇਣ, ਰੇਲਗੱਡੀ ਦੀ ਟਿਕਟ ਖਰੀਦਣ, ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਕਰਨ ਜਾਂਦਾ ਸੀ,—ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪੱਕਾ ਹੋਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਪੈਸੇ ਦੇ ਦਿਆਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਨੇ ਪੈਸੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਣੇ ਬਣਦੇ ਸਨ, ਉੰਨੇ ਲੈ ਲੈਣ ਦਿਆਂ; ਉਹ ਉੰਨੇ ਹੀ ਲੈਂਦੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਕੀ ਪੈਸੇ ਠੀਕ ਵਾਪਸ ਦੇ ਦਿੰਦੇ।

TAM1897 Q1 17.6ਭਰਾਵੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹੀ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਉਹ ਦੂਜੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਬਿਹਤਰ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਫ਼ਰਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ—ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਤਾਂ, ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ, ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਕਿ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।

TAM1897 Q1 17.7ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਡੈਨਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਸ਼ ਸੀ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ! ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਸ਼ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਸ਼ ਸੀ; ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਲੱਭਣਾ ਚਾਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਤੁਰਕੀ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੁਰਕੀ ਲੋਕ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹਨ,—ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਭਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੜਕ ’ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

TAM1897 Q1 17.8ਭਰਾ ਹੋਲਸਰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਮੁਰਨੇ ਵਿੱਚ ਲੰਗਰ ਸੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅਫ਼ਸੁਸ ਦੇ ਖੰਡਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਗਏ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅੱਗੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ, ਇਕੱਲੇ ਹੀ, ਪੇਂਡੂ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਛੇ ਮੀਲ ਤੱਕ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਸੜਕ ’ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਮਿਲੇ ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਡਰਨ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਨਿਕੋਮੇਡੀਆ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਰਮੀਨੀਅਨ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ’ਤੇ ਸੈਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਿਲਣਾ; ਪਰ ਅਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਗਏ ਅਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਹਾੜੀਆਂ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਸਾਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ ਅਤੇ ਬੈਲਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰਕ ਮਿਲੇ; ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੀ।

TAM1897 Q1 17.9ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਚੰਗੇ, ਮਿਲਣਸਾਰ, ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹਨ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਬਲਾਕ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਣ ਦੀ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਹੋਵੇ। ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਉਸ ਬਿਹਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਆਉਣ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਸਕੀਏ, ਅਤੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਦਿਆਲੂ ਰਹਿ ਸਕੀਏ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੀ. ਟੀ. ਜੋਨਸ ਨੇ ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ। ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨ ’ਤੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮਕਸਦ ਸੀ, ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸੀ; ਵੱਡੇ ਖਰਚੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। “ਓ, ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਘਰ ਆਉਣ ਦਿਓ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਘਰ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਖਰਚਾ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ; ਸਿਰਫ਼ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦਿਓ।”

TAM1897 Q1 18.1(ਆਵਾਜ਼) ਕੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨ ਬੋਰਡ ਅਜਿਹਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?

TAM1897 Q1 18.2ਜ਼ਰੂਰ। ਉਹ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ? ਇਹ ਕੋਈ ਮਨਘੜਤ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ, ਭਰਾਵੋ। ਪਰ ਇਹ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਫਾਰੇਨ ਮਿਸ਼ਨ ਬੋਰਡ ਨਹੀਂ ਚਾਹੇਗਾ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਜੋ ਉਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਘਰ ਹੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ’ਤੇ ਸੀ।

TAM1897 Q1 18.3ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਇਸ ਕਦਰ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਹੇ ਤਾਂ ਮਰ ਜਾਣਗੇ, ਕਿ ਉਹ ਘਰ ਆ ਕੇ ਮਰ ਗਏ। ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲਈ, ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਘਰ ਦੀ ਇੰਨੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਡਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਣਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ’ਤੇ ਘਰ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਏ। ਜੇ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।

TAM1897 Q1 18.4ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਔਖੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲੋਂ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਵੱਧ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ’ਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਔਖਾ ਕੰਮ ਸੀ; ਕਿ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਸਵੈ-ਇਨਕਾਰ, ਬਿਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਬੁਖਾਰ, ਜਿਸਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਮਜ਼ਾ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ ਸਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ।

TAM1897 Q1 18.5ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਕਿ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੰਮ ਦੇ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਕ-ਦਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਠੋਸ ਤੱਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਚਮਕ-ਦਮਕ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਹਟਾ ਕੇ ਯਾਦ ਰੱਖੀਏ ਕਿ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਦਾਰਥ ਵੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਿਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰੇਲਗੱਡੀ ਜਾਂ ਜਹਾਜ਼ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਚਮਕ-ਦਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਤੇ ਦਿਲ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਠੋਸ ਚੀਜ਼ਾਂ ’ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋਣ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ, ਭਾਵੇਂ ਭਰਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੇਲਗੱਡੀ ਜਾਂ ਜਹਾਜ਼ ਤੱਕ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਛੋੜੇ ’ਤੇ, ਜੇ ਲੋੜ ਪਵੇ, ਹੰਝੂ ਵੀ ਵਹਾਉਣਗੇ, ਪਰ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾ ਭੁੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਉਲਝਣਾਂ, ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 18.6ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੇ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਕੀਨੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇਗਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰੇ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਰਵਾਨਾ ਨਾ ਹੋਵੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਨਾ ਜਾਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਕਾਰਜ ਦਾ ਕੋਈ ਭਲਾ ਕਰੋਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਬੋਝ ਬਣੋਗੇ—ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

TAM1897 Q1 18.7ਹੁਣ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਿਉਂ ਹੋਣ ਦੇਈਏ? ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਪੈਸੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਬਚ ਜਾਂਦੀ। ਵੱਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜੇ ਇਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ’ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ।

TAM1897 Q1 18.8ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੁਝ ਪਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹੋ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਸਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ, ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ — ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਤਪਣ ਕਰਕੇ ਮਰ ਜਾਵੋਗੇ। ਇਸਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਜਾਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ, ਜਾਂ ਓਨਾ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਓ ਕਿ ਚੱਲ ਸਕੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।

TAM1897 Q1 18.9ਮੈਂ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋਵੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨ ’ਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਸਨ। ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਬਾਈ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਪਤੀ ਸ਼ਾਇਦ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇਈ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਅਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਲੱਗ ਗਈ। ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਬੁਖਾਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਈ—ਜਿੰਨਾ ਬਿਮਾਰ ਕੋਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਸਤਾਈ। ਉਹ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਇਸ ’ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ; ਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਬੈਠ ਅਤੇ ਘੁੰਮ ਸਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਈ, ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਉਸੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਓਨੀ ਹੀ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸਨੇ, ਉਸ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਹਾਦਰ ਮਸੀਹੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਹਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਉਤਰੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਫਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਾਡਾ ਆਦਰਸ਼ ਇਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 18.10ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਗਏ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਦਾਨ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਭਰਾਵੋ, ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

TAM1897 Q1 18.11ਇਹ ਕਿ ਮਿਸ਼ਨ ਬੋਰਡ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨ ’ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਦ ਇਹ ਪੱਕਾ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਲਈ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਇਸ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ’ਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਓਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਜਾਓਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੋਗੇ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰੋਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਵੋਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਸਕੇਗੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੌਤ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰੋਗੇ।

TAM1897 Q1 19.1ਜੇਕਰ ਗੱਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਰੀਰਕ ਮੌਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਭੱਜ ਕੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹਰ ਮਸੀਹੀ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਰ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਮਸੀਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਸੀਹੀ ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਪਕੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸਦੀ ਸਰੀਰਕ ਮੌਤ ਹੋਣ ’ਤੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ’ਤੇ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 19.2ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਦੇ ’ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,—ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਸੀ,—ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।

TAM1897 Q1 19.3ਇਹ ਕਿ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਤੋਂ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਨਿਕਲਣਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਹੀ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ। ਜੇ ਇਹ ਸਹੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਜਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਹੋ ਸਕੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖਰਾਬ ਹੋਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

TAM1897 Q1 19.4ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ। ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ। ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਉਤਾਵਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਛੇਤੀ ਆ ਜਾਵੇ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਣ ’ਤੇ ਬਿਠਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾਈ। ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਜੋ ਵੀਹ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਪਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਉਸਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਣ ’ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।

TAM1897 Q1 19.5ਇਸ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਭਾਵੇਂ ਮਿਸ਼ਨ ਬੋਰਡ ਇਸ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕਾਨਫਰੰਸ ਇਸ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਬਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦਿਓ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਮੋਰਚਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੋਰਚੇ ’ਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਾਂਗੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਬੁਲਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਸਕੇ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜੀਵਿਤ ਰੱਖ ਕੇ ਵਰਤਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਗਏ ਹੋ; ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼ ਮਸੀਹੀ ਵਾਂਗ ਮਰਨ ਲਈ ਲੇਟ ਜਾਓ; ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਮਿਸਾਲ ਰਾਹੀਂ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ।

TAM1897 Q1 19.6ਕੀ ਤੁਸੀਂ, ਫਿਰ, ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਮੌਤ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ, ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ’ਤੇ ਵੀ, ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇ, ਓਨੀ ਹੀ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਤੁਰਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਹੋ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਮਿਸ਼ਨ ’ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ।

TAM1897 Q1 19.7ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਫ਼ਿਲਿੱਪੀਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼, ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਗੇ, ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਲਈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਯਾਦ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸਦੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ, ਉਸਦੇ ਇਮਤਿਹਾਨ, ਉਸਦੇ ਸਤਾਏ ਜਾਣ, ਉਸਦੇ ਕੋਰੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਸਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਯਾਦ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।

TAM1897 Q1 19.8ਹੇ ਭਰਾਵੋ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਬੀਤਿਆ ਸੋ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਾਰਨ ਹੀ ਹੋਇਆ। ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਜੋ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਸਾਰੀ ਪਲਟਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਉਜਾਗਰ ਹੋਇਆ ਭਈ ਮੇਰੇ ਬੰਧਨ ਮਸੀਹ ਦੇ ਲਈ ਹਨ। ਆਇਤਾਂ 12, 13।

TAM1897 Q1 19.9ਜਦੋਂ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਮਰਾਟ ਦਾ ਹੁਕਮ ਕਿਸ ਦਿਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਹ ਇਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਲੰਘਿਆ। ਕੋਰੜੇ, ਮੁਕੱਦਮੇ, ਸਤਾਵਟਾਂ, ਖ਼ਤਰੇ, ਡਾਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਮਰਿਆ ਸਮਝ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ। ਹੁਣ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝੋ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰਖਾਂ, ਕਸ਼ਟਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ?—ਉਹ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਘੜੀਸ ਕੇ ਮਰਿਆ ਸਮਝ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ’ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿ ਉਹ ਆਦਮੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੀ, ਕਿ ਜੋ ਸੁਨੇਹਾ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲੱਗ ਗਈ; ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਅੱਗੇ ਆਤਮ-ਸਮਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਚ ਗਏ।

TAM1897 Q1 19.10ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇ। ਇਹ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ ਓਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਵੇਗਾ। ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

TAM1897 Q1 19.11ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਭਾਈ ਹਨ ਮੇਰੇ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤਕੜੇ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਨਿਧੜਕ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਦਿਲੇਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਕਈ ਤਾਂ ਖਾਰ ਅਤੇ ਝਗੜੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕਈ ਭਲੀ ਮਨਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵੀ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਭਈ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲਈ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਨੂੰ ਥਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਪਰ ਓਹ ਨਿਸ਼ਕਪਟਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਧੜੇ ਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ ਭਈ ਮੇਰੀਆਂ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਕਲੇਸ਼ ਪੁਚਾਉਣ। ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਭਾਵੇਂ ਬਹਾਨੇ ਭਾਵੇਂ ਸਚਿਆਈ ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਕਾਰਨ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਅਤੇ ਰਹਾਂਗਾ ਵੀ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਤੋਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਇਨਾਮ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਂਘ ਅਤੇ ਆਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਸਗੋਂ ਪੂਰੀ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਆਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਾ ਜਾਂ ਮਰ ਜਾਂਵਾਂ।

TAM1897 Q1 20.1ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਰਤੇਗਾ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਕਰੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਰ ਜਾਣ ’ਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋ। ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਕਿ ਇਸ ਚੰਗੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਕਦੇ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। “ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਸਭ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ।” “ਸੋ ਗੱਲ ਕਾਹਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਜੀਵੀਏ ਜਾਂ ਮਰੀਏ ਪਰ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੀ।” ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਰਨ ’ਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਰਤੇਗਾ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਮਰਨ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੀਵਿਤ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਮਸੀਹ ਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਿਤ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਇੰਨੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

TAM1897 Q1 20.2ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਪੌਲੁਸ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸਤਾਰਾਂਵੀਂ ਆਇਤ ਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਪਰ, ਗੱਲ ਚੱਲੀ ਤਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ? “ਮੈਂ ਇਸ ਕਾਰਨ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਅਤੇ ਰਹਾਂਗਾ ਵੀ।”

TAM1897 Q1 20.3“ਪਰ ਭਾਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਵੀ ਵਹਾਉਣਾ ਪਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਅਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਅਨੰਦ ਹਾਂ।” ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਭਾਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਵੀ ਵਹਾਉਣਾ ਪਵੇ” ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ? ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਬਲੀ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ? —“ਮੈਂ ਅਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਅਨੰਦ ਹਾਂ।” ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਸੀ?—“ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਅਨੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਨੰਦ ਕਰੋ।”

TAM1897 Q1 20.4ਕੀ ਉਹ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ?—ਹਾਂ; ਉਹ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਰਾਵੋ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇੰਨੇ ਸ਼ੋਕ-ਮਤੇ ਪਾਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੇਜਾਂਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੋ ਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ—ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਹੈ; ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਜਿਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬਿਹਤਰ।

TAM1897 Q1 20.5ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦਿਓ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਥਾਂ ਦੇਵੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਦਿਲ, ਪੂਰੀ ਜਾਨ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰੀਏ। ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹੀ ਹੈ।

TAM1897 Q1 20.6ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਬਣਨ ਲਈ, ਇਹ ਹੈ, “ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾ।”