Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
11 / 121897 елгы вәгазьләр

Израильнең апостасиясе. – № 2

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 Q1 40.5Вәгазь 1897 елның 14 мартында, якшәмбе кичендә бирелде Генераль конференция бюллетенендә басылган, 1897 ел, I квартал, том 2, № 1, б. 40–45.

TAM1897 Q1 40.6Алдагы дәрестә күргәнбезчә, Израил Аллаһыга арка борып, бөтен халыклар кебек булырга теләп патша сорады. Хәзерге өйрәнүдә без аларның халыкларга ничек тулысынча охшап китүләрен күрербез. Ләкин Израил Аллаһы Тәгаләдән аерылды; чөнки алар Аллаһыга бөтен йөрәкләре белән ышанмадылар. Сүз ишетүчеләрнең иманы белән кушылмады. Алар рәсмиләштеләр, һәм Аллаһыга тугры булсалар, котылырлар иде дигән яманлыклар башка бөтен ят халыклар кебек үк алар өстенә килде; аннары, пәйгамбәр рухы әйткәнчә, үзләренең диннән аерылу нәтиҗәсендә барлык яманлыкларны Аллаһының идарәсенә йөкләделәр. Алар аның хакимиятен уңышсыз дип санадылар; ул алар өчен җитәрлек дәрәҗәдә яхшы түгел, бу дөньяда алар өчен җитәрлек түгел, һәм аларга үз хакимиятләре кирәк — аны үзләре идарә итә алырлык, шуның белән үз-үзләрен идарә итә һәм саклый алырлык.

TAM1897 Q1 40.7Аннары алар Самуилгә: «Башка бөтен халыклар кебек безгә дә патша билгелә», — диделәр, — «без дә башка халыклар кебек булсын өчен». Раббы, Самуил аша моңа каты каршылык белдерсә дә, алар ул каршылыкны кире кактылар да: «Юк, безнең өстебездә башка халыклар кебек патша булсын», — диделәр. Алар шулай теләгәнлектән, Раббы аларга шулай булырга рөхсәт итте. Алар патша булуын гына түгел, патшалары кем булырга тиешлеген дә инде хәл иткәннәр иде. Ул Киш улы Саул иде; Раббы аларга аны да алырга рөхсәт итте, чөнки алар үз теләкләренә ирешергә теләделәр.

TAM1897 Q1 40.8Ләкин Аллаһы Тәгалә аларга патша һәм патшалык сайлаганнары өчен киләчәк дип кисәткән барлык яманлыклар да алар өстенә төште. Саул чорында алар моның кайберләрен инде татыдылар. Аларның яманлыклардан котылуларына Давытның йогынтысы һәм хакимлеге шактый ярдәм итте. Алар Ходайны кире каксалар да, ул аларны ташламады, әле дә алар белән калды, идарә ителергә теләгән һәркемне җитәкләү һәм, мөмкин булса, һичшиксез киләчәк, ул киләчәген белгән һәм милләт буларак котыла алмаган бәла-казалардан коткару өчен. Ләкин ул аннан котылырга теләгән һәркемне шәхси рәвештә коткарырга теләде. Алар бер юлдан башлап, ул аларны бер адымнан соң бер адымга мәҗбүри һәм кире кайтарылмас рәвештә алга этәреп барды, һәм, без күрәчәкбез, ахыр чиктә һәлакәткә китерде.

TAM1897 Q1 40.9Сөләйман чорында Раббының каршылыгына карамастан сайланган юлның зарур нәтиҗәсе булган сынаулар иң ачык чагылышын тапты. Һәм Мисыр һәрвакыт янәшәдә булды. Мисыр һәрчак катнаша. Сөләйман Раббының сүзенә каршы килеп, Мисырдан хатын алды. Ул Раббының сүзенә каршы килеп, атларны Мисырдан алды. Раббы аңа биргән дан-шөһрәтне ул Мисыр хезмәтенә, Мисыр идолларына табынуга һәм тирә-яктагы бар халыкларның идолларына табынуга юнәлтте. Бөтен мәҗүси халыклардан килгән Сөләйманның җиде йөз хатыны һәм өч йөз наложницасын аларның идолга табынуларында тоту өчен халыкка салынган йөкләр кешеләр күтәрә алмаслык, ике халыкның да файдасына булмаслык дәрәҗәдә иде; шуңа күрә ике халыкның да файдасы өчен Раббы ун кабиләне ике кабиләдән аерырга карар кылды.

TAM1897 Q1 40.10Раббының ун кабилә өчен яки ике кабилә өчен ниятләгән ул яхшылык нәрсә булуын без белмибез, чөнки ул беркайчан да тормышка ашмады. Беренче булып ун кабиләне идарә итүче итеп Йеровоам билгеләнде. Ләкин Йеровоам Давытның күркәм үрнәген — Раббының билгеләгән вакытын көтүне һәм Аңа үзен Үз юлы белән ун кабилә тәхетенә күтәрергә ирек бирүне — онытты — хәтта Сөләйман әле исән чакта ул патшага каршы кул күтәрде, ун кабилә тәхетен яулап, аларны идарә итәргә ниятләп, Сөләйманга каршы үзен патша итеп игълан итте. Бу хыянәт һәм баш күтәрү иде. Сөләйман аны шуның өчен җәзага тартырга уйлады, һәм ул Мисырга качты да Сөләйман үлгәнче шунда калды.

TAM1897 Q1 40.11Әгәр ул элек күңеленнән мисырлы булмаган булса, анда баргач ул чын мисырлы булып калды. Сөләйман вафат булгач, Йеровоам Мисырдан кайтты. Ун кабиләнең ике кабиләдән аерылу вакыты җитте, һәм Рехобоам аларны аеру юлын сайлады. Халык килеп, атасының салган авыр йөкләрен җиңеләйтүне сорагач, бу акыллы һәм урынлы үтенеч иде. Сөләйманның киңәшчеләре булган картлар да аңа шулай эшләргә киңәш иттеләр. Ләкин Рехобоам моның белән риза булмады, чөнки алар киңәш иткәнчә халык хезмәтчесе булырга теләмәде; ул халык өстендә хуҗа булырга теләде, шуңа күрә үзе белән үскән яшь егетләр белән киңәш итте. Аның әнисе — Сөләйманның идолга табынучы хатыннары арасында иң түбәнселәренең берсе, аммонит хатын иде; ә аның белән бергә үскән яшь егетләр — Сөләйманның башка идолга табынучы хатыннарының уллары иде. Бу яшь егетләр Сөләйманның хатыннары белән кылган бөтен явыз, идолга табыну гамәлләре арасында үскәннәр. Рехобоам аларның фикерләрен кабул итте һәм алар ягына авышты, һәм әлбәттә, Раббының киңәшен һәм Раббыдан куркучы кешеләрнең киңәшен кире какты.

TAM1897 Q1 41.1Рехобоам халыкка безгә яхшы таныш җавап бирде: «Сез миңа йөкләрегезне җиңеләйтүне сораган идегез, әмма мин киресенчә аларны тагын да авыррак итәчәкмен; алар сезнең чәнчә бармагыгыз кебек булса, мин аларны билегез кебек итәчәкмен». Алар исә: «Үз чатырларыгызга кайтыгыз, Израиль! Хәзер үз йортыңны кара, Давыт!» – дип әйттеләр. Рехобоам бу хәлне күргәч, чыннан да шаккатты; әмма аның өчен бу шулкадәр тәэҗҗүп тә түгел, чөнки ул әйткән сүзләренең иң акылсыз булуын күрә алмаслык дәрәҗәдә караңгы иде, шуңа күрә әйткәннән соң килеп чыккан хәлгә шаккатуы бөтенләй гаҗәп түгел. Ул аларга үзенең хәзинәчесен җибәрде, аларны тынычландырырга, хәлне йомшартырга һәм мөмкин булса кире кайтарырга. Ләкин алар шунда ук хазначыны таш белән бәреп үтерделәр, һәм Рехобоам нәтиҗәне күреп куркып, арбасына утырып, ашыгып Иерусалимга кайтты, гаскәр җыеп, аларны буйсындырырга һәм үзенә хезмәт иттерергә ниятләде. Ләкин Раббының пәйгамбәре аңа моны эшләргә ярамый, ә алар өйдә калырга тиеш дип әйтте, һәм алар өйдә калдылар.

TAM1897 Q1 41.2Шуннан соң Йеровоам патшалыкны үз кулына алды һәм Мисырдан китергән алтын бозауларны урнаштырды, шуның белән ун кабилә шунда ук Мисырга – мисыр идолларына табынуга һәм мисыр хакимият системасына иярде, ике кабиләдән аерылгач. Шулай итеп, Йеровоам белән бу агым башланды, һәм ул ун кабилә патшаларының калганнары да ияргән үрнәк булды. Һәм һәрвакыт соңыннан «Небат улы Йеровоам, ул гөнаһ кылды һәм Израилне дә гөнаһка батырды» дип әйтелә. Иманнан тайпылу өзлексез рәвештә түбән тәгәрәде, бөтен патшалык юкка чыкканчы, һәм аннан соң беркайчан да ишетелмәде, киләчәктә дә ишетелмәячәк. Ун кабилә патшалары нәселе буенча иманнан тайпылу начардан тагын да начарага, тагын да начарага барды. Йеровоам начар иде; аның урынына килгәннәр дә начар булды. Аннан соң Омри килде, ул башкалардан да начаррак иде; аннан соң Ахав килде, ул үзеннән алдагы барлык патшалардан да начаррак иде. Шул рәвешле патшалык буенча хәлләр барды, ахыр чиктә ул бөтенләй юкка чыкты.

TAM1897 Q1 41.3Ләкин Раббы һәрчак аларны Үзенә хезмәт иттерү өчен бар көчен куйды. Ул аларга пәйгамбәрләрне бер-бер артлы җибәрде; патшаларны кабат-кабат Үзеннән куркырга, Үзенә хезмәт итәргә чакырды. Израилнең соңгы көннәренә килгәндә, бигрәк тә Амос һәм Осия пәйгамбәрлек итте. Амос, Осия һәм Михә Израил өчен һәм Израилгә Израилнең соңгы көннәрендә пәйгамбәрлек иттеләр. Ләкин Михә пәйгамбәрлекләренең бары тик аз гына өлеше турыдан-туры ун кабиләгә кагыла. Амос пәйгамбәрлекләренең барысы диярлек аларга кагыла, шулай ук Осия пәйгамбәрлекләренең дә күпчелеге. Амос һәм Осия пәйгамбәрлекләренең күпчелеге, диярлек тулысы белән, Израил турында, һәм Раббының Израилгә соңгы чакыруы – янә аңа борылып, тулы юкка чыгудан котылу өчен.

TAM1897 Q1 41.4Бу барлык пәйгамбәрлекләр һәм Израил тарихы дөнья тарихының соңгы көннәрендә яшәүче кешеләрне кисәтү өчен Библиягә кертелгән. Анда Ходайның соңгы көннәрдәге кешеләргә боерыгы бар — чын юкка чыгудан котылу өчен Ходайга кайтыгыз. Шуңа күрә алар шунда урнаштырылган. Шулай итеп, Амос һәм Осия бүген сезгә дә, миңа да, бөтен дөньяга да шул ук дәрәҗәдә хәзерге хакыйкать, ничек алар ун кабилә кешеләренә язган вакытта булганнар.

TAM1897 Q1 41.5Амос пәйгамбәрлек итте, һәм Бет-Эльдәге рухани аңа: «Монда пәйгамбәрлек итмә; бу — патша йорты һәм патша сарае; Яһүдәгә кит», — диде. Ул барып, икенче Йеровоамга хәбәр итте: Амос иле турында яманлык фаразлый, патшага каршы баш күтәрү өйрәтә, һәм Раббының кылычы бөтен җиргә төшәчәк, дип әйтә; ил аның бар сүзләрен күтәрә алмый.

TAM1897 Q1 41.6Хәзер без шул конкрет өзеккә күчик һәм Амос 7:10-15-не укыйк:—

TAM1897 Q1 41.7Шуннан соң Бет-Эль каһине Амация Израил патшасы Йеровоамга хәбәр җибәрде: «Амос сиңа каршы Израил йорты уртасында заговор корган; бу ил аның барлык сүзләрен күтәрә алмый». Чөнки Амос болай ди: «Йеровоам кылычтан үләчәк, һәм Израил үз иленнән әсиргә озатылачак». Амация Амоска әйтте: «Әй, күрүче, бар, кач Юдә иленә, шунда икмәк аша да, пәйгамбәрлек ит; әмма Бет-Эльдә тагын пәйгамбәрлек итмә, чөнки ул патшаның гыйбадәтханәсе һәм патша сарае». Шунда Амос җавап биреп Амациягә әйтте: «Мин пәйгамбәр дә түгел идем, пәйгамбәр улы да түгел идем; мин сарыкчы һәм сикамор җимеше җыючы идем. Әмма Раббы мине сарыклар артыннан йөргәндә алды да: “Бар, Минем халык Израилгә пәйгамбәрлек ит”, — диде».

TAM1897 Q1 41.8Һәм ул аларга пәйгамбәрлек итте; ләкин онытмагыз, ул Израильнең соңгы көннәре иде. Ләкин алар Амоска шул җирдә пәйгамбәрлек итәргә рөхсәт итмәделәр, аны куып җибәрделәр һәм элек күп кенә пәйгамбәрләрне кыерсыткандай, аны да кыерсыттылар. Шуннан соң Раббы Иудея илендә Осияне күтәрде; ул шул идолопоклонник-каһин Амоска барырга кушкан Иудея илендә булып, Израил турында пәйгамбәрлек итте, һәм алар аны кыерсыта да, үз теләгәнчә эшли дә алмадылар.

TAM1897 Q1 42.1Хәзер берничә сүз генә, бу бөтен мәйданны янәдән күзәтә торып: Сез беләсездер, Самуилдән башлап Израиль патшалары Ходай халкын эзәрлекләделәр, пәйгамбәрләрне эзәрлекләделәр, руханиларны үтерделәр, теләгәнчә эш иттеләр. Алар моны эшләделәр, чөнки аларда моны башкару өчен көч тә, рух та бар иде. Әмма хәзер, әгәр Израилдә беркайчан да үз патшасы, үз патшалыгы яки үз хөкүмәте булмаса, алар моны эшли алырлар идеме? — Юк; бу мөмкин дә булмас иде. Сез беләсездер, Израил патшалары Аллаһының кешеләренә һәм Раббының пәйгамбәрләренә карата явызлыкта ят халыклар патшаларыннан да артты: шуңа күрә Израил һәм Иудея патшалары Раббының пәйгамбәрләрен тулысынча кыерсытса, ят халыклар патшалары аларны хөрмәт итте һәм яклады.

TAM1897 Q1 42.2Осия, мин әйткәнчә, моның турында да пәйгамбәрлек иткән. Хәзер мин Осия китабыннан берничә аять укыйм, сез аның моңа ничек җавап бирүен күрәсез өчен. Башта тугызынчы бүлеккә күз салыгыз, бер-ике сүз генә:—

TAM1897 Q1 42.3Алар Раббының илендә яшәмәячәкләр; әмма Ефрем Мисырга кире кайтачак.

TAM1897 Q1 42.4Ефрем ун кабиләнең берсе иде; ләкин монда бу исем аларның барысы өчен дә кулланыла. Ун кабилә Ассириягә китте; аларны Ассириялеләр әсиргә алып китте. Әмма аларны Ассириялеләр әсиргә алып киткәндә, Раббы “алар Мисырга кире кайтачак” дигәндә нәрсә аңлата? — Мисыр Аллаһы Тәгаләдән мөмкин кадәр иң ерак качуны аңлата. Тулысынча Мисыр караңгылыгы — ул кешеләрнең Алла урынына хакимлек итүе, һәм бөтен хакимият — хөкүмәт тә, кешеләр дә, барын да Аллага һәм аның халкына каршы юнәлтү, ул Мисырга бәла-казалар төшкәнче Мисыр җирендә булган Исраилгә каршы торган кебек. Һәм Раббы монда Ефремнең Мисырга китәчәген әйткәндә, Ассирия — Ассирия хөкүмәте — аларны әсиргә алып китәргә тиеш булса да, бу аларның тулысынча диннән аерылырга ниятләүләрен күрсәтә, шуңа күрә алар «Раббының илендә» яшәргә теләмәгәнгә генә яши алмадылар.

TAM1897 Q1 42.5Сез хәтерлисездер, без Раббының Абрамга әйткәннәрен укыдык: «Илеңнән, туганнарыңнан һәм әтиеңнең йортыннан чыгып, сиңа күрсәтергә җыенган илгә бар». Димәк, ул ил — Раббының иле. Һәм ул Осия пәйгамбәр аша «Израил Раббының илендә яшәмәячәк» дип әйткәндә, бу Самария тирәсендәге кечкенә генә җир кишәрлегенә түгел, ә Абрамга күрсәтелгән һәм Ходай Мисырдан чыгарганда үзенең халкын чакырган иленә карый. Алар Раббының илендә яшәмәячәкләр; аннары Мисыр, тулысынча диннән чыгу килә. Сез моны алга таба тагын да күрерсез, мин укыганда.

TAM1897 Q1 42.6Алар Раббының илендә яшәмәячәкләр; әмма Ефрем Мисырга кире кайтачак, һәм алар Ассириядә пычрак әйберләр ашаячаклар. Алар Раббыга шәраб корбаннары тәкъдим итмәячәкләр, һәм алар аңа хуш килмәячәкләр; аларның корбаннары кайгыручыларның икмәге кебек булачак; аны ашаган һәркем пычраначак; чөнки җаннары өчен икмәкләре Раббы йортына кермәячәк. Изге көнне һәм Раббының бәйрәм көнендә сез нишләрсез? Чөнки менә, алар һәлакәт аркасында киттеләр: Мисыр аларны җыячак, Мемфис аларны күмәчәк; көмешләре өчен күренекле урыннарны кычытканнар биләячәк, чатырларында чәнечкеләр үсәр.

TAM1897 Q1 42.7Унынчы бүлек:—

TAM1897 Q1 42.8Израиль – буш лоза, ул үзенә җимеш бирә: җимеше күп булган саен ул корбан чалу урыннарын арттырды; иле мул булган саен алар матур сыннар ясадылар. Аларның йөрәге бүленгән: хәзер алар гаепле табылырлар: ул аларның корбан чалу урыннарын җимерер, сыннарын талап алыр. Чөнки хәзер алар әйтерләр: «Безнең патшабыз юк».

TAM1897 Q1 42.9Бу вакытта аларның патшасы юк иде. Ул үтерелгән иде, һәм патшалык буш торды. Аның урынына башка патша әле килмәгән иде. Ләкин игътибар итегез, ул нәрсә ди: «Чөнки хәзер алар: “Безнең патшабыз юк”, — диячәкләр». Раббының каршылыгына карамастан, алар шул патшаны сайлаганда, Раббы аларга: «Сез Мине кире кагасыз», — диде. «Юк; безнең патшабыз булыр», — диделәр алар. Аларның патшасы булдымы? — Әйе; һәм вакыт җитте, алар «Безнең патшабыз юк» дип әйтергә мәҗбүр булдылар. Ләкин нәкъ шул вакытта Раббы нәрсә диде?

TAM1897 Q1 42.10Хәзер алар: «Бездә патша юк, чөнки без Раббыдан куркмадык; патша безгә нишләргә тиеш?» — диячәкләр. Алар ялган ант итеп килешү төзегәндә сүзләр сөйләделәр; шуңа күрә хөкем кыр буразналарындагы геллок үләне кебек үсеп чыга. Самариядәге яшәүчеләр Бет-Авен бозаулары аркасында куркачаклар: чөнки аның халкы аның өчен кайгырачак, аның өчен шатланган руханнары да, чөнки ул аның дан-шөһрәтен югалтты.

TAM1897 Q1 42.11Унөченче бүлектә Раббының нәрсә әйтүе бирелгән. Тугызынчы аять:—

TAM1897 Q1 42.12Әй, Израил, син үзеңне юк иттең; әмма миндә синең ярдәмең. Мин синең патшаң булырмын.

TAM1897 Q1 42.13Ләкин алар моны теләмәделәр. Шулай итеп, сез бөтенләй күрәсез: Раббы аларның бердәнбер патшасы булырга теләде; аларның Аны үз патшалары итеп тануларын теләде, башка берәү дә булмасын өчен. Аннары ул киләсе аятьтә болай ди: «Мин ачуымда сиңа патша бирдем, һәм үпкәләүемдә аны алдым». Шулай итеп, мин шул аятьне тулысынча укыйм:—

TAM1897 Q1 42.14Мин синең патшаң булырмын: бөтен шәһәрләреңдә сине коткара алыр башка патша бармы? Һәм син: «Миңа патша һәм кенәзләр бир», — дип әйткән судьяларың кайда?

TAM1897 Q1 42.15Ул аларны нәкъ шул вакытка кире бора: алар «безгә өстендә хакимлек итәр өчен патша бир» дип әйткәннәр иде. Ул хәзер болай ди: «Мин ул вакытта сезгә патша булмаска тиеш дип каршы чыктым һәм сезгә бу яманлык киләчәк дип әйттем; хәзер сез үзегез дә патшагыз юклыгын таныйсыз, әмма үзегезне юк иттегез. Мин сезнең патшагыз булырмын; мине патшагыз итеп кабул итегез». Хәзер унберенче бүлекнең беренче аятенә карагыз:—

TAM1897 Q1 42.16Израил бала чагында мин аны яраттым һәм Мисырдан улымны чакырдым.

TAM1897 Q1 43.1Ни өчен ул моны монда, Израилнең соңгы көннәрендә, аны Мисырдан чыгарганыннан мең ел узгач әйтә? Бу ни өчен?

TAM1897 Q1 43.2Израил бала чагында мин аны яраттым һәм улымны Мисырдан чакырдым. Аларны чакырганда, алар алардан киттеләр: Баалларга корбан чалдылар һәм уеп ясалган сурәтләргә хуш исле ут яндырдылар. Мин Ефремне дә кулларыннан тотып йөрергә өйрәттем, ләкин алар минем аларны дәвалаганымны белмәделәр. Мин аларны кеше җепләре, мәхәббәт бәйләмнәре белән тарттым; һәм алар өчен мин авызларындагы камытны алган кебек булдым, һәм аларга ашау бирдем. Ул Мисыр иленә кире кайтмаячак, ә ассирияле аның патшасы булачак, чөнки алар кире кайтырга теләмәделәр. Һәм кылыч аның шәһәрләрендә калачак, ботакларын юк итәчәк һәм аларны йотачак, үз киңәшләре аркасында. Һәм минем халкым миннән читләшергә омтыла: алар Иң Югары Затка өндәсәләр дә, беркем дә аны бөекләмәде.

TAM1897 Q1 43.3Хәзер Раббы Исраил өчен кайгыра, ул җимерелү чигендә торганда. Ул соңгы чакыру ясый: соңгы пәйгамбәрлек хәзер килә; һәм шушы вакытта, нәкъ менә шул чакта, Иудеядә Езекия хакимлек итә. Ул тәхеткә утыргач, патшалыкны реформаларга һәм Ахазның диннән тайпылуыннан коткарырга кереште. Храмны чистарткач һәм барысын да тәртипкә китергәч, алар ике атналык Пасха бәйрәме үткәрделәр. Ләкин шул Пасха бәйрәменнән алда Езекия ун кабиләнең калган өлешенең бөтен җиренә хәбәрчеләр җибәрде, аларны Иерусалимдагы Пасхага, Гаскәрләр Илаһы Раббыга гыйбадәт кылырга чакырырга; ләкин язмада әйтелә: алар хәбәрчеләрне мыскыл иттеләр һәм көлделәр; Ләкин Иссахар, Зевулун һәм Нәфтали кабиләләреннән һәм төрле провинцияләрдән күп халык Иерусалимга килеп, Пасханы үткәрде һәм Раббыга кушылды. Бу кешеләр Иерусалимга менеп, Иудея халкы арасында урын алган вакытта, нәкъ шул чорда Ассирия патшасы килеп, ун кабилә иленең бөтен җирен басып алды. Шулай итеп, Езекиянең Иерусалимга менеп Раббыга гыйбадәт кылу чакыруына буйсынганнар Ассириягә әсирлеккә эләгүдән котылдылар.

TAM1897 Q1 43.4Хәзер, Езекия үтенечен ясар алдыннан, Осия моны яза, һәм Раббы халыкның ни ниятләвенә кайгыра. Карагыз, ул нәрсә ди:—

TAM1897 Q1 43.5Мин Ефремне дә йөрергә өйрәттем, кулларыннан тотып.

TAM1897 Q1 43.6Раббы аларның дөрес юлдан баруларын шулкадәр теләде ки, ул аларны кулларына тотып, үзе җитәкләп барды; әмма алар кулны тартып алдылар, хәтта шул юлдан да барырга теләмәделәр. Ләкин ул һаман да аларны ташлап куя алмый. Карагыз:—

TAM1897 Q1 43.7Ничек сине ташлап җибәрим, Ефрем? Ничек сине тапшырыйм, Израил? Сине Адма кебек итәрменме? Сине Зевойим кебек куярмынмы? Эчтән йөрәгем әйләнеп китте, үкенечләрем берьюлы кабынды. Мин ачуымның катылыгын үтәргә теләмим, мин Ефремне юк итәргә кире борылмам: чөнки мин Ходай, кеше түгел; изгесе синең уртаңда; һәм мин шәһәргә кермәячәкмен.

TAM1897 Q1 43.8Шулай итеп ул аларга төшәргә тиешле хөкемнәрне тоткарлый. Чөнки ул Аллаһы Тәгалә, ул әле аларны җибәрми; хәтта алар төшәргә тиеш булган вакытта да. Ләкин алар һаман да каршылык күрсәттеләр; һаман да үз юллары белән бардылар. Нәтиҗәсе 2 Патшалар 17:5-8-дә язылган:—

TAM1897 Q1 43.9Шуннан Ассирия патшасы бөтен ил буйлап күтәрелде дә Самариягә менде һәм аны өч ел буена облогага алды. Хошеаның тугызынчы елында Ассирия патшасы Самарияне яулап алды, Израил халкын Ассириягә алып китте һәм аларны Халада, Гозан елгасы буендагы Хаборда һәм Мәдәләр шәһәрләрендә урнаштырды. Чөнки Израил балалары үзләрен Мисыр иленнән, Мисыр патшасы Фараон кулыннан чыгарган Раббына каршы гөнаһ кылганнар, башка илаһларга табынганнар һәм Раббының Израил балалары каршыннан куып чыгарган халыкларның кануннарын һәм Израил патшаларының үзләре ясаган гамәлләрен үтәгәннәр.

TAM1897 Q1 43.10Аннары ул унөченче аятькә кадәр аларны күзәтеп бара:—

TAM1897 Q1 43.11Шулай да Раббы Израилгә дә, Иудеягә дә барлык пәйгамбәрләр һәм күрүчеләр аша шаһитлык итте: «Яман юлларыгыздан кире борылыгыз, һәм мин сезнең ата-бабаларыгызга боерган барлык кануннарны, шулай ук хезмәтчеләрем — пәйгамбәрләр аша җибәргән боерыкларымны һәм кагыйдәләремне үтәгез». Шулай да алар колак салмадылар, ә үзләренең аталары кебек муеннарын каты иттеләр; ул аталары Раббылары Аллаһыга ышанмаган иде. Алар аның кануннарын, аталары белән төзегән килешүен һәм аларга шаһит итеп күрсәткән шаһитлекләрен кире кактылар; буш нәрсәләргә иярделәр, үзләре дә буш булып калдылар һәм тирә-якларындагы халыкларга иярделәр, Раббы аларга: «Алар кебек эшләмәгез», — дип әмер иткән иде.

TAM1897 Q1 43.12Шулай итеп ун кабилә югалды. Осия алар турында пәйгамбәрлек иткәндә болай диде: «Иудея әле дә Ходай белән идарә итә һәм изгеләр белән бергә тугры кала». Иудея әле бераз вакыт тора алды. Езекия патша иде; аның урынына Манассе килде һәм ул патшалыкны янә диннән аерылырга этәрде; аның улы да аның эзләреннән барды; Йосия аның урынына килеп, патшалыкны тагын бер кат реформалады; ә Йосия һәлак булгач, патшалык турыдан-туры җимерелүгә китте. Йосиядән соң Раббыдан куркучы беркем дә калмады. Хәтта Езекия чорында да алар өзлексез Мисырга мөрәҗәгать итеп, Мисырга таянып, Мисырдан коткару һәм ярдәм сорадылар, ә аларга килгән барлык кыенлыклар да имансызлыклары һәм Раббыдан читләшүләре аркасында иде.

TAM1897 Q1 43.13Хәзер Иудеянең соңгы көннәренә күз салыгыз. Ахаз Ассирия патшасы Тиглат-Пилесерга илчеләр җибәрде һәм аңа Дамаск патшасы белән Самария патшасының кулыннан коткарырга килүен үтенде. Тиглат-Пилесер шулай эшләде: ул Дамаскны яулап алды һәм шуның белән Ахазны коткарды. Ахаз аңа ясак түләде, Дамаскка барып, аның буйсынуындагы кеше буларак аңа баш иде. Анда ул идолга табынучы михраб күрде, шундый ук михраб ясатты да аны Раббыбыз гыйбадәтханәсе ишегенә куйды. Шулай итеп ул халыкны Израилдәге башкалар кебек диннән тайпылырга этәрде.

TAM1897 Q1 43.14Иудеядә Ахаз урынына Езекия килде. Езекия патша булгач, ул Ассирия хакимиятеннән һәм салым түләүдән котылырга теләде. Иудеядә Ассириядән азат булу өчен Езекия яклы бер төркем бар иде. Бу төркем моны Мисыр ярдәмендә генә эшләргә мөмкин дип санады. Шул вакытта Ишая пәйгамбәрлек итә иде, һәм ул аларга Мисырдан да, Ассириядән дә котылу өчен Раббыга таянырга кушты. Ул аларга әйтте: алар Раббыга каршы гөнаһ кылганга күрә кыерсытылганнар. Ул шулай ук әйтте: Мисырдан ярдәм сораулары файдасыз булачак, чөнки Мисыр ярдәм итү урынына аларны тагын да кыерсытачак; Мисыр коткара алмый.

TAM1897 Q1 44.1Хәзер Ишая китабының сигезенче бүлегенә күз салыгыз. Ишая китабында Раббының килүе һәм аның килүен көтү турында без иң еш кулланган аятьләр кайда? Аны кайда табабыз? Ишая китабының сигезенче бүлеге рух чакыручыларга мөрәҗәгать итүчеләр, чыркылдаучылар һәм пышылдап сөйләшүчеләр турында сөйли — бу спиритуализмга ишарә түгелме? Шунда болай диелә: «Шаһитлыкны бәйләп куегыз, канунымны укучыларым арасында мөһерләгез. Мин Ягъкуб йортыннан йөзен яшергән Раббыга көтеп торырмын, аны көтеп алырмын». Бу адвент бүлегеме? — Әйе. Бу бүлек Раббының килүенә кагыламы? — Әйе.

TAM1897 Q1 44.2Хәзер шул бүлектә нәрсә бар икәнен карагыз. Бишенче аятьтән башлап, бу бүлекнең башында нәрсә бар икәнен карагыз.

TAM1897 Q1 44.3Раббы тагын миңа әйтеп: «Бу халык Силоамның әкрен агып торган суларын кире кага һәм Рецин белән Ремалия улына шатлана [бу Ассирия һәм Дамаск иде]; хәзер, шуңа күрә, карагыз, Раббы алар өстенә елга суларын — көчле һәм күп — күтәрә, хәтта Ассирия патшасын һәм бөтен бөеклеген; ул барлык каналлары аша күтәреләчәк, барлык ярларыннан ашачаклар; ул Иудея аша үтәчәк; ул ташып ашачаклар, муенга кадәр барып җитәчәк; канатларын җәюе Иммануил, синең илеңнең киңлеген тутырачак.

TAM1897 Q1 44.4Бу алар өчен чын мәгънәсендә дөрес булды. Ассирия патшасы килеп, бөтен илне су басты. Ләкин ни өчен бу Раббының килүе көтелгән һәм Раббының килүен көтәргә тиешле халык турында сөйләгән урында һәм шул контекстта язылган? Бу урында язылган һәм безгә китерелгән, безнең көннәрдәге барлык халыкларга күрсәтү өчен: барлык җиргә һәм барлык милләтләргә авырлыклар, кыенлыклар һәм буталчыклар киләчәк, алар ташып-тулып, муенга кадәр барып җитеп, җир киңлеген тутырачак, һәм халык алардан ничек котылырга белмәячәк. Шуңа күрә бу өзек Раббыбызны көтеп торучы безгә китерелгән. Укыйк та карыйк.

TAM1897 Q1 44.5Халыклар, берләшегез, һәм сез кисәкләргә бүленәчәксез; ерак илләр, колак салыгыз: билләрегезне буыгыз, һәм сез кисәкләргә бүленәчәксез; билләрегезне буыгыз, һәм сез кисәкләргә бүленәчәксез. Киңәшләшегез, ул юкка чыгар; сүз әйтегез, ул тормый калыр: чөнки Аллаһ безнең белән. Чөнки Раббы миңа нык кулы белән әмер итте һәм бу халык юлына бармаска өйрәтте: «Бу халык “берлек” дип әйтергә җыенган һәркемгә сез “берлек” дип әйтмәгез; аларның куркуыннан куркмагыз, курыкмагыз».

TAM1897 Q1 44.6Хәзер, Раббының килүен көткәндә, шундый вакытлар бармы? Алар курку һәм аптырау аларны биләгәнгә, җиргә бәла-казалар киләчәгенә ышанып берләшәләрме? Без мондый хәлләрне кайда да булса күрәбезме? Сезнең берәрегез моны күрдегезме? — Әйе, күрдегез! Бу хәлне Җиденче көн адвентистларыннан башка берәү дә күрәме? — Чынлыкта, әгәр аерма бар икән, диярлек һәркем моны адвентистлардан да ачыграк күрә. Ләкин ул күренә; бу җитәрлек ачык. Һәм алар бергә җыелалар, төркемнәргә һәм төркемчекләргә бүленеп, үзләрен бәйлиләр һәм әзерләнәләр. Алар нәрсә өчен әзерләнәләр? Нәрсә булачак? — Алар ватылып бетәчәкләр. Шулай итеп, алар нәрсә өчен әзерләнәләр? — Өзелеп-бүлгеләнергә. Ләкин алар моны уйламыйлар; киресенчә, киләчәк явызлыклардан сакланыр өчен әзерләнәләр дип саныйлар. Үзләрен явызлыктан коткарырга тырышулары гына хәлне тагын да тирәнәйтә, аларны юкка чыгуга һәм өзелеп-бүлгеләнүгә тагын да якынайта.

TAM1897 Q1 44.7Гаскәрләр Хуҗасын Үзен изге тотыгыз; ул сезнең куркуыгыз һәм сезнең шомланышыгыз булсын. Ул изге урын булыр; ләкин Израилнең ике йорты өчен тайпылу ташы һәм абындыра торган кыя, Иерусалим халкы өчен капкын һәм тозак булыр. Аларның күпләре тайпылып, егылып, ватылып, тозакланып, тотылачак. Шаһитлыкны бәйләп куегыз, канунымны укучыларым арасында мөһерләгез. Мин Ягъкуб йортыннан йөзен яшергән Раббыга таянырмын һәм аны көтеп торырмын. Менә мин һәм Раббының миңа биргән балаларым — Сион тауында яшәүче Гаскәрләр Раббысы тарафыннан Израилдәге билгеләр һәм могҗизалар өчен.

TAM1897 Q1 44.8Бу Раббының килүенә кадәр сузыла торган хәл икәнен ачык күрсәтә. Бу Раббы белән очрашырга тиешле халыкка өндәү. Әмма ни өчен ул Ассирия Иүдәне бастырып торган чордагы кыенлыкларны искә ала? Чөнки бу Раббы килү вакытында бөтен җиргә төшәчәк һәм барлык халыкны газаплаячак кыенлыкларның нинди булачагын иң ачык итеп күрсәтә. Һәм Яһүдәнең шул явызлыклардан качып котылырга, үзләрен аннан азат итәргә тырышулары нәкъ Ходай халкы дип аталучыларның киләчәк явызлыклардан котылырга тырышуларына туры килә.

TAM1897 Q1 44.9Ходай һәрвакыт өнди: Ассириягә таянмагыз; Мисырга таянмагыз; ә бары тик Раббыга гына таяныгыз. Ассириягә аркагызны борыгыз – бу дөрес. Ләкин Ассириядән качу өчен Мисырга бармагыз. Раббыны эзләгез. Мисырга бармагыз; Раббыга барыгыз. Һәм сез Раббыны бөтен йөрәгегез белән тапкан вакытта, Ассириядән килгән бу барлык газап-кысымнан котылачаксыз. Бу хакта берничә сүз. Ишая китабының утызынчы бүлеге моның серен ача.

TAM1897 Q1 45.1Баш күтәрүче балаларга, ди Раббым, бәла булсын: алар миңа киңәш итмичә киңәш коралар, гөнаһ өстенә гөнаһ өстәү өчен япма белән капланалар, ләкин минем Рухымнан түгел; алар Мисырга төшәргә юл тоталар, әмма авызымнан сорамадылар; Фараонның көче белән ныгынырга һәм Мисыр күләгәсенә ышанырга телиләр. Шуңа күрә Фараонның көче сезнең хурлыгыгыз булачак, ә Мисыр күләгәсенә ышану – сезнең оят. 1–3-нче аятьләр.

TAM1897 Q1 45.2Аның илчеләре анда Мисырга үз тәкъдимнәрен җиткерү өчен төштеләр. Һәм Иуда Мисырга илчеләр җибәргәндә, Мисыр ул илчеләрдән оялды.

TAM1897 Q1 45.3Чөнки аның князьләре Зоанда иде, ә илчеләре Ханеска килде. Алар барысы да үзләренә файда китерә алмаган, ярдәм итә алмаган, ә киресенчә оят һәм мыскыл гына булган халыктан оялдылар. Көньяк хайваннары йөге: кыенлык һәм газап иленә, анда яшь һәм карт арысланнар, агулы елан һәм утлы очучы еланнар чыга; алар байлыкларын яшь осликлар җилкәсенә, хәзинәләрен верблюдлар өркәчләренә күтәрәләр, файда китермәячәк халыкка. Чөнки мисырлылар бушка һәм файдасыз ярдәм итәчәкләр; шуңа күрә мин моның турында: «Аларның көче – тыныч утыруда гына», – дип кычкырдым. 4–7 нче аятьләр.

TAM1897 Q1 45.4Бу хәл чит нәрсә түгеллеген сез күрә алсын өчен, мин монда борылып, 1896 елның 5 июлендә даталанган шаһитлыктан түбәндәгеләрне укыйм:—

TAM1897 Q1 45.5Ходай сүзендә Израил балаларына бирелгән кисәтүләр бары тик алар өчен генә түгел, ә җирдә яшәячәк барлык кешеләр өчен дә каралган иде. Ул аларга болай ди: «Яман балаларга үкенеч... Алар киңәш сорыйлар, ләкин миннән түгел; каплау эзлиләр, ләкин Минем Рухымнан түгел, гөнаһ өстенә гөнаһ өстәү өчен; Мисырга төшәргә юл тоталар, ә Минем авызымнан сорамадылар; Фараонның көче белән ныгынырга һәм Мисыр күләгәсенә ышанырга телиләр». Әгәр Раббы борынгы заманда үз халкын авырлыкта аңа киңәш сорарга онытканы өчен кисәткән булса, бүген дә аның халыкның үз юлларын яктырту өчен Гаделлек Кояшының балкыш нурларына таянмыйча, сынаулары вакытында ярдәм өчен үзләре кебек хаталы һәм көчсез кешеләргә мөрәҗәгать итүләреннән рәнҗемиме? Безнең көч кайда? Ул без кебек ярдәмсез һәм башкаларга бәйле кешеләрдәме; аларга да без кебек Ходайдан юл күрсәтү кирәкме? Мәсих әйтә: «Минемсез сез берни дә эшли алмыйсыз;» һәм ул һәр ихтыяҗ вакытында хәзерге ярдәмче итеп Изге Рухны биргән.

TAM1897 Q1 45.6Ләкин сез беләсездер, узган елгы буталчык вакыйгаларда, сәяси кампания аша хәл ителер дип өмет ителгән чакта, хәтта Җиденче көн адвентистлары да Аллаһыга булган тугрылыкларыннан шулкадәр тайпылдылар ки, сәяси эшләрне манипуляцияләү, сайлауларны контрольдә тоту һәм хәлләрне үз теләкләренчә көйләү өчен кампаниядә катнаштылар. Нәрсә өчен? — Илне, киләчәк дип нык ышанган авырлыклардан коткарырга ярдәм итү өчен. Әлбәттә, илгә кыенлыклар килә. Ләкин җиденче көн адвентистлары мондый эш өчен үзара төркемнәргә җыелачакмы? Алар Ассириядән котылсыннар; Ассириядән дә, Мисырдан да котылып, Ходайга тапшырылсыннар. Бу гына коткару. Бу гына азат итү — ул чакта да, хәзер дә, мәңгегә дә.

Note

Back