Israelen Apostasia. – 2. zenbakia
TAM1897 Q1 40.51897ko martxoaren 14ko igande iluntzeko sermoia General Conference Bulletin-en inprimatua, 1897ko lehen hiruhilekoa, 2. bolumena, 1. zenbakia, 40-45 orrialdeak.
TAM1897 Q1 40.6Aurreko ikasgaian ikusi genuen bezala, Israelek apostasiatu egin zuen, eta nazio guztien antzekoak izan zitezen errege bat eskatu zuten. Gaurko azterketan ikusiko dugu nola bihurtu ziren erabat nazioen antzekoak. Baina Israelek Jainkoari apostasiatu zion; ez ziotelako Jainkoari bihotz osoz sinetsi. Hitza ez zen fedearekin nahastu entzun zutenengan. Formalismoan erori ziren, eta Jainkoari leial izan balira saihestuko lituzketen gaiztakeriak beste edozein paganoen gisara erori zitzaizkien; eta, profezia-espirituak dioen bezala, beren apostasiaren ondorio ziren gaiztakeri guztiak Jainkoaren gobernuari egotzi zizkioten. Haien ustez, Jainkoaren gobernua porrot egin zuen; ez zitzaien nahikoa ona, ez nahikoa mundu honetan, eta beren gobernu propioa behar zuten — beren kabuz kudeatu eta horren bidez beren burua gobernatu eta babestu ahal izateko.
TAM1897 Q1 40.7Orduan Samueli esan zioten: “Egin iezaguzu errege bat, nazio guztien antzera, gu ere nazio guztien antzekoak izan gaitezen”; eta Jaunak, Samuelen bitartez, gogor protestatu bazuen ere, haiek protestaren aurka egin eta esan zuten: “Ez; nazio guztien antzera errege bat nahi dugu gure gain.” Haiek hala nahi zutenez, Jaunak hala izatea onartu zuen. Ez zuten bakarrik erabaki errege bat izatea; jada erabaki zuten nor izango zen erregea. Saula zen, Kisen semea; eta Jaunak hura izaten ere utzi zien, beren nahia bete nahi zutenez.
TAM1897 Q1 40.8Baina Jaunak errege bat eta erreinua hautatzeagatik etorriko zitzaizkietela esan zien gaiztakeri guztiak haien gain erori ziren. Saulen garaian horietako batzuk jasaten hasi ziren. Daviden eragina eta erregealdia izan ziren lagungarri handia beren gaiztakeriak gainditzeko. Jainkoa baztertu bazuten ere, hark ez zituen utzi; oraindik ere haiekin geratu zen gidatuak izan nahi zuten guztiak gidatzeko, eta, ahal bazen, nazio gisa ihes egin ezin zieten, ziur etorriko zirela zekien eta etorriko ziren kalamitateetatik salbatzeko. Baina banakako moduan ihes egingo zuten guztiak salbatuko zituen. Ibilbide bati ekin zioten, eta hark ezinbestez eta atzeraezinez eramaten zituen aurrera, pausoz pauso, hondamendira, ikusiko dugunez.
TAM1897 Q1 40.9Salomonekin hasi ziren, modu nabarmenenean, Jaunaren protestari aurre eginez hartu zuten bidearen ondorio ezinbestekoak ziren zailtasunak. Eta Egipto beti hor zegoen. Egipto beti sartzen da tartean. Salomonek emazte bat hartu zuen Egiptotik, Jaunaren hitzaren aurka. Zaldiak ekartzeko Egiptora bidali zuen, Jaunaren hitzaren aurka. Jaunak emandako ospea okertu zuen, Egiptoko eta bertako idolatriaren zerbitzura, baita inguruko nazio guztien idolatriaren zerbitzura ere. Salomonen zazpi ehun emazte eta hirurehun konkubina, jentilen nazio guztietatik zetoztenak, beren idolatriako gurtzan laguntzeko herriari ezarritako kargak ez ziren jasan behar, eta herriak ezin zituen bere onerako jasan; bi herrien onerako, Jaunak hamar tribu bi tribuengandik bereiztea erabaki zuen.
TAM1897 Q1 40.10Ez dakigu Jaunak hamar tribuetarako edo bi tribuetarako asmo zuen onura zer zen, ez baitzen inoiz gauzatu. Jeroboam izan zen hamar tribuetan lehenik errege izango zena bezala nabarmendua. Baina Jeroboamek, Davidek emandako eredugarri bikaina ahaztuta — Jaunaren garaia itxaron eta berak bere bidean hamar tribu horien tronura eramatea —, Salomon bizirik zegoela ere, erregearen aurka eskua altxatu zuen, hamar tribu horien tronua hartzeko eta haiek gobernatzeko asmoz, Salomonen aurka errege gisa bere burua ezartzeko. Hori traizioa eta matxinada izan zen. Salomonek hori zigortu nahi izan zuen, eta Jeroboam Egiptora ihes egin eta han geratu zen Salomon hil arte.
TAM1897 Q1 40.11Lehen bihotzez ez bazen Egiptokoa, han egon ondoren bai bihurtu zen. Salomon hil ondoren, Jeroboam Egiptotik itzuli zen. Hamar tribu bi tribuengandik bereizteko garaia iritsi zen, eta Rehoboamek haiek bereiziko zituen bidea hartu zuen. Herritarrek etorri eta bere aitak ezarritako zama arintzeko eskatu ziotenean, eskaera arrazoizkoa eta egokia zen. Salomonen aholkulari izan ziren zaharrek hori egitera aholkatu zioten. Baina Rehoboam ez zen ase egon haien aholkuak hartzearekin, haiek aholkatu bezala herriaren zerbitzaria izatea nahi ez zuelako; herriaren nagusi izatea nahi zuen, eta, beraz, berarekin hazi ziren gazteekin kontsultatu zuen. Bere ama ammonitarra zen, Salomonek zituen idolatratzaile emazteetatik gorrotagarrienetako bat; eta berarekin hazi ziren gazteak Salomonek emazte zituen beste idolatratzaile emakume batzuen semeak ziren. Gazte horiek paganiar abominazio guztietan hazi ziren, Salomonek bere emazteekin praktikatutakoetan. Rehoboamek haien iritziekin bat egin eta haien aldeko joera hartu zuen, eta, noski, baztertu egin zuen Jaunaren aholkua, baita Jaunaren beldurra zuten gizonena ere.
TAM1897 Q1 41.1Rehoboamek herriari eman zien denok ezagutzen dugun erantzuna: “Zuen zama arintzeko eskatu didazue, baina horren ordez, astunago egingo ditut; zuen hatz txikiaren neurrikoak zirenak, gerrialdearen parean jarriko ditut”. Haiek erantzun zioten: “Zuen kanpalekuetara, Israelgoak! Orain, zaintzazu zure etxea, David.” Rehoboamek, gertatutakoa ikusita, benetan harrituta geratu zen; baina hori ez da hain bitxia, izan ere, hain itsu zegoenez ezen bere hitzek egindako ekintza zentzugabeena zela ikusi ezin izan zuelako, ez da batere harritzekoa ondorengoari harrituta geratzea. Bere diruzaina bidali zien haiengana, lasaitzeko, gauzak konpontzeko eta, ahal bazen, itzularazteko. Baina berehala harriz jo zuten diruzaina, eta hil egin zuten. Rehoboamek, emaitza ikusita, beldurtu egin zen, bere karroza hartu eta Jerusalemen azkar itzuli zen; armada bat osatu zuen haien kontra igotzeko, menperatzeko eta bere zerbitzura behartzeko. Baina Jaunaren profeta batek esan zion hori ez zela egin behar, eta etxean geratu behar zutela; eta hala egin zuten.
TAM1897 Q1 41.2Orduan Jeroboamek hartu zuen erreinua, eta Egiptotik ekarritako urrezko zezenkumeak ezarri zituen; horrela, hamar tribuak berehala eraman zituen Egiptora, egiptoar idolatriara eta egiptoar gobernu-sistemara, bi tribuengandik bereizi zirenean. Horrela, Jeroboamek joera abiarazi zuen, eta hamar tribuetako gainerako errege guztiek jarraitu zuten adibide hori. Eta beti ondoren, “Nebaten semea den Jeroboam, bekatu egin zuena eta Israel bekatzera eraman zuena” agertzen da. Apostasia etengabe behera joan zen, erresuma osoa suntsitu zen arte, eta berriro inoiz ez zen entzun, eta inoiz ez da entzungo. Hamar tribuetako errege-lerroko apostasia txarretik okerrera eta okerrera joan zen. Jeroboam txarra izan zen; haren ondorengoak ere txarrak izan ziren. Ondoren Omri etorri zen, eta besteek baino okerragoa izan zen; gero Ahab etorri zen, eta aurretik izan ziren guztiek baino okerragoa izan zen. Horrela joan zen erreinua, guztiz suntsitu eta desagertu zen arte.
TAM1897 Q1 41.3Baina Jauna etengabe ari zen bere ahalik eta onena egiten, haiek berari zerbitzatzera bultzatzeko. Profeta profeta bidali zien; behin eta berriro deitu zien erregeei berari beldur izan eta berari zerbitzatzeko. Israelgo azken egunetara heltzen garenean, Amos eta Hosea batez ere profetizatzen ari dira. Amosek, Hoseak eta Mikak Israelentzat eta Israeli, Israelgo azken egunetan profetizatu zioten. Hala ere, Mikahen profezia apur bat bakarrik dago zuzenean hamar tribuengana zuzenduta. Amosen ia guztia haiei buruzkoa da, eta Hosearen gehiena ere bai. Amos eta Hosea nagusiki, ia erabat, Israelen inguruko profeziak dira, eta Jaunaren azken deiari buruzkoak, Israelek berriro berarengana itzultzeko eta suntsipen osoaz salbatua izateko.
TAM1897 Q1 41.4Profezia horiek guztiak, eta Israelen historia, Bibliaren barruan jarri dira mundu honen historiaren azken egunetan bizi diren pertsonentzako abisutzat. Eta Jainkoaren irakaskuntza bertan dago azken egunetako pertsonentzat—Jainkoarengana itzultzeko, benetako suntsipenetik salbatzeko. Horregatik daude gauza horiek han. Horrela, Amos eta Oseak gaur egun, zuretzat eta niretzat, baita munduko edonorentzat ere, orduan hamar tribuetan bizi zirenentzat ziren bezain unean uneko egia dira.
TAM1897 Q1 41.5Amosek profetizatu zuen, eta Betelen zegoen apaizak esan zion: “Ez profetizatu hemen; hau erregearen etxea da, erregearen jauregia; joan Judara.” Eta joan zen, eta bigarren Jeroboami jakinarazi zion Amosek lurrari buruz gaizkia profetizatzen ari zela, erregearen aurkako matxinada irakasten ari zela, eta Jaunaren ezpata horren guztiaren gainean eroriko zela esaten ari zela, eta lurrak ezin zuela bere hitz guztiak jasan.
TAM1897 Q1 41.6Orain pasarte zehatzera joko dugu, eta irakurri Amos 7:10-15:—
TAM1897 Q1 41.7Orduan, Bet-ele-ko apaiza den Amaziah-ek Israelgo errege Jeroboamengana bidali zuen, esanez: “Amosek zure kontra konspiratu du Israelgo etxearen erdian; lurrak ezin ditu bere hitz guztiak jasan.” Horrela dio Amosek: Jeroboam ezpataz hilko da, eta Israel bere lurraldetik ziur eraman egingo dute preso. Eta Amazia Amosei esan zion: «O, ikuslea, zoaz, ihes egin Judeako lurraldera, eta han jan ogia eta profetizatu han; baina ez profetizatu gehiago Bet-elen, zeren erregearen kapera baita, eta erregearen jauregia baita.» Orduan erantzun zion Amosek Amaziarri: «Ez nintzen profeta, ez profeta baten semea; artzaina nintzen eta sikomoro-fruten biltzailea. Eta Jaunak hartu ninduen artaldearen ondotik nentorrenean, eta Jaunak esan zidan: ‘Zoaz, profetizatu nire herri Israelerengana.’»
TAM1897 Q1 41.8Eta haiei profetizatu zien; baina ez ahaztu, Israelgo azken egunak ziren. Baina Amosek herrialde hartan profetizatzea galarazi ziotenean, kanporatu eta jazarri egin ziotenean, lehenago profeta askori egin zioten bezala, Jaunak Hosea altxatu zuen Judako lurraldean; eta hark, Judako lurraldean, idolatratzaile apaiz hark Amos joan zedin agindu zuen tokian egonda, Israelen inguruan profetizatu zuen, eta ezin izan zioten jazarri nahi zuten bezala.
TAM1897 Q1 42.1Orain, hitz bat besterik ez, berriro ere eremu osoari begiratuta: badakizue Samuelen garaitik aurrera Israeldar erregeek Jainkoaren herria jazarri zutela, profetak jazarri zituztela, apaizak hil zituztela nahi zuten bezala. Hori egin zuten, bai boterea bai espiritua baitzuten hori egiteko. Baina orain, Israelek inoiz ez balu izan bere errege, erresuma edo gobernu propioa, hori egin al zezakeen? —Ez; ezinezkoa izango zen. Badakizue Israelgo erregeek paganoen erregeek baino okerrago jokatu zutela Jainkoaren gizonei eta Jaunaren profetei: Israelgo eta Judako erregeek Jaunaren profetak guztiz zapaltzen zituzten lekuetan, paganoen erregeek errespetatu eta babestu egiten zituzten.
TAM1897 Q1 42.2Oseak, esan bezala, honi buruz ere profetizatu zuen. Orain Oseako zenbait bertso irakurriko ditut, ikus dezazuen zer esaten duen horri buruz. Lehenik eta behin, begiratu bederatzigarren kapituluari, hitz bat edo bi besterik ez:—
TAM1897 Q1 42.3Ez dute Jaunaren lurraldean biziko; baizik eta Efraim Egiptora itzuliko da.
TAM1897 Q1 42.4Efraim hamar tribuetariko bat zen; baina hemen izenak haien guztientzat balio du. Hamar tribu Asiriaraino joan ziren; Asiriarrek preso eraman zituzten. Baina Asiriarrek preso eraman zituztenean, zer esan nahi du Jaunak “Egiptora itzuliko dira” esaten duenean?—Egiptok Jainkoarekiko apostasiarik urrutiena adierazten du. Erabat Egiptokoa den iluntasuna da, non gizakiak Jainkoaren lekuan nagusitzen diren, eta aginte osoa—gobernua, pertsonak eta dena—Jainkoaren eta bere herriaren aurka dagoen, Egiptoko lurraldean zeudenean, plagak erori baino lehen, Israelgoen aurka egon zen bezala, eta Israel askatu egin zen. Eta Jaunak hemen dioenean Efraim Egiptora joango dela, nahiz eta Asiriak —Asiriako gobernuak— haiek preso eramango zituen, erakusten du apostasia absolutura joateko erabakia zutela, eta, beraz, ezin izan zutela, nahi ez zutenez, “Jaunaren lurraldean” bizi.
TAM1897 Q1 42.5Gogoratzen duzu irakurri genuela Jaunak Abram-i esan ziona: “Atera zaitez zure herrialdetik, zure senideengandik eta zure aitaren etxetik, eta joan zaitez nik erakutsiko dizudan lurraldera.” Orduan, lurralde hori Jaunaren lurraldea da. Eta Osearen bidez Israelek Jaunaren lurraldean ez zuela biziko esaten duenean, ez da Samariaren inguruko lursail txiki horretaz ari; baizik eta Abrahami erakutsi zioten lurraldeaz eta Jainkoak bere herria Egiptotik atera zuenean deitu zuen lurraldeaz ari da. Ez dute Jaunaren lurraldean biziko; ondoren dator Egipto, apostasia absolutua. Hori gehiago ikusiko duzu, irakurriko dudanean.
TAM1897 Q1 42.6Ez dute Jaunaren lurraldean biziko; baina Efraim Egiptora itzuliko da, eta Asiriaren lurraldean zikinkeriak jango dituzte. Ez diote Jaunari ardo-eskaintzarik eskainiko, ezta berari atsegin emango ere; haien sakrifizioak dolu-ogia izango dira; hori jaten duten guztiak zikinduko dira; izan ere, haien arimaren ogia ez da Jaunaren etxera sartuko. Zer egingo duzue egun solemnean eta Jaunaren jaialdiaren egunean? Izan ere, hondamenditik ihes egin dute: Egiptok bilduko ditu, Memfisek lurperatuko ditu; beren zilarrerako leku atseginak ortikek hartuko dituzte, eta beren etxoletan espinak egongo dira.
TAM1897 Q1 42.7Hamargarren kapitulu:—
TAM1897 Q1 42.8Israel mahatsondo hutsa da; bere buruarentzat fruitua ematen du: bere fruituaren ugaritasunaren arabera altar gehiago eraiki dituzte; bere lurraren ongizatearen arabera irudi dotoreak egin dituzte. Haien bihotza zatituta dago: orain akatsak aurkituko zaizkie: haien altarrak apurtuko ditu, haien irudiak hondatuko ditu. Orain esango dute: “Ez dugu errege”.
TAM1897 Q1 42.9Une hartan ez zuten erregerik. Eraila izan zen, eta interregnum bat zegoen. Beste errege bat oraindik ez zen bere tokian etorri. Baina adi egon zer esaten duen: “Orain esango dute: ‘Ez dugu erregerik.’” Jaunak esan zien, errege hori bere protestaren aurka hautatu zutenean, bera baztertzen ari zirela. “Ez; errege bat nahi dugu.” Errege bat zuten?—Bai; eta iritsi zen garaia, eta behartuak izan ziren esatera: “Ez dugu erregerik.” Baina zer esan zuen Jaunak une horretan?
TAM1897 Q1 42.10Orain esango dute: «Ez dugu erregerik, Jaunaren beldur ez ginelako. Zer egin beharko liguke errege batek?» Hitzak esan dituzte, gezurrez zin eginez ituna egiterakoan; horrela, epaiak astaperrexila bezalaxe sortzen dira zelaiaren ildoetan. Samariako biztanleek Beth-aveneko zezenkumeengatik beldurtuko dira; haren jendeak dolua egingo du, eta haren apaizek ere, haren gloriagatik poztu zirenen, dolua egingo dute, gloria hori bertatik alde egin duelako.
TAM1897 Q1 42.11Hamahirugarren kapituluan duzu Jaunak esaten duena. Bederatzigarren bertsoa:—
TAM1897 Q1 42.12O Israel, zeure burua suntsitu duzu; baina nigan dago zure laguntza. Ni izango naiz zure erregea.
TAM1897 Q1 42.13Baina ez zuten hala nahi izan. Beraz, ikusten duzu hasieratik amaierara Jaunak bakarrik errege izan nahi zuela; nahi zuen haiek bera beren errege gisa aurkitu, eta beste inor ez izatea. Ondoren, hurrengo bertsoan dioenez: “Nire haserrean errege bat eman nizun, eta nire haserre bizian kendu nuen.” Beraz, bertso hori osorik irakurriko dut:—
TAM1897 Q1 42.14Ni izango naiz zure erregea: zein beste inork salba dezake zure hiri guztietan? Eta zure epaileak, zeinak esaten zenuten: ‘Eman iezadazu errege bat eta printzeak’?
TAM1897 Q1 42.15Haiek berriro zuzendu ditu, “Errege bat eman iezaguzu gure gainetik errege izan dadin” esan zuten garaira. Orain dio: “Garai hartan protestatu nuen ez zenuela erregerik izan behar, eta esan nizuen gaitz hau etorriko zela; orain, zuek berak aitortzen duzue ez duzuela erregerik, baina zuek zeuek suntsitu zarete. Ni izango naiz zuen erregea; utzi nazazue zuen erregea izaten.” Orain begiratu hamaikagarren kapituluari, lehenengo bertsoari:—
TAM1897 Q1 42.16Israela haur zenean maite nuen, eta Egiptotik nire semea deitu nuen.
TAM1897 Q1 43.1Zergatik hitz egiten du hemen, Israelen azken egunetan, Egiptotik atera zuenetik mila urte igaro ondoren? Zer helbururekin?
TAM1897 Q1 43.2Israela haur zenean, maite nuen, eta nire semea deitu nuen Egiptotik. Dei egin zieten bezala, haiengandik alde egin zuten: Baalenei sakrifizioak eskaini zizkieten, eta irudi grabatuei intsentsua erre zioten. Efraimi ere nola ibiltzen den erakutsi nion, besoetatik hartuta; baina ez zuten jakin nik sendatu nituela. Giza-hariak eta maitasun-loturak erabiliz erakarri nituen; ahoan zuten uztarria kentzen duenarena izan nintzen haientzat, eta janaria jarri nien. Ez da Egiptora itzuliko; asiriarra izango da haren erregea, itzultzeko uko egin ziotelako. Eta ezpata bere hirietan geldituko da, bere adarrak kontsumituko ditu eta irentsiko ditu, beren aholkuengatik. Eta nire herria niregandik atzera egiteko joera du; nahiz eta Gorenera deitu, inork ez du haren goratasuna goratuko.
TAM1897 Q1 43.3Orain Jauna Israelengatik dolu egiten ari da, suntsipenaren ertzean dagoenean. Azken deiari egiten dio: azken profezia orain dator; eta horrekin, une horretan bertan, Ezekias Judan errege da. Tronura iritsi zenean, erreinua erreformatzen hasi zen, Ahazen apostasiatik berreskuratzeko. Tenplua garbitu eta dena ordenatu ondoren, bi asteko Paskoa ospatu zuten. Baina Pasko hori baino lehen, Ezekiasek mezulariak bidali zituen hamar tribu guztietara, bertan geratzen zirenei, Jerusalemen ospatuko zen Paskora deitzeko, Indar Gudarien Jaun Jainkoa gurtzera; baina kronikak dioenez, mezulariei mespretxuz barre egin zioten; Hala ere, Isakar, Sebulun eta Neftali tribu eta probintzia ezberdinetako jende andana igo zen Jerusalemen, Paskoa ospatu eta Jaunari atxiki zitzaion. Eta jende hauek Jerusalemen igo eta Judako herriaren artean beren lekua hartu zutenean, une berean Asiriako erregea igo eta hamar tribu lurralde osoa bereganatu zuen. Eta horrela, Ezekiasek egindako deia onartu eta Jaunari gurtzera Jerusalemen igo zirenak, Asiriako exilotik salbatu ziren.
TAM1897 Q1 43.4Orain, Esekiasek bere eskaera egin baino lehen, Oseak hau idazten ari da, eta Jauna penatuta dago herritarrek egiteko erabakitakoa ikusita. Ikusi zer dioen:—
TAM1897 Q1 43.5Efraimi ere nola joan erakutsi nion, besoetatik hartuta.
TAM1897 Q1 43.6Jauna hain kezkatuta zegoen bide zuzenean joan zitezen, ezen besoetatik hartu eta gidatu egin zituen; baina atzera egin zuten, eta ez zuten bide horretatik ere gidatuak izan nahi. Baina hala ere ezin ditu utzi. Ikusi:—
TAM1897 Q1 43.7Nola utz zaitzaket, Efraim? Nola entregatuko zaitut, Israel? Nola bihurtuko zaitut Admah bezalaxe? Nola jarriko zaitut Zeboim bezalaxe? Nire bihotza barnean irauli da, eta nire damuak batera piztu dira. Ez dut nire haserrearen indarra gauzatuko, ez dut itzuliko Efraim suntsitzera; Jainkoa naiz eta ez gizona, Santua zure erdian; eta ez dut hirira sartuko.
TAM1897 Q1 43.8Horrela, haien gainean erori beharko liratekeen epaien aurka eusten du bere buruari. Jainkoa delako, oraindik ez du erortzen utziko; nahiz eta erori beharko denean ere. Baina hala ere matxinatu egin ziren; beren bidean jarraitu zuten. Eta emaitza 2 Erregeak 17:5-8an jasota dago:—
TAM1897 Q1 43.9Orduan Asiriako erregea lurralde osoan sartu zen, Samariara igo eta hiru urtez setiatu zuen. Osearen bederatzigarren urtean Asiriako erregeak Samaria hartu eta israeldarrak Asiriaraino eraman zituen, Halahen, Gozango ibaia ondoan dagoen Haboren eta Mediarren hirietan kokatuz. Izan ere, Israelgo semeek bekatu egin zioten beren Jaun Jainkoari, Egiptotik, faraoi Egiptoko erregearen eskuetatik atera zituena; eta beste jainko batzuei beldur izan zioten, eta paganoen legeetan ibili ziren, Jaunak Israelgo semeen aurrean bota zituenak, baita beren erregeek ezarri zituztenak ere.
TAM1897 Q1 43.10Ondoren hamahirugarren bertsoaraino jarraitzen die:—
TAM1897 Q1 43.11Hala ere, Jaunak Israel eta Judaren kontra lekukotza egin zuen profeta guztien eta ikusle guztien bidez, esanez: «Itzuli zaitezte zuen bide gaiztoetatik, eta gorde nire aginduak eta nire estatutuak, zuen aitari agindu nion lege osoaren arabera, eta nire zerbitzari profeta bidez bidali nizuenaren arabera». Hala ere, ez zuten entzun nahi izan, baizik eta beren lepoa gogortu zuten, beren aitak—Jainko Jaunari sinetsi ez ziotenak—bezalaxe. Eta baztertu egin zituzten bere estatutuak, beren aitekin egin zuen hitzarmena eta haien aurka eman zituen testigantzak; hutsalkeria jarraitu zuten, hutsalak bihurtu ziren, eta inguruan zeuden paganoen atzetik joan ziren, haiei buruz Jaunak agindu zien haiek bezala ez egiteko.
TAM1897 Q1 43.12Horrela, hamar tribu galdu egin ziren. Hoseak, haiei buruz profetizatu zuenean, esan zuen: «Judak oraindik Jainkoarekin erreinatzen du, eta santuekin leial da». Juda oraindik tarte batez eutsi zitzakeen. Esekiel erregea zen; Manasesek jarraitu zion, eta berriro apostasiara eraman zuen erreinua; haren semeak haren pausoak jarraitu zituen; Josiah-ek haren ondorengoa izan zen, eta erresuma berriro erreformatu zuen; eta Josiah hil zutenean, erresuma zuzenean hondamendira joan zen. Josiah-en ondoren ez zen inor egon Jaunaren beldur zenik. Hezekiah-en garaian ere, etengabe Egiptora deitzen zuten, Egiptori eusten zioten, Egiptoren salbamendua eta laguntza lortzen saiatzen ziren, haien gain erori ziren zailtasun guztiak beren sinesgabetasunagatik eta Jaunetik urruntzeagatik izan arren.
TAM1897 Q1 43.13Orain, begira Judako azken egunetara. Ahazek Asiriaren errege Tiglat-Pileserengana bidali zuen eta eskatu zion igo zedila eta Damaskoko erregearen eta Samariako erregearen eskuetatik salba zezala. Tiglath-Pileserrek hala egin zuen; Damasko hartu zuen, eta horrela Ahaz arindu zuen. Ahazek tributua ordaindu zion, eta Damaskora igo zen berarekin elkartzeko eta menpeko gisa agurtzeko. Han, idolatriako altar bat aurkitu zuen, horren antzeko bat eginarazi zuen, eta Jaunaren tenpluaren atean ezarri zuen. Horrela, Israelgo besteek bezala, nazioa apostasiara eraman zuen.
TAM1897 Q1 43.14Judan, Hezekiak Ahaz ordezkatu zuen. Hezekia errege bihurtu zenean, Asiriarren menpekotasunetik eta zergetatik askatu nahi izan zen. Judan talde bat zegoen Hezekiaren alde, Asiriarren menpekotasunetik askatzeko erabakita. Talde horrek uste zuen hori lortzeko bide bakarra Egiptoren laguntza jasotzea zela. Orduan profetizatzen ari zen Isaia, eta esan zien salbamendurako Jaunaren gainean fidatzeko, bai Egiptotik bai Asiriatik. Esan zien Jaunaren aurka bekatu egin izanagatik zapalduak zeudela. Esan zien Egiptotik laguntza bilatzeko saiakera alferrikakoa izango zela; izan ere, Egiptotik laguntza bilatzeak zapalkuntza gehiago ekarriko liekiela, Egiptok laguntzean ordez zapaltzen baitzituen; Egiptok ezin zuelako askatu.
TAM1897 Q1 44.1Orain begiratu Isaiasen zortzigarren kapituluari. Zein pasarte da Isaiasen liburuan hainbeste erabiltzen duguna Jaunaren etorrerari eta haren etorrera itxaroteari buruz? Non aurkitzen dugu? Gogoratzen al duzu Isaiasen zortzigarren kapituluak espiritu ezagunekin harremanetan jartzen direnei buruz hitz egiten duela, belarrira xuxurlaka eta marruska ari direnei buruz —espiritismoari erreferentzia eginez? Han irakur daiteke: «Lot ezazue lekukotza, zigilatu legea nire ikasleen artean. Eta Jaunaren zain egongo naiz, Jakoben etxetik bere aurpegia ezkutatzen duena, eta haren bila ibiliko naiz». Adventu-atal bat al da hori?—Bai. Jaunaren etorrerara heltzen den atala al da?—Bai.
TAM1897 Q1 44.2Orain ikusi zer dagoen kapitulu horretan. Ikusi zer dagoen kapitulu honen hasieran, bosgarren bertsoarekin hasita.
TAM1897 Q1 44.3Jaunak berriro ere hitz egin zidan, esanez: “Herri honek Siloako ur leunak baztertzen dituelako, eta Rezinen eta Remalíasen semearen alde pozten delako [hau Asiria eta Damasko zen]; orain, beraz, begira, Jaunak haien gainera igoko ditu ibaiko urak, indartsu eta ugaritsuak, Asiriaren erregea eta haren ospe guztia; eta haren kanal guztien gainetik igoko da, eta bere ertzetatik gainezka egingo du; Judean zeharkatuko du; gainezka egingo du eta pasatuko da, leporaino iritsiko da; eta bere hegalen zabalkundeak zure lurraren zabalera beteko du, o Immanuel.
TAM1897 Q1 44.4Hori literalki egia zen haientzat. Asiriar erregea igo eta lurralde osoa uholdean hartu zuen. Baina zergatik idatzi da hori testuinguru eta toki batean, non Jaunaren etorrera espero den eta Jaunaren etorrera itxaroten duten herri bati buruz? Hori idatzita dago leku hartan, eta guregana ekarri da, gure egunotan dauden herri guztiei erakusteko zailtasunak, nekeak eta nahasmenduak datozela lur osoan eta nazio guztietan, uholde moduan pasatu eta lepora arte iritsiko direla, lurraren zabalera beteko dutela, eta herriak ez dakitela nola ihes egin. Horregatik ekarri zaigu pasarte hau Jaunaren zain gaudenoi. Irakurri dezagun eta ikus dezagun.
TAM1897 Q1 44.5Elkartu zaitezte, herriotakoak, eta zatika hautsiko zarete; adi egon, urruneko lurraldetako guztiok: prestatu zaitezte, eta zatika hautsiko zarete; prestatu zaitezte, eta zatika hautsiko zarete. Egin kontsulta elkarrekin, eta alferrikakoa izango da; esan hitza, eta ez da eutsiko: Jainkoa gurekin baitago. Jaunak modu indartsu batean hitz egin zidan, eta agindu zidan ez nintzela herri honen bidean ibiliko, esanez: ez esan ‘aliantza’ herri honek ‘aliantza’ esango dien guztiei; ez beldurtu haien beldurrik, ezta beldurtu ere.
TAM1897 Q1 44.6Orain, Jaunaren etorrera espero den unean, halako garaiak al daude? Beldurrez eta nahasmenez jota daudelako elkartzen ari al dira? Lurrera arazoak etortzen ari direlako? Halakorik ikusten al dugu inon? Zuek horietako inork ikusi al du?—Bai, bai, ikusi duzue! Zazpigarren Eguneko Adventistek izan ezik, inork ikusi al du?—Egiazki, aldea egon zitekeenik ere, ia denek argiago ikusten dute Adventistek baino. Baina ikusten da; hori nahikoa argi dago. Eta elkartzen ari dira, talde eta multzoetan lotuz, eta prestatzen ari dira. Zertarako prestatzen ari dira? Zer gertatuko da?—Zati txikitan apurtuko dira. Orduan, zertarako ari dira prestatzen?—Zati txikitan apurtzeko. Hala ere, ez dute horrela uste; baizik eta etorriko diren gaiztakeriak uxatzeko prestatzen ari direla. Eta gaiztakeriatik ihes egiteko egiten dituzten saiakerak gauza bera sakontzen besterik ez dute egiten, eta suntsipenera eta zatika apurtzera askoz hurbilago eramaten dituzte.
TAM1897 Q1 44.7Gudarien Jauna bera santifikatu; eta izan bedi zuen beldur, eta izan bedi zuen izu. Eta santutegi izango da; baina Israelgo bi etxeei oztopo-harria eta eragozpen-harria izango zaie, Jerusalemen biztanleentzat tranpa eta atxiloketa-sarea. Eta asko haien artean oztopoan eroriko dira, eta hautsi egingo dira, eta tranpan harrapatuko dira, eta atxilotuko dituzte. Lot ezazue lekukotza, zigilatu legea nire ikasleen artean. Eta Jaunaren zain egongo naiz, Jakoben etxetik bere aurpegia ezkutatzen duena, eta beraren bila egongo naiz. Begira, ni eta Jaunak eman dizkidan haurrak seinale eta mirari gisa daude Israelen, Siongo mendian bizi den Gudarien Jaunaren aldetik.
TAM1897 Q1 44.8Argi dago hori Jaunaren etorrerara heltzen dela. Jauna topo egingo duten herriarentzako animazio bat da. Baina zergatik sartzen ditu zailtasun horiek Asiriak Juda zapaltzen zuen garaian? Zeren eta horrek modu garbian erakusten baitu Jaunaren etorreraren garaian lurralde osoan zehar zein zailtasun egongo liratekeen eta herri guztiari nola eragingo zioten. Eta Juda-k gaiztakeri horietatik ihes egiteko eta bere burua askatzeko egin zituen saiakerak, hain zuzen ere Jainkoaren herria direla diotenek etorriko diren gaiztakeri horietatik ihes egiteko eta beren burua askatzeko egingo dituzten saiakerak dira.
TAM1897 Q1 44.9Jainkoa etengabe ari da dei eginez: ez jarri konfiantzarik Asirian; ez jarri konfiantzarik Egipton; baizik eta jarri zuen konfiantza Jaun bakarrikengan. Emaiozue bizkarra Asiriari: hori da zuzena. Baina ez jo Egiptora Asiriatik ihes egiteko. Bilatu Jauna. Ez joan Egiptora; joan Jaunarengana. Eta bihotz osoz Jauna aurkituko duzuenean, Asiriako zailtasun eta zapalkuntza guztietatik askatuko zarete. Horri buruz hitz gutxi batzuk besterik ez. Isaiasen hogeita hamargarren kapituluak horren sekretua azaltzen digu.
TAM1897 Q1 45.1Ai, matxino seme-alabak, dio Jaunak, aholkuak hartzen dituzuenak, baina ez niregandik; estalkia hartzen duzuenak, baina ez nire Espirituaz, bekatuari bekatu gehituko diozuenak; Egiptora jaisten zaretenak, baina ez didazue nire ahoari galdetu, Faraonen indarrean indartzeko eta Egiptoren itzalari fidatzeko. Hori dela eta, Faraonen indarra zuen lotsa izango da, eta Egiptoren itzalari fidatzea zuen nahasmendua. 1-3. bertsoak.
TAM1897 Q1 45.2Bere enbaxadoreak han jaitsi ziren Egiptoko agintariekin harremanetan jartzeko. Eta Judak Egiptora enbaxadoreak bidali zituenean, Egiptok enbaxadoreengatik lotsa hartu zuen.
TAM1897 Q1 45.3Zeren bere printzeak Zoanen zeuden, eta bere enbaxadoreak Hanesen etorri ziren. Denek lotsa hartu zuten haiek lagundu ezin zituen, ez laguntza ez onurarik ekarri ez zien herri baten aurrean, baizik eta lotsa eta iraintzeko arrazoia besterik ez zen herri baten aurrean. Hegoaldeko animalien zama: zailtasun eta larritasun lurraldera, handik datoz lehoi gaztea eta zaharra, suge pozoitsua eta suzko hegan egiten duen sugea; beren aberastasuna asto gazteen sorbaldetan eramango dute, eta beren altxorrak dromedarioen konkorretan, haiei etekinik emango ez dien herri batera. Egiptokoek alferrik lagunduko dute, eta ez dute inolako onurarik ekarriko; hortaz, honi buruz oihukatu dut: “Haien indarra geldirik egotea da”. 4-7. bertsoak.
TAM1897 Q1 45.4Orain, hau ez dela gaiaz kanpokoa ikus dezazuen, hemen bira egiten dut eta 1896ko uztailaren 5eko datadun lekukotza bat irakurtzen dut, honela:—
TAM1897 Q1 45.5Jainkoaren hitzak Israelgo seme-alabei emandako ohartarazpenak ez ziren haientzat bakarrik, baizik eta lurrean biziko ziren guztientzat. Haiei dio: “Ai, errebeldeko seme-alabak!... aholkuak hartzen dituztenak, baina ez niregandik; estalki batekin estaltzen direnak, baina ez nire Espirituaz, bekatuari bekatu gehitzeko; Egiptora jaitsi nahi dutenak, eta ez dute nire ahoan galdetu; Faraonen indarrean indartzeko eta Egiptoren itzalari fidatzeko.” Jainkoak bere herria antzinatean gaitzetsi bazuen, zailtasunetan zeudenean berari aholku eskatzea alde batera utzi zutelako, ez al da gaur ere haserretuko bere herria, Bere Zuzentasunezko Eguzkiaren izpi distiratsuen babesean fidatu beharrean, bere probetan gizakiei, beraiek bezain akats eta ez-eraginkorrei, laguntza bila jotzen badie? Non dago gure indarra? Gure bezain ahul eta menpeko diren gizakietan al dago, guk bezala Jainkoaren gidaritza behar dutenetan? Kristok dio: «Ni gabe ezer egin ezin duzue»; eta Espiritu Santua eskaini du laguntza uneko gisa, behar den bakoitzean.
TAM1897 Q1 45.6Baina badakizue, iazko zailtasunetan, kanpaina politikoak konponduko zituela espero zenetan, Zazpigarren Eguneko Adventistak ere Jainkoarekiko leialtasunetik hain urrun egon zirela, ezen kanpainan parte hartu zuten politikaren kontuak manipulatzeko, hauteskundeak kontrolatzeko eta gauzak beren gustura moldatzeko saiatuz. Zer helbururekin?—Lurraldea etorriko zirela hain ziur zeuden zailtasunetatik ateratzen laguntzeko. Jakina, zailtasunak datoz herrialdera. Baina zazpigarren eguneko adventistek halako lan baterako konpainiak eratuko dituzte? Asiriatik askatu daitezela; Asiriatik eta Egiptotik Jainkoarengana eraman daitezela. Hau da salbamendu bakarra. Hau da askatasun bakarra, orduan, orain edo betirako.