Profetiaren Espiritu. – 1. zenbakia
TAM1897 D 2.21897ko otsailaren 9ko astearte goizean emandako sermoia General Conference Daily Bulletin-en inprimatua, 1897ko otsailaren 12an, 1. bolumena, 1. zenbakia, 2-6 orrialdeak.
TAM1897 D 2.3Uste dut gela honetan ez dagoela inor pentsatzen ez duenik benetan Profetiaren Espirituari sinesten dionik; hau da, Profetiaren Espirituak elizari dagokiola — mezua hau, White ahizparen bidez agertzen den bezala — eta gauza hauek sinetsita daudela, gutxienez aitortuta, ideia horiek eta gauza horiek lan honen zati direla frogatzen duten Bibliako pasarteek. Baina ez da hori arazoaren muina, zeren eta orain arazoan gaude. Ez badugu hori jakiten, askoz okerrago gaude arazoan egonda eta jakinda egotea baino. Eta are gehiago, Jainkoaren kausa, baita zu eta ni ere, hain zail egoeran gaude ezen egunero Jainkoaren haserrea jasateko arriskuan gauden, non gauden kontuan hartuta. Jaunak hori behin baino gehiagotan esaten digu, eta nola iritsi garen han eta nola irten bertatik ere azaltzen digu. Eta hemen esateko dakidana bakarra da: Profezia Espirituaren azterketa egitea eta bertatik behar duzuna ateratzea.
TAM1897 D 2.4Hori egindako adierazpenetako bat besterik ez da. Adierazpen hauek ezagututa, eta denbora batez ezagutu izan ditudanez, etxean geratu eta han lanean jarraitzea gustatuko litzaidake, egin beharreko asko dagoelako eta jende asko inplikatuta dagoelako. Jainkoak aldaketa asko eskatzen ditu batzorde, batzar eta kontseiluak osatu dituzten gizonen artean, eta batzorde, batzar eta kontseilu horiek osatzen dituzten gizonak dira hemen bildu direnak, eta haiei egokituko zaie aldaketak egitea. Orain, nola egingo dituzte gizon hauek beraiek inplikatuta dauden aldaketak, beraiek lehenik aldatzen ez badira? Aldaketa gauzatzeko bide bakarra da gizonak aldatzea. Hala egingo duten guztiekin Jainkoa lan egingo du, eta hala ez dutenekin — zer gertatuko zaie? Horregatik esaten dut gaur egun arazoan gaudela. Jaunak esaten digunean zein arazoan gauden, azaltzen digu nola iritsi garen hara eta nola irten. Hori guztia Testimonioen bazterketaren ondorioz gertatzen da. Ondoren, Testimonioak baztertuta arazoan sartzen garenean, eta Testimonioek zehazki nola irten azaldu digutenean, eta irteten gaituen Testimonioari jarraitzen badiogu, orduan zuzenean Testimonioen baitan egongo gara.
TAM1897 D 2.5Ez dut zuei leporatzeko ezer, zeren eta ni besteekin batera bertan nagoelako. Jaunak dio kausa arazoan dagoela, eta ni kausaren parte naiz; kausarekin nago, nire bizitza horretan bilduta dago, eta zurea ere bai; guretzat dena da. Orduan, kausa arazoan dagoenean, zu eta ni arazoan gaude. Agian zuk pertsonalki ez zenuen inolako lotura zehatzik kausa arazoan sartu zuten pausoekin; hala ere, guk, kausaren parte garelako eta kausa bera gure bizitza delako, berdin-berdin gaude arazoan kausa dagoelako. Baina Jainkoak esaten digu nola irten horretatik.
TAM1897 D 2.6Ez nahi dizut gizakiaren aholkuak eman, baizik eta Jaunarenak. Agian gizakien izenak ikusiko ditugu, eta hala bada, ez dut ihes egingo. Izen bat baztertu eta ez bada irakurri, eta guk nor den badakigunean, ez da esan nahi anaia horri eraso egin zaionik. Imajinatu oker bat egiten dudala, eta Jaunak testigantza batean hori esaten didala. Testigantza hori niregana heltzen denean, okerrari bizkarra ematen diot, eta nahi duzun moduan erabili dezakezu, baina ez zait nire kontra izango; izan ere, oker hori onartuta eta dagokion moduan jokatu dudalako, ez nago bertan.
TAM1897 D 3.1Egiazki, zalantza da ea inork bere bihotzean bertan Testigantzen sinesmena aurkitzen duen, bat edo bi edo hiru jaso arte eta guztiak onartu arte; orduan bakarrik egongo da nahiko ziur Testigantzak sinesten dituela, eta ez lehenago halako esperientzia bat izan arte. Hitzarekin hasiko naiz eta amaituko naiz. Hona hemen zerbait, halako lekuetara heltzen garenean zer egin behar dugun esaten diguna: “Jauna zuen kontseiluen erdian badago, zuen ordena, maitasuna eta beldurra, eta bere hitzean dardara izatea ikusten badu, orduan prest zaudete bere lana altruismoz egiteko.”
TAM1897 D 3.2Hemen gaude kontseiluan. Nahiz eta gure izaerak desberdinak izan, Kristoren espiritu berak moldatuta gaudenean, bat gara. Orduan eliza eguerdiko eguzki bezain garbi altxa daiteke, eta banderadun armada baten beldurgarritasunarekin aurrera abiatu.
TAM1897 D 3.3Jainkoa bere lanetik baztertuta egon da, bere lanaren kudeaketan oro har: estatu-lanetan, kontseiluan, batzordeetan, elizetan eta abarretan. Jainko faltsuak izan ditugu, jendeak gizonak jarri dituelako Jainkoaren eta lanaren artean, eta gizonek beraiek horretarako utzi dutelako. Jainkoa, hala ere, bere kausan jardungo du, eta bere bidetik kentzen ez bazara eta bere moduan jarduten uzten ez badiozu, Jainkoaren haserrea bidean daudenengan eroriko da. Gizonak beren burua gordetzen dute, eta gordetzen uzten diete, aspaldi alde egin beharko luketen lekuetan. Bere bidean oztoporik jartzen ez badugu eta jarduten uzten badiogu, eskuz leun jardungo du. Ez dugu sokazko zartailu bat nahi. Orain pixka bat harrituta egotea hobe da, denbora pixka bat igaro ondoren oso harrituta geratzea baino; eta maitasunez zuzenduak izatea, gauza hauek ezezagun jarraituz haiei egun hartan bezala, tenplutik guri ihes eginaraztea, edo guztiz harrituta geratzea, saihestu ezin dugunean baino.
TAM1897 D 3.4Beraz, Jauna zure kontseiluen erdian badago, zuen maitasuna eta beldurra, eta bere hitzean izandako dardarak ikusiz, orduan prest zaudete bere lana egiteko; eta ez da inolako negozio bidegabeetan bazkide izango .
TAM1897 D 3.5Berriro irakurri dut: “Gizakiaren bidea asmatu eta planak egitea da. Jainkoak printzipio bat landatzen du.” Eta Jainkoak printzipio bat landatu duen lekuan, gure bizitza eta ekintzak elkarrekin printzipio horren adierazpen hutsa besterik ez dira. Eta Jainkoaren printzipiorik ez badago, orduan deabruaren printzipioa dago. “Inguruabarrek ezin dituzte erreformak ekarri. Kristautasunak bihotzean erreforma bat proposatzen du. Kristok barnean egiten duena bihotz bihurtu baten agindupean gauzatuko da. Kanpotik hasita barrurantz lan egin nahi izateko plana beti huts egin du eta beti huts egingo du.”
TAM1897 D 3.6Nire buruarentzat besterik ez dut lekukotasun bat aplikatu dezake, izan ere bihotzean aplikatu behar baita eta barrutik lan egin. Jainkoak orduan aplikatuko du nonahi joaten naizen. Eta gauza bera gertatzen da gurekin guztiokin, edozein bileratan, kontseilutan edo Biltzar Nagusiko bileran jasotzen den lekukotasunarekin. Lehendakariak ezin du berari emandako lekukotasuna eremu osoan aplikatu. Bere ariman onartu behar du, eta gorputz, arima eta espirituarekin amore eman; eta orduan Jesus Kristok aplikatuko du lekukotasuna lehendakariak joaten den leku guztietan. Berarengan bizidun bat da, eta aurrera doanean, Jaunak aplikatuko du lekukotasuna nonahi egon arren. Baina gizakiek saiatu dira lekukotasunak besteengan aplikatzen, beren baitan bizidun bat izan gabe. Hori behin eta berriro saiatu da, eta horixe da arazoa. Testimonioa gorputz, arima eta espirituarekin onartzen ez bada, bertan dagoen printzipioa berarengan bizirik egon dadin, ez du axola testimonio hori zenbat irakurri eta besteengan aplikatu; bere eragina aplikatzen ari den testimonioaren aurka egingo baitu. Zeren, bere bizitzan, esaten eta egiten duen guztian ez bada bizi, bere ekintzek suntsitzen dute. Eta horixe da orain dauden egoerak sortu dituena. “Jainkoaren bidea da gizakiari ez duena ematea.” Guk hartu behar dugu Jainkoak ematen digun, baina guk ez dugun hori, eta horrek Jaunaren baitan boterea bihurtuko gaitu. 2 Korintoarrei 2:14: “Eskerrak Jainkoari, beti Kriston garaile egiten gaituena eta bere ezagutzaren usaina gure bitartez leku guztietan zabaltzen duena.” Printzipio hori dagoenean, nonahi goazen Jainkoa ari da hitz egiten; hitz egiten ari da; bere buruaren ezagutza gure bitartez leku guztietan ezagutarazten ari da. Enpresa-transakzio bat izan daiteke; horrek ez du axola. Guk egiten dugun guztiak Jainkoa gogoraraziko die gu joan ondoren, beraz, bere ezagutzaren usaina gure bitartez leku guztietan agerian uzten du.
TAM1897 D 3.7“Jainkoaren bidea gizakia ez den zerbait bihurtzea da”; ni ez naizena bihurtzea. Orduan, zuzen ez nagoela esaten didan lekukotasun bat iristen zaidanean, lekukotasun horrek ez naizena bihurtuko nau — zuzena bihurtuko nau. Ezinezkoa zait nagoen tokian egon eta aplikatzea; baina aplikatzen dudanean, ez nintzen hori izango naiz, eta nonahi noa Jainkoak bere burua agerian jar dezake.
TAM1897 D 3.8“Gizakiaren bidea leku eroso bat lortzea da, eta gogoa eta norberaren intereseko anbizioa asebetetzea. Jainkoaren bidea, aldiz, boterean jardutea da. Graziaz hornitzen du gaixoak behar duela konturatzen bada. Gizakia askotan asebetetzen da mediku faltsuen metodoekin bere burua tratatzearekin, eta gero bere jokabidea zuzena dela defendatzen du.” Jainkoaren bidea bestelakoa da. Denok gaixo gaude, eta hori konturatuko bagina, Jainkoak sendabide beharrezkoa emango luke. Gizakiak faltsu sendabidea nahiago du, eta bere lan egiteko modua zuzena dela uste du; baina Jainkoak arima garbitzea du helburu. Joan 7:38: “Niregan sinesten duenak, Eskritura Santuak dioen bezala, bere sabeletik bizidun uren ibaiak isuriko ditu.” Hori da bere baitan dagoen Jainkoaren erreinua. “Egunetik egunera gizakiak agerian uzten ari dira Jainkoaren erreinua beren baitan dagoen ala ez. Kristok beren bihotzetan errege bada, printzipioaren indarra, boterea eta gaitasuna irabazten dituzte leial zaintzaile eta egiazko erreformatzaile gisa; izan ere, ez dago erreformarik Jesus Kristorekin lankidetza sakonik gabe. ‘ ‘ bidez, Kristoren graziaz, gizakiok Jainkoak emandako gaitasunak erabili behar ditugu geure burua erreformatzeko. Jainkoaren onespenarekin begiratzen duen norberaren ukapen-ekintza honen bidez, beren joera hereditario eta landutakoen gaineko garaipenak lortzen dituzte; eta, orduan, Daniel bezalaxe, besteengan inoiz ezabatuko ez diren inpresioak uzten dituzte. Eragin hori Lurreko bazter guztietara eramango da.
TAM1897 D 4.1Hau da minutu bat lehenago aipatu nuen lekukoa. Testimonio bat jasotzen duzunean eta bihotzean eta bizitzan sartzen duzunean, ez zinen zerbait bihurtzen zaitu, eta orduan Jainkoaren erreinua da zure baitan, eta lekukoa Lurraren bazter guztietara eramango da. Agian inoiz ez zara zure estatutik irtengo. Orduan, nola liteke hori inoiz? Zuk zoazten lekuan eta ni noa lekuan, Jainkoak bihotzean ezabatuko ez diren inpresioak sortzen ditu, eta haien bidez beste inpresio batzuk sortzen dira, eta abar. Norbaitek bere burua gogortu dezake horren aurka, baina hala ere bertara iritsiko da; eta inpresio hori zuk egiten duzunean, Jaunaren aldetik datorrela jakingo du. Saduzearrek ez zuten berpiztean sinesten, baina halere esan zuten ikasleei ohartu zitzaizkiela Jesusekin egon zirela eta haren heriotzaren ondoren harengandik ikasi zutela. Beren bihotzetan bazekiten berpiztu egin zela. Egitate hori bertan zegoen, baina ez ziren horren bidez bihurtu. Hori da Bibliak jasotzen duen printzipioa. 1896an idatzitako lekukotza batean irakurri nuen: “Batzorde eta kontseilu-bileretan aholkulari gisa jardun duten gizon askok baztertuak izan behar dute.” Kontuan hartu, askok dio. Guztira ez dira oso asko, beraz, askok baztertuak direnean, ezin dira asko geratu. “Beste gizonek hartu beharko lituzkete haien lekua, haien ahotsa ez baita Jainkoaren ahotsa. Haien planak eta asmoak ez daude Jainkoaren ordenan. Gizon berberak mantendu dituzte batzordeetako zuzendari gisa, eta beren kudeaketa eta bide propioen pean, Jainkoak piztutako su santuaren ordez su arrunta erabiltzen da. Gizon hauek ez dira gehiago Israel deitzen, ordezkoak baizik.” Ordezkoak, Israel ordez! Zein egoera okerragotan egon gaitezke?
TAM1897 D 4.2Berriro, 1894an idatzitako lekukotza batetik: “Aldaketak aspaldi egin beharko lirateke. Jainkoak nahi du elizak bere mespretxua kendu dezan.” Hona hemen hitzak: “Urtez urte, gizon berberak ez dira zure batzordea osatu behar; aldaketak aspaldi egin beharko lirateke. Jainkoak nahi zuen elizak bere mespretxua kendu; baina Jainkoaren aholkuak onartu gabe lan egiteko erabat gai sentitu diren gizonak urtez urte karguan mantentzen diren bitartean, hori ezin da egin. Egoera honek lanaren adar guztietan legami gisa eragiten du, gizonezkoek Espiritu Santuaren gidaritzaren beharra sentitzen ez dutelako.”
TAM1897 D 4.3Zer egin behar da? Jaunak orain lan egiteko aukera izango al du? Beharrezko aldaketak ekartzen uzteko baimena izango al du? Testimonio hau ez da aplikatu behar guk lan hau eskuan hartu eta aldaketak bat-batean egitera joatean. Nire bihotza zuzena izan behar da edozein aldaketatan parte hartu aurretik. Egin beharrekoa da geure burua Jainkoari entregatzea, eta gero berari uztea gure bidez lan egiteko. Gizonak nor diren ez zaigu axola Jainkoa bertan badago.
TAM1897 D 4.4Ez dugu hemen hasi behar orain hautagai bila, babestu eta besteek orain dituzten karguetan jartzeko; izan ere, orduan, haiek karguetatik kanpo egongo liratekeen arren, guk karguetan egongo ginateke, eta Jauna lehen bezala urrun egongo litzateke. Arazoa orain da Jauna baztertu egin dela. Orain, guk haien tokietan sartzeko ahalegina egingo bagenu, Jauna berriro bazterrean geratuko litzateke, eta kausa lehen baino okerrago egongo litzateke. Baina hori ez da nahi duguna. Hemen ez da politikarik egongo; baina politika gure baitan badago, hemen agertuko da, eta hemen erakutsiko du bere burua. Benetan gizon batek politika barruan badu, onena da hori mundu zabalean, politikari hutsak diren horien artean xahutzea, izan ere hori besterik ez baita; eta han xahutzen ez badu, elizan xahutuko du, eta han kalte eta deabruzko ekintzak besterik ez zabalduko ditu. Eta, jakina, halako lana munduan irekita egitea hobe da elizan baino. Beraz, hori ez da hemen egiteko duguna. Hemen gaude Jainkoa aurkitzeko eta bihotzak irekitzeko, hark erdigunetik ertzeraino lekua bete dezan pentsamendu, hitz eta ekintza guztietan; Jainkoa ez da politikari bat; Jainkoa da. Guk egin behar duguna da Jainkoa bihotz osoz bilatzea, Jainkoak egin beharrekoa guztia egin dezan; eta hark egingo du, guk uzten badiogu. Eman Jainkoari aukera bat. Bidean daudenek alde egin behar dute, eta gainerakoek bidean sartzerik ez egin. Orduan Jainkoak berea den lekua hartuko du.
TAM1897 D 5.1Ondoren, hemen Nikodemo eta Kristoren istorioa aipatzen zaigu. Nikodemo Israelgo buruzagi bat zen, eta esaten du: “Nikodemok gauerdian bildu nahi izan zuen Jesusekin, eta esan zion: ‘Rabbi, badakigu Jainkotik etorritako irakasle bat zarela; izan ere, inork ezin ditu egin zuk egiten dituzun mirari horiek Jainkoa berarekin ez badago.’” Hori guztia egia zen bere aldetik, baina zer esan zuen Jesusek? Hark erantzun eta esan zion: «Egiaz, egiaz esaten dizut: gizakiak berriro jaio ezean, ez du Jainkoaren erreinua ikusiko». Hona hemen konfiantza handiko kargu batean zegoen gizona, judu ohituretan hezia zela uste zuten gizona, jakinduriaz betea. Benetan, ezohiko talentu batzuk zituen. Ez zen egunez Jesusengana joaten, izan ere, horrek komentarioen gaia bihurtuko zuen; juduen buruzagi batentzat gehiegizko umilitatea izango zen mespretxatutako Nazaretekoarekin bat egiten zuela aitortzea. Nikodemok pentsatzen du: “Neure kabuz egiaztatuko dut irakasle honen misioa eta aldarrikapenak, ea benetan paganoei argia emango dien argia eta Israelen gloria den.”
TAM1897 D 5.2Jesusek, nolabait, Nikodemori esaten dio: ez da eztabaidak lagunduko zure kasuan. Ez dira argumentuak arimara argia ekarriko. Bihotz berri bat izan behar duzu, bestela ezin duzu zeruaren erreinua bereiztu. Ez da froga handiago batek egoera egokian jarriko zaituenik, baizik eta asmo berriak, ekintzarako iturri berriak: berriro jaio behar zara. Aldaketa hori gauzatu arte, dena berrituz, aurkeztu daitezkeen froga sendoenak ere baliogabeak izango lirateke. Beharra zure bihotzean dago; dena aldatu behar da, bestela ezin duzu Jainkoaren erreinua ikusi.
TAM1897 D 5.3“Hau oso adierazpen umiliagarria izan zen Nikodemorentzat, eta haserre-sentsazio batekin hartu zituen Kristoren hitzak, esanez: ‘Nola jaio daiteke gizona zaharra denean?’ Ez zen nahikoa espiritualki pentsatzen Kristoren hitzek zuten esanahia ulertzeko. Baina Salbatzaileak ez zuen argumentuari argumentu batekin erantzun. Eskua solemne eta isil dotoreziaz altxatuta, egia indar handiagoz azpimarratzen du: ‘Egiaz, egiaz esaten dizut: norbaitek uraz eta Espirituaz jaio ezean, ezin du Jainkoaren erreinuan sartu. Haragiz jaio dena haragia da; Espirituaz jaio dena Espiritua da. Ez harritu esan nizunean: berriro jaio behar duzuela.’ Haizeak nahi duen tokian jotzen du, eta haren hotsa entzuten duzu, baina ezin duzu esan nondik datorren eta norantz doan; Espirituaz jaio den bakoitza horrela da.’ Nikodemok esan zion: ‘Nola izan daitezke gauza hauek?’
TAM1897 D 5.4Egiaren distira batzuk agintariaren burmuinean sartzen ari ziren. Kristoren hitzek haren bihotzean beldur sakona eragin zuten, eta “Nola izan daitezke gauza hauek?” galdetzera eraman zuten. Jesusek, sakon eta serio, erantzun zion: “Israelen maisua izanik, gauza hauek ez dakizkizula?” Bere hitzek Nicodemori irakatsi zioten egia garbiak entzutean haserretu beharrean eta ironiaz jardun beharrean, bere buruari buruz askoz apalagoa izan beharko lukeela, bere espiritu-ignorantziagatik. Hala ere, Kristoren hitzak hain duintasun sakonaz esandakoak ziren, eta bai begiradak bai tonua maitasun handia adierazten zioten, beraz, ez zen mindu bere egoera lotsagarria konturatu zenean. Jakina, herriaren interes erlijiosoen ardura zuen batek ezin zuen ezezagun izan egia hain garrantzitsua, zeruaren erreinuan sartzeko baldintza gisa ulertzeko. «Egiaz, egiaz, esaten dizut», jarraitu zuen Jesusek, «jakin duguna hitz egiten dugu, eta ikusi duguna testigantza ematen dugu; eta gure testigantza ez duzue onartzen. Lurreko gauzei buruz esan badizuet eta ez baduzue sinesten, nola sinetsiko duzue zeruko gauzei buruz esaten badizuet?»
TAM1897 D 5.5“Nicodemori emandako ikasgai hau oso egokia dela uste dut gaur egun Israelgo agintari arduratsu gisa daudenentzat, eta askotan kontseiluan entzuten diren haien ahotsak Nicodemok zuen espiritu bera erakusten duelako.” Nor entzungo du eta utziko die hitz berberak gaur egun bere bihotz eta bizitzetan eragin bera izan dezaten? Horren ondorioz, Nicodemo bihurtu zen.
TAM1897 D 5.6Hitz hauek konferentzien presidenteei, elizetako zaharrei eta gure erakundeetan kargu ofizialak betetzen dituztenei esan ziren. Badakizue konferentzia baten presidentea zareten ala ez. Zuei hitz egiten dizue; dio: Berriro jaio behar zarete. Badakizue eliza baten zahar zareten ala ez. Zuei hitz egiten dizue; dio: Berriro jaio behar zarete. Badakizue gure erakundeetako edozeinetan kargu ofizial bat betetzen duzuen ala ez. Zuei hitz egiten dizu; dio: «Berriro jaio behar zarete». Dio: «Eraldatu egin behar zarete». Ez du esaten inoiz ez zineten eraldatu; eraldatu izan bagina ere, garaia halakoa da non Jainkoak eraldaketa sakonagoa, inoiz zuk edo nik ezagutu dugun baino sakonago dedikazioa eskatzen duen. Ez du ezer balio zuretzat edo niretzat bost, hamar edo hamabost urte lehenago eraldatu izan bagina, orain, gaur, eraldatu ez bagina. Eta gaur dio: haren ahotsa entzuten baduzue, ez gogortu zuen bihotzak. Gaur, gaur deitzen zaion bitartean, zuei eta niri dio: «Berriz jaio behar duzue; bihurtu behar duzue; eta gizakiak berriz jaio ezean, Jainkoaren erreinua ezin du ikusi». Eta hara hemen promesa bedeinkatua: «Bihotz berri bat emango dizuet». Eskerrak eman Jaunari! Bilatu dezagun Jauna inoiz baino bihotz handiago eta sutsuagoarekin, inoiz ez bezala erabil gaitzan; eta orduan bere elizatik iraina kenduko du, eta hark askatasunez abiatuko da, ilargia bezain eder, eguzkia bezain garbi, eta banderazko armada bezain beldurgarri. Hori da Jaunak gaur zugandik eta nigandik nahi duena. Lortuko al du?