Egipto espirituala · Hirugarren Aingeruaren Mezua – 1897

TAM1897 Q1 26.251897ko martxoaren 5eko ostiral iluntzean emandako sermoia General Conference Bulletin-en inprimatua, 1897ko lehen hiruhilekoa, 2. bolumena, 1. zenbakia, 26-33 orrialdeak.

TAM1897 Q1 26.26Aurreko ikasgaiaren bitartean aipatzeari ahaztu zitzaidan marraztu nuen historia guztia “Biblia Inperioak” liburuan dagoela. 77. orrialdetik 150. orrialdera bitartean Egiptoren historia duzu, eta atzo gauean azaldu nuen eskeman landu nuen lurraldea.

TAM1897 Q1 26.27Gaueko testua Apokalipsiaren 11:8 da.

TAM1897 Q1 27.1Haien gorpuak hiri handiaren kalean etzango dira, espirituz Sodoma eta Egipto deitzen zaiona, non gure Jauna ere gurutziltzatu zuten.

TAM1897 Q1 27.2Bertso hau irakurri dut helburu bakarra izanik: ikus dezazuen espirituzko Egiptoa deituriko zerbait badagoela, eta Jainkoaren hitzak “espirituz Egipto deitzen zaiona” agerian uzten duela.

TAM1897 Q1 27.3Egipto espirituala, egiaz, Egipto literala da, izan ere gauza espiritualak gauza guztien artean literalenak direlako. Betidanik egon den bezala, Afrikako iparraldean Egipto fisiko bat dago, Nil ibaiak zeharkatzen duena; baina hori ez da Egipto literala; Egipto literala Egipto espirituala da.

TAM1897 Q1 27.4Orain, atzo gaueko Israel Egiptotik askatzeaz emandako ikasgaietara itzulita, berriro jarraituko dugu haien ibilbidea, Moisesen kantuaren puntu horretatik abiatuta. Itsaso Gorria lehorrean zeharkatu zutenean, izotzezko hormen artean, eta ertzean zutik geratu zirenean garaile, Egiptoarrak beren atzetik etorri nahian hondoratu zirenean, gorputzez, fisikoki, Egipto fisikatik askatu ziren; baina hori baino sakonagoa zen beste Egipto bat, eta oraindik ez zeuden bertatik askatuta.

TAM1897 Q1 27.5Badakizue euren esperientzian pausoz pauso bihotzak Egipton zituztela; eta zerbait gertatzen zitzaienean eta etsipena hartzen zutenean, oihukatzen zuten: «Itzuli gaitezen Egiptora!» Kanaango mugetara iritsitakoan, eta Jaunak bertara sartzea nahi zienenean, oihukatu zuten: «Izenda dezagun kapitain bat eta itzuli gaitezen Egiptora!» Non zeuden orduan euren bihotzak?—Egipton. Beti Egiptori buruz pentsatzen zuten lehenengo gauza.

TAM1897 Q1 27.6Sinaiko mendiaren oinean zeudela, Jaunaren ahotsa entzun ondoren, Jainkoaren legearekin Moises mendiaren gailurretik itzultzeko zain, idolo bat egin zuten eta adoratu egin zuten; eta zein idolo zen hura?—Egiptoko behi-umearen irudia. Orduan, Sinai mendiaren gailurraldetik Jaunaren ahotsa entzun ondoren, bere legearen hitza iragartzen zuena, tronpeta-hotsa gero eta gorago entzun, eta mendiaren gailurra guztiz kean murgilduta ikusi—horren guztiaren ondoren, argi ikusten da Egiptoren presentzia hain handia zutela bihotzetan, ezen Egiptoren idolatriara jo baitzuten, Jainkoaren mezua eramanez Sinai mendiaren gailurraldetik itzultzeko zain egon beharrean. Eta lurraldearen mugetatik atzera bidali zituztenean, basamortuan barna ibiltzera behartu zirenean, ikus daiteke Egiptoko menpekotasun horregatik zela, eta menpekotasun horretatik ez zeudelako askatuta. Ohartuko zara Jaunak egunero zerutik jaitsitako ogiarekin —aingeruen janaria— elikatzen zituen bitartean, hain urrun zeudela beretik eta hain erabat Egiptoko munduan murgilduta, ezen esaten zuten: «Ai, berriro Egiptoan egon bagenu, non tipula, baratxuri eta porruak genituen!»

TAM1897 Q1 27.7Ez dut beste adibide bat aipatu beharrik; nahikoa da honek zure arreta erakartzeko: Israelgoak ez zeudela erabat Egiptotik irten, Itsaso Gorriko ertzean zutik zeudenean eta Moisesen abestia abestu zutenean. Gorputzez Egiptotik kanpo zeuden, baina espirituz ez. Gorputzeko Egiptoko menpekotasunetik askatu ziren, baina Egiptoko menpekotasun espiritualek lotuta zeuden; eta arazoa da inoiz ez zutela Egiptoko menpekotasunetik irten. Egiptoko menpekotasunean hil ziren. Jaunak bere legea Sinai menditik eman zuenean, Moisesek esan zien ez zezaten bekatu egin behar zutela. Orain berriro irakurri Hebrearrei 11:25: “Jainkoaren herriarekin batera aflikzioak jasatea nahiago izan zuen, bekatuaren plazerak denbora batez gozatzearen ordez.” Baina beste ikasgaian ikusi genuen bertan aipatutako bekatuaren plazerak Egiptoren plazerak besterik ez zirela. Moises Egiptoren tronuko oinordekoa zenez, Egiptoren aberastasun guztiak, ospe guztiak eta botere guztiak bere eskuetara erortzeko prest zeuden, tronura igo eta gozatzera besterik ez baitzuen egin behar. Hauek ziren Egiptoren plazerak; baina erregistroak dio bekatuen plazerak zirela. Orduan, zein da Egiptoren menpekotasun espirituala? Eta zein da Egipto espirituala?— Bekatuaren menpekotasuna.

TAM1897 Q1 27.8Beste modu bat dago hori lortzeko, eskematxo batekin besterik ez. Jainkoak Abram deitu zuen, gogoratzen duzuenez, Kaldeatik, berari erakutsiko zion lurraldera. Oraindik ez zion lurra eman; gose-urtea zen bere lurraldean, eta Egiptora jaitsi zen, eta han Sarai-k Hagar izeneko neskame egiptar bat hartu zuen. Jainkoak Abram-i promestu zion bere ondorengoak zeruko izarrak bezain ugari izango zirela. Sinesten ez zutelako, promesa ez zen bete espero zuten bezain laster, eta Sarai-k Abram-i esan zion: “Jaunak ez nau erditzera utzi; promesa ez da bete; hona hemen nire Egiptoko neskamea; hartu, eta agian Jaunak emango digu ondorengoa haren bidez.” Hori egin zuten; Ismael jaio zen; eta Jaunak esan zion Abram-i Sarai-k benetan seme bat izango zuela, eta haren izena Isaak deituko zutela. Eta Abramek erantzun zion: “Ai Ismael zure aurrean biziko balitz!”

TAM1897 Q1 27.9Egiptoko neskame hark esklabo-emakumea zen; eta haren semea esklabo-semea, esklabo-zerbitzaria. Orain, Abramek «O, Ismael zure aurrean biziko balitz!» esan zuenean, otoitz egiten ari zen Jainkoak Ismael promesaren hazi gisa kontatzeko, gizakien semeentzat eta Jainkoaren seme guztientzat askapena eta askatasuna ekarriko zuena. Baina askatasuna esklabo baten bidez inori etor al dakioke? Abram bera askea zen. Hitzeman haziaren bidez salbatu beharko litzateke. Orain, bere semea, esklabo-semea izanik, hitzeman hazi gisa onartua balitz, Abram bera esklabotzara eramango lukete, esklabotzatik askatu beharrean. Eta Ismaelen menpe jarriko liratekeen guztiak ere esklabotzara eramango lituzkete. Baina zein esklabotza?—Bekatuaren esklabotza. Baina bere ama Egiptoko esklabo-emakumea zen. Eta Ismael esklabo-semea izanik, Egiptoko esklabotza zen. Ez al duzu ikusten, beraz, Abramen familiaren baitan Egiptoko menpekotasuna—Egipto espirituala—zegoela?

TAM1897 Q1 28.1Galaziarrei begiratuta, argi ikusiko dugu Jaunak puntu hori nabarmentzen duela. Gogoratzen duzu Galaziarrei 4:22-24ko pasartea:—

TAM1897 Q1 28.2Izan ere, idatzita dago Abrahamek bi seme izan zituela: bat neskame baten bidez, bestea emakume askearen bidez. Baina neskamearen semea haragiz jaio zen; askearen semea, berriz, promesaren arabera. Hauek alegoria bat dira: bi hitzarmenak adierazten dituzte; bata Sinai mendikoa, esklabotzara eramaten duena, hau da, Agar.

TAM1897 Q1 28.3Hau, ikusten duzuenez, zuzenean Abram-en familiara eta Egiptar Hagar-era eramaten gaitu. Hitzarmen hark, dioenez, menpekotasunera eramaten du, hau da, Hagar. Hagar-ek, Abram-en familiaren barruan, alegorian Sinai-ko hitzarmena irudikatzen du. Hitzarmen hark menpekotasunera eraman zuen. Hagar egiptar bat zen. Orduan, zein menpekotasun irudikatzen da Sinai-ko hitzarmen horretan?—Egiptar menpekotasuna. Baina menpekotasun espirituala zen. Beraz, orduan Egipto espiritual bat zegoen. Irakurri 25. eta 26. bertsoak:—

TAM1897 Q1 28.4Izan ere, Agar Sinai mendia da Arabiakoan, eta egungo Jerusalemen parekoa da, bere seme-alabekin batera menpean dagoena. Baina goiko Jerusalem askea da, eta gure ama guztiona da.

TAM1897 Q1 28.5Beraz, Abramek “Ismael zure aurrean biziko balitz” esan zuenean, esklabo-zerbitzari bat promesatutako hazi gisa onartzea eskatu zuen. Jainkoa, gizaki guztiak eta unibertso osoa Egipto espiritualean Egiptoko esklabotzara joatea eskatu zuen. Egiptua iluntasunaren sinboloa da, eta baita bekatuarena ere, ikusi dugunez. Bekatua bera iluntasuna da. Beraz, Egipto bekatuaren eta iluntasunaren sinboloa izanik, argi dago bekatua eta iluntasuna dela Egipto espirituala.

TAM1897 Q1 28.6Jaunak ezin zuen inoiz esklabo bat onartu promesatutako hazi gisa. Beraz, Jaunak Abrahami honela erantzun zion:—

TAM1897 Q1 28.7Zure emazte Sarak benetan seme bat emango dizu; eta haren izena Isaak jarriko duzu; eta nik nire hitzarmena harekin ezarriko dut betiko hitzarmen gisa, eta haren ondorengoekin. Eta Ismaelen aldetik, entzun dizut: Hara, bedeinkatu dut eta emankorra egingo dut, eta oso ugarituko dut; hamabi printze sortuko ditu, eta nazio handi bat egingo dut harengandik. Baina nire hitzarmena Isaakekin ezarriko dut, Sarak hurrengo urteko garaian zeurekin izango duena.

TAM1897 Q1 28.8Isaak hitzemaniko hazia zen. Eta pentsa ezazu! Isaak inoiz ez zen Egipton egon. Gogoratzen duzu hori. Egipton gosetea zegoen, eta han joan nahi izan zuen, baina Jaunak esan zion: «Ez joan Egiptora». Abraham Egipton egon zen; Sara Egipton egon zen; Israel Egipton egon zen, baina Isaak inoiz ez zen Egipton egon. Hasieratik, espirituaren bidez jaiotako, promesaren haurra zen. Berriro irakurtzen dugu:—

TAM1897 Q1 28.9Abrahamek bi seme izan zituen, bata neskame baten bidez, bestea emakume libre baten bidez. Baina neskamearen semea haragiaren arabera jaioa zen; emakume librearen semea, berriz, promesazkoa. Gauza hauek alegoria bat dira; bi itunak direlako: bata Sinai mendikoa, esklabotzara eramaten duena, hau da, Agar. Izan ere, Agar Sinai mendia da Arabiako mendia, eta egungo Jerusalemen parekoa da, bere seme-alabekin batera esklabotatuta dagoena. Baina goiko Jerusalem askea da, gure ama dena. Izan ere, idatzita dago: «Poz zaitez, emankor ez zaren emakumea; pozez lehertu eta oihu egin, erditu ez zaren emakumea; izan ere, bakartiarra denak senarra duenak baino askoz seme gehiago ditu». Orain, anaiaok, Isaak bezalaxe, promesaren semeak gara.

TAM1897 Q1 28.10Eta nor gara gu? — «Kristorenak bazarete, beraz Abraham-en haziak zarete, eta promesaren arabera oinordekoak». Isaak Abrahamen semea izan zen — promesaren semea. Eta Kristori sinetsiz Abrahamen haziak bihurtzen garenean, bekatuaren menpekotasunetik — Egipto espiritualetik — askatuta, Isaak zen bezalaxe gara; eta hark inoiz ez zuen Egipton egon.

TAM1897 Q1 28.11Horrela ikusten duzuenez, Abrahamen familiaren baitan zeuden aldi berean Egiptoko menpekotasuna eta kristau askatasuna. Ismael haragiz jaio zen, eta Egiptoko menpekotasuna irudikatzen zuen. Isaak Espirituaren arabera jaio zen, eta Jesusen fedez Jainkoaren seme-alabak irudikatzen zituen.

TAM1897 Q1 28.12Jose jaio zen, eta bere gaztetan anaien bila joan zen; Ismaelitarrek agertu eta Jose erosi, Egiptora eraman eta han saldu zuten. Geroago, Jakoben etxea Egiptora jaitsi zen, eta azkenean Egiptoren menpekotasunetik askatu ziren. Hori nahikoa da Abrahamen deitik hasi eta lur aginduko mugetara iritsi ziren arteko euren ibilbide osoa ikusteko. Ikusten duzuenez, Egiptoren bat fisikoa zen bezala, beste bat espirituala ere bazen; eta jendea fisikoki Egiptotik askatu zutenean, sakonago zegoen beste Egiptoren batetik ere askatu behar izan zutela, Jainkoaren seme-alabak izan nahi bazuten.

TAM1897 Q1 28.13Orain atzo gauean aipatu nuen pasartea irakurriko dut. Argitalpen handi honetako Great Controversy, 4. bolumenean, 457. orrialdean dago:—

TAM1897 Q1 28.14Antzinako Israelen historia Adventista gorputzaren iragan esperientziaren adibide harrigarria da. Jainkoak bere herria gidatu zuen Advent mugimenduan, nola gidatu zituen Israeldar haurrak Egiptotik. Desilusio handian, haien fedea probatu zuten, nola Hebreuen fedea itsaso gorriaren ondoan probatu zuten bezala.

TAM1897 Q1 28.15Orduan, Adventistak izan zuten desilusio handian, Israelen historian non kokatu ziren?

TAM1897 Q1 28.16(Ahotsak) Itsaso Gorrian.

TAM1897 Q1 28.17Jainkoak nahi zuen garai hartan Israelek, atzo gauean irakurri genuen bezala, zuzenean aurrera egin zezan Abrahami agindu zion lurraldera—bere bizileku santura, bere bizitzeko sortu zuen lekura; bere ondarearen barruan; bere eskuek ezarri zuten santutegira. Eta Egiptotik lurralde hartara bidaia hamaika egunekoa besterik ez zen. Baina berrogei urte behar izan zituzten. Eta abiatu zirenen artean, lau bakarrik iritsi ziren han.

TAM1897 Q1 28.18(Ahotsa) Lau, edo bi?

TAM1897 Q1 29.1Lau. Ez zenekien lau zirela? Kaleb eta Josue zeuden, eta Aaronen seme ziren bi apaizak — Eleazar eta Itamar. Noski, beti bi gisa aipatzen da — Kaleb eta Josue —, baina bi apaizak ere sartu ziren.

TAM1897 Q1 29.2(Ahotsa) Agian ez zeuden hogei urtekoak.

TAM1897 Q1 29.3Bai; hogeita hamar ziren; apaizgoaren kargurako olioztatuak izan baitziren. Beraz, handik etsipen handian, Adventoko jendea, nolabait esateko, Itsaso Gorrian gelditu zen.

TAM1897 Q1 29.4Oraindik ere beren esperientzia zaharrean lagundu zien Gidari Eskua fidatu izan balute, Jainkoaren salbazioa ikusiko zuten. 1844an lan horretan batera jardun zuten guztiek hirugarren aingeruaren mezua jaso eta Espiritu Santuko indarrez iragarri izan balute, Jaunak indar handiz lagunduko zien beren ahaleginekin. Argi-uholde bat botako litzateke munduaren gainean. Duela urte asko, Lurreko biztanleak ohartarazita egongo lirateke, itxierako lana amaituta, eta Kristok bere herria salbatzera etorriko litzateke.

TAM1897 Q1 29.5Noiz?

TAM1897 Q1 29.6(Ahotsak) Duela urte asko.

TAM1897 Q1 29.7Non egon da, beraz, herri hori desilusioaz geroztik?

TAM1897 Q1 29.8(Ahotsak) Basamortuan.

TAM1897 Q1 29.9Antzinako Israeldarrek basamortuan egon ziren bezala. Baina zergatik mantendu zituzten antzinako israeldarrak basamortuan?—Sinetsi ez izateagatik. Ez zuten ikusi Jaunak haientzat zer zuen. Eta ez zuten ikusi, Jainkoari sinetsi ez ziotelako. Jainkoari sinetsi izan balute, ikusi ez zuten hori ikusi izango lukete. Eta hori da hemen dagoen herri honen arazoa. Ez ditugu sinetsi antzinako Israelerengana zuzendutako hitzak. Guri ere, haiei bezala, hitz horiek esan dizkigute. Haiei predikatu zitzaien ebanjelio bera bera predikatu zaigu guri ere.

TAM1897 Q1 29.10Beraz, beldurtu gaitezen: guretzako bere atsedenaldian sartzeko promesa bat utzi bazaigu ere, zuen artean inork huts egin duela dirudienik. Izan ere, guk eta haiek bezalaxe jaso genuen ebanjelioa; baina predikatutako hitzak ez zien onik egin, entzun zutenengan fedearekin nahastu ez zelako. Guk, sinetsi dugunak, atsedenaldian sartzen baikara.

TAM1897 Q1 29.11Beraz, haiek lurraldean sartzea galarazi zuena da zehazki guk ere sartzea galarazten diguna. Eta, atzo gauean esan nuen bezala, hemen ez dugu inolako eskubiderik, munduan egon ez behar baikara. Israelek ez zuen inolako eskubiderik basamortuan berrogei urtez egoteko, eta guk ere ez dugu hemen basamortu honetan egoteko eskubiderik. Entzun:—

TAM1897 Q1 29.12Ez zen Jainkoaren nahia Israelek berrogei urte basamortuan barna ibiltzea; zuzenean Kanaan lurraldera eraman eta han herri santu eta zoriontsu bihurtzea nahi zuen. Baina “ez zuten sartu sinesmen faltagatik”. Atzera egin eta apostasiagatik basamortuan galdu ziren, eta beste batzuk altxatu ziren lur agindura sartzeko. Era berean, ez zen Jainkoaren nahia Kristoren etorrera hainbeste atzeratzea eta bere herria hainbeste urte bekatuz eta tristuraz betetako mundu honetan egotea. Baina sinesmen faltak Jainkoarengandik bereizita utzi zituen. Haiek Jainkoak agindutako lana egiteari uko egin ziotenez, beste batzuk altxatu ziren mezua zabaltzeko. Munduarentzat errukian, Jesusek bere etorrera atzeratzen du, bekatariek ohartarazpena entzuteko aukera izan dezaten eta Jainkoaren haserrea isuri aurretik berengan babes aurkitu dezaten.

TAM1897 Q1 29.13Ez zen Jainkoaren nahia Kristoren etorrera hainbeste atzeratzea eta bere herria hainbeste urte bekatu eta tristuraz beteriko mundu honetan egotea. Ai, guk gara horren erantzule. Ez al da hala? Non dago erantzukizuna? Zein gauzatan gara errudun?—Sinetsi eza. Baina zer zegoen Israelen bihotzetan sinetsi eza eragin zuena?—Egipto, Egipto, Egipto. Zer, beraz, egon da jende hauen bihotzetan sinesmen faltaren eta Jainkoarekiko atzera egiteko arrazoia?—Egipto, hain zuzen ere, han noizbait egon zen bezalaxe. Espiritualki, Egiptoa den hori—mundua, idolatria, iluntasuna, alegia, sinesmen falta. “Sinesmen falta” hitzak dena adierazten du. Badakizue “Egipto” hitzak berak iluntasunaren sinboloa dela.

TAM1897 Q1 29.14Begiratu berriro pasarte honi:

TAM1897 Q1 29.151844an lanean batera aritu ziren guztiek hirugarren aingeruaren mezua jaso eta Espiritu Santuko indarrez aldarrikatu izan balute, Jaunak indar handiz lagunduko zien haien ahaleginekin.

TAM1897 Q1 29.16Lana hasi zenean Jaunak haien ahaleginekin indar handiz jardun zuenez, zer da falta horren arrazoia?—Espiritu Santuaren falta. Bakarrik falta dena Espiritu Santuko indarra da. Hori da indarra ematen diguna eta mirari handiak egiten dituena. Espiritu Santua da; eta hori jaso izan balute, “argi-uholde bat botako litzateke munduaren gainean.”

TAM1897 Q1 29.17Hori da Apokalipsiaren hemezortzigarren kapituluan jasotzen dena: “Aingeru bat gehiago jaitsi zen zerutik, botere handia zuena; eta lurra bere gloriaz argitu zen.” Hori da hemen zehazki adierazten dena. Zer oztopatzen du argi-uholde hori? Argi-uholde hori munduaren gainean lehertu nahian egon al da garai hartatik?—Bai. Zer oztopatu du 1844tik aurrera?—Sinetsi eza. Zer izan da orduz geroztik atzera eusten diona?—Sinetsi eza. Ez al da, beraz, garaia Egiptoko menpekotasunetik askatasuna aurkitzeko? Pentsa ezazue! Mezua Espiritu Santuaren indarrez aldarrikatuko zatekeen; Jaunak indar handiz lagunduko ziekeen haien ahaleginei; argi-uholde bat isuriko zatekeen munduaren gainean; aspaldi ohartarazita egongo ziratekeen munduko biztanleak, azken lana amaituta, eta Kristok bere herria erredimitzera etorriko zatekeen! O, beraz, ez dezagun gehiago atzeratu! Zergatik ez ote dugu askatasuna izango Egiptotik, eta hitz horrek esan nahi duen guztitik —Egipto espiritualetik? Eman dadila Espiritu Santua, eta ekar dezala indar boteretsu hori bekatarien alde lan egiteko; argi-uholde hark mundua argitzeko; mundua ohartarazteko; Kristok etortzeko; eta bekatu eta tristuraz beteriko mundu honetatik salbatuta izateko.

TAM1897 Q1 30.1Orain arteko egoera ikusten duzue. Egiptotar iluntasuna eta menpekotasuna gure gainean egon dira urte hauetan guztietan, Israelen gainean egon zen bezain ziur, Itsaso Gorria zeharkatu ondoren eta basamortuan zeudenean. Eta Jainkoak herri honi ere zerutik datorren ogia ematea eskaini du — berak onartuko duen ogia, haiei emango dien ogia, egoera hori ekarriko duena, eta horrela bedeinkatu ahal izango dituen espiritu-bedeinkapen guztiekin. Baina hemen hainbesteek oraindik diote: «Ai, gure arimak gorroto du ogia arin hau». Itzuli gaitezen Egiptora, han tipula, porru eta baratxuriak izan ditzakegun lekura. Hori osasun erreforma bada, ez dut horretatik ezer nahi. Non egon gara? Jaunari utziko diogu gure elikadura arduratzea? Jainkoaren menua onartuko al dugu? Edo Egiptoren tipula, porru eta baratxuriak eta haragi-lapikoak desiratuko al ditugu? Hori da galdera.

TAM1897 Q1 30.2Orain ados zaudete egoera hori dela, Egiptoko menpekotasuna dela honen guztiaren kausa, eta sinesmen faltak eragiten duela Egiptoko menpekotasuna. Ados zaudete orain ez dugula, besteek behar izan ez zuten bezala, Egiptoren menpekotasunetik askatzeko gehiago itxaron behar. Orain une batez aztertuko dugu nola izango den askapena; eta haren giltza hitz hauetan dago: “Hona hemen Jainkoaren aginduak eta Jesusen fedea gordetzen dutenak.”

TAM1897 Q1 30.3Jainkoaren aginduetara itzul gaitezen, eta Exodoaren hogeigarren kapituluan une batez azter ditzagun. Egiptotar menpekotasunaren eraginpean oraindik gaudela frogatzeko beste frogarik behar balitz, zalantzarik gabe, honek ematen dio azken ukitua ebidentziari. Duela gutxira arte, zuk eta nik ez genuen inoiz ikusi Seventh-day Adventists-ek argitaratutako hamar aginduen kopiarik, hamar agindu guztiak jasotzen zituena. Ni neu ez nuen hori inoiz egin orain arte. Eta hala ere, aginduak bete beharraz hitz egin dugu; besteei aginduei buruz predikatu diegu; azaldu dugu nola Erromak aginduak aldatu dituen, laugarrena baztertu eta hamargarrena bi zatitan banatu duen, bitartean guk geuk, argitaratutako agindu-kopietatik edo beste norbaitek argitaratutakoak erositik, aginduen zati bat baztertu dugula.

TAM1897 Q1 30.4Jainkoak bere legea zerutik hitz egin zuen. Aginduekin zerikusia ez zuen ezer esan al zuen? Gehiegi hitz egin al zuen? Beharrezkoa baino gehiago esan al zuen?—Ez; perfektua baitzen, eta ez zegoen ezer gehitu beharrik bere hitzaldia amaitu zuenean. Beraz, hitz egiteari utzi zionean gehitu beharreko ezer ez zegoenez, behar baino lehen hasi ote zen hitz egiten? Hitz egiteari utzi zionean gehitu beharreko ezer ez zegoenez, gure onurarako zuzenean gurekin hitz egin baino lehen zerbait ote dago? Beste modu batera esanda, hitz bat gehiegi esan ote zuen edo hitz bat gutxiago?—Ez! ez! ez!

TAM1897 Q1 30.5Ikusi dezagun, beraz, zer esan zuen. Hona hemen: “Eta Jainkoak hitz hauek guztiak esan zituen, esanez: ... Ez izan beste jainkorik nire aurretik.” Hori al da non hasten den? “Ez izan beste jainkorik nire aurretik” esanez hasten al da?—Ez. Han hasi al zara? Badakizu baietz. Bada, Jainkoak han hasi ez bazuen, eta zuk eta nik han hasten badugu, ez al dugu bere hitzetan alde batera utzi gure onerako ezinbestekoa den zerbait? Non hasi zen? Irakurri ezazue. “Eta Jainkoak hitz hauek guztiak esan zituen, esanez: Ni naiz Jauna, zure Jainkoa, Egiptoko lurraldetik, menpekotasunaren etxetik atera zaituztena. Ez izan beste jainkorik nire aurrean.”

TAM1897 Q1 30.6Ez al duzu ikusten Egiptotiko menpekotasunetik askatasuna erakusten duen gauza bera utzi dugula alde batera? Eta zergatik utzi dugu alde batera? O, Egiptoko menpekotasunetik askatu ez garela kontuan izan dugulako —eta hala da. Kontuan izan dugu inoiz ez gaituztela Egiptotiko lurraldetik atera —eta gure sinesgabeziagatik hala da. Pentsatu dugu: “Inoiz ez ginen inoren menpe egon.” Baina bai egon ginen. Gure buruaren menpe ginen, bekatuaren boterearen menpe—Egipto espiritualaren menpe. Baina gau honetan Egiptoko menpekotasunetik askapena dago, eta Jainkoak zu eta ni deitzen gaitu Egiptoko menpekotasunetik askapen horretara. Eta gaur gauean, Sinai menditik oihartzun zuen bezalako ahots ozen batez, Jesus Kristoren salbazioarekin, zuei eta niri esaten digu: «Ni naiz Jauna, zure Jainkoa, Egiptoko lurraldetik, menpekotasunaren etxetik atera zaituztena». Atera nahi al duzue? Onartuko al duzue hark Egiptoko lurraldetik, menpekotasunaren etxetik atera zaituztela? Ez baduzue, zergatik ez?

TAM1897 Q1 30.7Gure etsaiak hori gure kontra botatzen ari dira: “Ai, agindu horiek ez dira niretzat. Ez naiz inoiz Egiptotik atera.” Jainkoaren legearen etsaiak, Jainkoaren salbazioaren etsaiak, hori zure kontra botatzen dute. Hori esan didate—guri guztioi—lege hori juduengana bakarrik lotuta dagoela, inor ez baita inoiz Egiptoren menpekotasunetik juduak izan ezik askatu. Esaten dute: «Ai, ez didazu hori predikatu behar, nik ez ninduten inoiz Egiptotik atera». Hori egia da, jakina; baina horrek ez die inolako meriturik ematen. Zu eta biok Egiptotik askatu direnen antzera altxatu behar gara, eta honela erantzun: «Eskerrak Jaunari, Egiptotik atera naute»; eta, nire pobre eta penaz beteriko anaia, Egiptotik askatu ezean, Egiptoren ustelkerian hondoratuko zara.

TAM1897 Q1 30.8Jakina, inork ezin du lege hori bete Egipton dagoen bitartean. Ez zuten hori egin ahal izan. Jainkoak Egiptotik atera zituen legea bete zezaten. Egipton egotea bekatuan egotea da, eta inork ezin du Jainkoaren legea bete bekatuan; izan ere, bekatua bera legearen urraketa baita. Jakina, ezin dituzu aginduak bete Egipton zaudenean. Ezin duzu; nik ezin dut. Baina Jaunak salba gaitzala, eta orduan bete ahal izango ditugu aginduak, eta ez lehenago. Jaunak hori ondo zekien; beraz, Faraoiari Israelgo seme-alabak askatzeko eskatu zionean, honela esan zion: “Utzi nire herria joaten, niri zerbitzatzeko.” Jakina, ezin zuten Jainkoari Egipton zerbitzatu. Gorputzez zein espirituz askatu nahi zituen. Eta gero, bere legea bete zezaten emango zien unean, lehenengo gauza hau esan zien: «Ni naiz Jauna, zure Jainkoa, Egiptoko lurraldetik, menpekotasunaren etxetik atera zaituztena», legea bete zezaten.

TAM1897 Q1 31.1Zer motatako legea da hau, beraz?—Lege espirituala. “Badakigu legea espirituala dela.” Zein da, beraz, legearen lehen bertsoan aipatzen den Egiptoa?—Egipto espirituala da. “Legea espirituala da.” Legean aipatzen den Egiptoa, beraz, Egipto espirituala da, eta zuretzat eta niretzat Egipto espiritualetik askapena esan nahi du, hau da, bekatuaren menpekotasunetik askapena.

TAM1897 Q1 31.2S. H. Lane.—Uste duzu denbora batez espirituz Egiptotik kanpo zeudela?

TAM1897 Q1 31.3Zaila da esatea. Moises beti egon zen, noski; Kaleb beti egon zen; Josue beti egon zen.

TAM1897 Q1 31.4E. J. Waggoner.—Hirurogeita hamar zaharrek Jainkoa ikusi zuten.

TAM1897 Q1 31.5Bai; Jainkoa ikusi zuten. Hala ere, zaila da jendea Egiptotik kanpo zegoela esatea. Moises beti egon zen. Fisikoki Egipton zegoen bitartean ere, espirituz kanpo zegoen. Kaleb eta Josue beti egon ziren espirituz Egiptotik kanpo. Itsaso Gorriko garaipen-kantuan, nire ustez, denominazio osoa espirituz Egiptotik kanpo zegoen, hori eutsiko balute. Jaunak esan bezala: «Ai, nire herriak nire ahotsari kasu egin eta nire legeetan ibili izan balitz, orduan bere etsaiak azkar menpean jarriko nituzke». Baina haien fedea probatu zutenean, hartu zuten lehen pausuan bertan, Maraheko ur mingotsan, fedea baztertu zuten eta berriro Egiptora itzuli nahi izan zuten. Esperientzia mingots baten aurrean gaudenean, Jaunak utzi gaituela frogatzat hartuko al dugu? —Ez; eskerrak eman Jaunari, esperientzia mingots hori gure onerako delako, eta Jainkoak mingotsa gozo bihurtzeko ahalmena duelako.

TAM1897 Q1 31.6(Ahotsa) Barkatu, Jones anaia, baina hona hemen bertso bat—Hebrearren 11. kapituluaren 27. bertsoa—zeinak erakusten duen Moisesek bertan bertan, Egipton bertan, Egiptori uko egin ziola.

TAM1897 Q1 31.7Jakina. Horrela, gorputzez Egipton egonda ere, espirituz Egiptotik kanpo zegoen.

TAM1897 Q1 31.8E. J. Waggoner.—Jaunaren askatuek kantu eginez etorriko dira Sionera.

TAM1897 Q1 31.9Bai: eta Moisesen abestia kantatzen jarraitu izan balute, eta orduan zuten fedearekin, lur barrura kantaka sartuko ziratekeen. Eta hori da Jainkoak gure gogoan izan nahi duena. Gure bihotzak lur on hartara bidera ditzagun nahi du; eta bihotzak han daudenean, gure bizitzaren gogoa han egongo da. Eta orduan Jainkoak laster bete dezake gure bizitza lurralde bedeinkatu horren pozez. Eta hori da: Jainkoa gurekin.

TAM1897 Q1 31.10Ondo dakizue oraindik ere, bihotza lur hartan egon beharrean, hemen dagoela, lurralde honetan. Gure jendearentzat batzuei, norbaiti herrialde honetatik bereizteko eskatzea traizioa dirudi. Norbaiti herrialde honetatik bereizteko, lur hartara joateko eta nazio honetako kargu eta politikak alde batera uzteko eskatzea, haientzat ia inposizio bat dirudi. Herritarrak Egipton daude, baina Jainkoak Egiptotik deitu ditu, beren bihotzak herrialde hobe baten gainean jartzeko, beren afekzio guztiak han ipintzeko eta herrialde horretarako beren izatearen indar guztiekin lan egiteko; modu horretan, lurralde hartako poza eta gloriaren errekak beren bihotzetara isuri daitezen; eta mundu osoak eta unibertsoak jakin dezan Jainkoa egiazko beren Jainkoa dela. Hori eginda, lana burutzeko eta Jauna etortzeko denbora laburra beharko da.

TAM1897 Q1 31.11Israeldarrak Itsaso Gorrian zeudenean, Jainkoaren boterea han agerian geratu zen, eta nazioak harritu zituen; hainbeste non espioiak lurraldera sartu zirenean, Rahabek esan zuen: “Zuen beldurra eta izua lurralde osoan dago, zeren Jainkoak zuretzat egin duena entzun baitugu, eta jendearen bihotzak urtuta daude.” Hori egia da. Beste pentsamendu bat Egipto espiritualari buruz: Jesusi buruz idatzita dago: “Egiptotik deitu dut nire semea.” Zergatik idatzita dago hori Jesusi buruz? Zergatik joan zen Jesus Egiptora? Zergatik eraman zuten Egiptora? Betlehemen hildako haurren sarraskitik ihes egin zezakeen leku hartatik pixka bat urrunduz, eta ez zuen hain urrun jo beharrik izango, Egiptora iristeko. Palestinako haur txiki guztiak ez ziren hil Herodesen dekretua irten zenean. Betlehem, haren mugak eta haren auzoak bakarrik izan ziren. Betlehem sei milia besterik ez zegoen Jerusalemetik, eta Jerusalemgo haurrak ez ziren hil; beraz, Jaunak ihes egin zezakeen hamar edo hamabi milia urrun eraman izan balute.

TAM1897 Q1 31.12Zergatik eraman zuten, beraz, Egiptora?—Hori idatzita zegoena bete zedin: «Egiptotik deitu dut nire semea». Berak guk ginen; zuk eta ni. Berak guk ginen; eta Jainkoak bere herria Egipton aurkitu eta handik atera zuen bezala, gure Salbatzailea ere guregana etorri zen, guk bezalakoa izan zen, eta Egiptotik deitu zuten, horrela erakutsiz norberak berak bezalakoa izan nahi badu, berak bezala Egiptotik atera behar duela. Jainkoaren Semea zen, eta Egiptotik deitu zuten, horrela erakutsiz Jainkoaren seme izan nahi duen orok ere Egiptotik irten behar duela; izan ere, berari buruz idatzita dagoen bezala, guztiei buruz ere idatzita dago: «Egiptotik deitu dut nire semea». Jainkoaren semea al zara? «Egiptotik deitu dut nire semea».

TAM1897 Q1 31.13Duela gutxi ikusi genuen Jainkoaren aginduak betetzeko Egiptotik atera behar garela. Orain ikusten dugu Jesusi jarraitzeko Egiptotik deitu behar gaituztela. Jainkoaren aginduak betetzeko, Egiptotik atera behar gaituztela eskatzen du; Jesusenganako fedeak ere hala eskatzen du. Eta bi horiek Apokalipsiaren 14:12an adierazita daude: “Hona hemen Jainkoaren aginduak betetzen dituztenak eta Jesusen fedea dutenak.”

TAM1897 Q1 32.1Horrela ikusten duzue hasieratik amaierara espirituzko Egipto bat dagoela; eta salbazioaren plan osoa Jainkoaren boterearen bidez Egiptoko menpekotasunetik askatzea besterik ez dela; Egiptotik deituta egotea Jainkoaren seme-alaben askatasun gloriosoan. Orduan, Egiptotik aterako ote gara, Jaunari egiaz zerbitzatzeko? Jainkoaren aginduak eta Jesusen fedea egiaz bete ahal izateko moduan egongo ote gara? Zer egingo dugu? Konferentzia honetatik alde egingo al dugu, Egipton gaudela? Konferentzia honetan geratuko al gara, Egipton bertan jarraituz? O, ez al gara guztiz askatuko Egiptotik eta hitz horrek dakarren guztitik?

TAM1897 Q1 32.2Askapena doakoa da guretzat, emana zaigu. Orduan, ireki dadila bihotz bakoitza, bihurtu dadila arima bakoitza Jainkoarengana, eta bilatu dezala bekatuen aitortzaren bidez, ilunetik askatuak izan gaitezen; eta horrela, Konferentzia amaitu baino lehen, Jainkoaren seme-alaben argia eta askatasun gloriosoan askatuak izan gaitezen; izan ere, «Egiptotik deitu diot nire semeari». Hori da hark espero duena. Itxaroten utziko ote diogu? Eta hori iristean, hitz hau beteko da; hirugarren aingeruaren mezua Espiritu Santuko indarrez aldarrikatuko da; Jaunak gure ahaleginekin indar handiz jardungo du; argi-uholde bat isuriko da munduaren gainean; laster munduko biztanleak ohartaraziko dira; itxierako lana osatuko da; eta Kristok bere herria erredimitzera etorriko da. Ai, Jainkoak askatuko gaituen egunera askoz hurbilago gaude inoiz amestu dugun baino, uste dut. Jainkoaren askapena hain hurbil dago guregandik! Lurraldera sartuko ote gara? Israel huts egin zuen sinetsi ez zutelako. Bere promesetan mirariak ikusi ez zituzten. Promesa horiek orain guretzat dira. Zuretzat eta niretzat errealak izan behar dira, Israelgoei eman zizkien unean berarentzat ziren bezalaxe, nahiz eta haientzat errealak ez izan.

TAM1897 Q1 32.3Badakizu idatzita dagoela:—

TAM1897 Q1 32.4Eta suarekin nahastutako beirazko itsaso bat balitz bezala ikusi nuen; eta piztiari, haren irudiari, haren markari eta haren izenaren zenbakiari garaipena lortu ziotenak beirazko itsasoaren gainean zutik zeuden, Jainkoaren arpak eskuetan zituztela. Eta Jainkoaren zerbitzari Moisesen kantua abesten dute.

TAM1897 Q1 32.5Ai, baina Jainkoaren zerbitzari Moisesen abestia Egiptoko menpekotasunetik askatze-abestia zen; eta piztiari, haren izenari, haren irudiari eta haren izenaren zenbakiari garaipena lortzen dietenek —zer menpekotasunetik dira askatuak?— Egiptoko menpekotasunetik askatuak dira, Moisesek izan zen moduan. Eta Moisesen abestia abesten dute, zeren haiek ere Egiptoko menpekotasunetik askatuak izan baitira. Biblia horrez beteta dago. Espiritualki Egipton egon gara, eta, O, Jainkoak hortik askatu gaitzala. Orduan abestuko dugu kantu hau Jaunari:—

TAM1897 Q1 32.6Jaunari abestuko diot, izan ere, garaipen gloriosoa lortu baitu: zaldia eta bere zalduna itsasora bota ditu. Jauna da nire indarra eta nire kantu, eta nire salbamendua bihurtu da. Nire Jainkoa da, eta berarentzat bizilekua prestatuko dut.

TAM1897 Q1 32.7Egin nahi duzu? Egin nahi duzu? Haien artean biziko naiz, eta haien artean ibiliko naiz; nire herria izango dira, eta ni haien Jainkoa izango naiz.

TAM1897 Q1 32.8Horregatik, atera haien artetik eta bereiz zaitezte, dio Jaunak, eta ez ukitu zikinkeria; eta onartuko zaituztet. Eta zuen Aita izango naiz, eta zuek nire seme-alabak izango zarete, dio Jaun Ahalguztidunak.

TAM1897 Q1 32.9Baina, “Egiptotik deitu dut nire semea.”

TAM1897 Q1 32.10[Hura] nire aitaren Jainkoa da, eta goratuko dut. Jauna gerra-gizona da: Jauna da haren izena. Faraoiaren gurdiak eta haren armada itsasora bota ditu: haren hautatutako kapitainak ere Itsaso Gorrian itota geratu dira. Sakontasunek estali dituzte: harri baten antzera hondoratu dira. Zure eskuina, Jauna, indarrez glorioso egin da: zure eskuina, Jauna, etsaiak zatika bota ditu. Eta zure bikaintasunaren handitasunean, zure aurka altxatu zirenak eraitsi dituzu: zure haserrea bidali zenuen, eta lasto baten antzera kontsumitu zituen. Zure sudurreko haize-boladarekin urak bildu ziren, ibai-uholdeek pilatuta eta zutik gelditu ziren, eta sakontasunak itsasoaren erdian izoztu ziren. Etsaiak esan zuen: “Jarriko naiz atzetik, atzetik harrapatuko ditut, harrapakina banatuko dut; nire gogoa aseko dut haiekin; nire ezpata aterako dut, nire eskuak suntsituko ditu”. Zure haizea bota zenuen, eta itsasoak estali zituen: ur indartsuen erdian berun bezalaxe murgildu ziren. Nor da zure antzekoa, Jauna, jainkoen artean? Nor da zure antzekoa, santutasunean gloriosoa, goraipamenetan beldurgarria, mirariak egiten dituena? Zure eskuineko eskua luzatu zenuen, eta lurra irentsi zituen. Zure errukian eraman dituzu askatu dituzun herria.

TAM1897 Q1 32.11Horrela dio: “Salbatu dituzun herria atera duzu.” Salbatu al zaitu? Zeretik salbatu?—Bekatuetatik salbatu. Eta bekatua Egipto espirituala da.

TAM1897 Q1 32.12Zure indarrez gidatu dituzu zure bizileku santura. [Utz iezaiozu.] Herriak entzun eta beldurtuko dira.

TAM1897 Q1 32.13Iritsi da garaia Moisesen abestia kantatzeko. Kantatuko al dugu? Baina ez dugu Egipton kantatuko. Ez duzu Egipton bazaude abestu ahal izango, izan ere, ezin zuten abestu Egiptotik askatu zirenerako arte.

TAM1897 Q1 32.14Herriak entzun eta beldurtuko dira; tristurak hartuko ditu Palestinako biztanleak. Orduan Edomgo buruzagiak harriturik geratuko dira; Moabeko indartsuak dardarak hartuko ditu; Kanaango biztanle guztiak urtuko dira. Beldurra eta izua eroriko zaie; zure besoaren handitasunagatik harri baten antzera geldirik egongo dira; zure herria igaro arte, Jauna, erosi duzun herria igaro arte. Sartu egingo dituzu.

TAM1897 Q1 32.15Nor ekarriko du barnera? Zer diozu? Nor ekarriko du Jaunak bere bizilekura? Zu? Egiptotik atera al zara? “Egiptotik deitu nuen nire semea.” “Zuk landatuko dituzu zure ondarearen mendian, Jauna, zuk zeure bizileku izateko prestatu duzun lekuan.” Orduan Jaunarekin han biziko gara, eta betiko Jaunarekin egongo gara.

TAM1897 Q1 33.1Santutegian, Jauna, zure eskuek ezarri duten lekuan. Jauna betirako eta betiko erreinatuko du. Izan ere, Faraoiaren zaldiak, bere gurdi eta zaldunekin, itsasora sartu ziren, eta Jaunak itsasoko urak berriro bota zizkien gainean; baina Israelgo seme-alabak itsasoaren erdian lehorrean ibili ziren. Eta Miriam profeta, Aaronen ahizpa, pandero bat hartu zuen eskuan; eta emakume guztiak haren ondotik atera ziren panderoekin eta dantzan. Eta Miriamek erantzun zien: Abest ezazue Jaunari, izan ere, glorioso garaipena lortu du: zaldia eta bere zalduna itsasora bota ditu.

TAM1897 Q1 33.2“Egiptotik deitu zaituztet,” dio Jaunak, eta Egiptotik gatoz. Orain dio: “Ni naiz zuen Jainkoa, eta zuek nire herria zarete.” “Ni naiz Jauna, zure Jainkoa, Egiptoren lurraldetik, menpekotasunaren etxetik atera zaituztena”; eta, “Egiptotik deitu dut nire semea.” Eta hona hemen gaur egun esaten denean zer esan nahi duen: Hona hemen, hona hemen, “HONA HEMEN Jainkoaren aginduak eta Jesusen fedea gordetzen dutenak.”

TAM1897 Q1 33.3Elkarteak abesten du:—

TAM1897 Q1 33.4Salbatuta! Zein maite dudan hori oihukatzea! Bildotsaren odolez salbatuta; Bere erruki amaigabeaz salbatuta, Bere semea naiz, eta betirako.