भविश्यवाणीचो आत्मो. – क्र. १

TAM1897 D 2.2मंगळार सकाळीं, ९ फेब्रुवारी १८९७ दिल्लें प्रवचन जनरल कॉन्फरन्स डेली बुलेटिनांत, फेब्रुवारी १२, १८९७, खंड १, अंक १, पानां २-६ हांचेर छापिल्लें.

TAM1897 D 2.3म्हाका दिसता, ह्या कुडांत असो कोणूच ना जो हें मानिना की तो ‘भविश्यवाणीचो आत्मो’ हाचेर खऱ्या अर्थान विश्वास दवरता; म्हळ्यार, ‘भविश्यवाणीचो आत्मो’ इगर्जेचो आसा — भगिनी व्हायट हांच्या माध्यमांतल्यान प्रकट जाल्ल्या ह्या संदेशाचो आसा, आनी ह्या गजालींचेर, किमान उक्तावपा प्रमाण तरी, विश्वास दवरतात, जंय मेरेन ह्यो गजाली ह्या कामाचो एक भाग आसात हें सिद्ध करपी विचार आनी पवित्र शास्त्र आसात. पूण अडचण थंय ना, कित्याक तर आमी आतां अडचणींत आसात. जर आमकां हें खबर ना, तर अडचणींत आसून लेगीत खबर आसल्या परस आमची स्थिती चड वायट आसा. आनी इतलेंच न्हय, तर देवाचें काम, तशेंच तुमी आनी हांव, इतल्या व्हड अडचणींत आसात की आमी जंय आसात थंयच्यान देवाचो क्रोध दर दिसा आमचेर येवपाचो धोको आसा. प्रभू आमकां हें एक परस चड फावटीं सांगता, आनी आमी थंय कशे पावले हेंय सांगता, आनी तातूंतल्यान कशें भायर सरचें हेंय सांगता. आनी हांगा हांव तुमकां सांगूंक शकता ती एकूच गजाल म्हळ्यार, ‘भविश्यवाणीचो आत्मो’ अभ्यास करचो, आनी तातूंतल्यान तुमकां जें जाय तें मेळोवचें.

TAM1897 D 2.4हें केल्ल्या विधानां मदलें फकत एक विधान आसा. ह्या विधानां विशीं जाणून, आनी तीं कांय काळा सावन जाणून आसून, हांव घराच रावून थंयचें काम चालू दवरपाक खोशी जाल्लो आसतलो, कारण करपा सारकें खूब आसा आनी तातूंत खूब लोक आस्पावतात. देवाक समित्यो, मंडळ, परिशदो, आदी घडयल्ल्या मनशां मदीं जायत्यो बदल जाय, आनी ह्यो समित्यो, मंडळ, आनी परिशदो घडयतात तेच मनशे हांगा एकठांय जमल्यात, जांच्याचेर हे बदल घडोवन हाडपाची जापसालदारकी येतली. आतां, जे मनीस ह्या बदलांनी स्वता सामील आसात, तांणी पयलीं स्वता बदलले ना जाल्यार ते ते बदल कशे करतले? बदल घडोवन हाडपाचो एकूच मार्ग म्हळ्यार मनशांक बदलप. जे कोण तशें करतले, तांच्या वरवीं देव काम करतलो, आनी जे तशें करचे नात — तांचें कितें जातलें? देखून हांव म्हणटां की आयज आमी संकश्टांत आसात. जेन्ना प्रभु आमकां सांगता की आमी कश्या संकटांत आसात, तेन्ना तो सांगता की आमी थंय कशे पावले आनी तातूंतल्यान कशे भायर सरचे. हें सगळें ‘टेस्टिमोनीज’ (साक्ष्यो) कडेन दुर्लक्ष केल्ल्यान जाता. मागीर जेन्ना आमी ‘टेस्टिमोनीज’ कडेन दुर्लक्ष करून संकटांत पडटात, आनी ‘टेस्टिमोनीज’ त्या संकटांतल्यान कशे भायर सरचें हें सांगतात, आनी आमी भायर काडपी त्या साक्षीचें पालन करतात, तेन्नाच आमी ‘टेस्टिमोनीज’ चेर सरळ उबे रावतले.

TAM1897 D 2.5म्हाका तुमचेर दोष घालपाक कांयच ना, कित्याक तर हांवय तुमच्या सारकोच तातूंत आसां. देव म्हणटा की कार्य संकश्टांत आसा, आनी हांव त्या कार्याचो एक भाग आसां; हांव ताचोच आसां, म्हजें जिवीत तातूंत गुंतिल्लें आसा, आनी तुमचेंय तशेंच; तेंच आमचें सगळें किदें. तेन्ना जेन्ना कार्याक त्रास जाता, तेन्ना तुमी आनी हांव त्रासांत आसतात. घडये तुमचो वैयक्तीक रितीन त्या पावंड्यां कडेन कांयच थेट संबंद नासलो, जांच्या वरवीं कार्याक त्रास जालो; तरी लेगीत आमी, कार्याचो एक भाग आशिल्ल्यान, आनी तेंच आमचें जिवीत आशिल्ल्यान, कार्याक त्रास जाल्ल्यान आमीय त्रासांत आसात. पूण देव आमकां तातूंतल्यान भायर सरपाक कितें करचें तें सांगता.

TAM1897 D 2.6म्हाका तुमकां मनशाचो सल्लो दिवपाचो ना, पूण देवाचो दिवपाचो आसा. अशें जावंक शकता की आमकां मनशांचीं नांवां दिसतलीं, आनी तशें जाल्यार हांव ताका चुकचो ना. जर खंयचेंय नांव वाचल्या बगर उरलें आनी तें कोणाचें हें आमकां खबर आसल्यार, ताचो अर्थ असो जायना की त्या भावाचेर हल्लो जाला. समजा हांवें एक चूक केली, आनी देवान म्हाका एका साक्षेंत तिचे विशीं सांगलें. जेन्ना ती साक्ष म्हाका मेळटा, तेन्ना हांव त्या चुकीक फाट दाखयता, आनी तुमी ती तुमकां जाय तितली वापरूं शकतात, पूण ती म्हजे आड जावची ना; कारण हांव तातूंत ना, जर हांवें ती मान्य करून, तशेंच वागून तिच्या पासून पयस सरलां जाल्यार.

TAM1897 D 3.1खरे म्हळ्यार, प्रस्न हो आसा की, जो मेरेन कोणाक एक, दोन वा तीन साक्ष्यो मेळनात आनी ताणें त्यो सगळ्यो स्वीकारूंक नात, तो मेरेन खऱ्या अर्थान कोणाच्याच काळजांत साक्ष्यांचेर श्रद्धा निर्माण जाता अशें दिसना, आनी मागीरच ताका बऱ्यापैकी खात्री जाता की तो साक्ष्यांचेर श्रद्धा दवरता, आनी ताका असो कांय अणभव मेळना तो मेरेन न्हय. हांव वचनान सुरवात करतलों आनी वचनानच सोंपयतलों. ह्या वेळार आमी कितें करचें हें सांगपी एक गजाल आसा: “जर प्रभु तुमच्या सभेंत मदीं आसा, तुमची वेवस्था, मोग, भंय आनी ताच्या वचनान जावपी तुमचें कंपन पळयता, जाल्यार तुमी निस्वार्थपणान ताचें काम करपाक तयार आसात.”

TAM1897 D 3.2हांगा आमी सभेंत एकठांय आयल्यात. आमचीं चारित्र्यां वेगळीं आसलीं तरी, जर आमी ख्रिस्ताच्या एकाच आत्म्यान घडयल्ले आसल्यार, आमी एक आसात. तेन्ना इगर्ज दनपारच्या सुर्या भशेन स्पश्टपणान वयर सरूं शकता, आनी बावट्यां आशिल्ल्या सैन्या भशेन भिरांकूळपणान मुखार वचूं शकता.

TAM1897 D 3.3देवाक ताच्या कामा पासून, राज्याच्या कामांत, परिशदांनी, मंडळांनी, इगर्जोंत, आदी, सादारणपणान ताच्या कामाच्या वेवस्थापना पासून पयस दवरला. आमचे कडेन खोटें देवता आशिल्ले, कारण लोकांनी देवा आनी कामा मदीं मनशांक दवरले, आनी मनशांनी स्वताक दवरपाक दिलें. देव कशेंय करून आपल्या कामांत काम करतलो, आनी जर तुमी ताच्या वाटेतल्यान भायर सरले नात आनी ताका आपल्याच मार्गान काम करूंक दिलें ना, जाल्यार देवाचो क्रोध वाटेत आशिल्ल्यांचेर पडटलो. मनीस स्वताक अशा सुवातांचेर दवरतात, आनी दवरपाक दितात, जंयच्यान तांणी खूब पयलींच भायर सरपाक जाय आशिल्लें. जर आमी ताच्या वाटेतल्यान भायर सरले आनी ताका काम करूंक दिलें, जाल्यार तो मोवाळ हातान काम करतलो. आमकां दोरयांची चाबूक नाका. थोड्या वेळान खूब अजाप जावपा परस, आतांच थोडें अजाप जाल्लें बरें; आनी ह्यो गजाली न जाणून फुडें वचून, त्या दिसा जाल्ल्यां भशेन देवळांतल्यान धांवडावपाक लावचे वा आमी कांयच करूंक शकचे नात अशा वेळार पुरायपणान अजाप जावचे परस, मोगान ताची फटकार घेवप बरें.

TAM1897 D 3.4देखून, जर प्रभु तुमच्या सभेंत मदीं आसा, तुमचो मोग, तुमची भंय, आनी ताच्या उतराक लागून जावपी तुमची कांपरी पळयता, जाल्यार तुमी ताचें काम करपाक तयार आसात; आनी तो खंयच्याच अन्यायकारक वेव्हारांत भागीदार जावचो ना.

TAM1897 D 3.5परत हांव वाचतां: “मनीस येवजण्यो आनी डावपेच तयार करता. देव एक सिद्धांत रुजयता.” आनी जंय देवान एक सिद्धांत रुजयला, थंय आमचें जिवीत आनी आमचीं कर्तुबां फकत त्या सिद्धांताचीच एक अभिव्यक्ती आसतात. आनी जर थंय देवाचो सिद्धांत ना, तर थंय सैतानाचो सिद्धांत आसता. “परिस्थिती बदल घडोवन हाडूंक शकना. ख्रिस्ती धर्म काळजांत बदल घडोवन हाडपाचो प्रस्ताव दवरता. ख्रिस्त जे भितरल्यान करता, तें परिवर्तित बुद्धीच्या सुचोवणे प्रमाण भायर दिसून येतले. भायल्यान सुरवात करून भितर येवपाचो यत्न करपाची येवजण सदांच अपेशी जाल्या आनी सदांच अपेशी जातली.”

TAM1897 D 3.6हांव स्वता शिवाय दुसऱ्या कोणाचेरूय एक साक्ष लागू करूंक शकना, कारण ती काळजाक लागू जावंक जाय, आनी भितरल्यान काम करूंक जाय. तेन्ना देव ती हांव जंय जंय वतां थंय लागू करतलो. आनी खंयचेय बसकेत वा परिशदेंत वा जनरल कॉन्फरन्साच्या बसकेंत कोणाकय मेळपी साक्षी बाबतींत आमकां सगळ्यांक हेंच लागू जाता. अध्यक्ष आपल्याक दिल्लें साक्ष पुराय क्षेत्रांत लागू करूंक शकना. ताणें तें आपल्या आत्म्यांतल्यान स्वीकारपाक जाय, आनी शरीर, आत्मा आनी आत्मो ह्या तिगांयनी ताचेर शरण वचपाक जाय; आनी मागीर अध्यक्ष जंय जंय वता थंय जेजू क्रिस्त ती साक्ष लागू करतलो. ती ताच्यांत एक जिवी गजाल जावन रावता, आनी मागीर जर तो फुडें वता, तर ती साक्ष तो जंयय आसूं, देवा कडल्यान लागू जाता. पूण मनशांनी स्वतांत ती साक्ष जिवी गजाल जावंक नासतना, दुसऱ्या लोकांचेर साक्ष लागू करपाचो यत्न केला. परत परत हें करून पळयलां, आनी थंयच समस्या आसा. जर त्या साक्षीक तो शरीर, आत्मा आनी आत्म्यान स्वीकारिना, जाका लागून तातूंतलो सिद्धांत ताच्यांत एक जिवी गजाल जायना, तर ताणें ती साक्ष कितलीय वाचली आनी दुसऱ्यांचेर लागू केली तरी फरक पडना, ताचो स्वताचो प्रभाव तो जी साक्ष लागू करता, तिच्याच आड आसतलो. कारण जर तें ताच्या जिवितांत, आनी ताणें सांगिल्ल्या आनी केल्ल्या सगळ्या गजालींनी जियेवंक ना, जाल्यार ताच्याच कृत्यांनी तें नश्ट जाता. आनी ह्याच कारणाक लागून आतां जी परिस्थिती आसा ती निर्माण जाल्या. “देवाची पद्दत म्हळ्यार मनशाक जें ना तें दिवप.” आमकां जें ना तें, जें देव आमकां दिता, तें आमकां घेवपाचें आसा, आनी तेंच आमकां सर्वेस्परांत एक शक्त करतलें. २ करिंथकारांक २:१४: “आतां देवाक अर्गां जावं, जो सदांच आमकां क्रिस्तांत जैतिवंत करता, आनी आमचे वरवीं दर एका जाग्यार आपल्या गिन्यानाचो सुगंध प्रकट करता.” जेन्ना तें तत्व थंय आसता, तेन्ना आमी खंयय वचूं, देव उलयता; तो उलयता. तो आमचे वरवीं दर एका जाग्यार आपलें गिन्यान प्रकट करता. तें एक वेवसायीक वेव्हार आसूं येता; ताका लागून कांयच फरक पडना. आमी गेल्या उपरांत, आमी जें कितें करतात ताचे वरवीं तांकां देवाची याद येतली, देखून तो आमचे वरवीं दर एका जाग्यार आपल्या गिन्यानाचो सुगंध प्रकट करता.

TAM1897 D 3.7“देवाची वाट म्हळ्यार मनशाक तो जसो ना तसो करप;” म्हाका हांव जसो ना तसो करप. मागीर जेन्ना म्हाका सांगपी एक साक्ष येता की हांव सारको ना, ती साक्ष म्हाका हांव जसो ना तसो करपा खातीर आसता, — म्हाका सारको करपा खातीर. हांव जंय आसां थंय उबो रावून तें लागू करूंक शकना; पूण जेन्ना हांव तें लागू करतां, तेन्ना हांव जसो नासलों तसो जातलों, आनी हांव खंयच्याय वतां थंय देव आपणाक प्रकट करूंक शकता.

TAM1897 D 3.8“मनशाची वाट म्हळ्यार एक सोपी सुवात मेळोवप, आनी आपल्या इत्सा आनी स्वार्थी महत्वाकांक्षेक वाव दिवप. देवाची वाट म्हळ्यार शक्तीन काम करप. जर दुयेंती मनशाक हें कळ्ळें की ताका ताची गरज आसा, जाल्यार तो कृपा दिता. मनीस चड करून फटींग वैजकीच्या उपायांनी स्वताचेर उपचार करपाक समाधानी आसता, आनी मागीर आपल्या कामाची पद्दत बरोबर आसा अशें सिद्ध करता.” देवाची वाट वेगळी आसा. आमी सगळे दुयेंत मनीस आसात, आनी जर आमी हें जाणून घेतलें जाल्यार देव गरजेचो उपाय दितलो. मनीस फटींग वैजकी पसंत करता, आनी ताका दिसता की ताची कार्यपद्दत बरोबर आसा; पूण देवाचो हेतू आत्म्याक शुद्ध करपाचो आसा. जुआंव ७:३८: “जो म्हाजेर विस्वास दवरता, जशें पवित्र पुस्तकांत म्हळां, ताच्या पोटांतल्यान जिव्या उदकांच्यो न्हंयो व्हांवतल्यो.” हेंच ताच्या भितर आशिल्लें देवाचें राज्य. “दिसांदिस मनीस दाखयतात की देवाचें राज्य तांच्या भितर आसा वा ना. जर क्रिस्ताचें तांच्या काळजांत राज्य आसल्यार, ते तत्वांची ताकद, शक्त, आनी निश्ठावान पहारेदार, खरे सुदारक म्हणून उबे रावपाची क्षमता जोडटात; कारण जेजू क्रिस्ता वांगडा पुराय सहकार्य नासल्यार सुदारणा जावंक शकना. क्रिस्ताच्या कृपेन मनशांनी देवान दिल्ल्या आपल्या शक्तींचो वापर करून स्वताक सुदारपाक जाय. ह्या आत्म-त्यागाच्या कार्या वरवीं, जाचेर सर्गिंचो सायब मान्यतायेन पळयता, ते आपल्या स्वताच्या जन्मजात आनी पोसिल्ल्या प्रवृत्तींचेर जैत जोडटात; मागीर, दानियेल भशेन, ते दुसऱ्यांचेर असो प्रभाव घालतात जो केन्नाच पुसून वचचो ना. हो प्रभाव पृथ्वीच्या सगळ्या भागांनी पातळटलो.”

TAM1897 D 4.1हीच ती साक्ष जी हांवें एक मिण्टा आदीं सांगली. जेन्ना तुमी एक साक्ष स्वीकार करतात आनी ती तुमच्या काळजांत आनी जिवितांत घेतात, तेन्ना तुमी पयलीं नाशिल्ले तशे जातात, आनी मागीर तुमच्या भितर देवाचें राज्य आसता, आनी ती साक्ष पृथ्वीच्या सगळ्या भागांनी व्हरतले. जावंये, तुमी तुमच्या राज्या भायर केन्नाच वचचे नात. तर तें केन्नाय कशें जावंक शकता? तुमी खंय वतात आनी हांव खंय वतां, देव काळजाचेर अशो छापी घालता ज्यो केन्नाच पुसून वचच्यो नात, आनी तांचे वरवीं आनीक छापी घालून, अशेंच चलत रावता. कोणेय ताचे आड आपलें काळीज कठीण करूंक शकता, पूण तें तरीय थंय पावतलेंच; आनी जेन्ना तो ठसो तुमी घालतात, तेन्ना ताका कळटलें की तो सायबा कडल्यान आयला. सदूक्यांक पुनरुत्थानाचेर विश्वास नाशिल्लो, पूण ताणीं अशेंय म्हळें की ताणीं शिष्यां विशीं जाणून घेतलें की ते जेजू वांगडा आशिल्ले आनी ताच्या मरणा उपरांत ताचे कडल्यान शिकले. तांच्या काळजांत तांकां खबर आशिल्ली की तो उठून बसला. ती गजाल खरी आशिल्ली, पूण ताचेवरवीं ते परिवर्तित जाले नात. हेंच तत्व बायबलांत आसा. १८९६ वर्सा बरयल्ल्या एका साक्ष्यांतल्यान हांव वाचतां: “मंडळ आनी परिशद सभांनी सल्लागार म्हणून काम केल्ल्या जायत्या मनशांक वगळपाची गरज आसा.” लक्ष दियात, तातूंत ‘जायते’ अशें म्हळां. एकूण खूबशे नात, देखून जेन्ना तांतले जायते वगळटले, तेन्ना खूबशे उरचे नात. “दुसऱ्या दादल्यांनी तांची सुवात घेवंक जाय, कारण तांचो आवाज देवाचो आवाज न्हय. तांच्यो येवजण्यो आनी डावपेच देवाच्या वेवस्थेंत नात. त्याच दादल्यांक बोर्डाचे संचालक म्हणून पदाचेर दवरलां, जो मेरेन तांच्याच वेवस्थापना खाला आनी तांच्याच मार्गांनी, देवान स्वता पेटयल्ल्या पवित्र उज्या बदला सादो उजो वापरतात. ह्या दादल्यांक आतां इझ्राएल अशें न्हय, तर ‘कपटान दुसऱ्याची सुवात घेवपी’ अशें म्हणटात.” इझ्राएला बदला कपटान दुसऱ्याची सुवात घेवपी! आमी हाचे परस वायट संकश्टांत कशे आसूं शकतात?

TAM1897 D 4.2परत, १८९४ वर्सा बरयल्ल्या एका साक्षपत्रांतल्यान: “बदल खूब आदीं जावपाक जाय आशिल्ले. देवाक जाय की इगर्जेन आपलो अपमान पयस काडचो.” हीं उतरां आसात: “तेच मनीस वर्सान वर्स तुमचो बोर्ड घडवपाक जायना; बदल खूब आदीं जावपाक जाय आशिल्ले. देवाक जाय आशिल्लें की इगर्जेन आपलो अपमान पयस करचो; पूण जो मेरेन देवाचो सल्लो मानिनासतना काम करपाक पुराय सक्षम आसात अशें दिसपी मनीस वर्सांनुवर्सां पदाचेर दवरल्यात, तो मेरेन हें जावचें ना. ह्या परिस्थितीचो परिणाम कामाच्या दरेका शाखेर जाणवता, कारण मनशांक पवित्र आत्म्याच्या मार्गदर्शनाची गरज आसा अशें दिसना.”

TAM1897 D 4.3कितें करचें? आतां प्रभूंक काम करपाक संद मेळटली? ताका गरजेचीं बदलां घडोवन हाडपाक परवानगी मेळटली? ह्या साक्षीक आमकां हें काम हातांत घेवन आनी बदलां करपाक अचानकपणान वचून लागू करपाचें न्हय. खंयच्याय बदलांत वांटो घेवचे पयलीं म्हजें काळीज बरोबर आसूंक जाय. करपाची गजाल म्हळ्यार देवाक आपलें स्वताक समर्पित करप, आनी मागीर ताका आमच्या माध्यमांतल्यान काम करूंक दिवप. देव थंय आसल्यार ते मनीस कोण आसात हाची आमकां पर्वा ना.

TAM1897 D 4.4आमी हांगा आतां खंयच्या उमेदवारांक आमी वयर काडूं येतात, जांकां आमी पसंती दिवं येतात आनी हेर लोकांच्या हातांत आशिल्ल्या पदांचेर बसोवंक शकतात हें पळोवपाक लागपाक जायना; कारण तेन्ना, जरी ते त्या जाग्यार नासतले, तरी आमी त्या जाग्यार आसतले, आनी देव पयलीं इतलोच पयस उरतलो. अडचण आतां ही आसा की देवाक भायर दवरला. आतां, जर आमी स्वता तांच्या जाग्यार येवपाचो यत्न करतले, जाल्यार प्रभू परतून भायर उरतलो, आनी कार्य पयलीं परस चड वायट स्थितींत आसतलें. पूण तशें जायना. हांगा राजकारण जावचें न्हय; पूण जर राजकारण आमच्यांत आसा, जाल्यार तें हांगा आसतलें, आनी तें हांगाच दिसून येतलें. जर खऱ्यांनीच एका मनशाच्या भितर राजकारण आसल्यार, ताका तें करपाक सगळ्यांत बरी सुवात म्हळ्यार भायल्या संवसारांत, फकत राजकारणी आशिल्ल्या लोकांभितर, कारण तो फक्त तितलोच आसा; आनी जर तो तें थंय करना जाल्यार तो तें इगर्जेंत करतलो, आनी थंय फक्त उपद्रव आनी सैतानीपण पातळयतलो. आनी अर्थातच, अशें काम इगर्जेंत करचे परस संवसारांत उकतें करप बरें. देखून आमी हांगा ताचे खातीर ना. आमी हांगा देवाक सोदपाक आनी आमचीं काळजां उक्तीं दवरपाक आयल्यात, जाका लागून तो दर एका विचारांत, उतरांत आनी कर्तुबांत, काळजाच्या केंद्रा सावन परिघा मेरेन सुवात घेवंक शकतलो; आनी देव एक राजकारणी न्हय; तो देव आसा. आमकां जें करपाचें आसा तें म्हळ्यार पुराय काळजान देवाक सोदप, जाका लागून देवच जें कितें करपाचें आसा तें करतलो; आनी जर आमी ताका करूंक दिलें जाल्यार तो तें करतलो. देवाक एक संद दियात. जे वाटेर आसात ते वाटे भायर सरचे, आनी बाकीचे आमी वाटेर येवंक नजो. तेन्नाच देवाक आपलें जाग्यार येवंक मेळटलें.

TAM1897 D 5.1उपरांत हांगा आमकां निकोदेमाची आनी क्रिस्ताची काणी सांगल्या. निकोदेम इस्राएलांतलो एक मुखेली आशिल्लो, आनी अशें म्हळां की “निकोदेमान रातच्या वेळार जेजूक मेळपाक सोदलें, आनी म्हळें, ‘रब्बी, आमी जाणां की तूं देवा कडल्यान आयिल्लो एक गुरू: कित्याक देव ताचे वांगडा नासल्यार, तूं करता ते चमत्कार कोणूच करूंक शकना.’ हें सगळें जंय मेरेन तें खरें आशिल्लें, पूण जेजून कितें म्हळें? ताणें ‘जाप दिवन ताका म्हळें, खरें खरें हांव तुका सांगतां, जो मनीस परतून जल्मना, तो देवाचें राज्य पळोवंक शकना.’ हो एक उच्च जापसालदार पदावयलो मनीस आशिल्लो, ज्यू रितीरिवाजांनी शिकिल्लो आनी जाणें जाणिवेन भरिल्लो असो ताका मानताले. तो खऱ्यांनीच असामान्य गुणांचो धनी आशिल्लो. तो दिसां जेजू कडेन वचूंक ना, कित्याक तर ताका लागून लोकांचीं उतरां सुरू जातलीं; नाझरेथच्या तिरस्कार केल्ल्या मनशा कडेन आपली सहानुभूती आसा हें कबूल करप यहूद्यांच्या एका मुखेल्या खातीर खूब अपमानकारक आशिल्लें. निकोदेम विचार करता, हांव ह्या शिक्षकाचें कार्य आनी दावे स्वता तपासतलों, तो खऱ्यांनीच परजातींच्या लोकांक उजवाड दिवपी आनी इस्राएलाचो गौरव आसा काय ना हें पळयतलों.

TAM1897 D 5.2“जेजू निकोदेमाक जवळजवळ म्हणटा, ‘तुमच्या प्रकरणाक मदत करपाक वाद-विवाद न्हय. आत्म्याक उजवाड दिवपाक युक्तिवाद न्हय. तुमकां एक नवें काळीज जाय, ना जाल्यार तुमकां सर्गाचें राज्य कळचें ना. तुमकां योग्य स्थितींत हाडपाक व्हडलो पुरावो न्हय, तर नवे हेतू, कार्याचे नवे उगम जाय: तुमकां परतून जल्म घेवंक जाय. जो मेरेन हो बदल घडना, जो सगळ्यो गजाली नव्यो करता, तो मेरेन कितलेय घटमूट पुरावो सादर केल्यार तो निरुपयोगी आसतलो. उणाव तुमच्याच काळजांत आसा; सगळें बदलपाक जाय, ना जाल्यार तुमकां देवाचें राज्य दिसचें ना.

TAM1897 D 5.3“निकोदेमाक हें एक खूब अपमानकारक विधान आशिल्लें, आनी तिडकून तो क्रिस्ताच्या उतरांचेर म्हणटा, ‘मनीस म्हातारो जाल्या उपरांत कसो जल्माक येवं येता?’ क्रिस्ताच्या उतरांचो अर्थ समजून घेवपा इतलो तो आत्मिक नाशिल्लो. पूण तारकाने युक्तीवादाक युक्तीवादान जाप दिली ना. गंभीर, शांत भोवमानान आपलो हात वयर उखलून, तो चड खात्रीन सत्य घट्ट करता: ‘खरेच, खरेच, हांव तुका सांगता, जर मनीस उदकांतल्यान आनी आत्म्यांतल्यान जल्मलो ना, जाल्यार तो देवाच्या राज्यांत भितर सरूंक शकना. जें शरिरांतल्यान जल्माक येता तें शारिरीक आसा; आनी जें आत्म्यांतल्यान जल्माक येता तें आत्मिक आसा. हांवें तुका सांगलां, तुमकां परतून जल्माक येवंक जाय, ह्या गजालीचेर अजाप जाव नाका. जी वारें जाय थंय व्हांवता, आनी तुका ताचो आवाज आयकूंक येता, पूण तें खंयच्यान येता आनी खंय वता हें तुका सांगूंक जायना; तसोच जो कोण आत्म्यांतल्यान जल्माक येता तो आसता.’ निकोदेमान ताका विचारलें, ‘हें कशें जावंक शकता?’

TAM1897 D 5.4“कांय सत्याचे किरणां त्या शासकाच्या मनांत भितर सरतालीं. क्रिस्ताच्या उतरांनी तो भारावन गेल्लो, आनी ताका लागून ताणें विचारलें, ‘हें कशें जावंक शकता?’ जेजूवें गंभीरपणान जाप दिली, ‘तूं इझ्राएलाचो शिक्षक आसून ह्यो गजाली तुका खबर नात?’ ताच्या उतरांनी निकोदेमाक हो धडो शिकयलो की सत्याच्या स्पश्ट उतरांविशीं रागार जावचे बदला, आनी उपहास करचे बदला, ताणें आपल्या आत्मिक अज्ञानाक लागून स्वताविशीं चड नम्र मत दवरपाक जाय आशिल्लें. तरीपूण, ख्रिस्ताचीं उतरां इतल्या गंभीर भोवमानान उलयिल्लीं, आनी ताच्या नदरेन आनी स्वरांत ताचे खातीर इतलो मोग दिसतालो, की आपली अपमानास्पद स्थिती जाणवल्या उपरांत लेगीत तो दुखावलो ना. खऱ्यांनीच, लोकांच्या धर्मीक हिताची जापसालदारकी आशिल्ल्या मनशान, सर्गाच्या राज्यांत भितर सरपाची अट म्हूण समजून घेवपाक इतली म्हत्वाची आशिल्ली सत्यतायेची अज्ञानान रावंक फावना. ‘खरें खरें, हांव तुका सांगतां,’ जेजू फुडें म्हणालो, ‘आमी जें जाणां, तेंच सांगतात, आनी जें पळयलां, ताचीच साक्ष दितात; पूण तुमी आमची साक्ष स्वीकारिनात. जर हांवें तुमकां संवसारीक गजाली सांगल्यात आनी तुमी विश्वास दवरिनात, जाल्यार हांव तुमकां सर्गीच्यो गजाली सांगल्यार तुमी कशें विश्वास दवरतले?’

TAM1897 D 5.5“निकोदेमाक दिल्लो हो पाठ, आयज इस्राएलांत शासक म्हणून जापसालदार पदांचेर आशिल्ल्या, आनी जांच्या आवाजांतल्यान सभेंत निकोदेमा सारकीच वृत्ती आसा हाचो पुरावो मेळटा, अशा लोकांक खूब लागू जाता अशें हांव मांडटां।” आयज कोण आयकतलो आनी त्याच उतरांक आपल्या काळजाचेर आनी जिविताचेर तसोच परिणाम जावंक दितलो? हाचो परिणाम म्हूण निकोदेमाचें धर्मांतर जालें।

TAM1897 D 5.6ही उतरां परिशदांचे अध्यक्ष, इगर्जेचे ज्येष्ठ, आनी आमच्या संस्थांनी अधिकृत पदांचेर आशिल्ल्यांक सांगल्यांत. तुमी परिशदेचे अध्यक्ष आसात काय ना हें तुमकां खबर आसा. तें तुमकां सांगता; तें म्हणटा, तुमकां परतून जल्म घेवंक जाय. तुमी इगर्जेचे ज्येष्ठ आसात काय ना हें तुमकां खबर आसा. तें तुमकां सांगता; तें म्हणटा, तुमकां परतून जल्म घेवंक जाय. आमच्या खंयच्याय संस्थेंत तुमी अधिकृत पद धारण करतात काय ना हें तुमकां खबर आसा. तें तुमकां उलयता; तें म्हणटा, तुमकां परतून जल्म घेवंक जाय. तें म्हणटा, तुमकां परिवर्तित जावंक जाय. तें अशें म्हणना की तुमी केन्नाच परिवर्तित जावंक ना; जरी आमी परिवर्तित जाल्यात तरी, काळ असो आसा की देव पयलीं तुमी वा हांवें केन्नाच अणभवूंक ना तितल्या सखोल परिवर्तनाक, आनी चड खोल समर्पणाक आपयता. पांच, धा, वा पंदरा वर्सां पयलीं आमी परिवर्तित जाल्लीं हें म्हजे वा तुमच्या खातीर कांयच न्हय, जर आमी आतां, आयज परिवर्तित जावंक ना जाल्यार. आनी आयज तो म्हणटा, जर तुमी ताचो आवाज आयकतले जाल्यार, तुमचीं काळजां कठोर करू नाकात. आयज, जो मेरेन आयज म्हणपाचो वेळ आसा, तो तुमकां आनी म्हाका म्हणटा, तुमकां परतून जल्म घेवंक जाय; तुमकां परिवर्तित जावंक जाय; आनी जो मेरेन एक मनीस परतून जल्म घेना, तो देवाचें राज्य पळोवंक शकना. आनी थंय एक पवित्र उतर आसा, ‘हांव तुमकां एक नवें काळीज दितलो.’ देवाक आर्गां! आमी देवाक अशा काळजान, आनीक केन्नाच नाशिल्ले तितले तळमळीन सोदूंया, जाका लागून तो आमकां आदीं केन्नाच नाशिल्ले तशें वापरतलो; आनी तेन्ना तो आपल्या इगर्जे वयलो अपमान पयस करतलो, आनी ती बंधनां विरयत, जंयशें चंद्रा इतली सोबीत, सूर्या इतली उजवाडीत, आनी बावट्यां आशिल्ल्या सैन्या भशेन भिरांकूळ जावन मुखार वचपाक उठतली. आयज देवाक तुमच्या आनी म्हज्या कडल्यान हेंच जाय. ताका तें मेळटलें?