भविश्यवाणीचो आत्मो. – क्र. २

TAM1897 D 21.2बुधवारा सकाळीं, फेब्रुवारी १०, १८९७ दिसा दिल्लें प्रवचन जनरल कॉन्फरन्स डेली बुलेटिनांत, फेब्रुवारी १५, १८९७, खंड १, अंक २, पानां २१-२२ हांगा छापिल्लें.

TAM1897 D 21.3सकयल दिल्लें हें पाद्री जोन्साच्या उलोवपाचो फक्त एक सार आसा. फाटले बसके उपरांत जायते लोक आयिल्ल्यान, आदल्या दिसा मांडिल्ल्या मुद्द्यांचो उगडास करपाक बरोच वेळ लागलो. हाचे भायर, उलोवप्यान् म्हळें की एक लोक म्हणून आमची अडचण ही न्हय की आमी नांवापुरतें मानप ना की साक्ष्यो देवा कडल्यान आयल्यात; पूण आमकां हें जाणून घेवपाची गरज आसा की तांचेर कशें विस्वास दवरचो. आमचो साक्षींचेर आशिल्लो भावार्थ लोकांक सांगूनच व्यक्त करपाचो एकूच मार्ग आसल्यार, आमचो भावार्थ व्यर्थ थारता. अशें करून आमी लोकांक आमच्या भावार्थाच्या प्रामाणीकपणाचेर दुबाव घेवपाची संद दितात. जर आमी खऱ्यांनीच साक्षींचेर भावार्थ दवरतात, जाल्यार आमकां लोकांक तें सांगपाची गरज पडची ना. आमचें जिवीतच आमच्यांत आशिल्ल्या भावार्थाची साक्ष दितलें.

TAM1897 D 21.4देवा कडल्यान पयस वचप घडत आसा, आनी जशें पयलीं जेरुसालेमाच्या दिसांनी जाल्लें, तशेंच देवळाक शुद्ध करपाची गरज आसा. देवाच्या आत्म्याच्या साक्ष्यांक न्हयकारिल्ल्यान आमी ह्या स्थितींत पावल्यात. पूण, ज्यांनी तीं न्हयकारलीं, तांतल्या जायत्या जाणांनी तांचेर विस्वास दवरिल्लो, आनी त्या वेळार तीं साक्ष्यो तांच्या हातांत आशिल्ल्यो, आनी ते तीं न्हयकारतात अशें तांकां दिसूंक ना. देखून, आमी जें जाणून घेवंक सोदतात तें म्हळ्यार आत्म्याच्या साक्ष्यांक कशें मानचें.

TAM1897 D 21.5आनी जेन्ना एक साक्ष दितात आनी एका मनशाचें नांव घेतात, तेन्ना देव ताका नश्ट करपाक ताचेर हल्लो करता अशें आमकां एक क्षणभर लेगीत चिंतूंक जायना. प्रभूचो हेतू म्हळ्यार ताका ताच्या दोशां पासून वेगळो करप, जे ताका इजा करतात आनी देवाच्या कामांत आडमेळीं हाडटात. तो मनशाक वाटावपाचो आनी दोश नश्ट करपाचो आसा. तो पातका कडेन अविभाज्य रितीन जोडिल्लो नासल्यार देव खंयच्याच मनशाक नश्ट करचो ना वा दोषी थारावचो ना. जेन्ना हो मनीस आपल्या चुकीच्या मार्गा कडल्यान फाटीं सरता, साक्ष्य मान्य करता, आनी देवाच्या नदरे मुखार आपणाक सारको करता, तेन्ना तो पयलीं आशिल्ले स्थितींत उरना. तें साक्ष्य उपरांत दुसऱ्यांक शिटकावणी म्हणून वापरूं येता, पूण चूक मान्य केल्ल्या मनशाक दोषी थारावपाक ताचो वापर केन्नाच करचो न्हय.

TAM1897 D 21.6देवाची पद्दत म्हळ्यार मनशाक तो जसो ना तसो करप; मनशाक जें ना तें दिवप. आमी ‘टेस्टिमोनी’ दुसऱ्यांचेर लागू करूंक शकनांव. ना, भायल्यान तर स्वताचेर लेगीत लागू करूंक शकनांव. आमी देवाक आपलें काळीज उगडपाक जाय, हें साक्ष स्वीकारपाक, जाका लागून प्रभू दिव्य तत्त्व आमच्यांत रोपता, आमकां जें ना तें दिता, आमकां आमी जशे ना तशे करता, आनी अशें तरेन तोच आपल्या पवित्र आत्म्या वरवीं खऱ्या अर्थान त्या साक्षीचो उपेग करता. तेन्ना आमच्या जिवितांत, आमच्या कर्तुबांनी, तें दिसून येतले जें देवान आमच्या भितर रोपलां. तें म्हणल्यार साक्ष्यो स्वीकारप. ताचे परस कमी कांयच आसल्यार तीं स्वीकारप जावंक ना.

TAM1897 D 21.7देव जी शक्त मनांत रुजयता, ती मनशाक प्रलोभनांत आनी आपल्या दुबळेपणाच्या मदीं तिगून रावपाक मजत करता. ती ताका तें दिता जें ताचे कडेन ना, आनी ती ताका सैमीक रितीन जें तो ना तें करता.

TAM1897 D 21.8जेन्ना एक मनीस ताका दिल्ल्या पदाचेर अपेशी थारता, तेन्ना आमकां अशें दिसूंक शकता की ताका थंय दवरपाक देवान चूक केल्या; पूण तशें जाय अशें ना. देवान साऊलाक इस्राएलाचो राजा करपाक चूक केली ना; पूण देव ताका जसो जावंक सोदतालो, तसो तो जालो ना, ही चूक साऊलाची आशिल्ली. देवाचो आवाज आयकचे परस, आपल्याच मार्गांनी आनी येवजण्यांनी वचपाची ताणें चूक केली. तशेंच देवान इस्राएलाचो राजा म्हणून येरोबोआमाक नेमपांत चूक करूंक ना. जूदा कडल्यान धा जमाती वेगळ्यो करपाचो देवाचो हेतू लोकांच्या वायट वागणुकेक लागून पुराय जालो ना तरी, देवाची एक येवजण आशिल्ली, पूण येरोबोआमान ती पुराय जावंक दिली ना. देव म्हाका वा तुमकां एका पदाचेर आपोवंक शकता, आनी जर आमचे भितर अशें कांय दुबळेपण आसा जें आमच्या उपेगाक आडमेळीं हाडटलें, आनी देव आमकां एक संदेश धाडटा, जाल्यार तो संदेश आमकां तो जसो सोदता तसो घडयता, जाका लागून ताच्या कृपेन आमी थंय उबे रावंक शकतात जंय तो आमकां उबे रावपाक सोदता.

TAM1897 D 22.1“दिसांदिस मनीस दाखयतात की देवाचें राज्य तांच्या भितर आसा वा ना. जर क्रिस्ताचें तांच्या काळजांचेर राज्य आसल्यार, ते तत्वांची ताकद, शक्त, आनी विश्वासू पहारेदार, खरे सुधारक म्हणून उबे रावपाची क्षमता जोडटात; कारण जेजू क्रिस्ता वांगडा पुराय सहकार्य नासल्यार कसलीच सुधारणा जावंक शकना. क्रिस्ताच्या कृपेन मनशांनी देवान दिल्ल्या आपल्या शक्तींचो वापर स्वताक सुदारपाक करपाक जाय [दुसऱ्यांक न्हय, तर स्वताक]; ह्या स्वताक न्हयकारपाच्या कार्या वरवीं, जाचेर सर्गाचो सायब मान्यताय दिता, ते आपल्या स्वताच्या जल्माच्या आनी वाडयल्ल्या प्रवृत्तींचेर जैत जोडटात. मागीर, दानियेल भशेन, ते दुसऱ्यांच्या काळजांचेर असो ठसो घालतात जो केन्नाच पुसून वचचो ना. हो प्रभाव संवसाराच्या सगळ्या भागांनी पावतलो.”

TAM1897 D 22.2सुदारणेचें काम स्वता सावन सुरू जाता. हांव स्वता सुदारल्या उपरांतूच दुसऱ्यांच्या काळजाचेर प्रभाव घालूंक शकता. देव आमकां पावता आनी आमच्या माध्यमांतल्यान दुसऱ्यां मेरेन पावता. २ करिंथकारांक १:३, ४ पळयात—

TAM1897 D 22.3आमच्या सर्वेस्परा जेजू क्रिस्ताचो बापूय, दयेचो बापूय आनी सगळ्या सांत्वनेचो देव, तो देव आशीर्वादित जावं, जो आमच्या सगळ्या संकश्टांनी आमकां सांत्वना दिता, जेणे करून आमी देवान आमकां दिल्ले सांत्वनेन, खंयच्याय संकश्टांत आशिल्ल्यांक सांत्वना दिवंक शकतले.

TAM1897 D 22.4देव आमकां सान्त्वना दिता, जाका लागून आमी दुसऱ्यांक सान्त्वना दिवंक शकतात; देव आमकां आदार दिता, जाका लागून आमी दुसऱ्यांक आदार दिवंक शकतात. आमकां अशा सुवातेर हाडटात जंय आमकां देवाची सान्त्वना गरजेची आसता, जाका लागून आमी दुसऱ्यांक सान्त्वना दिवंक सक्षम जातले. जेन्ना तो आमकां सान्त्वना दिता, तेन्ना ताच्या मनांत दुसऱ्यांचोच विचार आसता. “आनी जर आमी दुख्खी जाल्यार, तें तुमच्या सान्त्वने खातीर आनी सुटके खातीर.” हांव जर दुखी आसल्यार, तें खंयच्या तरी दुसऱ्या मनशाच्या सांत्वने खातीर आनी तारणा खातीर आसता. जाका हांवें सांत्वना दिवपाची आसा, त्या मनशाक हांव जायतीं वर्सां मेळना आसूं येता; पूण एक दीस हांव ताका मेळटलों, आनी म्हाका जाल्लो अणभव म्हाका ताच्या कुशीक बसपाक वा ताचो हात धरपाक तयार करता, आनी ताका आदार आनी सांत्वना दिवपाक तयार करता. तो म्हजे कडल्यान तें घेता जें हांवें देवा कडल्यान घेतलां, आनी तो तें घेता जाका लागून तो परत दुसऱ्यांक सांगूंक शकता, आनी ते परत दुसऱ्यांक; आनी ह्या तरेन, आमकां मेळिल्ल्या देवाच्या कृपेचो प्रभाव सगळ्या पृथ्वी मेरेन पातळटा, जरी आमी ज्या राज्यांत रावतात ताचे भायर वचना जाल्यार लेगीत. भावांनो, देवाक आमचे वांगडा हेंच करपाचें आसा, आनी मागीर आमचो प्रभाव संवसाराच्या सगळ्या भागांनी पावतलो.

TAM1897 D 22.5आतां प्रस्नाकडेन येवया, आमी ‘टेस्टिमोनी’ कश्यो स्वीकारच्यो? जेन्ना त्यो स्वीकारतात अशें दिसतालें, तेन्ना खऱ्यांनीच तांकां कशें न्हयकारलें हें आमी वाचूंया. मागीर आमी ती चूक कशी टाळची आनी त्यो कश्यो स्वीकारच्यो हें जाणून घेतलें. हांगा हांव एका मनशाविशीं वाचतां, जाच्या “उदाहरणान ‘टेस्टिमोनी’ वयलो विश्वास कमी करपाक खूब वांटो उखल्ला.” ताणें हें कशें केलें? — “देवान दिल्ल्या उजवाडाच्या थेट उरफाटें तो स्वता चलला.” पूण तो स्वता अशें माननाशिल्लो की तो तांच्या थेट उरफाटें चलता. ताका दिसतालें की तो तांच्या खातीर योग्य गजाल करता. तर मागीर, तो इतलो कसो चुकलो? जाप ही आसा: “सर्वेस्परा कडल्यान आयिल्ल्या फटकार्यांक आनी शिटकावण्यांक टाळ्ळां, आनी मनशांच्या युक्त्यांनी तांचो अर्थ बदलून तांकां निष्फळ केलां.”

TAM1897 D 22.6तांकां “टाळप” कशें जालें? जाप अशी: “तुमी कांय फटींग कारणं कित्याक तयार केलीं?” “अरे, ज्या लोकांनी देवाच्या सल्ल्या पासून फारगें घेतलां आनी देवान घाल्लो आसतो जो ठसो ताका धांपपाचो यत्न केला, तांकां कितली लज दिसपाक जाय.”

TAM1897 D 22.7तांचो “अर्थ लायलो” कसो? जाप अशी: तांणी “तांचेर आपलोच अर्थ लायलो, आनी म्हणलें की तांचो असो अर्थ ना.”

TAM1897 D 22.8आनी ह्याच तरेन त्या लोकांकडल्यान, जांकां दिसतालें की ते तांचेर विस्वास दवरतात आनी ते तांकां स्वीकारतात, त्या गवायांचें उल्लंघन, अर्थ लावप आनी रद्द करप जालें. आतां, तुमी फटींग कारणां दिवन तांचें उल्लंघन केलां काय? तुमी तांचेर तुमचो स्वताचो अर्थ लावन, तांचो असो हेतू नाशिल्लो अशें सांगून तांचो अर्थ बदलला आनी तांकां रद्द केलां काय? — अर्थात तुमी केलां; तुमकां खबर आसा की तुमी केलां. तर मग आमी हें आतांच थांबोवयां.

TAM1897 D 22.9तर, तांकां कशें स्वीकारचें? तांचो अर्थ कितें हें आमकां कशें कळटलें? जाप अशी: “तांचो अर्थ जसो सांगला तसोच.” तांचो अर्थ कितें? — “जसो सांगला तसोच.” ते कितें सांगतात तें तुमी सांगूंक शकतात? — हय, तें खूब सोंपें. तर, ते जशें सांगतात तशेंच घेयात. देवाक तुमचें काळीज व्हड करून उगडात, जाका लागून ताच्या बऱ्या आत्म्या वरवीं तो थंय तेंच सिद्धांत रुजोवंक शकता जें त्या उतरांनी सांगलां. मागीर तो सिद्धांत प्रकट जातलो, तो तुमच्या जिवितांत उजवाड घालतलो; तेन्नाच तुमी ‘टेस्टिमोनी’ स्वीकारल्यात अशें मानचें. तेन्नाच तुमकां कळटलें की तुमी ‘टेस्टिमोनी’चेर विस्वास दवरतात. तेन्ना ताचे विशीं चूक जावपाचो कांयच धोको उरचोना. दुसऱ्यांक हें कळटलें, कित्याक तर तुमी काळजांचेर असो ठसो घालतले जो केन्नाच पुसून वचचो ना, आनी ते तपासणीच्या दिसा देवाक म्हिमा दितले.

TAM1897 D 22.10देवाचें उतर आमचें मानक आसा. मोगान केल्लो दरेक कर्म, दयेचें दरेक उतर, दुखी आनी पिडिल्ल्यां खातीर केल्ली दरेक प्रार्थना, ह्या सगळ्याची नोंद सासणाच्या सिंहासना मुखार जाता, आनी ती सर्गाच्या अक्षय नोंदींत दवरतात. दैवी उतर सगळ्यांत काळखांत बुडिल्ल्या समजुतींत उजवाड घालता, आनी तो उजवाड सगळ्यांत सुसंस्कृत मनशांक लेगीत आपली अक्षमता आनी पापीपण जाणून घेवपाक लायता. — टेस्ट. क्र. ३१.