യിസ്രായേലിന്റെ വിശ്വാസത്യാഗം. – നമ്പർ 1

TAM1897 Q1 33.61897 മാർച്ച് 7, ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം നൽകിയ പ്രഭാഷണം ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ബുള്ളറ്റിൻ, ആദ്യ പാദം, 1897, വാല്യം 2, നമ്പർ 1, പേജ് 33-40-ൽ അച്ചടിച്ചത്.

TAM1897 Q1 33.7കഴിഞ്ഞ ദിവസം വൈകുന്നേരത്തെ പാഠത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ദൈവം സംസാരിച്ചതുപോലെത്തന്നെയുള്ള പത്തു കൽപ്പനകളുടെ ഒരു പകർപ്പ്, ബൈബിളിന് പുറത്ത് ഏഴാം ദിന പുനരാഗമനകാംക്ഷികൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്, ഈയിടെ വരെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു. ദൈവം നൽകിയതുപോലെത്തന്നെയുള്ള അവിടുത്തെ നിയമത്തിന്റെ ഒരു പകർപ്പ് ഏഴാം ദിന പുനരാഗമനകാംക്ഷികൾക്ക് ഇപ്പോൾ ലഭിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കാലം വന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്. ദൈവം നൽകിയതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തിന്റെ പകർപ്പുകൾ സഹോദരൻ ഹൗ പുറത്തിറക്കിയതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്. ഇനി, നാം ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പോകുമ്പോൾ, ദൈവനിയമത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഒഴിവാക്കുന്നു എന്ന, മറ്റുള്ളവർക്കെതിരെയുള്ള അതേ ആരോപണത്തിന് ഇനി നാം ഇടകൊടുക്കരുത്.

TAM1897 Q1 33.8മിക്കവാറും മറ്റെല്ലാവരും ഉപയോഗിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തിന്റെ ആ പകർപ്പ് ആദ്യം നൽകിയ മനുഷ്യൻ ഒരു ഈജിപ്റ്റുകാരനായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയും. അതിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, “അടിമവീടായ ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന യഹോവയായ ഞാൻ നിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു.” എന്നാൽ അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു, അത് എനിക്കും ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ജീവിക്കുന്ന മറ്റാർക്കും ബാധകമല്ല; കാരണം ഞങ്ങളെ ഒരിക്കലും ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ല. അത് യഹൂദന്മാർക്ക് വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതായിരുന്നു. അതിനാൽ അദ്ദേഹം അത് ഒഴിവാക്കി നിയമത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ അച്ചടിച്ചു, അങ്ങനെ കർത്താവ് സ്വയം നൽകിയ നിയമത്തിന്റെ ഒരു വികലമായ പകർപ്പ് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ, കർത്താവ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സംസാരിച്ച ഒരേയൊരു രേഖയുടെ രചയിതാവ് ആരാണെന്ന് പറയാതെയും, അവിടുത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുക പോലും ചെയ്യാതെയും, “ഞാനല്ലാതെ അന്യദൈവങ്ങൾ നിനക്ക് ഉണ്ടാകരുതു.” എന്ന് പരുക്കനും അവ്യക്തവുമായ ഒരു രീതിയിൽ അത് ആരംഭിച്ചുവെന്ന് അദ്ദേഹം തോന്നിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾത്തന്നെ ഒരു ചോദ്യം ഉയർന്നുവന്നേക്കാം, നിങ്ങൾ ആരാണ്? ആരാണ് സംസാരിക്കുന്നത്? എന്നാൽ, നിയമം നൽകിയ രീതിയിൽത്തന്നെ എടുക്കുമ്പോൾ, സംസാരിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് ദൈവം പറയുന്നു. “അടിമവീടായ ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന യഹോവയായ ഞാൻ നിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു.” സംസാരിക്കുന്നത് അവിടുന്നാണ്; “ഈജിപ്റ്റിലെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിവുള്ള” എനിക്കു മുമ്പിൽ നിനക്കു മറ്റു ദൈവങ്ങൾ ഉണ്ടാകരുത്.

TAM1897 Q1 33.9ഇവിടെ മറ്റൊരു ചിന്ത കൂടി പ്രധാനമാണ്: സാധാരണയായി ചാർട്ടുകളിലും കാർഡുകളിലും ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ, കർത്താവ് തന്നെ അരുളിച്ചെയ്ത ആമുഖമില്ലാതെ നിയമം അച്ചടിക്കുമ്പോൾ, അതിൻ്റെ തുടക്കത്തിൽ “ദൈവത്തിൻ്റെ നിയമം” എന്ന വാക്കുകൾ ചേർക്കേണ്ടത് ആവശ്യമായി വരുന്നു. ഇത് കാണിക്കുന്നത്, ഇത് ആരുടെ നിയമമാണെന്നും ഈ കൽപ്പനകൾ സംസാരിക്കുന്നത് ആരാണെന്നും തെളിയിക്കുന്ന ഒരു സാക്ഷ്യം ആവശ്യമാണെന്ന് മനുഷ്യർ തിരിച്ചറിയുന്നു എന്നാണ്. ഈ ആവശ്യം കാണുന്നതുകൊണ്ട്, ഇത് ദൈവത്തിന്റെ നിയമമാണെന്ന തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യം മനുഷ്യർ ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ചേർക്കുന്നു.

TAM1897 Q1 33.10എന്നാൽ, കർത്താവ് നൽകിയതുപോലെ തന്നെ നിയമം അച്ചടിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് ദൈവത്തിന്റെ നിയമമാണെന്നും, ഈ കൽപ്പനകൾ സംസാരിക്കുന്നത് അവിടുന്ന് തന്നെയാണെന്നുമുള്ള കർത്താവിന്റെ സ്വന്തം സാക്ഷ്യം അവർക്ക് ലഭിക്കുമായിരുന്നു. അവിടുന്ന് പറയുന്നു: “അടിമവീടായ ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന യഹോവയായ ഞാൻ നിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു. ഞാനല്ലാതെ അന്യദൈവങ്ങൾ നിനക്ക് ഉണ്ടാകരുതു.” എന്നിങ്ങനെ. അത് ദൈവത്തിന്റെ നിയമമാണെന്ന് കർത്താവിന്റെ സ്വന്തം സാക്ഷ്യം മനുഷ്യർക്ക് ലഭിക്കുമെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും, അത് ദൈവത്തിന്റെ നിയമമാണെന്ന് പറയുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെയും ആവശ്യമില്ലാതാകും.

TAM1897 Q1 33.11ഇത് തൻ്റെ നിയമമാണെന്നുള്ള കർത്താവിൻ്റെ സാക്ഷ്യം, ഏതൊരു മനുഷ്യൻ്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും കൂടിയുള്ള സാക്ഷ്യത്തേക്കാൾ മികച്ചതല്ലേ? ഇത് തൻ്റെ നിയമമാണെന്നുള്ള കർത്താവിൻ്റെ സ്വന്തം സാക്ഷ്യം മാറ്റിവെച്ച്, അതിൽ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം സാക്ഷ്യം ചേർക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ ദൈവത്തിൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്വയം പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിൻ്റെ ഇതിലും വ്യക്തമായ ഒരു ഉദാഹരണം വേറെയെന്തുണ്ട്? ഓ, നമുക്ക് ഈ അഹങ്കാരപൂർണ്ണവും വിഡ്ഢിത്തപരവുമായ പ്രവൃത്തി ഉപേക്ഷിക്കാം; വിശുദ്ധനായ നിയമദാതാവ് ആ വിശുദ്ധനിയമം എങ്ങനെ സംസാരിക്കുകയും എഴുതുകയും ചെയ്തുവോ അതുപോലെ തന്നെ നമുക്ക് അതിനെ സ്വീകരിക്കാം! “അടിമവീടായ ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന യഹോവയായ ഞാൻ നിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു.” ആമേൻ. അങ്ങനെ ആകട്ടെ.

TAM1897 Q1 33.12കർത്താവ് സംസാരിച്ചതെല്ലാം അതിൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട്, ദൈവനിയമം അപ്പോൾ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെയും സ്രഷ്ടാവിനെയും ഒരുപോലെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ആ നിയമത്തിന്റെ രചയിതാവും മനുഷ്യനെ അത് പാലിക്കാൻ വിളിക്കുന്നവനുമായവൻ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനും സ്രഷ്ടാവും ആണെന്ന് അത് എല്ലാ മനുഷ്യരോടും പറയുന്നു. ഇത് നിയമം തന്നെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഭാഗം അവർ ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യന്റെ സ്രഷ്ടാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഭാഗം ഒഴിവാക്കാൻ അവർ തയ്യാറാകുന്നതിൽ അതിശയിക്കാനില്ല. സാത്താൻ എപ്പോഴും നിയമത്തെ ഇല്ലാതാക്കാനും അതിൻ്റെ പ്രാധാന്യം മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെക്കാനും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെ അതിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടാണ് അവൻ തുടങ്ങിയത്; ഇപ്പോൾ സ്രഷ്ടാവിനെ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ അതിനെ പൂർത്തിയാക്കുന്നു. എന്നാൽ നമ്മെ ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് വിടുവിച്ചത് താനാണെന്ന് നാം അറിയണമെന്ന് കർത്താവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അങ്ങനെ മനുഷ്യനുവേണ്ടി അവിടുന്ന് നൽകിയ നിയമത്തിൽ നമുക്ക് വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെയും സ്രഷ്ടാവിനെയും ഒരുപോലെ കാണാൻ കഴിയും.

TAM1897 Q1 34.1മറ്റൊരു കാര്യം. യിസ്രായേൽ ആ നാട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, കർത്താവ് അവർക്കായി ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ദേശത്തേക്ക് അവർ ഒട്ടും പ്രവേശിച്ചില്ലെന്നും, മറിച്ച് അത് പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നും നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുമ്പോൾ, അവിടേക്ക് പോകാത്തത് മോശെയ്ക്ക് എത്ര വലിയ നിരാശയായിരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം. ഇപ്പോൾ, ചിലർക്ക് തോന്നുന്നതുപോലെ, കർത്താവ് തൻ്റെ ജനത്തിനായി ഒരുക്കിയ ദേശത്തേക്ക് യിസ്രായേൽ പ്രവേശിച്ചുവെന്നും, കർത്താവ് അവരെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് അവിടെത്തന്നെയായിരുന്നുവെന്നും, പിന്നീട് മോശെ മരിച്ചു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി എന്നും കാണുമ്പോൾ, എന്തായാലും ഏറ്റവും നല്ല ഓഹരി ലഭിച്ചത് മോശെയ്ക്കാണെന്നും, അവനെ ദേശത്തുനിന്ന് മാറ്റി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയത് അത്ര വലിയ നിരാശയായിരുന്നില്ലെന്നും അവർ പറയുന്നു.

TAM1897 Q1 34.2എന്നാൽ കർത്താവ് തൻ്റെ വിശുദ്ധവാസസ്ഥലത്തേക്കും, താൻ വസിക്കാൻ വേണ്ടി ഒരുക്കിയ സ്ഥലത്തേക്കും, തൻ്റെ കൈകൾ സ്ഥാപിച്ച വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കും അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ആ ദേശത്ത് പ്രവേശിക്കാതെ മരിക്കുകയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുകയും ചെയ്തത് മോശെയ്ക്ക് പോലും എത്ര വലിയ നിരാശയായിരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയും. അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട വാഗ്ദത്തദേശത്ത് നിന്ന് അവരെ മാറ്റിനിർത്തുന്നതിന് തൻ്റെ പാപവും ഒരു കാരണമാണെന്ന് കാണുമ്പോൾ; കർത്താവ് യിസ്രായേലിനായി ഒരുക്കിയിരുന്നത് അവർ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ: നെബോയുടെ മുകളിൽ നിന്ന് കണ്ടതുപോലെ ആ മഹത്തായ ദേശം കാണുകയും, ദൈവവേലയും ദൈവജനവും കടന്നുപോകാനിരുന്ന അലഞ്ഞുനടക്കുന്നതിൻ്റെയും, വിശ്വാസത്യാഗത്തിന്റെയും, കഷ്ടപ്പാടുകളുടെയും ദീർഘമായ കാലഘട്ടങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടി വരികയും, ആ ദീർഘമായ അലച്ചിലിന് കാരണമാകുന്നതിൽ തനിക്കും ഒരു ചെറിയ പങ്കുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്തപ്പോൾ; അദ്ദേഹത്തെ കല്ലറയിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിട്ടും, മരിക്കാതെ തന്നെ ആ ദേശത്ത് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞത് അദ്ദേഹത്തിന് എത്ര വലിയ നിരാശയായിരുന്നു എന്ന് കാണാൻ വളരെ എളുപ്പമാണ്.

TAM1897 Q1 34.3യിസ്രായേൽ മരുഭൂമിയിൽ ആയിരുന്ന കാലത്തോളം ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നില്ല എന്ന വസ്തുത ഉറപ്പിക്കാൻ മറ്റൊരു തെളിവിൻ്റെ ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ, അത് യഹോശുവയുടെ പുസ്തകത്തിൽ കാണാം. നിങ്ങൾക്ക് ആ ഭാഗം ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ—യോർദാൻ കടന്നതിന് ശേഷം അവർ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടു—അവിടെ ഇപ്രകാരം എഴുതിയിരിക്കുന്നു, “ഇന്ന് ഞാൻ ഈജിപ്റ്റിന്റെ നിന്ദ നിങ്ങളിൽനിന്ന് ഉരുട്ടിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” ഈജിപ്റ്റ് വിട്ടുപോന്ന ആ ജനത, യോർദാൻ കടക്കുന്നതുവരെ ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നില്ല; കാരണം, അപ്പോൾ മാത്രമാണ് ഈജിപ്റ്റിന്റെ നിന്ദ നീക്കിക്കളഞ്ഞത്. അപ്പോൾ അവരെല്ലാം മാനസാന്തരപ്പെട്ട ആളുകളായിരുന്നു. ആ രാഷ്ട്രം മുഴുവൻ വിശ്വാസത്താൽ യോർദാൻ കടന്നു. അത് ദൈവത്തെ വിശ്വസിച്ച ഒരു ജനതയായിരുന്നു, അവിടെ ഒരു വിയോജിപ്പും ഒരു സംശയചിന്തയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല,—അപ്പോഴാണ് അവർ ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത്. അങ്ങനെ ആത്മീയ ഈജിപ്റ്റ് ബൈബിളിലെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഈജിപ്റ്റ് തന്നെയാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായി കാണാം.

TAM1897 Q1 34.4ഇനി നമുക്ക് ഇന്നു രാത്രിയിലെ വേദഭാഗത്തിലേക്ക് കടക്കാം. ഇത് സംഖ്യാപുസ്തകം 23:9 ആണ്. ഞാൻ ഏഴാം വാക്യം മുതൽ വായന ആരംഭിക്കുന്നു. മോവാബ് രാജാവായ ബാലാക്കിനുവേണ്ടി ബിലെയാം പ്രവചിക്കുന്നതാണ് ഇത്.

TAM1897 Q1 34.5അപ്പോൾ ബിലെയാം സുഭാഷിതം ചൊല്ലിത്തുടങ്ങിയത്: ബാലാക്ക് എന്നെ അരാമിൽനിന്നും മോവാബ്‌രാജാവ് പൂർവ്വപർവ്വതങ്ങളിൽനിന്നും വരുത്തി: ‘ചെന്ന് യാക്കോബിനെ ശപിക്കുക; ചെന്ന് യിസ്രായേലിനെ പ്രാകുക’ എന്ന് പറഞ്ഞു. ദൈവം ശപിക്കാത്തവനെ ഞാൻ എങ്ങനെ ശപിക്കും? യഹോവ പ്രാകാത്തവനെ ഞാൻ എങ്ങനെ പ്രാകും? ശിലാഗ്രങ്ങളിൽനിന്ന് ഞാൻ അവനെ കാണുന്നു; ഗിരികളിൽനിന്ന് ഞാൻ അവനെ ദർശിക്കുന്നു; ഇതാ തനിച്ചുപാർക്കുന്നോരു ജനം; ജാതികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നതുമില്ല.

TAM1897 Q1 34.6ഈ രാത്രിയിൽ ഈ വചനം നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു. ഇത് ഇന്നത്തേക്കുള്ള സത്യമാണ്. ഈജിപ്റ്റ് ദേശത്തുനിന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നതിനു ശേഷം, താൻ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച ദേശത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവിടുത്തെ വ്യക്തമായ ഇഷ്ടം ഇതായിരുന്നു. അവർ നാൽപ്പത് വർഷം മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുനടന്നു, ഇപ്പോൾ ദേശത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ എത്തിയിരുന്നു. അവർ തനിച്ചു പാർക്കണം, ജനതകളുടെ ഇടയിൽ എണ്ണപ്പെടരുത് എന്നതായിരുന്നു അവരെക്കുറിച്ചുള്ള അവിടുത്തെ ഇഷ്ടം.

TAM1897 Q1 34.7അതിനുള്ള അടിസ്ഥാന കാരണം, അല്ലെങ്കിൽ, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, കാരണങ്ങളിലൊന്ന്, അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലേക്ക് തിരിയുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. സ്റ്റീഫൻ ആ ദിവസം സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു, കർത്താവ് അത്ഭുതങ്ങളോടും അടയാളങ്ങളോടും കൂടെ ജനങ്ങളെ ഈജിപ്റ്റിൽ നിന്നും, അടിമത്തത്തിന്റെ ദേശത്തുനിന്നും പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നതായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, മുപ്പത്തിയേഴാമത്തെയും മുപ്പത്തിയെട്ടാമത്തെയും വാക്യങ്ങളിൽ ഈ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾക്ക് കാണാം; മുപ്പത്തിയെട്ടാമത്തെ വാക്യത്തിലാണ് പ്രത്യേക ഭാഗം:—

TAM1897 Q1 34.8ദൈവം നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരിൽനിന്ന് എന്നെപ്പോലെ ഒരു പ്രവാചകനെ നിങ്ങൾക്ക് എഴുന്നേല്പിച്ചുതരും എന്ന് യിസ്രായേൽ മക്കളോടു പറഞ്ഞ മോശെ ഇവൻ തന്നേ.

TAM1897 Q1 34.9അപ്പോൾ മരുഭൂമിയിൽ യിസ്രായേൽ എന്തായിരുന്നു?—സഭ. അവർ നദി കടന്ന് ദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ എന്തായിരിക്കേണ്ടിയിരുന്നു?—സഭ. സഭയും ഭരണകൂടവും തമ്മിൽ വേർതിരിവ് ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് ആ വചനം പറഞ്ഞത്?—അതുപോലെ, അവൻ അബ്രാഹാമിനെ ആ ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, കർത്താവ് സഭയും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവ് ലോകത്തെ പഠിപ്പിച്ചു, അതുപോലെ സഭയും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള വേർപിരിയൽ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കണമെന്ന് അവൻ അബ്രാഹാമിലൂടെ കാണിച്ചു.

TAM1897 Q1 34.10എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഞാൻ ഭരണകൂടത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ എവിടെയായിരുന്നാലും സഭയും ഭരണകൂടവും തമ്മിൽ ഒരു ഐക്യം ഉണ്ടാകും. അതിനാൽ, ഞാൻ രാഷ്ട്രത്തിൽ ഒരു പദവി വഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ സ്ഥാനാർത്ഥിയായി മത്സരിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ഞാൻ സഭയിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനായിരിക്കും; ഞാൻ അവിടെ സ്ഥാനാർത്ഥിയായി മത്സരിക്കുകയും ചരടുവലിക്കുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ, ഒരു മനുഷ്യൻ ഹൃദയത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും സഭയിൽ അംഗമാണെങ്കിൽ, തൻ്റെ രാഷ്ട്രീയം സഭയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ലോകത്തിൻ്റെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പങ്കെടുക്കുകയും അവിടെ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

TAM1897 Q1 34.11അതിനാൽ കർത്താവ് അബ്രാഹാമിനെ വിളിച്ചപ്പോൾ, ആദ്യം തന്നെ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു, “നിന്റെ ദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെടുക.” ഇപ്പോൾ അബ്രാഹാം വളർന്ന് സഭയായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു, ആ സഭ ജനതകൾക്ക് മുമ്പിൽ കർത്താവിന്റെ പ്രത്യേക ശുശ്രൂഷയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയുമാണ്. അപ്പോൾ ആ സഭയെ ജനതകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണരുതെന്നും, അവർ തനിച്ചു പാർക്കണമെന്നും അവിടുന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ അതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കണമെന്ന് കർത്താവ് ആഗ്രഹിച്ചുവെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയും, കാരണം ജനതകൾ എന്താണെന്നും, അവ എങ്ങനെയാണ് ആ അവസ്ഥയിൽ എത്തിയതെന്നും അവിടുന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവിടുന്ന് തൻ്റെ സഭ ഒറ്റയ്ക്ക് വസിക്കണമെന്നും, തന്നെയല്ലാതെ മറ്റൊരു ഭരണാധികാരിയോ, തൻ്റെ നിയമമല്ലാതെ മറ്റൊരു നിയമമോ, കർത്താവിൻ്റെ വചനമല്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും നിയമനിർമ്മാണമോ, കർത്താവിൻ്റേതല്ലാതെ മറ്റൊരു ഭരണകൂടമോ ഇല്ലാതിരിക്കണമെന്നും ആഗ്രഹിച്ചു.

TAM1897 Q1 35.1അവരെ ആ ദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചത് താൻ സഭയുടെ തലവനാകണമെന്നായിരുന്നു. തീർച്ചയായും, യേശുക്രിസ്തു സഭയുടെ തലവനായിരുന്നു, ഇപ്പോഴുള്ളതുപോലെത്തന്നെ. നാം പഠിച്ച പാഠങ്ങളിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ, ജനങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് രാജത്വത്തിലേക്കും, രാജവാഴ്ചയിലേക്കും മറ്റും കടന്നതെന്ന്; അത് അവിടുന്നിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയതുകൊണ്ടും, ദൈവത്തെ തങ്ങളുടെ ഏക ഭരണാധികാരിയായും അവിടുത്തെ നിയമത്തെ ഏക നിയമമായും അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടതുകൊണ്ടുമായിരുന്നു. അവർ വിഗ്രഹാരാധകരായിത്തീർന്നു, അങ്ങനെ തങ്ങളെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഭരണവും, തങ്ങളുടെ മേൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അവിടുത്തെ നിയമത്തിന്റെ ശക്തിയും അവർക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു; ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടുപോയതുകൊണ്ട്, തങ്ങളുടെ സഹമനുഷ്യരെ ഭരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരുടെ അഭിലാഷം തൃപ്തിപ്പെടുത്താനും, അവരുടെ ക്രൂരതയിൽ നിന്ന് അവരെത്തന്നെ സംരക്ഷിക്കാനും ഒരു ഭരണം അവരുടെ ഇടയിൽ ആവശ്യമായി വന്നു—അവർ ദൈവത്തെ വിട്ടകന്നുപോയതുകൊണ്ടുതന്നെ.

TAM1897 Q1 35.2എന്നാൽ കർത്താവ് യിസ്രായേലിനെ എല്ലാ ജനങ്ങളിൽ നിന്നും ഭരണകൂടങ്ങളിൽ നിന്നും തനിക്കുവേണ്ടി വേർതിരിച്ചു. അബ്രാഹാമിന്റെ കാര്യത്തിൽ എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങിയോ, അവിടെനിന്നുതന്നെ കർത്താവ് ഇപ്പോൾ യിസ്രായേലിന്റെ കാര്യത്തിലും തുടങ്ങി: ചുറ്റുമുള്ള രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും ഭരണാധികാരികളിൽ നിന്നും, ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാത്തരം ഭൗമിക ഭരണങ്ങളിൽ നിന്നും വേർപെട്ടു നിൽക്കുക എന്നതിൽനിന്ന്. തൻ്റെ ജനം തനിച്ചു പാർക്കണമെന്നും, ഏതെങ്കിലും ജനതകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണാൻ കഴിയാത്തവരായിരിക്കണമെന്നും അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു, അങ്ങനെ ജനതകൾ അവരെ നോക്കുമ്പോൾ, യിസ്രായേലിനെ തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പെടുത്താനാവില്ലെന്ന് അവർ കാണണമായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 35.3അവിടുന്ന് യിസ്രായേൽ ലോകത്തിനു മുമ്പിൽ അത്രയ്ക്കു വേറിട്ടു നിലകൊള്ളണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു—ഇത് മറ്റെല്ലാ ജനതകളിൽ നിന്നും അവരെ വ്യത്യസ്തരാക്കുമായിരുന്നു—അങ്ങനെ മറ്റെല്ലാ ജനതകളും അവരെ നോക്കുമ്പോൾ പറയും, ‘അത് അസാധാരണമാണ്; അത് ഞങ്ങളുടേതുപോലുള്ള ഭരണമല്ല. അവർക്ക് ഒരു രാജാവില്ല; ഓരോരുത്തരും ഒരു ഭരണാധികാരി ഇല്ലാതെ തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നതായി തോന്നുന്നു.’ അവർ അതിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങും; അവർ പറയും, ‘ഇതിൻ്റെ കാരണമെന്താണ്? ഒരു രാജാവിൻ്റെയും സൈന്യത്തിൻ്റെയും നികുതികളുടെയും ഞങ്ങൾ സഹിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഈ കാര്യങ്ങളുടെയെല്ലാം ആർഭാടങ്ങളില്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയുന്നു?’ ഉത്തരം ഇതായിരിക്കും, ദൈവമാണ് ഞങ്ങളുടെ രാജാവ്. നിങ്ങളുടെ ഭരണത്തിന് ചെലവഴിക്കുന്നത്രയും പണം അവിടുത്തെ ഭരണത്തിന് ചെലവഴിക്കേണ്ടതില്ല; കാരണം നിങ്ങൾക്കുള്ളതുപോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഞങ്ങൾക്കില്ല. അതെ; ഞങ്ങൾക്ക് നികുതികളില്ല, അവിടുന്ന് വളരെ ദയയുള്ളവനായതുകൊണ്ട്, അവിടുത്തെ ഭരണത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ താങ്ങുന്നതിനും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി ഞങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ളതെല്ലാം അവിടുത്തേക്ക് നൽകാൻ ഞങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.

TAM1897 Q1 35.4അവന്റെ ജനം അത് ജാതികളോട് പറയുമ്പോൾ, ജാതികൾ പറയും: ‘തീർച്ചയായും ഈ ജനം ജ്ഞാനികളും വിവേകികളുമാണ്; ഈ നിയമത്തിലെപ്പോലെ ജ്ഞാനവും നന്മയുമുള്ള വിധികൾ നൽകുന്ന ഭൂമിയിൽ ഇത്രയും മഹത്തായ മറ്റേത് ജനതയാണുള്ളത്? നാം വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന സകല കാര്യങ്ങളിലും നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവ് നിങ്ങളോട് അടുത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവം മറ്റേത് ജനതയോട് അടുത്തിരിക്കുന്നു?’ അതായിരുന്നു കർത്താവ് ഉദ്ദേശിച്ചത്. അവൻ പറഞ്ഞു, യിസ്രായേൽ “തനിച്ചുപാർക്കുന്നോരു ജനം; ജാതികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നതുമില്ല.” സഭയും ഭരണകൂടവും തമ്മിൽ വേർതിരിക്കണമെന്ന് ലോകത്തെ മുഴുവൻ പഠിപ്പിക്കാനാണ് അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്; സഭയിൽ മാത്രമല്ല, ജനതകൾക്കിടയിലും—രാഷ്ട്രങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചും സഭയെത്തന്നെ സംബന്ധിച്ചും—വേർതിരിവ് വേണമെന്നാണ്.

TAM1897 Q1 35.5വേദഭാഗം നോക്കൂ, നിങ്ങൾക്ക് അത് കാണാൻ കഴിയും. ആവർത്തനം 4. ഞാൻ വിവരിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറയുന്ന കുറച്ച് വാക്യങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാം വാക്യം മുതൽ എട്ടാം വാക്യം വരെ ഞാൻ വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 Q1 35.6ഇപ്പോൾ യിസ്രായേലേ, നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുവാനും നിങ്ങളുടെ പൂര്‍വ്വ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവമായ യഹോവ നിങ്ങൾക്ക് തരുന്ന ദേശം ചെന്ന് കൈവശമാക്കുവാനും തക്കവണ്ണം നിങ്ങൾ അനുസരിച്ച് നടക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഉപദേശിക്കുന്ന ചട്ടങ്ങളും വിധികളും കേൾക്കുവിൻ. ഞാൻ നിങ്ങളോട് കല്പിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ കല്പനകൾ നിങ്ങൾ പ്രമാണിക്കണം. ഞാൻ നിങ്ങളോട് കല്പിക്കുന്ന വചനത്തോട് കൂട്ടുകയോ അതിൽനിന്ന് കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. ബാൽ-പെയോരിൽ യഹോവ ചെയ്തത് നിങ്ങൾ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടിരിക്കുന്നു. ബാൽ-പെയോരിനെ പിന്തുടർന്നവരെ സംമ്പൂർണ്ണമായി ദൈവമായ യഹോവ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽനിന്ന് നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞുവല്ലോ. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയോട് പറ്റിച്ചേർന്നിരുന്ന നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇന്ന് ജീവനോടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ കൈവശമാക്കുവാൻ ചെല്ലുന്ന ദേശത്ത്, നിങ്ങൾ അനുസരിച്ച് എന്റെ, ദൈവമായ യഹോവ എന്നോട് കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചട്ടങ്ങളും വിധികളും ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. അവ പ്രമാണിച്ച് നടക്കുവിൻ; ഇത് തന്നെയല്ലോ ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനവും വിവേകവും ആയിരിക്കുന്നത്. അവർ ഈ കല്പനകൾ കേട്ടിട്ട്, ‘ഈ ശ്രേഷ്ഠജാതി ജ്ഞാനവും വിവേകവും ഉള്ള ജനം തന്നെ’ എന്ന് പറയും. നാം നമ്മുടെ ദൈവമായ യഹോവയെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും അവൻ നമ്മോട് അടുത്തിരിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ ദൈവം അടുത്തിരിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠജാതി ഏതുള്ളു? ഞാൻ ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കുന്ന സകല ന്യായപ്രമാണവും പോലെ ഇത്ര നീതിയുള്ള ചട്ടങ്ങളും വിധികളും ഉള്ള ശ്രേഷ്ഠജാതി ഏതുള്ളു?

TAM1897 Q1 35.7അപ്പോൾ യിസ്രായേലിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള നിയമമോ ചട്ടമോ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നോ?—“ഞാൻ നിങ്ങളോട് കല്പിക്കുന്ന വചനത്തോട് കൂട്ടുകയോ അതിൽനിന്ന് കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.” അവർ ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത് അതുതന്നെയായിരുന്നു. അവരുടെ നിയമങ്ങളെല്ലാം അവർക്കുവേണ്ടി നൽകപ്പെട്ടതായിരുന്നു. അവരുടെ നിയമനിർമ്മാണം പൂർണ്ണവും കുറ്റമറ്റതുമായിരുന്നു; അത് അവരുടെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന കാലത്തോളം അവർക്ക് മറ്റൊന്നും ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ മറ്റൊന്ന് ആവശ്യമായി വന്നു എന്നത് തന്നെ, അവർ ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നതിൻ്റെ തെളിവായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 35.8തങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വന്തമായി ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള നിയമനിർമ്മാണം അവർക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നിടത്തോളം കാലം, അത് അവർ ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നതിൻ്റെ തെളിവായിരുന്നു; അവൻ്റെ നിയമം അവർക്ക് ഇനി മതിയായിരുന്നില്ല, അവൻ്റെ ഭരണവും അവർക്ക് പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. മറ്റെല്ലാ വിജാതീയരുടെയും കാര്യം ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്. എല്ലാ ജനതകളുടെയും അവസ്ഥ ഇതുതന്നെയാണ്. അങ്ങനെയാണ് അവർ അന്യജാതിക്കാരായിത്തീർന്നത്. യിസ്രായേലും ഇതേ പാതയാണ് പിന്തുടർന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. അവർ ദൈവത്തെ മറന്ന് വിഗ്രഹാരാധനയിലേർപ്പെട്ടു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, ‘എല്ലാ ജനതകളെയും പോലെ ആകേണ്ടതിന് നമുക്ക് ഒരു രാജാവ് വേണം.’ എന്നാൽ ഒരു രാജാവിനെ ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവർക്ക് ദൈവത്തെ നിരാകരിക്കേണ്ടിവന്നു എന്നും; ദൈവത്തെ നിരാകരിക്കുന്നതിലൂടെ, ജനതകളെപ്പോലെയും വിജാതീയരെപ്പോലെയും ആകാൻ വേണ്ടി—അതാണ് അതിൻ്റെ അക്ഷരാർത്ഥം—ദൈവത്തെ നിരാകരിക്കുന്നതിലൂടെ അവർ ദൈവത്തെ നിരാകരിക്കുന്ന ജനതകളെപ്പോലെയായി എന്നും മറക്കരുത്. തുടർന്നുള്ള ചരിത്രത്തിൽ നിന്നെല്ലാം നിങ്ങൾക്കിത് അറിയാം.

TAM1897 Q1 35.9അതിനാൽ, അവർ ജനതകളെപ്പോലെയാകണം എന്നത് ദൈവഹിതമല്ലെന്നും അത് അവിടുത്തെ ജനത്തിൻ്റെ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്കുള്ളതല്ലെന്നും തികച്ചും വ്യക്തമാണ്. ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളെപ്പോലെ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഭരണസംവിധാനം അവർക്കുണ്ടാകണം എന്നത് ദൈവഹിതമോ ജനത്തിൻ്റെ നന്മയ്ക്കോ വേണ്ടിയുള്ളതല്ല. ഇവയെല്ലാം ദൈവത്തെ അനുഗമിച്ചതിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് വിശ്വാസത്യാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ഉടലെടുത്തതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. ഇതെല്ലാം വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, തൻ്റെ ജനം തങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വന്തമായി ഒരു ഭരണസംവിധാനം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല എന്നത് തികച്ചും വ്യക്തമാണ്.

TAM1897 Q1 36.1ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളെപ്പോലെ ഒരു ഭരണസംവിധാനം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് കർത്താവ് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല. “ഞാൻ നിങ്ങളോട് കല്പിക്കുന്ന വചനത്തോട് കൂട്ടുകയോ അതിൽനിന്ന് കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യരുത്” എന്ന് അവിടുന്ന് പറയുമ്പോൾ, ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള നിയമനിർമ്മാണത്തിൽ നിന്നും, നിയമനിർമ്മാണത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള നിഴലിൽ നിന്നും അവിടുന്ന് അവരെ വിലക്കിയെന്നും, അങ്ങനെ അവർക്കിടയിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഭരണസംവിധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനെ അവിടുന്ന് നിരോധിച്ചെന്നും നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയും.

TAM1897 Q1 36.2അതിനാൽ, ദൈവത്തിനു പുറമേ മറ്റു നിയമങ്ങളും ഭരണാധികാരികളും ഉൾപ്പെടുന്ന ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഒരു ഭരണസംവിധാനത്തിൻ്റെ ആവശ്യകത അവർക്ക് തങ്ങളുടെയിടയിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു എന്നത്, അവർ ദൈവത്തെ മറന്നുപോയി എന്നതിൻ്റെയും, അവനിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയി എന്നതിൻ്റെയും, അവൻ്റെ ഭരണം അവർക്ക് മതിയായിരുന്നില്ല എന്നതിൻ്റെയും, അവരെ നിലനിർത്താൻ അവൻ്റെ ശക്തി അവരുടെ മേൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതിൻ്റെയും വ്യക്തമായ തെളിവായിരുന്നു എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. അതിനാൽ, തങ്ങളിൽനിന്നുതന്നെ തങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി, അവർ സ്വന്തമായി ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഒരു ഭരണസംവിധാനം ഉണ്ടാക്കുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.

TAM1897 Q1 36.3അങ്ങനെ, തനിച്ചു വസിക്കുന്ന തന്റെ ജനം തങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വന്തമായി ഒരു ഭരണസംവിധാനം ഉണ്ടാക്കുന്നത് ദൈവഹിതമായിരുന്നില്ല എന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നു. ജനതകൾക്കിടയിൽ വസിക്കുകയും, അവരെപ്പോലെ ഒരു ഭരണസംവിധാനം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അവിടുത്തെ ഹിതമായിരുന്നില്ല; കാരണം, തങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വയം ഭരിക്കുന്നതിനായി സ്വന്തമായി ഒരു ഭരണസംവിധാനം ഉണ്ടാക്കാൻ അവർ മുതിരുമ്പോൾ, അത് ജനതകളുടെ ഭരണസംവിധാനങ്ങളെപ്പോലെയായിരിക്കും. എന്തെന്നാൽ, അവരെല്ലാം മനുഷ്യരായിരുന്നു, മനുഷ്യപ്രകൃതി എല്ലായിടത്തും ഒന്നുതന്നെയാണ്. അതിനാൽ, യിസ്രായേൽ തങ്ങളെത്തന്നെ ഭരിക്കാൻ ഒരു ഭരണസംവിധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ മുൻകൈയെടുത്തപ്പോൾ, അത് തങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടേത് പോലെയായിരുന്നു, അല്ലാതെ മറ്റൊന്നാകാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അത് വിജാതീയമായിരുന്നു. അത് എവിടെ ശ്രമിച്ചാലും വിജാതീയമായിത്തന്നെ തുടരും.

TAM1897 Q1 36.4“ഞാൻ നിങ്ങളോട് കല്പിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ കല്പനകൾ നിങ്ങൾ പ്രമാണിക്കണം. ഞാൻ നിങ്ങളോട് കല്പിക്കുന്ന വചനത്തോട് കൂട്ടുകയോ അതിൽനിന്ന് കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.” തന്റെ കൽപ്പനകളും, നിയമവും, ഭരണവും തന്റെ ജനത്തിന് മതിയാകണമെന്ന് ദൈവം ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. അത് അവിടുത്തെ ജനത്തിന് മതിയായതുമാണ്. അത് ഉറപ്പാണ്. അത് എപ്പോഴും അവിടുത്തെ ജനത്തിന് മതിയാകും. എന്നാൽ അത് സ്വന്തമാക്കാത്തവർക്ക് അത് മതിയാകില്ല; ദൈവത്തിൽ നിന്നും അവിടുത്തെ നിയമത്തിൽ നിന്നും ഭരണത്തിൽ നിന്നും വേർപിരിയുന്നവർക്ക് അത് മതിയാകില്ല. അവർക്ക് അവിടുത്തെ ഭരണം മതിയാകില്ല, കാരണം അവർ അത് സ്വന്തമാക്കിയിട്ടില്ല; അങ്ങനെയെങ്കിൽ അവർ സ്വന്തമായി ഒരെണ്ണം ഉണ്ടാക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് വിജാതീയരുടേത് പോലെയായിരിക്കും.

TAM1897 Q1 36.5ബാൽ-പെയോരിൽ യഹോവ ചെയ്തത് നിങ്ങൾ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടിരിക്കുന്നു. ബാൽ-പെയോരിനെ പിന്തുടർന്നവരെ സംമ്പൂർണ്ണമായി ദൈവമായ യഹോവ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽനിന്ന് നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞുവല്ലോ. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയോട് പറ്റിച്ചേർന്നിരുന്ന നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇന്ന് ജീവനോടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ കൈവശമാക്കുവാൻ ചെല്ലുന്ന ദേശത്ത്, നിങ്ങൾ അനുസരിച്ച് എന്റെ, ദൈവമായ യഹോവ എന്നോട് കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചട്ടങ്ങളും വിധികളും ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. അവ പ്രമാണിച്ച് നടക്കുവിൻ; ഇത് തന്നെയല്ലോ ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനവും വിവേകവും ആയിരിക്കുന്നത്.

TAM1897 Q1 36.6“ഇത് തന്നെയല്ലോ ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനവും വിവേകവും ആയിരിക്കുന്നത്.” എൻ്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ മാത്രമല്ല; നിങ്ങൾ ഇത് ചെയ്യുമ്പോൾ, എല്ലാ ജനതകളും, അന്യജാതിക്കാരും, നിങ്ങൾ ജ്ഞാനികളാണെന്ന് പറയും. ജനതകൾ, അന്യജാതിക്കാർ, നിങ്ങൾക്ക് നല്ല വിവേകമുണ്ടെന്ന് പറയും.

TAM1897 Q1 36.7നിങ്ങൾ കൈവശമാക്കുവാൻ ചെല്ലുന്ന ദേശത്ത്, നിങ്ങൾ അനുസരിച്ച് എന്റെ, ദൈവമായ യഹോവ എന്നോട് കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചട്ടങ്ങളും വിധികളും ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. അവ പ്രമാണിച്ച് നടക്കുവിൻ; ഇത് തന്നെയല്ലോ ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനവും വിവേകവും ആയിരിക്കുന്നത്. അവർ ഈ കല്പനകൾ കേട്ടിട്ട്, ‘ഈ ശ്രേഷ്ഠജാതി ജ്ഞാനവും വിവേകവും ഉള്ള ജനം തന്നെ’ എന്ന് പറയും. നാം നമ്മുടെ ദൈവമായ യഹോവയെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും അവൻ നമ്മോട് അടുത്തിരിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ ദൈവം അടുത്തിരിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠജാതി ഏതുള്ളു? ഞാൻ ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കുന്ന സകല ന്യായപ്രമാണവും പോലെ ഇത്ര നീതിയുള്ള ചട്ടങ്ങളും വിധികളും ഉള്ള ശ്രേഷ്ഠജാതി ഏതുള്ളു? കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ട കാര്യങ്ങൾ നീ മറക്കാതെയും നിന്റെ ആയുഷ്കാലത്ത് ഒരിക്കലും അവ നിന്റെ മനസ്സിൽനിന്ന് വിട്ടുപോകാതെയും ഇരിക്കുവാൻ സൂക്ഷിച്ച് നിന്നെത്തന്നെ ജാഗ്രതയോടെ കാത്തുകൊള്ളുക; നിന്റെ മക്കളോടും മക്കളുടെ മക്കളോടും അവ ഉപദേശിക്കണം.

TAM1897 Q1 36.8നിങ്ങൾ കണ്ടതും കേട്ടതും മറക്കരുത്, എന്നാൽ പ്രത്യേകിച്ചും ആ ദിവസം ഹോരേബിന് മുമ്പിൽ നിന്നപ്പോൾ കേട്ടത് മറക്കരുത്. അവർ എന്താണ് കേട്ടത്?—അതെ, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം; ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും അവർ ആ ദിവസം കേട്ടു; ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ശബ്ദം വീണ്ടെടുപ്പും സൃഷ്ടിയും പ്രഖ്യാപിച്ചു, മനുഷ്യർ പാപം ചെയ്യരുതെന്ന്. എന്നാൽ യിസ്രായേൽ ദൈവത്തെ മറന്നു, വിഗ്രഹാരാധകരായിത്തീർന്നു, ‘ഞങ്ങൾക്കു ഒരു രാജാവിനെ നിയമിക്കേണമേ; എല്ലാ ജനതകളെയും പോലെ ഞങ്ങൾക്കും ഒരു രാജാവിനെ നിയമിക്കേണമേ’ എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവർ അശുദ്ധരാകാതിരുന്ന ആ കാലത്തെക്കുറിച്ച് കർത്താവ് പിന്നീട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു (സങ്കീർത്തനം 81:13-16):—

TAM1897 Q1 36.9അയ്യോ! എന്റെ ജനം എന്റെ വാക്കു കേൾക്കുകയും യിസ്രായേൽ എന്റെ വഴികളിൽ നടക്കുകയും ചെയ്തെങ്കിൽ കൊള്ളാമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഞാൻ വേഗത്തിൽ അവരുടെ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുമായിരുന്നു; അവരുടെ വൈരികളുടെ നേരെ എന്റെ കൈ തിരിക്കുമായിരുന്നു. യഹോവയെ പകക്കുന്നവർ തിരുമുമ്പിൽ കീഴടങ്ങുമായിരുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ ശുഭകാലം എന്നേക്കും നില്‍ക്കുമായിരുന്നു. അവിടുന്ന് മേത്തരമായ ഗോതമ്പുകൊണ്ട് അവരെ പോഷിപ്പിക്കുമായിരുന്നു; ഞാൻ പാറയിൽനിന്നുള്ള തേൻകൊണ്ട് നിനക്ക് തൃപ്തിവരുത്തുമായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 36.10ഇപ്പോൾ കർത്താവ് നമ്മെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്, അവിടുന്ന് നമ്മെ ഇരുട്ടിന്റെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുകയും തന്റെ പ്രിയപുത്രന്റെ രാജ്യത്തിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു എന്നാണ്. ദൈവരാജ്യം അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, “ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയുണ്ട്,” ഓരോരുത്തരിലും എല്ലാവരിലും വസിക്കുന്നതിനാൽ അത് നിങ്ങൾക്കിടയിലും ഉണ്ട്. അപ്പോൾ, ദൈവരാജ്യം ഒരു സമ്പൂർണ്ണ രാജ്യമാണ്, കാരണം രാജാവ് ഒരു സമ്പൂർണ്ണ രാജാവാണ്, കാരണം ആ രാജ്യത്തിന്റെ നിയമം ഒരു സമ്പൂർണ്ണ നിയമമാണ്. അപ്പോൾ ഒരു സമ്പൂർണ്ണ രാജാവും, ഒരു സമ്പൂർണ്ണ നിയമവും, ഒരു സമ്പൂർണ്ണ രാജ്യവും നിങ്ങൾക്ക് മതിയോ? അതു മതിയോ? ഒരു മനുഷ്യന് അതു മതിയോ?—ഓ, അതെ, തീർച്ചയായും! ഒരു മനുഷ്യന് അതു മതിയായിരിക്കേണ്ടതല്ലേ?

TAM1897 Q1 36.11ഇതെല്ലാം ഒരു മനുഷ്യന് മതിയാവുന്നില്ലെങ്കിൽ, പ്രശ്നം രാജ്യത്താണോ, അതോ മനുഷ്യനിലാണോ?—പ്രശ്നം മനുഷ്യനിൽ മാത്രമേ ആകൂ എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. എന്നാൽ ആ മനുഷ്യൻ താൻ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയാണെങ്കിലോ? പ്രശ്നം ഇപ്പോഴും മനുഷ്യനിലാണോ, അതോ രാജ്യത്താണോ?

TAM1897 Q1 36.12(ശബ്ദങ്ങൾ) മനുഷ്യനിൽ.

TAM1897 Q1 36.13അയാൾ താൻ ഒരു ഏഴാം ദിന പുനരാഗമനകാംക്ഷി ആണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും, ദൈവരാജ്യം അയാൾക്ക് മതിയാകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് കരുതുക; നിങ്ങൾ അവരിൽ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളെ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടുകയും, ദൈവരാജ്യം അവർക്ക് മതിയാകാതെ വരികയും, പകരം അവർക്ക് സ്വന്തമായി മറ്റൊരു രാജ്യം വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് കരുതുക; അവർ ഒരു സർക്കാർ സ്ഥാപിക്കുകയും, തങ്ങളുടെമേൽത്തന്നെ നികുതി ചുമത്തുകയും, സ്വയം ഭരിക്കാൻ തങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭരണാധികാരികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും വേണം; അവർ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാണോ? ദൈവത്തിൻ്റെ കുറ്റമറ്റ രാജ്യം അവർക്ക് മതിയോ? അവർ ദൈവത്തിൻ്റെ ഭരണത്തിന് കീഴിലാണോ? ദൈവത്തിൻ്റെ ഭരണം അവർക്ക് മതിയോ? ദൈവരാജ്യം അവരിൽ ഉണ്ടോ? ഉണ്ടോ? സമ്പൂർണ്ണ രാജ്യവും, സമ്പൂർണ്ണ രാജാവും, സമ്പൂർണ്ണ നിയമവും അവർക്ക് മതിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അതെങ്ങനെ സാധിക്കും?

TAM1897 Q1 37.1അപ്പോൾ നിങ്ങൾ കാണുന്നു, ഏഴാം ദിന പുനരാഗമനകാംക്ഷികൾക്കിടയിൽ പോലും, സഭയും രാഷ്ട്രവും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവ് ഹൃദയത്തിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; എല്ലായിടത്തുമുള്ള ഓരോ മനുഷ്യനും അത് അവിടെ നിന്ന് തന്നെ ആരംഭിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ഉള്ളിടത്ത് സഭയും രാഷ്ട്രവും തമ്മിൽ ഒരു വേർതിരിവ് ഉണ്ടാകില്ല. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലും സഭയും രാഷ്ട്രവും തമ്മിലുള്ള ഐക്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ, നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഒരു പാപ്പാത്വം രൂപപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സഭ മാത്രം, സഭ മാത്രം, രാഷ്ട്രത്തിന്റേതായ ഒന്നും, രാഷ്ട്രത്തിന്റെ തത്വങ്ങളിൽ ഒന്നും ഇല്ലാതെ, സഭ മാത്രം—ദൈവം, അവിടുത്തെ രാജ്യം, അവിടുത്തെ നിയമം, അവിടുത്തെ നീതി, അവിടുന്ന് മാത്രം അവിടെ ഭരിക്കുന്നത്—ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു പാപ്പാത്വം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നോ?

TAM1897 Q1 37.2(ശബ്ദങ്ങൾ) ഇല്ല.

TAM1897 Q1 37.3അപ്പോൾ, എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കേണ്ട അത്യന്താപേക്ഷിതമായ കാര്യം എന്താണ്?—ഹൃദയത്തിൽ സഭയും രാഷ്ട്രവും തമ്മിലുള്ള ഏതൊരു ഐക്യവും. അപ്പോൾ, ഒരു പാപ്പാത്വം ഉണ്ടാകുന്നതിനെതിരായ ഏക ഉറപ്പുള്ള സംരക്ഷണം എന്താണ്?—ദൈവത്തെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടി സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ്. അത് “നീ നിന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ടു … പോകുക” എന്നതാണ്. അത് ഈജിപ്റ്റിനോട് പുറംതിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതാണ്. അത് “തനിച്ചുപാർക്കുന്നോരു ജനം; ജാതികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നതുമില്ല.” എന്ന് പറയപ്പെട്ട ജനമായിരിക്കുക എന്നതാണ്.

TAM1897 Q1 37.4ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ‘പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്’ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ള, തിരുവെഴുത്തുകളോടുകൂടിയ ചില ഭാഗങ്ങൾ ‘എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ’ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ വായിക്കാം, അത് 152-ാം പേജിൽ തുടങ്ങുന്നു. ആദ്യം ഞാൻ എൻ്റേതായ ചില വാക്കുകൾ വായിക്കാം; എന്നാൽ ‘പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്’ എന്ന പുസ്തകത്തിലെ വാക്കുകൾ വായിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയും:—

TAM1897 Q1 37.5“ഇതാ തനിച്ചുപാർക്കുന്നോരു ജനം; ജാതികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നതുമില്ല.” ഈ ലോകത്തിലെ ജനങ്ങളെപ്പോലെ തൻ്റെ ജനത്തെ ഒരു രാജ്യമായോ, രാഷ്ട്രമായോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ഭരണകൂടമായോ രൂപീകരിക്കാൻ കർത്താവ് ഒരിക്കലും ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല. അവർ ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളെപ്പോലെ ആകരുത്. “ഭൂതലത്തിലുള്ള സകലജാതികളിലുംവച്ച്” അവർ ദൈവത്തിനായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം. ആ ജനം “ജാതികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നതുമില്ല.”

TAM1897 Q1 37.6ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്നെ ജർമ്മനിയെന്ന രാജ്യത്തിന്റേതാണെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്നെ രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുത്തുകയാണോ? ഞാൻ എന്നെ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സർക്കാരിന്റെ ഭാഗമായി, പതാകയ്ക്കുവേണ്ടി പോരാടുന്ന ഒരു വിശ്വസ്തനും രാജ്യസ്നേഹിയുമായ പൗരനായി കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്നെ രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുത്തുകയാണോ? എൻ്റെ പതാകയ്ക്കുവേണ്ടി, എൻ്റെ ബ്രിട്ടീഷ് പതാകയ്ക്കുവേണ്ടി ഞാൻ പോരാടുകയും, ഇവിടെയുള്ള എൻ്റെ ഏഴാം ദിന പുനരാഗമനകാംക്ഷിയായ സഹോദരൻ അമേരിക്കൻ പൗരനും, വിശ്വസ്തനും രാജ്യസ്നേഹിയുമായിരിക്കുകയും, ആ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും യുദ്ധത്തിലേർപ്പെടുകയും, അയാൾക്ക് അധിനിവേശങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കേണ്ടി വരികയും, അങ്ങനെ ഒരു സംഘർഷമുണ്ടാവുകയും ചെയ്താൽ, ഞാൻ ഒരു പക്ഷത്തും എൻ്റെ സഹോദരൻ മറുപക്ഷത്തുമായിരിക്കും; സഹോദരൻ സഹോദരനെതിരെ പോരാടുകയായിരിക്കും. ദൈവം അത് അനുശാസിച്ചിട്ടുണ്ടോ?—അങ്ങനെയല്ലെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. അപ്പോൾ, ‘ആ ജനം തനിച്ചായിരിക്കും വസിക്കുക, ജനതകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവർ എണ്ണപ്പെടുകയില്ല’ എന്ന് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞതിൽ എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നോ?

TAM1897 Q1 37.7‘എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ’ എന്നതിൽ ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു ഭാഗം വായിക്കുന്നു:—അവരുടെ ഭരണം കലർപ്പില്ലാത്ത ഒരു ദൈവാധിപത്യം മാത്രമായിരിക്കേണ്ടിയിരുന്നു—ദൈവം മാത്രം അവരുടെ രാജാവും, ഭരണാധികാരിയും, നിയമദാതാവും. അത് തീർച്ചയായും ഒരു സഭാ സംഘടനയായിരുന്നു, “മരുഭൂമിയിലെ സഭയുടെ” സംഘടനയോടെ ആരംഭിച്ച്, ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഏത് സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നും വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. മോശെയിലൂടെ മരുഭൂമിയിൽ രൂപീകരിക്കുകയും യെഹോശൂവയിലൂടെ കാനാനിൽ തുടരുകയും ചെയ്ത ഈ വ്യവസ്ഥ, ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കാനുള്ളതായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 37.8ഇപ്പോൾ ഞാൻ “പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്” എന്നതിൽ നിന്ന് വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 Q1 37.9യിസ്രായേൽ ഭരണം യഹോവയുടെ നാമത്തിലും അധികാരത്തിലുമാണ് നടത്തിയിരുന്നത്. മോശെയുടെയും, എഴുപത് മൂപ്പന്മാരുടെയും, ഭരണാധികാരികളുടെയും ന്യായാധിപന്മാരുടെയും ദൗത്യം ദൈവം നൽകിയ നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുക എന്നതു മാത്രമായിരുന്നു. രാജ്യത്തിന് നിയമനിർമ്മാണം നടത്താൻ അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

TAM1897 Q1 37.10രാജ്യത്തിന് നിയമനിർമ്മാണം നടത്താൻ ആർക്കായിരുന്നു അധികാരമില്ലാത്തത്?

TAM1897 Q1 37.11(ശബ്ദങ്ങൾ) സഭ.

TAM1897 Q1 37.12സഭയിൽ എത്ര പേരുണ്ടായിരുന്നു? അതിൽ ഒരാളോ, രണ്ടുപേരോ, പത്തുപേരോ, പന്ത്രണ്ടുപേരോ, ഏതെങ്കിലും അമ്പതുപേരോ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നോ?—അതെ. അപ്പോൾ അവർക്കോ അവരിൽ ആർക്കെങ്കിലുമോ മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടിയോ അല്ലെങ്കിൽ തങ്ങൾക്കുവേണ്ടിത്തന്നെയോ നിയമനിർമ്മാണം ചെയ്യാൻ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നോ?—അവർക്കില്ലായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 37.13യിസ്രായേലേ, നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുവാനും നിങ്ങളുടെ പൂര്‍വ്വ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവമായ യഹോവ നിങ്ങൾക്ക് തരുന്ന ദേശം ചെന്ന് കൈവശമാക്കുവാനും തക്കവണ്ണം നിങ്ങൾ അനുസരിച്ച് നടക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഉപദേശിക്കുന്ന ചട്ടങ്ങളും വിധികളും കേൾക്കുവിൻ. … ഞാൻ നിങ്ങളോട് കല്പിക്കുന്ന വചനത്തോട് കൂട്ടുകയോ അതിൽനിന്ന് കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

TAM1897 Q1 37.14“പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്” എന്നതിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഉദ്ധരിക്കുന്നു:—

TAM1897 Q1 37.15ഒരു രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിൽ യിസ്രായേലിന്റെ നിലനിൽപ്പിന്റെ വ്യവസ്ഥ ഇതായിരുന്നു; തുടർന്നും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 37.16അപ്പോൾ യിസ്രായേൽ അതിൽ നിന്ന് മാറി, ഒരു രാജ്യസ്ഥാപനത്തിന് മുൻകൈയെടുക്കുകയും ജനതകളെപ്പോലെയാകുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അതിനർത്ഥം എന്തായിരുന്നു?—അസ്തിത്വത്തിന്റെ നഷ്ടം. അത് മറക്കരുത്.

TAM1897 Q1 37.17ഇപ്പോൾ ഞാൻ എഴുതിയതും, ഇപ്പോൾ ആവർത്തിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമായ മറ്റൊരു ഖണ്ഡിക:—

TAM1897 Q1 37.18യിസ്രായേലിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ തത്വങ്ങൾ ഒരു ശുദ്ധമായ ദൈവാധിപത്യത്തിന്റേതു മാത്രമായിരുന്നു. ഏതൊരു ഭരണത്തിലും, പൗരന്മാർ ഭരണത്തിന്റെ തത്വങ്ങളോട് കാണിക്കുന്ന വിശ്വസ്തത മാത്രമാണ് അതിനെ വിജയകരമാക്കുന്നത്.

TAM1897 Q1 37.19അത് സാർവത്രികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ്. നമ്മൾ ഇവിടെ പരിഗണിക്കുന്നത് ഏത് ഭരണകൂടത്തെയാണ്?—ദൈവത്തിന്റെ ഭരണകൂടം. അവർ ഏത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പൗരന്മാരായിരുന്നു?—ദൈവത്തിന്റെ ഭരണകൂടം. അപ്പോൾ, ആ ഭരണകൂടത്തിന്റെ തത്വങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തത മാത്രമായിരുന്നു, ദൈവത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പോലും, ആ ഭരണകൂടത്തെയും ആ ഭരണത്തെയും വിജയകരമാക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നത്.

TAM1897 Q1 37.20യിസ്രായേലിനോടൊപ്പം ദൈവത്തിന്റെ നിരന്തരമായ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നാൽ മാത്രമേ അവിടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഭരണത്തിന് വിജയിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ, ആ ഭരണത്തിന്റെ തത്വങ്ങളോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ കൂറ്, ഓരോ വ്യക്തിയും തന്റെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും ഏക രാജാവും ഭരണാധികാരിയും നിയമദാതാവുമായ ദൈവത്തിന്റെ നിരന്തരമായ സാന്നിധ്യം തന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ “വിശ്വാസം കൂടാതെ ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുക അസാധ്യം തന്നെ.” “വിശ്വാസത്താലാണ്” ദൈവം ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നതും ജീവിതത്തിൽ ഭരിക്കുന്നതും. അതുകൊണ്ട്, യിസ്രായേലിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വവും, വാസ്തവത്തിൽ അതിന്റെ നിലനിൽപ്പുതന്നെ, യിസ്രായേൽ ജനത്തിന്റെ ജീവനുള്ളതും സ്ഥിരവുമായ വിശ്വാസത്തിൽ ആയിരുന്നു.

TAM1897 Q1 38.1ഇവിടെ വെച്ചാണ് യിസ്രായേൽ പരാജയപ്പെട്ടത്. വാസ്തവത്തിൽ, അവർക്ക് പരാജയപ്പെടാൻ കഴിയുന്ന ഒരേയൊരു ഇടം ഇതുമാത്രമായിരുന്നു. അവർ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നില്ല; അവർ തങ്ങളുടെ രാജാവിനോടും ഭരണകൂടത്തോടും വിശ്വസ്തരായി തുടർന്നില്ല. ആ നാട്ടിൽ പ്രവേശിച്ച ജനങ്ങൾ, നദി കരകവിഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്ന സമയത്ത് വിശ്വാസത്താൽ ജോർദാൻ നദി ഉണങ്ങിയ നിലത്തുകൂടി കടന്നവർ, ഏഴ് ദിവസം നഗരത്തെ ചുറ്റിനടന്ന് വിജയത്തിന്റെ വിശ്വാസഘോഷം മുഴക്കിയപ്പോൾ യെരീഹോയുടെ മതിലുകൾ തകർന്നു വീഴാൻ കാരണമായവർ—ഈ ജനങ്ങൾ കർത്താവിനെ വിശ്വസിച്ചു, അവൻ ശക്തിയോടെ അവരോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു മാറ്റം സംഭവിച്ചു. ജനങ്ങൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ ശുദ്ധി നഷ്ടപ്പെടുത്തി, ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിപ്പോയി. ഈ കഥ തിരുവെഴുത്തുകളിലെ ചുരുക്കം ചില വാക്യങ്ങളിൽ നമുക്കായി പറയുന്നു. “യോശുവയുടെ ജീവകാലത്തും അവന്റെ ശേഷം ജീവിച്ചിരുന്നവരും, യഹോവ യിസ്രായേലിന് വേണ്ടി ചെയ്ത മഹാപ്രവൃത്തികളൊക്കെയും നേരിൽ കണ്ടിട്ടുള്ളവരുമായ മൂപ്പന്മാരുടെ കാലത്തും ജനം യഹോവയെ സേവിച്ചു. അനന്തരം നൂനിന്റെ മകനും, യഹോവയുടെ ദാസനുമായ യോശുവ നൂറ്റിപ്പത്താമത്തെ വയസ്സിൽ മരിച്ചു. … പിന്നെ ആ തലമുറ മരിച്ച് തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരോട് ചേർന്നു; അവരുടെ ശേഷം യഹോവയെയും അവിടുന്ന് യിസ്രായേലിന് വേണ്ടി ചെയ്തിട്ടുള്ള പ്രവൃത്തികളെയും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വേറൊരു തലമുറ ഉണ്ടായി. അപ്പോൾ യിസ്രായേൽ മക്കൾ യഹോവയ്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്തവ ചെയ്ത് ബാല്‍ വിഗ്രഹങ്ങളെ സേവിച്ചു, തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരെ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ദൈവമായ യഹോവയെ അവർ ഉപേക്ഷിച്ച്, ചുറ്റുമുള്ള ജാതികളുടെ ദേവന്മാരായ അന്യദൈവങ്ങളെ ചെന്ന് നമസ്കരിച്ചു, യഹോവയെ കോപിപ്പിച്ചു. അവർ യഹോവയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ബാലിനെയും അസ്തോരെത്ത് ദേവിയേയും പ്രതിഷ്ഠകളെയും സേവിച്ചു.”—“എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ,” പേജ് 153, 154.

TAM1897 Q1 38.2നിമ്രോദിന്റെ കാലത്ത് അവർ ചെയ്തത് കൃത്യമായി ഇതുതന്നെയായിരുന്നു. നിമ്രോദിന്റെ കാലത്ത് അതിന്റെ ഫലം എന്തായിരുന്നു?—ദൈവത്തെ രാജാവായി നിരാകരിച്ച്, അവർ തങ്ങളിൽ ഒരാളെ രാജാവായി വാഴിച്ചു. അപ്പോൾ, ആ കാലത്ത് യിസ്രായേലിനും ഇതേ ഫലം സംഭവിക്കുന്നതിൽ അതിശയിക്കാനെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?

TAM1897 Q1 38.3തങ്ങളിൽനിന്നുതന്നെ അവരെ വേർതിരിക്കാനും അതുവഴി മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തരാക്കാനും ഹൃദയത്തിൽ ദൈവസാന്നിധ്യം ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, അവർ ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളെപ്പോലെയായി, അവരുടെ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ അവരോടൊപ്പം ചേരുന്നത് തികച്ചും സ്വാഭാവികമായിത്തീർന്നു. അവരുടെ അവിശ്വസ്തതയുടെ ഫലമായി, അവരുടെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഭാരവും അന്യജാതിക്കാരുടെ അടിച്ചമർത്തലുകളും സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര കഠിനമായപ്പോൾ, അവർ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ കർത്താവിലേക്ക് തിരിയുകയും, അവനിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുകയും, അങ്ങനെ അവനിൽ നിന്ന് തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും എല്ലാ അടിച്ചമർത്തുന്നവരിൽ നിന്നും മഹത്തായ വിമോചനം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. എന്നാൽ മോചിതരായെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, തങ്ങളുടെ കർത്താവും രക്ഷകനുമായവന്റെ സാന്നിധ്യം പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിലും ആകർഷിക്കുന്നതിലും അവർ പരാജയപ്പെട്ടു; അതിനാൽ അവരുടെ മതം വീണ്ടും ആചാരപരമായ ഒന്നായി മാറി, അവർ താമസിയാതെ വിജാതീയരുടെ വഴികൾ സ്വീകരിക്കുകയും അവരുടെ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.

TAM1897 Q1 38.4ഈ പരിഷ്കരണ സമയങ്ങളിൽ ചെയ്തതുപോലെ, എല്ലാ സമയത്തും കർത്താവിൽ ഹൃദയം ചേർത്തു അവനിൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ അവസരങ്ങളിൽ അവൻ എപ്രകാരമായിരുന്നോ, അപ്രകാരം തന്നെ അവൻ എല്ലാ സമയത്തും തങ്ങൾക്കായിരിക്കുന്നതായി അവർ കണ്ടെത്തുമായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവരുടെ ജീവിതയാത്ര മുഴുവൻ, അവൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നതുപോലെയാകുമായിരുന്നു—അതായത്, കൃപയിലും നമ്മുടെ രക്ഷകനായ കർത്താവിൻ്റെ അറിവിലും വളർന്നുകൊണ്ട്, നിരന്തരം മുന്നോട്ടും മുകളിലേക്കും നീങ്ങുന്ന ഒരു യാത്ര. അപ്പോൾ അവർ എല്ലാ ജനതകൾക്കും ശോഭയോടെ ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു വെളിച്ചമാകുമായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 38.5ഈ ആവർത്തിച്ചുള്ള അനുഭവങ്ങളിലൂടെ, ഒടുവിൽ എന്നേക്കുമായി സ്വയം അവിശ്വസിക്കുകയും കർത്താവിനെ മാത്രം വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നതിന് പകരം, അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നത് കർത്താവിനെ ഒടുവിൽ അവിശ്വസിക്കുകയും, പൂർണ്ണമായും സ്വയം ആശ്രയിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അവസ്ഥയിലേക്കാണ്. അവരുടെ അവിശ്വാസത്തിലും അവിശ്വസ്തതയിലും, ദേശം കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുകയും ജനങ്ങൾ അടിച്ചമർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്ത, വിജാതീയരുടെ തുടർച്ചയായ ആക്രമണങ്ങളിൽ, പ്രായോഗികമായി പറഞ്ഞാൽ ദൈവത്തിന്റെ ഭരണം പരാജയപ്പെട്ടു എന്നതിന്റെ തെളിവ് മാത്രമാണ് അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.—“എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ,” പേജ് 154, 155.

TAM1897 Q1 38.6ഇപ്പോൾ “പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്” എന്നതിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഉദ്ധരിക്കാം:—

TAM1897 Q1 38.7തങ്ങളുടെ സ്വന്തം പാപത്തിന്റെയും വിഡ്ഢിത്തത്തിന്റെയും ഫലമായുണ്ടായ എല്ലാ തിന്മകളും അവർ ദൈവത്തിന്റെ ഭരണത്തിന് മേൽ ചുമത്തി.

TAM1897 Q1 38.8അപ്പോൾ നിങ്ങൾ കാണുന്നുവല്ലോ, കർത്താവിന്റേതാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഏതെങ്കിലും ജനതയ്ക്ക് അവിടുത്തെ ഭരണത്തിനപ്പുറം മറ്റൊരു ഭരണം ആവശ്യമായി വരുമ്പോൾ എന്താണ് പ്രശ്നമെന്ന്. അവർ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയി; അവർ തിന്മയിലേക്ക് വഴുതിവീണു; അവർ പലതരം ദുരിതങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; ഇവയെല്ലാം അവർ ദൈവഭരണത്തിന് മേൽ ചുമത്തുന്നു. ദൈവഭരണം അവർക്ക് മതിയായിരുന്നില്ല; അത് അവർക്ക് വേണ്ടത്ര ചെയ്തില്ല. എന്തുകൊണ്ട്?—കാരണം അവർക്ക് അത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

TAM1897 Q1 38.9“പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്:” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ തുടർന്ന് വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 Q1 38.10ക്രമേണ അവർ ദൈവത്തോടുള്ള ആദരവ് നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും, അവിടുത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമായിരിക്കുന്നതിൻ്റെ ബഹുമതിയെ വിലമതിക്കുന്നത് നിർത്തുകയും ചെയ്തു. വിജാതീയ രാജാക്കന്മാരുടെ ആർഭാടങ്ങളിലും പ്രകടനങ്ങളിലും ആകൃഷ്ടരായി, അവർക്ക് സ്വന്തം ലാളിത്യം മടുത്തു. ഗോത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ അസൂയയും സ്പർദ്ധയും ഉടലെടുത്തു. ആന്തരിക ഭിന്നതകൾ അവരെ ദുർബലരാക്കി; അവർ നിരന്തരം തങ്ങളുടെ വിജാതീയ ശത്രുക്കളുടെ ആക്രമണത്തിന് വിധേയരായി: രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം നിലനിർത്താൻ, ഗോത്രങ്ങൾ ശക്തമായ ഒരു കേന്ദ്ര സർക്കാരിന് കീഴിൽ ഒന്നിക്കണമെന്ന് ജനം വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി. ദൈവനിയമത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിൽ നിന്ന് അവർ അകന്നുപോയപ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ദൈവികമായ ഭരണാധികാരിയുടെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു; അങ്ങനെ യിസ്രായേലിലുടനീളം ഒരു രാജത്വത്തിനായുള്ള ആവശ്യം വ്യാപകമായി.

TAM1897 Q1 38.11ഞാനിപ്പോൾ “എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ” എന്നതിൽ ഞാൻ എഴുതിയതിൽ നിന്ന് വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 Q1 38.12അത് ബാബിലോണിന്റെയും ഈജിപ്റ്റിന്റെയും അതേ കഥയുടെ ആവർത്തനമായിരുന്നു. മഹാ വഞ്ചകൻ അവരെ വിഗ്രഹാരാധനയിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് രാജവാഴ്ചയിലേക്കും വശീകരിച്ചു, അവരുടെ മേൽ ആധിപത്യം നേടാനും, ഭൗതിക സ്വാധീനങ്ങളിലൂടെ അവരെ ദൈവസേവനത്തിൽ നിന്ന് വശീകരിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ തടയാനോ വേണ്ടിയായിരുന്നു അത്.

TAM1897 Q1 38.13നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ, യിസ്രായേൽ പ്രവാചകരെ പീഡിപ്പിച്ചു, ദൈവവചനം പ്രസംഗിക്കുന്നത് അവർ നിരോധിച്ചു; നിമ്രോദിന്റെ കാലം മുതൽ ഇന്നുവരെ ഭൂമിയിലെ മറ്റെല്ലാ വിജാതീയ ജനതകളും ചെയ്തതുപോലെയും, ഏഴാം ദിന പുനരാഗമനകാംക്ഷികൾ സ്ഥാപിച്ചതാണെങ്കിൽപ്പോലും മറ്റേതൊരു വിജാതീയ ജനതയും ചെയ്യാനിരിക്കുന്നതുപോലെയും.

TAM1897 Q1 38.14ഇപ്പോൾ ഞാൻ “പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്” എന്നതിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഉദ്ധരിക്കുന്നു:—

TAM1897 Q1 38.15തൻ്റെ ജനം തങ്ങളുടെ നിയമദാതാവായും ശക്തിയുടെ ഉറവിടമായും തന്നിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിച്ചു. ദൈവത്തിലുള്ള തങ്ങളുടെ ആശ്രിതത്വം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, അവർ നിരന്തരം അവിടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. തൻ്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമായി അവരെ വിളിച്ച ഉന്നതമായ നിയോഗത്തിന് യോഗ്യരായി അവർ ഉയർത്തപ്പെടുകയും ശ്രേഷ്ഠരാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു മനുഷ്യൻ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അത് ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവിടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 38.16അദ്ദേഹം ഒരു ഏഴാം ദിന പുനരാഗമനകാംക്ഷി ആണെങ്കിലും എനിക്കൊരു വിഷയമില്ല; അത് ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവിടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

TAM1897 Q1 38.17ഞാൻ “പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്:” എന്നതിൽ നിന്ന് വായന തുടരുന്നു—

TAM1897 Q1 38.18അവർ ദൈവിക ശക്തിയെക്കാൾ കൂടുതൽ മനുഷ്യന്റെ ശക്തിയെ ആശ്രയിക്കുമായിരുന്നു—

TAM1897 Q1 39.1അവർക്ക് വിജാതീയരിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ?—അതെ. വിജാതീയർ അവരെ ആക്രമിക്കുകയും കവർച്ച നടത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നില്ലേ?—അതെ. അവർക്ക് സംരക്ഷണം ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ?—അതെ. എന്തിനാണ് അവർ ഒരു സർക്കാർ സ്ഥാപിച്ചത്?—സംരക്ഷണത്തിനായി—വിജാതീയരുടെ കവർച്ചകളിൽ നിന്നുള്ള സംരക്ഷണത്തിനായി.

TAM1897 Q1 39.2അവർ തന്നെയും തൻ്റെ നിയമങ്ങളെയും അനുസരിച്ചാൽ കർത്താവ് എന്ത് പറഞ്ഞു? ഉത്സവകാലങ്ങളിൽ, പുരുഷന്മാർക്കെല്ലാം തങ്ങളുടെ വീടുകൾ വിട്ട് യെരൂശലേമിലേക്ക് പോകാമായിരുന്നു, അപ്പോൾ ആരും അവർക്ക് ദോഷം ചെയ്യുകയോ അവരുടെ ദേശത്തെ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയി അവിടുത്തെ സംരക്ഷണം ഇല്ലാതായപ്പോൾ, വീടുവിട്ടുപോയാൽ അന്യജാതിക്കാർ അകത്തു കടന്നുവരുമായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവർക്ക് വീടുകൾ വിട്ടുപോകാൻ കഴിയാതായി. അവരെല്ലാവരും വീട്ടിലിരിക്കുമ്പോൾ പോലും, അന്യജാതിക്കാർ അവരുടെ മേൽ ആക്രമണം നടത്തുമായിരുന്നു. അവരുടെ ഗോതമ്പ് വിളഞ്ഞു കൊയ്ത്തിന് തയ്യാറാകുമ്പോൾ, പുരുഷന്മാരെല്ലാം വീട്ടിലുണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ പോലും, അന്യജാതിക്കാർ വന്ന് അതെല്ലാം കൊണ്ടുപോകും. മുന്തിരി വിളഞ്ഞു പറിക്കാൻ പാകമാകുമ്പോൾ, അന്യജാതിക്കാർ വന്ന് അതെല്ലാം പറിച്ചെടുക്കും. എന്തുകൊണ്ട്?—ജനം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയിരുന്നു, അതിനാൽ അവനോടൊപ്പം ആയിരിക്കുമ്പോൾ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ അവരുടെ ആ അകൽച്ചയിലും അവരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല, കാരണം അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് അവരുടെ ആ അകൽച്ചയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് മാത്രമേ ഉപകരിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.

TAM1897 Q1 39.3അതിനാൽ:—

TAM1897 Q1 39.4ഒരു മനുഷ്യൻ സിംഹാസനത്തിൽ അവരോധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ കാരണമാകുമായിരുന്നു. അവർ ദൈവിക ശക്തിയെക്കാൾ കൂടുതൽ മനുഷ്യന്റെ ശക്തിയെ ആശ്രയിക്കുമായിരുന്നു. അവരുടെ രാജാവിന്റെ തെറ്റുകൾ അവരെ പാപത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും രാജ്യത്തെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 39.5അതനുസരിച്ച് അവർ ശമുവേലിനോട് പറഞ്ഞു: “എല്ലാ ജാതികൾക്കും ഉള്ളതുപോലെ, ഞങ്ങളെ ഭരിക്കേണ്ടതിന് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു രാജാവിനെ നിയമിച്ചുതരേണം.”

TAM1897 Q1 39.6ഇപ്പോൾ, “പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്” എന്നതിൽ നിന്ന്, നമ്മുടെ കാലത്തേക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു ഭാഗം ഞാൻ വീണ്ടും ഉദ്ധരിക്കാം:—

TAM1897 Q1 39.7ഇന്നും [അത് എവിടെയാണ് എത്തിക്കുന്നത്?—വർത്തമാനകാലത്തിലേക്ക്.] ദൈവജനമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരുടെ ഇടയിൽ ലൗകികമായ ആചാരങ്ങളും രീതികളും അനുസരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം നിലനിൽക്കുന്നു. കർത്താവിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുമ്പോൾ, അവർ ലോകത്തിന്റെ നേട്ടങ്ങൾക്കും ബഹുമതികൾക്കും ആഗ്രഹികളാകുന്നു. ഈ ലോകത്തിന്റെ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നവരുടെ രീതികളെ അനുകരിക്കാൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ നിരന്തരം ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ലൗകികരുമായി ഒന്നിക്കുകയും അവരുടെ ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ദൈവഭക്തിയില്ലാത്തവരിൽ കൂടുതൽ ശക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കഴിയുമെന്ന് പലരും വാദിക്കുന്നു.

TAM1897 Q1 39.8അതാണ് യിസ്രായേൽ പറഞ്ഞത്.

TAM1897 Q1 39.9എന്നാൽ ഈ പാത പിന്തുടരുന്നവരെല്ലാം, തങ്ങളുടെ ശക്തിയുടെ ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് വേർപിരിയുന്നു. ലോകവുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, അവർ ദൈവത്തിൻ്റെ ശത്രുക്കളായിത്തീരുന്നു. ഭൗതികമായ പ്രശസ്തിക്കുവേണ്ടി, അന്ധകാരത്തിൽ നിന്ന് തൻ്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രകാശത്തിലേക്ക് നമ്മെ വിളിച്ചവൻ്റെ മഹത്വം പ്രകടമാക്കാനുള്ള, ദൈവം അവരെ വിളിച്ച ആ അവർണ്ണനീയമായ ബഹുമതിയെ അവർ ത്യജിക്കുന്നു.— “പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്,” അദ്ധ്യായം 59, ഖണ്ഡിക 13.

TAM1897 Q1 39.10ഇപ്പോൾ ഞാൻ പഴയ കാലത്തെ യിസ്രായേലിനെക്കുറിച്ച് തുടർന്നു വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 Q1 39.11“എല്ലാ ജനതകളെയും പോലെ.” ഈ വിഷയത്തിൽ മറ്റ് ജനതകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തരായിരിക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക പദവിയും അനുഗ്രഹവുമാണെന്ന് യിസ്രായേല്യർ മനസ്സിലാക്കിയില്ല. തൻ്റെ സ്വന്തം പ്രത്യേക സമ്പത്താക്കി മാറ്റുന്നതിനായി ദൈവം യിസ്രായേല്യരെ മറ്റെല്ലാ ജനങ്ങളിൽ നിന്നും വേർതിരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ, ഈ ഉന്നത ബഹുമതി അവഗണിച്ച്, വിജാതീയരുടെ മാതൃക അനുകരിക്കാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു.

TAM1897 Q1 39.12ഞാൻ ഇപ്പോഴും “പേട്രിയാർക്ക്സ് ആൻഡ് പ്രൊഫറ്റ്സ്” എന്നതിൽ നിന്ന് വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 Q1 39.13യിസ്രായേലിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമൃദ്ധിയുടെ കാലഘട്ടം, അവർ യഹോവയെ തങ്ങളുടെ രാജാവായി അംഗീകരിച്ചിരുന്ന കാലമായിരുന്നു; അവിടുന്ന് സ്ഥാപിച്ച നിയമങ്ങളും ഭരണവും മറ്റെല്ലാ ജനതകളുടേതിനേക്കാളും മികച്ചതാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

TAM1897 Q1 39.14ദൈവത്തിൻ്റെ ഭരണത്തെയും നിയമത്തെയും മറ്റെല്ലാ ജനതകളുടേതിനും മുകളിലായി ഞാൻ കണക്കാക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് മറ്റ് ജനതകളുമായി എങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ബന്ധം പുലർത്താൻ കഴിയും? അപ്പോൾ, എന്നെത്തന്നെ ഭരിക്കാനും, എന്നെ നേർവഴിക്ക് നടത്താനും, എന്നെപ്പോലെയുള്ള എൻ്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരെയും നിയന്ത്രിക്കാനും മറ്റു ജനതകളെപ്പോലെ എനിക്കും എന്തെങ്കിലും സംവിധാനം ഉണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ, ഞാൻ ദൈവത്തിൻ്റെ ഭരണത്തെയും നിയമങ്ങളെയും ഞാൻ ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നതിനേക്കാൾ മികച്ചതായി കാണുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ നിയമങ്ങളെ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നതിനേക്കാൾ മികച്ചതല്ലെന്ന് ഞാൻ കണക്കാക്കുമ്പോൾ, അത് എന്നെ എവിടെ നിർത്തുന്നു?

TAM1897 Q1 39.15(ശബ്ദങ്ങൾ) ദൈവത്തിന് മുകളിൽ.

TAM1897 Q1 39.16മറ്റേ പോപ്പിനെപ്പോലെ; നിംറോത്തിനെപ്പോലെ,—എന്നെത്തന്നെ ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന് മുകളിൽ സ്വയം സ്ഥാപിക്കാതെ ഒരു മനുഷ്യനും ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്വയം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയില്ല.

TAM1897 Q1 39.17ഇതോടൊപ്പം, സത്യമാണെന്ന് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്:—

TAM1897 Q1 39.18എന്നാൽ, എല്ലാ രാജ്യങ്ങളെയും പോലെ ഒരു രാജാവും സർക്കാരും രാജ്യവും വേണമെന്ന അവരുടെ ഉറച്ച തീരുമാനത്തിൽ വെച്ച് ഇതെല്ലാം ഇപ്പോൾ മറന്നുപോയി. കർത്താവിൻ്റെ വ്യക്തമായ ഇച്ഛയ്ക്കു വിരുദ്ധമായി, യിസ്രായേൽ രാജ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടാൻ പോകുന്നു.... അയ്യോ, തങ്ങളുടെ ആ ദിവസത്തിൽ, തങ്ങളുടെ സമാധാനത്തിനായുള്ള കാര്യങ്ങൾ യിസ്രായേൽ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! അയ്യോ, അവർ കർത്താവിനെ വിശ്വസിക്കുകയും, തങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി തങ്ങൾ പിന്തുടരേണ്ട വഴി തങ്ങളെക്കാളും നന്നായി അവിടുത്തേക്ക് അറിയാമെന്ന് സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ! എന്നാൽ അവിടുത്തെ ഏറ്റവും ശക്തമായ അപേക്ഷയെയും ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ മുന്നറിയിപ്പിനെയും അവഗണിച്ച്, അവർ ചെവി പൊത്തിയും ഹൃദയം കഠിനമാക്കിയും, ഒരു ജനത എന്ന നിലയിലും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമെന്ന നിലയിലും തങ്ങളുടെ നാശത്തിലേക്ക് അചഞ്ചലമായ യുക്തിയോടെ നയിച്ച വഴിയിൽ അവിടെത്തന്നെ പ്രവേശിച്ചു.

TAM1897 Q1 39.19അതുപോലെ, ഗോത്രങ്ങൾ പത്തും രണ്ടുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. പത്തു ഗോത്രങ്ങളുടെ ഗതി എന്തായി?—അവർ നിരന്തരമായ അവിശ്വസ്തതയുടെ ഒരു പാത പിന്തുടർന്നു, ഒടുവിൽ “നമുക്ക് രാജാവില്ല” എന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അപ്പോൾ യഹോവ പ്രവാചകനായ ഹോശേയയിലൂടെ അവരോട് അരുളപ്പാടു ചെയ്തു: “ഞാൻ നിങ്ങളുടെ രാജാവാകും; യിസ്രായേലേ, എന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരിക, നീ എന്നെ വിട്ടോടിപ്പോയി; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ രാജാവാകും.” എന്നാൽ അവർ മടങ്ങിവന്നില്ല; അവർ പ്രവാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

TAM1897 Q1 39.20അത് സംഭവിച്ചപ്പോൾ, ഹോശേയാ മുഖേന യെഹൂദയെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടു: “യെഹൂദാ ഇന്നും ദൈവത്തോടുകൂടെ വാഴുന്നു; വിശുദ്ധന്മാരോടുകൂടെ വിശ്വസ്തനുമാകുന്നു.” (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ) എന്നാൽ, “ഞാൻ തലപ്പാവ് നീക്കി കിരീടം എടുത്തുകളയും; അത് അങ്ങനെ ഇരിക്കുകയില്ല; ഞാൻ താണതിനെ ഉയർത്തുകയും ഉയർന്നതിനെ താഴ്ത്തുകയും ചെയ്യും. ഞാൻ അതിന് ഉന്മൂലനാശം, ഉന്മൂലനാശം, ഉന്മൂലനാശം വരുത്തും; അതിന് അവകാശമുള്ളവൻ വരുവോളം അത് ഇല്ലാതെയിരിക്കും; അവന് ഞാൻ അത് കൊടുക്കും” എന്ന വചനം വരുന്നതുവരെ യെഹൂദാ വിശ്വാസത്യാഗത്തിന്റെ പാതയിൽ പടിപടിയായി താഴേക്ക് പോയി എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം.

TAM1897 Q1 39.21കർത്താവിന് തൻ്റെ സ്വന്തം ജനത്തെ ഭരിക്കാൻ അന്യജാതികളെ നിയമിക്കേണ്ടി വന്നു. കർത്താവ്, അന്യജാതികളിലൂടെയും അന്യജാതികളുടെ ഭരണത്തിലൂടെയും, താൻത്തന്നെ അവരുടെ അടുക്കൽ വരുന്നതുവരെ അവരെ സംരക്ഷിച്ചപ്പോഴും, അവർ ശൗലിൻ്റെ കാലത്ത് പറഞ്ഞ അതേ വാക്കുതന്നെ വീണ്ടും ഉറക്കെ പറഞ്ഞു: “അല്ല, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു രാജാവ് വേണം.” ക്രിസ്തു തങ്ങളുടെ രാജാവായിരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചപ്പോൾ, അവർ അവിടുത്തെ ക്രൂശിച്ചു, “ഞങ്ങൾക്കു കൈസരല്ലാതെ മറ്റൊരു രാജാവില്ല” എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചു.

TAM1897 Q1 40.1ശമൂവേലിലൂടെ കർത്താവ് എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവർ “അല്ല, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു രാജാവ് വേണം,” എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചു. ആ ആർപ്പുവിളിയിൽ, അവനെതിരായ അവരുടെ ആത്യന്തികമായ ആർപ്പുവിളി കർത്താവ് കേട്ടു, ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും കേൾക്കാൻ എളുപ്പമാണ്—“ഞങ്ങൾക്കു കൈസരല്ലാതെ മറ്റൊരു രാജാവില്ല.” “എല്ലാ ജനതകളെയും പോലെ” ആകേണ്ടതിന് ദൈവത്തെ നിരസിച്ചതിലൂടെ, ദൈവത്തെ നിരസിച്ച എല്ലാ ജനതകളെയും പോലെയായി അവർ.

TAM1897 Q1 40.2പീലാത്തോസിൻ്റെ ന്യായാസനത്തിൽ വെച്ച് ക്രിസ്തുവിനെതിരെ അവർ മുഴക്കിയ ആർപ്പുവിളി, ശൗലിൻ്റെ കാലത്ത് മുഴങ്ങിയ “ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു രാജാവ് വേണം,” എന്ന ആർപ്പുവിളിയിൽ അടങ്ങിയിരുന്നു; ദൈവം അത് കേട്ടു. അതാണ് അതിൻ്റെ യുക്തി, അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനാവില്ല. നമ്മൾ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണമെങ്കിൽ, ദൈവത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടി തിരിയണം. നാം നമ്മുടെ ദേശത്തുനിന്നും, നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നും, നമ്മുടെ അപ്പന്റെ ഭവനത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുപോകണം. നാം ഭൂമിയിലെ അധികാര സിംഹാസനത്തിലെ പടിയിൽ ആണെങ്കിൽ പോലും, ഈജിപ്റ്റിനോട് നാം പുറംതിരിയണം; നാം അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോരുകയും, അതിനോടു പുറംതിരിഞ്ഞ്, എല്ലാം വിട്ട്, ജീവനുള്ള വിശ്വാസത്തോടെ ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയുകയും വേണം; അപ്പോൾ നാം തനിച്ചായിരിക്കണം, ജനതകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടുകയുമരുത്.

TAM1897 Q1 40.3അങ്ങനെ കാണാം, ദൈവം തൻ്റെ ജനത്തെയും, എല്ലാ ജനതകളെയും എപ്പോഴും പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, തൻ്റെ ജനത്തിൻ്റെയും ഏതൊരു മനുഷ്യൻ്റെയും നിത്യരക്ഷ, ഹൃദയത്തിൽ സഭയും രാഷ്ട്രീയ അധികാരവും പൂർണ്ണമായും വേർതിരിക്കുന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ്.