രക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം. – നമ്പർ 1

TAM1897 D 46.21897 ഫെബ്രുവരി 12, വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം നൽകിയ പ്രസംഗം 1897 ഫെബ്രുവരി 16-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ഡെയ്‌ലി ബുള്ളറ്റിനുകളിൽ (വാല്യം 1, നമ്പർ 3, പേജ് 46-47), 1897 ഫെബ്രുവരി 17-ലെ ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ഡെയ്‌ലി ബുള്ളറ്റിനുകളിലും (വാല്യം 1, നമ്പർ 4, പേജ് 49-53) അച്ചടിച്ചത്.

TAM1897 D 46.3ഇത് വളരെ ശാസ്ത്രീയമായ ഒരു യുഗമാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം — കുറഞ്ഞപക്ഷം പേരിലും അവകാശവാദത്തിലും അഭിലാഷത്തിലും. ദൈവം തൻ്റെ ജനം എപ്പോഴും കാലത്തിനൊപ്പം നിലകൊള്ളണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിലുപരി: തൻ്റെ ജനം എപ്പോഴും കാലത്തെക്കാൾ മുന്നിൽ നിൽക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും തൻ്റെ ജനം എപ്പോഴും പരിഷ്കരണവാദികളായിരിക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഒരു വ്യക്തി പരിഷ്കരണവാദിയാകണമെങ്കിൽ, അവൻ കാലത്തെക്കാൾ മുന്നിൽ നിൽക്കണം. അപ്പോൾ, അവകാശവാദത്തിലും മറ്റുവിധത്തിലും ഇത് പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു ശാസ്ത്രീയ യുഗമായതുകൊണ്ട്, ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിന് ദൈവത്തിന്റെ വേല, അതായത് അവിടുത്തെ ജനം, ശാസ്ത്രീയമായിരിക്കണം. ഇതാണ് ഞാൻ ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്ന പഠനത്തിനുള്ള പ്രമേയത്തിന്റെ പ്രസ്താവന. ആ പ്രമേയം ശാസ്ത്രീയമായി ശരിയാണെന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ നമ്മളിൽ പ്രകടമാകുന്നതുവരെ, അത് സ്വീകരിക്കാനും, പഠിക്കാനും, അതിന്മേൽ പണിതുയർത്താനും കർത്താവ് നമ്മളോട് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളും ഞാനും, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ നാമം ഏറ്റുപറയുന്ന എല്ലാവരും അത് ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, ആ കാര്യം കർത്താവ് ചെയ്യും. ലോകം അത് കാണും; നിങ്ങളും ഞാനും അതിൽ പങ്കാളികളായാലും ഇല്ലെങ്കിലും ലോകം അത് കാണും. കാരണം, നിങ്ങളും ഞാനും അതിൽ പങ്കാളികളാകുന്നില്ലെങ്കിൽ, കർത്താവിനെ തങ്ങളെക്കൊണ്ട് ആ പ്രകടനം നടത്താൻ അനുവദിക്കുന്നവർ അതിൽ പങ്കാളികളാകും; നിങ്ങളും ഞാനും അവിടുന്ന് അത് ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, നമ്മൾ അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തും.

TAM1897 D 46.4എന്നാൽ നിങ്ങൾ പറയുന്നു, രക്ഷ ദൈവജനത്തിൻ്റെ വേലയാണെന്ന്. രക്ഷ കർത്താവിൻ്റെ ഏക വേലയാണെന്ന്. മറ്റ് സഹോദരന്മാർ പറഞ്ഞുവരുന്നത് ഇതാണ്. ഇന്ന് ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള പാഠത്തിലും, എബ്രായലേഖനത്തിലെ എല്ലാ പാഠങ്ങളിലും നാം പഠിച്ചതും ഇതുതന്നെയാണ്. തിരുവെഴുത്തുകളിലെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും നാം പഠിച്ച പാഠമാണിത്. യേശുക്രിസ്തുവിനെ, ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവനായ അവനെത്തന്നെ, അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അറിയരുതെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നു. നിങ്ങൾ അത് പറയുന്നു; അതെ, ഞാനും അത് പറയുന്നു. ദൈവജനത്തിൻ്റെ പ്രവൃത്തി - ലോകത്തിൽ ദൈവത്തിൻ്റെ കാര്യം എന്താണോ അത്, അത് രക്ഷയുടെ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. നമ്മൾ ഇതിനകം പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളുമായി ഇത് പൂർണ്ണമായും യോജിക്കുന്നു. അതിനാൽ രക്ഷ ഒരു ശാസ്ത്രമാണ്.

TAM1897 D 46.5അതിലുപരി: രക്ഷ എന്നത് കേവലം ശാസ്ത്രമല്ല, കേവലം ഒരു ശാസ്ത്രവുമല്ല; അത് എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും പ്രധാനവും, താക്കോലും, കേന്ദ്രവുമാണ്. ഈ ലോകത്തിൽ മനുഷ്യമനസ്സുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഏറ്റവും ശാസ്ത്രീയമായത് അതുതന്നെയാണ്. അതിനാൽ, ദൈവജനം ദൈവത്തിൻ്റെ രക്ഷയെ അത് ദൈവത്തിൽ ഉള്ളതുപോലെ തന്നെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ; ലോകത്തിലെ അവിടുത്തെ രക്ഷയുടെ കാര്യം, രക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള അവിടുത്തെ ആശയങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, അപ്പോൾ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും മീതെയുള്ള ശാസ്ത്രം ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടും. അപ്പോൾ ഒരു ശാസ്ത്രീയ യുഗത്തിൽ, ശാസ്ത്രത്തിൻ്റെ രാജാക്കന്മാർക്ക് മുമ്പിൽ പോലും ദൈവജനത്തിന് ലജ്ജിക്കേണ്ടി വരില്ല.

TAM1897 D 47.1ഇപ്പോൾ, ഞാൻ ആ സത്യത്തിൽ പൂർണ്ണമായി പ്രതിജ്ഞാബദ്ധനാണ്. അത് എത്രത്തോളം പൂർണ്ണമായ സത്യമാണെന്ന് നിങ്ങൾ കാണണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളും ഞാനും ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്ക് പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാണ്. സത്യങ്ങളുടെയെല്ലാം പുസ്തകമായ ബൈബിളിലൂടെ രക്ഷ ഒരു ശാസ്ത്രമാണെന്ന് നിങ്ങൾ കാണണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എനിക്കൊപ്പം ആ സത്യത്തിന് പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാകും.

TAM1897 D 47.2അപ്പോൾ, ആദ്യം തന്നെ, നിങ്ങൾ വിവേകത്തോടെ ചിന്തിച്ച്, രക്ഷ ഒരു ശാസ്ത്രമാണെന്ന് മാത്രമല്ല, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ഒന്നാണെന്ന് സ്വയം കാണുവാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

TAM1897 D 47.3“ശാസ്ത്രം” എന്ന വാക്കിന് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അറിവ് എന്നാണ് അർത്ഥം. സസ്യശാസ്ത്രം എന്നാൽ സസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവാണ്. ജ്യോതിശാസ്ത്രം എന്നാൽ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവാണ്. അതുകൊണ്ട് ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ശാസ്ത്രത്തെ “ചിന്തയുടെ ഫലം” എന്ന് നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു. ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിനുള്ള എല്ലാ അറിവും - അതായത് ശാസ്ത്രവും - ജ്യോതിശാസ്ത്രം എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലോകത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ ഫലമാണ്.

TAM1897 D 47.4ഇപ്പോൾ രക്ഷ എന്നത് ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവാണ്: “ഏകസത്യദൈവമായ നിന്നെയും നീ അയച്ചിരിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെയും അറിയുന്നതുതന്നെ നിത്യജീവൻ ആകുന്നു.” അതിനാൽ അതൊരു ശാസ്ത്രമാണ്. എന്നാൽ ഈ അറിവ് മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയുടെ ഫലമല്ല: ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ ഫലമാണ്. കാരണം, “ദൈവം തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് ഒരുക്കിയിട്ടുള്ളത് കണ്ണ് കണ്ടിട്ടില്ല ചെവി കേട്ടിട്ടില്ല, ഒരു മനുഷ്യന്റെയും ഹൃദയത്തിൽ തോന്നിയിട്ടുമില്ല … നമുക്കോ ദൈവം അത് തന്റെ ആത്മാവിനാൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ, ആത്മാവ് സകലത്തെയും, ദൈവത്തിന്റെ ആഴങ്ങളെപ്പോലും ആരായുന്നു.” അതിനാൽ, രക്ഷ ദൈവത്തിൻ്റെ ചിന്തയുടെ ഫലമായതുകൊണ്ട്, അത് ഒരു ശാസ്ത്രം മാത്രമല്ല, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉയർന്നതുമാണ്.

TAM1897 D 47.5വീണ്ടും: ലോകം ശാസ്ത്രമായി അംഗീകരിക്കുന്നത് — പ്രകൃതി ശാസ്ത്രങ്ങൾ — മനുഷ്യരുടെ ചിന്തയുടെ ഫലമാണ്. മനുഷ്യർ ചിന്തിക്കുന്നത് മനസ്സുകൊണ്ടാണ്. അപ്പോൾ, ഈ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് മനസ്സുകൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ രക്ഷ മനസ്സിനെത്തന്നെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. അപ്പോൾ, ഏതാണ് ഉയർന്നത്? ഏതാണ് ഉയർന്നത് — മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതോ, അതോ മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതോ? — തീർച്ചയായും രണ്ടാമത്തേത് തന്നെ. അപ്പോൾ, മനുഷ്യർ മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും മനസ്സുകൊണ്ട് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനാലും, രക്ഷ മനസ്സിനെത്തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനാലും, രക്ഷ മറ്റേതൊരു ശാസ്ത്രത്തെയും പോലെ ഒരു ശാസ്ത്രമാണെന്ന് മാത്രമല്ല, മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെക്കാളും ഉന്നതമായ ശാസ്ത്രമാണെന്നും തികച്ചും വ്യക്തമാണ്. മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിന് അറിയാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ശാസ്ത്രമാണത്.

TAM1897 D 47.6വീണ്ടും: രക്ഷ മനസ്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ രക്ഷയിൽ, രക്ഷയിലൂടെ മനസ്സുമായി ഇടപെടുന്നത് ആരാണ്? — അത് ദൈവം തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ, ഈ ശാസ്ത്രം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ദൈവം തന്നെയായതുകൊണ്ടും, ഈ ശാസ്ത്രം ദൈവത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ ഫലമായതുകൊണ്ടും, രക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിന് മാത്രമല്ല, പ്രപഞ്ചത്തിന് മുഴുവനായും അറിയാവുന്ന ഏറ്റവും ഉയർന്നതും, ആഴമേറിയതും, വിശാലവുമായ ശാസ്ത്രമാണെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.

TAM1897 D 47.7നമുക്ക് കുറച്ച് തിരുവെഴുത്തുകൾ വായിക്കാം. “ഈ ലോകത്തിനു അനുരൂപമാകാതെ … മനസ്സ് പുതുക്കി രൂപാന്തരപ്പെടുവിൻ.” റോമർ 12:2. “ഇങ്ങനെ ഒരു വശത്ത് ഞാൻ എന്റെ മനസ്സുകൊണ്ടു ദൈവത്തിന്റെ പ്രമാണത്തെയും … സേവിക്കുന്നു.” റോമർ 7:25. “ദൈവപുത്രൻ വന്നു എന്നും … നമുക്ക് വിവേകം തന്നു എന്നും നാം അറിയുന്നു.” “നാമോ ക്രിസ്തുവിന്റെ മനസ്സുള്ളവർ ആകുന്നു.” കർത്താവിന് നമ്മളിലേക്ക് എത്താനുള്ള ഒരേയൊരു മാർഗ്ഗം മനസ്സിലൂടെയാണ്. അവിടുന്ന് നമ്മളോട് ഇടപെടുന്നത് മനസ്സിലൂടെ മാത്രമാണ്. അവിടുന്ന് നമ്മെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് നമ്മുടെ മനസ്സുകളിലൂടെ മാത്രമാണ്. നോക്കുക: “ഒരു വശത്ത് ഞാൻ എന്റെ മനസ്സുകൊണ്ടു ദൈവത്തിന്റെ പ്രമാണത്തെയും മറുവശത്ത് ജഡംകൊണ്ട് പാപത്തിന്റെ പ്രമാണത്തെയും സേവിക്കുന്നു.” എല്ലാ കൽപ്പനകളിലും ഒന്നാമത്തേത് ഇതാണ്: “യിസ്രായേലേ, കേൾക്കുക; നമ്മുടെ ദൈവമായ കർത്താവ് ഏകകർത്താവ്. നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും … സ്നേഹിക്കേണം.” “ജഡത്തിന്റെ ചിന്ത ദൈവത്തോടു ശത്രുത്വം ആകുന്നു; അത് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന് കീഴ്‌പെടുന്നില്ല, കീഴ്‌പെടുവാൻ അതിന് കഴിയുന്നതുമല്ല.” ദൈവത്തിൻ്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന് കീഴ്‌പെടുവാൻ കഴിയാത്ത ജഡിക മനസ്സ് - കഴിയില്ല - മാറ്റപ്പെടണം, ദൈവത്തിൻ്റെ നിയമത്തെ എപ്പോഴും സേവിക്കുന്ന മറ്റൊരു മനസ്സിനായി അത് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടണം. ആ മനസ്സിൻ്റെ മാറ്റമാണ് രക്ഷ. ആ മനസ്സിൻ്റെ നവീകരണം ദൈവം തൻ്റെ രക്ഷയുടെ പ്രവൃത്തിയിൽ വരുത്തുന്നു, അത് മറ്റാർക്കും വരുത്താനാവില്ല. അതിനാൽ, ഇത് എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ് — മനുഷ്യമനസ്സിന് അറിയാവുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഉന്നതം, പ്രപഞ്ചത്തിന് അറിയാവുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഉന്നതം.

TAM1897 D 47.8എന്തുകൊണ്ടാണ് “രക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം” എന്ന് സാക്ഷ്യങ്ങൾ പറയുന്നത് എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ തുടങ്ങുന്നില്ലേ?

TAM1897 D 49.1ഇപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരും ഇങ്ങനെത്തന്നെയാണ് ചിന്തിക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾ കാണണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഞാൻ തനിച്ചല്ലെന്ന് നിങ്ങൾ കാണണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ നിലപാടിന് നമുക്ക് ശാസ്ത്രീയമായ അധികാരമുണ്ടെന്ന് - അതായത്, ശാസ്ത്രം മനസ്സിലാക്കുന്ന വ്യക്തികളുടെ അധികാരം - നിങ്ങൾ കാണണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

TAM1897 D 49.2ഈ ലോകത്തിൽ മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും ഏറ്റവും നന്നായി മനസ്സിലാക്കുന്നവർ, മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് ചേർത്തതിനേക്കാൾ ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ കൂടുതൽ താൽപ്പര്യമുള്ളവരാണെന്നും, മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് ചേർത്തതിനേക്കാൾ ഇതിൽ അവരുടെ പരിഗണനയ്ക്ക് യോഗ്യമായവ കൂടുതൽ കാണുന്നുവെന്നും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതിന് ഇന്ന് രാത്രി എനിക്ക് നിങ്ങൾക്ക് തെളിവ് നൽകാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, ശാസ്ത്രീയമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നതിൽ ഞാൻ സുരക്ഷിതനാണെന്ന് നിങ്ങൾ പറയില്ലേ? അപ്പോൾ, എൻ്റെ പക്കൽ അത്തരമൊരു കൂട്ടം തന്നെയുണ്ട് — മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം. അവർ മറ്റുള്ളവയെല്ലാം ചേർത്തതിനേക്കാൾ ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ കൂടുതൽ താല്പര്യമുള്ളവരാണെന്നതിന്, സത്യസന്ധമായി രേഖപ്പെടുത്തിയ തെളിവുകൾ എൻ്റെ പക്കലുണ്ട്.

TAM1897 D 49.31 പത്രൊസ് 1:10-12-ൽ, അപ്പൊസ്തലൻ രക്ഷയെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്, അവിടെ ഞാൻ ഇപ്രകാരം വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 D 49.4നിങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന കൃപയെക്കുറിച്ച് പ്രവചിച്ച പ്രവാചകന്മാർ ഈ രക്ഷയെ അന്വേഷിക്കുകയും പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അവരിലുള്ള ക്രിസ്തുവിൻ ആത്മാവ് ക്രിസ്തുവിന് വരേണ്ടുന്ന കഷ്ടങ്ങളെയും പിൻവരുന്ന മഹിമയേയും മുമ്പിൽകൂട്ടി സാക്ഷീകരിച്ചപ്പോൾ സൂചിപ്പിച്ച സമയം ഏതോ എങ്ങനെയുള്ളതോ എന്ന് പ്രവാചകന്മാർ ആരാഞ്ഞുനോക്കി, എന്നാൽ അവർ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തത് അവർക്കായിട്ടല്ല നമുക്കുവേണ്ടിയത്രെ എന്ന് അവർക്ക് വെളിപ്പെട്ടു; ദൈവദൂതന്മാർ പോലും അറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇക്കാര്യങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു അയയ്ക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനോട് ചേർന്ന് നിങ്ങളോട് ഇപ്പോൾ പ്രസംഗിച്ച സുവിശേഷകരാൽ അറിയിക്കപ്പെട്ടതുതന്നെ.

TAM1897 D 49.5ദൂതന്മാർ എന്താണ് ഉറ്റുനോക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? — സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് അയയ്ക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ. ഇവിടെ “ആഗ്രഹിക്കുന്നു” എന്നതിനുള്ള ഗ്രീക്ക് പദത്തിന്റെ അർത്ഥം “ഒന്നിൽ ഹൃദയം കേന്ദ്രീകരിക്കുക” എന്നാണ്. ‘ഉറ്റുനോക്കുക’ എന്നതിനുള്ള ഗ്രീക്ക് പദത്തിന്റെ അർത്ഥം, ‘ഒരു കാര്യം നോക്കുന്നതിനായി കുനിഞ്ഞുനോക്കുക; തല മുന്നോട്ട് ചായ്ച്ച് നോക്കുക; ശരീരം വളച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കുക; സൂക്ഷ്മമായി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കുക, ജിജ്ഞാസയോടെ പരിശോധിക്കുക — എന്തെങ്കിലും കാര്യം അടുത്തറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാളെപ്പോലെ’ എന്നൊക്കെയാണ്. രക്ഷ എന്ന വിഷയത്തോടുള്ള ദൂതന്മാരുടെ മനോഭാവം ഇതാണ്.

TAM1897 D 49.6ഇപ്പോൾ, ദൂതന്മാർക്ക് മറ്റ് ശാസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച്—ജീവശാസ്ത്രം, ഭൂവിജ്ഞാനം, മത്സ്യശാസ്ത്രം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം—അതായത് മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിയാമോ? അവർക്കറിയാമെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും ദൂതന്മാർ പൂർണ്ണമായി അറിയുമെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. ഏതൊരു മനുഷ്യനും ഏതെങ്കിലും ഒരു ശാസ്ത്രം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനേക്കാളോ എന്നെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കിയതിനേക്കാളോ അനന്തമായി കൂടുതൽ നന്നായി എല്ലാ ദൂതന്മാരും മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും അറിയുമെന്ന് പറയുന്നത് തികച്ചും സുരക്ഷിതമാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. എന്നാൽ മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെക്കാളും കൂടുതൽ താൽപ്പര്യം ദൂതന്മാർക്ക് രക്ഷയുടെ വിഷയത്തിലാണ്. മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിയുന്ന അവർ, ഈ ഒരൊറ്റ വിഷയത്തിലാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ താല്പര്യമുള്ളത്. ഓ, ശരി, ഞാൻ അങ്ങനെയൊരു അധികാരത്തെ ഉദ്ധരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, ഈ നിലപാട് സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ നമുക്ക് സുരക്ഷിതത്വമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ പറയുമെന്ന് കുറച്ചുമുൻപ് നിങ്ങൾ എന്നോട് സമ്മതിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ വരൂ, നമുക്ക് സുരക്ഷിതത്വമുണ്ട്. നമ്മൾ ഏറ്റവും മികച്ച കൂട്ടായ്മയിലാണ് — അതെ, ഏറ്റവും മികച്ച ശാസ്ത്രീയ കൂട്ടായ്മയിൽ. ഈ വിഷയത്തിൽ നിർണ്ണായകമായ അധികാരമുണ്ട്, അത് ശാസ്ത്രീയമായ അധികാരമാണ്.

TAM1897 D 49.7ഇപ്പോൾ, ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ ‘ശാസ്ത്രം’ എന്ന വാക്കുകൊണ്ട് കളിക്കുകയല്ല. രക്ഷയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, “ശാസ്ത്രം”, “ശാസ്ത്രീയം” എന്നീ വാക്കുകളെ ഞാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അവയുടെ പൂർണ്ണമായ അർത്ഥത്തിൽ സത്യസന്ധമായ വാക്കുകളായിട്ടാണ്. ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ശാസ്ത്രീയമായ കാര്യമാണ്; അത് വ്യാജമായി അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നല്ല, മറിച്ച് തികച്ചും, പരമമായ അർത്ഥത്തിൽ ശാസ്ത്രീയമായ ഒന്നാണ്. അതിനാൽ, ഞാൻ ‘ശാസ്ത്രം’ അല്ലെങ്കിൽ ‘ശാസ്ത്രീയം’ എന്ന വാക്കുകൊണ്ട് കളിക്കുകയാണെന്ന് ഒട്ടും തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. ഞാനിത് സത്യസന്ധമായിട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, കാരണം ഈ സന്ദർഭത്തിൽ അത് ശരിയാണ്.

TAM1897 D 49.8എന്നാൽ ഇത് മാത്രമല്ല: എന്തെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെപ്പോലെ ദൂതന്മാർക്ക് ഇതിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് മാത്രമല്ല; അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കാനും സാധിക്കുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവർക്ക് അറിവ് ലഭിക്കുന്നു. എഫെസ്യർ 3:8-11 വായിക്കുക, അപ്പോൾ ഈ ആശയം വ്യക്തമായി കാണാം:—

TAM1897 D 50.1സകല വിശുദ്ധരിലും ഏറ്റവും ചെറിയവനായ എനിക്ക് ജാതികളോട് ക്രിസ്തുവിന്റെ അതിരറ്റ സമ്പന്നതയെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുവാനും സകലവും സൃഷ്ടിച്ച ദൈവത്തിൽ അനാദികാലം മുതൽ മറഞ്ഞുകിടന്ന മർമ്മത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥ ഇന്നതെന്ന് എല്ലാവർക്കും [ഞാൻ ‘മനുഷ്യർ’ എന്ന വാക്ക് ഒഴിവാക്കുന്നു, കാരണം അത് ചേർത്തതാണ്] പ്രകാശിപ്പിക്കുവാനുമായി ഈ കൃപ എനിക്ക് നല്കിയിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി [ഇപ്പോൾ നോക്കുക, ദൈവത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രഹസ്യത്തിന്റെ സഹവാസം എന്താണെന്ന് എല്ലാവരെയും കാണിക്കുവാനായി ഞാൻ ക്രിസ്തുവിൻ്റെ അളവറ്റ സമ്പന്നതയെക്കുറിച്ച് പ്രസംഗിക്കണം; അത് ഇപ്രകാരമുള്ള ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തിനും ലക്ഷ്യത്തിനുമാണ്] ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വാഴ്ചകൾക്കും അധികാരങ്ങൾക്കും ദൈവത്തിന്റെ ബഹുവിധമായ ജ്ഞാനം, ദൈവം നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ നിവർത്തിച്ച അനാദികാലം മുതലുള്ള നിർണ്ണയപ്രകാരം സഭ മുഖാന്തരം വെളിപ്പെട്ടുവരുന്നു.

TAM1897 D 50.2മനുഷ്യരെ ഇത് കാണാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിൻ്റെ “ഉദ്ദേശ്യം” എന്താണ്? — “സ്വർഗ്ഗീയ സ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള” (മറ്റ് വിവർത്തനങ്ങളിൽ “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ” എന്ന് നൽകിയിരിക്കുന്നു; അത് ശരിയാണ്) അധികാരങ്ങൾക്കും ശക്തികൾക്കും ദൈവത്തിൻ്റെ വൈവിധ്യമാർന്ന ജ്ഞാനം അറിയപ്പെടുക എന്നതാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് അയയ്ക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ദൂതന്മാരും അധികാരങ്ങളും ശക്തികളും ഈ രക്ഷയുടെ സുവിശേഷത്തിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ ഉറ്റുനോക്കുകയും പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ അവർ പഠിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുയേശുവിൽ അവൻ നിശ്ചയിച്ച തൻ്റെ നിത്യമായ ഉദ്ദേശ്യമനുസരിച്ച് ദൈവത്തിൻ്റെ ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ പുതിയ വെളിപാടുകൾ — ദൈവത്തിൻ്റെ വൈവിധ്യമാർന്ന ജ്ഞാനം — അവർ പഠിക്കുന്നു. ദൈവത്തിൻ്റെ ഈ രഹസ്യം, ഈ നിത്യമായ ഉദ്ദേശ്യം, സുവിശേഷത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് മറ്റ് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അധികാരങ്ങളും ശക്തികളും ഒരു രീതിയിൽ നിത്യമല്ലെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം - അവ നിത്യത മുതൽ നിത്യത വരെ ഉള്ളവയല്ല. നിങ്ങളെയും എന്നെയും പോലെ, അവ ഒരു നിശ്ചിത ബിന്ദു മുതൽ നിത്യത വരെ മാത്രമുള്ളവയാണ്. ഗബ്രിയേൽ താൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട നിമിഷം മുതൽ മാത്രമാണ് നിത്യതയുള്ളവൻ. അവൻ നിത്യത മുതൽ നിത്യത വരെ ഉള്ളവനല്ല.

TAM1897 D 50.3എന്നാൽ ദൈവം നിത്യത മുതൽ നിത്യത വരെ ഉള്ളവനാണ്. ഇപ്പോൾ, നിത്യത മുതൽ നിത്യത വരെ ഒരു ഉദ്ദേശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു, ഉണ്ട് — നമ്മുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന അവിടുത്തെ നിത്യോദ്ദേശ്യം. ആ നിത്യലക്ഷ്യത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് എത്താനും, അതിന്റെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കാനും ദൂതന്മാർക്ക് എത്ര സമയമെടുക്കും? — എന്നേക്കും. അത് വളരെ വ്യക്തമാണ്. അപ്പോൾ ആ ഉദ്ദേശ്യം സുവിശേഷത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുമ്പോൾ, “മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശയായ ക്രിസ്തു നിങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നു” എന്ന ദൈവത്തിന്റെ മർമ്മത്തിലൂടെ അറിയിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ദൂതന്മാർ അത് പഠിക്കുന്നു എന്നത് തികച്ചും വ്യക്തമാണ്. അവർ അതിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ശാശ്വതമായ ഉദ്ദേശ്യപ്രകാരം ദൈവത്തിന്റെ വൈവിധ്യമാർന്ന ജ്ഞാനം അതിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അവർ കാണുന്നു. അവർ അതിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു, അതുവഴി പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

TAM1897 D 50.4അപ്പോൾ, മറ്റേതൊരു ശാസ്ത്രത്തെയും ഒരു മനുഷ്യൻ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ അവർ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും മനസ്സിലാക്കുകയും, മറ്റുള്ളവയെക്കാളെല്ലാം ഇതിൽ കൂടുതൽ താൽപ്പര്യം കാണിക്കുകയും, ഇതിൽ നിന്ന് പഠിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങളും ഞാനും സുരക്ഷിതമായി ആശ്രയിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വസ്തുതയല്ലേ അത്? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവയെല്ലാം ചേർത്തതിനേക്കാൾ നമ്മുടെ ചിന്തയ്ക്കും, ഏറ്റവും ഉയർന്ന ചിന്തയ്ക്കും കൂടുതൽ യോഗ്യമായ ഒരു വിഷയമല്ലേ ഇതും? ശാസ്ത്രീയമല്ലാതായിപ്പോകാതെ, നമുക്ക് ഇതിൽ നമ്മുടെ ഹൃദയം അർപ്പിക്കാനും നമ്മുടെ സർവ്വചൈതന്യവും ഇതിനായി നൽകാനും കഴിയില്ലേ? ഓ, നമുക്ക് കഴിയും, തീർച്ചയായും കഴിയും! നമുക്കത് ചെയ്യാം.

TAM1897 D 50.5ഇപ്പോൾ, എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. ഞാൻ മറ്റ് ശാസ്ത്രശാഖകളെ ആക്രമിക്കുകയല്ല. മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും അവഗണിക്കുകയും, അവയെല്ലാം വെറും മിഥ്യാപ്രതീതികളാണെന്ന് കരുതുകയും, അവയ്ക്ക് യാതൊരു ശ്രദ്ധയും നൽകാതിരിക്കുകയും വേണമെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. ഇല്ല; ഞാൻ പറയുന്നത് ഇത് അവയെല്ലാറ്റിനെക്കാളും വലുതാണെന്നാണ്; കൂടാതെ, അവയിൽ നാം പഠിക്കുന്ന എന്തും, അവയെക്കാൾ വലുതായ ഇതിന് കീഴടങ്ങിയായിരിക്കണം പഠിക്കേണ്ടത് എന്നുമാണ്. നമ്മൾ ശാസ്ത്രീയമായ ഒരു സമീപനം സ്വീകരിക്കണമെങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവയെല്ലാം കുറഞ്ഞപക്ഷം ഈ ഒന്നിന് പിന്നിലായിരിക്കണം എന്ന് മാത്രമാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.

TAM1897 D 50.6ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ! നമ്മൾ മറ്റ് ശാസ്ത്രങ്ങളെ സമീപിക്കുന്ന നമ്മുടെ സ്വാഭാവിക ബുദ്ധിയെത്തന്നെ എടുക്കുക. മറ്റൊന്നിനേക്കാൾ ഉയർന്ന ഒരു ശാസ്ത്രം തനിക്ക് ലഭ്യമാണെന്ന ഏറ്റവും വലിയ അധികാരം കയ്യിലിരിക്കെ, ഏറ്റവും മികച്ചതും ഉന്നതവുമായ ചിന്തകളെല്ലാം ഒരു ശാസ്ത്രത്തിന് നൽകുന്നത് എന്നെയോ മറ്റേതെങ്കിലും മനുഷ്യനെയോ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കർശനമായി ശാസ്ത്രീയമായിരിക്കുമോ? അത് ശാസ്ത്രീയമായിരിക്കുമോ? — ഇല്ല. അപ്പോൾ, ഇതൊരു ശാസ്ത്രമാണെന്നും, അത് ഏറ്റവും ഉയർന്ന ശാസ്ത്രമാണെന്നും നമ്മൾ ഇതുവരെ കണ്ടു. അപ്പോൾ, ഏതൊരു മനുഷ്യനും തൻ്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ചിന്തയും, ഏറ്റവും മികച്ച ചിന്തയും, എല്ലാ ശക്തികളും ആദ്യം ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ അർപ്പിക്കുകയും, ഇതിനെ മറ്റെല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും നയിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, സ്വാഭാവികമായും അവൻ ശാസ്ത്രീയനല്ല.

TAM1897 D 50.7അവൻ ജ്ഞാനിയുമല്ല. കാരണം, എന്താണ് ഈ ശാസ്ത്രം? — രക്ഷ. വളരെ നല്ലത്. ഇത് നിത്യജീവനാണ്. എൻ്റെ ജീവിതവും എല്ലാ ശക്തിയും മറ്റ് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ഇതിനെ അവഗണിക്കുകയോ താഴ്ത്തിക്കെട്ടുകയോ ചെയ്താൽ, എനിക്കത് ലഭിക്കുമോ? — ഇല്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, മറ്റ് ശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിക്കാൻ എനിക്ക് എത്ര കാലം കിട്ടും? — പരമാവധി ഏതാനും വർഷങ്ങൾ മാത്രം. അപ്പോൾ ആ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ എൻ്റെ പഠനം എന്നെന്നേക്കുമായി അവസാനിക്കും, പിന്നീട് അവ പഠിക്കാൻ എനിക്ക് ഒരവസരവും ലഭിക്കുകയുമില്ല.

TAM1897 D 50.8എന്നാൽ ഞാൻ ഇതിനെ ഒന്നാമതായി സ്വീകരിക്കുകയും, ഇത് ഉറപ്പാക്കുന്നതുവരെ മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് താഴ്ന്ന സ്ഥാനം നൽകുകയും ചെയ്താൽ, പിന്നീട് മറ്റുള്ളവയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ എനിക്ക് ഒരവസരം ലഭിക്കുമോ? — അതെ. എത്ര കാലം? — ശാശ്വതമായി. ആഹ്, അപ്പോൾ അതല്ലേ വിവേകപൂർണ്ണമായ മാർഗ്ഗം? അതല്ലേ ഏക വിവേകപൂർണ്ണമായ വഴി? അതല്ലേ ഏക ശാസ്ത്രീയവും യുക്തിസഹവുമായ വഴി? — തീർച്ചയായും അതെ. അപ്പോൾ വരൂ, നമുക്ക് ശാസ്ത്രീയമായി, കർശനമായി, പരമാവധി ശാസ്ത്രീയമായി പ്രവർത്തിക്കാം.

TAM1897 D 50.9ഇനി നമുക്ക് കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ട് നോക്കാം. ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ച് നാം നോക്കിയ ആ ആദ്യ ഭാഗത്ത്, പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നു: “നിങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന കൃപയെക്കുറിച്ച് പ്രവചിച്ച പ്രവാചകന്മാർ ഈ രക്ഷയെ അന്വേഷിക്കുകയും പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.” ക്രിസ്തുവിൻ്റെ കഷ്ടങ്ങളെയും അതിനെ തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന മഹത്വത്തെയും അവർ മുൻകൂട്ടി സാക്ഷീകരിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു അത്.

TAM1897 D 51.1ഇപ്പോൾ, പ്രവാചകന്മാർ മുഖേനയാണ് രക്ഷയുടെ ഈ ശാസ്ത്രം, അതായത് രക്ഷയുടെ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ചിന്തയുടെ ഫലം, ഇവിടെ നമുക്കുള്ളതുപോലെ എഴുത്തിലൂടെ നമുക്ക് ലഭിച്ചത്. ഈ ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥം, ഈ രക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം, പ്രവാചകന്മാർ മുഖേനയാണ് വന്നത്. മറ്റ് ശാസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും അറിയാമായിരുന്നോ? — അതെ.

TAM1897 D 51.2ഇത് നമുക്ക് പലയിടത്തും കണ്ടെത്താനാകും — ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ സമയം കിട്ടുന്നതിലും കൂടുതൽ സ്ഥലങ്ങളിൽ. എന്നാൽ, അവർക്ക് ഈ ശാസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ടായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത നമ്മുടെ മനസ്സിൽ തെളിയിക്കുന്നതിനായി നമ്മൾ രണ്ടോ മൂന്നോ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

TAM1897 D 51.3ഒന്നാം കൊരിന്ത്യർ പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ, ശാസ്ത്രം കണ്ടെത്തുന്നതിന് ഏകദേശം ആയിരത്തി എഴുനൂറ് വർഷം മുൻപേ നൽകപ്പെട്ട ഒരു ശാസ്ത്രീയ പ്രസ്താവനയുണ്ട്. ഇത്രയും കാലം അത് അവിടെത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ അത് സംബന്ധിച്ച ശാസ്ത്രജ്ഞർ അവരുടെ ചിന്താ പ്രക്രിയയിലൂടെ അത് മനസ്സിലാക്കിയില്ല. അത് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലെ ഒരു സത്യത്തിന്റെ പ്രസ്താവനയാണ്. ബൈബിളിലെ ഈ പ്രസ്താവന വിശ്വസിച്ച ഏതൊരാൾക്കും, അദ്ദേഹം ‘ജ്യോതിശാസ്ത്രം’ എന്ന വാക്ക് കേട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ പോലും, എപ്പോഴും അത് അറിയാമായിരുന്നു; എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ ശാസ്ത്രത്തിന് അതറിയില്ലായിരുന്നു, വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞാണ് അത് കണ്ടെത്തിയത്.

TAM1897 D 51.4മറ്റൊരു ചിന്ത: ആ ബൈബിൾ എഴുത്തുകാരൻ ആ ശാസ്ത്രീയ പ്രസ്താവന നടത്തിയപ്പോൾ, ആയിരത്തി എഴുനൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശാസ്ത്രജ്ഞർ അത് ശാസ്ത്രീയമായി ശരിയാണെന്ന് കണ്ടെത്തുന്നതുവരെ അത് ഒരു ശാസ്ത്രീയ പ്രസ്താവനയായിരുന്നില്ലേ? — തീർച്ചയായും. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അത് എഴുതിയ ആൾ അത് എഴുതിയ സമയത്ത് അത് ശാസ്ത്രീയ പ്രസ്താവനയായിരുന്നില്ലേ? — തീർച്ചയായും. ആ വാക്യം 1 കൊരിന്ത്യർ 15:41 ആണ്:—

TAM1897 D 51.5സൂര്യന്റെ തേജസ്സ് വേറെ, ചന്ദ്രന്റെ തേജസ്സ് വേറെ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ തേജസ്സ് വേറെ; നക്ഷത്രവും നക്ഷത്രവും തമ്മിൽ തേജസ്സുകൊണ്ട് വ്യത്യാസം ഉണ്ടല്ലോ.

TAM1897 D 51.6നൂറ് വർഷം മുൻപ് ഇത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല, കാരണം ഏകദേശം അത്രയും കാലം മുൻപ്, താനൊരു വലിയ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനാണെന്ന് കരുതിയിരുന്ന, സഹപ്രവർത്തകർക്കിടയിലും അങ്ങനെ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി, ആ പ്രസ്താവന തെറ്റാണെന്നും ബൈബിൾ എഴുത്തുകാരുടെ അറിവില്ലായ്മയുടെ തെളിവാണെന്നും വിമർശിച്ചു. കാരണം, ഒരു നക്ഷത്രം മറ്റൊന്നിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാകുന്നത് ദൂരത്തിലല്ല, മറിച്ച് മഹത്വത്തിലും പ്രഭയിലുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം (അതായത്, ബൈബിൾ എഴുത്തുകാരൻ) കരുതി. ഈ വിമർശകൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് നൽകുന്ന വിശദീകരണം ഇതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം, ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പേരിൽ അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത്, ഒരു നക്ഷത്രം മറ്റൊന്നിനേക്കാൾ നമുക്ക് തിളക്കമുള്ളതും മനോഹരവുമായിരിക്കാൻ ഒരേയൊരു കാരണം അത് നമുക്ക് മറ്റേതിനേക്കാൾ അടുത്തായിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്, അതിനാൽ അതിന്റെ പ്രകാശം നമുക്ക് കൂടുതൽ ലഭിക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ശാസ്ത്രലോകം മുഴുവൻ അറിയുന്നത്, ഭൂമിയിലെ പൂക്കളിലുള്ള അത്രയും തന്നെ വ്യത്യാസം നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിലും സൗന്ദര്യത്തിലും നിറങ്ങളിലും ഉണ്ടെന്നുള്ള സത്യമാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ പൂക്കളെയും അവയുടെ എല്ലാ മഹത്വത്തോടും നിറവൈവിധ്യത്തോടും കൂടി ഒരു വലിയ മൈതാനത്ത് നമുക്ക് മുന്നിൽ അണിനിരത്തിയതായി കാണാനും, പിന്നീട് ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെ നാം ഇവയെ കാണുന്നതുപോലെ വ്യക്തമായി കാണാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ഒന്ന് എത്രത്തോളം വൈവിധ്യമാർന്നതും മനോഹരവുമാണോ, അത്രത്തോളം തന്നെ മറ്റൊന്നും വൈവിധ്യമാർന്നതും മനോഹരവുമാണെന്ന് നമുക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ഇത് ഇപ്പോൾ അറിയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ കൊരിന്ത്യർക്ക് ആ ഭാഗം എഴുതിയപ്പോൾ ഇത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.

TAM1897 D 51.7ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു, പൗലോസ് അത് എഴുതി കൊരിന്ത്യർക്ക് അയച്ച ദിവസം അതൊരു ശാസ്ത്രീയ പ്രസ്താവനയായിരുന്നില്ലേ? അത് ഇപ്പോൾ ഒരു സത്യമായിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ അന്നും ശാസ്ത്രത്തിലെ ഒരു സത്യമായിരുന്നില്ലേ? ശാസ്ത്രം അത് സത്യമാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയത് അതിനെ സത്യമാക്കിയില്ല, ഒരു സത്യമെന്ന നിലയിൽ അതിൻ്റെ ഭാരത്തിൽ ഒരു തരി പൊടി കൂട്ടാനും അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല. ബൈബിളിനെ വിശ്വസിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട് തങ്ങൾ മുൻപ് അറിയാതിരുന്ന ഒരു സത്യം അവർ കണ്ടെത്തിയെന്ന് മാത്രമാണ് അവരുടെ കണ്ടെത്തൽ കാണിക്കുന്നത്. ബൈബിളിൽ അത് വായിച്ച് വിശ്വസിക്കുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, ഏതൊരു ശാസ്ത്രജ്ഞനും കണ്ടെത്തുന്നതിന് വളരെ മുൻപേ തന്നെ ആ ശാസ്ത്രപരമായ ആശയം അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.

TAM1897 D 51.8മറ്റൊരു ശാസ്ത്രമുണ്ട്: ഒരു ദിവസം സർ ഐസക് ന്യൂട്ടൺ ഒരു ആപ്പിൾ മരത്തിൻ്റെ താഴെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അടുത്തുള്ള ഒരു കൊമ്പിൽ നിന്ന് ഒരു ആപ്പിൾ വീണു. ഇതിനുമുൻപും പലതവണ ആപ്പിളുകൾ മരങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം ആപ്പിളുകൾ മരങ്ങളിൽ നിന്ന് വീഴുന്നത് മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ആ ദിവസം അദ്ദേഹം ധ്യാനാവസ്ഥയിലായിരുന്നു, അദ്ദേഹം ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്തുകൊണ്ടാണ് ആ ആപ്പിൾ താഴെ വീണത്? ഭൂമി അതിനെ തന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ ഒരു സ്വാധീനം ചെലുത്തിയതുകൊണ്ടായിരിക്കണം. ആപ്പിളിനേക്കാൾ വലുതായതിനാൽ, മരത്തിൽ നിന്ന് അത് വേർപെടുമ്പോൾ ഭൂമി അതിനെ തന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കും. അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു, ഞാൻ ആ ആപ്പിൾ എടുത്ത് കഴിയുന്നത്ര ഉയരത്തിൽ എറിഞ്ഞാൽ, അത് വീണ്ടും ഭൂമിയിലേക്ക് താഴെ വീഴും. അപ്പോൾ, ഈ ചെറിയ ദൂരത്തേക്ക് അതിനെ കൊണ്ടുവന്നത് ഭൂമിയുടെ ആകർഷണശക്തിയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ അതിനെ കഴിയുന്നത്ര ഉയരത്തിൽ എറിഞ്ഞുവിട്ടിട്ട് അത് തിരികെ വന്നാൽ, ഭൂമിയുടെ ആകർഷണശക്തി ഭൂമിയിൽ നിന്ന് അത്രയും ദൂരേക്ക് എത്തുന്നു എന്നതിനും, അത് ആ വസ്തുവിനെ പിടിച്ചുവലിച്ചു തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു എന്നതിനും അത് തെളിവാണ്. എനിക്ക് അതിനെ ഒരു മൈൽ ഉയരത്തിൽ എറിയാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അത് തിരികെ വന്നാൽ, ആ സ്വാധീനം ആ വസ്തുവിനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ഒരു മൈൽ ദൂരത്തേക്ക് എത്തുന്നു എന്നത് വ്യക്തമാകും. അപ്പോൾ, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, അത് സത്യമാണെങ്കിൽ, ആ സ്വാധീനം ചന്ദ്രനിലേക്കും എത്തണം. അത് ചന്ദ്രനിൽ എത്തുന്നുണ്ടോ ആവോ? ഞാൻ പോയി നോക്കാം. അദ്ദേഹം തൻ്റെ വീട്ടിൽ പോയി അവിടെ ഇരുന്നു, ചന്ദ്രൻ്റെ ഭ്രമണപഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്യോതിശാസ്ത്രപരമായ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ എടുത്ത്, ഒരുപാട് കണക്കുകൾ കൂട്ടിയിട്ടുനോക്കി. പക്ഷേ അവ യോജിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവ യോജിച്ചില്ല; ആ ആകർഷണശക്തി ചന്ദ്രനിൽ എത്തുന്നതായി അദ്ദേഹത്തിന് കണ്ടെത്താനായില്ല.

TAM1897 D 52.1എൻ്റെ ഓർമ്മ ശരിയാണെങ്കിൽ, അദ്ദേഹം അത് വീണ്ടും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് ഏകദേശം പത്ത് വർഷത്തോളം ആ കാര്യം മാറ്റിവെച്ചു. ഒരു ദിവസം, മുൻപത്തെ കണക്കുകളിലെ ചില പിഴവുകൾ തിരുത്തിക്കൊണ്ട് ചന്ദ്രൻ്റെ ഭ്രമണപഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുതിയ കണക്കുകൂട്ടൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ ന്യൂട്ടൺ പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് വേണ്ടത് ഇത് നൽകുമോ എന്ന് നോക്കാം.” അദ്ദേഹം ആ കണക്കുകൾ എടുത്ത് ജോലി തുടങ്ങി, തീർച്ചയായും നിങ്ങളെയും എന്നെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിലുള്ള സംഖ്യകളുടെ ഒരു നീണ്ട പരമ്പര അദ്ദേഹം കണക്കുകൂട്ടി. എന്നാൽ ഒടുവിൽ അവസാനത്തെ രണ്ടോ മൂന്നോ അക്കങ്ങളിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അത് ശരിയാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടു. ആ അത്ഭുതകരമായ വസ്തുതയിൽ അദ്ദേഹം അത്രയേറെ വിസ്മയിച്ചുപോയതിനാൽ തൻ്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് പേന താഴെ വീണു, അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് ആവശ്യപ്പെടേണ്ടി വന്നു. ആ സുഹൃത്ത് അത് ചെയ്തു, അങ്ങനെ സർ ഐസക് ന്യൂട്ടൺ ഒരു ശാസ്ത്രീയ വസ്തുതയെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പുതിയ ശാസ്ത്രത്തെത്തന്നെ തെളിയിച്ചു. അതിനെ ഗുരുത്വാകർഷണം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അന്നുമുതൽ അദ്ദേഹം അനശ്വരനായി.

TAM1897 D 52.2അതൊരു വലിയ കാര്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ സർ ഐസക് ന്യൂട്ടൺ പ്രകൃതിയിൽ അത് കണ്ടെത്തുന്നതിന് രണ്ടായിരത്തഞ്ഞൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ ബൈബിളിൽ ഇത് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗുരുത്വാകർഷണം എന്നത് കേവലം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സന്തുലിതാവസ്ഥയാണ്. ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നതുപോലെ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തുന്ന തത്വമാണത്, നിയമമാണത്. അതായത്, പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ വസ്തുവും മറ്റെല്ലാ വസ്തുക്കളെയും സ്വാധീനിക്കുകയും അവയുമായി സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ വസ്തു മാത്രമല്ല, പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ കണികയും പ്രപഞ്ചത്തിലെ മറ്റെല്ലാ കണികകളെയും ആകർഷിക്കുകയും സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

TAM1897 D 52.3ഭൗതിക ലോകത്ത്, ജീവന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇന്ന് ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് നമ്മുടെ ബൈബിൾ ക്ലാസ്സിൽ പറഞ്ഞതിന് അനുരൂപമായ ഒരു വസ്തുതയാണ് ഇത്. പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ അറിയാതെ നിങ്ങൾക്ക് ആരെയെങ്കിലുമോ എന്തിനെയെങ്കിലുമോ സ്പർശിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് നമ്മൾ കണ്ടെത്തി. ഒരു ചെറുപക്ഷി വീഴുന്നത് നിങ്ങളുടെ പിതാവിൻ്റെ അറിവില്ലാതെ സംഭവിക്കുന്നില്ല, ആ ചെറുപക്ഷിയുടെ വീഴ്ച പ്രപഞ്ചത്തിലെങ്ങും അനുഭവപ്പെടാതെ സംഭവിക്കുന്നുമില്ല. ഇത് അതിനോട് അനുരൂപമായ ഒരു വസ്തുതയാണ്.

TAM1897 D 52.4ഈ രണ്ടിനോടും അനുരൂപമായ ഒരു ആത്മീയ വസ്തുതയും അവിടെയുണ്ട്.

TAM1897 D 52.5അങ്ങയുടെ ആത്മാവിനെ ഒളിച്ച് ഞാൻ എവിടെ പോകും? തിരുസന്നിധിവിട്ട് ഞാൻ എവിടേക്ക് ഓടും? ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കയറിയാൽ അങ്ങ് അവിടെ ഉണ്ട്; പാതാളത്തിൽ എന്റെ കിടക്ക വിരിച്ചാൽ അങ്ങ് അവിടെ ഉണ്ട്. ഞാൻ ഉഷസ്സിന്റെ ചിറകു ധരിച്ച്, സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റത്തു ചെന്നു വസിച്ചാൽ അവിടെയും അങ്ങയുടെ കൈ എന്നെ നടത്തും; അങ്ങയുടെ വലങ്കൈ എന്നെ പിടിക്കും. സങ്കീർത്തനം 139:7-10.

TAM1897 D 52.6നിങ്ങളും ഞാനും ഒരു ശരിയായ ചിന്ത ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, അത് മറ്റെവിടെയെങ്കിലും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നുണ്ടോ? നമ്മൾ ഒരു തെറ്റായ ചിന്ത ചിന്തിക്കുന്നു. എന്താണ് ഒരു തെറ്റായ ചിന്ത? — പാപം. അപ്പോൾ പാപം എവിടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്? — ചിന്തയിൽ. എൻ്റെ പാപം, എന്നെ കൂടാതെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അത് ആരാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്? — ദൈവം, തൻ്റെ ആത്മാവിനാൽ. അപ്പോൾ, നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്തതോ അനുഭവിക്കപ്പെടാത്തതോ ആയ ഒരു ആത്മീയ സത്യമുണ്ടോ? നന്മയ്‌ക്കോ തിന്മയ്‌ക്കോ വേണ്ടിയുള്ള ഒരു ചിന്ത അനുഭവിക്കപ്പെടാത്തതായി ഉണ്ടോ? അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ ഒരു ശാസ്ത്രമായി കാണുന്നില്ലേ? സർ ഐസക് ന്യൂട്ടൺ പ്രപഞ്ചത്തിലെ മറ്റ് സത്യങ്ങളുമായി യോജിക്കുന്ന ഒരു സത്യം പ്രപഞ്ചത്തിൽ കണ്ടെത്തി.

TAM1897 D 52.7ന്യൂട്ടൺ കണ്ടെത്തിയ നിയമം, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തുന്ന നിയമമാണ്. ഇപ്പോൾ, ന്യൂട്ടൺ കണ്ടെത്തുന്നതിന് രണ്ടായിരത്തഞ്ഞൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ ഇത് അറിയാമായിരുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്ത് ഞാൻ വായിക്കാം. യെശയ്യാവ് 40:12:—

TAM1897 D 52.8തന്റെ ഉള്ളംകൈകൊണ്ടു വെള്ളം അളക്കുകയും ചാണുകൊണ്ട് ആകാശത്തിന്റെ പരിമാണമെടുക്കുകയും ഭൂമിയുടെ പൊടി നാഴിയിൽ കൊള്ളിക്കുകയും പർവ്വതങ്ങൾ വെള്ളിക്കോൽകൊണ്ടും കുന്നുകൾ തുലാസിലും തൂക്കുകയും ചെയ്തവൻ ആര്?

TAM1897 D 52.9പർവതങ്ങളും കുന്നുകളും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവ പരസ്പരം സന്തുലിതമായിരുന്നു. അവയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തുന്നതിനായി ദൈവം അത് ക്രമീകരിച്ചോ? വസ്തുക്കളുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തുന്ന നിയമത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയനാമം എന്താണ്? — ഗുരുത്വാകർഷണം. അപ്പോൾ യെശയ്യാവ് സംസാരിച്ചത് എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ്? — ഗുരുത്വാകർഷണത്തെക്കുറിച്ച്. തീർച്ചയായും അതിനെക്കുറിച്ചുതന്നെ.

TAM1897 D 52.10ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ഈ വസ്തുത ‘സ്നോഡ്രോപ്പ്’ എന്ന ചെറിയ പൂവിനെ ഉദാഹരണമാക്കി വിശദീകരിക്കുന്നു. വിത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം പെരുകുന്ന രണ്ടുതരം പൂക്കളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. ഒന്ന് നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂവാണ്, മറ്റൊന്ന് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പൂവാണ്. പൂക്കളിൽ, മധ്യത്തിലുള്ള ഒരു നാരിന് ചുറ്റും ചെറിയ നാരുകൾ നിന്നിരിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഇനി, വിത്തിൽ നിന്ന് പെരുകുന്ന ഒരു നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂവിൽ, മധ്യത്തിലുള്ള നാര് ചുറ്റുമുള്ളവയേക്കാൾ എപ്പോഴും ചെറുതായിരിക്കും. അതൊരു തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പൂവാണെങ്കിൽ, മധ്യത്തിലുള്ള നാര് ചുറ്റുമുള്ളവയേക്കാൾ നീണ്ടതായിരിക്കും. അതിൻ്റെ കാരണം, ചുറ്റുമുള്ള നാരുകളിലെ പരാഗം മധ്യത്തിലുള്ളതിന് മുകളിൽ പതിക്കണം എന്നതാണ്, അല്ലെങ്കിൽ പൂവിന് പുനരുത്പാദനം സാധ്യമല്ല.

TAM1897 D 52.11ഇനി, വിത്തിൽ നിന്ന് പെരുകുന്ന ഒരു നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂവിൽ, മറ്റുള്ളവയുടെ പരാഗം അതിൽ പതിക്കാനായി ഈ മധ്യ നാര് മറ്റുള്ളവയേക്കാൾ ചെറുതായിരിക്കണം. അത് നീളമുള്ളതാണെങ്കിൽ, പരാഗം താഴേക്ക് വീണ് അതിനെ തട്ടാതെ പോകും, അങ്ങനെ ഒരു വിത്തും രൂപപ്പെടുകയില്ല. അതൊരു തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പൂവാണെങ്കിൽ, ഈ നാര് മറ്റുള്ളവയേക്കാൾ ചെറുതാണെങ്കിൽ, പരാഗം വീണ്ടും താഴേക്ക് വീണ് പോകുകയും അങ്ങനെ ഒരു വിത്തും രൂപപ്പെടുകയില്ല. അതുകൊണ്ട്, വിത്തിൽ നിന്ന് പെരുകുന്ന ഓരോ നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂവിനും, മധ്യത്തിലുള്ള നാര് ചുറ്റുമുള്ള നാരുകളേക്കാൾ ചെറുതായിരിക്കും. വിത്തിൽ നിന്ന് പെരുകുന്ന ഓരോ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പൂവിനും, മധ്യത്തിലുള്ള നാര് ചുറ്റുമുള്ള നാരുകളേക്കാൾ നീണ്ടതായിരിക്കും.

TAM1897 D 53.1സ്നോഡ്രോപ്പ് വിത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം പെരുകുന്നു. അതൊരു നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂവാണെങ്കിലും, അതിൻ്റെ മധ്യത്തിലുള്ള നാര് ചുറ്റുമുള്ള നാരുകളേക്കാൾ നീളമേറിയതാണ്. ഇതെങ്ങനെ സാധ്യമാകും? നിങ്ങൾക്ക് കാര്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകാൻ ഞാൻ ഇത് വീണ്ടും പറയാം: സ്നോഡ്രോപ്പ് യഥാർത്ഥത്തിൽ നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു പൂവാണ്, അത് വിത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം പെരുകുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അതിൻ്റെ മധ്യത്തിലുള്ള നാര് ചുറ്റുമുള്ള നാരുകളേക്കാൾ ചെറുതായിരിക്കണം. എന്നാൽ അത് കൂടുതൽ നീളമുള്ളതാണ്. പിന്നെ അതിനെങ്ങനെ വിത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം പെരുകാൻ കഴിയും? കർത്താവ് അതിനൊരു മാർഗ്ഗം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അത് ഒരു നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂവാണെങ്കിലും, വളഞ്ഞ് താഴേക്ക് ചായുന്നതായിരിക്കണം എന്ന് അവിടുന്ന് നിശ്ചയിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഒരു നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂവായ ഇതിന്റെ മധ്യത്തിലുള്ള നാര് മറ്റുള്ളവയെക്കാൾ നീളമേറിയതാകുന്നത്. പൂത്തു പഴുത്ത് പ്രജനനത്തിന് തയ്യാറാകുന്നതുവരെ അത് മുകളിലേക്ക് വളർന്ന് നിവർന്നുനിൽക്കുന്നു. ആ സമയത്ത് അത് തല താഴ്ത്തുന്നു, പരാഗം അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പതിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ, ആ ചെറിയ പൂവ് വീണ്ടും ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു.

TAM1897 D 53.2ഇപ്പോൾ, അത് തനിയെ മനോഹരമാണ്; എന്നാൽ ഇവിടെയാണ് ഗുരുത്വാകർഷണ നിയമത്തിന്റെ ഉദാഹരണം വരുന്നത്. ആ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ എന്നോട് പറയുന്നത്, ആ പൂവ് താഴേക്ക് ചായാനും തല താഴ്ത്താനും കാരണം ഭൂമിയുടെ ആകർഷണമാണ് എന്നാണ്. അത് ശരിയാണ്. ഒരു ആപ്പിൾ താഴെ വീഴാൻ കാരണമെന്താണ്? — ഭാരം. എന്നാൽ ഭാരം എന്നാൽ ഗുരുത്വാകർഷണം എന്നാണ് — ഭാരം എന്നർത്ഥം വരുന്ന ‘ഗ്രാവുസ്’ (gravus) എന്ന ലത്തീൻ വാക്കിൽ നിന്നുള്ളതാണത്. നിൽക്കുന്ന ആ പൂവ് തല താഴ്ത്താൻ കാരണമെന്താണ്? — ഭൂമിയുടെ ഭാരം. എന്നാൽ ഭൂമിയുടെ ഭാരം എന്തുകൊണ്ടാണ് ആ പൂവിനെ നേരത്തെ തല താഴ്ത്തിക്കാത്തത്? — ആഹാ, ദൈവം ആ ചെറിയ പൂവിനെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, അതിൻ്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഭൂമിയെയും, അതെ, പ്രപഞ്ചത്തെയും സന്തുലിതമാക്കി. ദൈവം ആ വിനയശീലയായ ചെറിയ സ്നോഡ്രോപ്പ് പൂവിനെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, അവൻ പ്രപഞ്ചത്തെ ഒരു സന്തുലനത്തിൽ നിർത്തി, ആ ചെറിയ പൂവിൻ്റെ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച് അത് ക്രമീകരിച്ചു! ദൈവം ആ ചെറിയ പൂവിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചെങ്കിൽ, വിശ്വാസം കുറഞ്ഞവരേ, നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവൻ എത്രയധികം ചിന്തിക്കുകയില്ല?

TAM1897 D 53.3ഇപ്പോൾ ഈ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ എന്നോട് പറയുന്നു, ഭൂമിയും — തീർച്ചയായും പ്രപഞ്ചവും — ഇപ്പോഴുള്ളതിനേക്കാൾ ഒരു പൗണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ഔൺസ് കൂടി ഭാരമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, അത് സ്നോഡ്രോപ്പ് പൂവിനെ അതിൻ്റെ ശരിയായ സമയത്തിന് മുമ്പുതന്നെ തല താഴ്ത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു എന്ന്; കാരണം, കൂടുതൽ ഭാരമുള്ളതുകൊണ്ട്, അതിന് അതിൻ്റെ മേൽ കൂടുതൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കഴിയുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആദ്യത്തെ സ്നോഡ്രോപ്പ് അവസാനത്തേതാകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ ചെറിയ സ്നോഡ്രോപ്പ് പൂവ് ജീവിക്കുവാനും ലോകാവസാനം വരെ മനുഷ്യരാശിയെ ആനന്ദിപ്പിക്കുവാനും വേണ്ടി, ദൈവം പ്രപഞ്ചത്തെ ആ പൂവിൻ്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായി അനുയോജ്യമാക്കി ക്രമീകരിച്ചു. അതിനാൽ, അതിന് ആവശ്യമുള്ള സമയം കൃത്യമായി എത്തുമ്പോൾ, അതിനെ താഴേക്ക് വലിക്കാൻ ആ ഭാരം കൃത്യമായി മതിയാകും. അപ്പോൾ പ്രത്യുൽപാദനം നടക്കാനായി അത് തൂങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, വേരുകളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു ശക്തി പ്രവേശിക്കുന്നു, തണ്ട് അല്പം കൂടി ഉറപ്പുള്ളതാകുന്നു, പൂവ് ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ അതിജയിക്കുന്നു, എന്നിട്ട് മുമ്പത്തെപ്പോലെ നിൽക്കുന്നു.

TAM1897 D 53.4തന്റെ ഉള്ളംകൈകൊണ്ടു വെള്ളം അളക്കുകയും ചാണുകൊണ്ട് ആകാശത്തിന്റെ പരിമാണമെടുക്കുകയും ഭൂമിയുടെ പൊടി നാഴിയിൽ കൊള്ളിക്കുകയും പർവ്വതങ്ങൾ വെള്ളിക്കോൽകൊണ്ടും കുന്നുകൾ തുലാസിലും തൂക്കുകയും ചെയ്തവൻ ആര്?

TAM1897 D 53.5പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സന്തുലിതാവസ്ഥ ആരാണ് സ്ഥാപിച്ചത്? — ദൈവം. സർ ഐസക് ന്യൂട്ടൺ ഇത് കണ്ടെത്തുന്നതിന് ഏകദേശം രണ്ടായിരത്തഞ്ഞൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ യെശയ്യാ പ്രവചനത്തിൽ ഇത് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. യെശയ്യാ ഇത് എഴുതിയപ്പോൾ അതൊരു ശാസ്ത്രീയ വസ്തുതയായിരുന്നില്ലേ? — അതെ. ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി അത് രേഖകളിൽ ഇല്ലായിരുന്നോ? — അതെ. അത് എപ്പോഴും ഒരു ശാസ്ത്രീയ സത്യമായിരുന്നില്ലേ? — അതെ. ന്യൂട്ടൺ അത് കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ അത് കൂടുതൽ ശാസ്ത്രീയ സത്യമായിത്തീർന്നോ? — ഇല്ല; ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് മുൻപരിചയമില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം പുതിയതായി മനസ്സിലായി, എന്നാൽ അത് എപ്പോഴും ബൈബിളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

TAM1897 D 53.6ഇക്കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. ദൈവം അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. രക്ഷ, അതായത് അവിടുന്ന് നമുക്ക് നൽകിയതും നമ്മുടെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ചിന്തയെ അവിടുന്ന് അതിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നതുമായ വചനം, ചെറുതും ഇടുങ്ങിയതുമായ ഒരു പാർശ്വവിഷയമല്ലെന്നും, മറിച്ച് ലോകത്തിന് എന്നെങ്കിലും അറിയാൻ കഴിയുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ കാര്യമാണെന്നും നിങ്ങളും ഞാനും കാണണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അത് ലോകശാസ്ത്രത്തിന് എന്നെങ്കിലും അറിയാൻ കഴിയുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ കാര്യമാണ്. അത് ലോകത്തിന് എന്നെങ്കിലും അറിയാൻ കഴിയുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ശാസ്ത്രമാണ്.

TAM1897 D 53.7എന്നിരുന്നാലും, നമ്മൾ അതിനെ ശാസ്ത്രീയമാകാൻ വേണ്ടിയല്ല പഠിക്കേണ്ടത്. നമ്മൾ അതിനെ പഠിക്കേണ്ടത് രക്ഷിക്കപ്പെടാൻ വേണ്ടിയാണ്; രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത് ശാസ്ത്രീയമാണ്.