ഒന്നാമത്തെ മഹാ കൽപ്പന

TAM1897 D 279.21897 മാർച്ച് 2, ചൊവ്വാഴ്ച വൈകുന്നേരം നൽകിയ പ്രസംഗം ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ഡെയ്‌ലി ബുള്ളറ്റിനിൽ, മാർച്ച് 5, 1897, വാല്യം 1, നമ്പർ 16, പേജ് 279-285-ൽ അച്ചടിച്ചത്.

TAM1897 D 279.3ഈ കാലത്തെക്കുറിച്ചും ഈ കാലത്ത് ജീവിക്കുന്ന ജനങ്ങളെക്കുറിച്ചും കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്തത് നിങ്ങൾക്കറിയാം, “ഇതാ, ദൈവകല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ.” (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ) നിങ്ങളും ഞാനും ആ ജനതയാണെന്ന് ശരിയായി ഏറ്റുപറയുന്നു, കർത്താവിന് പ്രപഞ്ചത്തോട്, “ഇതാ, ദൈവകല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ.” (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ) എന്ന് നമ്മെക്കുറിച്ച് പറയാൻ കഴിയുമെന്ന് നാം ഏറ്റുപറയുന്ന ആ സ്ഥാനത്താണ് നാം നിൽക്കുന്നത്. അത് ഒരു വസ്തുതയായിരിക്കും, അവിടുന്ന് അത് പറയുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രമല്ല, അത് ഒരു വസ്തുത ആയതുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് അത് പറയുന്നത്.

TAM1897 D 279.4ഈ ഭവനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന നമുക്ക് ആ വാക്യം പൂർണ്ണമായി ബാധകമാണ്; അത് ഇപ്പോൾ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാവുകയും, തുടർച്ചയായി അങ്ങനെതന്നെ നിലനിൽക്കുകയും വേണമെന്ന് കർത്താവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അതുവഴി അവിടുത്തേക്ക് ലോകത്തിനും പ്രപഞ്ചത്തിനും മുഴുവൻ നിരന്തരം ഇത് പ്രഖ്യാപിക്കാൻ കഴിയും: “ഇതാ, ദൈവകല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ.” (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ)

TAM1897 D 279.5അതാണ് നാം പഠിക്കേണ്ടത്. ഈ പാഠങ്ങളിലൂടെ നാം പഠിക്കേണ്ടത്, ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകൾ നാം അനുസരിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് അറിയുവാനാണ്; അങ്ങനെ കർത്താവിന് നമ്മെക്കുറിച്ച് പറയാൻ കഴിയും, “ഇതാ, ദൈവകല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ.” (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ)

TAM1897 D 279.6ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുന്നതിൽ, തീർച്ചയായും ആദ്യത്തേത് വരുന്നു, അത് തീർച്ചയായും നാം പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതാ അവിടുത്തെ വചനം: എല്ലാറ്റിലും മുഖ്യകല്പനയോ: “യിസ്രായേലേ, കേൾക്കുക; നമ്മുടെ ദൈവമായ കർത്താവ് ഏകകർത്താവ്. നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണ ശക്തിയോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കേണം” എന്നു ആകുന്നു.

TAM1897 D 279.7ഇപ്പോൾ, ആ കൽപ്പനയുടെ കാര്യത്തിൽ, നിങ്ങളെയും എന്നെയും കുറിച്ച് കർത്താവിന് ഇങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയുമോ: “ഇതാ, ഇത് അനുസരിക്കുന്നവർ” എന്ന്?

TAM1897 D 279.8കർത്താവിന് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം മുഴുവനുമുണ്ടോ, അങ്ങനെ അവനും അവന്റേതായതിനും അല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും നിങ്ങൾക്ക് ഹൃദയമില്ലാത്ത വിധം?

TAM1897 D 279.9നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് മുഴുവനും ഭക്തിപൂർണ്ണമായ സ്നേഹത്തോടെ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ, അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ അവിടുത്തേതല്ലാത്ത ഒരു വികാരം പോലും ഇല്ലാത്ത വിധം?

TAM1897 D 279.10നിങ്ങളുടെ മനസ്സാകെ കർത്താവിന്റേതാണോ? അതായത്, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ അവിടുത്തേതല്ലാത്ത — അവിടുത്തെ സേവനത്തിനായി സമർപ്പിക്കപ്പെടാത്ത — ഒരു ചിന്തയോ, ഒരു പ്രവർത്തനമോ, മനസ്സിന്റെ ഒരു ഭാഗമോ ഇല്ലാത്തവിധം അത് പൂർണ്ണമായും അവിടുത്തേതാണോ? കാരണം നമ്മുടെ കർത്താവായ ദൈവത്തെ നാം സേവിക്കുന്നത് മനസ്സുകൊണ്ടാണ്. അത് ഭാഗികമായിട്ടല്ല, ഒരു ഭാഗം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് മനസ്സു മുഴുവനുംകൊണ്ടാണ്. അതുകൊണ്ട്, ദൈവത്തിന്റേതല്ലാത്ത ഒരു കാര്യത്തിനും നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ സമർപ്പിക്കാനോ അതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനോ പാടില്ല.

TAM1897 D 279.11നിങ്ങളുടെ സർവ്വ ശക്തിയും അവനുള്ളതാണോ, അങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റേതല്ലാത്തതിലും അവന്റെ സേവനമല്ലാത്തതിലും ചെലവഴിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ശക്തിയില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണോ?

TAM1897 D 279.12ഇതെല്ലാം നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് സത്യമാണെങ്കിൽ, “ഇതാ, കല്പനകൾ കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ.” (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ) എന്ന് നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയാം.

TAM1897 D 279.13“രണ്ടാമത്തേതും അതിനോട് സമം: കൂട്ടുകാരനെ നിന്നെപ്പോലെ തന്നേ സ്നേഹിക്കേണം.” ആദ്യത്തെ കൽപ്പനയിലെന്നപോലെ ദൈവസ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുണ്ടാകുമ്പോൾ, നമ്മുടെ അയൽക്കാരെ നമ്മളെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ സ്നേഹിക്കാൻ വളരെ എളുപ്പമായിരിക്കും.

TAM1897 D 279.14കഴിഞ്ഞ ദിവസം ബ്രദർ കെല്ലോഗിന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഷിക്കാഗോയിലെ ആ ചെറിയ പയ്യനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുക. അവൻ ഒരു അപരിചിതനായ മനുഷ്യന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവനോട്, “ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാപിയാണ് താങ്കളെന്ന് അറിയാമോ?” എന്ന് ചോദിച്ചു. താൻ ആരെയും കൊലപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നും, വലിയ കുറ്റകൃത്യങ്ങളൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അത് എങ്ങനെ ശരിയാകുമെന്ന് ആ മനുഷ്യൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ ചെറിയ പയ്യൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, “ഏറ്റവും വലിയ കൽപ്പന ഇതാണ്: നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണ ശക്തിയോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കേണം. നിങ്ങൾ അത് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?” അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു, “ഇല്ല, ഞാൻ ചെയ്യുന്നില്ല. ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യാറില്ലെന്ന് തന്നെ പറയാം.” “അപ്പോൾ,” ആ ചെറിയ പയ്യൻ പറഞ്ഞു, “അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കൽപ്പന. നിങ്ങൾ ഏറ്റവും വലിയ കൽപ്പന ലംഘിക്കുകയാണ്; അപ്പോൾ നിങ്ങളാണ് ഏറ്റവും വലിയ പാപിയും.” ആ മനുഷ്യൻ അത് സമ്മതിക്കുകയും ദൈവത്തിലേക്കും പൂർണ്ണരക്ഷയിലേക്കും നയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അത് വളരെ വ്യക്തമാണ്: ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കൽപ്പന എന്നതുകൊണ്ട്, ഇത് ലംഘിക്കുന്നവനാണ് ഏറ്റവും വലിയ പാപി. അത് നിങ്ങളാണോ?

TAM1897 D 279.15നിങ്ങളും ഞാനും ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും പാലിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ കൽപ്പനകളിലും വെച്ച് ആദ്യത്തേത് നാം ലംഘിക്കുകയാണോ? എല്ലാ കൽപ്പനകളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും വലുതും, ആദ്യത്തേതുമായ കൽപ്പന നാം പാലിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, നാം അത് ലംഘിക്കുകയാണ്. ഇത് നാം ലംഘിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നാം കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുന്നില്ല; അത് ഉറപ്പാണ്. നിങ്ങളും ഞാനും ഇപ്പോൾ തീരുമാനിക്കണം, എന്നേക്കുമായി തീരുമാനിക്കണം, നാം കർത്താവിനെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ ശുശ്രൂഷിക്കുമോ എന്ന്.

TAM1897 D 279.16“ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ തന്നേ” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ള ഈ മണ്ഡലം ദൈവമണ്ഡലമാണ്; മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ അത് അങ്ങനെയായിരുന്നു, എന്നാൽ ശത്രു ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനം കൈവശപ്പെടുത്തി. ദൈവം തന്റെ സ്വന്തം രാജ്യത്ത് തന്റെ സ്ഥാനം വീണ്ടെടുക്കണമോ, അതോ അധിനിവേശകൻ ദൈവരാജ്യത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനം കൈവശപ്പെടുത്തണമോ എന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കർത്താവ് മനുഷ്യനെ വീണ്ടും സ്വതന്ത്രനാക്കി. നിങ്ങളിലുള്ള രാജ്യം കർത്താവിന്റേതാണ്. അവിടെ കർത്താവ് ഭരിക്കണോ, അതോ ശത്രു ഭരിക്കണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്. കർത്താവ് അവിടെ ഭരിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ശത്രു അവിടെ ഭരിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ആരാണ് ഭരിക്കേണ്ടത് എന്നത് പൂർണ്ണമായും മനുഷ്യന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

TAM1897 D 280.1ആരെങ്കിലും ഭരിക്കണം. ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായി സ്വയം ഭരിക്കാനല്ല മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. അവൻ ദൈവത്തോടുകൂടെ താൻ താനായിരിക്കാനാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്; ദൈവമില്ലാതെ അവന് താൻ താനായിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. മനുഷ്യൻ ദൈവത്തോടൊപ്പം നിലകൊള്ളാനാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. ദൈവത്തിൻ്റെ രാജ്യം അവനുള്ളിൽ ആയിരുന്നു. ദൈവം അവനുള്ളിൽ ഭരിച്ചു. എന്നാൽ സാത്താനെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ തൻ്റേതായ വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു. എന്നാൽ ദൈവത്തെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രമേ ഒരു മനുഷ്യന് തൻ്റേതായ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയൂ. ദൈവത്തിൻ്റെ രാജ്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലാണ്. ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തൻ്റെ സ്വന്തം രാജ്യത്തിൽ തൻ്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് നാം തിരഞ്ഞെടുക്കണം. അവൻ അവിടെ തൻ്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കും; തൻ്റെ സ്വന്തം രാജ്യത്തിൽ തനിക്ക് സ്വന്തം സ്ഥാനം ലഭിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവിടെ തൻ്റെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കും.

TAM1897 D 280.2ഭൂമിയിലെ ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ച്, അത് കടലിൽ നിന്ന് കടലിലേക്കും, നദിയിൽ നിന്ന് ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തേക്കും വ്യാപിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. കർത്താവ് വരുന്നതോടെ വരാനിരിക്കുന്ന ദൈവരാജ്യം, ഈ ലോകത്തിലെ ഓരോ ഇഞ്ചിലും ഓരോ തരി മണ്ണിലും വ്യാപിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. ഇപ്പോൾ ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയുണ്ട്. ദൈവം ഭരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ആ രാജ്യം - അവിടുത്തെ ഭരണം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലെ ഓരോ ഇഞ്ചു സ്ഥലത്തും ഓരോ തരി മണ്ണിലും വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അങ്ങനെയുണ്ടോ? അതാണ് ചോദ്യം, ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നിലധികം തരത്തിൽ നമുക്കുള്ളതാണ്.

TAM1897 D 280.3ഞാൻ കേവലം കൽപ്പന വായിക്കുകയും, അത് പറയുന്നത് നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുകയാണ്. “ഇതാ, ദൈവകല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ” (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ) എന്നത് പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും ആത്മാവോടും മനസ്സോടും ശക്തിയോടും കൂടെ നമ്മെക്കുറിച്ചു സത്യമാണോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് നമ്മുടെ മനസ്സും ഹൃദയവും എപ്പോഴും തുറന്നിരിക്കാനാണ് ഇത്.

TAM1897 D 280.4നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് എന്തിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്, എന്താണ് പഠിക്കുന്നത്, എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് - ആ കാര്യത്തിൽ ദൈവമുണ്ടോ? അത് ദൈവമഹത്വത്തിനാണോ? നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന ഗവേഷണങ്ങൾ, നിങ്ങൾ പിന്തുടരുന്ന പഠനങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൻ്റെ എല്ലാ ചിന്തകളും - ദൈവത്തിൻ്റെ സ്വരൂപം അവിടെ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെടാനാണോ? മനസ്സിൽ ദൈവത്തെ കൂടുതൽ വലിയ രീതിയിൽ കണ്ടെത്താനാണോ? അവിടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ മഹത്വം നൽകാനാണോ? നിങ്ങളുടെ ബൗദ്ധിക ശ്രമങ്ങളിൽ ഒന്നാമനും സർവ്വത്തിലും സർവ്വവുമായി അവിടുന്ന് നിലകൊള്ളുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾ സർവ്വമനസ്സോടെ അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?

TAM1897 D 280.5നിന്റെ സർവ്വശക്തിയോടും കൂടെയും. നീ ഉഴുതുമറിക്കുന്ന വയൽ, നീ ഉഴുതുമറിക്കുന്നത് ദൈവത്തിനുവേണ്ടിയാണോ? ഒരു പലക മിനുസപ്പെടുത്തുവാൻ നീ തള്ളുന്ന ചിന്തേര്, നീ അത് ചെയ്യുന്നത് ദൈവത്തിനുവേണ്ടിയാണോ, അങ്ങനെ നിനക്ക് എന്ത് ലഭിക്കുന്നുവോ അത് ദൈവത്തിന്റേതാണ്, ഒട്ടും നിന്റേതല്ല? നീ കൈ വെക്കുന്നിടത്തെല്ലാം ദൈവകാര്യത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന തരത്തിൽ നിന്റെ ശക്തി പൂർണ്ണമായും ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുണ്ടോ?

TAM1897 D 280.6ദൈവവേലയിലെ ഒരു പ്രവർത്തകനാകുന്നതിന് മുൻപ്, ഒരാൾ തൻ്റെ തൊഴിലിൽ നിന്നോ കായികാധ്വാനത്തിൽ നിന്നോ പിന്മാറണമെന്നത് ഒരു വ്യാപകമായ ധാരണയാണ്. പലരും പറയും, “ഞാനിപ്പോൾ ചെയ്യുന്ന ജോലിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എനിക്ക് ഒരു മാറ്റം കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ പണിശാലയിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞാൻ ഈ ലക്ഷ്യത്തിനായുള്ള ഒരു പ്രവർത്തകനാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണോ, അവിടെ ഈ ഉദ്യമത്തിലെ ഒരു പ്രവർത്തകനല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്ത് എത്തുമ്പോഴും ഒരു പ്രവർത്തകനാകില്ല. നിങ്ങൾ വയൽ ഉഴുതു മറിക്കുമ്പോൾ ഈ ഉദ്യമത്തിലെ ഒരു പ്രവർത്തകനല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പ്രസംഗപീഠത്തിൽ പ്രസംഗിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും ഒരു പ്രവർത്തകനാകില്ല. നിങ്ങളൊരു കൊല്ലപ്പണിക്കാരനാണെങ്കിൽ, ദിവസവും അടകല്ലിനരികിൽ നിന്ന് - ഞാൻ പ്രസംഗപീഠത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുപോലെ പൂർണ്ണമായും, ആത്മാർത്ഥതയോടെയും, സർവ്വസ്വം നൽകിയും നിങ്ങൾ ആ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, പിന്നെ എവിടെയെങ്കിലും പ്രചാരണ ലഘുലേഖകൾ വിതരണം ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ആ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഒരു പ്രവർത്തകനാകില്ല.

TAM1897 D 280.7മനുഷ്യരാശിക്ക് എന്തായിത്തീരാൻ കഴിയും എന്നതിൻ്റെയും, യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരും എന്തായിരിക്കണം എന്നതിൻ്റെയും ഒരു മാതൃക നമുക്ക് മുന്നിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുക എന്നാൽ എന്താണെന്നും, അത് എങ്ങനെയാണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നും നിങ്ങൾക്കും എനിക്കും കാണിച്ചുതരാനായി ദൈവപുത്രൻ ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നു. അവിടുന്ന് പ്രസംഗിച്ചതിനേക്കാൾ ഏകദേശം ആറിരട്ടി കൂടുതൽ കാലം ഒരു തൊഴിലിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ, യോസേഫിനൊപ്പം ഒരു തച്ചന്റെ ജോലിയിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ, ഒരു പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുകാരന് ഒരു തച്ചനെ സഹായിച്ച് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ, അവിടുത്തേക്കും കാര്യമായി ജോലി ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ തുടങ്ങി, ഏകദേശം മുപ്പതാം വയസ്സിൽ അവിടുന്ന് സ്നാനം സ്വീകരിച്ച് പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങി; അതായത് പതിനെട്ട് വർഷം. ഈ വർഷങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം തച്ചുപണിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. മുപ്പത് മുതൽ മുപ്പത്തിമൂന്നര വയസ്സ് വരെ, അദ്ദേഹം പൊതു ശുശ്രൂഷയിൽ പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ട് ചെലവഴിച്ചു. അങ്ങനെ, പ്രസംഗിച്ചതിനേക്കാൾ ഏകദേശം ആറിരട്ടി കാലം അദ്ദേഹം തച്ചുപണിയിൽ ചെലവഴിച്ചു എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കാണാം.

TAM1897 D 280.8ഇപ്പോൾ, മൂന്നര വർഷം പ്രസംഗത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നപ്പോൾ അത്രയും ദൈവപുത്രനായിരുന്നതുപോലെ, അദ്ദേഹം തച്ചനായി ജോലി ചെയ്ത ആ പതിനെട്ടു വർഷങ്ങളിലും ദൈവപുത്രനായിരുന്നോ? — അങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. അവിടെ ഒരു പലക അറക്കുകയും, ഒരു ബെഞ്ച് ഉണ്ടാക്കുകയും അതിന് കാലുകൾ വെക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അവിടുന്ന് എൻ്റെ രക്ഷകനും നിങ്ങളുടെ രക്ഷകനും ആയിരുന്നോ? — ക്രൂശിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ എത്രമാത്രം എൻ്റെയും നിങ്ങളുടെയും രക്ഷകനായിരുന്നോ, അത്രയും തന്നെ അപ്പോഴും ആയിരുന്നോ? — അങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. “കാരണം അവിടുത്തെ ജീവനാലാണ് നാം രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.”

TAM1897 D 281.1അദ്ദേഹം സ്നാനം ഏൽക്കുകയും, തൻ്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുകയും, തച്ചുപണി അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തത് ഈ പതിനെട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം എന്ന കാര്യം മറക്കരുത്. അപ്പോഴാണ് ദൈവം, “ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ; ഇവനിൽ ഞാൻ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞത്. ആ പതിനെട്ട് വർഷങ്ങളിലും, അവസാനത്തെ മൂന്നര വർഷങ്ങളിലെന്നപോലെ തന്നെ അവിടുന്ന് ആ കാര്യത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചില്ലേ? — അദ്ദേഹം അങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഒരു തച്ചനും, യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാളുമാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് അവിടുത്തെ അനുയായി ആകാൻ കഴിയില്ലേ? നിങ്ങൾ ഒരു പ്രസംഗപീഠത്തിൽ നിൽക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, ഒരു തച്ചനായിരിക്കുമ്പോഴും അവിടുത്തെ അനുയായിയും ആ കാര്യത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും ആകേണ്ടതല്ലേ? നിങ്ങൾ എപ്പോഴും ഒരു തച്ചനായി തുടരണമെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. അദ്ദേഹം അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. നിങ്ങൾ എപ്പോഴും ഒരു കൊല്ലനോ കർഷകനോ ആയി തുടരാൻ നിർബന്ധിതരാണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല; എന്നാൽ ഞാൻ പറയുകയും ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്യുന്നത്, നിങ്ങൾ ഒരു തച്ചനായിരിക്കുമ്പോഴും, ഒരു കൊല്ലനായിരിക്കുമ്പോഴും, ഒരു കർഷകനായിരിക്കുമ്പോഴും, നിങ്ങൾ എവിടെയായിരുന്നാലും നിങ്ങൾക്ക് സാധ്യമാകുന്ന ഏറ്റവും യഥാർത്ഥമായ രീതിയിൽ ആ കാര്യത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരായിരിക്കണം എന്നാണ്.

TAM1897 D 281.2അങ്ങനെ, നമ്മുടെ മനസ്സോ, ഹൃദയമോ, കൈകളോ എന്തിലൊക്കെ വ്യാപൃതമായിരുന്നാലും, ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി എന്നാൽ ആരാണെന്നും നമ്മുടെ ജീവിതം എങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്നും യേശു നമ്മിൽ ഓരോരുത്തർക്കും കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു. ഒരു തച്ചനായിരുന്നപ്പോൾ അവൻ തൻ്റെ ഹൃദയം മുഴുവനും, ആത്മാവ് മുഴുവനും, മനസ്സ് മുഴുവനും, ശക്തി മുഴുവനും കൊണ്ട് ദൈവത്തെ സ്നേഹിച്ചു. അവൻ മരപ്പലകകൾ മുറിക്കുമ്പോഴും, മേശകൾ നിർമ്മിക്കുമ്പോഴും, വാതിലുകൾ ഉണ്ടാക്കി സ്ഥാപിക്കുമ്പോഴും, അതെല്ലാം ദൈവമഹത്വത്തിനായിരുന്നു. ദൈവം അവന് സർവ്വവും ആയിരുന്നു. ഒരു മനുഷ്യൻ ഒരു തച്ചനായി മാത്രം അവനെ സമീപിച്ചപ്പോൾ, അവനെ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായി കാണാതെ, — ഒരു തച്ചൻ എന്ന നിലയിൽ മാത്രം അവനോടൊപ്പം ഇരുന്നിട്ട്, “എനിക്കൊരു മേശ വേണം. എനിക്കുവേണ്ടി നിങ്ങൾക്കത് ഉണ്ടാക്കിത്തരാമോ?” എന്ന് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു, “നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയുള്ള മേശയാണ് വേണ്ടത്?” ആ മനുഷ്യൻ അതിനെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചു, യേശു പറഞ്ഞു, “ശരി, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കത് ഉണ്ടാക്കിത്തരാം;” യേശു ആ മേശ ഉണ്ടാക്കി, അതിനെ തോളിലേറ്റി ആ മനുഷ്യന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ആ മനുഷ്യന് ഉപയോഗിക്കാനായി അവിടെ വെച്ചു — ആ ഇടപാടിലൊട്ടാകെ യേശു പൂർണ്ണമായും ദൈവത്തിന്റേതായിരുന്നു. അവന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മേശയുടെ ഓരോ ചേർപ്പിലും വിള്ളലുകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഒന്നും പൊടിപടലം കൊണ്ട് മൂടിയിരുന്നില്ല, ഒന്നും മറച്ചുവെച്ചിരുന്നില്ല; അതൊരു സത്യസന്ധമായ മേശയായിരുന്നു. അടിമുടി ദൈവത്തിന് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു മേശയായിരുന്നു അത്.

TAM1897 D 281.3മേശ നിർമ്മിക്കാനുള്ള കരാർ ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ, അത് സത്യസന്ധമായ ഒന്നായിരുന്നു; ദൈവത്തിന് നോക്കി ‘അതൊരു സത്യസന്ധമായ ഇടപാടാണ്’ എന്ന് പറയാൻ കഴിയുന്ന ഒന്ന്. അത്തരം ഒരു ജോലിക്കു ന്യായമായതിലും കൂടുതൽ പണം നൽകാൻ അദ്ദേഹം ആ മനുഷ്യനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല. ആ മനുഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു, “ഇങ്ങനെയൊരു മേശ നിർമ്മിച്ചു തരുമോ?” “ഞാൻ ചെയ്യാം.” “ഇതിന് എത്ര വാങ്ങും? — എത്ര വില വരും?” അദ്ദേഹം അത് കണക്കാക്കി, ആ മനുഷ്യനോട് പറയുമായിരുന്നു, “മരത്തിനുള്ള ചെലവ് ഇത്രയും വരും, ഇത് നിർമ്മിക്കാൻ ഇത്രയും സമയമെടുക്കും, എൻ്റെ ജോലിയുടെ വില ഇത്രയും വരും. നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ലേ? ഇത് പൂർത്തിയാക്കാൻ എടുക്കുന്ന സമയത്തിനനുസരിച്ച് എൻ്റെ ജോലിയുടെ വില ഇത്രയും വരില്ലേ?” അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ പറയും, “അതെ, ഞാൻ അങ്ങനെത്തന്നെയാണ് കരുതുന്നത്. അതിന് അത്രയും വിലയുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. അത് സത്യസന്ധമാണ്. അതൊരു വ്യക്തമായ ഇടപാടാണ്.” യേശു ആ മേശയെടുത്ത് തോളിലേറ്റി അവിടേക്ക് കൊണ്ടുപോയി സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, ആ മനുഷ്യൻ അവനുമായി പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച വില കൊടുത്തു. അപ്പോൾ ദൈവത്തിന് ആ ഇടപാട് മുഴുവൻ നോക്കി, “അത് സത്യസന്ധമാണ്. ഒരാൾക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതെല്ലാം അതുതന്നെയാണ്” എന്ന് പറയാൻ കഴിയും.

TAM1897 D 281.4അങ്ങനെയുള്ള ഒരു തച്ചനാണോ നിങ്ങൾ? നിങ്ങൾ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു. നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്താലും, അങ്ങനെയുള്ള ഒരു തൊഴിലാളിയാണോ നിങ്ങൾ?

TAM1897 D 281.5നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ നിങ്ങളുടെ സർവ്വ ഹൃദയത്തോടും, സർവ്വ ആത്മാവോടും, സർവ്വ മനസ്സോടും, സർവ്വ ശക്തിയോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾ എന്തുതന്നെ ചെയ്താലും, അല്ലെങ്കിൽ ചെയ്യാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടാലും; നിങ്ങളുടെ അയൽക്കാരനുമായി, അയാൾ ഒരു വിജാതീയനോ ക്രിസ്ത്യാനിയോ ആകട്ടെ, നിങ്ങൾ ഇടപാട് നടത്തുന്നത്, ദൈവം അതിനെ നോക്കി, “ഇത് ദൈവരാജ്യത്തിന് യോഗ്യമാണ്” എന്ന് പറയത്തക്ക രീതിയിലാണോ? കാരണം, ദൈവമഹത്വത്തിനായി നിങ്ങളുടെ സർവ്വഹൃദയവും സർവ്വപ്രാണനും സർവ്വമനസ്സും സർവ്വബലവും അതിൽ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

TAM1897 D 281.6നാം കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുന്നവരാണോ, അല്ലയോ? അതാണ് ചോദ്യം. നാം ഇത് കണ്ടെത്തേണ്ട സമയമാണിത്; അത്രയും സമഗ്രമായി, കർത്താവ് താൻ സംസാരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തിൽ, “ഇതാ, ദൈവകല്പനകൾ കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ.” (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ നാം ഇത് കണ്ടെത്തണം.

TAM1897 D 281.7ഇപ്പോൾ, ഈ കൽപ്പന എല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയും, നമ്മൾ തുടങ്ങിവെച്ച ഈ വാക്യവുമായി ബന്ധപ്പെടാത്ത ഒരു ചിന്തയെപ്പോലും നമ്മുടെ ചിന്താ ലോകത്ത് സ്പർശിക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. അതിനാൽ, നമ്മുടെ ചിന്തയിലുള്ള എല്ലാറ്റിനെയും, നമ്മുടെ മനസ്സ് ഏതിലേക്കൊക്കെ വിളിക്കപ്പെടുന്നുവോ അതിനെയെല്ലാം, എല്ലാ കൽപ്പനകളിലും വെച്ച് ആദ്യത്തേതായ ആ തിരുവെഴുത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നാം നോക്കേണ്ടതുണ്ട്.

TAM1897 D 281.8നാം കൈവെക്കാനായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും, എല്ലാ കൽപ്പനകളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും വലുതായ ആ കൽപ്പനയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നാം നോക്കണം. ദൈവഭയത്തോടെ എൻ്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ എനിക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നാണോ അത്? അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അതിനെ തൊടാൻ ആഗ്രഹിക്കുമോ? — ഇല്ല. എൻ്റെ ഹൃദയവും മനസ്സും ആത്മാവും ശക്തിയും മുഴുവനും ദൈവത്തോടൊപ്പം ചേർത്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കാര്യമാണെങ്കിൽ, പിന്നെ എനിക്കെന്ത് കാര്യമാണുള്ളത്? ദൈവത്തിന് എന്നോടൊപ്പം വരാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ കൽപ്പനകൾ ലംഘിക്കുകയാണ്. ഞാൻ എല്ലാം അവനായി സമർപ്പിക്കുന്നില്ല. അവന് പങ്കുചേരാൻ കഴിയാത്തതോ, തൊടാനോ അംഗീകരിക്കാനോ കഴിയാത്തതോ, അവന് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തതോ ആയ ഒരു കാര്യത്തിൽ എൻ്റെ എല്ലാ ശക്തിയും ചെലവഴിച്ചാൽ, അത് വെറും ശൂന്യമാണ്.

TAM1897 D 282.1ഇത് കർശനമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം, പക്ഷേ ഇതാണ് ക്രിസ്തുമതം. ഇതാണ് ക്രിസ്തുമതം, കൃത്യമായി അതിൽനിന്ന് പതിനാറിലൊരംശം പോലും കുറഞ്ഞ യാതൊന്നിലും നിങ്ങളും ഞാനും തൃപ്തിപ്പെടരുത്. നാം ഏതൊരു കാര്യത്തിലും ഏർപ്പെടുമ്പോഴും ദൈവം നമ്മോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നതിൽ കുറഞ്ഞതൊന്നും കൊണ്ട് ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ നിഴൽ പോലും നാം സംതൃപ്തരാകരുത്; പിന്നെ നാം അതിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടിയായിരിക്കണം. അതിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു, നമ്മളെല്ലാവരും, ഈ ഭവനത്തിലുള്ളവരെല്ലാം ഇപ്പോൾത്തന്നെ അവന് കീഴടങ്ങുകയും അതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്താൽ, ഈ ലോകത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ എന്ത് ശക്തി പ്രകടമാകുമെന്ന് നമുക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.

TAM1897 D 282.2തുടക്കം മുതലുള്ള വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട്, മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന് അവകാശപ്പെട്ട സ്ഥാനം നൽകാൻ തയ്യാറായില്ല എന്നതാണ്. ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചത് അങ്ങനെയായിരുന്നു, എന്നാൽ അവൻ മറ്റെല്ലാറ്റിലേക്കും തിരിഞ്ഞു, ദൈവത്തെ പൂർണ്ണമായും പുറന്തള്ളി. ദൈവം അവനെ ആ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രനാക്കി, തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവസരം നൽകി. പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കണമോ എന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവനെ വിളിച്ചു. ദൈവത്തിന് അവന്റെ സ്ഥാനം വീണ്ടും നൽകാൻ അവൻ സ്വതന്ത്രനാക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ കർത്താവിന് അവന്റെ സ്വന്തം സ്ഥാനം ലഭിക്കരുതെന്ന് പലരും തിരഞ്ഞെടുത്തു, അതിനാൽ ആ പ്രളയം അവരെ ഭൂമുഖത്ത് നിന്ന് തുടച്ചുനീക്കി.

TAM1897 D 282.3അപ്പോൾ കർത്താവ് ആ മത്സരം വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു. ഓരോരുത്തരോടും അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത് ഒരേയൊരു കാര്യം മാത്രമായിരുന്നു: കർത്താവായ ദൈവത്തെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടി സ്നേഹിക്കുക, കൂടാതെ തന്നെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കുക. പെട്ടകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും അതിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരികയും ചെയ്ത എട്ടുപേരോടും അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത് അതുമാത്രമായിരുന്നു. ആദ്യ മനുഷ്യൻ തൻ്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ ദൈവത്തെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, പാപം ഒരിക്കലും അതിൽ പ്രവേശിക്കുമായിരുന്നില്ല.

TAM1897 D 282.4അവൻ പാപം ചെയ്തതിനു ശേഷം, കർത്താവ് ആ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് അവനെ മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ആദാമും അവന്റെ എല്ലാ സന്താനങ്ങളും ദൈവത്തെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണബലത്തോടും കൂടെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, ലോകത്തിന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കുമായിരുന്നു? — അവർ ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും പാലിക്കുമായിരുന്നു, സമുദ്രത്തെ ജലം മൂടുന്നതുപോലെ നീതി ഭൂമിയെ മൂടുമായിരുന്നു. ശാപത്തിൻ്റെ അടിമത്വത്തിലും പാപപൂർണ്ണമായ ജഡത്തിൻ്റെ അടിമത്വത്തിലുമുള്ള മനുഷ്യനിൽ ആ കാര്യം നിറവേറ്റപ്പെടുന്നത് അസാധ്യമാണോ? ജഡത്തിലെ പാപത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് പാപിയെ ദൈവത്തിന് അത്രയേറെ മോചിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ, അങ്ങനെ അവന് ദൈവത്തെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണബലത്തോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയും? — അതെ. മനുഷ്യർ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും, ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകളും യേശുവിനോടുള്ള വിശ്വാസവും പാലിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, പാപപൂർണ്ണമായ ജഡത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ ആയിരുന്നിട്ടും, പാപത്തിന് ഭൂമിയെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിൽ ശപിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അതാണ് സത്യം, കാരണം അതാണ് ക്രിസ്തുമതം. അപ്പോൾ, കർത്താവ് നമ്മിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ആദാം പാപം ചെയ്ത കാലം മുതൽ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചത്, ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകളും യേശുവിനോടുള്ള വിശ്വാസവും അവൻ പാലിക്കണം എന്നതായിരുന്നു എന്നും ആണ് എന്നും നിങ്ങൾ കാണുന്നു. എല്ലാ കൽപ്പനകളിലും പ്രഥമമായത് ഇതാണ്: നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണ ശക്തിയോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കേണം.

TAM1897 D 282.5റോമർ 1:21-ൽ, തുടക്കത്തിൽ “അവർ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നു” എന്ന് പറയുന്നു. ഇതൊന്ന് നോക്കൂ: മനുഷ്യൻ തൻ്റെ യാത്ര തുടങ്ങിയപ്പോൾ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നു. ആദാം തുടക്കത്തിൽ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നു, പക്ഷേ ആ അറിവ് നിലനിർത്തിയില്ല. ആദാം പാപം ചെയ്ത് പുനരാരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞു. മഹാപ്രളയത്തിന് ശേഷം വംശം വീണ്ടും തുടങ്ങിയപ്പോൾ, തുടക്കത്തിൽ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യരാശി എപ്പോഴും ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയിരിക്കുന്നു. ലോകം പാപപൂർണ്ണമായിരുന്നു, പാപപൂർണ്ണമാണ്, പാപപൂർണ്ണമായിരിക്കും; കാരണം അത് ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞിട്ടും അവിടുത്തെ നിരസിക്കുന്നു, ദൈവത്തെ അറിയാത്തതുകൊണ്ടല്ല. അതുകൊണ്ട് ലോകം അന്ധകാരം നിമിത്തം ദുഷ്ടതയിലല്ല; മറിച്ച് ദുഷ്ടത നിമിത്തം ലോകം അന്ധകാരത്തിലാണ്.

TAM1897 D 282.6ലോകം പ്രകാശത്തോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്; ആ ഇരുട്ട് വന്നത് മനുഷ്യരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മൂലമാണ്; “അവർ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞിട്ടും അവനെ ദൈവമായി മഹത്വപ്പെടുത്തുകയോ നന്ദി കരേറ്റുകയോ ചെയ്യാതെ തങ്ങളുടെ നിരൂപണങ്ങളിൽ മൂഢരായിത്തീർന്നു, അവരുടെ വിവേകമില്ലാത്ത ഹൃദയം ഇരുണ്ടുപോയി. ജ്ഞാനികൾ എന്നു അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അവർ മൂഢരായിപ്പോയി; അക്ഷയനായ ദൈവത്തിന്റെ തേജസ്സിനെ അവർ ക്ഷയമുള്ള മനുഷ്യൻ, പക്ഷി, നാൽക്കാലി, ഇഴജാതി എന്നിവയുടെ രൂപസാദൃശ്യങ്ങളായി മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.”

TAM1897 D 282.7ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കുക; ആദ്യം എന്ത്? — അവർ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞു; എന്നാൽ അവർ അവനെ ദൈവമായി മഹത്വപ്പെടുത്തിയില്ല; തങ്ങളിൽ അവന് അവകാശപ്പെട്ട സ്ഥാനം അവർ അവന് നൽകിയില്ല. അവർ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയില്ല, — മനുഷ്യർക്ക് അവനെ വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല, ഭൂമിയിൽ അവനെ പ്രകടമാക്കിയില്ല; കാരണം യേശു പറഞ്ഞു, ഞാൻ ഭൂമിയിൽ നിന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു, അവൻ ജഡത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായ ദൈവമായിരുന്നു. ദൈവത്തെ അറിയാമായിരുന്ന ഈ മനുഷ്യർ, ദൈവം ജഡത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകാൻ അനുവദിച്ചില്ല. അവർ കൃതജ്ഞരായിരുന്നില്ല. പിന്നെ അവരുടെ വിചാരങ്ങൾ വ്യർത്ഥമായിപ്പോയി; അപ്പോൾ അവരുടെ വിഡ്ഢികളായ ഹൃദയങ്ങൾ ഇരുണ്ടുപോയി; ആ ഇരുണ്ട അവസ്ഥയിൽ അവർ ജ്ഞാനികളാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. ആ ജ്ഞാനം വിഡ്ഢിത്തമായിരുന്നു, അപ്പോൾ അവർ വിഗ്രഹങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു.

TAM1897 D 282.8അങ്ങനെ കാണുക, വിഗ്രഹാരാധനയിൽ മനുഷ്യരുടെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്ന രൂപം, വിഗ്രഹാരാധനയുടെ ബാഹ്യമായ പ്രകടനവും അതിൻ്റെ ബാഹ്യമായ പ്രതിനിധാനവും മാത്രമാണ്. വിഗ്രഹാരാധന ഇതിനകം ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നു, അത് പുറത്തേക്കുള്ള വഴിയിലെ പല ഘട്ടങ്ങളിലും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. വിഗ്രഹാരാധന എവിടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്? — ഹൃദയത്തിൽ. ഈ ക്രമത്തിൽ വിഗ്രഹാരാധന എവിടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്? — ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞിട്ടും, അവർ അവനെ ദൈവമായി മഹത്വപ്പെടുത്തിയില്ല; അവിടെത്തന്നെയാണ് എല്ലാം ആരംഭിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനും വിഗ്രഹാരാധനയ്ക്കും ഇടയിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു മധ്യനിലപാട് ഉണ്ടോ?

TAM1897 D 283.1ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധിച്ചു ചിന്തിക്കുക. അവർ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞു, “നിന്നെയും … അറിയുന്നതുതന്നെ നിത്യജീവൻ ആകുന്നു.” ദൈവത്തെ അറിയുന്നതാണ് നിത്യജീവൻ; അത് ഉറപ്പാണ്. അവർ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നു; ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആ അറിവിൽ അവർക്ക് നിത്യജീവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവർ വിഗ്രഹാരാധനയിലേക്ക് പോയി. ദൈവജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് വിഗ്രഹാരാധനയിലേക്ക് എത്താൻ അവർ എത്ര പടികൾ പിന്നിട്ടു? — ഒരൊറ്റ പടി മാത്രം. അപ്പോൾ, ദൈവത്തെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണബലത്തോടും കൂടി സ്നേഹിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിഗ്രഹാരാധനയിലേക്ക് എത്താൻ എത്ര പടികൾ വേണം? — ഒരൊറ്റ പടി മാത്രം. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഞാൻ ദൈവത്തെ എൻ്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണബലത്തോടും കൂടി സ്നേഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്താണ്? — ഒരു വിഗ്രഹാരാധകൻ.

TAM1897 D 283.2ഒരുപക്ഷേ എൻ്റെ മുന്നിൽ കൊത്തിയെടുത്ത വിഗ്രഹങ്ങളൊന്നും ഇല്ലായിരിക്കാം. ഈ ആളുകൾക്ക് തുടക്കത്തിൽ അങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു രൂപം, ഒരു സങ്കൽപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ കൊത്തിയെടുത്ത വിഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ, അത് അവരുടെ മനസ്സിൽ ഇതിനകം ഉണ്ടായിരുന്നതിനെ കണ്ണുകൾക്കു മുന്നിൽ നിർത്താനുള്ള ഒരു പ്രതിരൂപം മാത്രമായിരുന്നു. ഒരു വിഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കിയ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യന് അത് ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ തൻ്റെ മനസ്സിൽ അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സങ്കൽപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ച ആദ്യത്തെ മനുഷ്യന് അത് തൻ്റെ ദൈവമായിരിക്കണമെന്ന ഒരു സങ്കൽപ്പമുണ്ടായിരുന്നു, ആ സങ്കൽപ്പം അവൻ മരത്തിൽ നിന്നോ കല്ലിൽ നിന്നോ വിഗ്രഹം നിർമ്മിക്കുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ, അവൻ തൻ്റെ കൺമുന്നിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ആ കൽവിഗ്രഹം, തൻ്റെ മനസ്സിൽ മുമ്പേയുള്ള ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കൽപ്പത്തെ ആ രൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ അവൻ നിർമ്മിച്ച ഒരു ബാഹ്യ രൂപം മാത്രമായിരുന്നു. അപ്പോൾ, ആ കൊത്തിയെടുത്ത വിഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവന് ഒരു ദൈവമുണ്ടായിരുന്നില്ലേ? — ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് എവിടെയായിരുന്നു? — അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ.

TAM1897 D 283.3അവർ തങ്ങളുടെ ഭാവനകളിൽ വ്യർത്ഥരായിത്തീർന്നു. ആരുടെ ഭാവനകൾ? — അവരുടെ സ്വന്തം. ഇതാ, ഒരാൾ എന്തോ ഭാവന ചെയ്യുന്നു; അവൻ തൻ്റെ ഭാവനയുടെ ഒരു രൂപം ഉണ്ടാക്കുകയും, അത് തനിക്ക് പുറത്ത് തൻ്റെ കൺമുന്നിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭാവന എന്നാൽ മനസ്സിൽ രൂപങ്ങൾ മെനയൽ മാത്രമാണ്. കല്ലിലുള്ള രൂപം എന്നത് ഹൃദയത്തിലെ ആ ഭാവനയുടെ ഒരു മൂർത്ത രൂപം മാത്രമാണ്. ആദ്യമായി ആ രൂപം എവിടെയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്? — അവന്റെ മനസ്സിൽ; അവന്റെ സ്വന്തം ഭാവനയിൽ, അവന്റെ സ്വന്തം ചിന്തയിൽ. എന്നാൽ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടപ്പോൾ അവിടെ ആരായിരുന്നു? — സാത്താനും അവനും അല്ലാതെ മറ്റാരും. അപ്പോൾ, അവന്റെ ചിന്തകൾ എവിടെ നിന്ന് വരും? — അവനിൽ നിന്നും സാത്താനിൽ നിന്നും മാത്രം.

TAM1897 D 283.4അപ്പോൾ, വിഗ്രഹാരാധന ഹൃദയത്തിലാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായി കാണാം; പുറമേയുള്ള രൂപം പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ ആ ആശയവും രൂപവും ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും. അവന്റെ ദൈവം സൂര്യനോ ചന്ദ്രനോ നക്ഷത്രങ്ങളോ ആണെങ്കിലും, സൂര്യനിലും ചന്ദ്രനിലും നക്ഷത്രങ്ങളിലും അതിനെ ബാഹ്യരൂപത്തിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ ആ ആശയവും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സങ്കൽപ്പവും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാവനയും അവിടെയുണ്ട്.

TAM1897 D 283.5വിഗ്രഹാരാധനയിൽ കാണുന്നതെല്ലാം ഹൃദയത്തിലുള്ളതിൻ്റെ പ്രതിഫലനം മാത്രമാണ്. ദൈവം ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം; സർവ്വഹൃദയത്തോടും, സർവ്വപ്രാണനോടും, സർവ്വമനസ്സോടും, സർവ്വബലത്തോടും കൂടെയായിരിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ വിഗ്രഹാരാധനയുണ്ടാകും. ഇതിനിടയിൽ ഒരു മധ്യനിലപാടുമില്ല.

TAM1897 D 283.6വാസ്തവത്തിൽ, പ്രളയാനന്തരം, മനുഷ്യർ ആദ്യമായി യഥാർത്ഥ ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തമായി ദേവന്മാരെ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ, തങ്ങൾക്ക് ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനം വഹിക്കാൻ ഈ ദേവന്മാരെ അവർ അനുവദിച്ചു. ഇത് കാണിക്കുന്നത്, ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവനെ തങ്ങളുടെ ഏക ഭരണാധികാരിയായി അവർ അംഗീകരിച്ചു എന്നാണ്. ഞാൻ ദൈവത്തെ എൻ്റെ ഹൃദയവും, ആത്മാവും, മനസ്സും, ശക്തിയും മുഴുവൻ കൊണ്ട് സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, എൻ്റെ ഏക ദൈവം ആരായിരിക്കും? — ദൈവം. എൻ്റെ ഏക അധികാരം ആരായിരിക്കും? — ദൈവം. എനിക്ക് മേൽ അധികാരമുള്ള ഏക വ്യക്തി ആരായിരിക്കും? — ദൈവം. ശരിയായ അധികാരം പ്രയോഗിക്കാൻ അവിടുത്തേക്ക് കഴിയുമോ? — അതെ. മനുഷ്യനെ നേർവഴിയിൽ നടത്താൻ അവിടുത്തേക്ക് കഴിയുമോ? — അതെ. ഒരു മനുഷ്യൻ തൻ്റെ ഹൃദയവും ആത്മാവും മനസ്സും ശക്തിയും മുഴുവൻ കൊണ്ട് ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, ഈ ലോകത്തിൽ അവനെ നേർവഴിയിൽ നടത്താൻ അവന് മറ്റേതെങ്കിലും നിയമമോ അധികാരമോ ആവശ്യമില്ല. ആരാണ് അവന്റെ ഭരണാധികാരി? — ദൈവം. നാം ദൈവത്തെ പരമമായി സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തിന് ഭരിക്കാൻ കഴിയുമോ? — അതെ. എന്നാൽ, മനുഷ്യൻ ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് വിഗ്രഹാരാധനയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, അവന് സ്വയം ഭരിക്കാൻ കഴിയുമോ? — ഇല്ല.

TAM1897 D 283.7ഇപ്പോൾ, പ്രളയത്തിനു ശേഷം, ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത്, അവർ അവിടുത്തെ തങ്ങളുടെ ഏക രാജാവും ഭരണാധികാരിയുമായി അംഗീകരിച്ചു. അവർക്ക് മറ്റ് ഭരണാധികാരികളില്ലായിരുന്നു. അവർ ആദ്യമായി ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോവുകയും, അവിടുത്തെ സ്ഥാനത്ത് മറ്റ് ദൈവങ്ങളെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ — അതായത്, തുടക്കത്തിൽ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയി മറ്റ് ദൈവങ്ങളെ ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചപ്പോൾ — അവർ ആ മറ്റ് ദൈവങ്ങൾക്ക് ഭരണാധികാരികളുടെ സ്ഥാനം നൽകി. ഈ ദൈവങ്ങളാണ് തങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികളെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവർക്ക് രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; മനുഷ്യർ അപ്പോഴൊന്നും സ്വയം ഭരണാധികാരികളായി സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കാൻ അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ദൈവങ്ങളാണ് രാജാക്കന്മാരെന്ന് മനുഷ്യർ അവകാശപ്പെട്ടു; അധികാരത്തിലിരുന്ന മനുഷ്യർ ദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികൾ മാത്രമായിരുന്നു, യഥാർത്ഥ രാജാക്കന്മാർ ദൈവങ്ങളായിരുന്നു.

TAM1897 D 283.8ഇതിന്റെ തെളിവ് നിങ്ങൾക്ക് “എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ” എന്ന പുസ്തകത്തിലെ 50-ാം പേജിൽ കാണാം. മനുഷ്യവംശം ആരംഭിക്കുകയും, ഭാഷകളുടെ കലക്കം സംഭവിക്കുകയും, വംശം ദൈവത്തെ മറക്കുകയും ചെയ്ത ബാബിലോണിയയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ രേഖകളാണിവ. ഞാൻ വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 D 284.1തൻ്റെ രാജാവായ നിന്രിദുവിന്, റിദുവിൻ്റെ ഉപരാജാവും ദാസനും നിന്രിദുവിൻ്റെ ആനന്ദവുമായ ഇദാദുവിൻ്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി.

TAM1897 D 284.2ഇവിടെ ഭരണാധികാരിയായ ഇദാദു, തൻ്റെ ദൈവത്തിന് ഒരു ശിലാലേഖനം എഴുതുമ്പോൾ, താൻ തൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ ഉപരാജാവ് മാത്രമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവൻ ഒരു രാജാവാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടില്ല. അങ്ങനെ, ആ ദൈവമായിരുന്നു ഈ മനുഷ്യൻ്റെ രാജാവെന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നു. ആ ദൈവം ജനങ്ങളുടെ രാജാവായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അധികാരത്തിലിരുന്ന ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിൻ്റെ ഉപരാജാവോ അല്ലെങ്കിൽ ലെഫ്റ്റനൻ്റോ മാത്രമായിരുന്നു.

TAM1897 D 284.3ന്യായമായ അവകാശമുള്ള ഭരണാധികാരി എന്ന നിലയിൽ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് വളരെ പുതിയതായിരുന്നു എന്നും, അതിനാൽ ഒരു മനുഷ്യനും സ്വയം രാജാവാകാൻ ധൈര്യം കാണിച്ചിരുന്നില്ല എന്നും ഇത് കാണിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്കത് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ? ശ്രദ്ധിച്ചു ചിന്തിക്കുക. ദൈവം മാത്രം ഭരണാധികാരിയായിരുന്നപ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായും അവൻ അവരുടെ ഏക രാജാവായിരുന്നു; എന്നാൽ അവർ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു മറ്റ് ദൈവങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ, സത്യദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അറിവും, ദൈവവുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധവും വളരെ പുതിയതായിരുന്നു. അതിനാൽ ദൈവത്തിന് പകരം മറ്റ് ദൈവങ്ങളെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ഈ വ്യാജദൈവങ്ങളെ തങ്ങളുടെ രാജാവാക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, മനുഷ്യർക്കിടയിൽ അധികാരമുള്ള ഒരു മനുഷ്യന് പോലും രാജാവ് എന്ന പദവി സ്വീകരിക്കാൻ ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് യഥാർത്ഥ രാജാവായി കരുതപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ ഉപരാജാവായി അറിയപ്പെടാനാണ് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. ഞാൻ അത് ആവർത്തിക്കുന്നു. ഏക രാജാവായ സത്യദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ഈ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ വളരെ പുതിയതായിരുന്നു, അതിനാൽ ഒരു മനുഷ്യനും രാജാവ് എന്ന പദവി സ്വീകരിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഏക രാജാവും ഭരണാധികാരിയുമായ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഓർമ്മ അപ്പോഴും അത്ര വ്യക്തമായിരുന്നു, ഒരു മനുഷ്യൻ രാജാവ് എന്ന പദവി സ്വീകരിക്കുന്നത് ദൈവത്തെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കാനുള്ള ശ്രമമായി കാണപ്പെട്ടു.

TAM1897 D 284.4ഞാൻ ഇതേ നാട്ടിൽ നിന്നും ഇതേ കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്നുമുള്ള മറ്റൊരു ശിലാലേഖനം വായിക്കാം:—

TAM1897 D 284.8ഇതാ, തൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം ഒരു വീട് പണിത ഒരു മനുഷ്യൻ. രാജാവായ ഈ ദൈവത്തിൻ്റെ ഉപരാജാവാണ് താനെന്ന് ഈ മനുഷ്യൻ പറയുന്നു. ഈ മനുഷ്യൻ ഗുഡിയാ, താൻ രാജാവാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. അവന് അധികാരമുണ്ട്, പക്ഷേ താൻ രാജാവാണെന്ന് അവൻ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. രാജാവ് ആരാണ്? — അവന്റെ ദൈവം. ഇത് നിങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും കാണിച്ചുതരുന്നത്, ഏക രാജാവായ സത്യദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് അവരുടെ മനസ്സിൽ വളരെ പുതിയതായിരുന്നു എന്നാണ്. ദൈവത്തിന്റെ രാജത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയം ഉപേക്ഷിക്കാനും ഒരു മനുഷ്യനെ രാജാവ് എന്ന പദവി സ്വീകരിക്കാൻ അനുവദിക്കാനും അവർ തയ്യാറാകുന്ന തരത്തിൽ ദൈവത്തിൽ നിന്നും, ദൈവം മാത്രം രാജാവും ഭരണാധികാരിയുമാണെന്ന ആശയത്തിൽ നിന്നും അവർ പൂർണ്ണമായും അകന്നുപോയിരുന്നില്ല.

TAM1897 D 284.9എ. എഫ്. ബല്ലെഞ്ചർ. — അപ്പോൾ, അധികാരസ്ഥാനത്തുള്ള ആ മനുഷ്യൻ താൻ ഒരു രാജാവല്ലെന്നും, മറിച്ച് തൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ ഉപരാജാവാണെന്നും അവകാശപ്പെട്ടുവെന്നാണോ?

TAM1897 D 284.10അതെ. അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നാം മനുഷ്യനെ ഒരു രാജാവായിട്ടല്ല സംസാരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യർക്കിടയിൽ അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അധികാര സ്ഥാനങ്ങളിൽ മനുഷ്യരുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റുള്ളവരെ ഭരിച്ചിരുന്നു. അവന് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൻ സ്വയം രാജാവ് എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ ഒരു രാജാവായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല, സ്വയം രാജാവ് എന്ന പദവി ഏറ്റെടുക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. എന്തുകൊണ്ട്? — കാരണം, ഏകനും ന്യായമായ അവകാശമുള്ളവനുമായ രാജാവ് എന്ന സത്യദൈവത്തിന്റെ ആശയം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കാനും, രാജാവെന്ന നിലയിലുള്ള ഏതൊരു ദൈവത്വത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള ആശയം തള്ളിക്കളഞ്ഞ് സ്വയം രാജാവായി സ്ഥാനമുറപ്പിക്കാനും ആവശ്യമായ ധൈര്യമോ ദുഷ്ടധൈര്യമോ അവന് അപ്പോഴേക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

TAM1897 D 284.11ആ നാട്ടിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ ഏറ്റവും പുരാതനമായ രേഖകളാണിവ. അവ ഏറ്റവും ആദ്യകാലത്തേതാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയും. മനുഷ്യർ ആരും രാജാവ് എന്ന പദവി സ്വീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള, യഥാർത്ഥ ദൈവമാണ് രാജാവ് എന്ന ചിന്ത അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിലെ രേഖകളാണിവ.

TAM1897 D 284.12എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ അല്പം പഴയതും, ബാബേൽ ഗോപുരത്തിലെ ഭാഷാഭേദത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നതുമായ ഒരു രേഖയുണ്ട്. “എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ” എന്നതിൻ്റെ നാലാം പേജിൽ, ഭാഷാഭേദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിളിലെ വിവരണം നിങ്ങൾക്ക് കാണാം. ഭാഷാഭേദം സംഭവിച്ച ആളുകൾക്കിടയിൽത്തന്നെ അവർ എഴുതിയ വിവരണമാണിത്. ബൈബിളിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള കർത്താവിൻ്റെ രേഖയുണ്ട്. ബാബിലോണിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ മണ്ണിനടിയിലായിരുന്നതും ഇപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയതുമായ ഇഷ്ടികകളിലെ ഈ ലിഖിതത്തിൽ, അവരുടെ അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം നിങ്ങൾക്ക് കാണാം. നിങ്ങൾക്ക് അതിനെ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ബൈബിളിലെ വിവരണത്തോട് അടുത്തുവെച്ച് നോക്കാം, അപ്പോൾ രണ്ടും തികച്ചും സമാനമാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയും. അതിനെക്കുറിച്ച് അവർ പറഞ്ഞത് ഇതാണ്:—

TAM1897 D 284.14ഇത് ലഭ്യമായ ഏറ്റവും പഴയ വിവരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. മറ്റുള്ളവ ഇതിന് ശേഷമുള്ളതാണ്. എന്നാൽ മറ്റുള്ളവ കാണിക്കുന്നത്, മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ഒരു രാജാവും ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ്; അധികാരത്തിലിരുന്ന മനുഷ്യൻ രാജാവ് എന്ന പദവി സ്വീകരിക്കുമായിരുന്നില്ല; അവന്റെ ദൈവമായിരുന്നു അവന്റെ രാജാവ്; യഥാർത്ഥ ദൈവം രാജാവാണെന്ന ആശയം വളരെ പുതിയതായിരുന്നതിനാൽ, താൻ രാജാവാണെന്ന് പറയാൻ അവന് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. യഥാർത്ഥ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ സങ്കൽപ്പത്തിന് മുന്നിൽ അത് വളരെയധികം അധികാരം കൈയ്യടക്കലായിരുന്നു.

TAM1897 D 285.1അത് നിമ്രോദിന് മുമ്പായിരുന്നു. ദൈവമാണ് രാജാവ് എന്ന ആശയത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് രാജാവ് എന്ന പദവി സ്വീകരിക്കാൻ ധൈര്യം കാണിച്ച ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനായിരുന്നു നിമ്രോദ്. അതിനാൽ ഞാൻ “എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ” എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ അമ്പതാം പേജിൽ ഇപ്രകാരം വായിക്കുന്നു:—

TAM1897 D 285.2ഈ ധീരനായ മനുഷ്യൻ നിമ്രോദ് ആയിരുന്നു. അവൻ്റെ പേര് അർത്ഥമാക്കുന്നത് മത്സരം, അഹങ്കാരപരമായ പുച്ഛം എന്നിവയാണ്, ഗെസെനിയസിൻ്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അത് അത്യധികം അധർമ്മിയായ വിമതൻ എന്നതിന് തുല്യമാണ്. “അവൻ ഭൂമിയിൽ ശക്തനായിത്തുടങ്ങി.” അല്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു വിവർത്തനം പറയുന്നതുപോലെ, അവൻ “ഭൂമിയിലെ ആദ്യത്തെ ശക്തനായിരുന്നു.”

TAM1897 D 285.3നിമ്രോദ് തനിക്ക് രാജാവ് എന്ന പദവി സ്വയം നൽകിയ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനായിരുന്നു; രാജകീയ അധികാരം കൈവശം വെക്കുകയും രാജാവ് എന്ന പദവി പരസ്യമായി ധരിക്കുകയും ചെയ്ത ആദ്യത്തെ വ്യക്തി. താൻ സ്വയം അധിപതിയായി വാണ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ പദവിക്ക് എന്തർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നോ, അതേ അർത്ഥം തന്നെയാണ് അവൻ്റെ പേരിനുമുള്ളത്.

TAM1897 D 285.4ഇപ്പോൾ, ഇത് എൻ്റെ പ്രസ്താവനയല്ല, മറിച്ച് ഈ വിഷയത്തിലെ ഒരു വിദഗ്ദ്ധൻ്റെ പ്രസ്താവനയാണ്:—

TAM1897 D 285.5നിമ്രോദിന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചതോടെ, പുരാതന ലോകം മുഴുവൻ ഒരു പുതിയ ചരിത്ര ഘട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ആ യോദ്ധാവിനെ രാജകിരീടം ധരിച്ച ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന പൗരസ്ത്യ പാരമ്പര്യം, ഒരു പുതിയ വസ്ത്രാലങ്കാരം ധരിച്ചതെന്നതിനോ ഒരു പ്രവിശ്യയെ ജയിച്ചതെന്നതിനോ ഉപരിയായ, കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു വസ്തുതയിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണം, ഭരണാധികാരിയും ഭരണീയരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളിൽ ഒരു പുതിയ വ്യവസ്ഥ ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തി. മുൻപത്തെ ഭരണാധികാരികളുടെ അധികാരം കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു, കൂടാതെ തലവന്റെ പ്രാബല്യം മാതാപിതാക്കളുടെ നിയന്ത്രണത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിന് വിപരീതമായി, നിമ്രോദ് ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെയും, അവിടുത്തെ താമസക്കാർ എന്ന നിലയിൽ മാത്രം മനുഷ്യരുടെയും രാജാവായിരുന്നു, വ്യക്തിപരമായ ബന്ധങ്ങൾ പരിഗണിക്കാതെ. ഇതുവരെ ഗോത്രങ്ങൾ — വിപുലമായ കുടുംബങ്ങൾ — അതായത് സമൂഹമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്; ഇപ്പോൾ ഒരു ജനത, ഒരു രാഷ്ട്രീയ സമൂഹം — രാഷ്ട്രം — ഉണ്ടായി. ഇനി മുതൽ ലോകത്തിൻ്റെ രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹികവുമായ ചരിത്രം വ്യത്യസ്തമാണ്, ഒരുപക്ഷേ വ്യത്യസ്ത ദിശകളിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതും. — എമ്പയേഴ്സ് ഓഫ് ദി ബൈബിൾ, പേജ് 51.

TAM1897 D 285.6അപ്പോൾ, രാഷ്ട്രത്തിൻ്റെ ഉത്ഭവം എന്തായിരുന്നു?