Adventist Pioneer
Library
aplib.orgലൈബ്രറി
ഉള്ളടക്ക പട്ടിക
07 / 12
07 / 121897-ലെ പ്രസംഗങ്ങൾ

ദൈവത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മിഷനറിമാർ

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 Q1 14.21897 മാർച്ച് 3, ബുധനാഴ്ച വൈകുന്നേരം നൽകിയ പ്രഭാഷണം ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ബുള്ളറ്റിൻ, ആദ്യ പാദം, 1897, വാല്യം 2, നമ്പർ 1, പേജ് 14-20-ൽ അച്ചടിച്ചത്.

TAM1897 Q1 14.3നമ്മുടെ ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ പാഠം, ചരിത്രത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രം സ്ഥാപിച്ചതോടെയാണ് അവസാനിച്ചത്; വാസ്തവത്തിൽ, രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഉത്ഭവം. നിമ്രോദിന്റെ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നു:—

TAM1897 Q1 14.4ആരംഭത്തിൽ അവന്റെ രാജ്യം ശിനാർദേശത്ത് ബാബേൽ, ഏരെക്ക്, അക്കാദ്, കൽനേ എന്നിവ ആയിരുന്നു. ആ ദേശത്തുനിന്ന് അശ്ശൂർ പുറപ്പെട്ട് നിനവേ പണിതു. (KJV പദാനുപദ പരിഭാഷ)

TAM1897 Q1 14.5നമ്മുടെ വിവർത്തനത്തിൽ “അശ്ശൂർ പുറപ്പെട്ട് നിനവേയെ നിർമ്മിച്ചു” എന്നാണ് വായിക്കുന്നത്. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ ആശയം, പാർശ്വക്കുറിപ്പിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നതുപോലെയാണ്: “അവൻ [അശ്ശൂർ] അസ്സീരിയയിലേക്ക് പോയി നിനവേ നിർമ്മിച്ചു”; അവിടെ പേര് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള മറ്റ് പട്ടണങ്ങളും അവൻ നിർമ്മിച്ചു. അങ്ങനെ, അവന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ തുടക്കം ഷീനാരിലും, അതിന്റെ വ്യാപനം അസ്സീരിയയിലേക്കുമായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 14.6നിമ്രോദ് മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്ന ഒരു മഹാശക്തനായ വേട്ടക്കാരൻ മാത്രമല്ലായിരുന്നു; മനുഷ്യരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവനും കൂടിയായിരുന്നു. തൻ്റെ രാജ്യസ്ഥാപനത്തിലൂടെയും വിപുലീകരണത്തിലൂടെയും കരങ്ങളിൽ വന്ന അധികാരം, തൻ്റെ ശക്തിയെയും താൻ സേവിച്ച ദൈവത്തെയും അംഗീകരിക്കാൻ ജനങ്ങളെ നിർബന്ധിക്കാൻ അവൻ ഉപയോഗിച്ചു. അങ്ങനെ, ലോകത്തിൽ ഉണ്ടായ ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രം മുതൽ ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അവസാനത്തെ രാഷ്ട്രം വരെയുള്ള ഓരോ രാഷ്ട്രവും തങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്ന അധികാരം ദൈവത്തിനെതിരെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.

TAM1897 Q1 14.7ഞാനത് വീണ്ടും പറയാം: ലോകത്ത് ഉണ്ടായ ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രമായ നിമ്രോദിന്റേത് മുതൽ, ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അവസാനത്തേതായ ഈ രാഷ്ട്രം വരെ, ഓരോ രാഷ്ട്രവും തങ്ങളുടെ അധികാരം ദൈവത്തിനെതിരെയും, അവിടുത്തെ സത്യത്തിനെതിരെയും, അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾക്കെതിരെയും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്; ജനങ്ങളെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ വേണ്ടി. തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ, അതാണ് അവയോരോന്നിന്റെയും ചരിത്രം. ലോകം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അത് ലോകത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെയും ഭരണകൂടങ്ങളുടെയും രേഖയായിരിക്കും.

TAM1897 Q1 14.81896 ഏപ്രിൽ 14-ലെ ‘റിവ്യൂ’ പത്രത്തിലെ ഒന്നാം പേജിലെ ലേഖനത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പ്രസ്താവന ഇതാ: മഹാവഞ്ചകൻ “ജനങ്ങളെ വിഗ്രഹങ്ങളെ നമസ്കരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും, അതുവഴി ഭൗമരാജ്യങ്ങളിൽ ആധിപത്യം നേടുകയും ചെയ്തു. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവസിംഹാസനം കൈവശപ്പെടുത്തുന്നതിന് തൊട്ടുതാഴെ നിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം ഈ ലോകത്തിന്റെ ദൈവമാവുക എന്നതാണെന്ന് അവൻ കരുതി.” മുൻപത്തെ പാഠത്തിൽ ഉദ്ധരിച്ച ചരിത്രത്തിൽ, പ്രവചനത്തിൻ്റെ ആത്മാവിൽ ഇപ്രകാരം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഈ പദ്ധതിയുടെ പ്രവർത്തനം നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയും. ആദ്യം, മനുഷ്യർ വിഗ്രഹാരാധനയിലേക്കും, പിന്നീട് രാജവാഴ്ചയിലേക്കും പോയി. അങ്ങനെ ചെയ്ത ആദ്യത്തെ വ്യക്തി ഒരു രാഷ്ട്രം സ്ഥാപിക്കുകയും, അതുവഴി നേടിയ അധികാരം കൊണ്ട് മനുഷ്യരുടെ പീഡകനായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. അതാണ് ചരിത്രം. നാം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലും ഇത് പ്രാവർത്തികമാകുന്നത് നിങ്ങൾ കാണും.

TAM1897 Q1 14.9നിമ്രോദിന് ശേഷം അധികം താമസിയാതെ, ആ നാട്ടിലാകമാനം അബ്രാഹാം ഒഴികെ മറ്റെല്ലാവരും ദൈവത്തെ മറന്നു. അബ്രാഹാം മാത്രം ദൈവത്തെ അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്തി; അബ്രാഹാമിലൂടെ ദൈവം മനുഷ്യവംശത്തെ കർത്താവിന്റെ വഴിയിൽ വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവൻ അബ്രാഹാമിനോട് പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിക്കുക. നമ്മൾ പഠിച്ച കാര്യങ്ങളുടെയും, മുൻപത്തെ പാഠത്തിൽ നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നതിൻ്റെയും, ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തിയതിൻ്റെയും വെളിച്ചത്തിൽ, ദൈവം അബ്രാഹാമിലൂടെ ഒരു പുതിയ ജനതയെ, അതായത് ദൈവത്തിൻ്റെ ജനതയെ, ആരംഭിച്ചപ്പോൾ അവനോട് എന്ത് പറഞ്ഞു എന്ന് പരിഗണിക്കുക. ഉല്പത്തി 12:1 അവനോട് ആദ്യം കർത്താവ് എന്ത് പറഞ്ഞു എന്ന് നമ്മോട് പറയുന്നു. “കർത്താവ് അബ്രാമിനോട് പറഞ്ഞു, നീ പുറപ്പെടുക—എവിടെനിന്ന്?—നിൻ്റെ ദേശത്തുനിന്ന്.” ആദ്യം എന്ത്?

TAM1897 Q1 14.10(സഭാജനങ്ങൾ) നിൻ്റെ ദേശം.

TAM1897 Q1 14.11“ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ടു ഞാൻ നിന്നെ കാണിക്കുവാനിരിക്കുന്ന ദേശത്തേക്ക് പോകുക.” അബ്രാം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതായി ദൈവം പറഞ്ഞ മൂന്ന് കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, അവൻ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത് എന്താണ്?—അവന്റെ ദേശം. അടുത്തത്?—അവന്റെ ബന്ധുക്കൾ. പിന്നെയുള്ളത്?—അവന്റെ അപ്പന്റെ ഭവനം. അവന്റെ അപ്പന്റെ ഭവനത്തിലുള്ളവർ വിഗ്രഹാരാധകരായിരുന്നു. അവന്റെ നാട് ആളുകളെ വിഗ്രഹാരാധനയ്ക്ക് നിർബന്ധിച്ചിരുന്നു; അത് ദൈവത്തിന് എതിരായിരുന്നു. അവന്റെ നാടും, ബന്ധുക്കളും, അപ്പന്റെ ഭവനവും വിഗ്രഹാരാധകരായിരുന്നു, അവന് അതെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നു. കർത്താവ് അവന് ആ ദേശം കാണിച്ചുകൊടുത്തു; എന്നാൽ അതിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം അവന് നൽകിയോ?—ഇല്ല; “കാലുകുത്തുവാൻ ഒരടി നിലംപോലും അവകാശമായി കൊടുത്തില്ല.” ദൈവം അവനെ ആ ദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെടുവിച്ചപ്പോൾ, മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയോ?—ഇല്ല; എന്നാൽ “അവനും അവന്റെ ശേഷം അവന്റെ സന്തതിയ്ക്കും ആ ദേശം … നല്കുമെന്ന് അവനോട് വാഗ്ദത്തം ചെയ്തു.” അപ്പോൾ ദൈവം അവനെ അവന്റെ ദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെടുവിക്കുകയും മറ്റേതിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അത് അവനെ എവിടെ എത്തിച്ചു?

TAM1897 Q1 14.12(സഭാജനങ്ങൾ) ഒരു തീർത്ഥാടകനും പരദേശിയും.

TAM1897 Q1 14.13അത് ഈ ലോകത്തിൽ ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രതിനിധിയെ, ഈ ലോകത്തിൽ തികച്ചും രാജ്യമില്ലാത്തവനാക്കിത്തീർത്തോ?

TAM1897 Q1 14.14എങ്കിലും അവന് തികച്ചും ഒരു രാജ്യമില്ലായിരുന്നോ?—അല്ല, അവൻ “ഇതിലും ഉത്തമമായ, അതായത് സ്വർഗ്ഗീയമായ ഒരു ദേശത്തിനായി” കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 14.15നമുക്ക് എബ്രായർ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലേക്ക് തിരിയാം, അത് നോക്കാം. എട്ടാം വാക്യം, തുടങ്ങുന്നത്:—

TAM1897 Q1 14.16വിശ്വാസത്താൽ അബ്രാഹാം തനിക്കു അവകാശമായി കിട്ടുവാനിരുന്ന ദേശത്തേക്ക് പോകുവാനുള്ള വിളികേട്ടപ്പോൾ, അനുസരണത്തോടെ എവിടേക്ക് പോകുന്നു എന്നറിയാതെ പുറപ്പെട്ടു.

TAM1897 Q1 15.1എന്നാൽ അവൻ എവിടെ നിന്നാണ് പുറപ്പെടുന്നത്?—താൻ എങ്ങോട്ട് പോകുന്നു എന്ന് അറിയാതെ, തൻ്റെ ദേശത്തുനിന്ന്. “വിശ്വാസത്താൽ അവൻ വാഗ്ദത്തദേശത്ത് ഒരു പരദേശി എന്നപോലെ ചെന്ന് വാഗ്ദത്തത്തിന് കൂട്ടവകാശികളായ യിസ്ഹാക്കിനോടും യാക്കോബിനോടും കൂടെ കൂടാരങ്ങളിൽ പാർത്തു.” നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ, അവന് അവകാശമായി ഒന്നും നൽകിയില്ല, അല്ല, കാലുകുത്താൻ ഒരു തുണ്ട് ഭൂമി പോലും നൽകിയില്ല; എന്നിട്ടും അവനും അവന് ശേഷമുള്ള സന്തതിക്കും അത് നൽകുമെന്ന് അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. അവൻ അവനെ സ്വന്തം ദേശത്തുനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി; ഭൂമിയിൽ മറ്റൊരു ദേശം പോലും അവന്റെ കാൽ കുത്താനുള്ളത്രയും അവന് നൽകിയില്ല. അങ്ങനെ അവൻ ഭൂമിയിൽ തികച്ചും രാജ്യമില്ലാത്തവനായിത്തീർന്നു. ഇക്കാര്യത്തിൽ നമുക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്; എന്നാൽ ദൈവം എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് ഓർക്കുക. ഈ സമയത്ത് അബ്രാഹാം ആരായിരുന്നു?—അവൻ “ദൈവത്തിന്റെ മിത്രം,” “ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെയെല്ലാം പിതാവ്” ആയിരുന്നു. അവൻ നിങ്ങളുടെ പിതാവാണോ? ഈ ലോകത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു രാജ്യമുണ്ടോ?

TAM1897 Q1 15.2ദൈവം ശില്പിയായി നിർമ്മിച്ചതും അടിസ്ഥാനങ്ങളുള്ളതുമായ നഗരത്തിനായി താൻ ദർശനത്തോടെ കാത്തിരുന്നു. വിശ്വാസത്താൽ അബ്രാഹാമും, സാറായും തങ്ങൾക്ക് ഒരു മകനെ നൽകും എന്നു വാഗ്ദത്തം ചെയ്തവനെ വിശ്വസ്തൻ എന്നു എണ്ണുകയാൽ പ്രായം കഴിഞ്ഞിട്ടും പുത്രോല്പാദനത്തിന് ശക്തിപ്രാപിച്ചു. അതുകൊണ്ട് മൃതപ്രായനായവനായ ഈ ഒരുവനിൽനിന്ന് തന്നെയാണ്, പെരുപ്പത്തിൽ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾപോലെയും കടല്പുറത്തെ എണ്ണിക്കൂടാത്ത മണൽപോലെയും സന്തതികൾ ജനിച്ചത്. ഇവർ എല്ലാവരും വാഗ്ദത്ത നിവൃത്തി പ്രാപിച്ചില്ലെങ്കിലും … വിശ്വാസത്തിൽ മരിച്ചു.

TAM1897 Q1 15.3അവനെ അവന്റെ ദേശത്തുനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ ദൈവം എന്താണ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തത്? അവനൊരു ദേശം വാഗ്ദാനം ചെയ്തോ?—അതെ. എന്നാൽ അവന് ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു ദേശം ലഭിച്ചില്ല; “ദൂരത്തുനിന്ന് അത് കണ്ട് സ്വാഗതം ചെയ്തും ഭൂമിയിൽ തങ്ങൾ അന്യരും പരദേശികളും എന്നു ഏറ്റുപറഞ്ഞും കൊണ്ട് … ഇങ്ങനെ പറയുന്നവർ ഒരു പിതൃദേശം അവർക്കായി അന്വേഷിക്കുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു.” ഒരുവന് സ്വന്തമായി ഒരു നാടുള്ളപ്പോൾ മറ്റൊരു നാടിനെ അന്വേഷിക്കാൻ കഴിയുമോ?—ഇല്ല; ഒരു മനുഷ്യന് രണ്ടു യജമാനന്മാരെ സേവിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ, അവന് രണ്ടു നാടുകളുണ്ടാകാനും കഴിയില്ല.

TAM1897 Q1 15.4“അബ്രാഹാം തന്റെ നാട്ടിൽനിന്ന് പുറത്തായിരുന്നുവല്ലോ” എന്ന് ഒരാൾ പറയുന്നു. അതെ, പക്ഷേ അവന് മനസ്സുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ തിരികെപ്പോകാൻ അവസരമുണ്ടായിരുന്നു. അതായിരുന്നു അപ്പോഴും അവന്റെ നാടെന്ന് അവൻ കരുതുകയും അത് അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, എണ്ണൂറോ ആയിരമോ മൈൽ ദൂരെയെത്തിയപ്പോൾ അവന് ഗൃഹാതുരത്വം തോന്നുകയും, ആ നാട്ടിൽ ക്ഷാമം നേരിടുകയും, അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്ര വിനോദയാത്രയുടെ സൗകര്യങ്ങളില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, അവന് ഇങ്ങനെ പറയാമായിരുന്നു, “അവിടെയുള്ള ആളുകളെ ഒരിക്കൽ കൂടി കാണാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പ്രിയപ്പെട്ട പഴയ സമതലങ്ങളും പരിചിതമായ മരങ്ങളും. എനിക്കത് മാത്രം ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ തിരികെ വന്ന് കുറച്ചുകാലം ഈ പ്രവർത്തനമേഖലയിൽ താമസിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.” അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, തിരികെ വരാൻ അവസരം ലഭിക്കുമായിരുന്നു; കാരണം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: “വാസ്തവമായും അവർ വിട്ടുപോന്ന ദേശത്തെ ഓർത്തിരുന്നു എങ്കിൽ മടങ്ങിപ്പോകുവാൻ അവസരം ഉണ്ടായിരുന്നുവല്ലോ.”

TAM1897 Q1 15.5ഓർത്തിരുന്നു; ഓർക്കുക എന്നാൽ എന്താണ്?—അവർ പുറപ്പെട്ടു വന്ന ആ ദേശത്തെക്കുറിച്ച് അവരുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, അവർക്ക് മടങ്ങിവരാൻ അവസരം ലഭിക്കുമായിരുന്നു. അവർക്ക് അത് ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു; കാരണം അപ്പോൾ അവർ ആ അവസരം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 15.6പക്ഷേ അവരോ അധികം നല്ല ദേശത്തെ തന്നെ, അതായത് സ്വർഗ്ഗീയമായതിനെ തന്നേ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് [അതുകൊണ്ട്, ഈ കാരണത്താൽ] ദൈവം അവരുടെ ദൈവം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുവാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല; അവൻ അവർക്കായി ഒരു നഗരം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നുവല്ലോ.

TAM1897 Q1 15.7നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദേശത്തുനിന്നു പുറത്തുവന്നോ? റോമർ 4:1-12-ലേക്ക് തിരിയുക:—

TAM1897 Q1 15.8എന്നാൽ നമ്മുടെ പൂർവ്വപിതാവായ അബ്രാഹാം ജഡപ്രകാരം എന്ത് പ്രാപിച്ചു എന്നു പറയേണ്ടു? അബ്രാഹാം പ്രവൃത്തിയാൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു എങ്കിൽ അവന് പ്രശംസിക്കുവാൻ ഒരു കാരണമുണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ ഇല്ലതാനും, തിരുവെഴുത്ത് എന്ത് പറയുന്നു? “അബ്രാഹാം ദൈവത്തെ വിശ്വസിച്ചു; അത് അവന് നീതിയായി കണക്കിട്ടു” എന്നു തന്നേ. എന്നാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവന് പ്രതിഫലം കണക്കിടുന്നത് കൃപയായിട്ടല്ല കടമായിട്ടത്രേ. എന്നാൽ പ്രവർത്തിക്കാത്തവൻ എങ്കിലും അഭക്തനെ നിതീകരിക്കുന്നവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എങ്കിൽ അവന്റെ വിശ്വാസം നീതിയായി കണക്കിടുന്നു. ദൈവം പ്രവൃത്തികൂടാതെ നീതികണക്കിടുന്ന മനുഷ്യന്റെ ഭാഗ്യം ദാവീദും വർണ്ണിക്കുന്നത്: “അധർമ്മം മോചിച്ചും പാപം മറച്ചും കിട്ടിയവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ. കർത്താവ് പാപം കണക്കിടാത്ത മനുഷ്യൻ ഭാഗ്യവാൻ”. ഈ ഭാഗ്യവർണ്ണനം പരിച്ഛേദന ചെയ്തവർക്ക് മാത്രമോ? അതോ ചെയ്യാത്തവർക്കും കൂടെയോ? തന്റെ വിശ്വാസം അബ്രാഹാമിന് നീതിയായി കണക്കിടപ്പെട്ടു എന്നല്ലോ നാം പറയുന്നത്. എപ്പോഴാണ് കണക്കിടപ്പെട്ടത്? പരിച്ഛേദനാകർമ്മത്തിന് മുമ്പോ പിമ്പോ? തീർച്ചയായും പരിച്ഛേദനയ്ക്കു മുൻപു തന്നേ. പരിച്ഛേദനക്കുമുമ്പേ അബ്രാഹാമിനുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസനീതിക്ക് മുദ്രയായിട്ടാണ് പരിച്ഛേദന എന്ന അടയാളം അവന് ലഭിച്ചത്; പരിച്ഛേദനയില്ലാതെ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കും കൂടെ നീതി കണക്കിടപ്പെടുവാന്തക്കവണ്ണം താൻ അവർക്ക് എല്ലാവർക്കും പിതാവായിരിക്കേണ്ടതിനും, പരിച്ഛേദന മാത്രമുള്ളവരല്ല നമ്മുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിന് പരിച്ഛേദനക്കുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസത്തെ അനുഗമിക്കുന്നവരുമായ പരിച്ഛേദനക്കാർക്ക് പിതാവായിരിക്കേണ്ടതിനും തന്നെ.

TAM1897 Q1 15.9നമ്മുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിന്, അഗ്രചർമ്മിയായിരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസം, ദൈവം അവനെ അവന്റെ ദേശത്തുനിന്നും, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നും, പിതൃഭവനത്തിൽ നിന്നും വിളിച്ചിറക്കുമ്പോൾ അവനുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസം തന്നെയായിരുന്നു; അന്ന് അവൻ ലോകത്തിൽ ഒരു രാജ്യമില്ലാതെ, ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവർ പരിച്ഛേദിതരല്ലെങ്കിലും, വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും അവൻ പിതാവാണ്; അവന് പരിച്ഛേദനം ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ ചുവടുകളിൽ നാമെല്ലാവരും നടക്കുകയാണെങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവർക്കും അങ്ങനെത്തന്നെ. “ക്രിസ്തുവിനുള്ളവർ എങ്കിലോ നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിയും വാഗ്ദത്തപ്രകാരം അവകാശികളും ആകുന്നു.”

TAM1897 Q1 15.10“നിന്റെ സന്തതി സ്വന്തമല്ലാത്ത ദേശത്ത് പ്രവാസികളായിരുന്ന് ആ ദേശക്കാരെ സേവിക്കും.” നിങ്ങൾ അവന്റെ സന്തതിയാണോ? യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിയാണോ? നിങ്ങൾ എവിടെയാണോ, ആ ദേശത്ത് നിങ്ങൾ ഒരു പ്രവാസിയാണോ?—നിങ്ങൾ അവന്റെ സന്തതിയാണെങ്കിൽ, അങ്ങനെയാണ്. എന്തുകൊണ്ട്?—കാരണം അത് നിങ്ങളുടെ നാടല്ല. അത് ഇനിയങ്ങോട്ട് നിങ്ങളുടെ നാടല്ല.

TAM1897 Q1 15.11ഇപ്പോൾ ഇതൊരു സിദ്ധാന്തമല്ല. ഇത് പ്രായോഗികമായ, ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ മതവിശ്വാസത്തിലേക്ക് വരുന്നു. ഇന്നലെ സഹോദരൻ ഡാൻ ജോൺസ്, നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നുണ്ടല്ലോ, മിഷനറിമാർ മെക്സിക്കോയിലേക്ക് പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു, അവിടേക്ക് പോകുന്ന മിഷനറിമാർ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളും കൂടെ കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു. മിഷനറി പ്രവർത്തനത്തിനായി അവിടേക്ക് പോകുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അമേരിക്കയിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഏത് സംസ്ഥാനത്തോ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരെ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; കാരണം അപ്പോൾ അവർക്ക് മിഷനറി പ്രവർത്തനം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.

TAM1897 Q1 15.12ഭൂമിയിൽ വെച്ച് താൻ പിന്നീട് കണ്ടുമുട്ടുന്ന എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കും അബ്രാഹാം ഒരു മിഷനറിയാകണമെന്ന് കർത്താവ് ആഗ്രഹിച്ചു; അവൻ അപ്രകാരം ആയിത്തീർന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു, ദൈവം കാണുന്നതുപോലെ ഇതിനെ കാണുന്ന മറ്റെല്ലാവർക്കും അറിയാം, ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു രാജ്യമുള്ള ഒരു മനുഷ്യനും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു മിഷനറിയാകാൻ കഴിയില്ലെന്ന്. അമേരിക്കയാണ് നമ്മുടെ രാജ്യമെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്കും എനിക്കും മറ്റേതെങ്കിലും രാജ്യത്ത് മിഷനറിമാരാകാൻ കഴിയില്ല. അമേരിക്ക നമ്മുടെ രാജ്യമായിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം നമുക്ക് അമേരിക്കയിൽ മിഷനറിമാരാകാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾ ആദ്യം നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറത്തുകടന്നില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം നാട്ടിൽ പോലും ഒരു മിഷനറിയാകാൻ കഴിയില്ല. അത് ശരിയാണ്. കാര്യങ്ങളുടെ സ്വഭാവം അങ്ങനെയാണ്.

TAM1897 Q1 16.1ചോദ്യം.—അതെങ്ങനെയാണ് നിങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നത്?

TAM1897 Q1 16.2നമുക്ക് അത് സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. അത് സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുമില്ല. കർത്താവ് അത് വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു, അത് നമ്മൾ സ്വീകരിച്ച് വിശ്വസിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

TAM1897 Q1 16.3ലോകത്തിൽ നമ്മൾ എന്തിനാണ് മിഷനറിമാർ? നമുക്ക് അത് നോക്കാം. എന്തിനാണ് നമ്മെ മിഷനറിമാരാക്കി അയച്ചിരിക്കുന്നത്? എന്തിന്റെ ദൗത്യപ്രവർത്തകർ? നമ്മുടെ ദൗത്യപ്രവർത്തനം എന്താണ്? അതിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്താണ്? നമ്മൾ അമേരിക്കയുടെ ദൗത്യപ്രവർത്തകരാണോ, അതോ ദൈവത്തിന്റെ ദൗത്യപ്രവർത്തകരാണോ? ഭൂമിയിലെ മറ്റെല്ലാ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമായ ഒരു രാജ്യമായി അമേരിക്ക ദൈവത്തിന്റേതാണോ? ദൈവത്തിന്റെ രാജ്യമാകാൻ തക്ക യോഗ്യത അതിനില്ല; അത് എത്ര നല്ലതാണെങ്കിലും ദൈവജനത്തിന് അത് മതിയാവില്ല.

TAM1897 Q1 16.4നിങ്ങളും ഞാനും ദൈവത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ദൗത്യപ്രവർത്തകർ ആകണം, ആളുകളെ ദൈവത്തിലേക്ക് വിളിക്കാൻ; അവർ എവിടെയാണോ അവിടെനിന്ന് ദൈവത്തിലേക്ക്, പാപത്തിൽനിന്ന് നീതിയിലേക്ക്, ഇരുട്ടിൽനിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്ക്, അവർ ജീവിക്കുന്ന രാജ്യത്തിൽനിന്ന് ദൈവം ഒരുക്കിയിട്ടുള്ള മെച്ചപ്പെട്ട രാജ്യത്തിലേക്ക് വിളിക്കാൻ.

TAM1897 Q1 16.5ഇപ്പോൾ ജർമ്മനിയാണ് എൻ്റെ രാജ്യമെങ്കിൽ—എൻ്റെ ഹൃദയം അവിടെയാണെങ്കിൽ, അത് എൻ്റെ രാജ്യമാണ്—എനിക്ക് എങ്ങനെ എൻ്റേതല്ലാത്ത, ഞാൻ ചേർന്നിട്ടില്ലാത്ത ഒരു രാജ്യത്തിലേക്ക് ആളുകളെ വിളിക്കാനാകും? അമേരിക്കയാണ് എൻ്റെ രാജ്യമെങ്കിൽ, മറ്റൊരു രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി എനിക്ക് എങ്ങനെ ദൗത്യപ്രവർത്തനം നടത്താനാകും?—അത് സാധ്യമല്ല. ദൈവം അബ്രാഹാം തനിക്കുവേണ്ടി ഒരു ദൗത്യപ്രവർത്തകനാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, അതായത് ദൈവം എല്ലാവരെയും വിളിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ദൗത്യപ്രവർത്തകനാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, അവനെ എല്ലാവർക്കും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ദൗത്യപ്രവർത്തകനാകാൻ കഴിയുന്ന ഒരിടത്താണ് ദൈവം അവനെ നിലനിർത്തിയത്. ദൈവം അവനെ ഒരു ദൗത്യപ്രവർത്തകനാകാൻ വിളിച്ചു, ഇതിലൂടെ, ദൗത്യപ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുക എന്നതിൻ്റെ അർത്ഥം എന്താണെന്ന്, തൻ്റെ ശേഷം വരുന്ന എല്ലാവർക്കും അവൻ ഒരു മാതൃകയായി. ആദ്യത്തെ കാര്യം നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറത്തുവരുക എന്നതാണ്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ നെബ്രാസ്കയിൽ ഒരു മിഷനറിയാകാൻ പോവുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറത്തുവരുക. നിങ്ങൾ മെക്സിക്കോയിൽ ഒരു മിഷനറിയാകാൻ പോവുകയാണെങ്കിൽ, ആദ്യം നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറത്തുവരുക. കാരണം നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ഒരു മിഷനറിയാകാൻ പോവുകയാണെങ്കിൽ, കർത്താവ് നിങ്ങളോട് പറയുന്നു, “നിന്റെ ദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെടുക;” എന്നിട്ട് അവിടുന്ന് തുടർന്ന് പറയുന്നു, “നിന്റെ ദേശത്തുനിന്നും നിന്റെ പിതൃഭവനത്തിൽനിന്നും.” നിങ്ങൾ അവയിൽ നിന്നെല്ലാം അകന്നുപോകുന്നതുവരെ ഇവയെല്ലാം മിഷനറി പ്രവർത്തനത്തിന് തടസ്സമാകും. എന്നാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തുനിന്നും, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നും, അച്ഛന്റെ ഭവനത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്നുകഴിഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ എവിടെയായിരുന്നാലും, നിങ്ങൾ ഒരു മിഷനറിയാണ്. നിങ്ങൾ അങ്ങനെയാകേണ്ടതില്ല; നിങ്ങൾ അതുതന്നെയാണ്. “നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും തനിക്കുള്ളത് ഒക്കെയും വിട്ടുപിരിയുന്നു എങ്കിൽ അവന് എന്റെ ശിഷ്യനായിരിപ്പാൻ കഴിയും.” കൂടാതെ, “എന്നേക്കാൾ അധികം അപ്പനെയോ അമ്മയെയോ പ്രിയപ്പെടുന്നവൻ എനിക്ക് യോഗ്യനല്ല.” “നീ നിന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ടു ഞാൻ നിന്നെ കാണിക്കുവാനിരിക്കുന്ന ദേശത്തേക്ക് പോകുക.”

TAM1897 Q1 16.6ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ എക്കാലവും ചെയ്തിട്ടുള്ളതുപോലെ, ഇത് ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ പ്രായോഗികമായി ജീവിക്കാവുന്ന ക്രിസ്തീയതയാണെന്ന് ഞാൻ കുറച്ചുമുൻപ് പറഞ്ഞു, ഇപ്പോൾ വീണ്ടും പറയുന്നു.

TAM1897 Q1 16.7(ശബ്ദം) ഒരാൾക്ക് നെബ്രാസ്കയിൽ തന്നെയിരുന്നുകൊണ്ട് എങ്ങനെ തൻ്റെ രാജ്യത്തിന് പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിയും?

TAM1897 Q1 16.8വീണ്ടും ജനിക്കുന്നതിലൂടെ. അവൻ നെബ്രാസ്കയിലാണ് ജനിച്ചതെങ്കിൽ, അവൻ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവൻ അമേരിക്കയിലാണ് ജനിച്ചതെങ്കിൽ, അവൻ വീണ്ടും ജനിക്കട്ടെ, അപ്പോൾ അവൻ തൻ്റെ രാജ്യത്തിന് പുറത്താകും. അവൻ ജർമ്മനിയിലാണ് ജനിച്ചതെങ്കിൽ, അവൻ വീണ്ടും ജനിക്കട്ടെ, അപ്പോൾ അവൻ തൻ്റെ രാജ്യത്തിന് പുറത്താകും.

TAM1897 Q1 16.9ഇപ്പോൾ, സഹോദരന്മാരേ, ഇതിൽ വളരെയധികം കാര്യമുണ്ട്. വിദേശത്തുള്ള ഒരു പ്രവൃത്തിമേഖലയിലേക്ക് ആവർത്തിച്ച് പോകുന്നതും, താമസിയാതെ മടങ്ങിവരാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നതും പോലെ നമ്മുടെ മിഷനറി പ്രവർത്തനങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയ മറ്റൊന്നില്ല ഈ ലോകത്തിൽ. വിദേശത്ത് പോയിട്ടുള്ള ഏതൊരു ഏഴാം ദിന പുനരാഗമനകാംക്ഷി മിഷനറിക്കും ഇതൊരു വസ്തുതയാണെന്ന് അറിയാം. അത് കണ്ടെത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾക്ക് പുറത്തുപോകേണ്ട ആവശ്യമില്ല. “പിറ്റ്‌കെയ്‌ൻ” കപ്പൽ കൊണ്ടുപോകുന്ന മിഷനറിമാരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ രണ്ടാമതൊരു കപ്പൽ ഏർപ്പാട് ചെയ്യുന്നത് നല്ലതാണെന്ന് യഥാർത്ഥത്തിൽ നിർദ്ദേശം വന്നിട്ടുണ്ട്; “പിറ്റ്‌കെയ്‌ൻ” അവരെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, അവർക്ക് ഗൃഹാതുരത്വം തോന്നുമ്പോൾ, കുറഞ്ഞ സമയത്തിനുള്ളിൽ മറ്റൊരു കപ്പൽ പിന്നാലെ വന്ന് അവരെ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരട്ടെ! ഇപ്പോൾ ഈ അവസ്ഥ അവസാനിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഈ ഭൂമിയിൽ നമുക്ക് ഒരിക്കലും മിഷനറിമാരാകാൻ കഴിയില്ല; കർത്താവ് അങ്ങനെയൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

TAM1897 Q1 16.10നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം ഈ രാജ്യത്താണെങ്കിൽ; അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പമാണെങ്കിൽ; നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ വീട്ടിലാണെങ്കിൽ,—അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടിയും ദൈവത്തിന്റെ കാര്യത്തിനുവേണ്ടിയും, ഇവയിൽ നിന്നെല്ലാം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം വേർപെടുത്തുന്നതുവരെ ഇതിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകരുത്. കാരണം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം എവിടെയാണോ, അവിടെയായിരിക്കും നിങ്ങളുടെ നിക്ഷേപവും, നിങ്ങൾ എത്രയും വേഗം തിരികെ വരാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യും.

TAM1897 Q1 16.11നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അവിടെയില്ലാത്തപ്പോൾ മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്ക് പോയാൽ, നിങ്ങൾക്ക് അവിടെ നന്മ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; നിങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവർക്കും ഒരു ഭാരമായിത്തീരും. അങ്ങനെയാവില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതേണ്ട; കാരണം നിങ്ങൾ അങ്ങനെയാവും.

TAM1897 Q1 16.12നമ്മുടെ വീട് എവിടെയാണെന്ന് അറിയുക എന്നതാണ് നാം ചെയ്യേണ്ടത്,—നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ വീട്,—അത് ഈ ഭൂമിയിൽ എവിടെയുമല്ലെന്നും; അത് സ്വർഗ്ഗത്തിലാണെന്നും, നാം താമസിയാതെ അവിടെ പോകുമെന്നും അറിയുക. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഈ ഭൂമിയിൽ നിങ്ങളെ എവിടെ വിളിച്ചാലും, നിങ്ങൾ സ്വദേശത്തേക്ക് പോവുകയാണെന്ന് ഓർക്കുക. അങ്ങനെയെങ്കിൽ അത് സൗത്ത് സീ ദ്വീപുകളിലേക്കോ മെക്സിക്കോയിലേക്കോ ആകട്ടെ, നിങ്ങൾ സ്വദേശത്തായിരിക്കും; നിങ്ങൾക്കത് അറിയാം, ദൈവം മറ്റൊരു പ്രവർത്തനമേഖലയിലേക്ക് വിളിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ സ്വദേശത്തായിരിക്കാനും അവിടുത്തെ വേല ചെയ്യാനുമായിരിക്കും നിങ്ങൾ അവിടെ. നിങ്ങൾ അവിടെയെത്തുമ്പോഴും സ്വദേശത്തായിരിക്കും. അങ്ങനെ നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഒരു അപരിചിതമായ സ്ഥലത്തായിരിക്കില്ല, അവിടുത്തെ ആളുകൾ നിങ്ങൾക്ക് അപരിചിതരും ആയിരിക്കില്ല.

TAM1897 Q1 16.13ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്ത് ഏതെങ്കിലും ഒരു രാജ്യം സ്വന്തമായുണ്ട് എന്ന ആശയം ഇങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. രാജ്യങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ, നിങ്ങളുടേതായ രാജ്യമാണ് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പ്രധാനമായും ഇടംപിടിക്കുന്നത്; നിങ്ങൾ മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്ക് പോയാൽ, നിങ്ങൾ നിരന്തരം ആ രാജ്യത്തെയും നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം രാജ്യത്തെയും താരതമ്യം ചെയ്യുകയായിരിക്കും. നിങ്ങൾ നൽകുന്ന പാഠങ്ങൾ, നിങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കുന്ന പ്രഭാഷണങ്ങൾ, നിങ്ങളെ അനുഗമിക്കുന്ന സ്വാധീനം എന്നിവയെല്ലാം, നിങ്ങൾ അറിയാതെ തന്നെ, ആ നാടിൻ്റെ സ്വാധീനം കൊണ്ട് അത്രയേറെ നിറഞ്ഞിരിക്കും, അത് ജനങ്ങൾ എപ്പോഴും തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ, നിങ്ങളുടെ നാടിനെ വിട്ടുപോകാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും മറികടക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു തടസ്സം നിങ്ങൾക്കും അവർക്കും ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

TAM1897 Q1 17.1ആ കാര്യം നിങ്ങളിൽ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം, നിങ്ങൾക്കും അവർക്കും ഇടയിൽ ഒരു തടസ്സമുണ്ട്. നിങ്ങൾക്കും ജനങ്ങൾക്കും ഇടയിലുള്ള ആ തടസ്സം തകർന്നുപോകുന്നതുവരെ നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തിന് ഫലപ്രാപ്തി ഉണ്ടാകില്ല, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിൽ നിന്നും, നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നും, നിങ്ങളുടെ പിതൃഭവനത്തിൽ നിന്നും വേർപെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയുന്നതുവരെ. എന്നാൽ നിങ്ങൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ വീണ്ടും ജനിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ജന്മദേശം ആ സ്വർഗ്ഗീയ ദേശമാകും; നിങ്ങളുടെ വീട് അവിടെയാണ്; നിങ്ങൾക്ക് ഹൃദയമുള്ള ഒരേയൊരു നാടും അതുതന്നെയാണ്. അപ്പോൾ ഈ ഭൂമിയിൽ നിങ്ങൾക്കും മറ്റാർക്കും ഇടയിൽ ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല, നിങ്ങൾക്ക് ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും സുവിശേഷം എത്തിക്കാൻ കഴിയും. ഭൂമിയിൽ നിങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടുന്ന ഓരോരുത്തരും നിങ്ങൾക്ക് ഒരു സുഹൃത്തായിരിക്കും; അവർ നിങ്ങൾക്ക് അപരിചിതരായിരിക്കില്ല.

TAM1897 Q1 17.2വാസ്തവത്തിൽ, നിങ്ങൾക്ക് മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് പോകാം, അവർ ഈ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെപ്പോലെത്തന്നെ നല്ലവരാണെന്ന് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. കഴിഞ്ഞതിനു മുമ്പത്തെ വേനൽക്കാലത്ത്, ഞാൻ ഈ മറ്റ് പല രാജ്യങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഡെൻമാർക്ക്, നോർവേ, സ്വീഡൻ, ജർമ്മനി, സ്വിറ്റ്സർലൻഡ്, ബോഹീമിയ, ഓസ്ട്രിയ, ഹംഗറി, ബൾഗേറിയ, തുർക്കി, ഗ്രീസ്, ഇറ്റലി, ഹോളണ്ട്, ഇംഗ്ലണ്ട്, അയർലൻഡ്, സ്കോട്ട്ലൻഡ് എന്നിങ്ങനെ ആകെ പതിനാറ് വ്യത്യസ്ത രാജ്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ രാജ്യങ്ങളിൽ ഓരോന്നും, അവയുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്നുകൊണ്ട്, എനിക്ക് ഈ രാജ്യത്തെപ്പോലെ തന്നെ നല്ലതായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 17.3പല കാര്യങ്ങളിലും അവ തികച്ചും സമാനമാണ്. അവിടുത്തെ വെള്ളം ഈ നാട്ടിലെ വെള്ളം പോലെ തന്നെയാണ്. ഈ നാട്ടിൽ പുല്ല് വളരുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് അവിടുത്തെയും വളരുന്നത്,—അതിൻ്റെ മുകൾഭാഗമാണ് മുകളിലേക്ക് വളരുന്നത്. ഇവിടെയുള്ളതുപോലെ തന്നെയാണ് അവിടെയും മരങ്ങൾ വളരുന്നത്, അവയും ഇവിടുത്തെ മരങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെയാണ്. മനുഷ്യർ പോലും രൂപത്തിലും പൊതുവായ രൂപഭാവത്തിലും ഇവിടുത്തെ മനുഷ്യരെപ്പോലെ തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ, അവിടുത്തെ കുന്നുകളും, പാറകളും, വെള്ളവും, മരങ്ങളും, പുല്ലും, ആളുകളും ഇവിടുത്തെ അതേപോലെയാണെങ്കിൽ, അവയും ഇവയെപ്പോലെത്തന്നെ നല്ലതല്ലേ? എനിക്കൊരു വ്യത്യാസവും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല.

TAM1897 Q1 17.4പാസ്റ്റർ ബാലെഞ്ചർ: ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്നത്ര സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ആ രാജ്യങ്ങളിലും ഈ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമോ?

TAM1897 Q1 17.5തീർച്ചയായും. ഞാൻ ആ രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രസംഗിച്ചത് ഇതേ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. നിങ്ങൾക്ക് എവിടെയും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാം. സഹോദരന്മാരേ, എൻ്റെ യാത്രയിലെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും ഞാൻ കണ്ടത് നല്ല ആളുകളെയാണ്, നല്ല ആളുകളെ മാത്രം. മറ്റൊരു തരക്കാരെ എനിക്ക് അവിടെ കണ്ടെത്താനായില്ല. സത്യമായും, അങ്ങനെയുള്ള ആരെയും ഞാൻ കണ്ടില്ല. എനിക്ക് മുൻപരിചയമില്ലാത്ത, ഞാൻ മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, അവരുടെ ഭാഷ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത, എൻ്റെ ഭാഷ അവർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ആളുകൾ, എനിക്ക് വഴികാട്ടാനും എന്നെ സഹായിക്കാനും അവർക്ക് കഴിയുന്ന എല്ലാ വഴികളിലും സഹായിക്കുമായിരുന്നു. ഞാൻ പോയ സ്ഥലങ്ങളിൽ, എൻ്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പണം അവിടുത്തെ നാണയമായിരുന്നു. എനിക്കത് വായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ സ്ട്രീറ്റ്-കാർ യാത്രക്കൂലി നൽകാനോ, ട്രെയിനിന് ടിക്കറ്റ് വാങ്ങാനോ, അതുപോലുള്ള എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനോ പോകുമ്പോൾ, എനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞത് തികയുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത്ര പണം നീട്ടിക്കൊടുത്ത്, ഞാൻ കൊടുക്കേണ്ടത് അവർ എടുത്തുകൊള്ളട്ടെ എന്ന് വിടുക മാത്രമായിരുന്നു. അവർ അത് എടുക്കുകയും, അതിൽ കൂടുതൽ എടുക്കാതെ, എനിക്ക് ശരിയായ ബാക്കി തരികയും ചെയ്തു.

TAM1897 Q1 17.6സഹോദരന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു, മനുഷ്യർ എല്ലായിടത്തും ഒരുപോലെയാണ്. ചിലയിടങ്ങളിൽ മറ്റു ചിലയിടങ്ങളെക്കാൾ അവർ അല്പം നല്ലവരാണെന്നതാണ് ഒരേയൊരു വ്യത്യാസം. ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്ന വ്യത്യാസം അത്രമാത്രം. സുവിശേഷം—സുവിശേഷം ലോകമെമ്പാടും ഒന്നുതന്നെയാണെന്ന് നമുക്കറിയാം. അതിൽ സംശയമില്ല. ആ സുവിശേഷം എല്ലായിടത്തും ഒന്നുതന്നെയായതുകൊണ്ട്, അത് എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. മനുഷ്യരെല്ലാം സുവിശേഷം പോലെത്തന്നെ സമാനരും ഒന്നുപോലുള്ളവരുമായതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ കർത്താവിൻ്റെ വഴിയിൽ സുവിശേഷം കൊണ്ടുപോകുകയും കർത്താവിൻ്റെ വഴിയിൽ ജനങ്ങളുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലായിടത്തും ഇതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ കാണും.

TAM1897 Q1 17.7ഞാൻ ഡെൻമാർക്കിലായിരുന്നപ്പോൾ, എനിക്ക് അത് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച രാജ്യമായിരുന്നു; എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളോടൊപ്പം ഞാൻ അത് ആസ്വദിച്ചു! ഞാൻ നോർവേയിലായിരുന്നപ്പോൾ, എനിക്ക് അത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച രാജ്യമായിരുന്നു. ഞാൻ തുർക്കിയിലായിരുന്നപ്പോൾ, എനിക്ക് അത് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച രാജ്യമായിരുന്നു; ഒരു മിഷൻ ഫീൽഡ് തേടുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ നേരെ തുർക്കിയിലേക്ക് പോകും. തുർക്കിക്കാരും മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ തന്നെയാണ്—തെരുവിൽ വെച്ച് കാണുമ്പോഴും, നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലൂടെ പോകുമ്പോൾ വഴിയിൽ വെച്ച് കാണുമ്പോഴും സൽസ്വഭാവികളും മാന്യരുമാണ്.

TAM1897 Q1 17.8ഏഷ്യയിലെ സ്മർണയിൽ കപ്പൽ നങ്കൂരമിട്ടിരുന്നപ്പോൾ സഹോദരൻ ഹോൾസറും ഞാനും കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു, അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എഫെസോസിലെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ സന്ദർശിക്കാൻ പോയി. അദ്ദേഹം എന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ ദൂരം പോയി, പക്ഷേ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർ മാത്രമായി ഏകദേശം ആറ് മൈൽ ദൂരം നാട്ടിൻപുറത്തുകൂടി നടന്നു. ഇവിടെ നിങ്ങൾ വയലുകളിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെയാണ് ഞങ്ങളും പോയത്. ഇവിടെയെന്നപോലെ ഞങ്ങളും ഹൈവേയിൽ ആളുകളെ കണ്ടുമുട്ടി. എനിക്ക് ഒരുതരം അപകടവും തോന്നിയില്ല, അദ്ദേഹത്തിനും അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഭയപ്പെടാൻ ഒന്നും അവിടെ കണ്ടില്ല. ഞങ്ങൾ ഇവിടെയെന്നപോലെ അവിടെയും ചുറ്റിനടന്നു. അർമേനിയക്കാർ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുന്നത് പോലും സുരക്ഷിതമല്ലെന്നും, പ്രത്യേകിച്ച് കുന്നുകളിൽ വെച്ച് ആരെങ്കിലും നടക്കുന്നത് കണ്ടാൽ അപകടമാണെന്നും പറഞ്ഞ സമയത്തായിരുന്നു ഞങ്ങൾ നിക്കോമീഡിയയിൽ. എന്നിട്ടും, ട്രെയിനുകൾക്കായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ നഗരത്തിന് പുറത്തിറങ്ങി കുന്നുകളിലേക്ക് പോയി. വഴിയിൽ വെച്ച് തങ്ങളുടെ വണ്ടികളും കാളകളുമായി തുർക്കിക്കാരെ ഞങ്ങൾ കണ്ടു; അവർ വഴിയരികിൽ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഭയമൊന്നും തോന്നിയില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു അപകടവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലായിടത്തും സുരക്ഷയായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 17.9ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു, ആ രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം ആളുകൾ നല്ലവരും, സൗമനസ്യമുള്ളവരും, ദയയുള്ളവരും, സഹായമനസ്കരുമാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഒരു സഹായം ചെയ്യാനും, വഴി കാണിക്കാനും, ഒരു തെരുവിലൂടെ കടന്നുപോകാൻ സഹായിക്കാനും, വഴി കാണിക്കാനായി ഒന്നോ രണ്ടോ ബ്ലോക്ക് കൂടെ വരാനും അവർ തങ്ങളുടെ ജോലി മാറ്റിവെക്കും, അവർ നിങ്ങളെ മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, പിന്നീട് കാണുമെന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും. ചുറ്റുമുള്ള ആ നല്ല ആളുകളോട് എൻ്റെ ഹൃദയം സ്നേഹത്താൽ അലിഞ്ഞു, നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരുമിച്ച് കഴിയാനും എപ്പോഴും പരസ്പരം ദയയോടെ പെരുമാറാനും കഴിയുന്ന ആ അധികം നല്ല ദേശത്തേക്ക് അവർക്കും ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാൻ അല്പം മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെയും, ഡി റ്റി ജോൺസ് ഇന്നലെ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞതുപോലെയും, ഇത് മിഷനറി പ്രവർത്തനത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്. അതുതന്നെയാണത്. വിദേശ മിഷനിലേക്ക് പോകാൻ സന്നദ്ധരും സന്തോഷവുമുള്ളവരായി അയക്കപ്പെട്ടവരുണ്ട്. അതായിരുന്നു അവർ ആരംഭിച്ചതും അവരുടെ അവകാശവാദങ്ങളും; വലിയ ചെലവിൽ അവർ അവിടെയെത്തി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, തിരികെ വരാൻ അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു കത്ത് ലഭിക്കുന്നു. “ഓ, എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ അനുവദിക്കൂ! വീട്ടിലേക്കുള്ള എൻ്റെ യാത്രാച്ചെലവ് നിങ്ങൾ വഹിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല; എന്നെ തിരികെ വരാൻ അനുവദിച്ചാൽ മാത്രം മതി.”

TAM1897 Q1 18.1(ശബ്ദം) വിദേശ മിഷൻ ബോർഡ് അങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് തിരികെ വരാൻ അവസരം നൽകാറുണ്ടോ?

TAM1897 Q1 18.2തീർച്ചയായും. അവർക്ക് മറ്റെന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും? ഇതൊരു വെറും കഥയല്ല. സഹോദരന്മാരേ, ഇതൊരു വസ്തുതയാണ്. എന്നാൽ അതല്ല മിഷനറി പ്രവർത്തനം. തീർച്ചയായും, അത്തരം വ്യക്തികൾ അവിടെ തുടരണമെന്ന് വിദേശ മിഷൻ ബോർഡ് ആഗ്രഹിക്കില്ല. അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഒരേയൊരു സ്ഥലം നാടായിരുന്നു; അതിനാൽ അവരെ നാട്ടിലേക്ക് തിരികെ വരാൻ അനുവദിക്കുന്നതായിരുന്നു അവർക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം. അവരുടെ ഹൃദയം അമേരിക്കയിലെ അവരുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 18.3വാസ്തവത്തിൽ, അവിടെ തുടർന്നാൽ തങ്ങൾ മരിക്കുമെന്ന് ഭയന്ന്, നാട്ടിലേക്ക് തിരികെ വന്ന് മരിച്ചവരുമുണ്ട്. ഇതൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. നിങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാനോ അതുപോലുള്ള എന്തെങ്കിലും ഉദ്ദേശിച്ചോ ആണ് ഞാൻ ഈ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതോ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതോ അല്ല. ചിലർക്ക് നാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള അതിയായ ഓർമ്മകൊണ്ട് അവിടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഭയമുണ്ടായിരുന്നു; അവർ സ്വന്തം അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നു, അധികം വൈകാതെ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ വിദേശത്ത് തുടർന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിലും കുറഞ്ഞതൊന്നും അവർക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

TAM1897 Q1 18.4എനിക്കും നിങ്ങൾക്കും അറിയാം, പലരും കഠിനമായ മിഷനറി പ്രവർത്തനത്തിനായി പോകുന്നതിനേക്കാൾ, ഒരു വിനോദയാത്ര എന്ന നിലയിലാണ് വിദേശ മിഷനുകളിലേക്ക് പോയത്. എന്നാൽ യാത്രയുടെ അവസാനത്തിൽ അതൊരു വിനോദയാത്രയല്ല, മറിച്ച് കഷ്ടപ്പാടാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതിനർത്ഥം സ്വയം നിഷേധവും, അസുഖവും, കൊടും ജ്വരവും എന്നുമൊക്കെയായിരുന്നു; അത് അല്പകാലംകൊണ്ട് ആ വിനോദയാത്രയുടെ ഭാവം മുഴുവൻ ഇല്ലാതാക്കി. യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോൾ അവർ മനസ്സിൽ കണ്ടത് അതായിരുന്നില്ല.

TAM1897 Q1 18.5ഈ മിഷനറി പ്രവർത്തനമെന്ന ആശയത്തിന് തുടക്കത്തിൽ ഒരു പ്രഭാവലയം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കും നിങ്ങൾക്കും അറിയാം. എന്നാൽ നമ്മൾ ആ പ്രഭാവലയത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത്, അതിന് പിന്നിൽ കഠിനമായ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ടെന്ന് ഓർക്കാൻ വേണ്ടി ഉറച്ച വസ്തുതകളിലേക്ക് കടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മിഷൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തിനും ആർഭാടങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ, അങ്ങനെ ആദരിക്കപ്പെട്ട് ട്രെയിനിലോ കപ്പലിലോ കയറുന്നതിന് ഒരു പ്രത്യേക പ്രഭാവലയം ഉണ്ട്; തീർച്ചയായും അത് നല്ലതുതന്നെ, എന്നാൽ പോകുന്നവർ തങ്ങളുടെ മനസ്സും ഹൃദയവും അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ദൃഢമായ ഒന്നിലാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം. സഹോദരന്മാർ അവരെ ട്രെയിനിലേക്കോ കപ്പലിലേക്കോ കൊണ്ടുപോകാനും, വിടവാങ്ങൽ വേളയിൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ കണ്ണീരൊഴുക്കാനും തയ്യാറാണെങ്കിലും, അതിനെല്ലാം അപ്പുറം, ആ മിഷനറിമാരിൽ ഓരോരുത്തരും കഷ്ടപ്പാടുകളെയും, കുഴപ്പങ്ങളെയും, അപകടങ്ങളെയും, രോഗങ്ങളെയും നേരിടാനാണ് പോകുന്നതെന്ന് മറക്കരുതെന്ന് അവർ ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്.

TAM1897 Q1 18.6അവന് ഇവയെല്ലാം നേരിടേണ്ടിവരിക മാത്രമല്ല, അവയിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടിയും വന്നേക്കാമെന്നും, താൻ മരിക്കുമോ എന്ന് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ലെന്നും ഓർക്കട്ടെ. ഓരോരുത്തരും പുറപ്പെടുന്നതിന് മുൻപേ താൻ മരിച്ചുവെന്ന് പൂർണ്ണമായി ഉറപ്പിക്കട്ടെ, അപ്പോൾ അവിടെ എത്തുമ്പോൾ താൻ മരിക്കുമോ എന്ന് അവൻ ഭയപ്പെടുകയില്ല. എന്നാൽ നിങ്ങൾ പുറപ്പെടുന്നതിന് മുൻപേ മരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, മരിക്കുന്നതുവരെ പുറപ്പെടരുത്; കാരണം അല്ലാത്തപക്ഷം നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങൾക്കോ ദൈവവേലയ്ക്കോ ഒരു നന്മയും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾ അവിടെയെത്തുന്നതിന് മുൻപ് വിശ്വസ്തരായ ആരെങ്കിലും അവിടെയുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അവർക്ക് ഒരു ഭാരമായി മാത്രമേ മാറുകയുള്ളൂ.

TAM1897 Q1 18.7അതാണ് സത്യം, നിങ്ങൾക്കത് അറിയാം. പിന്നെ ആ കാര്യം വിസ്മരിക്കപ്പെടാൻ നാം എന്തിന് അനുവദിക്കണം? ഇത്രയും വർഷങ്ങളായി നമ്മുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഇത്തരമൊരു കാര്യം ആവശ്യമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് ഇത്തരമൊരു കാര്യത്തിൽ നിർബന്ധം പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ വലിയ തുകകൾ ലാഭിക്കാമായിരുന്നു. പ്രവർത്തകർ പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഈ കാര്യത്തിൽ നിർബന്ധം പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, വലിയ തെറ്റുകളും അപാരമായ ദുരിതങ്ങളും ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു.

TAM1897 Q1 18.8ഞാൻ അല്പം മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെ, പോകുന്നതിന് മുൻപും അവിടെയായിരിക്കുമ്പോഴും നിങ്ങൾ ശരിക്കും മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, മരണത്തിന്റെ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത നിങ്ങളെ അത്രയധികം അലട്ടുകയില്ല. നിങ്ങൾക്ക് അസുഖം വരുന്നു, കഠിനമായി രോഗം ബാധിക്കുന്നു, പനിച്ചു പൊള്ളുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ മരിക്കുമെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. നിങ്ങൾ മരിക്കുമെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ രോഗത്തിൽ നിന്ന് കരകയറിയാലുടനോ യാത്ര ചെയ്യാൻ മാത്രം സുഖം പ്രാപിച്ചാലുടനോ എല്ലാം കെട്ടിപ്പെറുക്കി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണമെന്നോ നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കേണ്ടി വരില്ല.

TAM1897 Q1 18.9വിദേശ മിഷനിൽ പോയ ഒരു മിഷനറിയെയും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭാര്യയെയും എനിക്കറിയാം, ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾക്കും അറിയാമായിരിക്കും. അവർ രണ്ടുപേരും ചെറുപ്പക്കാരായിരുന്നു. അവരിൽ ആരും ഇരുപത്തിരണ്ടു വയസ്സിനു മുകളിൽ പ്രായമുള്ളവരായിരുന്നില്ലെന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്; ഭർത്താവിന് പരമാവധി ഇരുപത്തിമൂന്നു വയസ്സുണ്ടാകാം. അവർ തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമേഖലയിലേക്ക് പോയി, ദൗത്യം ആരംഭിച്ചു. കാലക്രമേണ, അവർ രോഗബാധിതരായി. ആദ്യം ഭാര്യക്ക് നാട്ടുപനി പിടിപെട്ടു, അവൾക്ക് വളരെ അസുഖമായി—അങ്ങനെയൊരു അസുഖം, ഒരുപക്ഷേ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര കഠിനമായ ഒന്ന്; എന്നാൽ പനിയോടൊപ്പം അവരിൽ ആർക്കും ഗൃഹാതുരത്വം പിടിപെട്ടില്ല. അവർ ധൈര്യത്തോടെ അതിനെ നേരിട്ടു; ഭർത്താവ് ഭാര്യയുടെ അസുഖം മാറുന്നതുവരെ പരിചരിച്ചു, അവൾക്ക് കഷ്ടിച്ച് എഴുന്നേറ്റിരിക്കാനും നടക്കാനും കഴിയാറായപ്പോഴേക്കും, അദ്ദേഹത്തിനും അതേ പനി അതേ അളവിൽ പിടിപെട്ടു; ആ ബലഹീനാവസ്ഥയിലും ഭാര്യ അദ്ദേഹത്തെ പരിചരിച്ചു സുഖപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ കർത്താവിന് സ്തുതി, ധീരരായ ക്രിസ്ത്യാനികളെപ്പോലെ അവർ എല്ലാം അതിജീവിച്ചു. അവർ ഇപ്പോഴും ആ രംഗത്ത് തന്നെയുണ്ട്; അവർ ഇരിക്കുന്ന ആ രംഗത്ത് അവർ വിജയികളാണ്, അവിടെ ഇറങ്ങിയ ദിവസം മുതൽ അവർ വിജയികളായിരുന്നു. അതായിരിക്കണം നമ്മുടെ മാതൃക.

TAM1897 Q1 18.10ഇപ്പോൾ, പോയവരിൽ ആരും തിരികെ വരാൻ പാടില്ലായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. അവരിൽ ആരും ദൗത്യമേഖലയിൽ എത്തിയ ഉടൻ തിരികെ വരാൻ പാടില്ലായിരുന്നു എന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല. എന്നാൽ സഹോദരന്മാരേ, പോകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, അവർ ഉടൻ തിരികെ വരുമോ അതോ ഇല്ലയോ എന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരിക്കണമായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പായി പറയുന്നു.

TAM1897 Q1 18.11നിങ്ങൾ ഒരു നല്ല മിഷനറി ആകുമെന്ന് മിഷൻ ബോർഡ് കരുതുന്നത്, ഒരു വിദേശ മിഷനിലേക്ക് പോകാൻ നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാൻ മാത്രം മതിയായ തെളിവാകുന്നില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് പോകാൻ വിളിക്കുന്നുണ്ടെന്നും, ദൈവം നിങ്ങളെ ആ സ്ഥലത്ത് വേണമെന്നതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് പോകുന്നതെന്നും നിങ്ങൾ സ്വയം അറിയണം. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ പോകുമ്പോൾ, ദൈവം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കും നിങ്ങൾ പോകുന്നത്, നിങ്ങൾ പോകുമ്പോൾ അവൻ നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. അവിടെ എത്തുമ്പോൾ അവൻ നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം; ഒരു പ്രയാസവും നിങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുകയോ, ഒരു ദുരിതവും നിരാശപ്പെടുത്തുകയോ, ഒരു രോഗവും പിന്തിരിപ്പിക്കുകയോ, മരണത്തിന്റെ സാധ്യത പോലും നിങ്ങളെ തളർത്തുകയോ ഇല്ല.

TAM1897 Q1 19.1ശാരീരികമായി മരിക്കുന്നതിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ എത്തിയാൽ, അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഓടിപ്പോവുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ദൈവവേലയെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയില്ല. നിങ്ങളും ഞാനും, ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയും, പ്രത്യേകിച്ച് ഓരോ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെൻ്റിസ്റ്റ് ക്രിസ്ത്യാനിയും, ഇത് ഒരു ക്രിസ്തീയ അനുഭവമായതുകൊണ്ട്, ജീവനുള്ള ഈ ഒരൊറ്റ തത്വം ഉൾക്കൊള്ളണം: ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ജോലി അവൻ ശാരീരികമായി മരിക്കുമ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല. അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തൻ്റെ ജോലിയിൽ വിശ്വസ്തനായിരിക്കുകയും തൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് വെച്ച് മരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ മരിച്ചതിന് ശേഷവും അവൻ്റെ ജോലി തുടരുന്നു.

TAM1897 Q1 19.2അതൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ദൈവം വിളിച്ചാൽ നിങ്ങൾ പോകുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവം നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ പോകുന്നുവെങ്കിൽ, പോകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ നിങ്ങൾ മരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവം വിളിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു മിഷനറിയാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ — അബ്രാഹാമിന്റെ തരത്തിലുള്ളവൻ — നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം ഇതാണെന്ന് നിങ്ങൾ തന്നെ, ദൈവത്തിന് മുൻപിൽ, ദൈവത്തിന്റെ കീഴിൽ, ദൈവത്തോടൊപ്പം അറിയേണ്ടതാണ്.

TAM1897 Q1 19.3നിങ്ങൾ ഒരു മിഷനറിയായി പോകണമെന്ന ഇന്നത്തെ നിങ്ങളുടെ ബോധ്യം, ഈ കോൺഫറൻസിൽ നിന്ന് ആ മേഖലയിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങണമെന്നതിൻ്റെ തെളിവല്ല. നിങ്ങളുടെ ബോധ്യം ശരിയായതും നല്ലതുമാണെങ്കിൽ, അത് നിലനിൽക്കും. അത് ശരിയായ തരത്തിലുള്ള ബോധ്യം അല്ലെങ്കിൽ, അത് നിലനിൽക്കരുത്. അത് എത്രയും പെട്ടെന്ന് നശിച്ചുപോകണം. നിങ്ങൾക്ക് അത് കുറച്ചുകാലം സൂക്ഷിക്കേണ്ടി വരികയും അത് നശിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, മിഷനറി പ്രവർത്തനത്തിനിടയിൽ നശിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ഇവിടെ വെച്ച് നശിക്കുന്നതാണ്.

TAM1897 Q1 19.4നിങ്ങളുടെ ബോധ്യം കർത്താവിൽ നിന്നുള്ളതാണെങ്കിൽ, അത് നല്ലതാണ്, അത് നിലനിൽക്കും. താൻ യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായിരിക്കുമെന്ന ബോധ്യം ദാവീദിനു ഇരുപത് വർഷമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായിത്തീരുന്ന സമയത്തിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം ഒട്ടും ആകാംക്ഷാഭരിതനായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ആ കാര്യത്തിൽ തിടുക്കം കൂട്ടിയില്ല. എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിലായിരുന്നപ്പോൾ, സിംഹാസനത്തിൽ ആരോഹണം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം ഒരു വിരൽ പോലും അനക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഇരുപത് വർഷം സൂക്ഷിക്കാൻ മാത്രം ശക്തമായ ഒരു ബോധ്യം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു; കർത്താവ് അദ്ദേഹത്തെ പരീക്ഷിച്ച് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവിടുന്ന് തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ സിംഹാസനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

TAM1897 Q1 19.5അതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക മേഖലയെക്കുറിച്ച് ഒരു ബോധ്യമുണ്ടാകാം. അത് ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതാകാം. ഇപ്പോൾ, മിഷൻ ബോർഡ് അതിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നോ, കോൺഫറൻസ് അതിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നോ നോക്കാതെ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആശയം നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്. ദൈവത്തെ കാത്തിരിക്കുക, ഇത് അങ്ങനെയാണെന്ന് മറ്റുള്ളവരോട് പറയാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക. നാം ദൈവത്തെ ഇങ്ങനെ കാത്തിരുന്ന്, എന്നിട്ട് പോകുമ്പോൾ, കർത്താവ് നമ്മോടൊപ്പം പോകുന്നു, അത് നമുക്ക് അറിയാം; നാം അവിടെയായിരിക്കുമ്പോൾ അവിടുന്ന് നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്, അത് നമുക്ക് അറിയാം. അതാണ് നമ്മുടെ ചുമതല, ദൈവം നമ്മെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുവരെ നാം ആ ചുമതലയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കും. അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ ജീവനോടെ, കഴിയുന്നത്ര കാലം ഫലപ്രദമായി അവിടെ ഉപയോഗിക്കുകയും, മരിച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ സ്വാധീനം കൂടുതൽ നന്നായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുകയും ചെയ്യുമെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത് ഒരു സന്തുഷ്ടനായ ക്രിസ്ത്യാനിയെപ്പോലെ സമാധാനത്തോടെ മരിക്കാൻ തയ്യാറാവുക എന്നതാണ്; നിങ്ങൾ മരിച്ചതിന് ശേഷം ദൈവം നിങ്ങളുടെ ദൗത്യം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്. നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അവരുമായി സംസാരിച്ച് നിങ്ങളിലൂടെ ദൈവം ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ബോധ്യം, നിങ്ങൾ മരിച്ചതിന് ശേഷം നിങ്ങളുടെ നല്ല മാതൃകയാൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ളതും ശക്തവും സജീവവുമാകും; അതിലൂടെ അവർ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെടും.

TAM1897 Q1 19.6അപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതം കൊണ്ടെന്നപോലെ ദൈവം നിങ്ങളുടെ മരണം കൊണ്ടും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? നിങ്ങൾ ജീവനോടെ ഭൂമിയിൽ നടക്കുമ്പോൾ ദൈവം നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നതിന് നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരായിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, നിങ്ങൾ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാലും, ശാരീരികമായി മരിച്ചും ശവക്കുഴിയിലുമായിരിക്കുമ്പോഴും ദൈവം നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരാണോ? അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഒരു ദൗത്യത്തിന് പോകാൻ തയ്യാറായിട്ടില്ല.

TAM1897 Q1 19.7ഇപ്പോൾ ഞാൻ അത് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ നിന്ന് വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കാം. ഫിലിപ്പിയർ ഒന്നാം അധ്യായം തുറക്കുക. ദൈവം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു മാതൃകയായി, പിന്നീട് യേശുക്രിസ്തുവിനെ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും നിത്യജീവനിലേക്കുള്ള ഒരു ഉദാഹരണമായി വിളിച്ച ആ മിഷനറിയുടെ മാതൃക അതിലുണ്ട്. പൗലോസിൻ്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഉയർച്ചതാഴ്ചകളും, പരീക്ഷണങ്ങളും, പീഡനങ്ങളും, ചാട്ടവാറേറ്റതും, എല്ലായിടത്തുമുള്ള അപകടങ്ങളും നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു; താൻ എവിടെയായിരുന്നാലും അദ്ദേഹം ഒരിടത്തും പതറിയില്ലെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം.

TAM1897 Q1 19.8സഹോദരന്മാരേ, എനിക്ക് ഭവിച്ചത് സുവിശേഷത്തിന്റെ അഭിവൃദ്ധിക്ക് കാരണമായിത്തീർന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അറിയുവാൻ ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് എന്റെ ബന്ധനങ്ങൾ ക്രിസ്തു നിമിത്തമാകുന്നു എന്ന് അകമ്പടിപട്ടാളത്തിൽ ഒക്കെയും ശേഷം എല്ലാവർക്കും തെളിവായി വരികയും 12, 13 വാക്യങ്ങൾ.

TAM1897 Q1 19.9ഇത് എഴുതപ്പെട്ടപ്പോൾ, ചക്രവർത്തിയുടെ വിധി എപ്പോൾ നടപ്പാക്കുമെന്നും താൻ എപ്പോൾ വധിക്കപ്പെടുമെന്നും അദ്ദേഹത്തിന് അറിയില്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അതിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം കടന്നുപോയ ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ചിന്തിക്കുക. ചാട്ടവാറുകൊണ്ടുള്ള ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾ, വിചാരണകൾ, പീഡനങ്ങൾ, അപകടങ്ങൾ, കവർച്ചകൾ, ഒരു തവണ കല്ലെറിഞ്ഞ് നഗരത്തിന് പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിഴച്ച് മരിച്ചുവെന്ന് കരുതി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറയുന്നു, സുവിശേഷത്തിൻ്റെ പ്രചരണത്തിനായിട്ടാണ് ഇതെല്ലാം എനിക്ക് സംഭവിച്ചതെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ ഓരോ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെയും അപകടങ്ങളിലൂടെയും ദൈവം എന്താണ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്?—അവൻ ആ മനുഷ്യനെ ഉപയോഗിച്ചത് അവൻ മുഖേന സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാനായിരുന്നു. അതിനാൽ, ആളുകൾ അവനെ കല്ലെറിഞ്ഞു നഗരത്തിന് പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിഴച്ച് മരിച്ചുവെന്ന് കരുതി ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ആ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളവനായിരുന്നു എന്നും അവൻ കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതായിരുന്നു എന്നും ഉള്ള സത്യത്തിന്റെ മുദ്ര ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പതിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ അതിനെതിരെ മത്സരിച്ചാൽ, അവരുടെ നാശം മുദ്രിക്കപ്പെട്ടു; അവർ അതിന് കീഴടങ്ങിയാൽ, അവർ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

TAM1897 Q1 19.10അതുതന്നെയാണ് ദൈവം നമ്മെക്കൊണ്ട് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. നാം ഈ ലോകത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നതുതന്നെ ദൈവം നമ്മെക്കൊണ്ട് സുവിശേഷം പ്രസംഗിപ്പിക്കാൻ മാത്രമാണ്. അത് നാം ചെയ്യുക എന്നതിലുപരി, വാക്കിനാലോ സ്വാധീനത്താലോ ദൈവം നമ്മെക്കൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതാണ്; വാക്കിനാൽ കഴിയുന്നതുപോലെ തന്നെ സ്വാധീനത്താലും ദൈവത്തിന് സാധിക്കും. ദൈവം നമ്മുടെ വാക്കുകളിൽ മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ സ്വാധീനത്തിലും സുവിശേഷം നിറയ്ക്കും. നാം നമ്മുടെ വാക്കുകളാൽ പ്രസംഗിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, നമ്മുടെ സ്വാധീനത്താലും എപ്പോഴും പ്രസംഗിക്കുന്നുണ്ട്.

TAM1897 Q1 19.11സഹോദരന്മാർ മിക്കപേരും എന്റെ ബന്ധനങ്ങളാൽ കർത്താവിൽ ധൈര്യംപൂണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഭയംകൂടാതെ അധികമായി പ്രസ്താവിക്കുവാൻ ധൈര്യത്തോടെ ഇരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചിലർ ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നത് അസൂയയും പിണക്കവും നിമിത്തമാണ്; ചിലരോ നല്ല മനസ്സോടെ തന്നെ. അവർ സുവിശേഷത്തിന്റെ പ്രതിവാദത്തിനായി എന്നെ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ട് അത് സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ മറ്റവരോ, എന്റെ ബന്ധനങ്ങളിൽ എനിക്ക് പ്രയാസം വരുത്തുവാൻ ഭാവിച്ചുകൊണ്ട് നിർമ്മലതയോടെയല്ല, സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്നത്രേ ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നത്. പിന്നെ എന്ത്? അഭിനയമായിട്ടോ സത്യമായിട്ടോ ഏതുവിധമായാലും ക്രിസ്തുവിനെ അത്രേ പ്രസംഗിക്കുന്നത്. ഇതിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു; ഇനിയും സന്തോഷിക്കും. എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയാലും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സഹായത്താലും അത് എനിക്ക് വിടുതലായിത്തീരും എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു. ഒന്നിലും ഞാൻ ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല എന്നത് എന്റെ ദൃഢമായ പ്രതീക്ഷയും പ്രത്യാശയും ആകുന്നു. എന്നാൽ എപ്പോഴും എന്നപോലെ ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണ ധൈര്യത്തോടുകൂടെ ജീവനാൽ ആകട്ടെ മരണത്താൽ ആകട്ടെ ക്രിസ്തു എന്റെ ശരീരത്തിൽ മഹിമപ്പെടും.

TAM1897 Q1 20.1അപ്പോൾ, സുവിശേഷത്തെയും യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ മഹത്വത്തെയും മഹിമപ്പെടുത്തുവാൻ ദൈവം ഒരു മരിച്ച മനുഷ്യനെ ഉപയോഗിക്കുമെന്ന് എഴുതിയിട്ടില്ലേ? നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നന്നായി നിങ്ങൾ മരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തേക്ക് അത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, അവിടുന്ന് അത് നിങ്ങളിലൂടെ ചെയ്യുന്നതിന് നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? യഥാർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചവൻ, എന്നാൽ അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ജീവനുള്ളവൻ. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആ നല്ല അർത്ഥത്തിൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ഒരിക്കലും മരിക്കുന്നില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലേ? “എല്ലാവരും അവന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ.” “അതുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നു എങ്കിലും മരിക്കുന്നു എങ്കിലും നാം കർത്താവിനുള്ളവർ തന്നേ.” നിങ്ങൾ അങ്ങനെയാണോ? ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കർത്താവിന്റേതാണെങ്കിൽ, മരിച്ചാലും നിങ്ങൾ കർത്താവിന്റേതാണ്. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ ദൈവം നിങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ, നിങ്ങൾ മരിച്ചാലും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ അവൻ നിങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കും എന്നത് ഉറപ്പാണ്. നിങ്ങൾ മരിച്ചാലും നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തി നിലയ്ക്കുകയില്ല. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടേത് ക്രിസ്തുവിൻ്റെ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് ഉറപ്പുള്ളതുപോലെ, നിങ്ങൾ മരിച്ചാലും അത് തുടരും. നിങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ഫലം ചെയ്യും, നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അത്ര നന്നായി ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ദൈവം നിങ്ങൾ മരിച്ചതിന് ശേഷം നിങ്ങളിലൂടെ ചെയ്യും.

TAM1897 Q1 20.2പൗലോസ് മരിക്കുകയാണെങ്കിൽ എന്ന് കരുതുക. അദ്ദേഹം അത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. അടുത്ത അധ്യായത്തിലെ പതിനേഴാം വാക്യം നോക്കുക. എന്നാൽ, ഇത് കണക്കിലെടുത്ത്, അദ്ദേഹം എപ്പോഴും എന്താണ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്? “ഇതിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു; ഇനിയും സന്തോഷിക്കും.”

TAM1897 Q1 20.3“എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ യാഗത്തിലും ശുശ്രൂഷയിലും പാനീയയാഗമായി എന്നെ ഒഴിക്കേണ്ടിവന്നാലും ഞാൻ സന്തോഷിക്കും; നിങ്ങളോട് എല്ലാവരോടുംകൂടെ സന്തോഷിക്കും.” “നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ യാഗത്തിലും ശുശ്രൂഷയിലും പാനീയയാഗമായി എന്നെ ഒഴിക്കേണ്ടിവന്നാലും” എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്? യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ യാഗമായി താൻ ബലിയാക്കപ്പെടുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഓരോ ദിവസവും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം എന്തുചെയ്യുകയായിരുന്നു?—“ഞാൻ സന്തോഷിക്കും; നിങ്ങളോട് എല്ലാവരോടുംകൂടെ സന്തോഷിക്കും.” അവർ എന്തു ചെയ്യണമായിരുന്നു?—“അങ്ങനെ തന്നെ നിങ്ങളും സന്തോഷിക്കുവിൻ; എന്നോടുകൂടെ സന്തോഷിക്കുവിൻ.”

TAM1897 Q1 20.4തലയറുക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഫിലിപ്പിയർ തന്നോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ചോ?—അതെ; അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറയുന്നു. സഹോദരന്മാരേ, ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ മരണത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രവൃത്തി അവസാനിക്കുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത നാം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ആരെങ്കിലും മരിച്ചു എന്ന കാരണത്താൽ ഇത്രയധികം അനുശോചന പ്രമേയങ്ങൾ പാസാക്കുകയും അയക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നമുക്ക് ഉണ്ടാകില്ല. കർത്താവിന് സ്തുതി, അവൻ മരിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ പ്രവൃത്തി തുടരുന്നു. അതിൽ സന്തോഷിക്കുവിൻ—അവൻ മരിച്ചതിൽ സന്തോഷിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ ശുശ്രൂഷ തുടരുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുക; അവൻ ജീവിച്ചിരുന്നതിനേക്കാൾ മികച്ച രീതിയിൽ ദൈവം അവനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് സന്തോഷം.

TAM1897 Q1 20.5അതിനാൽ ദൈവം വന്ന് എല്ലാ സ്ഥാനവും കൈയ്യടക്കട്ടെ, അങ്ങനെ നാം ദൈവത്തെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കും. ഒരു മിഷനറി ആയിരിക്കുക എന്നാൽ അതാണ്.

TAM1897 Q1 20.6അങ്ങനെയുള്ള ഒരു മിഷനറിയാകാൻ എല്ലാറ്റിലും ആദ്യം വേണ്ടത്, “നിന്റെ ദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെടുക” എന്നതാണ്.

കുറിപ്പ്

മടങ്ങുക