Adventist Pioneer
Library
aplib.orgലൈബ്രറി
ഉള്ളടക്ക പട്ടിക
03 / 12
03 / 121897-ലെ പ്രസംഗങ്ങൾ

പ്രവചനത്തിൻ്റെ ആത്മാവ്. – നമ്പർ 2

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 D 21.21897 ഫെബ്രുവരി 10, ബുധനാഴ്ച രാവിലെ നൽകിയ പ്രസംഗം ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ഡെയ്‌ലി ബുള്ളറ്റിനിൽ, ഫെബ്രുവരി 15, 1897, വാല്യം 1, നമ്പർ 2, പേജ് 21-22-ൽ അച്ചടിച്ചത്.

TAM1897 D 21.3താഴെ പറയുന്നവ പാസ്റ്റർ ജോൺസിൻ്റെ പ്രസംഗത്തിൻ്റെ ഒരു സംഗ്രഹം മാത്രമാണ്. മുൻപത്തെ യോഗത്തിന് ശേഷം പലരും എത്തിയതുകൊണ്ട്, തലേദിവസം ചർച്ച ചെയ്ത വിഷയങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതിന് ധാരാളം സമയം ചെലവഴിക്കേണ്ടി വന്നു. ഇതുകൂടാതെ, നമ്മൾ ഒരു ജനത എന്ന നിലയിൽ നേരിടുന്ന പ്രശ്നം, സാക്ഷ്യങ്ങൾ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്ന് നാമമാത്രമായി വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്നതല്ല; മറിച്ച്, അവയെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കണം എന്നാണ് നാം അറിയേണ്ടതെന്ന് പ്രസംഗകൻ പറഞ്ഞു. സാക്ഷ്യങ്ങളിൽ നമുക്കുള്ള വിശ്വാസം ആളുകളോട് നാം അവയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നതിലൂടെ മാത്രം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, നമ്മുടെ വിശ്വാസം കൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല. അങ്ങനെ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആത്മാർത്ഥതയെക്കുറിച്ച് സംശയിക്കാൻ നാം മറ്റുള്ളവർക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയാണ്. നാം ശരിക്കും സാക്ഷ്യങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് ആളുകളോട് പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല. നമ്മുടെ ജീവിതം തന്നെ നമ്മിലുള്ള വിശ്വാസത്തിനുള്ള ഒരു സാക്ഷ്യമാകും.

TAM1897 D 21.4ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു അകൽച്ചയുണ്ട്, പഴയ കാലത്ത് യെരൂശലേമിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ ദേവാലയത്തിന് ശുദ്ധീകരണം ആവശ്യമാണ്. ദൈവത്തിൻ്റെ ആത്മാവിൻ്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളെ അവഗണിച്ചതിനാലാണ് നമ്മൾ ഈ അവസ്ഥയിലായത്. എന്നാൽ, അവയെ അവഗണിച്ച പലരും അവയിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു, ആ സമയത്ത് ആ സാക്ഷ്യങ്ങൾ അവരുടെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നു, അവയെ അവഗണിക്കുകയാണെന്ന് അവർ കരുതിയിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, നാം അറിയേണ്ടത് ആത്മാവിൻ്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളെ എങ്ങനെ പരിഗണിക്കണം എന്നാണ്.

TAM1897 D 21.5ഒരു സാക്ഷ്യം നൽകുകയും ഒരു വ്യക്തിയുടെ പേര് പറയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവം അവനെ നശിപ്പിക്കാൻ ആക്രമിക്കുകയാണെന്ന് നാം ഒരു നിമിഷം പോലും ചിന്തിക്കരുത്. കർത്താവിൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം, അവനെ ദോഷപ്പെടുത്തുകയും ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രവൃത്തിയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന കുറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് അവനെ വേർപെടുത്തുക എന്നതാണ്. അത് ആ മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കുകയും ആ കുറ്റത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. പാപവുമായി അവിഭാജ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ ദൈവം ഒരു മനുഷ്യനെ നശിപ്പിക്കുകയോ ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല. ഈ മനുഷ്യൻ തൻ്റെ തെറ്റായ വഴിയിൽ നിന്ന് പിന്മാറുകയും, ആ സാക്ഷ്യത്തെ അംഗീകരിക്കുകയും, ദൈവസന്നിധിയിൽ സ്വയം ശരിയാക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ സാക്ഷ്യം അവനെ കണ്ടെത്തിയ അവസ്ഥയിൽ അവൻ തുടരുകയില്ല. ആ സാക്ഷ്യം അപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി ഉപയോഗിക്കാം, എന്നാൽ തൻ്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ മനുഷ്യനെ ശിക്ഷിക്കാൻ അത് ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കരുത്.

TAM1897 D 21.6മനുഷ്യനെ അവൻ അല്ലാത്ത ഒന്നാക്കി മാറ്റുക; അവനില്ലാത്തത് അവന് നൽകുക എന്നതാണ് ദൈവത്തിൻ്റെ വഴി. സാക്ഷ്യങ്ങൾ നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെമേൽ പ്രയോഗിക്കാനാവില്ല. ഇല്ല, പുറത്തുനിന്ന് നമ്മളിൽപ്പോലും നമുക്ക് അവ പ്രയോഗിക്കാനാവില്ല. ദൈവം നമ്മിൽ ദൈവിക തത്വം നട്ടുപിടിപ്പിക്കുവാനും, നമുക്കില്ലാത്തത് നൽകുവാനും, നമ്മൾ അല്ലാത്തവരാക്കി മാറ്റുവാനും, അങ്ങനെ തൻ്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ സാക്ഷ്യത്തിൻ്റെ പ്രയോഗം യഥാർത്ഥത്തിൽ നടത്തുവാനും വേണ്ടി, സാക്ഷ്യം സ്വീകരിക്കാൻ നാം ഹൃദയം ദൈവത്തിന് തുറന്നുകൊടുക്കണം. അപ്പോൾ ദൈവം നമ്മിൽ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും, നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളിൽ പ്രവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അതാണ് സാക്ഷ്യങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുക എന്നത്. അതിൽ കുറഞ്ഞതൊന്നും അവയെ അംഗീകരിക്കുന്നതിന് തുല്യമല്ല.

TAM1897 D 21.7ദൈവം നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി, ഹൃദയത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഒരു മനുഷ്യനെ പരീക്ഷയിലും അവന്റെ ബലഹീനതയുടെ നടുവിലും ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ പ്രാപ്തനാക്കും. അത് അവന് സ്വന്തമായില്ലാത്തത് നൽകുകയും, സ്വഭാവത്താൽ താൻ അല്ലാത്ത ഒന്നാക്കി അവനെ മാറ്റുകയും ചെയ്യും.

TAM1897 D 21.8ഒരാൾ താൻ നിയമിക്കപ്പെട്ട സ്ഥാനത്ത് പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ, അയാളെ ആ സ്ഥാനത്ത് നിയമിച്ചതിൽ ദൈവം ഒരു തെറ്റ് വരുത്തിയെന്ന് നമുക്ക് തോന്നാൻ സാധ്യതയുണ്ട്; എന്നാൽ അത് ശരിയല്ല. യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായി ശൗലിനെ നിയമിച്ചതിൽ ദൈവം ഒരു തെറ്റും വരുത്തിയില്ല; എന്നാൽ ദൈവം താൻ ആകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചത് ആകാതിരുന്നതിൽ ശൗൽ ഒരു തെറ്റ് വരുത്തി. ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതിനു പകരം സ്വന്തം വഴികളും പദ്ധതികളും പിന്തുടരുന്നതിൽ അവൻ ഒരു തെറ്റ് വരുത്തി. അതുപോലെ, യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായി യൊരോബെയാമിനെ നിയമിച്ചതിൽ ദൈവത്തിന് പിഴച്ചില്ല. യെഹൂദയിൽ നിന്ന് പത്തു ഗോത്രങ്ങളെ വേർതിരിക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ജനങ്ങളുടെ ദുഷിച്ച സ്വഭാവം കാരണം നടപ്പിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ദൈവത്തിന് ഒരു പദ്ധതിയുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ അത് നടപ്പിലാക്കാൻ യൊരോബെയാം അനുവദിച്ചില്ല. ദൈവം എന്നെയോ നിങ്ങളെയോ ഒരു പദവിയിലേക്ക് വിളിച്ചേക്കാം. നമ്മുടെ പ്രയോജനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന എന്തെങ്കിലും ബലഹീനത നമുക്കുണ്ടെങ്കിൽ, ദൈവം നമുക്കൊരു സന്ദേശം നൽകുന്നു. ആ സന്ദേശം നമ്മളെ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തികളാക്കി മാറ്റാനും, അവന്റെ കൃപയാൽ അവൻ നമ്മെ നിർത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളാനും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്.

TAM1897 D 22.1“ദിവസേന മനുഷ്യർ തങ്ങളിൽ ദൈവരാജ്യം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ക്രിസ്തു അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഭരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവർ തത്വദീക്ഷിതരും, ശക്തരും, വിശ്വസ്തരായ കാവൽക്കാരും, യഥാർത്ഥ പരിഷ്കരണക്കാരും ആയി നിലകൊള്ളാനുള്ള ശക്തി നേടുന്നു; കാരണം യേശുക്രിസ്തുവുമായുള്ള പൂർണ്ണമായ സഹകരണം ഇല്ലാതെ ഒരു പരിഷ്കരണവും സാധ്യമല്ല. ക്രിസ്തുവിൻ്റെ കൃപയാൽ, മനുഷ്യർ തങ്ങൾക്ക് ദൈവം നൽകിയ കഴിവുകൾ സ്വയം പരിഷ്കരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കണം [മറ്റുള്ളവരെ പരിഷ്കരിക്കാനല്ല, മറിച്ച് സ്വയം പരിഷ്കരിക്കാൻ]; സ്വർഗ്ഗത്തിൻ്റെ കർത്താവ് അംഗീകാരത്തോടെ നോക്കിക്കാണുന്ന ഈ ആത്മത്യാഗപരമായ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ, അവർ തങ്ങളുടെ ജന്മസിദ്ധവും പരിപോഷിപ്പിച്ചതുമായ പ്രവണതകൾക്കെതിരെ വിജയം നേടുന്നു. അപ്പോൾ, ദാനിയേലിനെപ്പോലെ, അവർ മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും മായ്ച്ചുകളയാനാവാത്ത മുദ്രകൾ പതിപ്പിക്കുന്നു. ആ സ്വാധീനം ലോകത്തിൻ്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലേക്കും എത്തും.”

TAM1897 D 22.2പരിഷ്കരണത്തിൻ്റെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നത് നമ്മിൽ നിന്നാണ്. ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ പരിഷ്കരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ എനിക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ മുദ്ര പതിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ. ദൈവം നമ്മിലേക്ക് എത്തിക്കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തുന്നു, നമ്മിലൂടെ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തുന്നു. 2 കൊരിന്ത്യർ 1:3, 4-ലേക്ക് തിരിയുക:—

TAM1897 D 22.3കരുണ നിറഞ്ഞ പിതാവും സർവ്വ ആശ്വാസത്തിന്റെ ദൈവവുമായ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പിതാവായ ദൈവം വാഴ്ത്തപ്പെടുമാറാകട്ടെ. ദൈവം നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ആശ്വാസത്താൽ ഏതെങ്കിലും കഷ്ടങ്ങളിലായിരിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവാൻ കഴിവുള്ളവരായിത്തീരത്തക്കവണ്ണം നമ്മുടെ കഷ്ടങ്ങളിൽ ഒക്കെയും അവൻ നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

TAM1897 D 22.4മറ്റുള്ളവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി ദൈവം നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനായി ദൈവം നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനായി, നാം ദൈവത്തിന്റെ ആശ്വാസം ആവശ്യമുള്ള ഒരിടത്ത് എത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ മനസ്സിൽ കാണുന്നു. “ഞങ്ങൾ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു എങ്കിൽ അത് നിങ്ങളുടെ ആശ്വാസത്തിനും രക്ഷയ്ക്കും ആകുന്നു.” ഞാൻ കഷ്ടപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അത് മറ്റേതെങ്കിലും മനുഷ്യന്റെ ആശ്വാസത്തിനും രക്ഷയ്ക്കുമാണ്. ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിക്കാനുള്ള ആ മനുഷ്യനെ വർഷങ്ങളോളം കണ്ടുമുട്ടാതിരിക്കാം; എന്നാൽ എപ്പോഴെങ്കിലും ഞാൻ അവനെ കണ്ടുമുട്ടും, അപ്പോൾ എനിക്കുണ്ടായ അനുഭവം അവനോടൊപ്പം ഇരിക്കാനും, അവന്റെ കൈ പിടിക്കാനും, അവന് ഒരു സഹായവും ആശ്വാസവുമായിരിക്കാനും എന്നെ സജ്ജനാക്കുന്നു. ദൈവത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ലഭിച്ചത് അവൻ എന്നിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കുന്നു, അത് അവൻ മറ്റുള്ളവർക്ക് പകർന്നു കൊടുക്കാനും, അവർ അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് പകർന്നു കൊടുക്കാനുമാണ്. അങ്ങനെ, നാം ജീവിക്കുന്ന സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തേക്ക് പോകാതെ തന്നെ, നമുക്ക് ലഭിച്ച ദൈവകൃപയുടെ സ്വാധീനം ഭൂമിയിലെമ്പാടും വ്യാപിക്കുന്നു. സഹോദരന്മാരേ, ദൈവം നമ്മെക്കൊണ്ട് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇതാണ്, അപ്പോൾ നമ്മുടെ സ്വാധീനം ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലേക്കും എത്തും.

TAM1897 D 22.5ഇനി, സാക്ഷ്യങ്ങളെ നമ്മൾ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കണം എന്ന ചോദ്യത്തിലേക്ക് വരാം. അവ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന സമയത്ത്, അവ യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് നിരസിക്കപ്പെട്ടത് എന്ന് നമുക്ക് വായിക്കാം. അപ്പോൾ ആ തെറ്റ് എങ്ങനെ ഒഴിവാക്കാമെന്നും അവയെ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കാമെന്നും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. ഇവിടെ, തന്റെ “മാതൃക സാക്ഷ്യങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസം ഇളക്കുന്നതിന് വളരെയധികം കാരണമായിട്ടുള്ള” ഒരാളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വായിക്കുന്നു. അയാൾ ഇത് എങ്ങനെയാണ് ചെയ്തത്? — “ദൈവം നൽകിയ വെളിച്ചത്തിന് നേർവിപരീതമായി അയാൾ തന്നെയാണ് നടന്നത്.” എന്നാൽ താൻ അവയ്ക്ക് നേർവിപരീതമായി നടക്കുകയാണെന്ന് അയാൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. താൻ അവയെ സംബന്ധിച്ച് ശരിയായ കാര്യമാണ് ചെയ്യുന്നതെന്നാണ് അയാൾ കരുതിയത്. അപ്പോൾ, അയാൾക്ക് എങ്ങനെയാണ് ഇത്രയധികം പിഴച്ചത്? ഇതാണ് ഉത്തരം: “കർത്താവിൽ നിന്നുള്ള ശാസനകളും മുന്നറിയിപ്പുകളും ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയും, മനുഷ്യരുടെ തന്ത്രങ്ങളാൽ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും അസാധുവാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”

TAM1897 D 22.6അവ എങ്ങനെയാണ് “ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടത്”? ഇതാണ് ഉത്തരം: “നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ദുർബലമായ ഒഴികഴിവുകൾ ഉണ്ടാക്കിയത്?” “ഓ, ദൈവത്തിന്റെ ഉപദേശത്തിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുപോവുകയും, ദൈവം ഉണ്ടാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച മതിപ്പിനെ മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തവർ എത്ര നാണിക്കേണ്ടവരാണ്.”

TAM1897 D 22.7അവ എങ്ങനെയാണ് “വ്യാഖ്യാനം” ചെയ്യപ്പെട്ടത്? ഇതാണ് ഉത്തരം: അവർ “അങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്നല്ല അവ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, അവയ്ക്ക് തങ്ങളുടേതായ വ്യാഖ്യാനം നൽകി.”

TAM1897 D 22.8അങ്ങനെയാണ് സാക്ഷ്യങ്ങളെ, അവ വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്നും സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നും കരുതിയിരുന്നവർത്തന്നെ ഒഴിവാക്കുകയും, വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും, അസാധുവാക്കുകയും ചെയ്തത്. ഇപ്പോൾ, നിങ്ങൾ ദുർബലമായ ഒഴികഴിവുകളിലൂടെ അവയെ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണോ? അവ അങ്ങനെയല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വ്യാഖ്യാനം നൽകി നിങ്ങൾ അവയെ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും അസാധുവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? — തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; നിങ്ങൾക്കത് അറിയാം. എങ്കിൽ നമുക്ക് അത് ഇപ്പോൾത്തന്നെ നിർത്താം.

TAM1897 D 22.9അപ്പോൾ, അവയെ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കണം? അവയുടെ അർത്ഥം എന്താണെന്ന് നമുക്ക് എങ്ങനെ അറിയാൻ കഴിയും? ഇതാ ഉത്തരം: “അവയുടെ അർത്ഥം പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്.” അവയുടെ അർത്ഥം എന്താണ്? — “പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്.” അവ എന്ത് പറയുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് പറയാൻ കഴിയുമോ? — അതെ, വളരെ എളുപ്പമാണ്. അപ്പോൾ അവ പറയുന്നതുപോലെത്തന്നെ അവയെ സ്വീകരിക്കുക. ദൈവത്തിന് ഹൃദയം വിശാലമായി തുറന്നുകൊടുക്കുക, അങ്ങനെ അവിടുന്ന് തന്റെ നല്ല ആത്മാവിനാൽ അവിടെ, അത് പറയുന്നതുപോലെത്തന്നെ ഉള്ള തത്വം നട്ടുപിടിപ്പിക്കും. അപ്പോൾ ആ തത്വം പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, അത് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രകാശിക്കും; അപ്പോൾ നിങ്ങൾ സാക്ഷ്യങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ സാക്ഷ്യങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. അപ്പോൾ അതിനെക്കുറിച്ച് തെറ്റിദ്ധരിക്കാൻ ഒരു സാധ്യതയുമുണ്ടാവില്ല. മറ്റുള്ളവർക്കത് മനസ്സിലാകും, കാരണം മായാത്ത മുദ്രകൾ നിങ്ങൾ ഹൃദയങ്ങളിൽ പതിപ്പിക്കും, സന്ദർശന ദിനത്തിൽ അവർ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തും.

TAM1897 D 22.10ദൈവവചനമാണ് നമ്മുടെ നിലവാരം. സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയും, ദയയുടെ ഓരോ വാക്കും, കഷ്ടതയിലും അടിച്ചമർത്തലിലും ആയിരിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഓരോ പ്രാർത്ഥനയും നിത്യ സിംഹാസനത്തിൻ്റെ മുമ്പാകെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുകയും, സ്വർഗ്ഗത്തിൻ്റെ അക്ഷയമായ രേഖയിൽ ചേർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവികമായ വചനം ഏറ്റവും ഇരുണ്ടുപോയ ബോധത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം പകരുന്നു, ആ വെളിച്ചം ഏറ്റവും പരിഷ്കൃതരായവരെപ്പോലും അവരുടെ കഴിവില്ലായ്മയും പാപസ്വഭാവവും തിരിച്ചറിയാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. — സാക്ഷ്യങ്ങൾ, നമ്പർ 31.

കുറിപ്പ്

മടങ്ങുക