ଅଧ୍ୟାୟ 9 — ବିଳମ୍ବର ସମୟ
GSAM 148.1“ତେବେ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟ ଦଶଜଣ କୁମାରୀଙ୍କ ସଦୃଶ ହେବ, ଯେମାନେ ନିଜ ଦୀପ ନେଇ ବରଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ବାହାରିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଓ ପାଞ୍ଚଜଣ ମୂର୍ଖ ଥିଲେ। ମୂର୍ଖମାନେ ନିଜ ଦୀପ ନେଲେ, କିନ୍ତୁ ସାଙ୍ଗରେ ତେଲ ନେଲେ ନାହିଁ; ବୁଦ୍ଧିମତୀମାନେ ତାଙ୍କ ପାତ୍ରରେ ଦୀପ ସହ ତେଲ ନେଲେ। ବର ବିଳମ୍ବ କରିବାରୁ ସମସ୍ତେ ଘୁମେଇ ପଡ଼ିଲେ ଓ ଶୋଇଲେ।”1
GSAM 148.2ଉପମାର ବର ହେଉଛନ୍ତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ।2 ତେଣୁ ବରଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ବାହାରିବା ଅର୍ଥ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ଆଗମନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ କରୁଥିବା ଆନ୍ଦୋଳନ; କାରଣ ମାଥିଉ 24 ଓ 25 ଅଧ୍ୟାୟର ଉପଦେଶର ବିଷୟ ହେଉଛି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ହେଉଛି ଦୀପ।3 ସମସ୍ତ କୁମାରୀ ନିଜ ଦୀପ ନେଲେ। କିଛି କୁମାରୀଙ୍କ ମୂର୍ଖତା ଏଥିରେ ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ କେବଳ ସତ୍ୟର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନେଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହି ଆନ୍ତରିକ ଉତ୍ସର୍ଗ ନଥିଲା ଯାହା ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆତ୍ମାର ଗୁଣ ବିକଶିତ କରେ। ଉପମାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ “ତାଙ୍କ ପାତ୍ରରେ ତେଲ” ବୋଲି ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ବରଙ୍କ ବିଳମ୍ବ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବା ଆଶାରେ ବାହାରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ କିଛି ଆଶାଭଙ୍ଗକୁ ଦର୍ଶାଏ।
GSAM 148ଉପମାଟି ଯେ ସମୟରେ ଲାଗୁ ହୁଏ
GSAM 148.3ଉପମା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା “ତେବେ” ଶବ୍ଦ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗର ସମୟ ବିଷୟରେ ସଙ୍କେତ ଦେଉଛି। ଏହା ପୂର୍ବ ଅଧ୍ୟାୟର କଥା ପରେ ତୁରନ୍ତ ଆସେ—ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପରେ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଡୁମୁରି ଗଛର ଉପମା ପ୍ରଚାରିତ ହେବା ପରେ; ଯାହା ଘୋଷଣା କଲା ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ “ଦ୍ୱାରରେ” ଅଛି ଏବଂ ସେହି ପିଢ଼ି ଆସିଗଲା ଯାହା ଆକାଶର ମେଘରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶେଷ ହେବ ନାହିଁ। ଏହା ସେହି ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଉଥିବା କିଛି ସେବକ ହୃଦୟରେ କହନ୍ତି, “ମୋ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଳମ୍ବ ହେଉଛି; ଏବଂ ସହସେବକମାନଙ୍କୁ ପିଟିବାକୁ, ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ସହ ଖାଇବା-ପିଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।”
GSAM 149ସହସେବକମାନଙ୍କୁ ପିଟିବା
GSAM 149.1ଏମାନେ “ସହସେବକ” ଥିଲେ, ଏକେ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛିଜଣ ନିଜେ ଶିଖାଇଥିବା କଥାରୁ ଫେରିଯାଇ, ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପ୍ରସ୍ତୁତି—“ଯଥାସମୟର ଖାଦ୍ୟ”—ଦେଉଥିବା ସହସେବକମାନଙ୍କୁ “ପିଟନ୍ତି”। ଯିରିମିୟଙ୍କୁ ପିଟିବା ପାଇଁ ଯେପରି ପ୍ରସ୍ତାବ ହୋଇଥିଲା, ସେମାନେ ସେହିପରି “ପିଟନ୍ତି”। ଲୋକମାନେ କହିଥିଲେ, “ଆସ, ଜିଭାରେ ତାଙ୍କୁ ପିଟିବା, ତାଙ୍କ କୌଣସି କଥାକୁ ଧ୍ୟାନ ନଦେବା।”4 ଏହି ସେବକମାନେ “ବିଶ୍ୱସ୍ତ” ସେବକମାନଙ୍କ କାମକୁ ବାଧା ଦେବା ଭଳି ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହି ଶ୍ରେଣୀକୁ ଏଭଳି କୁହାଯାଇଛି, “ତୁମେ କିପରି ଗ୍ରହଣ କରିଛ ଓ ଶୁଣିଛ, ତାହା ସ୍ମରଣ କର; ଦୃଢ଼ ରୁହ ଓ ଅନୁତାପ କର। ଯଦି ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ ରହିବ ନାହିଁ, ମୁଁ ଚୋର ପରି ତୁମ ଉପରେ ଆସିବି, ଏବଂ କେଉଁ ଘଣ୍ଟାରେ ଆସିବି ତୁମେ ଜାଣିବ ନାହିଁ।”5
GSAM 149.2କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଉପମା ସେହି ସମୟକୁ ଲାଗୁ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ “ସହସେବକମାନେ” ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟ ଆଗମନର ବାର୍ତ୍ତାରୁ ଫେରି “ପିଟିବାକୁ” ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଆଉ ଏକ କାମ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି—“ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ସହ ଖାଇବା ଓ ପିଇବା।” ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଭୋଜରେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତି। ଶଲୋମନ ଏମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, “ମଦ୍ୟପାନକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁହ ନାହିଁ; ମାଂସ ଖାଇବାରେ ଉଦ୍ଦଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; କାରଣ ମଦ୍ୟପ ଓ ପେଟୁକ ଦରିଦ୍ର ହେବ।”6
GSAM 149ପ୍ରଥମ ଆଶାଭଙ୍ଗ
GSAM 149.3ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିବ, “ଆଗମନର ଅନୁଭବରେ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ସହ ମେଳ ଖାଉଥିବା କ’ଣ ଥିଲା?” ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଳ ଥିବା ଆନ୍ଦୋଳନ ହୋଇଥିଲା। 1844 ଏପ୍ରିଲ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଉଥିବାମାନେ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାମ କଲେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମଣ୍ଡଳୀର ଧର୍ମସେବକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରୟାସରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ଏଭଳି ସେମାନେ “ସହସେବକ” ଥିଲେ।
GSAM 150.1ବାର୍ତ୍ତା ଦେଉଥିବାମାନେ ଶିଖାଇଥିଲେ ଯେ ଦାନିୟେଲ 8:14ର ତେଇଶ ଶହ ଦିନ ଯିହୁଦୀ ବର୍ଷ 1843ରେ ଶେଷ ହେବ, ଯାହା ଆମ ବର୍ଷ 1844 ହେବ। ସେହି ସମୟର ଶେଷରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଆସିବ ବୋଲି ସେମାନେ ଘୋଷଣା କଲେ। ସେ ସମୟରେ ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଧରିଥିଲା ଯେ ବିଚାର ଦିନ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନରେ ଆରମ୍ଭ ହେବ। ତେଣୁ ସହଜରେ ବୁଝାଯାଏ ଯେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ସେହି ଭାବବାଣୀମୟ ସମୟର ଶେଷରେ ପ୍ରଭୁ ଆସିବେ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଥିଲେ, “ଏହି ସମୟ 21 ମାର୍ଚ୍ଚ 1844, ପ୍ରାକୃତିକ ଯିହୁଦୀ ବର୍ଷ 1843ର ଶେଷ ମାସରେ ଶେଷ ହୋଇପାରେ।” ତେଣୁ ସେମାନେ 1844 ମାର୍ଚ୍ଚର ଶେଷ କିମ୍ବା ଏପ୍ରିଲ୍ର ଆରମ୍ଭକୁ ଉଦ୍ଧାରକ ଆସିପାରନ୍ତି ବୋଲି ଅପେକ୍ଷା କଲେ।
GSAM 150ଦୁଷ୍ଟ ସେବକମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଭବ
GSAM 150.2ମାର୍ଚ୍ଚର ଶେଷ ଆସିଗଲା ଓ କଟିଗଲା, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ଆସିଲେ ନାହିଁ। ଯେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାବାହକମାନଙ୍କ ସହ କାମ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ହୃଦୟରୁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବାର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିନଥିଲେ, ସେମାନେ ଏହାର ବିରୋଧୀ ହେଲେ, କାମକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟ ଆଗମନ ଓ ବିଚାର ଘଣ୍ଟାର ବାର୍ତ୍ତା ଶିଖାଇ ଯାଉଥିବାମାନଙ୍କ ପଥ ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ସବୁ ଶକ୍ତି ଲଗାଇଲେ। “ହୃଦୟରେ” ସେମାନେ କହିଲେ, “ମୋ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଳମ୍ବ ହେଉଛି।” ଏବେ ସେମାନେ ମୁଖରେ ଶିଖାଇଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ ହେବା ଦରକାର; ଯିହୁଦୀମାନେ ସମସ୍ତେ ପାଲେଷ୍ଟାଇନକୁ ଫେରି ଯେରୁଶାଲେମରେ ମନ୍ଦିର ସେବା ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର, ତାହା ପରେ ମସୀହ ଆସିବେ। କେହି କେହି ଆଉ ଶିଖାଇଲେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ “ଆତ୍ମିକ ଆଗମନ”, ଯାହା ଧର୍ମାନ୍ତର ସମୟରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଘଟେ।
GSAM 151“ଯଥାସମୟର ଖାଦ୍ୟ” ଦେବା
GSAM 151.1ଏମାନେ ସହସେବକମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଫେରିଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ଼ ଧରିଥିଲେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ସଭାଗୃହ ଓ ଉଦ୍ୟାନରେ ଏକତ୍ର କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ “ଯଥାସମୟର ଖାଦ୍ୟ” ଦେଉଥିଲେ—ଦେଖାଉଥିଲେ ଯେ ସମୟର ଲକ୍ଷଣ ଓ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଆଶାଭଙ୍ଗ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ଘୋଷଣା କରୁଛି ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ “ନିକଟ, ଦ୍ୱାରରେ”।
GSAM 151ମଣ୍ଡଳୀର ଭୋଜ
GSAM 151.2ସେମାନେ ଏହା କରୁଥିବା ବେଳେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ବରୁ ଅଜଣା ଏକ ପ୍ରଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା—ଭୋଜ ଓ “ମନୋରଞ୍ଜନ” ପାଇଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଡାକିବା। ଯେମାନେ ଆସିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟରେ ଭାଗ ନେବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଆଗଲା।
GSAM 151.3ଆମେ ଆମେରିକାରେ ଏପରି କିଛି ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମେ ମେ 1844ରେ, ଆଶାଭଙ୍ଗ ପରେ ଶୁଣିଲୁ। ଘଟଣାଟି ଏପରି ଥିଲା: ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ରଚେଷ୍ଟର୍, ନ୍ୟୁୟର୍କର ଏକ ସଭାଗୃହରେ କେତେକ ଶତ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଓ ଉତ୍ସାହ ଦେଇ କହୁଥିଲେ, “ଆମେ ମାଥିଉ ପଚିଶର ବିଳମ୍ବର ସମୟରେ ଅଛୁ; ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ଼ ଧର; ଶୀଘ୍ର ଏହି ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଆଲୋକ ପାଇବୁ।” ସେହି ସମୟରେ ରଚେଷ୍ଟର୍ର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଉପାସନାଗୃହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏର ତଳ ମହଳରେ “ଏକ ଉତ୍ସବ” ଆୟୋଜିତ ହେଲା। ମଣ୍ଡଳୀ ସଦସ୍ୟ ଓ ଅବିଶ୍ୱାସୀ—ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଲୋକ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ଏକ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କଲେଜର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ଙ୍କୁ ଉପହାସ କରି ଭିଡ଼କୁ ହସାଉଥିବା ବେଳେ, ସେମାନେ ଓଇଷ୍ଟର୍, ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍, ମିଠା ଏବଂ ପଚିଶ ସେଣ୍ଟରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଏକ ଛୋଟ ପୁସ୍ତିକା ବିକ୍ରି କଲେ। ପୁସ୍ତକର ନାମ ଥିଲା “ମିଲରବାଦର ପର୍ଦ୍ଦାଫାସ”।
GSAM 151.4ସେହି ଘଟଣାରୁ ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ସହରର ଅନ୍ୟ ଏକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସାର୍ବଜନୀନ ସଭାଗୃହରେ “ଏକ ଉତ୍ସବ” ଆୟୋଜନ କଲା; ପ୍ରବେଶ ଶୁଳ୍କ ପଚିଶ ସେଣ୍ଟ ରଖି, ଯେମାନେ ଚାହୁଁଥିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆସି ଓଇଷ୍ଟର୍, ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍, କେକ୍ ଓ ମିଠା ଖାଇବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲା। ସେଠାରୁ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କରେ ଏହି ଆଧୁନିକ ଭୋଜ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ପରେ ଏହା “ଉନ୍ମତ୍ତ ସାମାଜିକ ସଭା”, “ଅଚାନକ ଉପହାରର ବ୍ୟାଗ”, “ମାଛ ପୋଖରୀ”, “ଚୁମ୍ବନ ମେଳା” ଇତ୍ୟାଦିରେ ବିକଶିତ ହେଲା। ମଣ୍ଡଳୀରେ ଭୋଜର ଏହି ପ୍ରଥା ଏତେ ବଢ଼ିଲା ଯେ ଏବେ ରସୋଇଘର, ଭଣ୍ଡାରଘର ଓ ଭୋଜନକକ୍ଷ ନଥିଲେ ଆଧୁନିକ ମଣ୍ଡଳୀ ଭବନ ମାନଦଣ୍ଡରେ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ। ଉପମାରେ ଯେପରି କୁହାଯାଇଛି, ଏହି ଅବସ୍ଥା “ବିଳମ୍ବର ସମୟରେ” ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
GSAM 152.1ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ନିଜେ ରଚେଷ୍ଟର୍ରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଏହି କଥା କହିଛନ୍ତି:
GSAM 152.1“ରଚେଷ୍ଟର୍ର ଜଣେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଡକ୍ଟର୍, _____ ମଣ୍ଡଳୀର ଶ୍ରୀ _____, ମିଲରବାଦ ବିରୋଧରେ ଏକ ପୁସ୍ତିକା ଲେଖିଲେ; ନିଜ ପ୍ରଭୁ-ପ୍ରଭୁଣୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହକୁ ଡାକିଲେ, ଓଇଷ୍ଟର୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ “ପିକନିକ୍”ର ବଡ଼ ଭୋଜ କଲେ, ବେଲ୍ଶାଜାର ପରି କଫି ଓ ଚା ପିଲେ, ମହଙ୍ଗା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ, ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଓ ମିଠା ବିକ୍ରି କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ବିରୋଧରେ ନିଜ ପୁସ୍ତିକା ବିକ୍ରି କଲେ।
GSAM 152.2“ମୁଁ ଯିବାର ପୂର୍ବ ରାତିରେ ଆଉ ଜଣେ ସମ୍ମାନିତ ଧର୍ମସେବକ ଏକ ସାର୍ବଜନୀନ ଘର କିମ୍ବା ସଭାଗୃହରେ ପିକନିକ୍ ଭୋଜ କଲେ, ଏବଂ ଉପରୋକ୍ତ ପରି ଟିକେଟ୍, ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଓ ମିଠା ବିକ୍ରି କଲେ। ବିଭିନ୍ନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର କିଛି ମଣ୍ଡଳୀ ଏପରି ବାବିଲୋନୀୟ ଭୋଜକୁ ଅନୁମୋଦନ କରୁନଥିବା ଶୁଣି ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି; ଏବଂ ମୋ ହୃଦୟରୁ ଆଶା କରେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସିବା ବେଳେ ଏହି ସମ୍ପ୍ରଦାୟୀୟ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ସମସ୍ତେ ‘ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ସହ ଖାଇବା ଓ ପିଇବା’ରେ ମିଳିବେ ନାହିଁ। ଏହି ସମ୍ମାନିତ ଧର୍ମସେବକମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଆଇନାରେ ନିଜକୁ ଦେଖୁନଥିବାରେ ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି; ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଲୂକ 14:12-14; ମାଥିଉ 24:48-51; ଲୂକ 13:25-28; 2 ପିତର 2:13; ଯିହୂଦା 10-21 ପଢ଼ିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଛି। ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ଶେଷ ସମୟ।”
GSAM 152.3ଯଦି ପ୍ରାଚୀନ ମିଲର୍ ଦେଖିପାରିଥାନ୍ତେ ଯେ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ପରେ କିପରି ଦାନଭୋଜରେ—“ମୁଦି ଅନୁମାନ କେକ୍, ଦଶ ସେଣ୍ଟର ଚୁମ୍ବନ ମେଳା, ଗଧା ଦେଖାଣା, ଉନ୍ମତ୍ତ ସାମାଜିକ ସଭା, ପବିତ୍ର ଲଟେରୀ” ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ ଖେଳରେ—ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ପବିତ୍ର ଭୟରେ ପଛକୁ ହଟିଯାଇଥାନ୍ତେ।
GSAM 152ବିଳମ୍ବର ସମୟ
GSAM 152.4ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସତ୍ୟରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟ ଆଗମନର ଘୋଷଣା ସହ ଏକ “ବିଳମ୍ବର ସମୟ” ମଧ୍ୟ ଥିବ। ଆମ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କ ମାଥିଉ 25:5, 6ର କଥା ଓ ହବକ୍କୂକ 2:1-3ରେ ସେମାନେ ଏହା ଦେଖିଲେ।
GSAM 153.11844ର ବସନ୍ତକାଳରେ ସେମାନଙ୍କ ମନୋଭାବ ବିଷୟରେ ଆମେ 9 ମେ 1844ର “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ”ରୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରୁଛୁ:—
GSAM 153.2“ଭାବବାଣୀମୟ ସମୟଗୁଡ଼ିକର ଦୃଶ୍ୟମାନ ଶେଷ ସ୍ଥାନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆମେ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଛୁ ଯାହା ଦର୍ଶନର ଶେଷରେ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ପହଞ୍ଚିବେ ବୋଲି ଈଶ୍ୱର ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିଲେ; ଏବଂ ହବକ୍କୂକ ଭାବବାଦୀ ମାଧ୍ୟମରେ ସେଥିପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ: ‘ମୁଁ ମୋର ପାହାରା ଉପରେ ଠିଆ ହେବି, ଦୁର୍ଗ ଉପରେ ମୋତେ ରଖିବି, ସେ ମୋତେ କ’ଣ କହିବେ ଦେଖିବାକୁ ଜାଗି ରହିବି, ଏବଂ ମୋତେ ତାଡ଼ନା ଦିଆଯିବାବେଳେ ମୁଁ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବି ତାହା ଦେଖିବି।’ ପାର୍ଶ୍ୱଟୀକାରେ ଯେପରି ଅଛି, ‘ମୋ ସହ ତର୍କ କରାଯିବାବେଳେ।’ ‘ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଦର୍ଶନଟି ଲେଖ, ଫଳକରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କର, ଯେପରି ପଢ଼ୁଥିବା ଲୋକ ଦୌଡ଼ିପାରିବ। ଦର୍ଶନଟି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ; କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ [ଭାବବାଣୀମୟ ସମୟଗୁଡ଼ିକର] ଏହା କହିବ ଓ ମିଥ୍ୟା କହିବ ନାହିଁ। ଯଦିଓ ଏହା ବିଳମ୍ବ କରେ [ତାହାର ଦୃଶ୍ୟମାନ ଶେଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି], ତଥାପି ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ [ଭାବବାଣୀମୟ ସମୟର ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ, ଯାହା ପରେ] ଏହା ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ।’”7
GSAM 153.3“ଏହି ଉପଦେଶର ସମ୍ପର୍କ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ସହ ଅଛି ବୋଲି ପାଉଲ ଇବ୍ରୀ 10:36-39ରେ ଏହାକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରିଥିବାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ: ‘ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ପରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଇବା ପାଇଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦରକାର। କାରଣ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଯିଏ ଆସିବେ ସେ ଆସିବେ, ବିଳମ୍ବ କରିବେ ନାହିଁ। ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ବିଶ୍ୱାସରେ ବଞ୍ଚିବ; କିନ୍ତୁ କେହି ପଛକୁ ହଟିଲେ ମୋର ଆତ୍ମା ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ। ଆମେ ବିନାଶ ପାଇଁ ପଛକୁ ହଟୁଥିବା ଲୋକ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମାର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ଲୋକ।’
GSAM 153.4“ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ଯେ ଉଦ୍ଧାରକ କହିଥିବା ସେହି ସମୟରେ ଆମେ ଅଛୁ, ଯେତେବେଳେ ବର ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତି (ମାଥିଉ 25:5)—ଯାହା ସହ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ତୁଳନା କରାଯିବ—ଯେତେବେଳେ ‘ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ସେବକ [ସମୟରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ବିଫଳତା ଥିବାରୁ] ହୃଦୟରେ କହିବ, ମୋ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଳମ୍ବ ହେଉଛି, ଏବଂ ସହସେବକମାନଙ୍କୁ ପିଟିବାକୁ, ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ସହ ଖାଇବା ଓ ପିଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବ,’ ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ‘ସେ ଯେଉଁ ଦିନ ତାଙ୍କୁ ଆଶା କରୁନଥାଏ ସେହି ଦିନ ଆସିବେ।’
GSAM 154.1“ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ଯେ ପିତର କହିଥିବା ସମୟରେ ଆମେ ଏବେ ଅଛୁ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ‘ଦୀର୍ଘ ସମୟରୁ ବିଚାର ବିଳମ୍ବ କରୁନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଘୁମୁନାହିଁ;’ ସେମାନେ ‘ଗୁପ୍ତରେ ବିନାଶକାରୀ ମତବାଦ ଆଣିବେ।’8 ଶାସ୍ତ୍ର ଲେଖାଯାଇଥିବା ସମୟରେ ଯେପରି ମିଥ୍ୟା ଭାବବାଦୀ ଥିଲେ, ପିତର କହୁଛନ୍ତି ଏମାନେ ସେହିପରି ହେବେ। ଇସ୍ରାଏଲ ଘରାଣା କହିଥିଲା, ‘ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଲମ୍ବା ହେଉଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନ ବିଫଳ ହେଉଛି,’9 ତେଣୁ ନିଶ୍ଚୟ ଏପରି ଏକ ସମୟ ଥିବ ଯେତେବେଳେ ସମୟ ଗତ ହୋଇଥିବା ପରି ଦେଖାଯିବ, ଯାହାରୁ 2 ପିତର 3:4ର ଉପହାସକାରୀମାନେ ପଚାରିବେ, ‘ତାଙ୍କ ଆଗମନର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କେଉଁଠାରେ?’ ଏବଂ ନିଜକୁ ଏହି କଥାରେ ଭୁଲାଇବେ ଯେ ‘ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ସବୁ କିଛି ଯେପରି ଥିଲା ସେପରି ଚାଲିଛି।’
GSAM 154.2“ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ଯେ ଦର୍ଶନର ଏପରି ବିଳମ୍ବକୁ ଦେଖି ପ୍ରେରିତ ଯାକୁବ କହିଥିଲେ, ‘ତେଣୁ ଭାଇମାନେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର;’ ‘ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର; ହୃଦୟକୁ ଦୃଢ଼ କର, କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ନିକଟ।’ ଏବଂ, ‘ଦେଖ, ବିଚାରପତି ଦ୍ୱାର ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ଅଛନ୍ତି।”
GSAM 154.3“ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ଯେ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ସମୟ ଗତିଯିବ ବୋଲି ପୂର୍ବାଭାସ କରି ଆମ ଉଦ୍ଧାରକ ଲୂକର ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଆମକୁ ଚେତାବନୀ ଦେଇଥିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଟି ବାନ୍ଧା ରହୁ ଓ ଦୀପ ଜଳୁଥାଉ; ତୁମେମାନେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ହୁଅ, ଯେମାନେ ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ବିବାହଭୋଜରୁ ଫେରିବାବେଳେ; ସେ ଆସି ଦ୍ୱାର ଠକ୍ଠକାଇଲେ ସହସା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲନ୍ତୁ।’10 ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଅର୍ଥ ସମୟ ଗତିବା; କାରଣ ସେହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଅପେକ୍ଷା କରୁନାହୁଁ। ତେଣୁ ପ୍ରଭୁ ଆହୁରି କହନ୍ତି, ‘ପ୍ରଭୁ ଆସିବାବେଳେ ଯେ ସେବକମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।’
GSAM 154.4“ଈଶ୍ୱର ଇଚ୍ଛା କଲେ ଆମେ ଘୋଷଣା କରିବା ଜାରି ରଖିବୁ, ‘ଦେଖ, ବର ଆସୁଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ବାହାରିଆସ;’ ଏବଂ, ‘ତାଙ୍କ ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଆସିଛି।’ ଆମେ ଆଶା କରୁଛୁ ଯେ “ଶାନ୍ତି”ର ଗୀତରୁ ଜଗତ ଓ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକିବା ବନ୍ଦ କରିବୁ ନାହିଁ, ଏବଂ ଦୟାର ଈଶ୍ୱରୀୟ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିବାକୁ କହିବୁ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଆମ ନିକଟରେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରି ଆମେ ଅପେକ୍ଷା ଓ ଜାଗରଣ ଜାରି ରଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ।”
GSAM 155ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ପକ୍ଷସମର୍ଥନ
GSAM 155.121 ମାର୍ଚ୍ଚ 1844 ପୂର୍ବରୁ ଓ ସେହି ତାରିଖ ପରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ନିଜ କାମକୁ କିପରି ଦେଖୁଥିଲେ ତାହାର ଭଲ ଧାରଣା 13 ନଭେମ୍ବର 1844ର “ପକ୍ଷସମର୍ଥନ” ଶୀର୍ଷକ ଲେଖାର ନିମ୍ନଲିଖିତ ଉଦ୍ଧୃତିରୁ ମିଳେ; ଏହା ଜେ. ଭି. ହାଇମ୍ସ, ଏସ୍. ବ୍ଲିସ୍ ଓ ଏ. ହେଲ୍ ପ୍ରକାଶିତ “ଆଗମନ ଘୋଷକ”ରୁ ନିଆଯାଇଛି:—
GSAM 155.2“ଆମେ ଆମର ମତ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ତ୍ୱରାହୁଡ଼ କରିନଥିଲୁ। ଆମେ ସତ୍ୟକୁ ଖୋଜୁଥିବା ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଓ ଆନ୍ତରିକ ଅନ୍ୱେଷକ ଥିଲୁ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ। ଶାସ୍ତ୍ର ଖୋଜିବାକୁ ଆମ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମାନିଲୁ। ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ଉପରେ ଭରସା କଲୁ ନାହିଁ; ବରଂ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲୁ, ନିଜକୁ ତାଙ୍କ ବେଦୀ ଉପରେ ରଖିଲୁ, ଏବଂ ସେ ଆମ ପଦକ୍ଷେପକୁ ଠିକ୍ ପଥରେ ନେବେ ବୋଲି ଭରସା କଲୁ। ଆମ ବିରୋଧରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଯୁକ୍ତିକୁ ସତ୍ୟ ଜାଣିବା ଓ ଭୁଲରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାର ଆନ୍ତରିକ ଇଚ୍ଛାରେ ପରୀକ୍ଷା କଲୁ; କିନ୍ତୁ ବିରୋଧୀମାନଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ଓ ପରସ୍ପରବିରୋଧୀ ମତ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ଆହୁରି ଦୃଢ଼ କଲା। ଆମେ ଠିକ୍ କି ଭୁଲ୍ ଯାହାହେଉ, ବିରୋଧୀମାନେ ଠିକ୍ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଦେଖିଲୁ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମତ ନଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ଏତେ ଦୁର୍ବଳ ଓ ଶିଶୁସୁଲଭ ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ନିଜେ କରିଥିବା କଥାକୁ ପୁନଃପୁନଃ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଏଥିଲେ; ନିଜ ଭିନ୍ନ ଓ ବିରୋଧୀ ମତଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରମାଣ କଲେ ଯେ ଆମ ମତକୁ ଯେପରି ଦେଖନ୍ତୁ, ପରସ୍ପରଙ୍କ ମତ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଭରସା ନଥିଲା। ତଦୁପରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଆଗମନକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବାକୁ କାମ କରୁଥିବା ଜଣେ କିମ୍ବା ଅଧିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଆମର ସମଗ୍ର ମତର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଖ୍ୟ ବିନ୍ଦୁକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲେ। ଶାସ୍ତ୍ରର ଶାବ୍ଦିକ ଅର୍ଥ ଆମ ପକ୍ଷରେ ଥିବାବେଳେ, ବିରୋଧୀମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଶାବ୍ଦିକ ଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବାରେ ବିଫଳ ହେଲେ; ଯଦିଓ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ତାହାର ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶାବ୍ଦିକ ବିବରଣୀରେ ପୂରଣ ହୋଇଛି।
GSAM 156ଆଶାଭଙ୍ଗର ବ୍ୟାଖ୍ୟା
GSAM 156.1“କିନ୍ତୁ ସମୟ—ଯିହୁଦୀ ବର୍ଷ 1843—କଟିଗଲା, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଦେଖିପାରିନଥିବାରୁ ଆମେ ଆଶାଭଙ୍ଗ ହେଲୁ। ଆମ ବିରୋଧରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଭାବିଲେ ଯେ ଆମ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଶିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଲୋକ ଭାବେ ଆମେ ସମଗ୍ର ମତ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍। ତେଣୁ ଆମକୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆଶାକୁ ଧରି ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିବା ଦେଖି ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
GSAM 156.2“ତଥାପି ଆମ ଆଶାଭଙ୍ଗରେ ନିରୁତ୍ସାହ ହେବାର କାରଣ ଦେଖିଲୁ ନାହିଁ। ଶାସ୍ତ୍ର ଦେଖାଉଛି ଯେ ଏକ ବିଳମ୍ବର ସମୟ ଥିବା ଦରକାର, ଏବଂ ଦର୍ଶନ ବିଳମ୍ବ କଲେ ଆମେ ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର। ବର୍ଷ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ, ଆମର କାଳଗଣନା ଠିକ୍ ବୋଲି ଧରିଲେ, ସମୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ; ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନ ବର୍ଷରେ କେତେକ ସମୟରେ ପୂରଣ ହେବାକୁ ଥିଲା। ତଥାପି ଆମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ସ୍ୱୀକାର କଲୁ ଯେ ଯେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟକୁ ଏତେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ଦେଖିଥିଲୁ, ସେଥିରେ ଆମେ ଭୁଲ କରିଥିଲୁ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଭୁଲରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତ ଦେଖିପାରୁଛୁ। ସେହି ଘୋଷଣାକୁ ସେ ଜଗତ ପାଇଁ ସତର୍କ ସଙ୍କେତ ଓ ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ଏହା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଶାର ଅବସ୍ଥାରେ ରଖିଲା। ତାଙ୍କ ନାମ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହା ବାହାରକୁ ଆଣିଲା। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନର ଡାକ କାହା ପାଇଁ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦର ସମ୍ବାଦ ଓ କାହା ପାଇଁ କାନରେ ଅପ୍ରିୟ ଧ୍ୱନି, ତାହା ପ୍ରକାଶ କଲା। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଫେରିବାକୁ କିଏ ସ୍ୱାଗତ କରିବ ଓ କିଏ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନରେ ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ—ଯିହୁଦୀମାନେ ପ୍ରଥମ ଆଗମନରେ ଯେପରି କରିଥିଲେ—ତାହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଦେଖାଇଲା। ଏବଂ ଆମେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କ “ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଦିନ”ରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣର ଏକ ପଦକ୍ଷେପ ବୋଲି ମନେ କରୁଛୁ, ଯାହା ମାଧ୍ୟମରେ ସେ କେବଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଖୋଜୁଥିବା ଏକ ଲୋକସମୂହକୁ ଆଗେଇ ନେବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇପାରିବେ।”
GSAM 157ମାର୍ଚ୍ଚ 1844 ପରେ ଆନ୍ଦୋଳନର ଇତିହାସ
GSAM 157.121 ମାର୍ଚ୍ଚ 1844 ପରେ ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଇତିହାସ 31 ଅକ୍ଟୋବର 1844ର “କାଳର ଲକ୍ଷଣ”ରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ନିମ୍ନଲିଖିତ ଲେଖାରେ ଦିଆଯାଇଛି:—
GSAM 157.2“1843—ଯିହୁଦୀ ବର୍ଷ—କଟିଯିବା ପରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବହୁମତ ଏହି ବିଶ୍ୱାସରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ଯେ ଆଗକୁ ଆମେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟକୁ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତତାରେ ଗଣନା କରିପାରିବୁ ନାହିଁ। ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ଯେ ଆମର କାଳଗଣନା ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖାଏ—ସମସ୍ତ ଭାବବାଣୀମୟ ସମୟର ଶେଷ, ଯେଉଁଠାରେ ଆଗମନ ଆଶା କରାଯାଏ—ଆମେ ସେଠାରେ ଅଛୁ; ଏବଂ ଆମ କାଳଗଣନା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମୟରୁ ଯେତେକି ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ, ସେହି ଅଳ୍ପ ସମୟ ମାତ୍ର ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପାଇଁ ଆଉ କୌଣସି ସଙ୍କେତ ମିଳିବ ନାହିଁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଦୀପ ନେଇ ବରଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ବାହାରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ବର ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ସମୟ (1843)କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବିଳମ୍ବ କଲେ। ଦର୍ଶନର ଏହି ବିଳମ୍ବ ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିବା ପରି ଲାଗିଲା; ଏହା ବିଳମ୍ବ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ଓ ଯେକୌଣସି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆସିପାରେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କଲେ। କିନ୍ତୁ ଶୀଘ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା ଯେ ବହୁ ଲୋକ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଯୋଜନା କରୁଛନ୍ତି, ଯଦି ସେମାନେ ଏହି ବର୍ଷ ପ୍ରଭୁ ଆସିବେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ ତେବେ ଏପରି ଯୋଜନା କରନ୍ତାନ୍ତି ନାହିଁ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଆଗମନର ଅନୁଭବରେ ସେମାନେ ଘୁମିଯାଇଥିଲେ। ଅନ୍ୟ ଭାବେ କହିଲେ, ସେ ଯେକୌଣସି ଦିନ ଆସିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା କିଛି ସମୟ ବିଳମ୍ବ ହୋଇପାରେ, ଏହି ମଧ୍ୟବେଳେ ସେମାନେ ସୁଖଦ ବିଶ୍ରାମ ନେଇପାରନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିଲେ। ଏହା ଆମ ଉଦ୍ଧାରକ କହିଥିବା ପରି ହେଲା, ‘ବର ବିଳମ୍ବ କରିବାରୁ ସମସ୍ତେ ଘୁମେଇ ପଡ଼ିଲେ ଓ ଶୋଇଲେ।’”
GSAM 1571844ର ଶରତକୁ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଗଲା
GSAM 157.3“1843 ମେ ମାସରୁ ମଧ୍ୟ ଭାଇ ମିଲର୍ ଯିହୁଦୀ ପବିତ୍ର ବର୍ଷର ସପ୍ତମ ମାସ ପ୍ରତି ଆମର ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲେ—ଯେ ସମୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନକୁ ସୂଚାଉଥିବା ଛାୟାଗୁଡ଼ିକ ପାଳନ ହୁଏ; ଏବଂ ଗତ ଶରତରେ ଆମେ ସେହି ସମୟକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହରେ ଦେଖୁଥିଲୁ। ଏହା କଟିଯିବା ପରେ ଭାଇ ଏସ୍. ଏସ୍. ସ୍ନୋ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହି ମତ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଯେ ଛାୟା ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଯେତେବେଳେ ହେବ, ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନରେ ହେବ; କିନ୍ତୁ ବର୍ଷ ବିଷୟରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ନଥିଲେ। ପରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଭାବବାଣୀମୟ ସମୟଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ବର୍ଷ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରକୃତରେ ଶେଷ ହେଉନାହିଁ; ତେଣୁ ସେ ଏହି ଆଧାରରେ ଦୃଢ଼ ହେଲେ ଯେ ଏହି ବର୍ଷର ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନ, ପ୍ରାୟ 22 ଅକ୍ଟୋବରରେ, ଆମେ ମହିମାର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଦେଖିବୁ। ଗତ ବସନ୍ତ ଓ ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ସେ ନ୍ୟୁୟର୍କ, ଫିଲାଡେଲଫିଆ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଏହା ପ୍ରଚାର କଲେ; ଅନେକେ ତାଙ୍କ ମତ ଗ୍ରହଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଜୁଲାଇ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାର ପ୍ରଭାବର କୌଣସି ବିଶେଷ ପ୍ରକାଶ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ।
GSAM 158ଖେତରେ ଫସଲ ଛାଡ଼ିଦିଆଗଲା
GSAM 158.1“ଋତୁର ଆରମ୍ଭରେ ଉତ୍ତର ନ୍ୟୁ ହ୍ୟାମ୍ପଶାୟାରର ଆମ କିଛି ଭାଇ ଏହି ବିଶ୍ୱାସରେ ଏତେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ ଯେ ଆଉ ଏକ ଶୀତ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଭୁ ଆସିବେ, ତେଣୁ ସେମାନେ ନିଜ ଖେତ ଚାଷ କଲେ ନାହିଁ। ଜୁଲାଇର ମଧ୍ୟଭାଗରେ—ଯିହୁଦୀ ଦିନ-ବର୍ଷର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ (ସନ୍ଧ୍ୟା-ପ୍ରଭାତ ଗଣନା, ଏହି ଯିହୁଦୀ ବର୍ଷର ଆରମ୍ଭ ଏପ୍ରିଲ୍ର ଅମାବାସ୍ୟାରୁ)—ଯେମାନେ ନିଜ ଖେତରେ ବିଆ ବୁଣିଥିଲେ ଓ ଚାରା ଲଗାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଆଗମନର ଅନୁଭବରେ ଏତେ ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ ଯେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସ ସହ ସମଞ୍ଜସ ଭାବେ ଫସଲ କାଟିପାରିଲେ ନାହିଁ। କେହି କେହି ଘାସ କାଟିବାକୁ ଖେତକୁ ଯାଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ; କର୍ତ୍ତବ୍ୟବୋଧ ଅନୁଯାୟୀ ଫସଲକୁ ଖେତରେ ଠିଆ ରଖିଦେଲେ, ନିଜ କାମରେ ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ଜଗତକୁ ଦୋଷୀ କରିବା ପାଇଁ। ଏହା ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତର ନ୍ୟୁ ଇଂଲଣ୍ଡରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା।
GSAM 158ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ବିଚାର
GSAM 158.2“ସେହି ସମୟରେ ମେନ୍ରେ ଆମ ଭାଇମାନେ ଏହି ମତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯେ ବିଚାର ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ହେବ; ଏହା ଫସଲ ସହ ସମକାଳୀନ, କେବଳ ଜଗତର ଶେଷରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶେଷ ପୂର୍ବରୁ ତୁରନ୍ତ ଥିବା ଏକ ସମୟ ଦଖଲ କରେ। ଏହି ମତ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନେ ଭାବିଲେ ଯେ ଆମେ ବିଚାରରେ ଅଛୁ, ବିଭାଜନର ସୀମା ଟାଣାଯାଉଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ଲଲାଟରେ ମୁଦ୍ରା ଲାଗୁଛି; ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ପୃଥିବୀର ଚାରି ପବନକୁ ଧରିଥିବା ଚାରି ଦୂତ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 7:1) ନିଜ ଧରଣ ଛାଡ଼ିଦେବେ।
GSAM 159ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଜାଗରଣ
GSAM 159.1“ଜୁଲାଇର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପଛକୁ ଫେରିଥିବାମାନଙ୍କୁ ପୁନଃ ଫେରାଇବାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସମୟର ଘୋଷଣା ସହ ଆସିବାକୁ ଲାଗିଲା; ଏବଂ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦୁଇ ମତରୁ ଯେକୌଣସିଟି ଗ୍ରହଣ କରିଥିବାମାନେ ନିଜ ଆଚରଣରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ହଠାତ୍ ଘୁମରୁ ଜାଗିଉଠିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଇଲେ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିଲା। ‘ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଡାକ ହେଲା, ଦେଖ, ବର ଆସୁଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ବାହାରିଆସ। ତେବେ ସମସ୍ତ କୁମାରୀ ଉଠି ନିଜ ଦୀପ ସଜାଇଲେ।’ ଜୁଲାଇରୁ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନଗୁଡ଼ିକ ନ୍ୟୁ ଇଂଲଣ୍ଡର ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ହେଲା ଏବଂ ପରସ୍ପରରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଥିଲା—ଅନେକଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ଦୀପ ପ୍ରାୟ ନିଭିଯାଇଥିଲା, ପୁନଃ ଫେରାଇବାରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସନ୍ତମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବାରେ। ଏକ୍ସିଟର୍ ଶିବିର ସଭାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଭାବ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଏକ ମହାନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ମିଶିଗଲା ଏବଂ ଦେଶର ସମସ୍ତ ଆଗମନ ଦଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସାରିତ ହେଲା।”